vrijdag 29 augustus - dag 15 Logroño - Belorado - 91 km zaterdag 30 augustus - dag 16 - Belorado - Castrojeriz 110 km zondag 31 augustus - dag 17 - Castrojeriz - Mansilla de los mulas 129 km maandag 1 september - dag 18 - Mansilla de los mulas - Rabanal 116 km dinsdqg 2 september - dag 19 - Rabanal - Triacastela 120 km de 2000km voorbij woensdag 3 september - dag 20 Triacastela - Melide
eindelijk nog is internet - hierbij aanvulling vorige dagen - sorry voor de fouten in spanje : enkel qwerty klavier
woensdag 20 augustus - dag 6 - Vendôme - Veignè - 93 km Voor we vertrokken eerst nog in Vendôme naar den bakker geweest en gaan zoeken achter een stempel. Nog enkele fotos, wat maakte dat we laat vertrokken zijn, al waren we maar juist weg bij elke klimmetje voelden onze benen als lood aan. of je het nu geloofd of niet de wind was weer van de partij. Na 6 dagen weg van huis weet je helemaal niets meer van wat er in de wereld gebeurd, geen nieuws, geen radio, niks maar toch mis je eigelijk niks van de luxe thuis (nog niet) maar volgens danny wel iemand voor op kop te rijden en ik doe het niet ze want met deze wind is het niet meer plezant, amaai danny zijn voeten. In Chateau Renaud zijn we gestopt om eten te kopen. we gingen er ook op zoek achter een stempel maar niemand gevonden, dan maar verder zonder. We kwamen terug in een andere streek terecht, die van de wijngaarden en dit iets voor Tours, waar we ons 2 jaar geleden misreden maakten we terug dezelfde fout tussen de wijnvelden, gelukkig kwamen we terug op de juiste weg ( met een omwegje van 2 km bergop) Het was reeds na 2 uur toen we besloten om maar tussen de wijnvelden ne picknic te doen. Wat we reeds enkele keren ondervonden hebben wanneer je de weg vraagt, dat voor de inwoners de omliggende dorpen onbekend zijn. Na het eten zijn we richting Tours gereden en zijn er goed doorgekomen (wat niet altijd makkelijk is in een stad) en net buiten de stad waren er wegomleggingen en bij vraag aan iemand zijn we de verkeerde weg uitgestuurd. Gelukkig stuurde ons een behulpzame man ons op de juiste weg, we moesten wel heel stuk terug rijden. Boekje 2 begonnen!!!! Een 15 tal km verder in Veignè onze tent opgezet, het was reeds 18 uur. De eerste keer "gaan eten"
donderdag 21 augustus - dag 7 - Veignè / Nieul-L'Espoir - 119 km Vanmorgen hadden we moeite om ons bed uit te komen. De zon was direkt van de partij maar de tent heel nat van de dauw. Alles was vochtig en klam. Rond 9 uur vertrokken, na ons dagelijks bezoekje aan de bakker. We dachten eerst dat de wind minder was maar in de open vlaktes voelden we een serieuze tegenwind. Châtelleraut wa onze eerste grote stad waar we effkes de juiste weg kwijt waren, we zijn dan maar rechtreeks naar de Sint Jacobs kerk gerenden waar we goed ontvangen werden door een pastoor die ons ne mooie stempel gaf. Terug op de juiste weg hebben we gegeten langs het water. Danny heeft al enkele dagen last van zijn linkervoet en ook nu begon het door te wegen. We reden daarna lans de vallei van de Vienne, niet te vergelijken met de Dender, het ging altijd op en af. We moesten ons meerdere keren insmeren voor de zon want ze brande goed door waardoor we tevens meer dorst hadden en meer moesten stoppen. Rond Poitiers gereden om de stad te vermijden. Terug op de hoofdroute enkele km voor de camping stopten we voor brood en eens aangekomen rond 19 u bleek het geen camping te zijn maar een slaapplaats voor motorhomes. De volgende camping was 30 km verder dus besloten we toch maar onze tent op te zetten tussen de motorhomes. We hebben ons gewassen uit een emmer water van een vriendelijk vrouwtje uit de buurt die me direkt aanbood me bij haar te douchen en de wc konden we gebruiken van een Frans koppel die voor ons stonden met de motorhome. Nog iets gegeten en de klokken sloegen al 22 uur, dus tijd om te slapen.
