Inhoud blog
  • Nieuwe fotootjes!
  • Een dikke week thuis met Arthur!
  • Bezoek aan Hu Tong en dan naar huis....
  • De voorlaatste dag (deel2): De Verboden Stad
  • Voorlaatste dag (deel 1): Het Operagebouw van Beijing
    Blog als favoriet !
    Foto
    Annefleur & Arthur

    27-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tempel van de Hemel

    Een beetje met vertraging maar hier is ie dan het verslag van ons bezoek aan de Tempel van de Hemel.  En ja hoor Els, je had gelijk, dit stukje Beijing kan effectief concurreren met onze favoriet tot nu toe, het Zomerpaleis!  's Morgensvroeg was het nog wat bewolkt maar in de loop van de voormiddag toen we het park binnenwandelden kwam ook het zonnetje piepen en werd het weer een stralend zonnige dag!  Bij de ingang van het park zagen we al meteen een hele grote groep chinezen samen dansen, heel indrukwekkend want het ging niet om maar een paar koppeltjes maar om tientallen mensen die met veel overgave elk op hun eigen manier samen dansten.  Eventjes verder werd er Tai-Chi les gegeven en daar zijn we toch een tijdje blijven staan.  Annefleur was erg gefascineerd en samen met mevr. Wanyu deed ze erg geconcentreerd mee.  Heel mooi om te zien!  Trouwens in heel het park worden er door groepjes chinezen allerlei dingen samen beoefend, naast het dansen en Tai-Chi zagen we en luisterden we naar een erg mooi ad hoc samengesteld koor!  Verder werd er gevoetbald met een soort verzwaard pluimpje, we kochten er zelf één en Annefleur heeft sindsdien hard geoefend om het ook te kunnen!  Het is er ook erg 'groen' in het park, eeuwenoude bomen die al die miljoenen chinezen en toeristen al hebben zien passeren en flaneren op de paden.  Als je dan eenmaal aan de Hemeltempel komt, gaat er toch weer een rilling door je heen.  Een prachtig rond gebouw met een dak uit 3 verdiepen en zoals altijd hele mooie kleurcombinaties: blauw, groen, terracotta rood, goud,...  De binnenkant kan je niet bezoeken, enkel eens piepen langs één van de openstaande deuren en daar valt ook de rijkdom en de pracht meteen op. 
    Na het bezoek aan de Hemeltempel,  liepen we ook nog door een bekende winkelstraat Liulichang met antiekwinkeltjes waar we Arthurs naamstempel lieten maken en een chinees pakje kochten.  Op weg van hier naar de taxi raceten we in Wanyu stijl door een niet-toeristische hutong ( dit zijn de oorspronkelijke woonwijken in Beijing waar je je toch weer enkele 10tallen jaren terug in de tijd waant en waar de bewoners nog vreemder opkijken dan andere inwoners als er zo'n raar stel - chinese 'oma', 2 chinees maar westers geklede kinderen en dan twee echte westerlingen met een groot fototoestel in aanslag - door hun wijk wandelen).  We waren maar pas tegen 4u terug op de kamer en hadden dus weer een erg drukke maar leuke dag achter de rug!
    's Avonds gingen we eten in het 'restaurant met de olifantjes', dichtbij het Novotel hotel, welbekend bij de meeste adoptieouders en een erg goede tip!' Dank je wel hiervoor allemaal! 
    Met Arthur gaat het weer prima:  de diarree is verleden tijd en hij is terug weer z'n vrolijke zelf.  Hij is erg content en rustig tijdens de uitstappen en vind het leuk zowel in de buggy als in de draagzak bij papa. 
    Zondag en maandag zijn we op ons eigen aangewezen want mevr. Wanyu zien we dinsdag maar terug weer.  We gaan het wat rustiger aandoen, slechts een paar kortere uitstapjes staan op ons programma!
    Het begint echt te korten!  Over enkele dagen vliegen we echt terug naar België.  Het is niet zo dat we al heel veel heimwee hebben, daarvoor genieten we nog elke dag te veel, maar regelmatig dwalen onze gedachten toch af naar onze thuis, onze familie en vrienden.  Maar ik heb het al zo vaak gezegd, dankzij jullie massaal meelezen en meebeleven via deze blog, heeft deze lange reis een extra dimensie gekregen!  Nogmaals bedankt voor alle fijne reacties!
    Nu nog enkele fotootjes erbij plakken zodat alles wat ik hier beschreven heb nog 'werkelijker' wordt!
    Tot morgen!





































    27-03-2011 om 01:27 geschreven door Jan&Katja


    25-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En nog een paar foto' van het Zomerpaleis.
    Blijkbaar zijn niet alle foto's op de blog doorgekomen.  Hier zijn er nog een paar die ik geselecteerd had.

