Inhoud blog
  • Nieuwe fotootjes!
  • Een dikke week thuis met Arthur!
  • Bezoek aan Hu Tong en dan naar huis....
  • De voorlaatste dag (deel2): De Verboden Stad
  • Voorlaatste dag (deel 1): Het Operagebouw van Beijing
    Blog als favoriet !
    Foto
    Annefleur & Arthur

    25-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe fotootjes!

    Dag lieve mensen,

    zie hier een weliswaar kort berichtje maar eentje met heel wat fotootjes want daar kijkt bijna iedereen toch het meest naar uit, nietwaar? 

    Zoals jullie zelf op de foto's kunnen vaststellen doet Arthur het nog steeds prima.  Hij is een erg ondernemend, vrolijk en pittig ventje met de meest aanstekelijke lieve glimlach die je zelfs bij ondeugendheden regelmatig doet smelten.  We merken ook dat hij ons meer en meer begrijpt en af en toe tovert hij ook al een nederlands woordje tevoorschijn!   De nachten daarentegen brengen ons nog steeds niet voldoende rust helaas... af en toe is er al wel eens een nachtje dat relatief rustig verloopt maar een echt patroon is er niet in terug te vinden.  We nemen het maar nacht per nacht en hopen voor ons ventje dat hij binnenkort zich wel helemaal aan een zalige nachtrust kan overgeven. 

    En dan nu zoals beloofd.... veel fotootjes!

    Heel veel liefs van ons viertjes!

































    25-04-2011 om 21:03 geschreven door Jan&Katja


    10-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dikke week thuis met Arthur!

    Ondertussen zijn we een dikke week thuis met onze kleine man en het gaat goed!!  Hij loopt hier rond alsof hij hier al altijd heeft rondgelopen.  Hij geniet van de ruimte, het buiten zijn, de aandacht van mama, papa en grote zus,... kortom... het is een zaligheid om Arthur hier te hebben rondlopen!  Bovendien eet hij ALLES wat hem wordt voorgeschoteld en elke keer beaamt hij de ietwat overbodige vraag 'Is het lekker Arthur?' met een volmondig geknik en tegenwoordig zelfs al met 'ja ja ja' ! 
    Annefleur ging afgelopen week uiteraard terug naar school en de juffen en de klasgenootjes stonden ons zelfs op te wachten!!  Annefleur was erg blij hen allemaal terug te zien en de vreugde was ook gemeend wederzijds!  Echt prachtig om te zien!  Bovendien hadden ze met de klas een mooie wolk geknutseld die we dan ook meekregen en die hier nu hangt te pronken in de living.  Annefleur deelde op haar beurt de cadeautjes uit die we meebrachten uit China:  voor de meisjes allemaal een mooie waaier, de jongens kregen een chinese legerpet en de juffen elk een zijden sjaaltje.  Ondanks dat ze blij was terug naar school te gaan, vertelde ze me toch ook enkele keren dat ze overdag regelmatig aan mij moet denken want 'in China zag ik je altijd en nu niet meer altijd...' 't Is toch echt een lieve schat ons Annefleur!  Anderzijds merken we toch, sinds we thuis zijn, een beetje een andere 'Annefleur' dan in China.  Ze heeft het regelmatiger moeilijk om tijd of aandacht te moeten delen met broer.  Tov hem blijft ze erg lief en loyaal, ze zal het eerder uiten in wat revolteren tegen mama en papa.  Allemaal erg begrijpelijk en (hopelijk ) een tijdelijk fenomeen!  Arthur gaat elke keer mee als we Annefleur aan school gaan halen en brengen en dan heeft hij daar echt een hele fanclub!  De meisjes van Annefleurs klasje willen elke keer een glimp opvangen van die schattige snoet van Arthur.  Arthur zelf laat het allemaal rustig over zich heen komen en kan best om met die aandacht.  Alleen als ze hem echt aanraken of te veel aanhalen, zal hij afwijzend zijn.
    Ondertussen gingen we ook al op nagesprek bij onze adoptiedienst en maakten daarom even onderweg een tussenstop bij tante Anja waar Annefleur ondertussen mocht blijven.  En ook daar was hij redelijk snel op zijn gemak en floreerde tussen grote neven Mathias en Thomas.  De naaste familie kwam ook al bijna allemaal langs en ook met hen klikt het erg goed.  Oma en opa waren er al zelfs een hele dag en zagen dat het goed was!!! 
    Is er dan helemaal niets wat een beetje tegenvalt of zwaar is, zullen sommigen onder jullie zich wel afvragen?  En ja hoor, de nachten zijn erg zwaar.  Hoe vrolijk en open hij overdag is, hoe moeilijk hij het 's nachts nog heeft.  We merken al wel verandering in zijn huilbuien.  Waren het eerst echt huilbuien uit paniek, dan zijn het nu eerder huilbuien van 'als ik huil, dan komt mijn mama en dat vind ik wel leuk middenin de nacht als ik wakker ben'.  Erg moeilijk om hier altijd gepast op te reageren en het verschil te zien, ook al omdat zus Annefleur vlakbij slaapt en ook zij haar nachtrust nodig heeft.   We doen ons best en hopen dat hij over korte of middellange termijn zich helemaal kan overgeven aan een goede nachtrust.  Laat ons hopen!
    Tenslotte selecteerde ik ook nog enkele mooie fotootjes die we de afgelopen week trokken.  Het zijn er weer heel veel geworden... en kunnen jullie ook nog een beetje meegenieten van onze prachtige zoon!

    Heel veel groetjes van ons viertjes!































    10-04-2011 om 11:15 geschreven door Jan&Katja


    31-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek aan Hu Tong en dan naar huis....
    Beste bloggers,

