Ik ben Lies Vanloo
Ik ben een vrouw en woon in Zuienkerke (België) en mijn beroep is onderwijzeres / kindercoach & studiebegeleider.
Ik ben geboren op 16/05/1984 en ben nu dus 41 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Toneel spelen, creatief bezig zijn, lezen, genieten van het leven..
Kindercoach & studiebegeleiding Welkom bij Allez Kidz!
30-06-2014
Welkom op de blog van Allez Kidz
Welkom op de blog van Allez Kidz kindercoach & studiebegeleiding.
Allez Kidz is er voor kinderen en jongeren (3-18) die zich niet kits in hun vel voelen of nood hebben aan leer-/leerstofondersteuning (niveau lager onderwijs & 1ste graad secundair).
Op deze blog zullen er allerlei interessante artikels en weetjes verschijnen omtrent opvoeding en educatie.
Hoogsensitiviteit is geen modeverschijnsel. De reden waarom het nu vaker aan de oppervlakte komt, is omdat we leven in een maatschappij die constant bezig is en verandert. Volwassenen en kinderen staan onder een voortdurende stroom van inkomende prikkels. (Wetende dat de filter 'defect' is en alles dus ongefilterd binnenkomt) Kinderen kunnen hier op verschillende manieren op reageren. Door de omgeving veelal onbegrepen gedrag waardoor Hsp een negatieve bijklank krijgt. Terwijl net in die gevoeligheden zeer veel talenten en kwaliteiten liggen, die zich soms op een stuntelige manier uiten! Goede begeleiding vanuit de omgeving en stimulatie van die talenten laten een kind groeien. Daar moet de focus liggen en niet op het 'anders dan de norm zijn'.
Hoogsensitieve kinderen op school en in de klas, tips voor leerkrachten
Het lijkt misschien nog ver weg maar nog eventjes en de
vakantie zit er op en jouw hooggevoelige kind gaat (al dan niet met tegenzin)
weer naar school.
Misschien gaat het bij jouw kind op school goed en heb je het getroffen met
de leerkracht, maar de meeste leerkrachten zijn niet bekend met HSP of hebben
het al eens gehoord, maar weten niet wat het echt inhoudt. Gezien 20% hoogsensitief is, houdt dat in dat
er in een klas van 20 lln. 3 tot 4 hoogsensitieve kinderen zitten.
Als de juiste basisvoorwaarden in de klas kunnen
worden geschapen en aan de (leer)behoeften van jouw hooggevoelig kind tegemoet
wordt gekomen, zal een hooggevoelig kind zich veilig en op zijn plek voelen, heeft
hij het gevoel dat hij geaccepteerd wordt, durft hij zichzelf te zijn en zijn
talenten te uiten en zal hij geen probleem-gedrag gaan vertonen.
Wat heeft jouw hooggevoelige kind nou eigenlijk
nodig in de klas om prettig te kunnen functioneren? Vooraleerst een ontvankelijke
juf of meester die zich kan inleven in de behoeften van jouw gevoelige
kind .dat is ECHT het allerbelangrijkste!
Maar wat betekent dat dan in de praktijk,
ontvankelijk zijn? En welke behoeften heeft een hooggevoelig kind dan eigenlijk in de
klas?
10 tips voor leerkrachten:
1. De leraar heeft
kennisvan de kenmerken, de valkuilen en de bijzondere
kwaliteiten van jouw hooggevoelige kind / hooggevoelige kinderen in het
algemeen.