Vrijdag 22 augustus - dag 8 - Nieul-L'Espoir - Brie 106 km Reeds 1 week weg. Vannacht wakker geworden van de regen. Hopelijk tegen 's morgens gedaan, niet dus, om 7u30 was het nog altijd aan het regenen, een goede reden om te blijven liggen. Om 8 uur stopte het min of meer en zijn we alles beginnen in te pakken. Wanneer dit gedaan was waren onze Franse buren ook op en stelden direkt voor om ons een kop koffie klaar te maken. Dat kon ik niet weigeren, de tweede vanaf we weg zijn. Afscheid genomen en om 9 uur 15 vertrokken. Wanneer we vertrokken kropen er tientallen slakken over de weg, hoe later het werd hoe meer er de overkant niet haalden. af en toe viel er nog lichte regen maar echt koud was het niet. Het was 11 uur toen we voor het eerst stopten aan een bakker voor ons ontbijt. In het begin waren de hellingen niet te zwaar maar naarmate de dag vorderde werden ze terug langer en steiler en de zon brak door.Toen we in Charroux stopten voor beleg waren we 10 min te laat, de winkel was al dicht, gelukkig hadden we nog een appelflap in reserve. Zoals gisteren reden we door velden vol zonnebloemen. Later op de dag kwam de wind weer meer opzetten en werd het moeilijker. In Brie zijn we onze inkopen gaan doen en daarna richting camping, welke helemaal afgelegen had, en er sliepen maar 2 mensen die daar vast woonden en ik voelde me toch niet helemaal op men gemak. Later zijn er toch nog andere mensen bijgekomen wat me geruststelde.
Zaterdag 23 augustus - dag 9 - Brie - Minzac 110 km Vandaag over de 1000km Om 9 uur vertrokken en de zon was direkt van de partij. In de loop van de voormiddag kwamen er meer wolken maar het was ideaal fietsweer want voor de eerste keer was er geen wind, danny vond het al direkt een stuk plezanter. We zijn langsheen de stad Angoulême gereden en naarmate we vorderden kwamen we meer en meer in een bebost gebied. Het ging wel serieus op en af. In het naar beneden fietsen was het fors bijtrappen om dan halfweg de volgende helling stil te vallen. De dorpen liggen nu wel verder uit elkaar en meestal in een dal waardoor je daarna telkens terug mag klimmen. Te laat voor een brood, en toen we langs Aubeterre-sur-Dronne reden was er een restaurant op de weg waar we dan maar iets gegeten hebben. We waren de laatste die binnen mochten, en nog enkel voor een pizza. en dit gezien het uur, al was het maar 13u30. Algauw waren we meer dan een uur kwijt. Daar we zagen dat er een Sint Jacobs kerk was wilden we daar een stempel halen. Deze lag helemaal boven op de heuvel en eens daar, niemand te vinden, siesta... Weeral 20 min kwijt en nen dikke bergop voor niks. Daarna zijn we van de route geraakt, waardoor we zelf maar richting Pizou gereden zijn, de camping lag daar een 7 tal km vanaf. Onderweg kwamen we meerdere auto's tegen van de belgische firma Denijs en toen bleek dat een deel van de arbeiders op de camping logeerden in caravans, we mochten direkt de gsm opladen, een wasrek werd klaar gezet en een tas koffie gemaakt. Het was is tof om vlamingen tegen te komen. we waren terug de enigste tent op de camping.
Zondag 24 augustus - dag 10 - Minzac - Pissos 127 km Vanmorgen was de tent goed nat door de dauw en er was wat mist. Reeds een 10 tal km verder kwañen we tussen de wijnvelden. We naderden Saint Emilion. We zagen verschillende bekende wijnnamen verschijnen, chateau Plaisance, Puisseguin, St. Emilion... Net voor St. Emilion zijn we gestopt voor ons een flesje te kopen voor vanavond. De streek is niet te vergelijken met de dorpjes waar we reeds voorbij reden, maar je ziet dat het hier om welstellende inwoners gaat. Hoe dichter bij de Landes hoe minder zwaar de hellingen. In Cadillac was er net een meeting met oude Cadillac wagens. Later kwamen we dan in de Landes en de wind kwam terug wat opzetten. Na 90 km voelde danny een appelflauwte waardoor we even stopten om iets te drinken, en daarna richting camping, langs de lange eentonige rechte banen. In Pissos aangekomen was er nog een bakker open waar we ons trakteerden op een taartje. Vlug de natte tent opgezet, ons gewassen en gegeten tot 21 uur en natuurlijk onze St Emilion leeggedronken, en al was de wind reeds gevallen, waren wij in de wind...
