Ik ben Quintiens Annelien
Ik ben een vrouw en woon in Herk-de-Stad / Stratford (België / Canada) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 05/05/1992 en ben nu dus 29 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
11-11-2010
Hello,
Ondertussen ben ik 2 maanden en een half in Canada en heb het hier echt naar mijn zin !! Ik heb ik hier al heel erg veel gedaan. Maar laten we beginnen bij het begin. Thanksgiving wordt hier de tweede maandag in oktober gevierd. Het houdt in dat je samen met je familie eet. De familie spreekt onderling af wie voor wat gaat zorgen. Thanksgiving draait dus vooral rond eten en je zal altijd kalkoen op de tafel zien staan (ik ben precies niet echt een grote fan van kalkoen). Op 31 oktober was het Halloween. Het wordt veel groter gevierd dan in België. In België zie je af en toe een verschrompelde pompoen voor de deur staan met een kaarsje in, maar hier versieren ze de huizen echt. Ze curven de pompoenen heel gedetailleerd uit en zetten ze dan ook voor de deur. Ze zetten dan ook bordjes buiten waar 'RIP' op staat of 'If you'd like to be death, just keep on walking' of.... Het is soms een beetje te veel van het goede, maar dat is wel leuk als je 'trick or treat' doet om er dan voorbij te lopen. M'n school had een 'trick or treat'tocht georganiseerd, niet voor snoep, maar om voedsel in blik te verzamelen voor de armen. Dat werd na de tocht in een grote zaal bijeen gebracht en gesorteerd. Er deden heel veel leerlingen aan mee. De school probeert de leerlingen veel bij te brengen, bijvoorbeeld dat mindervaliden op dezelfde manier moeten behandeld worden als mensen die geen beperking hebben. Tijdens gym zit er een gehandicapte jongen bij mij in de klas. Hij krijgt altijd wel begeleiding, maar als er een spel gespeeld wordt, komt hij ook in een team terecht en moedigt iedereen hem echt aan. Tijdens Godsdienst zitten er 2 gehandicapte jongens in mijn klas en komt er een zwaar autistische jongen 10 minuten in de klas zitten, samen met 2 begeleiders. Ik denk dat het wel goed is, zo kunnen zij ook betrokken worden met wat jongeren van hun leeftijd doen en zo kunnen wij ook leren omgaan met jongeren met een beperking.
Ondertussen is de eerste sneeuw gevallen. Nu, echt sneeuw is het nog niet. Op 22 oktober zag ik de eerste sneeuwvlokjes, vorige week is er meer sneeuw gevallen, maar het blijft niet liggen omdat het nog te warm is. Ze verwachten veel sneeuw dit jaar ! Ik kijk er wel naar uit, maar ik hoop dat ik niet ga bevriezen.
Vorige week was er een 'dance' voor grade 9 tot 12. De tickets waren rap uitverkocht, maar er werden maar 350 tickets verkocht, wat een beetje vreemd was want er was nog zoveel plaats. Er waren jongeren van de 2 andere scholen in Stratford en dan St Mich's. De fuif begon wel om 20h30 en was gedaan om 23h30. Dit was wel even raar, want ik ben gewoon dat ze beginnen om 23h30 ipv eindigen. Ik heb me er toen echt enorm geamuseerd. Laura en ik zijn eerst tot bij een vriendin geweest en toen kwamen er nog een paar vriendinnen en samen hebben we ons dan wat opgetut, taxi gebeld en tot daar gereden. Dat feestje wordt om de twee maanden georganiseerd, dus ik kijk er al echt naar uit ! En ik ben benieuwd wanneer het hier echt gaan sneeuwen !
Nu zijn jullie terug een beetje mee, tot de volgende !
Ondertussen ben ik een dikke 2 weken in Canada en heb ik het hier echt naar mijn zin. In het begin verliep het wat moeilijker; ik kende niemand en alles voelde zo onwennig aan. Je komt in een gezin terecht dat je totaal niet kent, dat gezin heeft hun gewoontes die voor hen heel normaal zijn, maar daarom voor mij niet meteen vanzelfsprekend. Ik heb wel het geluk dat ik in een gezin woon dat ervaring heeft wat uitwisselingsstudenten betreft en ik woon hier graag en heb een goede familie. Ik erger me soms aan dingen die zij doen, maar zij zullen zich ook ergeren aan dingen die ik doe, maar dat kom je in elk gezin tegen en dat hoort ook bij een uitwisseling. Ik woon in een heel klein dorpje met ongeveer 400 inwoners. Er zijn 4 kerken, een bakker die nog maar een week open is, een klein winkeltje waar je brood, magazines, ... kan kopen, een postkantoor, een antiekzaak en een paar voetbalvelden. Voor groenten en fruit moet je naar een grotere stad rijden want die kan je hier niet vinden. Veel kan je in het stadje niet doen, maar toch houden de kinderen zich hier bezig. Ze gaan naar het park en spelen daar een eenvoudig spel, maar ze amuseren zich te pletter. Iets wat ik heel erg leuk vind, is dat je gewoon ergens binnen kan lopen en je bent altijd even welkom. De eerste keer dat ik iemands anders huis binnenliep en meteen uitgenodigd werd om te blijven, schrok ik wat. Die mevrouw was druk bezig met haar drie kinderen en ik kom dan even binnen vallen? Maar zij wou tonen dat ik welkom ben en dan kan je ook beter even blijven, ook al is het maar voor 10 minuten. In mijn straat woont er ook een Finse uitwisselingsstudent, Laura, waar ik het heel goed mee kan vinden.
