Jan en ik zeggen bijna dagelijks tegen elkaar dat we een ongelooflijke dochter hebben gekregen: als het ware het grote lot uit de levensloterij !! We genieten van alle momenten samen en hopen dat ons geluk nog heel lang mag blijven duren. Wat ons meteen op het volgende thema brengt. In oktober hebben Jan en ik dan ook de eerste stappen gezet die er toe zal leiden dat we over een hopelijk niet al te lange tijd, een zusje voor ons Annefleur mogen krijgen. Aangezien de wachttijd voor China alsmaar verder oploopt, had het uiteraard helemaal geen zin meer om er nog langer mee te wachten. Dinsdag 5 december, de dag voor Sinterklaas, werden we voor de eerste keer opnieuw bij de Jeugdrechtbank verwacht die dan een tussenvonnis zal uitvaardigen waarin er een maatschappelijk onderzoek wordt bevolen. Die gesprekken zullen dan ergens in het voorjaar 2007 moeten plaatsvinden. Na een positief advies zullen we dan opnieuw een dossier kunnen samenstellen dat dan waarschijnlijk in het najaar 2007 terug naar China vertrekt. Uitgaande van het meest negatieve scenario waarbij de wachttijd in China tot 24 maanden kan duren, zijn we dan al eind 2009 vooraleer we Zusje kunnen gaan halen. Gelukkig is ons Annefleur nu nog te klein om het allemaal bewust te beseffen, want een drietal jaren wachten is oneindig lang voor een kind. Het zal voor ons al niet evident zijn maar ik verwacht dat nu Annefleur er is, het toch iets gemakkelijker zal zijn als toen we op haar wachtten. Naar het einde toe zal dat dan weer geen verschil uitmaken want dan is het verlangen naar Zusje zo groot, dat het wachten ook voor ons opnieuw heel zwaar zal worden. Maar zover zijn we uiteraard nog niet. We doen het nu stapje voor stapje en ondertussen genieten we volop van ons nieuwe gezinnetje ! En zoals beloofd, zullen we vanaf nu proberen, elke maand iets op deze weblog te zetten om iedereen op de hoogte te houden.
Half oktober begon het mij te dagen dat er ons over enkele weekjes opnieuw een grote aanpassing te wachten stond, want half november moest ik terug aan de slag bij BASF. Die periode ben ik toch redelijk bezorgd geweest over hoe Annefleur deze nieuwe aanpassing zou verwerken. Het ging juist zo goed met haar, we hadden het perfecte ritme gevonden en dat zou weer allemaal gaan veranderen. Daarbij kwam ook nog dat Annefleur naar ons gevoel redelijk eenkennig naar Jan en mij geworden was. Het af en toe opgepakt worden door grootouders, tantes of nonkels ging de eerste maanden vlotter dan nu. Ze charmeert iedereen door haar innemende glimlach, schattig snoetje en koddige handkusjes zolang ze haar maar niet willen pakken. Dan begint ze heel erg hard te wenen en wil ze alleen nog maar naar Jan of mij. Je begrijpt dat ik het heel erg moeilijk had wetende dat ik haar binnen enkele weken hele dag moest gaan achterlaten in de crèche. Op aanraden van, en ervaring vanwege Cathy, de adoptiemama van Lien, die samen met Annefleur thuisgekomen is, zijn we heel langzaam beginnen wennen in de crèche. Een tweetal keren ben ik samen met Annefleur met de andere kindjes gaan spelen om haar dan de volgende keer een eerste maal voor één uurtje achter te laten. Die morgen was ik bijna even zenuwachtig als op het moment net voor ik Annefleur voor de eerste keer in mijn armen hield. Met tranen in de ogen kon ik nog net aan de verzorgster vragen 'Je gaat toch goed voor haar zorgen, niet?' en dan heb ik haar aan de verzorgster afgegeven. Dat uur zonder Annefleur duurde een eeuwigheid !!! Maar alles was blijkbaar redelijk vlot verlopen. Ze stopte redelijk snel met huilen wanneer ze met wat speelgoed werd afgeleid en dat eerste uurtje is dan voor haar toch snel voorbij gegaan. Toen ze mij terugzag, begon ze van pure ontlading opnieuw hartstochtelijk te huilen totdat ik haar oppakte en knuffelde. Daarna heb ik haar telkens iets langer achter te laten, om na een kleine twee weken, tot een volledige dag te komen. Ondertussen gaat ze nu al drie weken volledige dagen naar de crèche. Het afscheid is tot voor enkele dagen nog altijd wel wat moeilijk geweest, maar dat gaat nu toch ook al weer beter. Ze is blijkbaar heel erg sociaal met de andere kindjes, in tegenstelling tot de eerste dagen waarbij ze alleen maar observeerde, en zelf niet aktief deelnam aan het gebeuren. Dat is dus nu allemaal verleden tijd en de verzorgsters kunnen het bijna zelf niet geloven hoe vlot ze zich heeft aangepast aan de nieuwe omgeving.
