2 mei 2011...tot 7 mei 2011
Een dagje stappen in Fraser Island.
's morgens een wandeling op het strand met de hoop de oude aanlegsteiger te vinden maar ze bevindt zich nogal ver en de zon is ongenadig en dus keren we terug naar onze resort.

We genieten van het zwembad totdat de bus ons terug naar de ferry brengt om 17u. Daarna is er een bus die ons brengt naar het station waar de nachttrein ons zal brengen naar Proserpine.
De nacht brengen we door in Business class (volgens australische normen) maar we slapen wel zeer goed. De trein ondervindt wat vertraging maar we komen toe in Proserpine om 10u dan is er een bus die ons brengt naar Arlie beach. Ons reisagentschap had verkeerde inlichtingen gegeven maar gelukkig hebben we een toffe chauffeur die ons brengt naar de goede plaats en dit na een gratis sight seeing tour......
De transfert naar ons zeilschip is voorzien om 18u40, we gebruiken de lunch in de restaurant waar af en toe Nicole Kidman komt eten.

Dan maken we een tochtje doorheen de kleine kuststad. Op het afgesproken uur komt een bus ons ophalen en brengt ons naar de haven en ons schip de Solway Lass.  Maar eerst geven we onze bagage in bewaring want onze cabine op het schip is niet bijster groot. "Solway Lass" werd gebouwd in 1902 in Nederland en heeft gevaren in de Noordzee en de Baltische zee.
 
Na gediend te hebben in de twee wereld oorlogen werd ze achtergelaten op de Fidji eilanden, waar een reder uit Sydney het schip kocht in de jaren 1980, het werd volledig gerenoveerd, werd eerst een restaurant en daarna een cruise schip in de Whitsundays islands.
Op het progtramma drie dagen en drie nachten een rondvaart tussen enkele van de 74 eilandjes.
De eerste nacht is naast Long Island, de volgende dag varen we naar Haselwood Island met een doorvaart dichtbij Henning Island en Hamilton Island. We krijgen de gelegenheid om te zwemmen en te zonnen op het prachtige witte zand van Whitehaven Beach. We maken om een mooie wandeling en zien dezelfde hagedissen zoals in Fraser island. Het zand is bijzonder wit en fijn.  Het wordt zelfs niet warm alhoewel de zon hevig schijnt.
De volgende nacht liggen we voor anker voor Whitsunday Island.
Tweede dag varen we tot Hook Island. Het programma is snorkelen en duiken voor degenen die dit wensen, Philippe kan niet weerstaan en gaat duiken voor 40 minuten maar slechts op 12m diepte maar zelfs dat is super mooi en hij heeft geluk om heel mooi gekleurde vissen te zien en de koraalriffen zijn bijzonder kleurrijk. Daarna rusten we uit op het strand waar er geen zand is maar alleen schelpen en dode stukken koraal dus passen we op voor onze voeten. Daarna vertrekken we naar Hayman Island. Daarna wordt het Cid Island voor onze derde nacht onderweg gaan ze voor anker om zeeschildpadden te ontdekken maar slechts enkelen hebben geluk. De volgende morgen maken we een wandeling op Cid island maar het weer is minder mooi en niemand heeft zin om te zwemmen. In de namiddag onder een hevige wind varen we zonder motor maar met behulp van de zeilen terug naar de haven van Arlie Beach. Het was een leuke ervaring, het was zoals een roller coaster....
Het team van de Solway Lass was super sympathiek en de menus waren eenvoudig maar lekker. Op de boot maakten we kennis met een groep franse studentes en een student die reeds een jaar rondtoerden in Australie, een koppel canadezen, een man uit Boston, een koppel van Brisbane maar waarvan de vrouw van Canada afkomstig was,duitsers en enkele jonge australiers. Er was veel vermaak en gelach op de boot 's avonds maar de zeelucht was vermoeiend en om 22u was iedereen onder zeil....
Op 6 mei 's avonds was ons zeilavontuur ten einde en brengen we de nacht door in ons hotel. Hieronder vinden jullie enkele foto's van ons zeilavontuur...

7 mei 2011...
Terug naar Proserpine Station voor onze Tilt train naar Cairns,maar zoals zoveel treinen heeft hij een uur vertraging....
vervolg van ons avontuur binnen enkele dagen...

2 mai 2011...
Journée passé à se promener sur Fraser Island.
Le matin, promenade sur la plage dans l'espoir d'aller jusqu'à l'ancienne jetée désafectée, mais celle-ci est trop loin et le soleil tape trop dur, et nous retournons à notre resort.