2. De leraar is zich
bewust van zijn taalgebruik en gezichtsuitdrukking en neemt een vriendelijke,
geduldige basishouding aan. Voor het hoogsensitieve kind,
dat makkelijk met zijn aandacht naar binnen keert en intens verbonden kan zijn
met datgene waar hij mee bezig is waardoor hij vaak meer tijd nodig heeft, is
het van belang dat de leraar ontspannen en tactvol reageert. Een norse blik,
een harde stem of zelfs straf zijn funest voor het zelfvertrouwen van een hooggevoelig
kind. Zelfs als het niet op hem gericht is, maar op een klasgenootje of als de
leraar gewoon met het verkeerde been uit bed gestapt, zal het hoogsensitieve
kind denken dat dit met hem te maken heeft. Dit kan stress veroorzaken, hetgeen
kan leiden tot vage klachten als buikpijn, hoofdpijn, niet meer naar school
willen etc.
3. De leraar weet en
ziet wanneer en waardoor jouw HSK overprikkeld dreigt te raken en kan op tijd
bijsturen of adequaat reageren op het moment zelf. Het is van belang dat de
leraar jouw kind in zon geval de kans geeft om zich tijdelijk terug te kunnen
trekken. Even een rondje door de gang lopen, ergens rustig zitten of even naar
buiten doet vaak wonderen.
4. De leraar is
congruent en straalt een consequente boodschap uit; zowel verbaal,
emotioneel als met zijn hele lichaamshouding. Hierdoor weet jouw hooggevoelige
kind weet waar het aan toe is.
5. De leraar biedt een
vaste structuur met zoveel mogelijk ordening in de klas. Door een vast
dagprogramma te hanteren, een rustige sfeer te creëren, niet te veel
knutselwerk etc. aan muren en door de klas te hangen en het geluidsniveau in de
klas op een aanvaardbaar niveau te houden, zorg je ervoor dat jouw
hooggevoelige kind (zo niet alle kinderen) zich beter kan concentreren.
6. De leraar overlegt
met jouw kind waar hij graag wil zitten in de klas. Jouw
gevoelige kind zal snel kiezen voor een rustige plek ergens aan de
zijkant/achteraan in de klas, met een muur achter zijn rug. Vooraan plaatsen
zorgt voor veel onrust (want er gebeurt veel achter het kind waardoor het
afgeleid zal raken. Bovendien heeft het het gevoel dat het door de leraar op de
vingers wordt gekeken waardoor het zenuwachtig zal worden en minder zal
presteren).
7. De leraar wisselt
tijdens de dag inspanning en ontspanning af en zorgt ervoor dat jouw
hooggevoelige kind zowel individueel als in een groep bezig kan zijn waarbij
het zijn creativiteit en verbeelding mag gebruiken (zelfstandig tekenen bijv.)
Kindermeditaties/visualisaties, het vertellen van een droomverhaal, sprookje of
onderlinge kindermassage kunnen daarnaast in de klas een bewezen positief
effect hebben op alle kinderen waardoor zij nadien vol energie en
geconcentreerder zijn en bovendien respectvoller met elkaar omgaan!
8. De leraar kondigt
ruim van te voren bijzondere gebeurtenissen, veranderingen in de klas, het
lesrooster etc. aan zodat jouw HSK zich hierop kan voorbereiden
en dus niet voor onverwachte verrassingen komt te staan (een hsk houdt van
voorspelbaarheid en krijgt stress als er dingen onverwacht anders gaan).
9. De leraar
spreekt jouw hooggevoelige kind bij gedragsproblemen niet in de groep aan, maar neemt hem
achteraf even apart en helpt hem er in een rustig gesprek, zonder boos te
worden en te veroordelen, herinneren aan de gemaakte afspraken die gelden in de
klas.
10. De leraar is alert
op gedrag van andere leerlingen en waakt voor pesten, zowel in de klas als
ook op het schoolplein! Hooggevoelige kinderen zijn vanwege hun sensitiviteit
een makkelijk slachtoffer en zullen zelden voor zichzelf opkomen en
terugvechten omdat dit indruist tegen hun invoelende en consciëntieuze
karakter. Pesten gebeurt vaak buiten het gezichtsveld van de leraar! Als een
hooggevoelig kind zich hierover al durft uit te spreken, neem dit dan heel
serieus, want liegen zit bij hooggevoelige kinderen niet in hun aard!