    Veel kijkplezier en tot morgen,
    Jan















    25-03-2011 om 15:15 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En dan nu................... het Zomerpaleis!!!!!!!
    Beste blogvrienden,

    Na 2 dagen uitstel is het er toch van gekomen!!!!!  We zijn vandaag naar het Zomerpaleis geweest.  Een plaats in Beijing waar we vorige keer, toen we in 2006 Annefleur bij onze familie mochten vervoegen, ons hart toch hebben verloren.  Toen was het zeer warm in Peking en het Zomerpalies was voor ons (en ik denk voor iedereen in onze grote groep toen) echt een verfrissing. Letterlijk en figuurlijk.  Omdat het een plaats is waar je weg bent van de drukte van de stad en "rustig" (t.t.z. tussen al die vele andere toeristen natuurlijk  ) kunt genieten tussen een rijkdom aan bomen en planten, mooie plaatsjes en hoekjes, alsook van de mooie gebouwen en natuurlijk het enorme meer dat +/- 75% van de oppervlakte beslaat.   Voor ons was het in 2006 een echte verademing om daar rond te kunnen lopen en we het stond op ons verlanglijstje als "place to see" .  We hebben dit jaar ongeveer dezelfde route gedaan als in 2006 met een paar kleine wijzigingen.  Eerst de tempel ven het Eeuwige Leven bij de inkom, daarna langsheen een pad met bomen (voor de goede verstaander: de bomen staan op het pad en niet erlangs) en onderdoor de "Purple Cloud Gate Tower" naar ons lievelingsplekje, de "Xiequ Yuan Garden of Harmonious Pleasures" (ik probeer het maar niet te vertalen) wat eigenlijk een grote vijver met lotusbloemen is met errond een soort overdekte ommegang het kleine prieeltjes en zithoekjes e.d..  Tot onze grote verbazing en spijt stond er geen water in de vijver waardoor die er een beetje somberder en minder spectaculair bijlage als 5 jaar geleden.   De vijver wordt in het najaar blijkbaar leeggepompt en in het voorjaar terug gevuld.  Waarschijnlijk waren we nog iets te vroeg op het jaar.... . Daarna dezelfde weg terug om naar het theatergebouw van het Zomerpaleis te gaan.  Dat hadden we vorige keer niet gezien en bleek toch wel de moeite omdat het voorzien was van een kleine museum met o.a. de koetsen en draagstoelen van de keizer, kleding van de keizer, wat gebruikvoorwerpen maar er wat ook een soort half-open-luchttheater.  Het podium was weliswaar overdekt maar het publiek zat in openlucht. Het podium was ook voorzien van o.a. een soort beijaardachtig klokkenspel en toen we daar arriveerden hoorden we een voorstelling doorheen de hele theatersite.  We hebben er ook een mooie traditionele dans gezien met 3 danseressen in tradirionele kleding.  Zelfs de schoonmaakster (die je overal in China trouwens ziet rondlopen - mannen en vrouwen) liep hier rondom het theater in traditionele kleding rond!! Na dit, voor ons nieuw, stukje Zomerpaleis zijn we richting " de boot" gelopen langsheen het water. De biit is een marmeren vaartuig dat, als ik me goed herinner, voor de keizerin was gebouwd.  Daar vertrekken ook de bootjes naar het eilandje dat op zich weer met het vaste land verbonden is door de Marco Polobrug.  Helaas-pindakaas!!!!  Grote telleurstelling voor ons maar de bootjes voeren niet uit omdat het waterpijl te laag was .  Annefleur vond dit natuurlijk een domper op de feestvreugde omdat ze hier écht wel naar had uitgekeken.  Om dan toch bij de Marco Polobrug te geraken, moesten we het hele eind terug lopen en daar dan nog eens een stuk bij . Vooraleer we de terugtocht aanvingen, hebben we even wat kleins gegeten om voldoende energie te hebben voor die fikse wandeling.  Op de terugweg zette mevr. Wanyu er stevig de pas in zodat we haar af en toe moest afremmen om toch nog wat foto's te kunnen trekken en te filmen.  Uiteindelijk zijn we dan rond 15u terug in het hotel aangekomen. Moe maar vooral voldaan kunnen we terugblikken op een mooie dag.  En morgen staat er voor ons een nieuwigheid op het programma (omdat we in 2006 maar 3 dagen in Beijing waren): de Hemeltempel. 

    Groetjes vanuit een inmiddels donker Bejing,

      Jan & Co.







































    25-03-2011 om 15:07 geschreven door Jan&Katja


    24-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verplichte rust...
    Vandaag hebben we een rustdagje ingebouwd.  Arthur was vanochtend echt niet in form vanwege zijn diarree en daarom besloten we mevr. Wanyu af te bellen en een dagje in het hotel te blijven.  Arthur heeft quasi de hele ochtend geslapen en in de namiddag scheen hij er toch weer wat door te komen.  Tegen 17u zijn we dan in 'ons' restaurantje ( we zijn er al 3 keer geweest en ze kennen ons intussen ook al!) gaan eten en daar heeft hij echt goed gegeten en toch ook wat gedronken.  Ook konden we terug de glimlach en zelfs wat schaterlachjes naar boven toveren, dus we hopen dat dit een goed teken is en hij van die vervelende diarree afgeraakt. 
    We amuseerden ons dus tot 17u op onze hotelkamer en toen waren Jan en ik wel blij dat we een frisse neus konden gaan halen terwijl Annefleur het een erg leuke dag gevonden had!  De hele dag spelletjes spelen en fantaseren samen met mama en papa, heeft ze dus wel kunnen appreciëren!
    We hopen morgen dan toch echt het Zomerpaleis te kunnen gaan bezoeken maar uiteraard alleen op voorwaarde dat broer terug beter is. Dat zullen we dus deze nacht en morgenochtend even afwachten!

    Het is dus ook een dagje zonder foto's maar Jan moet maar eens in zijn archief duiken voor enkele mooie fotootjes van voorbije dagen! 