L'après-midi passe à la piscine en attendant le ferry de 5 PM. Après la traversée, un bus nous conduit à la gare, pour prendre le Tilt train de Harvey Bay à Proserpine.
La nuit se passe dans le train, dans un confort "business" tout relatif, mais nous parvenons à dormir.
Le train a pris du retard et nous arrivons à Arlie Beach ver 10 AM.
Une erreur dans le descriptif que nous avons nous fait conduire à Shute Harbour, alors que nous devions être à Arlie beach, heureusement le chauffeur du bus se rend compte du problème et nous ramène à bon port (!).
Le transfert vers le voilier est prévu à 18h40, nous prenons le lunch dans le resto préféré de Nicole Kidman,puis nous partons à la découverte de la petite ville cotière,après avoir confié nos bagages à la consigne.
Le soir à l'heure dite, nous allons au Shute harbour et nous embarquons dans le voilier "Solway Lass".
Le Solway Lass a été construit en 1902 aux Pays-Bas et a servi dans la mer du Nord et la mer Baltique. Après une histoire assez mouvementée pendant les 2 grandes guerres, il s'est retrouvé abandonné à Fidji, où un armateur de Sydney l'a racheté dans les années '80, après une rénovation complète, le voilà au service des touristes.

Au progtramme trois jours et trois nuits de navigation autour de quelques-une des 74 îles de l'archipel de Whitsunday :
La première nuit se passe près de Long Island, ensuite cap sur Haselwood Island en  passant par Henning Island et Hamilton Island. Nous avons durant la journée lors d'une escale à Whithaven beach, l'occasion de profiter du soleil et de nager sur une plage au sable blanc. Le sable est si fin, que malgré la chaleur du soleil, il n'est absolument pas chaud. Nous faisons une promenade et croisons un gros lézard (iguane).
Nous passons la nuit suivante au large de Whitsunday Island.
Au matin du 2e jour, nous levons l'ancre et en longeant Whitsunday Island, nous arrivons à Hook Island. Là, au programme : snorkeling et plongée pour ceux qui le désirent, je ne peux pas résister, et je fais une plongée de 40 minutes à 12m de profondeur, à la découverte de la barrière de corail pendant laquelle nous croisons un gros poisson Napoleon, plein de poissons plus colorés les uns que les autres et bien sûr le corail partout présent. Repos sur la plage. Contrairement à la précédente, celle-ci est composée de corail et coquillages. avant de repartir vers Hayman Island pour une promade et un point de vue sur la mer et les îles. Nous navigons ensuite jusque Cid Island pour la 3e nuit. En chemin, nous nous jetons l'ancre pour aller découvrir un grand banc de sable fréquenté par les tortues vertes, mais seulement quelques personnes ont la chance d'en apercevoir. Au matin, le canot nous conduit sur Cid Island pour une promenade dans l'île et baignade à la plage. Mais le temps est un peu frais, et personne ne se baigne. L'après-midi, par un vent fort et favorable, nous rentrons à la voile au port de Arlie Beach.
L'équipage du Solway Lass était vraiment sympa,
la cuisine simple et bonne. Nous y avons rencontré un groupe d'étudiantes françaises qui ont passé plusieurs mois déjà en Australie, un couple de canadiens, un autre couple de Brisbane dont la dame, canadienne d'origine s'est mariée avec un australien et est resté vivre en Australie, un monsieur de Boston, des allemands, et quelques jeunes australiens en tourisme. Nous avons beaucoup rigolé le soir sur le bateau, mais l'air marin fatigue...et à 22h tout le monde "mettait les voiles" pour aller dormir ;-)
Le 6 mai au soir, nous laissons le voilier et passons la nuit à l'hôtel.
Mais nous vous laissons découvrir quelques photos des îles et du Solway Lass...

7 mai 2011...
Retour à Proserpine Station pour y prendre le Tilt train vers Cairns, nous vous raconterons tout ça bientôt...

23 april...
Tweede dag in Wellington.
Alle deelnemers (een lange rij van oude wagens) gaat richting Mookerawa, ongeveer 45 km van onze verblijfplaats (onze buur naast ons volgens de australiërs) rond een mooi groot meer nemen we onze "Morning tea".  We wanen ons eventjes ergens in Canada. Het meer werd gevormd door een stuwdam.

Normaal staat een demonstratie van een off-shore boot op het programma, hij werd gemaakt met een motor van een Renault 4cv, en deze boot heeft nog steeds het wereldrecord op zijn naam sinds 1959. Maar tengevolge een technisch probleem wilde de motor niet starten......
Bij onze terugkeer kwamen we langs een klein dorpje die een plaatselijk feestje organiseerde en onze défilé werd op een warm applaus  onthaald.
Een lunch werd voorzien in een oude pub en sommigen bezochten het Oxley museum die een beeld gaf van de eerste pioneers, 200 jaar geleden in Wellington Chinezen en Engelsen richten het stadje op.