    Arthur is deze ochtend voor het kraaien van de haan veilig en wel met ons op Belgische bodem geland!!   Wat dat betreft kunnen jullie dus al gerust zijn!!  Maar wij willen jullie toch nog een verslagje geven van onze laatste dag in Beijing.  Omdat mama het inpakwerk voor haar rekening nam (en papa moest proberen de kroost bezig te houden - wat soms ook nog wonderwel lukte!! ) hadden we met mevr. Wanyu afgesproken om er een kort uitstapje van te maken in de buurt van het hotel.  We zijn naar een Hu Tong geweest, zo'n typisch Chinese wijk waar de meeste - eerder arme -Chinezen woonden.  Tijdens het communisme was de staat eigenaar van de panden maar sedert de liberalisering zijn vele huisjes in privé-handen beland.  Deze nieuwe eigenaars restaureren vaak de panden met behoud van het typische uiterlijk maar binnen vaak op en top modern ingericht.  Uiteraard zijn nog vele hiusjes bewoond door armen en in minder aantrekkelijke staat.  De Hu Tong die wij bezochten bestong uit een commerciele hoofdstraat waar vele winkeltjes en restaurantjes waren en waar er veel minder over aankoopprijzen van goederen kon worden onderhandeld.  Ook mevr. Wayu vertelde ons dat de prijzen van de producten zoals zijde, thee, porceleinwerk, e.d. de laatste jaren zeer sterk waren toegenomen!!  Renovatie zal zijn prijs hebben??  We (lees: "de vrouwen in het gezelschap") hebben uiteraard ook enkele winkeltjes vanbinnen bekeken maar niet zozeer vanuit architectonisch dan wel vanuit commerciële nieuwsgierigheid standpunt.  Of om in het gewoon Nederlands te zeggen: om te shoppen !!!  Terwijl papa met zoonlief in de lentezon de sfeer stond op te snuiven (en soms ook meer dan dat - met al de eethuisjes), gingen de dames (Wanyu inclusief!!!) mee binnen om op zoek te gaan naar cadeautjes voor het thuisfront en voor zichzelf.  Natuurlijk moesten de mannen af en toe ook eens mee binnen om het architecturale aspect van zo'n renovatie naar waarde in te schatten, om hun (al dan niet gewardeerde) advies over bepaalde goederen te geven, om toch proberen wat van de prijs af te pingelen en vervolgens de creditcard (jawel - die wordt in die Hu Tong bijna algemeen aanvaard!!!!!!!!!!!) boven te halen om alzo niet te veel RMB's extra te moeten wisselen.  Ik mag natuurlijk niet verklappen wat we gekocht hebben want dan zou ik de verrassing verpesten!!  We zijn ook voorbij het geboortehuis van Mevr. Wanyu gekomen, tenminste waar haar geboortehuis heeft gestaan want het is inmiddels afgebroken en vervangen door 3 winkeltjes.   Ze heeft ons ook haar lagere schooltje laten zien waar zij tot haar 12 naartoe is gegaan en dat op een 250-tal meter van haar geboortehuis is gelegen.  De school bestaat nog steeds maar ook hier is het oorspronkelijke gebouwtje afgebroken en vervangen door een veel groter en "moderner" gebouw.  Zij wou ons ook nog aan een oude vriendin van haar voorstellen maar die bleek telefonisch niet thuis te geven.  Spijtig want anders hadden we misschien een echte hu tong vanbinnen kunnen bekijken.   Rond een uur of 13 waren we treug in het hotel en kon de grote verhuis beginnen.  Wanyu kwam ons om 21u oppikken zodat we zeker op tijd in de luchthaven zouden zijn om 4 plaatsjes naast elkaar te kunnen bemachtigen (wat ook gelukt is).  Het afscheid met Wanyu was hartelijk en verliep niet zonder hier en daar een traantje weg te pinken.  Hopelijk mogen we haar in België binnenkort eens verwachten om mooie herinneringen boven te halen.  Op de terugreis hebben onze kindjes zich voorbeeldig gedragen.  Arthur had een bedje gekregen en heeft lekker kunnen slapen.  Af en toe wel eens wat kort wenen omdat de bewegingsruimte hem wat beperkte in zijn gewoonlijke woelgedrag maar verder was hij superflink.  Ook Annefleur was een voorbeeldige grote zus die al bij het opstijgen hogere oorden had opgezocht (we vertrokken ook om 1:30 's nachts) en na een tijdje werd ze wakker en wou ze met wat kussens en dekentjes op de grond gaan slapen.  Papa heeft af en toe een kort slaapje kunnen doen maar mama heeft niet veel van de binnenkant van haar ogen gezien.  De vlucht zelf is ook prima verlopen.  Het personeel was zeer (kind)vriendelijk en het eten was zeker ok.  Geen turbulenties gehad en een zachte landing in een ontwakend Zaventem.  Na de bagage te hebben opgepikt kon Arthur dan eindelijk kennis maken met een deeltje van zijn familie.  Oma en opa waren vanuit Houthalen gekomen, nonkel Hans en Tante Anja hadden Mathias en Thomas vanuit Temse meegenomen (hopelijk waren ze tijdig terug voor school en hebben ze de lange dag goed overleefd) en ook onze "vaste" adoptiechauffeur tante Lieve was paraat om ons veilig terug naar huis te brengen.  Wij vonden het fantastisch dat er toch een ontvangstcommitee voor ons op Zaventem was ondanks het onmenselijk (tenminste voor ondergetekende) vroege uur!!!! .  Thuis aangekomen was het eerst even wennen voor Arthur in z'n nieuwe omgeving maar al snel liep hij rond om zijn nieuwe habitat te ontdekken.  Ondertussen heeft hij lekker gesmuld van de befaamde "opa-soep" (= groentensoep met balletjes - gemaakt door opa natuurlijk) en heeft hij een badje gehad samen met Annefleur.  Nu ligt hij in zijn nieuwe slaapkamertje de hele buurt bijeen te krijsen omdat wij niet wil/durft slapen.  Ondanks dat we al met hem op z'n nieuwe slaapkamertje hebben gespeeld, is het toch nog even wennen voor de kleine spruit.  Wordt vervolgd. 

    Nu mag onze fantastische adoptiereis wel ten einde zijn maar we zijn zeker nog van plan om deze blog te onderhouden. De verslagjes zullen misschien niet meer dagelijks zijn maar eerder weekelijks en later mandelijks.  Dus vergeet niet af en toe de blog te bekijken.  Wie weet staat er weer iets nieuws op!!!!

    We willen iedereen alvast ontzettend bedanken voor de mooie, positieve en hartverwarmende reacties die we de afgelopen weken mochten ontvangen op onze blog.  Het is altijd fijn om te lezen dat het "thuisfront" meeleeft en ook geniet van onze belevenissen en foto's!



























    31-03-2011 om 13:04 geschreven door Jan&Katja


    30-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De voorlaatste dag (deel2): De Verboden Stad
    Best bloggers,

    Het eerste deel kunnen jullie hieronder lezen (ons bezoek aan het operagebouw).  Het tweede deel zal veel koter zijn omdat ondergetekende het verslag al 2 keer volledig getypt had en dan volledig verloren is gegaan (eerst door een probleem bij bloggen.be en de tweede keer door een probleem met Internet Explorer ). Een mens zou van minder radeloos worden.

    Omdat we het Tjenanmenplein 5 jaar geleden al gezien hadden en er eigelijk niet zoveel te beleven valt, zijn we niet via het bekende Mao-portret de Verboden Stad binnengegaan.  Het eerste deel van het bezoek hebben we de klassieke grote paleizen gezien , die na hun restauratie nog harder stonden te blinken in de mooie lentezon, maar daarna zijn we van het klassieke toeristenpad afgeweken en hebben we meer de rand van de Stad bezocht, namelijk de plaatsen waar vooral de concubines leefden.  Annefleur vond het allemaal prachtig om te zien en bleef mama maar uitvragen over "hoe die keizer dan eigenlijk leefde".    Na een mooi en toch weer indrukwekkend bezoek aan de Stad zijn we terug naar ons hotelletje gereden.  Moe maar zeker ook voldaan.

    Groetjes,

    Jan































    30-03-2011 om 08:14 geschreven door Jan&Katja


    29-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voorlaatste dag (deel 1): Het Operagebouw van Beijing
    Beste bloggers,


    Het was vandaag onze voorlaatste dag in het mooie China.  Ofschoon dit land en deze stad ons nog zoveel te bieden hebben, verlangen we ook wel om stilletjesaan naar huis te gaan om onze spruit aan familie en vrienden voor te stellen.  Maar eerst laten we Arthur nog wennen aan zijn nieuwe, "échte thuis" want dat ventje denkt waarschijnlijk dat hij moet opgroeien in een hotelkamertje van zo'n 30m²
    Vanmorgen heeft Arthur alweer een nieuwe ervaring gehad.  Hij is namelijk samen met zijn grote zus voor de eerste keer in bad geweest!!!  De vorige dagen hebben we hem uiteraard ook wel gewassen maar dat was dan met papa of mama in de douche.  Aanvankelijk was het even wennen  maar al snel kreeg hij het principe van het "spetteren" onder de knie.  Zijn plasieken potjes waarmee hij ook buiten bad graag speelt, vlogen doorheen ons kleine badkamertje en toen die voorraad uitgeput was, bleek er nog voldoende water over in het bad om gewoon alles wat onder te spetteren!!!
    Nadat we hem en de badkamer afgedroogd hadden, zijn we met Wanyu eerst naar het operagebouw getrokken. 5 Jaar geleden stond het er nog niet en het leek ons de moeite om het toch eens te gaan bekijken, temeer omdat we een stukje van het dak van het ei-vormige gebouw vanuit onze slaapkamer kunnen zien.  De Opera bestaat uit verschillende zalen waar verschillende soorten voorstellingen kunnen worden gegeven.  De inkomhal ligt onder de grond en het dak ervan (dat tevens de bodem is van een gigantische vijver rondom het gebouw) bestaat uit glas en als je er rondloopt wordt je een beetje dizzy van de schaduwen van de golvingen van het water boven je hoofd!!!!  Een vreemde ervaring die je evenwichtsorgaan danig op de proef stelt!!  Naast opera of theater zijn er ook zalen voor muziek waarvan één voorzien is van het grootste orgel van China.  Het orgel nam de ruimte in van de ganse wand van de ruimte!!  We hebben ook de operazaal zelf bezocht en die biedt plaats aan 2300 bezoekers. Uiteraard waren er ook verschillende expositiezalen.  O.a. één met de bouwgeschiedenis en één met alle opera's en optredens die er tot nu toe zijn gehouden.  Katja en Annefleur waren onder de indruk van de kostuums en het oog voor detail waarmee die gemaakt worden.  Er zijn ook fotoreportages en flatscreens met documentaires over de verschillende, reeds gespeelde opera's.  Het moet werkelijk de moeite zijn om ooit eens zo'n prachtige productie daar te kunnen gaan bekijken.  Maar niet vandaag, spijtig genoeg, want de Verboden Stad ligt nog op ons te wachten!!!
    En omdat paparazzo Jan (maar ook Katja) zich goed hebben laten gaan, splits ik ons dagboek vandaag in 2 delen omdat we anders niet alle foto's op de blog krijgen.  Ik veronderstel dat jullie dat niet zo erg vinden???





