Wat het stappen betreft heeft ze een redelijk lange 'inloop' periode genomen. Sinds september al begon ze heel erg vlot aan de hand van mij of Jan te stappen waardoor we allemaal dachten dat het niet meer zo lang zou duren eer ze haar eerste zelfstandige stapjes ging zetten. Vanaf half oktober had ze eigenlijk quasi geen ondersteuning meer nodig, zelfs alleen het gevoel van mijn hand in haar nekje was voldoende om rond te stappen, maar van het moment dat ik haar losliet, liet ze zich op de grond vallen en wilde ze niet meer verder. Pas nadat ze een paar daagjes naar de crèche ging begin november, heeft ze dan de klik gemaakt en stapt ze nu parmantig het hele huis door! Het was zelfs zo dat ze de eerste dagen overdag in de crèche zelfstandig rondliep, maar eens we thuis waren, toch weer mijn vinger of hand in haar nekje wilde voelen. Komisch niet? Verder brabbelt ze er naar gewoonte vrolijk op los. Buiten mama, papa, ba voor bal, baaaaaaaaa voor banaan, au voor auto en heel duidelijk 'nee' met de juiste beweging met haar hoofdje, zegt ze wel nog niet veel verstaanbare woordjes maar geluiden imiteren zoals die van een hond, een paard, een horloge of de microgolf gaat ook heel erg goed. Ons verstaan in het algemeen is ook absoluut geen probleem. Op vragen zoals 'waar is je neusje, je oren, je ogen, je mondje, je broek, je schoenen e.d.' wijst ze vol enthousiasme de juiste zaken aan. Tenminste als ze er zin in heeft, want ze kan je ook af en toe ostentatief negeren! Dan draait ze haar hoofdje met een lichte air opzij en dan kan je vragen wat je wil, maar dan zal ze er niet op ingaan! Van peuterpuberteit gesproken !? Het slapen is over het algemeen ook geen probleem. Buiten een periode in augustus, dat ze heel erg boos was als we haar slapen legden (we denken dat ze ons toen echt wilde testen of we op haar eisen zouden ingaan wanneer ze heel hard ging wenen of schreeuwen), gaat ze bijna altijd heel vrolijk slapen en staat ze 's morgens ook weer even vrolijk op. Er zijn af en toe wel periodes waarbij ze 's nachts wel eens kort wakker wordt van een nare droom, maar dat gaat na een minuutje of zo wel weer over. Of als het wat langer duurt, kunnen we haar troosten met een knuffel en haar knuffeldoekje waarnaar ze terug verder inslaapt. Ook in de crèche gaat ze gewillig slapen en neemt ze haar uurtjes rust, verspreid over een twee tot drietal dutjes. Thuis gaat ze enkel vlak na het middageten slapen voor een uurtje of twee tot twee en half.
Een tijdje geleden begon het bij mij opnieuw te kriebelen om het vervolg van ons adoptieverhaal terug op papier te zetten. Tijdens het lange wachten op ons Annefleur heeft ons dit altijd veel plezier bezorgd. Maar tijdens de eerste maanden thuis met onze prachtige dochter was die behoefte duidelijk naar de achtergrond verhuisd omdat onze aandacht en tijd volledig op haar was gericht. Toch vond ik het zelf fijn om af en toe eens op het internet te kunnen surfen om het wedervaren van de andere adoptiekindjes van wie de ouders een website/weblog bijhouden, te kunnen lezen. O.a. daarom zijn we van plan om nu op regelmatige basis terug wat neer te schrijven in deze weblog zodat familie, vrienden en Annefleur-supporters op de hoogte kunnen blijven van de ontwikkeling van ons Annefleurtje maar ook van ons nieuw adoptieavontuur voor een zusje uit China!!!