's Avonds was er een avondmaal voorzien in Hermitage Hill, oud hospitaal van Wellington, en waar om de twee jaar de jaarlijkse vergadering plaatsvindt van de club Renault Oldtimers. De geschenkjes werden uitgedeeld, ons mannenken pis werd warm onthaald, zelfs door de meisjes die opdienden.
Van de Club kreeg elk koppel een mooi koffertje met een sleutelhanger, twee broches en een logo voor onze oude auto met het embleem van de 4cv Register of Australia.
See ya fellows...

24 april

Vandaag bezoek aan de grotten van Wellington, waar er ook een fosfaat mijn te bezichtigen is. Maar eerst een foto shoot. We waanden ons echte stars want de aussie wilden ons allemaal op de foto.

Nu weten we hoe het voelt om beroemd te zijn. Na het bezoek was er overheerlijke pizza's. In de namiddag was er opnieuw een
foto sessie in de Hermitage Hill en daarna "Afternoon tea" dus de muffins en de scones met slagroom en confituur (hallo de lijn....)
's avonds hadden ze een barbecue voorzien met lam en varken aan het spit met overheerlijke salades...
Daarna hebben we gezongen voor onze australiërs in het frans en dat bleek in goede aarde te vallen.

25 april
Bezoek aan een oude boerderij, die toe was aan een grote opknapbeurt maar de successierechten liggen nogal hoog dus de grond werd verkocht
om de kosten te dekken. Een neef van een oude eerste minister bewoont dit huis maar heeft wat moeite met het onderhoud.
Daarna was er "Morning tea" met cake, cookies enz...in de Rose garden. De eigenares was zeer vereerd met het bezoek uit Europa en wou absoluut op de foto met ons.
Ook de lokale dagbladen waren op de hoogte van ons komst....dus artikels in de lokale krant...

In de namiddag wat rondgetoerd...de afstanden zijn zo enorm.....

's avonds maaltijd in de plaatselijke pub met alle deelnemers

26 april...
Vandaag afscheid van de overige deelnemers, het was hartverwarmend...zeer leuke mensen en zo vriendelijk.
Enkele kilometers gereden doorheen landschappen met veel schapen en weide met koeien.  Ook waren er veel katoenplantages langs de weg.
Een oud trein museum bezocht in Werris Creek en daarna afspraak met iedereen in Tamworth, leuke stad maar jammer genoeg is bijna alles gesloten
voor Anzac day (herdinking van de oud strijders). Dan maar een bezoek aan een moto museum en boodschappen in de supermarkt.
En 's avonds een chinees buffet in de plaatselijke casino......Morgen zetten we ons weg verder ........

23 avril...
Deuxième jour à Wellington.
Tous les participants (une belle colonne de voitures) se mettent en route pour Mookerawa, à approx 45 km, là se trouve un grand lac formé par un barrage.

Nous devions voir une démonstration d'un bateau off-shore équipé d'un moteur Renault 4cv, qui a battu le record du monde de sa catégorie en 1959 (record pas encore battu actuellement), mais suite à un problème technique, nous n'avons pu le voir en action.
Au retour, nous passons par un village en fête, pour qui nous faisons un "défilé" en oldtimer dans Main street.

Ensuite déjeuner sur le chemin du retour et visite du Oxley museum, qui est un témoignage de la vie des pionniers d'Australie il y a 200 ans.
Le soir, diner au Hermitage Hill, ancien hôpital de Wellington, où se tient la réunion du club Renault anciennes et échange des cadeaux.
Nous recevons chacun un coffret avec un porte-clé, 2 broches et un logo, le tout à l'emblème du 4cv Register of Australia.


See ya fellows...

24 avril...
Aujourd'hui, une visite aux grottes de Wellington, qui sont aussi une mine de phosphate.
En effet, le sol australien manque de phosphate pour la culture de ceretaines plantes, et il faut donc l'extraire pour ensuite l'utiliser comme engrais.
Mais avant cela, un photo-shoot. Nous nous sentions un peu les strars de la journée, car tous les australiens du goupe voulaient nous immortiliser sur la pellicule (digitale).

Nous avons l'impression maintenant de savoir ce que c'est d'être célèbres.
Après la visite, lunch : une délicieuse pizza.
L'après-midi, à nouveau scéance photos à l'Hermitage de Wellington, suivi de l'afternoon tea (muffins et cakes, à la crème fraîche et confiture)...hum !
Le soir, barbecue d'agneau et porc à la broche au motel...nous avons ensuite chanté une chanson française pour nos australiens, ce qui a semblé bien leur plaire.

