Inhoud blog
  • Dag 4 en 5
  • dag 3
  • Dag 2
  • Dag 1
  • Nog 17 dagen
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto
    Foto
    Miekies blog
    Aftellen naar vakantie Antalya
    26-05-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 4 en 5

    Vandaag een samenvatting van dag 4 en 5, dag 4 is er niet zoveel gebeurd.

    Natuurlijk ben ik begonnen met het ontbijt, met pannenkoekjes… Gezien mijn schouders behoorlijk verbrand waren geraakt was het geen dag voor te zonnen maar een dagje voor museum dus. Eerst even een plannetje gehaald bij het receptiemeisje zodat ik niet weer verloren zou lopen. Zij raadde aan om met de tram te gaan omdat het redelijk ver weg was. Maar och, ik zit hier met verlof, hoef niet te werken, kuisen, wassen, koken, heb alle tijd van de wereld. Dus lekker op het gemaksje stappen naar het museum, dat is gewoon de tramspoor volgen waarvan er maar één is.

    Onderweg word ik natuurlijk verleid om de kledingwinkeltjes binnen te stappen. Lucky me vind ik er een heel schoon zwart tshirt, lekker ruimvallend zodat ik nog veel kan eten J

    Een boel leuke kleedjes die ik helaas niet over mijn schouders getrokken kreeg, zo enorm smal, geen idee hoe ze dat zelf voor elkaar krijgen.

    Na een fijne wandeling langs de winkels, en over de boulevard langs de zee kom ik bij het museum van Antalya aan. Een museum zoals velen, met stenen uit de prehistory tot hoe de mensen in heden leven. Prachtige grote beelden van de mythische Goden, prachtige vloeren en kleden. Gezien is het toch al weer een tijdje geleden was dat ik in een museum was geweest was het een leuke uitstap. Op de terugweg even geluncht langs de zee, een lekkere mixed grill met brood en frietjes en rijst en salade, weer pure verwennerij.

    Weer verder terug gelopen, onderweg een schone grote sjaal gekocht voor over mijn verbrande schouders te draperen, heerlijk voelt het aan, en als het wat koud wordt gooi ik hem helemaal open en dan verwarmd het lekker.

    Het was tijd geworden voor een bezoekje aan het internet café, op weg daar naartoe kwam ik de twee dames tegen van het hotel die me uitnodigden om even samen iets te gaan drinken. Het is verlof en we hebben alle tijd van de wereld. Daarna ook nog even een theetje gedronken bij Ali en dan naar het hotel, ik vond het genoeg geweest. Op weg terug lekker een flesje Raki gekocht en wat water, drinkt zo heerlijk fris weg. Kon ik lekker drinken tijdens het kijken naar eurovisie songfestival. Maar ja, na het diner had ik het een half uur volgehouden en ik lag al diep in slaap :-/

    Dus ja, erg spannend was het allemaal niet.

     

    Morrend de volgende ochtend weer opgestaan, het blijft elke keer een hel, vakantie of geen vakantie. Gelukkig maken de pannenkoekjes veel goed. Na het ontbijt mijn kaft met studiemateriaal gepakt en naar het park gewandeld om daar lekker op een bankje te gaan studeren. Examens komen al veel te dichtbij. Ik heb het er een half uurtje uitgehouden, banken zijn toch best wel hard aan je poep. En gezien er in het hotel bij het zwembad heerlijke ligbedden met dikke kussen liggen vond ik het toch een beter idee om me daar naar te leggen met de kaft. Ik heb daar braaf tot kwart na twaalf liggen studeren. Mijn buik begon te rammelen dus hup, kaft naar kamer en op weg naar een broodje doner kebab waar ik enorme goesting in had. Geen hoog culinair gehalte maar soms o zo lekker. Daarna was het weer op jacht gaan naar nog een sjaaltje. Kom ik toch langs een schoenenwinkel die mij gewoon naar binnenriep! Prachtige rode pumps stonden daar, met open teen en hoge hak, precies wat ik graag wilde vinden. En of dat nog niet alles was, ze zaten me als gegoten en lopen als pantoffeltjes. Ik heb ze dus niet meer uitgedaan en ze zitten nu nog heerlijk aan mijn voeten. Ze mochten alleen even uit tijdens mijn zwemmen en douchen.

    Het werd ook nog even tijd om een glaasje Turkse thee te gaan drinken bij een winkeltje hier een 50 meter verder. De mens had me op de eerste dag laten beloven dat te komen doen. Hij keek steeds zo triestig wanneer ik zei dat ik geen tijd had, na mezelf even psychisch te hebben voorbereid ging ik dan maar, en de Turkse thee is toch wel lekker…

    Tijdens het thee drinken heb ik me als een toerist laten verleiden om een aankoop te doen. Wel een heel leuk tapijtje met kamelen om tegen de muur te hangen, zal vast prachtig staan thuis. De mens was zo blij, liep daar te dansen door zijn winkeltje en mij vast te pakken om een zoen op mijn wang te geven. En hij stonk verschrikkelijk naar de drank. Na de thee was het dus snel tijd voor af te bollen. Terug in het hotel even een sprong in het zwembad, een kwartier later werd alles nat door een lekkere hevige onweersbui.

