Maart is de maand geweest waarin Annefleur voor de eerste keer een namiddagje en avond ging logeren bij oma en opa in Houthalen maar ook de maand waarin we voor de eerste keer met z'n drietjes een weekje op vakantie gingen. Beide evenementen zijn heel erg goed meegevallen. Voor het logeerpartijtje bij oma en opa was ik op voorhand toch weer even ongerust maar dat bleek achteraf allemaal niet nodig geweest te zijn. Bij ons vertrek liet ze nauwelijks een kik en sloot ze zich onmiddellijk in de armen van oma om dan blijkbaar de rest van de dag mekaar niet veel meer los te laten! Tot grote vreugde van oma natuurlijk!! Tante Anja en neven Mathias en Thomas warn toen ook in Houthalen en ook met hen heeft ze zich rot geamuseerd! Toen we haar 's avonds terug gingen oppikken, was ze heel erg enthousiast om ons terug te zien - dat gaf ons natuurlijk ook wel een goed gevoel ! - maar we hadden gerust nog wat langer mogen achterblijven, zo te zien! Ook onze eerste echte vakantie met ons drietjes naar Lanzarote vorige week was een topper! Net zoals op de terugweg uit China waar ons prutsemie niet minder dan 20 uur wakker gebleven is, heeft ze ook deze keer op de beide vluchten naar en van Lanzarote nauwelijks tot niets geslapen. Buiten enkele korte moeilijkere momenten, is ze toch wel heel erg flink geweest tijdens die vluchten vinden we. Voor de meeste volwassenen is vliegen al een minder aangename en absoluut saaie bedoening, dus stel je maar eens voor wat dat betekent voor aktieve peuters!! Op Lanzarote maakte Annefleurtje voor de eerste keer kennis met zandstrand tussen haar teentjes en met het (toch wel koude!) zeewater. De eerste momenten zag je duidelijk de verbazing en ook een beetje onzekerheid op haar gezichtje, maar niet lang daarna stapte ze parmantig rond op het strand en in de branding van de zee. Zandkastelen bouwen was er nog niet echt bij, maar de zandkastelen van papa met groot enthousiasme verwoesten was des te leuker! Ook het zwembad - eigenlijk de jacuzzi want daarin was het water heel aangenaam warm - vond grote bijval bij Annefleur. Weerom de eerste keer een beetje onzeker en bang maar vanaf de tweede keer, kroop ze voortdurend op de rand van de jacuzzi om er direct daarna terug in te springen, in onze armen wel te verstaan! Dit had ik eerlijk gezegd niet echt verwacht. Ik had terug een beetje meer reserve en angst verwacht maar niets was dus minder waar! Na het avondeten verzamelden zich ook altijd wel wat gezinnen met jonge kinderen rond een dansvloertje waar ze dan wat rondliepen, speelden en dansten. Ook ons Annefleurtje hing er dan regelmatig tussen en haar (uiteraard onbewuste) imitatie van de struisvogeldans ( van de Debby en Nancy show - nvdr ) was ongeëvenaard! Supergrappig om haar zo bezig te zien! Ook met de aandacht van de andere hotelgasten en het personeel kon ze beter om dan soms in het verleden. Deze vakantie begon het me dan ook wel een beetje te dagen dat we inderdaad wat moeten oppassen met positieve discriminatie. Ze valt uiteraard op en iedereen vindt haar lief, mooi, schattig,... en willen daardoor haar aandacht trekken, aanraken, enz... en dat is tot nu toe nog niet zo'n groot probleem maar ik kan me voorstellen dat dat niet meer zo leuk blijft eens ze dit allemaal beter gaat beseffen. Dit is toch een thema waar ik me binnenkort wat meer in wil verdiepen, want ook ik ervaar die aandacht niet altijd als even aangenaam. Zondag 1 april hebben Angélique en ikzelf de eerste reünie van onze China reisgroep georganiseerd. Buiten Marie-Paule, Rik en Noa-Li die er niet bij zullen zijn omdat ze op vakantie vertrekken, zal iedereen van de partij zijn; We kijken er heel erg naar uit om al die lieve schatten terug te zien. Het is van oktober geleden, sinds de familiedag van Horizon, dat we mekaar nog zagen. Het zal daardoor een heel aangenaam weerzien zijn, maar daarover ean weer meer in ons volgende maandverslagje! Vanmorgen, op onze gezamelijke vrije woensdag, zijn Angélique en Yeline samen met Annefleurtje en mij een eindje gaan fietsen onder een stralend zonnetje. We maakten ook nog een tussenstop in de Bosrust, een paradijs voor kinderen, met een prachtige speeltuin. Dat is echt genieten om hen dan zo bezig te zien. Annefleurtje is de laatste weken heel erg zelfstandig geworden, dat merkten we ook al op vakantie, maar ook vanmorgen werd mij dat weer duidelijk. Ze klimt overal op, speelt, lacht, brabbelt en is bijna nergens bang van. Ook in de creche zeggen ze dat ze heel erg goed haar mannetje staat en vanaf half april mag ze dan ook naar het oudste leeftijdsgroepje! Kleine meisjes worden groot !!!