25 avril...
Visite à un ancien cottage, qui un besoin d'un serieux coup de rafraichissement. Elle appartient à un neveux d'un ancien premier ministre australien, qui en a hérité. Il a dû vendre une partie des terres pour pouvoir payer les droits de succession et a un peu de mal à en assurer l'entretien.
Après la visite, "morning tea" au Roses Garden non loin de là, la patronne des lieux était tellement flattée de la visite d'européens, qu'elle a absolument tenu à être photographiée avec notre groupe.
Pour tout dire, même la presse locale était au courant de notre venue, et nous étions à l'honneur du "Times of Wellington"
L'après-midi, petite balade en auto, nous avons suivi en parie une route où sont visibles les oeuvres d'un artiste local : des sortes de statues en métal de récupération représentant des animaux sur des bikes...mais les distances ici sont si grandes...
Le soir repas au pub local avec tous les participants.

26 avril...
Aujourd'hui, nous prenons congé des dernier participants de l'évènement,moment très intense en émotion : les gens ici sont si gentils.
Nous prenons la route du retour vers Brisbane, au long de paysages avec beaucoups de moutons et de pâtures à vaches. Nous avons pu voir aussi quelques champs de coton.
A Werris Creek, ancien centre ferrovière important,visite de la gare et d'un musée du chemin de fer.

Dans l'après-midi, arrivée à Tamworth,sympathique petite ville où nous visitons un musée de la moto et le supermarché local.

Le soir, buffet chinois au casino, et puis dodo...
Demain, la suite du voyage....

21 april 2011
Vandaag was de laatste etappe tot in Wellington, het is terug een vrije start want "The road" tot Wellington is eenvoudig.

Jammer genoeg is de 4CV van Bruce echt niet te repareren en met een truck die ergens een tractor heeft geleverd, keert het autootje terug naar Brisbane.
De andere 4CV werd van de trailer gehaald maar....de motor warmt te vlug op.
Dit zal moeten gemaakt worden in Wellington.
Dus voor de kaartlezers : Murrurundi - Scone -Merriwa - Ulan - Gulgon - Spicers creek - Wellington.
Scone is een stadje van paarden, valt te vergelijken met Kentucky (die nog groter is). Open vlaktes volgen elkaar op en mooie paarden grazen rustig in de weilanden. Er zijn ook vele rijscholen en er is een museum.
In Merriwa is er tea time, ik profiteer om mij een echte cowboy hoed aan te schaffen want het zonnetje is niet genadig.
Gulgong....we zijn terug in de tijd van de goudzoekers, in plaats van auto's dachten we op elk moment de postkoets voorbij te zien komen. Een stadje die bestaat sinds 1800 en waar Henry Lawson (een dichter) leefde.

We ontmoeten een andere 4CV die meedoet aan de rally.
We zetten ons weg verder tot in Wellington. We genieten nog van de open vlaktes met zwarte koeien en Wellington here we are.....

Daar ontmoeten we de andere deelnemers : 18 4CV, 4 Dauphines, 6 Florides,
2 Caravelles en 2 R4 vanuit Queensland, South Wales en zels vanuit Zuid-Australie.  Ook andere deelnemers zonder oldtimer zijn ter plaatse.
's avonds eten we in de taverne : de Leeuw van Waterloo.
We hebben zowat 1285 km afgelegd in onze 4CV maar ja in Australië is dit een peulschil...wij als belgen zijn dit niet gewoon.....
Het programma voor morgen : een bezoekje ergens in de buurt (60 km) en een barbecue (iedereen heeft zijn vlees gekocht in de supermarkt).
Zaterdag : Mookerawa met een morning tea, en een foto shoot met een speed boot
Mumbil en daarna een bezoek aan een wijngaard maar de rest volgt later.....

21 avril...
Aujourd'hui, dernière étape vers Wellington. C'est à nouveau en navigation individuelle, car le trajet est simple.
Hélas...la 4cv de Bruce n'est pas réparable et va devoir retourner à Brisbane.
C'est un des support d'amortisseur arrière qui à cédé.Heureusement, un trucker quiloge au m^meme motel doit rentrer à vide vers Brisbane et accepte (moyennant une petite rétribution) de prendre la voiture en charge.
Bruce pensait repartir avec la seconde 4cv de Bob, mais à nouveau problème...elle chauffe, car le joint de culasse est cassé. Bob décide de le changer quand nous serons à Wellington.
Alors...le coin des géographes, et pour ceux qui suivent :
Murrurundi - Scone - Merriwa - Ulan - Gulgong - SpicersCreek - Wellington.
Scone est ville du cheval, plusieurs écoles d'équitation, des propriètaires de chevaux et un musée est consacré aux chevaux de courses.
A Merriwa, un arrêt "thé" est prévu, nous y rencontrons une 4cv verte magnifique qui va elle aussi au rassemblement de Wellington. Laurette en profite pour acheter un vrai chapeau australien.

Gulgong...on se croirait revenu au temps de chercheurs d'or. Gulgong est d'ailleurs une ancienne ville minière dans les années 1800. C'est là que vivait le poète préféré des australiens : Henry Lawson. Nous y pique-niquons avant de reprendre la route vers Wellington.