Maandag 25 augustus - dag 11 - Pissos - Peyrehorade 128 km Wanneer we wakker werden was het aan het regenen. We maakten van de gelegenheid gebruik om wat later op te staan. Toen alles opgeruimd was stopte het met regenen. In de bakker waar we gisteren een lekker taartje aten hebben we 4 koeken gekocht maar het waren "oubakken".Uiteindelijk zijn we rond kwart voor tien vertrokken en begonnen we terug aan de km lange rechte wegen tussen de naaldbomen met af en toe een maisveld als afwisseling. De dorpen lagen nu een tiental km van elkaar verwijderd wat maakte dat de km lang duurden. Eens in Dax moesten we ons terug aanpassen aan de drukte, stempel gaan halen en we maakten ons uit de voeten. Vanaf daar was het terug gedaan met de vlakke wegen. In Peyrehorade op de camping was er tevens een Nederlands koppel die een jaar op fietsreis waren en ook langs Santiago gingen, Terug zitten eten tot wanneer het donker was.
Dinsdag 26 augustus - dag 12 - Peyrehorade - St Jean Pied de Port 71 km We zijn maar rond 9u30 vertrokken omdat we wisten dat we toch een korte rit gingen maken, we waren nog maar net weg en de streek veranderde reeds. We dachten dat we de Pyreneen reeds zagen, of waren het de wolken? Het verkeer werd drukker, en het werd duidelijker dat de Pyreneen eraan kwamen, voelden dit tevens in onze benen. We kwamen meer en meer pelgrims (hoewel we ervoor nog niet veel gezien hadden) alsof we allen naar het zelfde punt gingen. Eens in St Jean is het een overompeling van de pelgrims, een drukte van jewelste, maar zeker een bezoekje waart. We hebben de was gedaan bij de "acceuil du pélerin" en er was tevens een droogkast, terwijl de was in de droogkast zat, zijn we in een restaurant gaan eten, een steak op zijn Frans, soepvlees. Daarna de was gaan ophalen en dodo...dachten we, de was was nog altijd niet droog, dus zijn we nog naar een waserette geweest om verder te drogen, wat maakte dat we maar rond 22u30 aan de tent waren. Morgen is het een zware dag, over de Pyreneen.
Woensdag 27 augustus - dag 13 - St Jean Pied de Port - Pamplona 79 km Eens we vertrokken waren en rond de 10 km zaten begonnen we aan de klim over de Pyreneen. Het eerste stuk was steil maar we hadden dan nog kracht in onze benen. Toch was ik blij toen we de 16 km naderden. (zolang duurde de klim) We voelden duidelijk dat we in Spanje zaten. Vanuit Roncevalles hadden we een schitterend zicht over de bergen. De stukken die we in de zon reden waren heel warm maar we hadden gelukkig stukken beschutting door de bomen. In de namiddag reden we in de volle zon. Er kwamen nog een aantal pittige klimmen en door ons zweet trokken we de vliegen en dazen aan alsof het nog niet moeilijk genoeg was moest je tijdens het klimmen de vliegen wegmeppen. We twijfelden nog om rond Pamplona te rijden maar door de weinige slaapgelegenheden besloten we toch maar door de stad te gaan. En we hebben het ons niet beklaagd. Eerst hadden we een beetje een onveilig gevoel maar eens in de binnenstad moesten we toegeven dat ze de moeite loont.Wat ons opvalt is dat Spanje leeft. Wat betreft ons hotel hadden we wel wat voor, onze fietsen moesten mee naar de 2 de verdieping en onze al onze tassen naar de derde en dit alles langs de trap, Amaai onze benen! Nadat we gewassen waren gingen we iets eten, we konden niet beslissen door de vele restaurants en tapas bars, dan maar in een restaurant met een heel mooi interieur en waar er een aanbeveling van de routard- gids omhoog hing. Op de kaart zagen we ook dat Ernest Hemingway hier nog gegeten heef en dit vermeldein zijn boek, La Fiesta. (restaurant Iruna) Als aperitief namen we een liter Sangria en hadden nog maar net eten besteld en ze stonden daar al met het voorgerecht. Alles volgde in een sneltempo, zodat we na het dessert nog altijd Sangria dronken.