    De regen komt nu nog uit de hemel, heb dus net een berichtje gestuurd naar Ali dat we beter de bbc voor morgen plannen. Dan houden we het alleen op de muziek.

    Dat was het dan weer voor even.

    Wordt natuurlijk weer vervolgd….

    26-05-2008 om 09:22 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    24-05-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dag 3

    Maar eerst weer terug naar dag 2.

    Het is voorspelbaar, het eten was gisterenavond weer geweldig. Verschillende salades op mijn bord geschept, bruine bonen, groene bonen, asperges, tomaat, komkommer. Hoofdmaaltijd rijst met groentemix van aubergine, courgette, tomaten en wat nog meer…

    Daarna was ik zoals afgesproken naar Ali gewandeld. We hebben daar gezellig een flesje wijn soldaat gemaakt en gebabbeld. Het is wel ongelofelijk hoe graag die mens aan aanraken doet, let wel, verder dan mijn hand komt hij niet. Ik moest hem regelmatig toch even laten ophouden. Ook had ik een verlaat verjaardagscadeau gekregen, een mooie Perzische kussensloop. Was wel vriendelijk. Nadat de wijn gedronken was ben ik maar weer opgestaan voor naar huis te gaan voordat er ongemakkelijke situaties zouden ontstaan. Ik ben wel vertrokken met een afspraak voor zondag, deze zou eerst maandag zijn maar we hebben het een dag teruggezet omdat ik dinsdag zeer vroeg moet opstaan. Wanneer hij zondag op tijd terug is van tapijten leveren is het plan om eerst een barbecue te doen in zijn tuin om dan vervolgens van life muziek te gaan genieten ergens in het dorp. We zullen gaan zien.

    Weer terug in het hotel haalde ik een tijdschrift uit het plastic wat ik eerder die dag in een kiosk had gekocht. Eigenlijk was ik op zoek naar een Turkse Elle, voor te zien hoe de mode hier weerspiegeld wordt. Een Elle was er niet dus had ik een ander tijdschrift gekozen met een dame op de cover, geheel in het Turks dus totaal onbegrijpelijk voor mij.

    Groot was mijn verrassing toen ik na wat bladeren doorkreeg dat het hier niet om een modetijdschrift ging. Bij een confronterende close up van een dame begreep ik dat het hier om een mannenblad ging. Die mens in de kiosk had me wel eens mogen proberen waarschuwen.

    Allee, en dan was het bedtijd.

     

    En toen werd het vrijdag.

    Veel te vroeg ging mijn wekker om 8 uur af, veel te vroeg voor een vakantie. Wel hetzelfde ritme vasthoudend als thuis, de wekker drie maal laten afgaan, dan met dichte ogen nog naar het toilet en dan hup onder de douche. Badjas aan en dan langzaam op bed tijdens het nieuws op tv wakker proberen worden.

    Ik hoopte hard dat er weer van die lekkere pannenkoekjes zouden zijn net als gisteren, en die waren er. Het was weer een heerlijk ontbijtje met verder ook nog tomaten salade, komkommer en omelet met groenen en aardappelen. Errugh lekker weer.

    Het plan was om dan met een leesboekje en puzzelboekje naar het strand te gaan. Het is op een niet te groot privé strand waar je voor 4 euro een hele dag gebruik van kan maken, met ligbed en parasol.  Fijn ontspannen was dat, in het zonnetje, het geknabbel van het water. Het water had een goede temperatuur, net niet te koud, goed voor af te koelen. Het windje deed het ook niet al te warm maken daar, dat zal dan ook wel de reden geweest zijn dat ik toch nog verbrand ben geraakt. En ik had me de ganse ochtend zo braaf ingesmeerd. In 2,5 uur werd het toch funest. Op weg terug naar het restaurant heb ik dan twee sjaaltjes gekocht om over de verbrande schouders te draperen, die mogen even uit de zon blijven. In het hotel de delen even flink met after sun ingesmeerd en ik was weer klaar om een hapje eten te gaan zoeken.

    Het oude centrum uit was ik al naar rechts geweest en rechtdoor, vandaag was het de beurt aan linksaf. Daar ging weer een heel andere wereld open, niet zo toeristisch als de andere kant. Ik vond er een gezellig straatje met eettentjes waar ik een lekkere lunch met een flinke pint bestelde. Tevreden en genietend zat ik daar te eten.