Mocht de leraar van jouw hoogsensitieve kind nog
weinig van deze adviezen hanteren, maak dit dan in ieder geval op een positieve
wijze bespreekbaar. Ook de leerkrachtt heeft het beste met jouw kind voor, maar
mist mogelijk nog de juiste kennis om passend te kunnen inspelen op wat jouw
kind zo nodig heeft.
Misschien kun je deze tips uitprinten en vragen of de docent de
moeite zou willen nemen zich in te lezen. Door de dialoog open te houden,
samenwerking te benadrukken en op te komen voor de behoeften van jouw kind,
komen wij hopelijk tot meer bewustzijn op school!
Over alternatieven voor straf vroegen we aan ouders: Waarom geef je straf?
Als je ze niet straft, dan proberen ze straks nog met diefstal weg te komen. Soms raak ik zo gefrustreerd, dan weet ik niks anders meer te verzinnen. Ik zet m op de trap, omdat ik anders zelf door het lint ga. Ik straf mijn zoon, want dat is het enige wat hij begrijpt. Hoe zal mijn kind leren zijn gedrag te veranderen als ik hem geen straf geef?
Herinner jij je van vroeger dat je gestraft werd en wat je toen voelde of dacht?
Ik haatte mijn moeder en ik dacht: Ze is zon kreng en dan voelde ik me meteen weer schuldig. Ik dacht: Mijn vader heeft gelijk, ik ben een slecht mens; ik verdien straf. Ik fantaseerde dat ik heel ziek werd en dat zij dan spijt zouden krijgen van wat ze me hadden aangedaan. Ik herinner me dat ik dacht: Ze zijn zo gemeen, ik krijg ze wel. Ik doe het gewoon weer, maar dan zorg ik ervoor dat ze het niet te weten komen.
Hoe meer deze ouders praatten, hoe meer ze zich ervan bewust werden dat straf kan leiden tot haatgevoelens, wraak, tegenspraak, schuld, minderwaardig voelen en zelfmedelijden. Maar toch, ze bleven hun zorgen houden: Maar als ik mijn kinderen niet straf, geef ik ze dan niet veel te veel macht? Ik ben bang dat ik dan mijn laatste controlemiddel verlies en ik niks meer te vertellen zal hebben. Wanneer mag je een kind dat je negeert of minacht wel straffen? Moeten er geen consequenties zijn voor kinderen die zich misdragen?
Een kind moet de consequenties van zijn slechte gedrag ervaren, maar niet door middel van straf. In een zorgzame relatie is geen plaats voor straf. Straffen werkt niet, omdat het een afleiding is. In plaats dat het kind er spijt van heeft en bedenkt hoe hij het goed kan maken, gaat hij zich bezighouden met fantasieën over hoe hij wraak kan nemen.
Wat is het verschil tussen straffen en natuurlijke consequenties ervaren? Met straffen wordt bedoeld dat de ouder een kind opzettelijk, gedurende een bepaalde tijd, iets ontzegt of kwetst, om het kind een lesje te leren. Consequenties ervaren zijn een natuurlijk resultaat van het gedrag van het kind. Wat kun je doen als je niet wil straffen?
