Maart is de maand geweest waarin Annefleur voor de eerste keer een namiddagje en avond ging logeren bij oma en opa in Houthalen maar ook de maand waarin we voor de eerste keer met z'n drietjes een weekje op vakantie gingen. Beide evenementen zijn heel erg goed meegevallen.
Voor het logeerpartijtje bij oma en opa was ik op voorhand toch weer even ongerust maar dat bleek achteraf allemaal niet nodig geweest te zijn. Bij ons vertrek liet ze nauwelijks een kik en sloot ze zich onmiddellijk in de armen van oma om dan blijkbaar de rest van de dag mekaar niet veel meer los te laten! Tot grote vreugde van oma natuurlijk!! Tante Anja en neven Mathias en Thomas warn toen ook in Houthalen en ook met hen heeft ze zich rot geamuseerd! Toen we haar 's avonds terug gingen oppikken, was ze heel erg enthousiast om ons terug te zien - dat gaf ons natuurlijk ook wel een goed gevoel ! - maar we hadden gerust nog wat langer mogen achterblijven, zo te zien!
Ook onze eerste echte vakantie met ons drietjes naar Lanzarote vorige week was een topper! Net zoals op de terugweg uit China waar ons prutsemie niet minder dan 20 uur wakker gebleven is, heeft ze ook deze keer op de beide vluchten naar en van Lanzarote nauwelijks tot niets geslapen. Buiten enkele korte moeilijkere momenten, is ze toch wel heel erg flink geweest tijdens die vluchten vinden we. Voor de meeste volwassenen is vliegen al een minder aangename en absoluut saaie bedoening, dus stel je maar eens voor wat dat betekent voor aktieve peuters!! Op Lanzarote maakte Annefleurtje voor de eerste keer kennis met zandstrand tussen haar teentjes en met het (toch wel koude!) zeewater. De eerste momenten zag je duidelijk de verbazing en ook een beetje onzekerheid op haar gezichtje, maar niet lang daarna stapte ze parmantig rond op het strand en in de branding van de zee. Zandkastelen bouwen was er nog niet echt bij, maar de zandkastelen van papa met groot enthousiasme verwoesten was des te leuker! Ook het zwembad - eigenlijk de jacuzzi want daarin was het water heel aangenaam warm - vond grote bijval bij Annefleur. Weerom de eerste keer een beetje onzeker en bang maar vanaf de tweede keer, kroop ze voortdurend op de rand van de jacuzzi om er direct daarna terug in te springen, in onze armen wel te verstaan! Dit had ik eerlijk gezegd niet echt verwacht. Ik had terug een beetje meer reserve en angst verwacht maar niets was dus minder waar! Na het avondeten verzamelden zich ook altijd wel wat gezinnen met jonge kinderen rond een dansvloertje waar ze dan wat rondliepen, speelden en dansten. Ook ons Annefleurtje hing er dan regelmatig tussen en haar (uiteraard onbewuste) imitatie van de struisvogeldans ( van de Debby en Nancy show - nvdr ) was ongeëvenaard! Supergrappig om haar zo bezig te zien!
Ook met de aandacht van de andere hotelgasten en het personeel kon ze beter om dan soms in het verleden. Deze vakantie begon het me dan ook wel een beetje te dagen dat we inderdaad wat moeten oppassen met positieve discriminatie. Ze valt uiteraard op en iedereen vindt haar lief, mooi, schattig,... en willen daardoor haar aandacht trekken, aanraken, enz... en dat is tot nu toe nog niet zo'n groot probleem maar ik kan me voorstellen dat dat niet meer zo leuk blijft eens ze dit allemaal beter gaat beseffen. Dit is toch een thema waar ik me binnenkort wat meer in wil verdiepen, want ook ik ervaar die aandacht niet altijd als even aangenaam.
Zondag 1 april hebben Angélique en ikzelf de eerste reünie van onze China reisgroep georganiseerd. Buiten Marie-Paule, Rik en Noa-Li die er niet bij zullen zijn omdat ze op vakantie vertrekken, zal iedereen van de partij zijn; We kijken er heel erg naar uit om al die lieve schatten terug te zien. Het is van oktober geleden, sinds de familiedag van Horizon, dat we mekaar nog zagen. Het zal daardoor een heel aangenaam weerzien zijn, maar daarover ean weer meer in ons volgende maandverslagje!
Vanmorgen, op onze gezamelijke vrije woensdag, zijn Angélique en Yeline samen met Annefleurtje en mij een eindje gaan fietsen onder een stralend zonnetje. We maakten ook nog een tussenstop in de Bosrust, een paradijs voor kinderen, met een prachtige speeltuin. Dat is echt genieten om hen dan zo bezig te zien. Annefleurtje is de laatste weken heel erg zelfstandig geworden, dat merkten we ook al op vakantie, maar ook vanmorgen werd mij dat weer duidelijk. Ze klimt overal op, speelt, lacht, brabbelt en is bijna nergens bang van. Ook in de creche zeggen ze dat ze heel erg goed haar mannetje staat en vanaf half april mag ze dan ook naar het oudste leeftijdsgroepje! Kleine meisjes worden groot !!!
28-03-2007 om 14:51
geschreven door Jan&Katja
|