    De eerste drie dagen zijn al helemaal goed, ik ben niet ziek geworden, ik verveel me ook niet, geen heimwee. Gezien het de eerste keer is dat ik alleen met vakantie ben vraag ik mezelf regelmatig of ik me niet zielig voel of alleen, niks van alles, het is helemaal perfect en ontspannen.

    Op het moment dat ik wilde afrekenen voor mijn lunch werd me nog een thee aangeboden. Fijn om weer even een gewoon klapje te kunnen doen met een man zonder dat hij opdringerig werd, dat maakte het weer even goed na weer een hoop ambetanterikken.

    De wandeling ging weer voort en ik kwam langs leuke winkeltjes die mij genazen van mijn shopuele frustratie. Tijdens de wandeling nog een leuk bloesje en een dringend nodige korte short gekocht. 

    Op weg naar het internetcafé eerst nog een opfrissende douche genomen in het hotel en een halve liter bier gekocht voor aan de computer. Na een uurtje even een kopje thee gedronken in de winkel van Ali. Mijn bovenlijf zag er uit al een gebraden kalkoen die ik probeerde te bedekken met een groot T-shirt. Ali had de tip dat ik de verbrande delen met yoghurt moest gaan insmeren, dus na de thee was het hup naar de winkel voor een potje te gaan halen. Toen ik met mijn zakje terug kwam aanlopen bij het hotel wisten ze aan de hand van een rode vlek boven mijn shirt te raden wat er in dat zakje zat.

    Vijf minuten later zat ik daar dan, in het bad, mezelf ondergesmeerd met yoghurt. Ik vond mezelf niet echt lekker ruiken maar moet wel zeggen dat het heerlijk koel aanvoelde. Als het goed was zou het de brand uit mijn lichaam trekken zodat het niet verder mijn lichaam zou inbranden. Na 20 minuten spoelde ik alles weer fris af en voelde me geen opgediende kalkoen meer.

    Het brandende gevoel was inderdaad weg maar het voelde toch niet fijn om weer een shirt aan te hebben. Ik ben dan maar even snel gaan eten, ik hoef zeker niet te vertellen dat het weer heeeeeeeeerlijk was. Na het eten hup terug naar mijn kamer, alle gordijnen naar beneden, airco aan en kleding uit. Dat krijg je ervan als je te lang in de zon hebt gezeten, dan moet je op straf in de kamer blijven.

    Ik hou me dan maar bezig met mijn reisverslag bijschrijven en wat televisie kijken. Voor morgen zal ik beter ook maar niet teveel in de zon komen, dat lijkt me dan een goede dag worden voor wat musea te gaan bezoeken…

    24-05-2008 om 17:04 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    23-05-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 2

    Maar eerst nog even terug naar dag 1.

    Na het stoppen met schrijven gisteren heb ik eerst nog even een uurtje geslapen voor het diner. Het diner zelf was zo overvloedig, een buffet vol groenten en olijven en salades, keuze uit gegrild vlees, rijst, frieten, aardappeltjes, fruit. Teveel om op te noemen en niet te beschrijven hoe lekker. Het uitzicht vanaf mijn tafel werd op een bepaald moment iets minder toen zich daar een koppel neerzette. De man zat met zijn rug naar mij toe, hij was erg groot in lengte en breedte. Het was spijtig dat ik mijn fotocamera op dat moment niet bij had, ik had anders een mooie foto kunnen toevoegen van de bilspleet van meneer….

    Na het eten was het toch wel genoeg geweest voor de dag. Terug op de kamer had ik nog even met mijn neus in mijn studiemateriaal gezeten en daarna als een roosje geslapen.

    Om 9 uur ’s ochtends de volgende dag werd het aanschuiven voor het ontbijt (is 8 uur onze tijd, toch wel erg vroeg voor de vakantie :-/)

    Nogmaals een herhaling, het eten was weer voortreffelijk, er was keuze uit allerlei soorten beleg, fruit, brood, pannenkoekjes waar ik geen genoeg van kon krijgen, omelet met aardappeltjes en nog iets waarvan ik niet wist wat het was. Gekookt eitje, heeeeerlijk. In het voorbij gaan had ik ook nog een glas vers geperst appelsiensap meegepakt (a 3 euro bleek), morgen dus maar appelsiensap uit kan. Prijs van het drinken valt me hier overal toch wel tegen.

    Na het ontbijt ben ik naar de stad gewandeld voor Turkse valuta uit de muur te halen. De grap van gisteren met ruime omrekening naar euro’s wil ik in het vervolg voorkomen. Met het geld op zak heb ik ook nog een poging gedaan wat leuke kleding te vinden en kopen. Een combinatie van of verkeerde stofjes, of verkeerde kleuren, of vervelend personeel, of te duur , en eigenlijk te warm om te passen maakte me lichtelijk shopueel gefrustreerd. Niet te vergeten het feit dat ik absoluut niet in een maatje L paste! Nog niet lang bekomen van het feit dat ik thuis al ben moeten overgaan naar een maatje L heb ik hier een XXL nodig, een mens zou van minder al in een depressie raken.