A wellington, nous attendent les autres participants du "Australien 4cv Register",soit une sorte de reg roupement des tous les propriétaires de Renault 4cv et modèles dérivés.Participent à la manifestation :
18 4cv, 4 Dauphines, 6 Florides, 2 caravelles et 2 R4, venues principalement  du Queensland et New South Wales, et même d'autres coins de l'Australie. Installation, puis le soir nous allons dîner dans un restaurant local....Au Lion de Waterloo ;-)

En tout, nous avons parcouru 1285 km en veille voiture de Brisbane à Wellington.

Pour demain (vendredi 22), le programme est le suivant : une visite dans les environs (60 km) et barbecue. Samedi, visite de Mookerawa, Mumbil et Bell River Estate Winery via Dripstone.

Voilà pour aujourd'hui, à demain...

20 april 2011...
Deze morgen vertrek vanuit Wauchope tot Mururrundi.

Onze australische vrienden laten ons toe vrij te vertrekken en we begrijpen vlug waarom, het is altijd rechtdoor of toch bijna !
Dus het werd voor ons de "Tourist drive" :
Wauchope - Walcha (controle van onze remmen door Bob) en lunch - Bendemere - Neminga - Dungowan - Nundle (oude stad met een general store uit 1890 nog altijd in werking maar eerder voor toeristen) - Wallabadah - Willow tree en aankomst te Mururrundi.
De natuur is wondermooi, een berglandschap en natuurlijk had onze 4CV het wat moeilijk maar tijdens de afdaling moesten we de remmen wat sparen.
Tijdens de reis (374km) zagen we prachtige papegaaien en andere vogels met prachtige Kleuren. Jammer genoeg was er een probleem met de auto van Bruce en Bob was de hulpdienst. Indien reparatie niet mogelijk is, vertrekt de auto op een truck terug richting Brisbane (hoera voor de solidariteit van de australiërs). Het is ongelooflijk hoe men oplossingen zoekt en solidair is.
Natuurlijk hebben we lekker gegeten : T-Bone voor Philippe en Sirloin steak voor mij en dat zonder hormonen (a nice taste).
Daarna een kleine genepi (drankje van Haute Savoie, merci Laurent en Françoise) om alles te verteren.
Tot morgen in Wellington....

20 avril...
Aujourd'hui, nous partons de Wauchope pour atteindre Murrurundi.
Navigation libre, qu'ils ont dit...je comprends très vite pourquoi: c'est toujours tout droit (enfin presque) !
Pour les fanas de cartographie, voici les principales villes traversées :
Wauchope - Walcha (controle des freins de notre 4cv et lunch) - Bendemere - Neminga - Dungowan - Nundle (ancien village et "General Store de 1890 et toujours en activité, un peu touristique, quand-même) - Wallabadah - Willow tree - et arrivée à Murrundi.

Les paysages en cours de route sont "Waouw" magnifiques. Le trajet était plutôt montagneux, et la 4cv peinait un peu dans les côtes, et c'est au frein moteur qu'il fallait négocier les descentes, pour ne pas trop solliciter les freins.
A Murrundi, super acceuil au motel et diner...en ce qui me concerne T-bone et potatoes, pour Laurette, Sirloin steak (entrecôte, in english) et potatoes.
Seul incident, la voiture de Bruce immobilisée pour un problème de transmission, et qui a dû être dépannée par la remorque de Bob, demain la voiture repartira par camion (truck) vers Brisbane, si ce n'est pas réparable.

Fin de soirée arrosée au Genepi (Merci Françoise et Laurent).
Et c'est sur cette conclusion que je vous dit à demain à Wellington.
Seeya' fellows !

19 april 2011
Vandaag rijden we van Grafton tot Wauchope.
Als je echt geintereseerd bent in aardrijkskunde, neem je kaart in de hand :
Grafton - Glenreagh - Coff Harbour (aan de kust) - Toormina - Bonville - Urunga - Wirrimbi - Wayway - Yarrahapinni - Clybucca South WestRock (lunch) - Jerseyville - Belmore river - Redbank - Wauchope.
Een totaal van 312 km.

Maar voor de lunch een klein probleempje....onze 4CV valt zonder remmen.  Gelukkig het is maar een klein buisje die loszat (het probleem van alle 4CV volgens de australiërs) en aangezien het een oude auto is kan men zelf het euvel verhelpen...probeer dat maar met je moderne auto !!!!

De landschappen waar we langskomen zijn verbluffend mooi, bananenplantages volgen elkaar op maar de afstanden tussen de verschillende steden zijn groot.
Tijdens de lunch met zicht op zee hebben we het genoegen de "Laughing Kookaburra" te zien, een vogel die volop voorkomt in deze streek en die kraait met de slappe lach......
In South West Rock, zien we een oude gevangenis dichtbij een falaise met grote golven (de droom van elke surfer)
Onze motels zijn comfortabel en iedereen maakt zijn eigen ontbijt want alles is voorzien. Je hoeft alleen naar de supermarkt voor het nodige.
In Wauchope eten we in een leuke taverne lekker maar veel teveel....