    29-03-2011 om 16:03 geschreven door Jan&Katja


    28-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De erkenning door FCA is binnen!
    Op het einde van deze twee 'rustdagen' (lees: zonder mevr. Wanyu als gids), kregen we een sms'je van Ray of Hope dat het FCA de (voorlopige) erkenning heeft afgeleverd!  Dit wil dus zeggen dat na het voorleggen aan het FCA van de officiele papieren die wij nu nog in China bij ons hebben Arthur nu ook officieel echt onze zoon is!!!!!!!! En niets of niemand kan daar dan nog wat aan veranderen!!!!!!!!!!  Morgen kunnen we dan zijn visum gaan afhalen en woensdagnacht, ttz eigenlijk al donderdagochtend vliegen we dan echt terug naar ons Belgenlandje!!! 

    Wat hebben we zoal gedaan de afgelopen twee dagen?
    Gisteren deden we het effectief heel erg rustig aan: lekker laat gaan ontbijten en dan wat gaan shoppen in de buurt van ons hotel, in de namiddag wat op de kamer rondgehangen en met de kinderen bezig geweest en 's avonds gaan eten in ons vast restaurantje in het shoppingcentrum.  Gisterenmiddag wilde Annefleur (please please please mama !!!) een frietje eten bij de Mc Donalds en daar at Arthur dan ook zijn eerste frietjes!  Een eerste test als nieuwbakken Belg heeft hij doorstaan!   We dachten dat na zo'n ontspannen dagje ook Arthur een rustige nacht tegemoet zou gaan en het begon erg goed maar na een half uurtje is hij enorm hard beginnen wenen en boos worden.  We konden hem moeilijk troosten en wisten niet wat er aan de hand zou kunnen zijn.  Na een tijd viel hij dan toch in slaap maar even later begon hij opnieuw hartstochtelijk te huilen.   We waren allebei een beetje radeloos, gelukkig was Annefleur tussen de twee huilbuien door toch in slaap gevallen ocharme, tot Jan zei 'zou hij geen dorst hebben van die zoute frietjes?'  We hebben hem dan drinken gegeven en inderdaad, hij kalmeerde redelijk snel en heeft dan de rest van de nacht redelijk goed verder geslapen.  Jullie zullen denken, had je daar niet eerder op kunnen komen?  Maar het is in feite zo dat Arthur een hele makkelijke eter is, maar een hele slechte drinker.  Overdag wil hij niet of nauwelijks drinken.  We hebben al vanalles geprobeerd, eerst gewoon water ( maar dat is voor de vissen, denkt hij bij zichzelf !), warm water (op aanraden van mevr. Wanyu maar helaas!-), thee, water gemengd met druivensap, water gemengd met appelsap,... en dat laatste heeft af en toe een beetje succes maar het blijft erg weinig dat hij drinkt.  Juist daarom lag het niet erg voor de hand dat hij zo hard huilde omdat hij dorst had... vandaar... 
    Vandaag bezochten we dan met z'n viertjes de Lamatempel, een mooi boeddistisch tempelcomplex waar het met het heerlijke lenteweertje echt fijn vertoeven was!  We hebben weer hele mooie foto's kunnen trekken en hebben er ook gewoon een hele tijd wat op een bankje gezeten onder opnieuw heel veel interesse van andere chinezen die allemaal eens komen kijken naar Arthur.  Hij voelt er zichzelf wat ongemakkelijk bij als al die mensen boven hem komen hangen en hem soms ook aanraken.  Dan neem ik hem maar heel dicht bij mij en dan zie je dat hij zich toch wat veiliger voelt!  't Is echt een knuffelbeer!  De heenweg naar de Lamatempel hebben we gestapt en het was een heel stuk verder dan gedacht, maar toch heeft Annefleur het, onder weliswaar redelijk wat aanmoedigingen van onzentwege, helemaal zelf gewandeld aangezien broerlief weer de binnenkant van zijn ogen aan het ontdekken was!  Hij heeft quasi heel de weg en de tijd bij de Lamatempel geslapen, maar hij had uiteraard ook wat in te halen van de voorbije nacht!  Rond een uur of 3 waren we terug op de kamer, hebben dan wat uitgerust en zijn vanavond dan weer gaan eten in het restaurantje met de olifanten, dichtbij het Novotel!  Nu ligt Arthur rustig te slapen, hopelijk blijft dit ook zo de hele nacht!! 
    Morgen gaan we eerst naar het prachtige moderne operagebouw, iets helemaal anders dan wat we meestal tot nu toe bezochten hier in Beijing en daarna toch nog naar de Verboden Stad.  Ik hoop dat het me meer zal kunnen bekoren dan de vorige keer bij Annefleur want om één of andere reden heb ik er niet zo positieve herinneringen aan.  Niet dat wat we zagen niet mooi of indrukwekkend was, maar de omstandigheden, de drukte, de warmte, de heimwee naar huis, dat allemaal maakte dat ik er vorige keer niet zo van heb kunnen genieten.  Morgen hopelijk beter!
    We zijn erg graag hier geweest maar gaan ook weer heel erg graag terug naar België!  Annefleur begint ook meer en meer van haar vriendjes en vriendinnetjes te spreken want dat is toch ook iets wat ze hier erg mist: leeftijdsgenootjes waar ze mee kan spelen, fantaseren en gek doen.  Mama en papa doen uiteraard wel erg hun best, maar dat is niet helemaal hetzelfde, toch?  Maar het begint nu echt te korten en voor we het weten staan we terug met onze voeten op belgische bodem!
    Slaapwel !  Tot morgen!