    Maar enfin, ik beslis maar dat het geen vakantie van shoppen zal worden maar van eten en drinken, ook niet slecht toch? Zolang het maar niet uitmond tot een maatje XL thuis…

    Erg opgewarmd kwam ik terug in het hotel waar ik mijn bikini had aangetrokken en mijn kaft met studiemateriaal had opgepakt. Na even een verfrissende duik in het zwembad te hebben genomen heb ik toch flink een 1,5 uur gestudeerd, ik benne trots op mezelf!

    De tijd vliegt voorbij en het is alweer 1 uur. Ik stap weer in mijn kleding om in de stad een leuk plekje op te zoeken voor de lunch.

    Maar first even naar mijn kamer om mijn usb stick te halen. Terwijl ik nog even bezig was kwam Benjamin aan mijn deur kloppen. Benjamin is één van de medewerkers van het hotel. Hij kwam even de koelkast controleren. Na controle vraag hij of hij even een klapje mag doen. Vriendelijk als ik ben stem ik toe. Na een paar beleefde vragen waar ik vandaan kom en hoe lang ik blijf mocht ik horen dat hij gisteren electriciteit voelde toen hij mij en mijn bagage naar mijn kamer bracht. Ik antwoord dat er geen elektriciteit is en dat hij niet raar moet doen. Vervolgens vraagt hij of hij me mag kussen. Iets minder vriendelijk heb ik hem mijn kamer uitgestuurd.

    Terug naar het onderwerk lunch. Een vrouw kan het zo in haar hoofd hebben om dat ene speciale eettentje te vinden wat uiteindelijk maar niet wil lukken. Dus dat bleef stappen en stappen en kwam ik zowaar in een écht winkelcentrum terecht. Daar heb ik nog 3 leuke hemdjes gekocht die hier wel zeker noodzakelijk zijn. Een short zou ik ook nog moeten vinden, de enige die ik thuis had paste me niet meer. Ligt het aan het wasmiddel of de wasmachine?

    Er valt een beslissing bij mezelf om terug te gaan en iets bij de haven te gaan eten. Ik had genoeg gekregen van de drukte en het verkeer en het lawaai van bouwwerkzaamheden. Helemaal geen idee waar ik in godsnaam was bleef ik maar lopen in alle richtingen op zoek naar een aanknopingspunt. Mijn boekje Nederlands-Turks lag nog in mijn koffer te wachten meegenomen te worden. De mensen op straat spreken er amper Engels en ik kreeg mijn weg niet gevonden, hopeloos verloren gelopen dat ik was. Maar zie, ook Antalya kent taxi’s. Met het kaartje van mijn hotel in de hand ben ik in een tien minuten weer terug waar ik de weg ken. Op weg naar de haven hou ik mijn ogen open naar een leuk plekje voor te eten. Die vind ik in één van de oude straatjes. Bij een prachtig restaurant met een tuin. Ik loop het stille restaurant binnen met prachtige houten vloer, houten deuren, kasten, een stille serene stilte.

    Dan kom ik aan in de tuin. De prijzen zijn hier mooi schappelijk. Zeg 1,75 euro voor een half liter bier. Ik heb daar ook weer zo verschrikkelijk lekker gegeten. Simpele Turkse gehaktballetjes met rijst gemengd met tomaatjes en champignons. Daarnaast een heerlijke tomaten, uien salade. Voor het eten had ik nog een bordje met heel kleine tomaatjes gekregen. Zo enorm zoet en lekker. Volop genietend van het eten en complimenterend naar de gastvrouw krijg ik te horen dat het eten van haar boerderij afkomt. Naast de boerderij heeft ze nog meer huizen en nog meer poezen. In de tuin mocht ik al van het gezelschap genieten van één van de twee. Ik kwam ook weer ouderwets onder de haren te zitten. In één van haar huizen had de dame nog 14 poezen zitten. Ik kan merken dat de mensen hier wel poezenliefhebbers zijn. Er lopen hier de nodige zwerfpoezen rond, ik zie ze vriendelijk geaaid worden door de bevolking. Op meerdere plekken zie je ook eten voor ze uitgestrooid liggen.

    Ik zat daar in ieder geval lekker te genieten van de rust in de tuin. Nog een beetje puzzelen en een dagtochtje uitgezocht voor door te geven aan de reisbegeleiding.