Morgen onze voorlaatste etape tot in Wellington....

18 april 2011...

Vandaag is de tour begonnen. Vanuit Logan city (waarRobin woont) vertrekken we na een korte brieving.  Voor degenen die van aardrijkskunde houden kunnen een kaart van Australië bekijken en de détails volgen, jammer genoeg zit het weer niet mee. Het regent pijpestelen maar ja een regenwoud....

Logan village tot Tamborine : 20 km
Tamborine naar Canungra : 19 km
Canungra naar Beechmont : 17 km
Beechmont naar Clagiraba : 18 km
Clagiraba naarNatural bridge : 33 km
 *Natural bridge is een natuurlijke brug : een waterval valt op een rots van vulkanische oorsprong en maakt een weg onder de rots.


Natural Bridge tot Uki : 55 km,pic nic stop
Uki tot Kyogle : 30 km
Kyogle tot Casino : 30 km
Casino tot Grafton : 99 km, een totaal van ongeveer 322 km.
Onze gids in Clio dacht niet aan de autonomie van onze benzinetank en de naald van onze benzinetank sloeg heen en weer gelukkig zijn we niet in panne gevallen, want hier zijn de afstanden o zo groot en men vindt niet direct een benzinepomp.....of toilet.
Aangekomen in Crafton kregen we onze kamer en zijn we gaan eten in de Roches Family hotel, een soort pub, resto met poker zaal.
Onze keuze was een schoteldie bestond uit steak, met een ei, bacon, ananas, mango en andere tropische vruchten en een pepersaus....speciaal maar heel lekker !!!Morgen vroeg uit de veren, nieuwe briefing en een nieuwe tocht met onze 4CV.

18 avril 2011...
Aujourd'hui départ du Tour. Le départ se fait de Logan Village où Robin habite.
Après un briefing et l'explication du trajet, la caravane se met enfin en route vers 9h. La météo est hélas pluvieuse.

Pour les amateurs de géographie, et les curieux qui irons voir sur la carte, voici quelques détails :
Logan Village à Tamborine : 20 km
Tamborine à Canungra : 19 km
Canungra à Beechmont : 17 km
Beechmont à Clagiraba : 18 km
Clagiraba à Natural bridge : 33 km
 * Natural Bridge est un pont naturel : une chute d'eau tombe sur un rocher d'origine volcanique et s'est ensuite faite un chemin par dessous le rocher, formant ainsi un Pont naturel de roche.

Natural Bridge à Uki : 55 km, arrêt pique-nique
Uki à kyogle :30km
Kyogle à Casino : 30 km
Casino à Grafton : 99 km, soit au total 322 km.
Notre guide, en Clio, n'a pas pensé à l'autonomie limitée de ma petite auto, il faut dire que nous avions déjà 45 km au comtpteur, puisque nous venions de Cleveland...et la jauche à essence descendait dangereusement...

ouf, finalement, quelques km avant l'arrivée et à 2 doigts de la panne sèche, nous avons pu ravitailler la 4CV assoifée !
A Grafton, après l'installation au motel, nous sommes allé déguster un délicieux repas au " jeux.
Demain, briefing de départ à 8h15, mais ça c'est une autre histoire...

16 april 2011
Vandaag hadden we een afspraak bij Robin waar onze Franse vrienden logeren.
 
De regio noemt Logan. Na een korte uitstap met de Caravelle en de 4CV om de benzinetank te vullen, is iedereen ingestapt om een historisch stadje te bezoeken "The Old Beenleigh".  Het is een oud heropbewouwd stadje, opgericht door mensen uit Europa in 1868. Het was zoals een stadje in Devon (Groot-Britannië).  Meer dan 20 woningen zijn te bezichtigen : een kerk, een
school, de post, enkele huizen en boerderijen.  Na het middagmaal in het oude station
hadden we gelegenheid alles te bezichtigen met onze gids Jim.

http://www.oldbeenleightown.com/1-files/home.htm

Na het bezoek hadden we recht op afternoon tea bij Robin, zijn echtgenote had een paar lekkere koekjes gebakken.  En er was koffie of thee met crackers.

Natuurlijk hebben we ons wat afgezonderd om enkele geschenkjes in te pakken. De trofees werden terug in een geplaatst.
Rhonda, de vrouw van Robin had met vriendinnen een prachtig buffet voorzien voor alle clubleden (nu maken wij ook deel uit van deze Club).