Donderdag 28 augustus - dag 14 - Pamplona - Logroño 105 km We waren eens vroeg weg, 8u30. We waren neit alleen, stappers, fietsers. We werden direkt getrakteerd op enkele klimmen, we zijn Pamplona echt uitgeklommen en waren van 's morgens vroeg reeds blij wanneer er een wolk voor de zon kwam, en later op de dag begon de hitte zwaar door te wegen. Aan elk drankautomaat kochten we direkt enkele blikjes een een grote fles water of zou het toch de sangria van gisteren zijn die onze mond plakkerig maakte? Wat ons verbaasde was dat we op de rest van de weg bijna geen fietsers meer zagen en in de namiddag minder stappers, waarschijnlijk door de warmte,. We kwamen langs Los Arcos en zijn even een kijkje gaan nemen in de albergue die door belgen wordt opengehouden. Het was nog maar 3 uur en dat vonden we nog wat te vroeg om te stoppen. Er kwamen nog enkele serieuze klimmen in, wat zwaar door begon te wegen zo op het einde van de dag en bij die warmte. Rond 17 uur waren we op de camping, de tent opzetten en het zweet liep terug van ons af. Een verkikkende douche en de dagelijkse was en we voelden ons terug beter,
Doordat het reeds later en later wordt hierbij een kort verslagje van de volgende dagen:
Woensdag 20 augustus, dag 6 - Vendôme - Veigné - 93 km Donderdag 21 augustus, dag 7 - Veigné - Nieuil L'espoir - 119 km Vrijdag 22 augustus, dag 8 - Nieuil L'espoir - Brie - 106 km Zaterdag 23 augustus, dag 9 - Brie - Minzac - 110km (over de 1000 km) Zondag 24 augustus, dag 10 - Minzac - Pissos - 127 km (wel een lekker flesje wijn van Saint Emilion gedronken) Maandag 25 augustus, dag 11 - Pissos - Peyrehorade 128 km Dinsdag 26 augustus, dag 12 - Peyrehorade - St Jean Pied de port 71 Km Morgen trekken we de pyrineën over dus morgen als alles goed gaat zitten we in Spanje, OLé
dinsdag 19 augustus dag 5 - Chartres- Vendôme 112 km
Om 9 uur vertrokken. Het was even zoeken eer we terug op de juiste weg waren. De zon liet ons al vlug in de steek maar de wind!!! Dat de zon er niet heel de tijd is dat is geen probeem, het moet van mij niet te warm zijn. Vandaag had ik meer last van de wind dan danny. Gelukkig namen de klimmen af, wat niet wil zeggen dat het plat is. In Bonneval gingen we rustig iets eten en toen begon het te regenen. Gelukkig waren het maar vlaagjes van korte duur maar we kregen het al vlug koud zodat we verder wilden fietsen. Hoewel we door een rustige streek reden konden we de auto's bijna van achter ons niet horen aankomen door de wind. We hebben tevens de eerste keer ons hondenafweersysteem de "de dezzel" kunnen uittesten en het werkt. Na een tijdje waren we blij dat we in de vallei van "Le Loir" reden (niet de Loire, dat is voor later). We waren door de bomen wat afgeschermd . Toen we terug door chateau Dun reden herinnerde danny zich dat we daar 2 jaar geleden een lekker "kiekske" gekocht hadden. Maar spijtig genoeg was het sluitingsdag. Na Chateau Dun kwam er direkt een klim die onze benen precies gingen laten ontploffen. Rond de 100 km waren er normaal 2 camping maar toen we daar aankwamen bleek dat ze niet meer bestonden dus moesten we verder, nog een uur tegen de wind opboksten tot in Vendôme waar we rond 19 u aankwamen. Tegen alles weer gedaan was, tent opzetten, wassen, douchen, eten was het weeral bedtijd.