    28-03-2011 om 15:13 geschreven door Jan&Katja


    27-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tempel van de Hemel

    Een beetje met vertraging maar hier is ie dan het verslag van ons bezoek aan de Tempel van de Hemel.  En ja hoor Els, je had gelijk, dit stukje Beijing kan effectief concurreren met onze favoriet tot nu toe, het Zomerpaleis!  's Morgensvroeg was het nog wat bewolkt maar in de loop van de voormiddag toen we het park binnenwandelden kwam ook het zonnetje piepen en werd het weer een stralend zonnige dag!  Bij de ingang van het park zagen we al meteen een hele grote groep chinezen samen dansen, heel indrukwekkend want het ging niet om maar een paar koppeltjes maar om tientallen mensen die met veel overgave elk op hun eigen manier samen dansten.  Eventjes verder werd er Tai-Chi les gegeven en daar zijn we toch een tijdje blijven staan.  Annefleur was erg gefascineerd en samen met mevr. Wanyu deed ze erg geconcentreerd mee.  Heel mooi om te zien!  Trouwens in heel het park worden er door groepjes chinezen allerlei dingen samen beoefend, naast het dansen en Tai-Chi zagen we en luisterden we naar een erg mooi ad hoc samengesteld koor!  Verder werd er gevoetbald met een soort verzwaard pluimpje, we kochten er zelf één en Annefleur heeft sindsdien hard geoefend om het ook te kunnen!  Het is er ook erg 'groen' in het park, eeuwenoude bomen die al die miljoenen chinezen en toeristen al hebben zien passeren en flaneren op de paden.  Als je dan eenmaal aan de Hemeltempel komt, gaat er toch weer een rilling door je heen.  Een prachtig rond gebouw met een dak uit 3 verdiepen en zoals altijd hele mooie kleurcombinaties: blauw, groen, terracotta rood, goud,...  De binnenkant kan je niet bezoeken, enkel eens piepen langs één van de openstaande deuren en daar valt ook de rijkdom en de pracht meteen op. 
    Na het bezoek aan de Hemeltempel,  liepen we ook nog door een bekende winkelstraat Liulichang met antiekwinkeltjes waar we Arthurs naamstempel lieten maken en een chinees pakje kochten.  Op weg van hier naar de taxi raceten we in Wanyu stijl door een niet-toeristische hutong ( dit zijn de oorspronkelijke woonwijken in Beijing waar je je toch weer enkele 10tallen jaren terug in de tijd waant en waar de bewoners nog vreemder opkijken dan andere inwoners als er zo'n raar stel - chinese 'oma', 2 chinees maar westers geklede kinderen en dan twee echte westerlingen met een groot fototoestel in aanslag - door hun wijk wandelen).  We waren maar pas tegen 4u terug op de kamer en hadden dus weer een erg drukke maar leuke dag achter de rug!
    's Avonds gingen we eten in het 'restaurant met de olifantjes', dichtbij het Novotel hotel, welbekend bij de meeste adoptieouders en een erg goede tip!' Dank je wel hiervoor allemaal! 
    Met Arthur gaat het weer prima:  de diarree is verleden tijd en hij is terug weer z'n vrolijke zelf.  Hij is erg content en rustig tijdens de uitstappen en vind het leuk zowel in de buggy als in de draagzak bij papa. 
    Zondag en maandag zijn we op ons eigen aangewezen want mevr. Wanyu zien we dinsdag maar terug weer.  We gaan het wat rustiger aandoen, slechts een paar kortere uitstapjes staan op ons programma!
    Het begint echt te korten!  Over enkele dagen vliegen we echt terug naar België.  Het is niet zo dat we al heel veel heimwee hebben, daarvoor genieten we nog elke dag te veel, maar regelmatig dwalen onze gedachten toch af naar onze thuis, onze familie en vrienden.  Maar ik heb het al zo vaak gezegd, dankzij jullie massaal meelezen en meebeleven via deze blog, heeft deze lange reis een extra dimensie gekregen!  Nogmaals bedankt voor alle fijne reacties!
    Nu nog enkele fotootjes erbij plakken zodat alles wat ik hier beschreven heb nog 'werkelijker' wordt!
    Tot morgen!





































    27-03-2011 om 01:27 geschreven door Jan&Katja


    25-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En nog een paar foto' van het Zomerpaleis.
    Blijkbaar zijn niet alle foto's op de blog doorgekomen.  Hier zijn er nog een paar die ik geselecteerd had.

    Veel kijkplezier en tot morgen,
    Jan















    25-03-2011 om 15:15 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En dan nu................... het Zomerpaleis!!!!!!!
    Beste blogvrienden,

    Na 2 dagen uitstel is het er toch van gekomen!!!!!  We zijn vandaag naar het Zomerpaleis geweest.  Een plaats in Beijing waar we vorige keer, toen we in 2006 Annefleur bij onze familie mochten vervoegen, ons hart toch hebben verloren.  Toen was het zeer warm in Peking en het Zomerpalies was voor ons (en ik denk voor iedereen in onze grote groep toen) echt een verfrissing. Letterlijk en figuurlijk.  Omdat het een plaats is waar je weg bent van de drukte van de stad en "rustig" (t.t.z. tussen al die vele andere toeristen natuurlijk  ) kunt genieten tussen een rijkdom aan bomen en planten, mooie plaatsjes en hoekjes, alsook van de mooie gebouwen en natuurlijk het enorme meer dat +/- 75% van de oppervlakte beslaat.   Voor ons was het in 2006 een echte verademing om daar rond te kunnen lopen en we het stond op ons verlanglijstje als "place to see" .  We hebben dit jaar ongeveer dezelfde route gedaan als in 2006 met een paar kleine wijzigingen.  Eerst de tempel ven het Eeuwige Leven bij de inkom, daarna langsheen een pad met bomen (voor de goede verstaander: de bomen staan op het pad en niet erlangs) en onderdoor de "Purple Cloud Gate Tower" naar ons lievelingsplekje, de "Xiequ Yuan Garden of Harmonious Pleasures" (ik probeer het maar niet te vertalen) wat eigenlijk een grote vijver met lotusbloemen is met errond een soort overdekte ommegang het kleine prieeltjes en zithoekjes e.d..  Tot onze grote verbazing en spijt stond er geen water in de vijver waardoor die er een beetje somberder en minder spectaculair bijlage als 5 jaar geleden.   De vijver wordt in het najaar blijkbaar leeggepompt en in het voorjaar terug gevuld.  Waarschijnlijk waren we nog iets te vroeg op het jaar.... . Daarna dezelfde weg terug om naar het theatergebouw van het Zomerpaleis te gaan.  Dat hadden we vorige keer niet gezien en bleek toch wel de moeite omdat het voorzien was van een kleine museum met o.a. de koetsen en draagstoelen van de keizer, kleding van de keizer, wat gebruikvoorwerpen maar er wat ook een soort half-open-luchttheater.  Het podium was weliswaar overdekt maar het publiek zat in openlucht. Het podium was ook voorzien van o.a. een soort beijaardachtig klokkenspel en toen we daar arriveerden hoorden we een voorstelling doorheen de hele theatersite.  We hebben er ook een mooie traditionele dans gezien met 3 danseressen in tradirionele kleding.  Zelfs de schoonmaakster (die je overal in China trouwens ziet rondlopen - mannen en vrouwen) liep hier rondom het theater in traditionele kleding rond!! Na dit, voor ons nieuw, stukje Zomerpaleis zijn we richting " de boot" gelopen langsheen het water. De biit is een marmeren vaartuig dat, als ik me goed herinner, voor de keizerin was gebouwd.  Daar vertrekken ook de bootjes naar het eilandje dat op zich weer met het vaste land verbonden is door de Marco Polobrug.  Helaas-pindakaas!!!!  Grote telleurstelling voor ons maar de bootjes voeren niet uit omdat het waterpijl te laag was .  Annefleur vond dit natuurlijk een domper op de feestvreugde omdat ze hier écht wel naar had uitgekeken.  Om dan toch bij de Marco Polobrug te geraken, moesten we het hele eind terug lopen en daar dan nog eens een stuk bij . Vooraleer we de terugtocht aanvingen, hebben we even wat kleins gegeten om voldoende energie te hebben voor die fikse wandeling.  Op de terugweg zette mevr. Wanyu er stevig de pas in zodat we haar af en toe moest afremmen om toch nog wat foto's te kunnen trekken en te filmen.  Uiteindelijk zijn we dan rond 15u terug in het hotel aangekomen. Moe maar vooral voldaan kunnen we terugblikken op een mooie dag.  En morgen staat er voor ons een nieuwigheid op het programma (omdat we in 2006 maar 3 dagen in Beijing waren): de Hemeltempel. 

    Groetjes vanuit een inmiddels donker Bejing,

      Jan & Co.







































    25-03-2011 om 15:07 geschreven door Jan&Katja


    24-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verplichte rust...
    Vandaag hebben we een rustdagje ingebouwd.  Arthur was vanochtend echt niet in form vanwege zijn diarree en daarom besloten we mevr. Wanyu af te bellen en een dagje in het hotel te blijven.  Arthur heeft quasi de hele ochtend geslapen en in de namiddag scheen hij er toch weer wat door te komen.  Tegen 17u zijn we dan in 'ons' restaurantje ( we zijn er al 3 keer geweest en ze kennen ons intussen ook al!) gaan eten en daar heeft hij echt goed gegeten en toch ook wat gedronken.  Ook konden we terug de glimlach en zelfs wat schaterlachjes naar boven toveren, dus we hopen dat dit een goed teken is en hij van die vervelende diarree afgeraakt. 
    We amuseerden ons dus tot 17u op onze hotelkamer en toen waren Jan en ik wel blij dat we een frisse neus konden gaan halen terwijl Annefleur het een erg leuke dag gevonden had!  De hele dag spelletjes spelen en fantaseren samen met mama en papa, heeft ze dus wel kunnen appreciëren!
    We hopen morgen dan toch echt het Zomerpaleis te kunnen gaan bezoeken maar uiteraard alleen op voorwaarde dat broer terug beter is. Dat zullen we dus deze nacht en morgenochtend even afwachten!