    Ik had er graag nog langer gezeten maar moest helaas terug naar het hotel voor mijn dagtocht te boeken. Weer goed opgewarmd eerst nog even de kleren uit en een sprong in het water. Langs het zwembad raakte ik in gesprek met twee oudere dames. Zij zijn hier gezellig twee weken op verlof. Volop geplande dagtrips ook. Van hen kreeg ik te horen dat de dagtocht die ik had uitgekozen niet aan te raden was. Dit was een bezoek aan een typisch Turks dorpje, een school en een moskee. Een rondleiding in een huis gebeurde door een moderne jonge vrouw uit de stad en niet een echte dorpsbewoner. Nu kunnen we van een oude dorpsbewoner niet verwachten dat zij Engels kan spreken, maar het zou wel leuk geweest zijn als die aanwezig was geweest. Over de inbegrepen lunch kon uiteraard niet geklaagd worden.

    Het is dus een boeking voor een andere dagtrip geworden. Deze gaat komende dinsdag plaatsvinden. Het gaat zijn naar de Romeinse stad Perge en de watervallen van Kursunlu en ook het Amfitheater van Aspendos. Inclusief lunch! Dit zou een echte aanrader zijn. We zullen dus zien.

    Na dit te hebben kortgesloten ben ik gewandeld naar een internetcafé om de thuisblijvers op de hoogte te stellen en mijn verhaal op de blog te zetten.

    Dan ga ik het hier nu weer bij laten. Direct voor het eten even naar Thuis kijken, tot blijde verrassing kwam ik er vanochtend achter dat ik op mijn tv hier één kan ontvangen. Hoef ik het seizoenseinde niet te missen JJJ Een mens blijft z’n gewoontes houden hè…

    We zitten hier een uur later dus na de aflevering ben ik op een schone tijd voor het eten.

    Na het eten staat mijn afspraak voor een wijntje te drinken met Ali. Met duidelijke woorden géén henky penky!!

    Saluut en tot morgen

    23-05-2008 om 17:00 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    22-05-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 1

    21 mei 2008, Antalya Turkije

     

    Awel, eindelijk is het dan zover, ik ben in Antalya gearriveerd.

    Na een héél korte nacht van zeg 1,5 uur slapen ben ik om 01.30 opgestaan, gedoucht en trappelend gewacht op mijn chauffeuse.

    Nog helemaal dwaas van de slaap waren we vertrokken. Karin dwaas omdat zij in bed lag te waken om zich niet te verslapen, waardoor de slaap uitbleef. En ik, die later pas naar bed kon, lag maar te drammen tegen mezelf dat ik nog wat moest zien te slapen…met als resultaat…. Maar enfin, om half drie vertrokken we richting zaventem. Heerlijk rustig nog op de weg, bij een rookstop op een parking nog getoeter ontvangen van een auto vol met jonge knullekes, we mogen er nog wezen

    Om kwart voor 4 bij de luchthaven, braaf op tijd. En dan werd het wachten op het nummer waar ik mezelf moest gaan inchecken, natuurlijk moest er bij mijn vlucht precies niets verschijnen. Tegen half vijf heb ik dan een balie gevonden van Jetair waar ik lichtelijk verward (gezien tijd en nachtrust en 1e keer op zaventem) even beleefd navroeg waarom er geen nummer verscheen. Gelukkig kon de vriendelijke dame mij verder helpen naar de juiste incheckbalie.

    Weer een stapje verder.

    Ingecheckt en we gaan verder langs de controle. Uiteraard ging de poort alarmeren zodra ik eronder door liep, dat werd dus met de benen en armen uit elkaar en handen over mijn lijf of ik een gangster was. Mijn gsm mocht daarna alleen nog door de film om te zien of er geen bom in verstopt was, het is toch om neer te vallen van het lachen.

    Ondertussen werd de tas van een toch best wel aantrekkelijk manspersoon naast mijn gecontroleerd. Ik mocht zien dat meneer een flinke hoeveelheid aan condooms bij zich had. Mijn vriendin stelde nog voor te vragen samen ballonnen te gaan blazen, hilarisch, maar ik heb hem niet meer mogen terugzien.

    Huppekee naar de gate en beginnen aan mijn ontbijt, een heerlijk stokbroodje tonijnsalade.

    Langzaamaan gaat de tijd voorbij tot we nog een stap verder het vliegtuig in mogen.

    In de 1,5 uur tijd dat ik had geslapen had ik nog een slechte droom over krijsende kinderen die naast mij zouden zitten en waarvan de ouders het gevecht al jaren geleden hadden opgegeven om ze stil te houden. Deze nachtmerrie was gelukkig voor andere mensen bestemd. Ik had twee brave volwassen mensen naast mij. Éen van hen kreeg wel ambras met een dame voor hem, de dame in kwestie was zeer verbolgen van het gebrek aan respect van de heer achter haar omdat deze zijn knieën in haar stoel zette. Deze heer voelde zich namelijk steeds meer in het nauw gedreven omdat madam haar leuning steeds verder naar achter zette, en gezien het feit dat we allen niet al te veel beenruimte hadden… Madam van haar kant vond niet dat ze respect naar de meneer hoefde getuigen of ze de leuning naar achter kon zetten, dat was immers haar recht… Tja, daar mocht de rest dus minuten lang van meegenieten.