maandag 18 augustus dag 4 - Bréancon - Chartres 116 km
Vannacht hebben we beide goed geslapen en na het ontbijd, terwijl danny de fietsen klaarmaakte vroeg ik de rekening. Ik had me al voorzien maar ze had ons een prijsje gemaakt, Doris, 60 euro. OEF Rond 8u45 vertrokken richting Marines, dit veel goed mee, een paar km bergaf om te beginnen. Daarna volgden de klimmen zich op en het werd pittiger waardoor we een paar keer nat werden maar niet van de regen maar door het zweet. En wij die dachten dat we reeds 2 dagen veel wind hadden, we hadden het goed fout... Als ze zeggend dat je van de wind bruin wordt zouden we nu 2 afrikanen zijn van de donkerste soort. Op de brug van de Seine werden we bijna weggeblazen. We kwamen niet meer vooruit. Daar bovenop volgende een klim van 3 km van 7%. en toen ging bij danny het licht uit. De regen was een goede reden om te schuilen in een bushokje al duurde de regen maar een tweetal minuten, danny bleef een half uur verder eten om te kunnen blijven zitten. Al was het reeds 11 uur en hadden we nog maar een 30 tal km. In de open vlaktes kwamen we geen wiel meer vooruit. zelfs wanneer het bergaf was haalden we nog geen 15 per uur zelfs met bijtrappen. In bergop 7 per uur. Zo zouden we niet ver geraken. Na de middag verbeterde het weer en de opklaringen werden breder maar de wind bleef. Gelukkig werden de klimmen minder. We kwamen in een streek waar veel paarden van het landschap deel uit maakten. Rond 4 uur kregen we terug honger maar moesten wachten tot 5 uur eer we een winkel tegenkwamen. In Maintenon was het zover, een Champion. Ik liet het aan danny over om deze keer achter eten te gaan en door zijn grote honger had hij genoeg mee voor een gans peleton te voeden. Amaai, alle tassen moesten opgevuld worden tot barstenvol. We hadden reeds 95 km dus het werd tijd om een camping te zoeken. Er waren wel gîtes maar we wilden op camping overnachten, dus verder en verder, rond 18u30 waren we in Chartres waar we eerst onze stempel in de kathedraal haalden zodat het 19 u was eer we op de camping waren. Eerst de tent opgezet en dan eindelijk gegeten, het wassen was voor erna. Gelukkig viel de camping goed mee anders was het een complete baaldag voor danny. 22 u 35 dus hoog tijd om te slapen (Op de camping was tevens een Nederlands koppel met een meisje van een jaar of 4 die ook met de fiets naar compostela gingen maar hadden wel 10 weken de tijd)
Zondag 17 augustus dag 3 - Ourcamps - Bréancon - 115 km
Vannacht heeft het lichtjes geregend. We zijn rond 7 uur opgestaan. Danny heeft terug slecht geslapen en met hoofdpijn en een oog half dicht van de insectebeet wakker geworden. Het weer zag er niet zo best uit vanmorgen. Hopelijk geen regen. Eerst zijn we nog achter de eigenaar van de camping moeten gaan zoeken om te betalen. Die zat op zijn gemak aan de vijver. Rond kwart voor negen konden we eindelijk vertrekken. Op het jaagpad richting Compiégne was er een wegversperring en moesten we normaal een omleiding volgen. Danny zag dit niet zitten omdat we reeds de 2 de dag op rij wind tegen hebben en probeerde toch van erdoor te gaan zodat we onze zwaarbeladen fietsen over een schuinliggende heuvel moesten duwen. Ik nam de kant van het stuur en per ongeluk had ik de versnelling van danny herzet. Toen hij wou vertrekken trapte hij doo Zij pedaal tegen zijn knoesel, en hij was al maar nen halven... In Compiégne nog vlug een stempel gaan halen, bij den bakker geweest en weer stelden we vast dat we nog niet goed opgeschoten waren, een 25 Km. Vooruit met de geit... De klimmen werden langere van 2 tot 3 km en de wolken werden steeds dreigender. We vroegen ons af wanneer we zouden gedoopt worden. Zo moesten we ons vest met lange mouwen regelmatig uit en aan doen, want wanneer er een klim was was het dadelijk veel te warm. Onze volgende stop was in Clermont. Daar hebben we ons een pizza bij de bakker laten opwarmen omdat we bang waren dat we anders niet meer zouden vinden voor te eten. Daarna terug verder. Hoe later het word , hoe beter het weer, meer zon. De laatste 25 km begon de tegenwind ons parten te spelen. De snelheid minderde, zelf in bergaf moesten we meetrappen en we haalden geen 20 per uur. Het stadje Méru waar we eerst dachten te gaan slapen gaf ons geen veilig gevoel. We reden door een buurt waar we liever niet stopten en dus verder naar slaapplaats Bréancon. Een mooi kasteeltje met een terras waar we samen met de gastvrouw gegeten hebben. De prijs was wat boven ons budget, maar toch waren we blij dat danny niet met zijn wintermuts moest slapen.. De gastvrouw verwende ons met een fles fruitsap, voor de vitamientjes, een pintje en 's morgens een ontbijd. Aai, wat gaat ons dat allemaal kosten??