De tweede maand van het nieuwe jaar is alweer voorbij. Het is een huizenhoog cliché, ik weet het wel, maar de tijd vliegt nog meer sinds ons Annefleurtje in ons leven is. Afgelopen maand is ons Annefleurtje voor de eerste keer goed ziek geweest. Het zat er misschien al wel een tijdje aan te komen: snottebelletjes en een alarmerend hoestje. De paar voorzorgen zoals neusdruppeltjes ed. die we getroffen hadden, hebben toch niet mogen baten. Op een maandagavond haalde ik haar van de crèche en toen bleek dat ze 39,5°C had! Ze hadden haar gelukkig al een suppootje gegeven zodat de koorts al wel wat gezakt was. De hele week zijn we dus maar thuis gebleven, ondanks dat het 's woensdags schijnbaar heel wat beter ging. Ondertussen was mama ook ziek geworden, dus kon die zowieso ook niet gaan werken, maar 's donderdags is ons Annefleurtje terug hervallen en eigenlijk is ze toen enkele dagen zieker geweest dan in het begin van de week. Na het weekend was ze gelukkig bijna helemaal opgekikkerd en ondertussen is ze ondanks dat aanhoudende hoestje, weer helemaal de oude. Het was echt wel zielig hoor, een ziek Annefleurtje!! Sommige momenten was ze heel aanhankelijk en hangerig, en andere momenten, kon niets of niemand haar opbeuren. Zoals gezegd, dit is weer verleden tijd en de laatste dagen brabbelt ze van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Heel regelmatig pikt ze weer een nieuw woordje op en oefent ze dit volop in!! Vandaag nog heeft haar papa haar het woord 'chocola' geleerd. (iets wat ze heeeeeeeeeeel graag heeft uiteraard!!). Het komt er uit als 'cococa' of zoiets, heel grappig! 'Krokodil', ook zo'n nieuw woordje zegt ze als 'crocroco' . Woordjes met 3 lettergrepen, reproduceert ze in eerste instantie als een herhaling van de eerste lettergreep! Verder verstaat ze naar ons gevoel quasi alles en reageert ze meestal heel gepast met een uitbundig ja, al dan niet gepaard gaande met hevig geknik, en uiteraard ook heel vaak en duidelijk 'nee', want dat zegt ze ook nog altijd heel erg graag. De kwade peuterbuien van een aantal weken geleden zijn ook quasi verdwenen, maar die zullen zeker en vast nog wel eens terugkomen!! Wat we ook super vinden is dat ze de laatste tijd ook altijd heel uitbundig gaat meelachen als Jan en ik of andere mensen om iets lachen. Ik ben er zeker van dat ze dan niet weet waarom we lachen, maar ze doet gewoon gezellig mee! Koddig niet? Sinds enkele weekjes heeft ze haar hartje ook verpand aan 'Teddy' en dat kan ze ook zo lief zeggen. Van de hele knuffelcollectie die ze gekregen heeft van familie en vrienden, heeft ze deze eruit gekozen en die moet nu elke avond mee naar bed. Teddy krijgt ook veel kusjes en knuffels en moet ook mee pap drinken nadat zij genoeg gedronken heeft!! Afgelopen woensdag was ook een hele leuke dag. Voormiddag kwam Yeline 'logeren' terwijl Johan en Angélique voor hun tweede gesprek met het CAW naar Antwerpen moesten. Alles is heel goed verlopen! Ze hebben leuk gespeeld, goed gegeten en Yeline ging zelfs zonder problemen naar haar bedje. Na een kwartiertje is ze dan wel op mama beginnen roepen en heb ik haar maar opgehaald. Ze was nog wel lui en ik heb haar dan op de poef in de living gelegd met een beertje en een dekentje en daar heeft ze dan verder gerust totdat Johan en Angélique terugwaren. Echt superschattig !Zo'n logeerpartijtje van Yeline is zeker voor herhaling vatbaar! Diezelfde dag in de namiddag kregen we dan ook nog bezoek van Marleen en haar twee schatten Lara en Lin, beiden ook uit China en uiteraard ook twee superschatten!! Een heel gezellige dag dus, dat kan je je wel voorstellen!! Annefleurtje blijft toch nog altijd het liefste bij mama en papa in de buurt, maar we merken dat ze ondertussen ook oma, opa en tante Anja (mijn zus en haar meter) helemaal vertrouwt. Het heeft even geduurd (zeg maar 'een hele tijd') maar je ziet: geduld wordt altijd beloond! We hebben nooit iets geforceerd en dat heeft zijn vruchten afgeworpen! Ze gaat heel graag naar oma en opa waar ze dan ook vaak tante Anja, nonkel Hans en neven Mathias en Thomas ziet! Morgen zondag zal ze er ook een namiddagje blijven wanneer mama en papa voor de eerste keer met zijn tweetjes naar een feestje gaan. Best wel spannend, misschien zullen er wel wat traantjes zijn bij het afscheid, maar ik ben ervan overtuigd dat dat niet lang zal duren. Afleiding genoeg met die twee kapoenen Mathias en Thomas in de buurt! Ze zijn in de zevende hemel nu ze weten dat zij een namiddagje voor Annefleurtje mogen zorgen! Hoe dat verder zal aflopen, zullen we vast en zeker in het volgende verslagje vertellen! Dan kunnen jullie ook lezen hoe onze eerste gezamelijke vakantie verlopen is want over twee weekjes gaan we zalig met zijn drietjes een weekje naar Lanzarote! We kijken er heel erg naar uit! Heel veel liefs,