Na de maaltijd hebben we enkele caravelle stylo's uitgedeeld aan de genodigden. Ook de trofee,een leisteen in vorm van de kaart van Frankrijk en België met de plaats waar we wonen en waarop de tour Eifel, het atomium en een 4CV werd geplaatst, werden uitgedeeld.  Deze trofees werden door Ghislain gemaakt. Het was ook de gelegenheid voor enkele speeches en veel emotie.
Na een lekker dessert en enkele glazen zijn we teruggekeerd bij Bob en Florette want morgen is het vroeg....een ander verhaal....

17 april 2011

Na een vlug ontbijt richting Brisbane, daar zijn we ingestapt in de Citycat (een vlugge boot die mensen op de Brisbane rivier naar alle uithoeken van Brisbane brengt) Het is een soort watertaxi....Daarna een korte wandeling langs de rivier om de boot te nemen tot Lone Pine sanctuary (een koala park).

Een tocht van ongeveer een uur waar men mooie uitzichten heeft op alle huizen bij de Brisbane rivier, men ziet ook op enkele plaatsen de schade, die werd aangericht tijdens de overstromingen maar veel was reeds opgeruimd. De solidariteit is enorm groot in Australië.

Het park telt een groot aantal koala's (book of guisness record). Er zijn kangoeroes, walibi's, krokodillen, schapen, vogels en nog zoveel meer....

http://france.koala.net/

Terug naar ons gastgezin, morgen vertrek voor onze tiendaagse tour in 4CV.

Follow us.....

16 avril 2011
Aujourd'hui nous avons retrouvé nos amis français chez Robin à Logan.
Après une courte escapade avec leurs Caravelles et 4CV pour faire le plein d'essence, nous avons pris la direction du village historique de "Old Beenleigh".

Il s'agit de la reconstitution d'un ancien village crée par des européens en 1868. Le nom vient du village homonyme dans le Devon en Grande-Bretagne. Plus de 20 batiments originaux y sont regrouppés et sont des musée de la vie du village à cette époque. Principalement on peut y admirer l'église, la gare, l'école, la poste et quelques cottages et fermes.

Après le repas de midi pris la gare d'époque, nous avons pu visiter le village.

http://www.oldbeenleightown.com/1-files/home.htm

La visite terminée, nous sommes retournés chez Robin pour une collation.
Nous en avons profité pour nous éclipser et préparer les trophées et cadeaux destiné à nos hôtes australiens.

Pour le soir, Ronda, l"épouse de Robin avait préparé un buffet pour les membres du club 4cv (nous sommes entretemps, nous aussi devenus menbre du 4cv Register)
A l'issue du repas, nous avons distribué quelques cadeaux (bics Caravelle), ainsi que les trophées destinés au commité du club  : une composition faite des formes de la France et de la Belgique en ardoise, montée sur un socle d'ardoise et décoré d'une tour Effel, d'un Atomium, et d'une 4cv miniature.
Ces tophées ont été réalisés par Ghislain, qui nous accompagne.
L'occasion de quelques speechs bien sympathiques et de beaux moments d'émotion partagée.

Nous nous sommes séparés après un dernier verre, car demain, il faut se lever tôt pour la visite de Brisbane, mais ça c'est une autre histoire...

17 avril 2011

Après un petit-déjeuner léger, nous voilà partis direction Brisbane, où nous nous sommes embarqués dans le CITYCAT, un bateau-bus très rapide, qui emmène les gens d'un bout à l'autre de Brisbane.
Après une petite promenade au long de la Brisbane River, nous avons pris un autre bateau vers LONE PINE SANCTUARY (un parc à koalas).
C'était une navigation d'environ 1 heure, avec une belle vue sur les maisons riches de la Brisbane River. Par endroits, on peut encore voir les dégats occasionnés par les récentes innondations. Cependant, grâce à la grande solidarité des autochtones, le majorité des dégats a déjà été réparée.

Le parc abrite un très grand nombre de koalas (livre Guiness des records). On peut aussi approcher des kangourous (wallabys), moutons, oiseaux et bien plus encore

http://france.koala.net

Ensuite, retour chez nos hôtes car demain (lundi 18/04), nous partons tôt pour notre tour de 10 jours en 4cv

La suite bientôt....

Eerste dagen....
We zijn toegekomen in het huis van Bob en Florette, een leuk huis opgetrokken in hout en bakstenen en een mooie tuin.

In de garage staan enkele schatten...4cv of sevenfiftie's (genoemd door de australiers), Bob bezit er vier en Philippe heeft zijn wagentje ontmoet, een rode 4CV van 1954 750cc,3 waarvan de versnellingen niet gesynchroniseerd zijn.

Eerste nacht in Australië....Philippe heeft beslist ook vitamine B te nemen want de muggen zijn ook van de partij.

Tweede dag onze Franse vrienden zijn toegekomen...de gitaar ook

In een boom in de tuin waren we logeren hebben we een koala ontdekt, hij hield ons in het oog.
In de late namiddag maken we een kleine uitstap tot Golden Beach en genieten van de zonsondergang.

