Ik begin het al moeilijker te hebben. Ik heb ondertussen een sigaret opgestoken en ne keer van mijne coca gedronken, en ik voel er mij ni beter van. BOOM. This is something like what is being known as a writer’s block. But no worries. Shit goes on. Tougher as ever. Brighter as the stars. It’s not like I should quit bcz it’s not interesting. It is interesting. It’s worth far more than that. Ter zake. Nee, ik moet ni hebbe van den drugs en alles en sigarette en alcohol en psychoactieve medicijnen. Dad is allemaal veel minder belangrijk dan de geest. Dad is nog is een woord: de geest. Dad is belangrijk. En toen zette ik Moby op. Nee, er zit meer in mij dan dat. Ik herhaal het nog is. En dat het dat is dat belangrijk is. Niet dat je verondersteld bent in een onderwereld u goed te houden. So it’s just craving and doing nothing and a eigen kas op fretting. A crappy situation. Even though nothing bad is happening. In mijn vorige boek heb ik geschreven: “’t is goe ma ‘t is ni genoeg.” Dat is waar. ’t moe ni goe zijn ma ’t moe meer zijn. Évidemment, là, j’écris, j’allume ma deuxième cigarette, alors que j’ai allumé ma première il y a deux pg. à peine. C’est bien ça, le no.5, à l’aise. “…I fly so high…& fall so low…” Dan moet ik dat zeggen…als ik zeg dat ik verondersteld ben het in een onderwereld wel te stellen…dan moet ik zeggen in een geestelijke onderwereld. No.6…I like. “One of these mornings…won’t be there alone…you will look for me.” In’t zothuis, liefde…ge verstaat mij wel zeker. No.7: “You leave your home for days and days…you leave ur home for days and days…” Dat heeft veel betekenis. Ge zou peizen dak expres de tracks met de blz-en heb laten gelijk lopen ma dat is ni zo. Ik zit op blz.8 en no.9 is aan het spelen. Wat is dat dat opstaat? An, Moby. “Sunday was a bright day, yesterday…dark clouds come…into the way.” No.11: zalig…the truth. It’s just me and you and my sigaret…mijn glas Canada Dry, mijn boekje en mijn cigarette. This is my sex & drugs & rock ‘n’ roll…or it’s supposed to be. “Oh my baby say goodbye…oh my baby don’t cry…” How the idea of a woman would keep me on my feet. That’s when you say it in English: geestelijk=spiritual. It’s not a bad message. Telling u. And I mean it from the bottom of my heart. It’s not bad. I’m not bad. Ik zou kunnen in een middeleeuwse geest zijn, maar ik ben niet in een slechte geest. Ik ben niet de heks die op de brandstapel moet. Ch’uis pas comme ça…pauvreté…richesse…en parler. Je suis peut-être bien obsédé par l’Évangile du Christ, ouais, peut-être bien. Jésus-Christ est le point lumineux dans mon existence. Il le restera toujours. “I don’t worry…all the way.” No.18: mais c’est l’Évangile! Dieu existe, et je le sais. Le Saint-Esprit me l’a révélé, et aussi que Jésus-Christ est le fils premier-né et unique du Dieu vivant, et qu’il est mon rédempteur et mon sauveur, et celui du peuple. Et Jésus-Christ est mort pour prendre nos péchés et nos souffrances sur lui, et nous sommes réconciliés par le sang de son sacrifice expiatoire, et ainsi nous obtenons le pardon par sa résurrection. C’est dans ma tête, la croix. Ce qui n’est pas dans ma tête, c’est d’arrêter de fumer. Ik moet vechten tegen de schuld…vanonder in mijn buik zo… Ik doe mijn sigaret uit en op dezelfde moment heb ik goesting om een nieuwe op te steken. Ma geen zorgen. God zal deze clochards krankzinnig goed maken. De clochards van geest. Ik wandel niet in de leugen. Mijn ideeën zijn goed op orde, niet zoals de duistere wolk die boven de mensen hun koppen hangt. Ik probeer geen boek te schrijven waar zever in staat, ik probeer een boek te schrijven waar de bloedige waarheid in staat. Ik ben sterker. Ik ben sterker geworden met het geloof in J.C. Je suis le maître des plaines. De onderwereld in het collectieve bewustzijn…daar was ik. Grauwe facetherinneringen, met een kort zicht door de sneeuw. En in Linkebeek dan, waar de roestige asgeest mijn gezel was. Dat is waar de naam Ambrosius op gebaseerd is; een identiteit die de roestige lagen verdrukking op zijn schouders torst. De geest die in de ogen van de nachtuil nog geen leven ziet. In de grauwe ongevoelige geest brengen we barmhartigheid. Het licht in/uit de duisternis. Dat zijn wij: de gelovigen. “Tenzij gij het vlees van de Zoon des mensen eet en Zijn bloed drinkt, hebt gij geen leven in uzelf.” (Joh. 6,53) En dood zijn is niet aan ons besteed. Cuz we’re the Church of Jesus Chr.