    Heel veel groetjes!
    Slaapwel!

     




































    24-03-2011 om 15:17 geschreven door Jan&Katja


    23-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek Jingshan-park en Beihai-park
    Beste bloggers,

    Vandaag zal papa eens berichtje plaatsen.  We hebben het vandaag wat rustigeraan gedaan omdat Arthur deze morgen wat ziekjes was (wat buikgriepachtige toestanden maar verder was het ventje goed gezind en even vitaal als gewoonlijk, anders waren we natuurlijk in het hotel gebleven).  Het geplande uitstapje naar het mooie Zomerpaleis hebben we naar een latere datum verplaatst. Dat is natuurlijk een beetje het voordeel als je alleen in China zit en niet met een ganse groep zoals toen met Annefleur.  Meer flexibiliteit vanwege onze begeleidster Wanyu. Dus vandaag in de buurt van het hotel gebleven waar we 2 parken hebben bezocht: Jingshan en Beihai.  Toen we in Jingshan-park aankwamen, was er een groep dames aan het dansen op muziek.  Katja en Wanyu voelden het kriebelen en konden het niet laten om (proberen) mee te doen!! Een beetje verderop waren er een paar vrouwen oefeningen aan het doen met een soort linten/vlaggen en Wanyu vroeg of Annefleur ook eens mocht proberen.  Geen probleem voor de lieve dames en Annefleur had het al redelijk snel onder de knie met mama's begeleiding.  We zijn daarna verder gewandeld tot de hoogste van de 5 tempels in het Jingshanpark vanwaar we een schitterend uitzicht hadden op de Verboden Stad. Dat kwam mede door het mooie weer dat we vandaag hadden (zon en bijna geen wind - maar volgens sommige Chinese oma's had Arthur natuurlijk niet genoeg broeken en hemdjes aan!!).  Hij lag ondertussen de hele tijd rustig in zijn buggy te slapen terwijl wij van de schitterende omgeving mochten genieten. Na Jingshan zijn we via een authentiek wijkje naar Beihai-park gewandeld.  In dat wijkje was het gezellig druk en hebben we wat nootjes en koekjes gekocht.  In Beihai-park hebben we een fikse wandeling gemaakt terwijl onze kleine spruit ondertussen wakker was geworden.  Beihai is een groot park met een enorme vijver die doorloopt tot Nanhai-park ( "bei" betekent "noord" en "nan" betekent "zuid")  Binnen Beihai is er een kleiner, ommuurd parkje met enkele kleine tempels (o.a. eentje met 3 boeddha's) en de Muur met de Negen Draken.  Toen we daar waren aangekomen kreeg Artur terug wat last van diarree en zijn we met taxi maar snel naar huis gegaan.  Vandaar een iets minder spectaculaire maar zeker niet minder mooie (op verschillende gebieden) dag in Beijing.  We gaan dat wat goed maken met wat fotootjes.  En diegenen die ondergetekende kennen, weten dat ik dan al heel erg heb moeten selecteren om niet alles erop te zetten!!!

    Groetjes vanuit het mooie en vandaag warme Beijing aan het thuisfront.

    Baba  Jan



































    23-03-2011 om 13:53 geschreven door Jan&Katja


    22-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De chinese muur!
    Gisteren de panda's,  vandaag de Chinese Muur!  Het tweede onmiskenbare symbool voor China.  Het was een stralende dag om de Muur te beklimmen, opnieuw een frisse noorderwind maar je kon kilometers ver kijken!  Getuige bijbehorende foto's.  En wat zijn we toch moedig geweest!  Jan met Arthur in de draagzak en Annefleur en mama geraakten tot aan de tweede wachttoren.   Enkel nog een paar moedigen onder de vele klimmers wagen zich een statie hoger.  Je zou denken als je er nooit bent geweest... wat stelt dat nu voor... een paar trappen beklimmen... maar de kenners onder jullie weten dat sommige treden zo hoog reiken als Annefleurs knieën en anderen zijn dan weer van normale hoogte wat de onderneming alleen maar nog lastiger maakt! Maar zoals Annefleur spontaan onderweg zei: 'ik ben moe mama, maar we geven niet op, hé?!'  Jan werd deze keer door verschillende andere klimmers bewierookt omdat hij met onzen Arthur in de draagzak naar boven klom.  Ook moest hij weer een paar keer 'op de foto' met bewonderaars van Arthur!!  Dit moet het 'BV' gevoel zijn!  Als beloning koos Annefleur een chinese pet en voor Arthur kozen we een kleurrijke stoffen slingers met alle dieren van de chinese dierenriem voor op z'n kamertje.  Op de terugweg stopten we nog voor een late lunch in een megagroot restaurant annex souvenirshop waar we ook de mensen bezig zagen voorwerpen te versieren met het typisch chinese email.  Wat een monnikenwerkje maar erg leuk om te zien! We waren erg laat terug in het hotel.  Arthur heeft vandaag ook weer niet echt een middagdut gehad, buiten de slaapjes tijdens de autorit.  We bleven dan verder op de kamer waar het er soms heftig aan toe ging met 'rotsen' (ken het juiste nederlandse woord niet...) en dan toont Arthur zich zeker niet één van de minsten!  Hij doet vrolijk mee en krijst er dan op los.  Annefleur leerde hem vandaag ook 'Suuuuuuuuuuuuperheld' met 1 arm gestrekt naar voor en dat imiteert hij voortreffelijk! Koddig om te zien.  Oh ja, voor ons bezoek aan de Muur reden we ook nog langs het Ministerie en de Ambassade en vanavond kregen we een sms'je van onze adoptiedienst dat alle papieren in goede orde aangekomen zijn bij hen en bij het FCA in Brussel.  Nu nog tot begin volgende week wachten op de voorlopige erkenning van de adoptie door FCA, gevolgd door het uitschrijven van het visum voor Arthur en dan kunnen we naar huis.  We zijn het hier nog niet beu, we moeten nog zoveel doen en gaan bekijken maar af en toe missen we onze thuis toch wel een beetje.
    Morgen staat het Zomerpaleis op het programma en moeten we maar 'pas' om 10u paraat staan in de lobby!  Ik moet bekennen dat het in het 's morgens klaarmaken toch wel scheelt of je 1 of 2 kinderen hebt!  (en nu gaan er heel wat mama's van 2 of meer kindjes grinniken en denken... ik had het haar toch gezegd !!)