    Het is dus ook een dagje zonder foto's maar Jan moet maar eens in zijn archief duiken voor enkele mooie fotootjes van voorbije dagen! 

    Heel veel groetjes!
    Slaapwel!

     




































    24-03-2011 om 15:17 geschreven door Jan&Katja


    23-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek Jingshan-park en Beihai-park
    Beste bloggers,

    Vandaag zal papa eens berichtje plaatsen.  We hebben het vandaag wat rustigeraan gedaan omdat Arthur deze morgen wat ziekjes was (wat buikgriepachtige toestanden maar verder was het ventje goed gezind en even vitaal als gewoonlijk, anders waren we natuurlijk in het hotel gebleven).  Het geplande uitstapje naar het mooie Zomerpaleis hebben we naar een latere datum verplaatst. Dat is natuurlijk een beetje het voordeel als je alleen in China zit en niet met een ganse groep zoals toen met Annefleur.  Meer flexibiliteit vanwege onze begeleidster Wanyu. Dus vandaag in de buurt van het hotel gebleven waar we 2 parken hebben bezocht: Jingshan en Beihai.  Toen we in Jingshan-park aankwamen, was er een groep dames aan het dansen op muziek.  Katja en Wanyu voelden het kriebelen en konden het niet laten om (proberen) mee te doen!! Een beetje verderop waren er een paar vrouwen oefeningen aan het doen met een soort linten/vlaggen en Wanyu vroeg of Annefleur ook eens mocht proberen.  Geen probleem voor de lieve dames en Annefleur had het al redelijk snel onder de knie met mama's begeleiding.  We zijn daarna verder gewandeld tot de hoogste van de 5 tempels in het Jingshanpark vanwaar we een schitterend uitzicht hadden op de Verboden Stad. Dat kwam mede door het mooie weer dat we vandaag hadden (zon en bijna geen wind - maar volgens sommige Chinese oma's had Arthur natuurlijk niet genoeg broeken en hemdjes aan!!).  Hij lag ondertussen de hele tijd rustig in zijn buggy te slapen terwijl wij van de schitterende omgeving mochten genieten. Na Jingshan zijn we via een authentiek wijkje naar Beihai-park gewandeld.  In dat wijkje was het gezellig druk en hebben we wat nootjes en koekjes gekocht.  In Beihai-park hebben we een fikse wandeling gemaakt terwijl onze kleine spruit ondertussen wakker was geworden.  Beihai is een groot park met een enorme vijver die doorloopt tot Nanhai-park ( "bei" betekent "noord" en "nan" betekent "zuid")  Binnen Beihai is er een kleiner, ommuurd parkje met enkele kleine tempels (o.a. eentje met 3 boeddha's) en de Muur met de Negen Draken.  Toen we daar waren aangekomen kreeg Artur terug wat last van diarree en zijn we met taxi maar snel naar huis gegaan.  Vandaar een iets minder spectaculaire maar zeker niet minder mooie (op verschillende gebieden) dag in Beijing.  We gaan dat wat goed maken met wat fotootjes.  En diegenen die ondergetekende kennen, weten dat ik dan al heel erg heb moeten selecteren om niet alles erop te zetten!!!

    Groetjes vanuit het mooie en vandaag warme Beijing aan het thuisfront.

    Baba  Jan



































    23-03-2011 om 13:53 geschreven door Jan&Katja


    22-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De chinese muur!
    Gisteren de panda's,  vandaag de Chinese Muur!  Het tweede onmiskenbare symbool voor China.  Het was een stralende dag om de Muur te beklimmen, opnieuw een frisse noorderwind maar je kon kilometers ver kijken!  Getuige bijbehorende foto's.  En wat zijn we toch moedig geweest!  Jan met Arthur in de draagzak en Annefleur en mama geraakten tot aan de tweede wachttoren.   Enkel nog een paar moedigen onder de vele klimmers wagen zich een statie hoger.  Je zou denken als je er nooit bent geweest... wat stelt dat nu voor... een paar trappen beklimmen... maar de kenners onder jullie weten dat sommige treden zo hoog reiken als Annefleurs knieën en anderen zijn dan weer van normale hoogte wat de onderneming alleen maar nog lastiger maakt! Maar zoals Annefleur spontaan onderweg zei: 'ik ben moe mama, maar we geven niet op, hé?!'  Jan werd deze keer door verschillende andere klimmers bewierookt omdat hij met onzen Arthur in de draagzak naar boven klom.  Ook moest hij weer een paar keer 'op de foto' met bewonderaars van Arthur!!  Dit moet het 'BV' gevoel zijn!  Als beloning koos Annefleur een chinese pet en voor Arthur kozen we een kleurrijke stoffen slingers met alle dieren van de chinese dierenriem voor op z'n kamertje.  Op de terugweg stopten we nog voor een late lunch in een megagroot restaurant annex souvenirshop waar we ook de mensen bezig zagen voorwerpen te versieren met het typisch chinese email.  Wat een monnikenwerkje maar erg leuk om te zien! We waren erg laat terug in het hotel.  Arthur heeft vandaag ook weer niet echt een middagdut gehad, buiten de slaapjes tijdens de autorit.  We bleven dan verder op de kamer waar het er soms heftig aan toe ging met 'rotsen' (ken het juiste nederlandse woord niet...) en dan toont Arthur zich zeker niet één van de minsten!  Hij doet vrolijk mee en krijst er dan op los.  Annefleur leerde hem vandaag ook 'Suuuuuuuuuuuuperheld' met 1 arm gestrekt naar voor en dat imiteert hij voortreffelijk! Koddig om te zien.  Oh ja, voor ons bezoek aan de Muur reden we ook nog langs het Ministerie en de Ambassade en vanavond kregen we een sms'je van onze adoptiedienst dat alle papieren in goede orde aangekomen zijn bij hen en bij het FCA in Brussel.  Nu nog tot begin volgende week wachten op de voorlopige erkenning van de adoptie door FCA, gevolgd door het uitschrijven van het visum voor Arthur en dan kunnen we naar huis.  We zijn het hier nog niet beu, we moeten nog zoveel doen en gaan bekijken maar af en toe missen we onze thuis toch wel een beetje.
    Morgen staat het Zomerpaleis op het programma en moeten we maar 'pas' om 10u paraat staan in de lobby!  Ik moet bekennen dat het in het 's morgens klaarmaken toch wel scheelt of je 1 of 2 kinderen hebt!  (en nu gaan er heel wat mama's van 2 of meer kindjes grinniken en denken... ik had het haar toch gezegd !!)

    Slaapwel aan iedereen!



