De meeste huizen zijn gebouwd uit lichtkleurig hout. Dat houdt de huizen warm. Misschien maar beter zo, aangezien het hier -30 graden kan worden. :)
Sinds dinsdag (7 september) ga ik naar school. De school begint om 8h55 en de bus komt me om 7h45 halen. Om 8h40 kom ik aan in school. De school heet 'Sint Michael's Catholic Secondary School'. Het is een moderne school. Iedere ochtend wordt er het volkslied van Canada gezongen. Dat zie je op een tvscherm dat in elk lokaal hangt. Als uitwisselingsstudent mag je je eigen lessenrooster invullen, dus uiteraard heb ik van die gelegenheid geprofiteerd. Er zijn 3 vakken die je verplicht moet nemen : Wiskunde, Godsdienst en Engels. Het schoolsysteem is helemaal anders dan in België. Iedere dag heb je 4 vakken en die vakken heb je iedere dag een semester lang en het volgende semester verloopt dus hetzelfde maar dan met 4 andere vakken. Je wisselt dus ook altijd van klas. Ieder lesuur duurt 1h15. Mijn dagen zien er tot februari zo uit : 9-10h15 : gym (dit is zo ontzettend vermoeiend !!!) 10h20-11h35: Godsdienst 11h40-13h: Wiskunde 13h-13h40 : lunch 13h45-15h: kunst
Tijdens de lunch mag je de school uit, maar zoveel tijd heb je dus niet. Wat hier overal te vinden is, is Tim Hortens. Je kan er koffie, donuts, warme chocomelk, soep,... kopen voor een lage prijs.
De prijzen in Canada komen ongeveer overeen met die van België. De manier van kleden komt ook ongeveer overeen, alleen voor de jongens vind ik dat het helemaal anders is. De meeste jongens zijn echt skatertypes en veel dragen een pet (die ze ook in de klas dragen!).
Zoals je wel in de meeste Amerikaanse films ziet, zijn hier ook de fameuze 'lockers'. Je koopt een slot en dan moet je er nog in slagen om de code van dat slot te onthouden. Iedereen is daar zo in getraind. De eerste keer dat ik dat slot moest opendoen, moest ik toch piepen hoeveel keer ik in welke richting rond welk cijfer moest draaien.
De eerste dag op school was niet zo leuk. Ik moest er mijn draai wat vinden en als enige in een nieuwe klas binnen stappen en iedereen weet dat dat moeilijk is. Als je vertelt dat je een uitwisselingsstudent bent, dan zie je alle leerlingen zich draaien in je richting en dan komen de vragen. De Canadezen zijn open, vriendelijke mensen. Dit valt echt op. Ik heb de eerste dag als eerste les muziek gehad en daarna heb ik dat veranderd omdat iedereen er blijkbaar gitaar speelt en ik ken daar echt niets van. 2 jongens van die klas, zijn ook de 2 jongens die langs me hun kastje hebben. Ik heb niet de kans gehad om iets tegen hen te zeggen tijdens die muziekles, maar zij begonnen tegen me te praten toen ik aan mijn kastje stond te prullen. Eentje heeft me wat geholpen omdat die kast zo moeilijk open ging. De andere begon vrijdag tegen me te praten en het toeval wil lukken dat zijn grootouders ook van België zijn. Er zijn veel Canadezen op school die familie hebben wonen in België en dan heb je al meteen een gespreksonderwerp. De Canadezen zijn ook behulpzaam en heel beleefd. Een detail, dat toch echt opvalt, is dat alle jongens jou voorrang geven om binnen te lopen en dan pas gaan ze zelf binnen. Ook als je je handboek gebruikt hebt en je moet het weg leggen, zal de jongen altijd het iniatief nemen om jouw boek mee te nemen. De Canadezen vragen ook altijd 'Hi, how are you?' Ook als je een winkel binnen stapt. Als je het 3de uur les hebt gehad en je ziet iemand van het 3de uur het 4de uur terug, krijg je weer die vraag voorgeschoteld. Het is wel grappig.
Zoals jullie wel zien, heb ik het hier naar mijn goesting.
Binnen 12 dagen neem ik het vliegtuig naar Canada. Ik weet ongeveer zo'n 10 dagen dat ik in Monkton ga wonen bij de familie Jakobsen. Het dorpje telt 400 man. Het is dus heel klein, maar dit wil wel zeggen dat iedereen iedereen kent en dit vind ik wel een pluspunt. Mijn gastmama, Leah, werkt o.a. voor YFU Canada en mijn gastvader Soren leidt een agrarisch bedrijf. Ik heb 2 gastbroers en 1 gastzus. Mijn oudste gastbroer (21) woont niet meer thuis en mijn gastzus (15) is dit jaar zelf op uitwisseling naar Denemarken, dus ik ga haar niet zien. Mijn jongste gastbroer (14) ga ik wel zien. Ik ga naar school in Stratford (http://smcss.hpcdsb.edu.on.ca/) , samen met nog 4 andere uitwisselingsstudenten en daar ben ik echt heel erg blij om. In mijn straat gaat een Fins meisje wonen die zelf ook op uitwisseling is! Mijn gastmama heeft verteld dat het in de zomer 20-30 graden is, in de winter ook, maar dan onder nul . Ik ga proberen mijn verhalen neer te schrijven, zodat jullie het wat kunnen volgen. Op dit moment kan ik nog niet meer vertellen dan over mijn familie, maar ik ben er van overtuigd dat ik over een maand al veel meer heb te vertellen !
Hello,
. 