    Slaapwel aan iedereen!



















    22-03-2011 om 14:14 geschreven door Jan&Katja


    21-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Back online !!!
    Ja hoor!  Onze chinese IT'er heeft het gefixt: het zou aan de bedrading van het hotel gelegen hebben, dus niet alleen wij hadden er last van want toen hij ons probeerde te komen vertellen wat de oorzaak was, werd ik prompt meegenomen naar iets wat op een schakelkamer geleek en waar iemand volop bezig was. 
    Nu staan we natuurlijk een paar daagjes achter met ons reisverslag en opdat niemand halverwege zou afhaken wegens 'te lang & te saai' zal het de ingekorte versie zijn .
    Eergisteren (zaterdag) was er dus onze 'verhuis' van Nanjing naar Beijing.  Het was voor ons allemaal best een zware dag want al dat gesleur met koffers, handbagage, buggy & kids niet te vergeten gaat niet in je kouwe kleren zitten.  Een leuke anekdote misschien vanop de luchthaven van Beijing waar we aan de gate op ons vliegtuig aan het wachten waren.  We zaten er middenin een hele groep Chinese bejaarden uit de provincie, te herkennen aan de ietwat gedemodeerde kleding en per groep een kenmerkend petje, deze groep een rode met witte letters, aangevoerd door een nog luidruchtigere reisleider, waar je nooit van weet of ze gewoon met elkaar converseren of echt slaande ruzie aan het maken zijn .  Op een bepaald moment ging ik Arthurs pamper verversen en prompt hadden we daar een heel publiek rondom staan die eens allemaal kwamen controleren van welk geslacht Arthur nu is... denken we.... en discussieren en wijzen en lachen.... Arthur bleef er onbewogen onder maar Annefleur nam prompt Arthurs handje vast en met een blik van 'dit is wel MIJN broer' wilde ze precies iedereen weg van rondom ons.  Dat staren naar ons - 2 witte 'langneuzen' ( zo noemen chinezen ons westerlingen vaak als schertsend en dan hebben ze in ons geval eigenlijk niet echt ongelijk !) en dan twee chinese kindjes??  Hoe hebben die langneuzen dat klaargespeeld zie je de meeste denken ?!?  -  zijn we trouwens opnieuw weer wat 'gewoon' alhoewel echt helemaal eraan wennen doe je toch nooit. .
    Arthur heeft trouwens heel de vlucht niet geslapen, ondanks dat het zijn middagdutjesuur was en pas op het moment dat het vliegtuig de grond in Beijing raakte, deed monsieur Arthur zijn ogen dicht.  Van slapen kwam daarna niet veel meer in huis, zodat hij echt oververmoeid was.  Dat, samen met weer een totaal nieuwe omgeving, lees 'nieuwe hotelkamer' en met waarschijnlijk best veel jeuk wegens wat exceem op z'n voetjes, maakte onze eerste nacht in Beijing niet bijster verkwikkend.  Helaas.  Voor gisterennacht hadden we daarom ook wel wat angst of hij deze keer ook niet 'wilde' gaan slapen maar na een half uurtje spelen en frazelen in z'n bedje gaf hij zich toch gewonnen.  Maar de rustige nachten zoals in Beijing waar je hem niet of nauwelijks hoorde, zijn er toch niet meer bij.  Hij gaat heel regelmatig woelen en een beetje jengelen in z'n slaap, hij is niet echt wakker wakker, maar we komen er toch telkens eventjes uit om hem gerust te stellen en dan gaat het wel weer.  Best vermoeiende nachten.  Annefleur trouwens zit ook nog niet helemaal in haar ritme en kan tegen de ochtend ook erg moeilijk nog terug de slaap vatten.  Eens we thuis zullen zijn, zal de regelmaat ons allemaal deugd gaan doen!
    Zondagochtend (gisteren) kwam mevr. Wanyu nog alle papieren controleren, dat was gelukkig allemaal in orde, hehe!! Daarna zijn we 'op stap' gegaan met Steven, een kameraad van Jan die voor enkele dagen op zakenreis is in Beijing is.  We zijn wat gaan shoppen op de Wanfujing, hebben al wat 'dingetjes' gevonden en ook wandelden we door een echt 'chinatown' verscholen achter een van de vele moderne gebouwen en facades op de Wanfujing.  Met 1 stap door een poort, stapte je zo 100 jaar terug in de tijd. Dicht opeengepakte kraampjes, gaande van prullaria over andere typische chinese souvenirs tot allemaal eetkraampjes met de meest vreemde creaturen en schepsels der aarde, gebakken of gefrituurd en aan stokjes gepriemd.  Steven, een ervaren chinareiziger, waagde zich aan enkele 'hapjes' maar wij bleven er toch maar van af.  Konden wel ongelooflijk mooie foto's maken!
    Vandaag is het een stralende maar koude lentedag in Beijing met een noordenwind en nadat mevr. Wanyu samen met Annefleur en mij deze ochtend de onvermijdelijke papierrace via het visumbureau en het ministerie reden in echte 'Wanyu stijl', zijn we daarna naar de zoo van Beijing gegaan!  Het was er erg rustig, zelfs naar belgische normen en hebben zo echt in de zon maar met een venijnig windje, kunnen genieten, zeker van de panda's, hét symbool van China.  We hebben er twee 'in aktie' gezien en dat was echt mooi, zelfs voor ons.  Ook zagen we witte tijgers, olifanten mét een plaatselijke KaiMook, een pasgeboren olifantje, echt superschattig.  Verder waren er ook nog giraffen, leeuwen, aapjes en vast nog veel andere dieren maar die hebben we 'overgeslagen'.  Net na de middag waren we terug in het hotel en momenteel doet de mannelijke helft van de familie Sauter een middagdutje, Annefleur speelt op haar Nintendo en ikzelf zit dus achter de laptop.  Ga nu nog wat mooie fotootjes uitkiezen en hoop dat we nu 'online' kunnen blijven voor de rest van ons verblijf.
    Morgenvoormiddag nog een keer de papierrace en dan gaan we naar de Chinese Muur!  Voor Annefleur echt iets waar ze naar uitkijkt! En wij trouwens ook want de herinnering van 5 jaar geleden is nog heel vers!  Het wordt niet voor niets één van de zeven wereldwonderen genoemd.  Daar staan en kilometers lang de muur door dat prachtige landschap zien kronkelen, dat doet een mens iets! 
    Zai jian!
    Katja, Jan, Annefleur & Arthur








