Wat het wedervaren van Annefleur betreft tijdens de eerste 5 maanden dat ze bij ons is, kunnen we in feite alleen maar positief zijn. Van het eerder, bange, afwachtende maar ook heel vrolijke kindje tijdens de eerste weken, is Annefleur geëvolueerd naar een ondernemende, leergierige, aanhankelijke en ook nog altijd vrolijke peuter. De eerste 4 maanden hebben we getracht Annefleur zoveel mogelijk vertrouwen in ons als haar mama en papa mee te geven. De aanwijzingen dat het oppakken, verzorgen, eten geven, knuffelen best een eerste tijd alleen maar door ons gedaan zou worden, hebben we zoveel mogelijk opgevolgd. Daardoor, denken we, heeft Annefleur, naar ons gevoel ook echt maximaal kunnen wennen aan ons als haar nieuwe ouders. Dat heeft geresulteerd in een Annefleur die heel erg graag en voorlopig ook nog het liefst bij zowel haar papa als mama wil zijn, in zalige knuffelmomenten en een wederzijds heel erg warm gevoel! Het is alsof we Annefleur altijd bij ons hebben gehad! Ons Annefleur is verder een meisje dat verzot is op muziek en dans, op boekjes lezen, spelen op de mat (uiteraard samen met mama of papa!), op verkenning gaan (sinds ze goed kan stappen!), schaterlachen en niet te vergeten ook op eten!!
Tijd voor papa om het woord te nemen. We zijn ondertussen een dikke 2 weken thuis en die tijd hebben we zeker nodig gehad om te recupereren! Annefleur voelt zich in haar nopjes bij ons. Ze eet goed (en alles!!), slaapt ondanks de hitte van afgelopen weken goed, en elke dag controlleert ze of de zwaartekracht nog aanwezig is (m.a.w.: ze laat alles op de grond vallen). Mama en papa bukken zich nog een hernia..... Vorige week heeft ome Fons Annefleur voor het eerst mogen dragen!! Een primeur!! En de dag erop ook bij opa Louis op schoot!!! Mannen liggen bij Annefleur in de bovenste schuif! Maar oma Simonne heeft haar eergisteren ook voor het eerst mogen (van Annefleurtje) vasthouden!! Een beetje onwennig in het begin maar mama en papa bleven wel in de buurt voor het geval .... Langzaam begint ze dus ook de familie te vertrouwen en dat doet iedereen (vooral de super-fiere one Fons en opa Louis en oma Simonne) erg veel plezier. En ook de andere leerprocessen evolueren erg positef. Kinderstoeltje (in China nog een drama) wordt met eten geassocieerd en dat valt erg in de smaak bij Annefleur. Ook de eerste keur in de autostoel ging redelijk vlot. En ook met speelgoed begint ze meer en meer te "spelen". Voordien was dat meer om naar te kijken. En TV-kijken is een feest wanneer Bumba op het menu staat. Ze begint al spontaan mee te klappen en te zwaaien!!! Wat Annefleurtje op die 2 weken thuis heeft geleerd, is verbazingwekkend. En elke dag leert ze nog wel iets bij. ZO weet ze ook dat haar flesje eerst nog in de microgolfoven moet en die doet "mmmmmmmmmmmmmmmmmmm"... Echt schattig om haar bezig te zien!! Ondertussen is ook het aankomstkaartje sedert 1 week klaar en verstuurd. En vandaag zijn de verpakkingen voor de suikerboontjes afgewerkt. En afgelopen dagen hebben we ook de kaartjes van de andere meisjes mogen ontvangen!!! Echt prachtige kaarten en mooie teksten! We zaten in een zeer creatieve groep!! Bedankt allemaal. En ook van familie, kenissen, collega's en patienten hebben we veel mooie kaartjes gekregen om ons te feliciteren. Katja en ik hadden geen idee dat onze (ruime) omgeving zo erg meeleefde. Bedankt aan iedereen voor de mooie woorden en de felicitaties!!! Echt fijn om te weten dat je dochter welkom is. Bedankt allemaal en tot binnenkort.