's Avonds afspraak in een chinees restaurant met enkele leden van de "4CV register of Australia" dus andere mensen ontmoet en wat bijgeleerd....

Het vervolg  binnenkort....

Premiers jours...
Nous arrivons à la maison de Bob et Florette à Cleveland, une jolie maison en bois et briques et un beau jardin.

Sur le côte, le garage aux trésors...les 4CV ou "Sevenfiftie's" comme on les appelle ici. Bob en possède 4, toutes roulantes.
J'ai pu faire connaissance avec notre future monture, une rouge de 1954, 750cc,3 vitesses pas toutes synchronisées...

Première nuit en Australie...gare aux moustiques !

2e jour, aujourd'hui, nos amis français arrivent.
La guitare aussi, elle est retrouvée et confiée à Bob.

Dans un arbre de la rue  où nous résidons...un koala, il nous observe ...
En fin d'après-midi, nous faisons une petite balade jusqu'à Golden Beach, et admirons

le coucher du soleil.
Le soir, repas chinois avec quelques membres du "4CV Register of Australia"

La suite bientôt...

Singapore...
17u30 lokaal uur....aankomst changi airport, terminal 1
De vlucht tot Brisbane was pas om 21u25, dit was de gelegenheid om rond te wandelen en de skytrain te nemen tot een andere terminal om de vlindertuin te bezoeken (de enige in een vlieghaven). Dit alles werd ons uitgelegd door een "Embassador" (persoon die werkt voor de vlieghaven en de toeristen probeert te begeleiden).

De airbus 330 was klaar voor de vlucht, wat minder groot maar even comfortabel als de andere vlucht. Na 7u10 kwamen we toe in Brisbane.
Onze bagage was op tijd maar de gitaar van Philippe was in Londen blijven hangen en zal toekomen met Singapore Airlines vrijdagnacht.
Ze wordt thuisgebracht bij ons gastgezin Bob en Florette.

De controle voor het binnenkomen in Australië is streng (Remember : No food, no drink, no soil) .... De hond van de douane had een grote voorliefde voor Philippe ('t zal een meisje wezen) met het resultaat dat al de bagage van Philippe en Philippe himself werd gecontroleerd door een mooie douane beambte !!!!

Singapour...
17H30 heure locale..arrivée à Shangi Airport, terminal 1.
Le vol vers Brisbane ne part qu'à 21h25, ce qui nous laisse du temps pour flaner.
Des airport Embassadors guettent les gens en transit et les abordent pour expliquer ce qu'il y a à faire pour tuer le temps.
Notre "Embassador" nous a conseillé de prendre le petit metro (sans chauffeur) et de nous rendre au terminal 1 et visiter , chose unique, le "Butterfly garden" : un endroit tropical où on peut admirer toute sorte de papillons et de plantes.

A l'heure dite, l'Airbus 330 était prêt à nous faire voler jusqu'à Brisbane.

Après un vol de 7 heures et 10 minutes sans problèmes nous voilà arrivé à Brisbane.

Arrivés aux tapis à bagages, nous apprenons que la guitare que j'ai emmenée a raté l'avion à Londres et qu'elle n'arrivera que le lendemain.

Il nous reste à passer le terrible controle d'entrée en Australie (Remember : No food, no drink, no soil)...pas de chance le chien douanier m'a repéré, malgré que je ne portais sur moi aucune des choses illicite, résultat : controle renforcé par une charmante douanière australienne !

In de aankomsthal stonden Bob en Florette ons op te wachten.  Ze wonen in Cleveland, 25 km van Brisbane.  Een leuk stadje waar je kan shoppen.
Ik ben dan ook met Florette de eerste benodigheden gaan kopen terwijl Philippe met Bob de wagen ging uitproberen.
Het is een leuk huis waar 's avonds ook de muggen rondvliegen in de tuin maar gelukkig is er vitamine B .....
Het is wel even wennen aan de jetlag maar we zijn het al gewoon. De kennismaking met dochter Larena verliep ook van een leien dakje. Het is een toffe familie en we voelen ons direct thuis. Voor onze reis naar de Outback hadden ze wat plannen en ideeën.....

De rest van het verhaal binnenkort....de Franse koppels komen toe vandaag.

Au hall d'arrivée, nos hôtes, Bob et Florette étaient là et nous accueillent chaleureusement. Ilsvivent à Cleveland, 25 km de Brisbane : une charmante petite ville. Laurette est allée faire un peu de shopping avec Florette pour les premières nécéssités.
Nous avons passé avec eux une chouette journée, et nous nous sentons déjà comme à la maison. Bob m'a prsenté la 4cv que je conduirai pour le grand tour, et nous avons fait une petite balade.
Le soir, nous avons fait la connaissance de Larena, la fille de Bob et Florette

...La suite bientôt...