    Was nog lang niet zo erg als vooraan in het vliegtuig, waar 3 uur lang een kind van 1 jaar heeft lopen krijsen, je zal er maar naast zitten:-/

    Het toppunt van de reis was natuurlijk het plotseling optrekken van het vliegtuig, meer en meer vaart maken en dan steil de lucht in, of je in een achtbaan zit, heeeeeeeeeeerlijk!

    Met veel moeite op een gegeven moment toch in slaap kunnen vallen om vervolgens meteen wakker gemaakt te worden met het verzoek de gordel weer te bevestigen gezien de turbulentie.

    Maar allee, de piloot heeft ons veilig 3,5 uur later op de grond laten landen.

    En dan een visa kopen, paspoortcontrole, valies ophalen, hostess melden en in de bus naar het hotel.

    Ik moet toch zeggen dat de website van het hotel er niets teveel aan was. Een mens kan af en toe bang hebben omdat de realiteit zo kan tegenvallen tegenover de foto’s. Het is hier gewoonweg prachtig. Prachtig hotel, prachtige terrassen, prachtige kamers, vriendelijk personeel! Helemaal content ben ik mijn valies gaan uitpakken in de kamer, daarna even een frisse douche genomen en dan hup naar buiten.

    Nog zeer goed gezind laat ik me natuurlijk nog gemakkelijk aanspreken. Eerst een vriendelijke Turk op de hoek met zijn winkeltje die me een kopje Turkse koffie aanbiedt. Ik maak een praatje met hem maar sla vriendelijk de aanbieding af, ik wil het nog wel tegoed houden. De hoek om leer ik Ali kennen. Hij heeft een winkel met prachtige tapijten, heeft zijn eigenlijke woonst in het midden van Turkije liggen. Ik heb daar gezellig een kopje thee gedronken en ben uiteindelijk vertrokken met een afspraak voor morgenavond om na mijn diner een wijntje bij hem te drinken. Plus ook nog een afspraak voor 26 mei om naar een festival met live muziek te gaan. Om mezelf te behoeden voor nog meer afspraken ben ik snel afgebold.

    Ik ben dan naar de haven gewandeld waar ik mezelf een lekkere lunch heb besteld van gegrilde groenten en brood, het zag er heel simpel uit maar was verrukkelijk lekker.

    Een wijntje erbij daarna een raki met water. Ik had er een prachtig uitzicht op de haven en een privé strand. Heerlijk genietend in het zonnetje liet ik alles over me heenkomen. Dit was pure verwennerij. Uitkijkend over de reling zag ik nog een arme man keien uit het water scheppen met een emmer. Bij navraag bleek dit echt zijn werk te zijn. Ik voelde spijt voor die mens, ga maar eens een strand steenvrij maken… Verder probeerde garçon Mehmet zich aan me op te dringen. Ik heb ook een zwaar vermoeden dat hij me veel te veel heeft laten betalen voor mijn nuttigingen. Daar ga ik dus niet meer naar toe en laat het een les voor mezelf zijn.

    Na het afrekenen ben ik nog een heerlijke wandeling langs het water gaan maken, door het park waar mensen veelal gebruik maken van alle bankjes die er staan, fietsers, skaters, meisjes die als beste vriendinnen naar elkaars muziek op de Ipod luisteren. Heel de wandeling ben ik wel tig keer verliefd geworden op de prachtige mensen die daar rondlopen. Een mens verstaat toch niet dat er zo velen naar het westen komen om daar hun geluk te beproeven. Zeg eerlijk, zolang ze hier niet al zijn opgegroeid en de taal niet kennen wachten ze veelal discriminatie, slecht weer en slecht onderbetaald werk. En daar laten ze dan een heerlijk zonnig land achter waar ze lekker in tuinen en parken thee kunnen drinken..

    Ja, en dan over drinken gesproken, ik had toch gedacht dat Turkije niet zo duur zou zijn met eten en drinken, maar het drinken is toch vrij prijzig. Drie of vier euro voor een pint of wijn durft gemakkelijk op de prijskaart staan. We proberen dan maar verstandig te denken dat mijn lichaam dan ook een vakantie zal ondergaan qua alcohol verwerking….:-/ grrrrr

    Hohoho positief denken dametje!!! Dit is pas dag één, heb nog maar één wandeling gedaan, ik zal de plekjes nog wel leren ontdekken. Ook hoop ik te ontdekken waar ik mijn slag kan gaan slaan voor het winkelen, al lopende kon ik daar beter mijn oog op laten vallen en het ziet er niet echt helemaal goed uit… Schoenen wel, die heb ik er al velen gezien die prachtig zijn…en duur….