Jullie zullen wel zeggen: eindelijk nog eens wat nieuws vanuit China....!! Gisteren zijn we met de hele groep verhuisd van Nanchang naar Peking. Al een kleine test voor de lange terugreis op zaterdag en alles is heel erg goed verlopen met onze lieve kleine schat. Ze heeft de hele vliegreis geslapen en de rest van de dag was ze supergoed gezind, net zoals vandaag trouwens! Ze heeft zich na de eerste moeilijke dagen zo goed aangepast aan ons dat het nauwelijks te geloven is. Ondertussen kennen ook Jan en ik haar gewoontes ook al heel erg goed en dat is natuurlijk super!! Vandaag hebben we de Chinese muur beklommen, t is te zeggen, papa is een eindje naar boven geklommen, terwijl ik met Annefleurtje redelijk onderaan gebleven ben samen met wat andere ouders en kindjes. Het was wel de moeite om te zien, blij dat we dit ook mochten meemaken. Morgen gaan we het zomerpaleis bezoeken en overmorgen het Tien An Men plein. Daarna zijn we klaar om naar huis te vertrekken!
Dag lieve mensen, Jullie kunnen je niet voorstellen hoe blij Jan en ik zijn dat we jullie kunnen vertellen dat sinds vandaag ons Annefleurtje helemaal aan het openbloeien is Vandaag heeft ze gelachen en gekraaid dat het een lieve lust om zien is!!! Ze heeft nog altijd haar moeilijkere momenten zoals verpamperen, badje nemen en onverwachte nieuwe situaties, maar vandaag zijn we echt een hele grote stap verder gekomen!!!! Ook laat ze mij ook al veel 'dichter' komen. Zaaaaalig!!!! We hebben morgen gelukkig nog een vrije dag zodat we heel rustig verder verder kunnen opbouwen!!! Dikke kussen!!!!
Hier zijn we dan eindelijk met ons eerste verslagje. Sinds dinsdag is ons Annefleur dan eindelijk in ons gezinnetje. Het was een zware reis, gevolgd door een al even chaotische overdacht van de kinderen. Maar die eerste momenten met Annefleur koesteren we voor de rest van ons leven. Sindsdien heeft ze wel resoluut voor haar papa gekozen als bondgenoot en als vertrouwenspersoon en voorlopig laat ze mij nog niet toe in haar wereldje. Ik ga daar heel eerlijk in zijn door te zeggen dat dat wel wat pijn doet maar we geven de moed niet op hoor!! We zullen het de tijd geven die nodig blijkt te zijn. Voorlopig genieten we van de mooie momenten die we samen hebben en de rest komt later wel!!! Heel veel groetjes uit het hete China en tot binnenkort!!!
Vandaag wordt Annefleur 1 jaar !! Ondanks dat ze nog enkele dagen in tijd en duizenden kilometers in afstand van ons verwijderd is, is ze vandaag nog meer als andere dagen in onze gedachten!! Ook familie en vrienden hebben al een speciaal plaatsje voor haar gereserveerd in hun hart, want ook van hen kreeg ze de afgelopen dagen al verjaardagswensen en -cadeautjes! Wat een verwennerij! Nog eventjes volhouden en dan zijn we eindelijk voor altijd samen, lieve schat!
Deze week heb ik al zalig kunnen genieten van mijn ouderschapsverlof! Jan daarentegen was nog keihard aan het werk deze week, maar vandaag is ook zijn laatste dag. In het weekend kunnen we dan nog samen de alerlaatste voorbereidingen treffen, de koffers pakken en dan zijn we er klaar voor!
Onze superwebmaster Johan heeft op de linkerpagina van deze weblog onder de favoriete links, een link gemaakt naar de reispagina op onze algemene website. Je moet er enkel op klikken en dan kan je ons reisprogramma doornemen. Op dinsdag 4 juli zullen we zoals jullie kunnen lezen vlak nadat we in ons hotel zijn aangekomen, onze lieve dochtertjes eindelijk ontmoeten. De eerste dagen zullen heel druk en hectisch verlopen, volgens onze adoptiedienst, maar daarna zal het hopelijk wat rustiger worden en kunnen we echt gaan genieten van elkaar. Als de internetverbinding vanuit het zuiden van China ons goed gezind is, zullen we proberen dagelijks een kort berichtje en wat fotootjes op deze weblog proberen te zetten. Verder zullen we met de naaste familie proberen contact te houden via skype en telefoon, want ook zij zitten natuurlijk op hete kolen om hun kersverse kleindochter en nichtje live in aktie te zien!