Time Out = Time With
De Time-Outmethode waarbij een kind even apart wordt gezet zodat hij tot rust komt, is geen goede oplossing. Een kind dat zich niet goed gedraagt, moet niet worden weggestuurd, zelfs niet eventjes. Maar hij moet natuurlijk wel ophouden en terechtgewezen worden: Sebastiaan, niet slaan! Je kunt je zusje vertellen hoe boos je wordt als ze je iedere keer aan je mouw trekt, terwijl jij aan het tekenen bent. Door Sebastiaan af te zonderen kan dit gedrag even ophouden, maar je gaat voorbij aan het onderliggende probleem. Wat Sebastiaan níet nodig heeft is een Time-Out. Wat hij wél nodig heeft, is een Time-With: persoonlijke aandacht van een zorgzame ouder. Een ouder die hem helpt om zijn gevoelens te verwerken en een betere manier probeert te vinden om ermee om te gaan. De moeder kan bijvoorbeeld zeggen: Het is niet makkelijk als je een zusje hebt dat steeds aan je zit te trekken om aandacht te krijgen. Vandaag werd je er zo kwaad door dat je haar sloeg. Sebastiaan, ik accepteer niet dat mijn kinderen elkaar slaan. We gaan een lijstje maken met dingen die je wel kunt doen als ze je lastigvalt, terwijl jij aan het tekenen bent. Sebastiaan kan zijn lijstje met oplossingen overal ophangen en zelf bepalen wanneer hij er op kijkt. Hij wordt niet meer gezien als een slecht mens die wordt weggestuurd, maar als een verantwoordelijk mens dat op veel manieren met zijn boosheid om kan gaan.
Ouders blijken, zeker als ze tijd krijgen om er over na te denken, erg vindingrijk te zijn in het bedenken van alternatieven voor straf. Tijdens een sessie alternatieven voor straf vertelde een moeder over haar zoon die zich regelmatig misdraagt in een supermarkt. Voor deze situatie bedachten de ouders de volgende suggesties:
De moeder en het kind zouden thuis kunnen oefenen in een nepwinkel met daarin een aantal nepartikelen. Terwijl ze de scène spelen, kan de moeder met haar kind de gedragsregels in een supermarkt doornemen. Ze zouden samen een simpel boekje met tekeningen kunnen maken: Jasper gaat naar de supermarkt. In het boekje kunnen de verantwoordelijkheden van Jasper als volledig lid van het winkelteam worden opgenomen degene die de winkelwagen duwt, boodschappen erin legt, er weer uithaalt en opruimt. Of Jasper zou met de hulp van zijn moeder een boodschappenlijstje kunnen maken, geschreven of getekend, met de boodschappen die hij moet pakken en in het karretje moet leggen.
Deze suggesties zijn allemaal preventief bedoeld. Voor die keren dat we geen vooruitziende blik of geen energie hebben, volgt onderstaand het stappenplan alternatieven voor straf:
Stappenplan How2talk2kids Alternatieven voor Straf
1. Uit je sterke afkeuring (zonder het karakter van het kind aan te vallen). Dit vind ik niet leuk! Het stoort andere mensen als kinderen door de gangpaden rennen!
2. Noem je verwachtingen. Ik verwacht dat je rustig loopt en bij de kar blijft.
3. Vertel het kind hoe hij zich kan/moet verbeteren. Rennen doen we buiten, in de supermarkt lopen we. Wil jij 3 grote citroenen voor ons uitzoeken?
4. Geef een keuze. Jasper, stop met rennen. Jij mag kiezen, óf gewoon lopen óf in de kar zitten. Jij kiest.
Als het kind doorgaat
5. Ga over tot actie. (Zet Jasper rustig in de kar.) Je hebt gekozen om in de kar te gaan zitten!
6. Laat het kind de consequenties van zijn gedrag ervaren. Stel dat hij zich blijft misdragen en dat zijn moeder gedwongen is de winkel te verlaten. De volgende dag, zonder preken of te moraliseren, kan ze hem de consequenties laten ervaren van zijn gedrag.
Mam, waar ga je heen? Boodschappen doen. Ik wil mee. Vandaag blijf je bij papa. Waarom? Waarom denk je? Omdat ik door de winkel rende? Goed geraden. Ik zal het niet meer doen, echt niet, mag ik mee, please, please, please? Er komen nog genoeg momenten dat je mee kunt. Vandaag ga ik alleen.
We zijn doorgeslagen in het labelen van onze kinderen. Dat is zorgelijk, want een diagnose als ADHD of autisme richt soms meer schade aan dan dat het iets oplost. Gisteren is de campagne Gun kinderen hun eigen label gelanceerd, die aansluit bij de recente conclusies van de Gezondheidsraad.