    Coit, het verhaal is nu gedaan onder het genot van een koude pint en lekkere muziek op de achtergrond. Ik ga nu even naar mijn kamer om een vestje te halen, het is nu iets koud geworden in mijn hemdje. Daarna eens zien wat het diner hier gaat brengen, ik kan haast niet wachten!!!!!!

     

    fotos komen nog, vergeten op mıjn stıck te zetten

    22-05-2008 om 00:00 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    03-05-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 17 dagen

    amai, het gaat nu bangelijk dichtbij komen, nog 17 dagen waarvan er nog 9 gewerkt moeten worden. Hoog tijd om aan een planning te gaan beginnen.

    Maar eerst…hoe is het weer in Antalya..tomtomtom, 25° full sun. Die gaat in ieder geval goed.

    Planning dag 1, die begint frustrerend vroeg in Mol . Mijn allerliefste vriendin gaat mij vroeg naar Zavetem brengen, op voorwaarde dat ik bij haar slaap en zij me niet eerst nog eens moet komen ophalen. Het positieve aan haar eis is dat ik er in ieder geval voor kan zorgen dat ze op tijd uit bed is. Heb namelijk altijd enorm last van verlatingsangst in de zin dat mijn vervoer al vertrokken is zonder mij, die komen vooral tijdens mijn nachtrust langs waarin ze me enge avonturen laten beleven op weg naar het halen van de bestemming. Het vliegtuig vertrekt om 6 uur in de ochtend, inchecken zal om 4 uur moeten gebeuren. Ik laat het nog voor later om precies uit te rekenen welk uur er opgestaan moet worden, dat kan ik psychisch nog niet aan… Pff, dan wordt het een paar uurtjes verveeld wachten en hopen dat er geen vertragingen optreden. Eenmaal in het vliegtuig wordt het leuk, als we allemaal in onze zetel zitten en het sein voor vertrek wordt gegeven. De kriebels die in je buik onstaan wanneer het vliegtuig rustig over de baan gaat taxiën en dan plots gas gaat geven en we sneller en sneller gaan en dan de lucht ingetrokken worden. Heerlijk is dat moment. Ik ga hopen dat ik aan het raam mag zitten en lekker naar buiten kan turen hoe alles kleiner wordt. Tijdens de reis zal ik me maar voorzien van wat puzzelboekjes en wat voor te lezen. Ook meteen maar even duimen dat ik prettig gezelschap naast me krijg te zitten, een leuke vrijgezelle meneer bijvoorbeeld en geen krijsende kinderen

    Aan het einde van de rit gaan we weer van kriebels in de buik genieten bij het landen. Tegen de tijd dat we op de grond staan en de bagage hebben moet de buik denk ik nodig gevuld worden. Hopelijk kan ik al een eerste lekker Turks hapje bemachtigen daar. Ondertussen wordt het braaf uitzien en wachten voor de ophaaldienst van het hotel. Tijdens die rit hoop ik al verlekkerd naar alle plekjes te kunnen zien die ik kan gaan bezoeken. Tip voor mezelf, zorg voor een papier en pen om deze eventueel te kunnen noteren.

    Natuurlijk ga ik heel hartelijk ontvangen worden in het hotel waar een heel vriendelijk mens mij helpt mijn bagage naar mijn kamer te brengen. Ik probeer ondertussen mijn mond dicht te houden om te voorkomen dat ik ga kwijlen van al het moois dat ik zie.

    Eenmaal op de kamer doe ik een vreugdedansje en loop al het moois even na, ramen worden opengegooid, kleren worden uitgegooid en koffers worden uitgepakt. O ja, we gooien onszelf ook even op het bed om te testen of deze wel lekker ligt. Voor de zekerheid kan ik denk ik beter ook mijn eigen kussen meenemen, die mis ik altijd enorm wanneer ik ergens anders slaap. Na het opfrissen in de badkamer met bubbelbad trek ik frisse zomerkleding aan en maak mezelf toonbaar. De eerste dag is het niet te hard van stapel lopen, we hebben er al vele uren opzitten en beginnen eerst even met lekker luieren in het hotel, onder het genot van een wijntje, of 2…….

    Na een uurtje of twee wordt het dan wel tijd om de neus buiten het hotel te steken en een verkenningswandelingetje te doen. Er moet dan ook nog wel even ergens een klein hapje gegeten worden anders is ik al doodgehongerd eer het diner klaarstaat. Verder is het eigenlijk een beetje kennismaken met de mensen rond en in het hotel. Een beetje zonnen een beetje zwemmen, vooral even relaxen bij dag één, vanaf dag twee gaat het echte werk beginnen….