    21-03-2011 om 08:47 geschreven door Jan&Katja


    20-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Internet werkt (nog)niet
    Beste allemaal,

    Katja en Jan hebben me gevraagd om kort even te laten weten dat het internet nog niet werkt op hun kamer in
    Beijing. 'Men' is ermee bezig en ze hopen asap jullie allen weer een berichtje te kunnen sturen met hun belevenissen daar in het verre China.
    We hebben ze vanmorgen aan de lijn gehad en het gaat hun goed. Ze missen natuurlijk de communicatie met het thuisfront en al jullie reacties op de blog.
    Hopelijk zijn we snel terug met elkaar verbonden!!!


    Groeten van tante Anja

    20-03-2011 om 11:13 geschreven door Jan&Katja


    18-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kort berichtje en een dikke merci
    Dag lieve mensen allemaal,
    ondanks dat het geen erg lang berichtje wordt vandaag wegens nog veel 'inpakwerk' voor onze grote volksverhuizing van Nanjing naar Beijing morgen, wil ik dit berichtje beginnen met een DIKKE MERCI te zeggen aan alle familieleden, vrienden, sympathisanten, bloglezers, mailschrijvers en alle anderen die op gelijk welke manier vaak aan ons denken!  O.a. door jullie zijn deze eerste 9 dagen van onze reis zo snel voorbijgevlogen dat wij nu maar pas tijdens het pakken beseften dat we al bijna de  helft achter de rug hebben.  We hopen dat we van de volgende 11 nog evenveel zullen genieten als dat we al gedaan hebben - dat zou pas mooi zijn!
    Morgen verlaten we dus voor een lange tijd de streek waar Arthur geboren is en de eerste maanden van z'n leventje heeft mogen opgroeien in een vast en zeker liefdevolle omgeving.  Het was uiteraard geen familiale omgeving maar wel één waar  hij graag gezien werd.  Een kind dat op zo korte termijn laat zien dat hij je al voor een groot deel vertrouwt, ONTZETTEND graag kusjes krijgt, graag lacht en heel nieuwsgierig de grote wereld aan het ontdekken is, dan kan het niet anders dan dat er een hele mooie basis gelegd is in het weeshuis waar hij verbleef.  Wij gaan hem nu verder laten opgroeien in een gezin, iets waar elk kind op deze aarde recht op heeft! We hopen dat Arthur bij ons mag verder openbloeien en mag worden wat er voor hem voorbestemd is!  Wij zijn in elk geval DOLGELUKKIG met deze pracht van een zoon! 
    Vandaag zullen er geen fotootjes zijn, want die staan nog niet op de laptop en er moet toch nog het een en ander gedaan worden vanavond!  Morgen zullen we dit alvast goed maken want de reisdag die voor de deur staat zal allicht niet zoveel fotootjes opleveren.  Die van vandaag hebben jullie dus morgen nog te goed!
    Slaapwel en het volgende berichtje zal zijn vanuit Beijing!