De prachtige verjaardagskaart van Annefleur die jullie hier kunnen zien, kwam per e-mail voor haar vanwege Ilse, Rudi en hun alsook 1-jarig dochtertje (en vriendinnetje in spe van Annefleur!) Janne! Prachtig niet?
Het was inderdaad een heerlijk weekend! Zaterdag waren we uitgenodigd, samen met Geert, Lieve en Jorinde bij Johan en Angélique voor een heerlijk zomerse BBQ. Het weer was super en het gezelschap kon uiteraard ook niet beter! Een dikke merci aan Johan en Angélique voor de hartelijke ontvangst!! Omdat het ook net die dag Ayla's eerste verjaardag was, had Angélique voor een verjaardagscadeautje gezorgd ( prachtige Nijntje-elastiekjes, en ook Annefleur kreeg deze alvast voor haar verjaardag op 30 juni !). Jan en ik hadden voor een onvervalste verjaardagstaart gezorgd waarop in sierlijke chocoladeletters 'Ayla 1 jaar' prijkte! Ze was bovendien heel lekker en iedereen heeft van de namiddag en avond genoten! Morgen zien we mekaar opnieuw omdat Horizon dan de enige echte reisvoorbereiding organiseert. Daar zullen we de laatste instructies krijgen en kunnen we nog enkele vraagjes stellen! Vandaag hebben Jan en ik ons appartement verder 'Annefleur-proof' gemaakt. Hiervoor heb ik vanmorgen de hulp ingeroepen van ome Fons, broer van Jan en toekomstig peter van Annefleur. Ook tante Lieve en neven Robrecht en Hendrik kwamen mee helpen. De grote salontafel die heel veel plaats innam in onze living hebben we tijdelijk ergens anders gezet. Zo kwam Robrecht ook nog op enkele andere ideetjes om nog wat ruimte te creëren en nu zal Annefleur naar hartelust kunnen rondlopen, fietsen, kruipen, ... En opnieuw werd Annefleur weer verwend door ome Fons en tante Lieve: een prachtig kleurrijk rokje en bijpassend t-shirtje, alvast voor haar eerste verjaardag! Dank je wel!!!! Ze zijn met z'n allen deze middag blijven eten, heerlijk onder de parasol in onze tuin! Zalig deze zomerse dagen! Nadat ze vertrokken waren, hebben Jan en ik nog de box in elkaar geknutseld en heb ik ook nog de lades in het dressoir op Annefleurs kamertje en die van de verzorgingstafel in de badkamer wat geordend. We zijn er klaar voor! Zonet ook nog alle kaartjes die we de afgelopen tijd hebben ontvangen aan de muur in de living opgehangen, versierd met lichtblauwe strikjes. Heel feestelijk zo!!
De laatste dagen krijg ik meer en meer de gekende 'kriebels in de buik'. Jan noemt het gekscherend de voorweeën! Ze zijn uiteraard niet zo pijnlijk als de 'echte', maar toch kan je het weer een beetje vergelijken denk ik. Op het werk heb ik het nog lekker druk, zodat overdag de dagen heel snel voorbijgaan! Zelfs voor de komende weekends hebben we nog leuke aktiviteiten gepland. Zaterdag kunnen we weer heerlijk ongegeneerd 'babbelen over' en openlijk 'verlangen naar' onze lieve schatten omdat we dan samen met Lieve, Geert & Jorinde, uitgenodigd zijn voor een zomerse BBQ bij Johan & Angélique! Zalig !! We kijken er met zijn allen heel erg naar uit! Net die dag wordt Ayla (van Lieve & Geert) 1 jaar! Ze is dan fysisch niet bij ons, maar we zullen er vast een zeker een feestje van maken en Ayla zal die dag mogen schitteren! Annefleurs verjaardag is op 30 juni en dan zullen we heel erg druk bezig zijn met pakken en wegen, maar die dag zal ondanks dat zeker niet ongemerkt voorbijgaan! Sinds zaterdag kunnen we weer live het reisverslag volgen van Jan en Ilse die momenteel in China verblijven om hun prachtige dochter Kaat te gaan halen. Alles verloopt prima en dat geeft zo'n ongelooflijk fijn gevoel dit te lezen! Als de 'techniek' een beetje mee wil, zullen wij ook via deze weblog jullie allemaal op de hoogte houden. Met wat logistieke steun van onze 'IT specialist' Johan zal dit vast en zeker lukken!