    Maar laat me voor die planning nog maar even nadenken…..

     

    03-05-2008 om 16:53 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    29-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nog 21 dagen

    Het is weer “weekend”, nog 10 werkdagen en het is verlof. De overige 11 dagen zijn bijzaak, weekend en feestdagen zijn geen straf om doorheen te geraken, hoeven dus niet in de telling worden meegenomen. Zaak is nu een goede voorbereiding. Controle op het voltage in het hotel van verblijf is gedaan, de laptop mag mee op vakantie en hoeft niet dus niet worden achtergelaten, een mens zou van minder al heimwee krijgen. Komende zeven dagen gaan we proberen een “werk”schema maken voor wat te bezichtigen, wanneer te winkelen, eten, drinken en nog meer winkelen en nog lekkerder eten en drinken. Planning is enkel nodig voor de prévakantiestress te verminderen, ons kenne ons dat er toch niets van opgevolgd gaat worden.. Omdat het ook al weer enkele jaartjes geleden is dat ik gevlogen heb moet ik ook nog eens zien hoe groot de grootste handbagage mag zijn, is belangrijk detail voor de terugreis.

    Het weer moet ook gevolgd worden, vandaag 24° met enkele wolken. Dat is al beter dan de 18° met onweerswolken van gisteren. Mijn positieve vibes  voor beter weer hebben al wat geholpen. De streek heeft in ieder geval nog 21 dagen de tijd om goed zomerweer te kweken. Voor die tijd zal ik ook maar beter een zonnebankkuurtje gaan volgen. Een dagje terrassen afgelopen zondag heeft me een schoon rood decolleté opgeleverd en dito armen, enige voordeel is dat ik het op die plekken lekker warm heb. En laatst maar niet minst, proberen niet te veel snoep in mijn mond te steken om toch wat deftig in bikini te kunnen verschijnen….

    Maar na een dag zeer hard werken mag ik nu toch nog wel een wijntje inschenken met een hapje om het af te leren…

    29-04-2008 om 22:02 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    25-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De start
    Allee, hier gaan we dan, dubbel feest, we drinken op de start van het weekend plus de start van een nieuwe blog. Schol
    Tijdens de tijd op weg naar mijn reis naar Turkije gaat er ook nog een ontdekkingsreis plaatsvinden hoe mijn blog te bewerken en personaliseren. Maar ach, computerwonder als ik ben zal dat geen problemen geven zeker
    Het is dus dat ik 21 mei lekker op vakantie vertrek naar Antalya. Ik heb mezelf daar een geweldig hotel gevonden via internet, awel, het is een 18e eeuws hotel in het oude stadsgedeelte van de stad en het ziet er prachtig uit, nu nog hopen dat het inderdaad zo gaat zijn. Heb er enorm veel zin in, zeker met het trieste weer in ons koude natte landje. De wetenschap dat je in een paar weken lekker in de zon zal vertoeven maakt een mens goed gezind. Temperatuur daar vandaag was niet te min: 26°. Eerst nog 12 werkdagen / 25 kalenderdagen doorkomen en prrrrrrrrrrt daar ga ik.
    Heb dapper beslist alleen op vakantie te vertrekken. Met een zoon van bijna 18 jaar vind ik dat ik wel eens een uitje alleen kan doen. Er waren geen mensen in de omgeving die mee konden gaan, relaties en zo. Dan is er nog een keuze tussen een groepsreis of alleen. Een groepsreis zou me ook wel leuk lijken, nadeel wat ik bij deze reizen vond is dat ze erg kostelijk zijn.
    Een mens moet dan maar beslissen alleen te gaan, ik zal niet de eerste en laatste zijn. Ik heb er ook geen schrik voor, zal zeker leuke mensen gaan ontmoeten en me amuseren. Ben in ieder geval van plan om lekker langs de haven te wandelen, goed te gaan shoppen, een badhuisje waar ik "lekker" geschrobt en gewassen ga worden (als ik ga durven), en heeeeeeeeel veel lekker eten en drinken.
    Tussendoor natuurlijk wat zonnen en luieren langs het water, drankje en hapje op de ligstoel naast het zwembad terwijl ik wat lees en mijn examens voorbereid. Een deel van het gewone leven zal net als eten en drinken moeten doorgaan in de vakantie. Naast mijn werk volg ik namelijk ook een studie voor computertechnicus waarvoor er half juni weer examens gaan komen. En dan zit het eerste jaar er weer op.
    En over school gesproken, ik ga er voor vandaag een einde aan maken, nog even wat aanprutsen en dan niet te laat naar bed, morgen moet ik om 08.20uur weer in de schoolbanken zitten...is toch ook geen tijd he







    25-04-2008 om 00:00 geschreven door annemieke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)


    Archief per week
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    ayrtonjudo
    www.bloggen.be/ayrtonj

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!