    18-03-2011 om 14:42 geschreven door Jan&Katja


    17-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paperassendag
    Vandaag weer een dagje 'paperassenwerk'   Vanmorgen zou mr. Liu langskomen met de fameuze 'boekjes' die de adoptie van Arthur zouden moeten mogelijk maken, vinden we toch zeker niet nog een fout in de schrijfwijze van onze straatnaam .  Mr. Liu ook niet zo erg tevreden want hij moest hiermee terug naar de notaris om dit aan te passen. ALLES moet nu eenmaal .kloppen!!  Rond 17u chinese tijd moesten we dan een resem papieren naar het FCA en naar de adoptiedienst faxen.  So far so good, faxen aangekomen maar toen ik belde met de adoptiedienst of alles in orde was, bracht Linda van Ray of Hope ons toch weer effe in de war want zij beweerde dat er nog een achterkant van een bepaald blad ontbrak waar er een sticker van het notariaat op zou staan... maar bij ons dus niet?!  Uiteindelijk zou het dan toch in orde zijn zonder deze sticker.. begrijpen wie begrijpen kan.  Ook mr. Liu stelde ons gerust want er mag dus ECHT NIETS fout lopen met dit papierwerk of we krijgen Arthur niet mee naar België.  Dus toch onze portie 'papierstress' gehad vandaag maar eind goed al goed.  We deden tussendoor nog een uitstap naar een voormalig presidentiele residentie en dat was toch ook weer leuk om te doen ook omdat het vandaag een echte mooie lentedag was: 17°C en zonnig. 
    Met Arthur gaat het nog steeds prima.  Zijn eigen willetje komt meer en meer naar boven, een teken dat hij zich nog meer op z'n gemak voelt bij ons. Wij denken dat hem in het weeshuis niet veel verboden is en hij dus 'nee, mag niet' nog niet veel hoorde (zeker niet de vlaamse maar ook niet de chinese versie, haha!)  We hoorden al vaker van andere adoptieouders van chinese jongetjes dat het meestal 'kleine keizertjes' zijn in het weeshuis.  Maar wij vinden het prima hoor!   Met een pittige dochter als Annefleur, kan er ook nog een zoon mèt karakter bij! 
    Vandaag heeft hij ook al echt geschaterlacht!  Als we hem bij het verpamperen op z'n buikje kussen, schatert hij het uit!  Hij vindt het ook nog steeds zalig in de buggy of in de buikdrager bij Jan!  Soms komt hij ons zijn schoentjes brengen of brengt hij Annefleurs schoenen en wijst hij naar de deur als teken dat hij 'op stap' wil!  Echt grappig.  Verder dan 'mama' en 'papa' rijkt zijn woordenschat nog niet en blijkbaar zegt hij in het chinees ook nog niet zoveel.  Op dat vlak is hij ook wel heel anders dan zijn zus, die toen op haar 1 jaar al bijna continu brabbelde en heel snel gaan praten is.    Maar alles op zijn tijd... en misschien maar beter zo want als broer net zo'n babbelgat zou zijn als Annefleur , toch?
    Morgen zijn we in blijde verwachting van het paspoortje van Arthur dat we nodig hebben om zaterdag met hem naar Peking te kunnen vliegen.  Ook gaan we een uitstapje maken naar een park middenop een groot meer hier in Nanjing.  Als het weer dan even zonnig is als vandaag zal dat ook weer erg leuk worden!
    Tot morgen!





    17-03-2011 om 14:16 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Berichtje van Annefleur aan de zonnetjesklas
    Dag lieve juffen en klasgenootjes,
    het is nu ochtend in het verre China en jullie liggen nu allemaal in jullie bedje te slapen in België.  Wat was ik blij om jullie berichtje te lezen.  Mama moest er zowaar van huilen!  (maar dat is van blijdschap... zegt ze altijd !?).  Ik denk ook elke dag aan jullie want de klasfoto die ik meegekregen heb hangt boven mijn bedje op onze hotelkamer!  Mijn broer is inderdaad echt een kapoenenbroer, zo trekt hij altijd de kabels uit het stopcontact.  Hij struikelt ook nog regelmatig over de rommel(die hij zelf maakt!) maar het is echt een schatje!
    Dikke kus aan iedereen
    van annefleur sauter (dit laatste heb ik zelf getypt!)