zaterdag 16 augustus - dag 2 - wavrechain - Ourscamps 120 km
Streek van de windturbines en watertorens
Om 7 u 15 wakker. Wat is het koud! we zijn vertrokken rond 9 uur en hadden geen van beiden goed geslapen. Alles voelde vochtig aan en de tent was nat hoewel het niet geregend had. Aan de kerk vroegen we achter de pastoor voor onze stempel maar de oude man zei dat er geen meer was: 1 pastoor voor 10 dorpen. Dus zonder stempel door. Het parcours was zwaarder dan we ons herinnerden. De eerste grote stad die we tegenkwamen was Cambrai waar we toch nog aan een stempel geraakten. Om 11 u 30 hadden we nog geen 30 km afgelegd. En de klimmen volgden elkaar op, te vergelijken met Villers la ville zodat we onze versnellingen goed konden gebruiken, zowel de grote als de kleine. Voor St.Quentin konden we eindelijk het jaagpad op, waardoor het makkelijker fietsen werd. Na een tiental km was het weer gedaan en het werd terug heuvelachtig. Rond 3 uur kreeg ik een appelflauwte. We herinnerden ons dat we eigenlijk nog geen middageten gehad hadden. Dus maar effe gestopt op te eten. Het weer begon precies op te steken, het werd bewolkter en we vreesden voor onweer. dus vlug verder. In Noyon werd danny ineens insect gebeten in zijn wenkbrauw. Effkes paniek, de zonnebril vloog, het was redelijk pijnijk. Na enkele minuten konden we verder. en de klimmen bleven komen en het werd tijd voor een slaapplaats. In enkele B&B's was er geen plaats meer en in de abdij van Ourcamps werden er deze week geen pelgrims toegelaten. reden, de broeders waren er niet. Dan maar verder naar de camping, daar aangekomen hing er een bordje met "complet" en we hadden reeds 120km. Toch maar is gevraagd of er geen klein plaatsje was, en de vriendelijke eigenaar heeft ons toch een plaatsje bezorgd tussen caravans waar de eigenaars niet aanwezig waren. OEF. Tent opgezet , gedoucht (met zeep), gegeten en dan de tent in voor de volgende koude nacht...
dag 1 - 15 augustus Ternat Wavrechain 147 km we zijn vanmorgen vertrokken rond 8 u 30. Herman en Ruth vergezelden ons tot net voor Doornik. Wanneer we rond 8 u bijna klaar stonden om te vertrekken wou Caro toch ook nog een stukje meerijden. dus vlug massimo uit zijn bed halen en hun ook voorzien van drank en eten voor onderweg. De weersvoorspellingen waren zonnig in de voormiddag en kans op een bui in de namiddag. En inderdaad bij het vertrek was het zonnig maar fris 9 graden. Kafka wist niet wat er te gebeuren stond, hij liep zenuwachtig rond. Eerst nog even vlug de banden opgepompt van de fietsen van Caro en Massimo en eindelijk konden we vertrekken. Niks vergeten? en weg. Eddy de buurman stond in aanslag met zijn fototoestel. Nog eerst een paar foto's en dus een uur later dan gepland weg. Het eerste stuk was vertrouwd terrein, het denderpad tot in Geraardsbergen, waar we onze eerste stop hielden. Daar nog een lekkere mattetaart gegeten en weg waren we en daar tevens afscheid genoman van caro en massimo. Nog een foto en we waren nog met 4. De gsm stond niet stil van de berichtjes van vrienden die ons het beste wensten. Terug verder langs het Waalse stuk van de dender. einde mooi geasfalteerde weg. Eens van het denderpad af was het landschap niet meer zo vlak maar eerder licht glooiend. (Lessines) Rond 1 uur was het tijd voor de volgende stop. Een picknick die Ruth voorbereid had, ballekes met sandwiches en kaas en hesp en wat merkten we op? dan toch iets vergeten, onze drinkbus en dit door