Heel veel groetjes van een Wereld Beker Voetbal - Weduwe !!
Vandaag exact 4 weken geleden, kregen we het meest fantastische nieuws dat je je kan bedenken en vandaag exact over 4 weken zullen we eindelijk onze lieve Annefleur in onze armen kunnen houden!! Elke dag nog krijgen we enthousiaste, fijne reacties van vrienden, kennissen en familieleden. De kaartjes die we mochten ontvangen staan allemaal rondom het kadertje met de foto van Annefleur bovenop de kast. Trouw geven we haar elke avond een nachtzoen en nemen we haar fotootje mee naar onze slaapkamer. En elke morgen verhuist ze dan weer naar de living, zodat we 's avonds dit ritueel weer herhalen!! Iedereen leeft nog altijd zo met ons mee en ik denk zelfs dat er een paar bereid zouden zijn om mee in onze valies te kruipen ! Helaas pindakaas... we mogen ieder 'slechts' 20 kg meenemen en ik krijg stilletjesaan de indruk dat dat alleen al een heksentoer zal worden. Als je leest op de verschillende paklijsten wat je allemaal mee moet nemen !!! Langzaam maar zeker kan ik de verschillende puntjes op mijn 'to do' lijstje schrappen, een aantal zaken zullen nog de laatste week voor ons vertrek in orde gebracht moeten worden omdat ik vanaf dan vrij genomen heb op het werk. De afgelopen mei maand hebben we een aantal leuke aktiviteiten gehad. Zo vierde mijn meter tante Irène en nonkel Phil hun 50 jarig jubileum en dat moest uiteraard gevierd worden. Jan en ik hadden toen net een paar dagen het fotootje van ons Annefleur, dus je kan je wel voorstellen dat ik het heel erg vaak heb boven getoverd om haar te laten bewonderen door tantes, nonkels, neven en nichten. En allemaal waren ze superenthousiast!! Een weekje later mochten we nog eens onze 'dancingshoes' van onder het stof halen naar aanleiding van een heel gezellig huwelijksfeest van een medestudent uit Leuven, Jeroen met zijn lieve vrouwtje Bea! We maakten er met een aantal vrienden een weekendje Kortrijk van en ook daar heeft ons Annefleur mogen schitteren!! Op Hemelvaartsdag dan, deed Mathias van mijn zus Anja zijn eerste communie! Ook dit werd weer een feest om niet te vergeten. Met de hele familie zijn we na de communiviering richting Disney Land Parijs vertrokken in een minibusje. De weergoden waren ons de volgende dag heel goed gezind want in tegenstelling tot hier in België heeft het daar gelukkig niet geregend. Het zonnetje kwam zelfs af en toe piepen! De kinderen (en ook de volwassenen !!) hebben zich heel erg goed geamuseerd!!. Mathias en Thomas genieten nu nog steeds na!! Vorige week woensdag kwam Marleen met haar twee lieve schatten van dochters Lara en Lin ons verrassen met de roze doos en blauwe box die pas bevallen mama's in het ziekenhuis aangeboden krijgen! Marleen die vroedvrouw is, had deze voor ons meegebracht want ook wij 'adoptiemama's' mogen toch ook van dergelijke kleine zaken genieten, niet? Nogmaals heel erg bedankt hiervoor !! Lara en Lin groeien als kool! Gisteren nog zag ik de foto's van hun eerste bezoekje aan ons, nu een dik jaar geleden en dan zie je pas hoe groot deze twee chinese schoonheden aan het worden zijn!! Gisteren tenslotte kwamen An, Bart en hun dochterje Noor bij ons op bezoek. Zij zijn ook adoptieouders en -zus in spe en zijn heel erg trouwe supporters van ons Annefleur (waarvoor dank !!) Zo kreeg Annefleur eerder al een prachtig popje van hun cadeau en hadden ze gisteren naast een plantje genaamd 'kindje in moeders schoot' ook nog eens een prachtige outfit bij voor haar! Wat een verwennerij!! Het is echt onvoorstelbaar wat voor een lieve, gelijkgestemde, interessante mensen wij al hebben mogen ontmoeten door dit 'adoptieavontuur'. Het heeft ons zoveel 'rijker' gemaakt!!