    17-03-2011 om 00:48 geschreven door Jan&Katja


    16-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arthurs weeshuis
    Vandaag was het een wel heel speciale dag!  We kregen de kans om met z'n viertjes terug te gaan naar het weeshuis waar Arthur de eerste 21 maanden van z'n leven heeft doorgebracht.  Na een rit van ca. 2,5u waarvan Arthur zeker driekwart geslapen heeft en ook Annefleur zich erg flink bezighield, werden we verwelkomd via een groot neonbord naast de ingang waarop in chinese letters stond 'Welkom familie van Chang Shunding'.  Vervolgens kwam de directrice ons welkom heten en was er ook een plaatselijke fotograaf van dienst die ons ook fotografeerde.  Binnen mochten we slechts op enkele plaatsen filmen en/of fotograferen.  Het was verder ook erg rustig aangezien het middag was en de kinderen allemaal een middagdut deden.  We werden wel spontaan naar de ruimte geleid waar Arthurs bedje stond en daar was dan ook zijn verzorgster.  Op dat moment zat Arthur op mijn arm en toen de verzorgster haar armen uitstrekte om hem over te nemen, keerde Arthur zich vlug terug naar mij.  Mijn hart sloeg op dat moment wel tegen 1000 per uur en de omstaanders applaudiseerden als het ware.  Zijn kamer en zijn bedje mochten we wel fotograferen.  Alle andere kinderen lagen dus te slapen en hebben we eigenlijk niet gezien.  We werden ook snel 'buitengewerkt' om ons verder te leiden naar een mooie speelruimte waar Arthur onmiddellijk begon te spelen.  Daar is dan ook 'grandma' naar toe gekomen, dat is de verzorgster van Half the Sky Foundation die veel met Arthur bezig is geweest.  Toen deze mevrouw op hem afkwam, ging Arthur er wel naar toe maar had ook geen probleem toen zij terug afscheid nam.  We zijn erg blij dat we al deze mensen die zo goed voor Arthur gezorgd hebben, hebben mogen leren kennen en hen ook een klein cadeautje hebben kunnen geven.  Vervolgens werd ons een lunch aangeboden met de hele staff van het weeshuis: de directrice, het diensthoofd van de verzorgsters, de verzorgster zelf, de medewerker die de kindjes altijd naar het CCAA brengt (en waarvan we eerst dachten dat dat de directeur was maar dat bleek niet zo te zijn) en dan nog een andere medewerker.   Vervolgens waren wijzelf erbij, mr. Liu, onze chauffeur en diens vrouw.  Arthur was erg op z'n gemak en kreeg eten van de verzorgster en het diensthoofd.  Op een bepaald moment wilde de verzorgster Arthur naar buiten nemen om z'n handjes te gaan wassen en dan ben ik haar maar snel achterna gegaan want dat zou anders maar erg verwarrend zijn voor hem, toch?  Na de lunch was het bezoek alweer afgelopen en namen we op de parking afscheid van elkaar.  Een heel ontroerend moment voor ons althans,  de directrice en het diensthoofd bleven er redelijk nuchter onder.  Dat is misschien ook wel normaal want zij zullen uiteraard heel regelmatig afscheid nemen van hun kindjes.  Ook de lange terugweg waren zowel Annefleur als Arthur (ook weer slapend!) erg flink.  Rond 15u waren we terug op onze hotelkamer en hebben er dan een beetje bekomen van de bewogen dag.  Arthur komt met de dag een stukje 'losser' en is een zalig ventje!  Zo content, maar de chinese koppigheid komt toch ook af en toe eens boven.   Hij vindt het nog steeds zalig om gewoon wat rond te crossen en achter zich te laten vangen, speelt graag met een bal of een ballon maar het liefst van al zet hij de hotelkamer op stelten door alles op te pakken en terug weg te gooien, of zelfs kabels uit het stopcontact te trekken Hij verstaat al erg goed het woordje 'nee, mag niet' want dan kijkt hij je weer aan met z'n schattig snoetje en... probeert het vaak toch nog eens opnieuw!!  Hij is ook een echte knuffelbeer en vindt het zalig om kusjes te krijgen op de binnenkant van zijn handjes of op z'n voetjes.  Als je stopt biedt hij gewoon zijn ander handje of voetje aan!  Hij is in de juiste familie terechtgekomen! Dat is duidelijk!  In het weeshuis trouwens vonden ze ook dat hij 'sprekend' op zijn papa lijkt!  Jan was uiteraard superblij dit te horen! 
    Morgen moeten we 'pas' rond 11u paraat staan voor mr. Liu, die dan de papieren komt laten controleren die we 's avonds moeten gaan faxen.  Overmorgen is het dan de laatste volledige dag in Nanjing want zaterdag verhuizen we naar Beijing.  We vinden dat deze week althans voorbijgevolgen is!  We kunnen het nauwelijks vatten hoe ons leven op deze paar dagen zo veranderd is en we nu ECHT mama, papa en grote zus zijn van een fantastisch manneke!  Soms denk ik dat ik droom.....
    Nu nog een paar fotootjes voor de liefhebbers want we hebben er toch weer enkele heeeeeeeeeeeeele mooie (lekker bevooroordeeld natuurlijk)!!
    Slaapwel!






















    16-03-2011 om 14:01 geschreven door Jan&Katja


    15-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Papierslag gestart!