    22-03-2011 om 14:14 geschreven door Jan&Katja


    21-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Back online !!!
    Ja hoor!  Onze chinese IT'er heeft het gefixt: het zou aan de bedrading van het hotel gelegen hebben, dus niet alleen wij hadden er last van want toen hij ons probeerde te komen vertellen wat de oorzaak was, werd ik prompt meegenomen naar iets wat op een schakelkamer geleek en waar iemand volop bezig was. 
    Nu staan we natuurlijk een paar daagjes achter met ons reisverslag en opdat niemand halverwege zou afhaken wegens 'te lang & te saai' zal het de ingekorte versie zijn .
    Eergisteren (zaterdag) was er dus onze 'verhuis' van Nanjing naar Beijing.  Het was voor ons allemaal best een zware dag want al dat gesleur met koffers, handbagage, buggy & kids niet te vergeten gaat niet in je kouwe kleren zitten.  Een leuke anekdote misschien vanop de luchthaven van Beijing waar we aan de gate op ons vliegtuig aan het wachten waren.  We zaten er middenin een hele groep Chinese bejaarden uit de provincie, te herkennen aan de ietwat gedemodeerde kleding en per groep een kenmerkend petje, deze groep een rode met witte letters, aangevoerd door een nog luidruchtigere reisleider, waar je nooit van weet of ze gewoon met elkaar converseren of echt slaande ruzie aan het maken zijn .  Op een bepaald moment ging ik Arthurs pamper verversen en prompt hadden we daar een heel publiek rondom staan die eens allemaal kwamen controleren van welk geslacht Arthur nu is... denken we.... en discussieren en wijzen en lachen.... Arthur bleef er onbewogen onder maar Annefleur nam prompt Arthurs handje vast en met een blik van 'dit is wel MIJN broer' wilde ze precies iedereen weg van rondom ons.  Dat staren naar ons - 2 witte 'langneuzen' ( zo noemen chinezen ons westerlingen vaak als schertsend en dan hebben ze in ons geval eigenlijk niet echt ongelijk !) en dan twee chinese kindjes??  Hoe hebben die langneuzen dat klaargespeeld zie je de meeste denken ?!?  -  zijn we trouwens opnieuw weer wat 'gewoon' alhoewel echt helemaal eraan wennen doe je toch nooit. .
    Arthur heeft trouwens heel de vlucht niet geslapen, ondanks dat het zijn middagdutjesuur was en pas op het moment dat het vliegtuig de grond in Beijing raakte, deed monsieur Arthur zijn ogen dicht.  Van slapen kwam daarna niet veel meer in huis, zodat hij echt oververmoeid was.  Dat, samen met weer een totaal nieuwe omgeving, lees 'nieuwe hotelkamer' en met waarschijnlijk best veel jeuk wegens wat exceem op z'n voetjes, maakte onze eerste nacht in Beijing niet bijster verkwikkend.  Helaas.  Voor gisterennacht hadden we daarom ook wel wat angst of hij deze keer ook niet 'wilde' gaan slapen maar na een half uurtje spelen en frazelen in z'n bedje gaf hij zich toch gewonnen.  Maar de rustige nachten zoals in Beijing waar je hem niet of nauwelijks hoorde, zijn er toch niet meer bij.  Hij gaat heel regelmatig woelen en een beetje jengelen in z'n slaap, hij is niet echt wakker wakker, maar we komen er toch telkens eventjes uit om hem gerust te stellen en dan gaat het wel weer.  Best vermoeiende nachten.  Annefleur trouwens zit ook nog niet helemaal in haar ritme en kan tegen de ochtend ook erg moeilijk nog terug de slaap vatten.  Eens we thuis zullen zijn, zal de regelmaat ons allemaal deugd gaan doen!
    Zondagochtend (gisteren) kwam mevr. Wanyu nog alle papieren controleren, dat was gelukkig allemaal in orde, hehe!! Daarna zijn we 'op stap' gegaan met Steven, een kameraad van Jan die voor enkele dagen op zakenreis is in Beijing is.  We zijn wat gaan shoppen op de Wanfujing, hebben al wat 'dingetjes' gevonden en ook wandelden we door een echt 'chinatown' verscholen achter een van de vele moderne gebouwen en facades op de Wanfujing.  Met 1 stap door een poort, stapte je zo 100 jaar terug in de tijd. Dicht opeengepakte kraampjes, gaande van prullaria over andere typische chinese souvenirs tot allemaal eetkraampjes met de meest vreemde creaturen en schepsels der aarde, gebakken of gefrituurd en aan stokjes gepriemd.  Steven, een ervaren chinareiziger, waagde zich aan enkele 'hapjes' maar wij bleven er toch maar van af.  Konden wel ongelooflijk mooie foto's maken!
    Vandaag is het een stralende maar koude lentedag in Beijing met een noordenwind en nadat mevr. Wanyu samen met Annefleur en mij deze ochtend de onvermijdelijke papierrace via het visumbureau en het ministerie reden in echte 'Wanyu stijl', zijn we daarna naar de zoo van Beijing gegaan!  Het was er erg rustig, zelfs naar belgische normen en hebben zo echt in de zon maar met een venijnig windje, kunnen genieten, zeker van de panda's, hét symbool van China.  We hebben er twee 'in aktie' gezien en dat was echt mooi, zelfs voor ons.  Ook zagen we witte tijgers, olifanten mét een plaatselijke KaiMook, een pasgeboren olifantje, echt superschattig.  Verder waren er ook nog giraffen, leeuwen, aapjes en vast nog veel andere dieren maar die hebben we 'overgeslagen'.  Net na de middag waren we terug in het hotel en momenteel doet de mannelijke helft van de familie Sauter een middagdutje, Annefleur speelt op haar Nintendo en ikzelf zit dus achter de laptop.  Ga nu nog wat mooie fotootjes uitkiezen en hoop dat we nu 'online' kunnen blijven voor de rest van ons verblijf.
    Morgenvoormiddag nog een keer de papierrace en dan gaan we naar de Chinese Muur!  Voor Annefleur echt iets waar ze naar uitkijkt! En wij trouwens ook want de herinnering van 5 jaar geleden is nog heel vers!  Het wordt niet voor niets één van de zeven wereldwonderen genoemd.  Daar staan en kilometers lang de muur door dat prachtige landschap zien kronkelen, dat doet een mens iets! 
    Zai jian!
    Katja, Jan, Annefleur & Arthur








































    21-03-2011 om 08:47 geschreven door Jan&Katja


    20-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Internet werkt (nog)niet
    Beste allemaal,

    Katja en Jan hebben me gevraagd om kort even te laten weten dat het internet nog niet werkt op hun kamer in
    Beijing. 'Men' is ermee bezig en ze hopen asap jullie allen weer een berichtje te kunnen sturen met hun belevenissen daar in het verre China.
    We hebben ze vanmorgen aan de lijn gehad en het gaat hun goed. Ze missen natuurlijk de communicatie met het thuisfront en al jullie reacties op de blog.
    Hopelijk zijn we snel terug met elkaar verbonden!!!


    Groeten van tante Anja

    20-03-2011 om 11:13 geschreven door Jan&Katja


    18-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kort berichtje en een dikke merci
    Dag lieve mensen allemaal,
    ondanks dat het geen erg lang berichtje wordt vandaag wegens nog veel 'inpakwerk' voor onze grote volksverhuizing van Nanjing naar Beijing morgen, wil ik dit berichtje beginnen met een DIKKE MERCI te zeggen aan alle familieleden, vrienden, sympathisanten, bloglezers, mailschrijvers en alle anderen die op gelijk welke manier vaak aan ons denken!  O.a. door jullie zijn deze eerste 9 dagen van onze reis zo snel voorbijgevlogen dat wij nu maar pas tijdens het pakken beseften dat we al bijna de  helft achter de rug hebben.  We hopen dat we van de volgende 11 nog evenveel zullen genieten als dat we al gedaan hebben - dat zou pas mooi zijn!
    Morgen verlaten we dus voor een lange tijd de streek waar Arthur geboren is en de eerste maanden van z'n leventje heeft mogen opgroeien in een vast en zeker liefdevolle omgeving.  Het was uiteraard geen familiale omgeving maar wel één waar  hij graag gezien werd.  Een kind dat op zo korte termijn laat zien dat hij je al voor een groot deel vertrouwt, ONTZETTEND graag kusjes krijgt, graag lacht en heel nieuwsgierig de grote wereld aan het ontdekken is, dan kan het niet anders dan dat er een hele mooie basis gelegd is in het weeshuis waar hij verbleef.  Wij gaan hem nu verder laten opgroeien in een gezin, iets waar elk kind op deze aarde recht op heeft! We hopen dat Arthur bij ons mag verder openbloeien en mag worden wat er voor hem voorbestemd is!  Wij zijn in elk geval DOLGELUKKIG met deze pracht van een zoon! 
    Vandaag zullen er geen fotootjes zijn, want die staan nog niet op de laptop en er moet toch nog het een en ander gedaan worden vanavond!  Morgen zullen we dit alvast goed maken want de reisdag die voor de deur staat zal allicht niet zoveel fotootjes opleveren.  Die van vandaag hebben jullie dus morgen nog te goed!
    Slaapwel en het volgende berichtje zal zijn vanuit Beijing!