Volgens de initiatiefnemers verwachten we in de huidige maatschappij te veel van onze kinderen. Dit willen ze bekendmaken met de campagne bestaande uit een film, posters, een website en bijeenkomsten. Deze zijn gericht op ouders, onderwijs, jeugdzorg, wetenschap en overheid, maar ook de kinderopvang kan ervan leren.
Uit de nieuwste cijfers blijkt dat het aantal kinderen en jongeren dat Ritalin gebruikt, de afgelopen jaren is verviervoudigd. Ook is het aantal kinderen met een officiële diagnose voor een psychiatrische stoornis de laatste jaren explosief gestegen. De oorzaak ligt bij de toegenomen prestatiedruk in onze maatschappij en afgenomen tolerantie van afwijkend gedrag.
Een verviervoudiging, dat kan toch niet? We hebben toch niet opeens een gestoorde, moeilijke generatie kinderen voortgebracht? vraagt kindercoach en mediadeskundige Liesbeth Hop zich af. Zij startte de campagne vanuit de Nationale Academie voor Media & Maatschappij.
De oorzaak van overdiagnosticering ligt volgens Hop ten eerste bij de maatschappij. Het begint al op school, met competentiegericht onderwijs; ik word er al moe van als ik het hoor. Kinderen moeten allemaal aan dezelfde norm voldoen, terwijl een norm een omschrijving is van een gemiddelde. Als je daarvan afwijkt, ben je niet normaal. Maar afwijkingen hóren juist bij een gemiddelde.
Hop stelt dat ook de ouders blaam treffen. We geloven in de maakbaarheid van ons leven, zei ze. En kinderen zijn een verlengstuk van ons leven, dus die moeten ook naar het gymnasium. En als dat dan mislukt, dan zijn we bijna opgelucht wanneer blijkt dat er iets met het kind aan de hand zou zijn. Zo verplaatsen we het probleem van onszelf naar het kind.
Een psychiatrische diagnose is niet altijd een oplossing, aldus Hop. Vaak werkt het stigmatiserend, veroordeelt het kinderen tot een stereotype en werkt het sociale buitensluiting in de hand. Ook is het erg lastig om van een label af te komen.
Helemaal
vrij van verwachtingen stapte ik telkens de eerste dag mijn nieuwe klas binnen.
Na 5 minuten update wist ik welke
kinderen er in die klas ambetant, moeilijk, stout, zwak enz. waren. De één had ADHD, de ander kenmerken van
autisme, nog een ander had leesmoeilijkheden en nog een hele serie etiketten
werden toebedeeld. Om iedereen een etiket te geven, had je nog de normale. Ok tot zover deze informatie, dacht ik dan. Maar
wat deze kinderen wel kunnen of welke positieve kenmerken ze hebben, moest ik
maar zelf ontdekken.
10 manieren om kinderen te (bege)leiden zonder straf
Hierbij een artikel over hoe je kinderen kan (bege)leiden zonder straffen. Straffen laat immers sporen na bij een kind, dat een omgekeerde uitwerking heeft. Met alle gevolgen van dien.
Ikzelf ben nooit voorstander geweest van ritalinegebruik bij kinderen.
Het is en blijft een chemische 'drug' dat kinderen kalmer maakt en in sommige gevallen figuurlijk lam.
Hierdoor kan een kind zichzelf niet zijn. Ook al is het kind "druk".
Als volwassene zitten we ook niet graag volgepropt met medicatie. Iedereen weet dat deze chemische preparatie op termijn nefaste gevolgen voor het lichaam kent. Kinderen zijn volop in ontwikkeling van lichaam en geest ....
AllezKidz
of nood hebben aan leer-/leerstofondersteuning (niveau lager onderwijs & 1ste graad secundair).
Dus blijf Allez Kidz volgen ... 
Een artikel die de ogen van velen zal openen.