het ochtendtumult die vergeten in de frigo. Rond 3 uur kwamen we aan in Havinnes waar herman de dag voordien zijn auto gedropt had met Roger. Nog iets gedronken, afscheid genomen en toen waren we nog met 2... De weg verder langs Doornik richting Franse grens. Iets verder dan de grens bereikten we de 100 Km. en het landschap werd weer vlakker en nog altijd zon met een aangename temperatuur waardoor danny uitslag op zijn bovenbenen kreeg van de zon. Stilaan begonnen we uit te kijken naar een slaapplaats. De eerste camping reden we voorbij met de bedoeling ergens binnen te gaan slapen. In Hornaing stuurden enkele behulpzame vrouwen ons van de route af voor een B&B. Een viertal km daar aangekomen bleek het om een gite te gaan dien enkel per weer werd verhuurd. Maar er stond wel een frietkot op het plein. Dus als echte Belgen aten we slechte Franse friet met de overschot van de ballekes van Ruth. Terug naar de route. Het was al later dan 19 u intussen en nog een twintigtal km voor de camping. De tijd begon te dringen en de zon onder. Rond 21 uur stond de tent eindelijk op. Ik ging mij een lekkere douche nemen en wanneer ik uitgekleed was zag ik dat ik de verkeerde tas mee had. Fietsgerief ipv toiletgerief. Dan maar met lekker zuiver warm water gewassen... maar beter dan danny die zich als de katten gewassen heeft Intussen is het al pikdonker en tijd om te slapen 22u20 met in de verte het geluid van de boeren die nog aan het dorsen zijn, sluiten we de eerste dag af, en het pillicht uit
Nog 1 dagje thuis en nog zoveel te doen... Overmorgen is het dan zover. Herman en Ruth zullen ons op onze eerste dag vergezellen. Hopelijk valt het weer mee. Dit zal het laatste bericht van thuis uit zijn en daarna.... De eerste dag is een tocht van 100 à 150 km. Afhankelijk van het weer. Waarschijnlijk zullen we de eerste dagen toch niet in de tent overnachten, waarom?? nachttemperatuur 10 graden. Dat is direkt een te groot verschil met ons warme bedje. nu ist het tijd om te gaan slapen want het is al een lange dag geweest.
Het vertrek nadert... Nog enkele dagen werken en vakantie ! Vakantie? een 2300 tal km afleggen op 4 weken
Toch kijk ik ernaar uit, alhoewel ik soms nog wat twijfel over mijn kunnen.. we zien wel. Zondag zijn we begonnen met alles klaar te leggen op ons Caro haar bed. Moet dat allemaal in enkele fietstassen? De fietsen staan klaar. Dinsdag zijn we onze eerste stempel, nen hele mooie van Ternat, gaan halen bij den "deken' Hopelijk is er onderweg dikwijls mogelijkheid om onze blog aan te vullen. Het is wel de tweede keer dat ik alles terug moet intypen, elke keer als ik een foto bijvoeg krijg ik een foutmelding dat de foto te groot is en ben ik alles kwijt, .. plezant is anders. Ik kan nog veel bijleren over het bloggen
eindelijk van start, als alles goed gaat (het is wel al de derde keer dat ik herbegin ° ik ben anita, 41 jaar, getrouwd met danny 48 jaar. Caro onze dochter woont van begin maart samen met haar vriend Massimo. De reden van dit blog is dat wij in augustus met de fiets naar Compostela gaan en zo kan ik vrienden en familie op de hoogte houden van onze belevenissen. Maar eerst gaan we nu in mei naar Calpe bij mijn zus Carina en haar man Marc. Ik kijk er echt al naar uit, zeker naar het zonneke want de winter begint u toch te duren ze.
Woensdag 3 september - dag 20 - Triacatela - Melide - 87 KM 
Nog 1 dagje thuis en nog zoveel te doen...
! Vakantie? een 2300 tal km afleggen op 4 weken 