Ook wil ik via deze weg ook nog iedereen die op deze weblog zulke lieve berichten nalaat van harte bedanken! Het is altijd opnieuw genieten als ik een nieuw berichtje lees! Ik weet dat jullie allemaal samen met ons aftellen naar 3 juli !!
de afgelopen week zijn echt wel topdagen voor ons geweest!!! We zijn nog altijd niet van onze roze wolk af geweest sinds we onze dochter Annefleur hebben mogen bewonderen!! Het doet echt deugd om na zo'n lange periode van wachten, verlangen, uitkijken naar..., dit uiteindelijk te mogen meemaken. Annefleur heeft ons hart gestolen. Het is moeilijk om niet elk moment van de dag aan haar te denken en naar haar fotootjes te staren! Het is een prachtmeid. Maar de voornaamste reden waarom ik dit berichtje schrijf, is om jullie allemaal te bedanken. Al die lieve mensen die zo lang samen met ons gewacht en meegeleefd hebben. De vele warme reacties per e-mail, per telefoon, persoonlijk of via het web zijn om nooit te vergeten! We zullen jullie allemaal op de hoogte blijven houden, zeker van onze avonturen in China begin juli!
Een dikke kus voor jullie allemaal! Katja, Jan & Annefleur
En niet zomaar een dochter. Het is een PRACHTDOCHTER, een echt lachebekje. Ze is geboren op 30.06.2005 in de provincie Jiangxi. Ze heet Sijing Guang en wij geven haar de naam Annefleur. Voor ons is ze de mooiste bloem uit ons boeketje. Geniet maar even met ons mee.
Het is eindelijk zover!!! We zitten er deze keer wel bij! In de voormiddag was de website van het CCAA al aangepast en was er te lezen dat ze de dossiers tem 6 juni gematched hadden. Omdat we sinds vorige maand onze LID datum kenden, nl. 31 mei 2005 wisten we toen al quasi zeker dat we erbij waren. In de namiddag kwam uiteindelijk ook het verlossende berichtje van Kathy van Horizon waarin ze bevestigde dat we er bij waren. Binnen enkele dagen worden de dossiertjes in België verwacht en van dan af is het toch nog zeker een dikke week wachten omdat deze dossiers ook nog door Kind en Gezin moeten worden goedgekeurd. Na al deze verplichte papierwinkel, mogen we dan eindelijk 'het' telefoontje verwachten !!! Dus toch nog weer even lekker spannend! Maar de onzekerheid over de alsmaar langer durende wachttijd is nu definitief voorbij en dat voelt letterlijk heel wat lichter aan! Gisterenavond hebben Jan en ik er uiteraard al een lekker glaasje champieter op gedronken, dat zal niemand ons kwalijk nemen, toch? Langs deze weg wil ik ook alle andere koppels, broertjes en zusjes van onze reisgroep van harte proficiat wensen met hun nieuwe aanwinst. China here we come!!
Dag lieve mensen, 
Hier zijn we dan eindelijk met ons eerste verslagje. Sinds dinsdag is ons Annefleur dan eindelijk in ons gezinnetje. Het was een zware reis, gevolgd door een al even chaotische overdacht van de kinderen. Maar die eerste momenten met Annefleur koesteren we voor de rest van ons leven. Sindsdien heeft ze wel resoluut voor haar papa gekozen als bondgenoot en als vertrouwenspersoon en voorlopig laat ze mij nog niet toe in haar wereldje. Ik ga daar heel eerlijk in zijn door te zeggen dat dat wel wat pijn doet maar we geven de moed niet op hoor!! We zullen het de tijd geven die nodig blijkt te zijn. Voorlopig genieten we van de mooie momenten die we samen hebben en de rest komt later wel!!!
En niet zomaar een dochter. Het is een PRACHTDOCHTER, een echt lachebekje. Ze is geboren op 30.06.2005 in de provincie Jiangxi. Ze heet Sijing Guang en wij geven haar de naam Annefleur.
