Romance de la pena negra
Romance van de zwarte droefheid
De pikkammen van de hanen
Las piquetas de los gallos
hakken zoekend naar de dageraad,
cavan buscando la aurora,
als langs het duister gebergte
cuando por el monte oscuro
Soledad Montoya afdaalt.
baja Solodad Montoya.
Haar lichaam van kopergeel
Cobre amarillo su carne,
geurt naar paard en schaduw.
huele a caballo y a sombra.
Haar "berookte" borsten
Yunques ahumados sus pechos,
kreunen landelijke gezangen.
gimen canciones redondas.
- Soledad, naar wie vraagt ge,
- Soledad, por quien preguntas
zo zonder gezelschap en op dit uur ?
sin compana y estas horas ?
- Naar wie ik vraag,
- Pregunte por quien pregunte
zeg me: welk belang heeft dat voor jou ?
dime: a ti que se te importa ?
Ik kom om te zoeken wat ik zoek,
Vengo a buscar lo que busco,
mijn vreugde en mezelf.
mi alegria y mi persona.
- Soledad, mijn kommer en kwel,
- Soledad de mis pesares,
een paard dat op hol slaat,
caballo que se desboca
uiteindelijk komt uit op de zee en
al fin encuentra la mar
de golven verzwelgen het.
y se lo tragan las olas.
- Herinner me niet aan de zee,
- No me recuerdes el mar,
want de zwarte droefheid kiemt
que la pena negra brota
in de olijfgronden
en las tierras de aceituna
onder het gedruis van het gebladerte.
bajo el rumor de las hojas.
- Soledad, wat ben je droef !
- Soledad, que pena tienes !
Welke droefheid, zo erbarmelijk !
Que pena tan lastimosa !
Je schreit tranen van citroensap
Lloras zumo de limon
wrang is je hoop en zuur in de mond.
agrio de espera y de boca.
- Wat een grote droefheid ! Ik loop rond
- Que pena tan grande ! Corro
in mijn huis als een gekkin,
mi casa como una loca,
mijn twee vlechten langs de grond,
mis dos trenzas por el suelo,
van de keuken naar de slaapstee.
de la cocina a la alcoba.
Wat een droefheid ! Ik maak alsmaar
Que pena ! Me estoy poniendo
lichaam en kleren gitzwart.
de azabache carne y ropa.
Ach, mijn hemden van garen !
Ay, mis camisas de hilo !
Ach, mijn dijen van papaver !
Ay, mis muslos de amapola !
- Soledad, was je lichaam
- Soledad, lava tu cuerpo
met water van de leeuweriken,
con agua de las alondras,
en laat je hart
y deja tu corazon
in vrede, Soledad Montoya.
en paz, Soledad Montoya.
Daar beneden zingt de rivier;
Por abajo canta el rio ;
strook van hemel en lover.
volante de cielo y hojas.
Met bloemen van de kalebas
Con flores de calabaza
omkranst zich het nieuwe licht.
la nueva luz se corona.
O droefheid der zigeuners !
Oh pena de los gitanos !
Klare droefheid en altijd alleen.
Pena limpia y siempre sola.
O droefheid van verborgen bedding
Oh pena de cauce oculto
en van het verre ochtengloren !
y madrugada remota !
08-04-2006, 18:15
Geschreven door Anke 
|