    18-03-2011 om 14:42 geschreven door Jan&Katja


    17-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paperassendag
    Vandaag weer een dagje 'paperassenwerk'   Vanmorgen zou mr. Liu langskomen met de fameuze 'boekjes' die de adoptie van Arthur zouden moeten mogelijk maken, vinden we toch zeker niet nog een fout in de schrijfwijze van onze straatnaam .  Mr. Liu ook niet zo erg tevreden want hij moest hiermee terug naar de notaris om dit aan te passen. ALLES moet nu eenmaal .kloppen!!  Rond 17u chinese tijd moesten we dan een resem papieren naar het FCA en naar de adoptiedienst faxen.  So far so good, faxen aangekomen maar toen ik belde met de adoptiedienst of alles in orde was, bracht Linda van Ray of Hope ons toch weer effe in de war want zij beweerde dat er nog een achterkant van een bepaald blad ontbrak waar er een sticker van het notariaat op zou staan... maar bij ons dus niet?!  Uiteindelijk zou het dan toch in orde zijn zonder deze sticker.. begrijpen wie begrijpen kan.  Ook mr. Liu stelde ons gerust want er mag dus ECHT NIETS fout lopen met dit papierwerk of we krijgen Arthur niet mee naar België.  Dus toch onze portie 'papierstress' gehad vandaag maar eind goed al goed.  We deden tussendoor nog een uitstap naar een voormalig presidentiele residentie en dat was toch ook weer leuk om te doen ook omdat het vandaag een echte mooie lentedag was: 17°C en zonnig. 
    Met Arthur gaat het nog steeds prima.  Zijn eigen willetje komt meer en meer naar boven, een teken dat hij zich nog meer op z'n gemak voelt bij ons. Wij denken dat hem in het weeshuis niet veel verboden is en hij dus 'nee, mag niet' nog niet veel hoorde (zeker niet de vlaamse maar ook niet de chinese versie, haha!)  We hoorden al vaker van andere adoptieouders van chinese jongetjes dat het meestal 'kleine keizertjes' zijn in het weeshuis.  Maar wij vinden het prima hoor!   Met een pittige dochter als Annefleur, kan er ook nog een zoon mèt karakter bij! 
    Vandaag heeft hij ook al echt geschaterlacht!  Als we hem bij het verpamperen op z'n buikje kussen, schatert hij het uit!  Hij vindt het ook nog steeds zalig in de buggy of in de buikdrager bij Jan!  Soms komt hij ons zijn schoentjes brengen of brengt hij Annefleurs schoenen en wijst hij naar de deur als teken dat hij 'op stap' wil!  Echt grappig.  Verder dan 'mama' en 'papa' rijkt zijn woordenschat nog niet en blijkbaar zegt hij in het chinees ook nog niet zoveel.  Op dat vlak is hij ook wel heel anders dan zijn zus, die toen op haar 1 jaar al bijna continu brabbelde en heel snel gaan praten is.    Maar alles op zijn tijd... en misschien maar beter zo want als broer net zo'n babbelgat zou zijn als Annefleur , toch?
    Morgen zijn we in blijde verwachting van het paspoortje van Arthur dat we nodig hebben om zaterdag met hem naar Peking te kunnen vliegen.  Ook gaan we een uitstapje maken naar een park middenop een groot meer hier in Nanjing.  Als het weer dan even zonnig is als vandaag zal dat ook weer erg leuk worden!
    Tot morgen!





    17-03-2011 om 14:16 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Berichtje van Annefleur aan de zonnetjesklas
    Dag lieve juffen en klasgenootjes,
    het is nu ochtend in het verre China en jullie liggen nu allemaal in jullie bedje te slapen in België.  Wat was ik blij om jullie berichtje te lezen.  Mama moest er zowaar van huilen!  (maar dat is van blijdschap... zegt ze altijd !?).  Ik denk ook elke dag aan jullie want de klasfoto die ik meegekregen heb hangt boven mijn bedje op onze hotelkamer!  Mijn broer is inderdaad echt een kapoenenbroer, zo trekt hij altijd de kabels uit het stopcontact.  Hij struikelt ook nog regelmatig over de rommel(die hij zelf maakt!) maar het is echt een schatje!
    Dikke kus aan iedereen
    van annefleur sauter (dit laatste heb ik zelf getypt!)



    17-03-2011 om 00:48 geschreven door Jan&Katja


    16-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arthurs weeshuis
    Vandaag was het een wel heel speciale dag!  We kregen de kans om met z'n viertjes terug te gaan naar het weeshuis waar Arthur de eerste 21 maanden van z'n leven heeft doorgebracht.  Na een rit van ca. 2,5u waarvan Arthur zeker driekwart geslapen heeft en ook Annefleur zich erg flink bezighield, werden we verwelkomd via een groot neonbord naast de ingang waarop in chinese letters stond 'Welkom familie van Chang Shunding'.  Vervolgens kwam de directrice ons welkom heten en was er ook een plaatselijke fotograaf van dienst die ons ook fotografeerde.  Binnen mochten we slechts op enkele plaatsen filmen en/of fotograferen.  Het was verder ook erg rustig aangezien het middag was en de kinderen allemaal een middagdut deden.  We werden wel spontaan naar de ruimte geleid waar Arthurs bedje stond en daar was dan ook zijn verzorgster.  Op dat moment zat Arthur op mijn arm en toen de verzorgster haar armen uitstrekte om hem over te nemen, keerde Arthur zich vlug terug naar mij.  Mijn hart sloeg op dat moment wel tegen 1000 per uur en de omstaanders applaudiseerden als het ware.  Zijn kamer en zijn bedje mochten we wel fotograferen.  Alle andere kinderen lagen dus te slapen en hebben we eigenlijk niet gezien.  We werden ook snel 'buitengewerkt' om ons verder te leiden naar een mooie speelruimte waar Arthur onmiddellijk begon te spelen.  Daar is dan ook 'grandma' naar toe gekomen, dat is de verzorgster van Half the Sky Foundation die veel met Arthur bezig is geweest.  Toen deze mevrouw op hem afkwam, ging Arthur er wel naar toe maar had ook geen probleem toen zij terug afscheid nam.  We zijn erg blij dat we al deze mensen die zo goed voor Arthur gezorgd hebben, hebben mogen leren kennen en hen ook een klein cadeautje hebben kunnen geven.  Vervolgens werd ons een lunch aangeboden met de hele staff van het weeshuis: de directrice, het diensthoofd van de verzorgsters, de verzorgster zelf, de medewerker die de kindjes altijd naar het CCAA brengt (en waarvan we eerst dachten dat dat de directeur was maar dat bleek niet zo te zijn) en dan nog een andere medewerker.   Vervolgens waren wijzelf erbij, mr. Liu, onze chauffeur en diens vrouw.  Arthur was erg op z'n gemak en kreeg eten van de verzorgster en het diensthoofd.  Op een bepaald moment wilde de verzorgster Arthur naar buiten nemen om z'n handjes te gaan wassen en dan ben ik haar maar snel achterna gegaan want dat zou anders maar erg verwarrend zijn voor hem, toch?  Na de lunch was het bezoek alweer afgelopen en namen we op de parking afscheid van elkaar.  Een heel ontroerend moment voor ons althans,  de directrice en het diensthoofd bleven er redelijk nuchter onder.  Dat is misschien ook wel normaal want zij zullen uiteraard heel regelmatig afscheid nemen van hun kindjes.  Ook de lange terugweg waren zowel Annefleur als Arthur (ook weer slapend!) erg flink.  Rond 15u waren we terug op onze hotelkamer en hebben er dan een beetje bekomen van de bewogen dag.  Arthur komt met de dag een stukje 'losser' en is een zalig ventje!  Zo content, maar de chinese koppigheid komt toch ook af en toe eens boven.   Hij vindt het nog steeds zalig om gewoon wat rond te crossen en achter zich te laten vangen, speelt graag met een bal of een ballon maar het liefst van al zet hij de hotelkamer op stelten door alles op te pakken en terug weg te gooien, of zelfs kabels uit het stopcontact te trekken Hij verstaat al erg goed het woordje 'nee, mag niet' want dan kijkt hij je weer aan met z'n schattig snoetje en... probeert het vaak toch nog eens opnieuw!!  Hij is ook een echte knuffelbeer en vindt het zalig om kusjes te krijgen op de binnenkant van zijn handjes of op z'n voetjes.  Als je stopt biedt hij gewoon zijn ander handje of voetje aan!  Hij is in de juiste familie terechtgekomen! Dat is duidelijk!  In het weeshuis trouwens vonden ze ook dat hij 'sprekend' op zijn papa lijkt!  Jan was uiteraard superblij dit te horen! 
    Morgen moeten we 'pas' rond 11u paraat staan voor mr. Liu, die dan de papieren komt laten controleren die we 's avonds moeten gaan faxen.  Overmorgen is het dan de laatste volledige dag in Nanjing want zaterdag verhuizen we naar Beijing.  We vinden dat deze week althans voorbijgevolgen is!  We kunnen het nauwelijks vatten hoe ons leven op deze paar dagen zo veranderd is en we nu ECHT mama, papa en grote zus zijn van een fantastisch manneke!  Soms denk ik dat ik droom.....
    Nu nog een paar fotootjes voor de liefhebbers want we hebben er toch weer enkele heeeeeeeeeeeeele mooie (lekker bevooroordeeld natuurlijk)!!
    Slaapwel!






















    16-03-2011 om 14:01 geschreven door Jan&Katja


    15-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Papierslag gestart!

    Vandaag is de papierslag gestart!  Om 8u vanmorgen moesten we paraat staan in de lobby van mijnheer Liu om proberen één van de eersten terug te zijn op het kantoor van het CCAA waar we gisteren Arthur gekregen hebben.  Vandaag moesten we er terug voor het officiele gedeelte met oa de notaris.  Daar aangekomen waren ook de directeur en de verpleegster van het weeshuis aanwezig.  Zeker de verpleegster is een erg lieve mevrouw die heel Arthur terug heel hartelijk begroette.  Arthur herkende haar wel maar deed niet onmiddellijk een poging om naar haar toe te gaan.  Tijdens de papierslag heeft ze wel erg leuk met hem gespeeld en achteraf konden we nog wat vraagjes stellen oa waarom monsieur Arthur geen water wil drinken.  Blijkt dat hij een zoetekauw is die graag iets zoets gemengd heeft in z'n water.  Vandaag maar onmiddellijk uitgeprobeerd met appelsap en inderdaad, dat ging erin zonder probleem!  Alles wat zoet is trouwens gaat erin als koude pap! De chocoladetaart gisteren en vandaag als dessert waren een topper!  Hij kijkt je dan zo aan met die prachtige ogen en klopt dan met z'n handje op z'n buikje als teken dat het hem smaakt! Super schattig!  Naast het eten gaat het slapen eigenlijk ook erg goed... Gisterenavond geen enkel probleem, vanmiddag een serieuze middagdut en vanavond zonder 'euh' te zeggen gaat hij in zijn bedje liggen en in no time is hij in dromenland.  Ik durf gewoon niet te hopen dat het zo makkelijk blijft.... dit is quasi onmogelijk.  De zuster-broederliefde tiert nog altijd welig!  Hij vindt het gewoon schitterend als Annefleur met hem rondzeult, hem achterna holt en dan al ploffend samen op het bed valt.  Annefleur doet het ook prima, enkel de buggy delen is meestal 'niet eerlijk!!!'.  Maar da's ook maar een heel normale reactie.  Vandaag hebben we ook de draagzak eens uitgeprobeerd en ook dat lukt, in tegenstelling enkele jaren geleden met grote zus, die daar absoluut niet in wilde.  Op aanraden van Maryse (bedankt! ) toch meegenomen en dat is toch echt wel handig als grote zus ECHT (waar hoor mama!!) SUPER moe is!
    Ja, wat kan ik eigenlijk nog meer zeggen dat het erg goed met ons gaat.  We genieten van elkaar, van China en van die zalige 'eerste dingetjes met broer'! 
    Oh ja, wat wel niet zo goed lukte, noch gisteren, noch vandaag, is een badje.  Gisteren dus ongewassen naar bed, maar vanavond toch in de 'pompebak' gewassen onder protest uiteraard maar ik moet zeggen dat hij op dat vlak niet zo'n doordrammertje was als Annefleur destijds.  Je kan hem troosten en dan is hij terug zijn eigen blije zelf, gelukkig!
    Morgen gaan we op bezoek naar Arthurs weeshuis: heen en terug telkens toch 2,5u rijden, niet leuk, maar die geboden kans willen we deze keer niet missen!  Verder laat ik nog de foto's voor zichzelf spreken en hoop ik dat ik vanavond/vannacht eindelijk zelf eens een goede nachtrust krijg want dat lukt me nog steeds niet (en bij Annefleur was het verleden nacht ook geen succes...)
    Hopelijk heeft iedereen die vroeger meelas op één of andere manier de gebruikersnaam en het paswoord te pakken gekregen want 't is toch wel een beetje flauwekul van het FCA die daar problemen van maakt.  Soit, het zij zo, we gaan verder op deze manier!
    Slaapwel en tot morgen!

    Katja, Jan, Annefleur & Arthur



















    15-03-2011 om 13:46 geschreven door Jan&Katja


    14-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTHUR DAY !!!!
    En ja hoor, hier is ie dan... de langverwachte post mét fotootjes van Arthur Shunding Chang Sauter!!!  Nu gaat toch iedereen eerst doorscrollen naar de foto's want daar heeft iedereen echt op zitten wachten

    In het bureau van Civil Affairs in Nanjing zagen we rond kwart na tien vanmorgen de directeur samen met de verpleegster van het weeshuis het kantoortje binnenstappen.  Arthur zat op de arm van deze mevrouw en in tegenstelling tot bij Annefleur waar we ons eerst moesten 'identificeren' ahv ons paspoort, gaf deze mevrouw mij Arthur quasi onmiddellijk in mijn armen.  We waren zowaar een beetje verrast !  Arthur reageerde heel rustig maar ook erg 'op zijn hoede' wat natuurlijk een erg normale reactie is.  Annefleur gaf hem dadelijk enkele speeltjes die hij onmiddellijk aannam.  De rammelaar en een blauw potje hadden onmiddellijk succes en het spelletje 'ik gooi weg en jullie rapen op' kon beginnen!  Papa heeft alles op film en fotocamera vastgelegd met het gevolg dat hij zelf niet zoveel op de foto's staat.  Dat vind ik zelf een beetje jammer maar op dat moment gaat er zoveel door een mens heen dat je niet altijd even 'praktisch' nadenkt.  Arthur keek ook wel dadelijk gefascineerd naar Annefleur maar een eerste glimlachje kregen we tot nu toe nog niet.  Na de eerste kennismaking moesten we voor de officiele gezinsfoto even naar een andere kamer en ook daar ging alles goed!  Op weg naar het hotel in de taxi viel hij zowaar al in slaap op mijn arm.  Bij het uitstappen ervan werd hij wakker en bij het binnenkomen van de hotelkamer kreeg hij het wel een beetje moeilijk.  Hij zat even op het bed met Annefleur samen koekjes te delen, vandaar de eerste echte officiele foto van broer en zus Sauter!  Op de hotelkamer heeft hij wel serieus tegen de slaap gevochten omdat hij het allemaal toch erg vreemd vind.  Om de beurt moesten Jan en ik even van de hotelkamer voor wat praktische zaken en hij begon al wel te huilen toen ik vertrok.  Papa en zus hebben hem kunnen troosten, dus dat zit wel snor!  Nadat ik terug was, zijn we samen op het bed gaan liggen en is hij zo rustig aan zijn middagdut begonnen die nu nog verder duurt.  Annefleur is erg ongeduldig en wil maar dat broer wakker wordt om te spelen!!!! Zo, dat was het zo'n beetje als eerste verslag, misschien later op de dag, bij slaaptijd, een tweede verslagje want ik vind het nu nog wel een beetje spannend hoe hij zal reageren als hij nu wakker wordt.  Duimen maar!
    Dikke kus en nu echt van ons vier!












    14-03-2011 om 14:41 geschreven door Jan&Katja




    Blog als favoriet !

    Archief per week
  • 25/04-01/05 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 27/10-02/11 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 24/04-30/04 2006


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!