    Vandaag is de papierslag gestart!  Om 8u vanmorgen moesten we paraat staan in de lobby van mijnheer Liu om proberen één van de eersten terug te zijn op het kantoor van het CCAA waar we gisteren Arthur gekregen hebben.  Vandaag moesten we er terug voor het officiele gedeelte met oa de notaris.  Daar aangekomen waren ook de directeur en de verpleegster van het weeshuis aanwezig.  Zeker de verpleegster is een erg lieve mevrouw die heel Arthur terug heel hartelijk begroette.  Arthur herkende haar wel maar deed niet onmiddellijk een poging om naar haar toe te gaan.  Tijdens de papierslag heeft ze wel erg leuk met hem gespeeld en achteraf konden we nog wat vraagjes stellen oa waarom monsieur Arthur geen water wil drinken.  Blijkt dat hij een zoetekauw is die graag iets zoets gemengd heeft in z'n water.  Vandaag maar onmiddellijk uitgeprobeerd met appelsap en inderdaad, dat ging erin zonder probleem!  Alles wat zoet is trouwens gaat erin als koude pap! De chocoladetaart gisteren en vandaag als dessert waren een topper!  Hij kijkt je dan zo aan met die prachtige ogen en klopt dan met z'n handje op z'n buikje als teken dat het hem smaakt! Super schattig!  Naast het eten gaat het slapen eigenlijk ook erg goed... Gisterenavond geen enkel probleem, vanmiddag een serieuze middagdut en vanavond zonder 'euh' te zeggen gaat hij in zijn bedje liggen en in no time is hij in dromenland.  Ik durf gewoon niet te hopen dat het zo makkelijk blijft.... dit is quasi onmogelijk.  De zuster-broederliefde tiert nog altijd welig!  Hij vindt het gewoon schitterend als Annefleur met hem rondzeult, hem achterna holt en dan al ploffend samen op het bed valt.  Annefleur doet het ook prima, enkel de buggy delen is meestal 'niet eerlijk!!!'.  Maar da's ook maar een heel normale reactie.  Vandaag hebben we ook de draagzak eens uitgeprobeerd en ook dat lukt, in tegenstelling enkele jaren geleden met grote zus, die daar absoluut niet in wilde.  Op aanraden van Maryse (bedankt! ) toch meegenomen en dat is toch echt wel handig als grote zus ECHT (waar hoor mama!!) SUPER moe is!
    Ja, wat kan ik eigenlijk nog meer zeggen dat het erg goed met ons gaat.  We genieten van elkaar, van China en van die zalige 'eerste dingetjes met broer'! 
    Oh ja, wat wel niet zo goed lukte, noch gisteren, noch vandaag, is een badje.  Gisteren dus ongewassen naar bed, maar vanavond toch in de 'pompebak' gewassen onder protest uiteraard maar ik moet zeggen dat hij op dat vlak niet zo'n doordrammertje was als Annefleur destijds.  Je kan hem troosten en dan is hij terug zijn eigen blije zelf, gelukkig!
    Morgen gaan we op bezoek naar Arthurs weeshuis: heen en terug telkens toch 2,5u rijden, niet leuk, maar die geboden kans willen we deze keer niet missen!  Verder laat ik nog de foto's voor zichzelf spreken en hoop ik dat ik vanavond/vannacht eindelijk zelf eens een goede nachtrust krijg want dat lukt me nog steeds niet (en bij Annefleur was het verleden nacht ook geen succes...)
    Hopelijk heeft iedereen die vroeger meelas op één of andere manier de gebruikersnaam en het paswoord te pakken gekregen want 't is toch wel een beetje flauwekul van het FCA die daar problemen van maakt.  Soit, het zij zo, we gaan verder op deze manier!
    Slaapwel en tot morgen!

    Katja, Jan, Annefleur & Arthur



















    15-03-2011 om 13:46 geschreven door Jan&Katja


    14-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTHUR DAY !!!!
    En ja hoor, hier is ie dan... de langverwachte post mét fotootjes van Arthur Shunding Chang Sauter!!!  Nu gaat toch iedereen eerst doorscrollen naar de foto's want daar heeft iedereen echt op zitten wachten

    In het bureau van Civil Affairs in Nanjing zagen we rond kwart na tien vanmorgen de directeur samen met de verpleegster van het weeshuis het kantoortje binnenstappen.  Arthur zat op de arm van deze mevrouw en in tegenstelling tot bij Annefleur waar we ons eerst moesten 'identificeren' ahv ons paspoort, gaf deze mevrouw mij Arthur quasi onmiddellijk in mijn armen.  We waren zowaar een beetje verrast !  Arthur reageerde heel rustig maar ook erg 'op zijn hoede' wat natuurlijk een erg normale reactie is.  Annefleur gaf hem dadelijk enkele speeltjes die hij onmiddellijk aannam.  De rammelaar en een blauw potje hadden onmiddellijk succes en het spelletje 'ik gooi weg en jullie rapen op' kon beginnen!  Papa heeft alles op film en fotocamera vastgelegd met het gevolg dat hij zelf niet zoveel op de foto's staat.  Dat vind ik zelf een beetje jammer maar op dat moment gaat er zoveel door een mens heen dat je niet altijd even 'praktisch' nadenkt.  Arthur keek ook wel dadelijk gefascineerd naar Annefleur maar een eerste glimlachje kregen we tot nu toe nog niet.  Na de eerste kennismaking moesten we voor de officiele gezinsfoto even naar een andere kamer en ook daar ging alles goed!  Op weg naar het hotel in de taxi viel hij zowaar al in slaap op mijn arm.  Bij het uitstappen ervan werd hij wakker en bij het binnenkomen van de hotelkamer kreeg hij het wel een beetje moeilijk.  Hij zat even op het bed met Annefleur samen koekjes te delen, vandaar de eerste echte officiele foto van broer en zus Sauter!  Op de hotelkamer heeft hij wel serieus tegen de slaap gevochten omdat hij het allemaal toch erg vreemd vind.  Om de beurt moesten Jan en ik even van de hotelkamer voor wat praktische zaken en hij begon al wel te huilen toen ik vertrok.  Papa en zus hebben hem kunnen troosten, dus dat zit wel snor!  Nadat ik terug was, zijn we samen op het bed gaan liggen en is hij zo rustig aan zijn middagdut begonnen die nu nog verder duurt.  Annefleur is erg ongeduldig en wil maar dat broer wakker wordt om te spelen!!!! Zo, dat was het zo'n beetje als eerste verslag, misschien later op de dag, bij slaaptijd, een tweede verslagje want ik vind het nu nog wel een beetje spannend hoe hij zal reageren als hij nu wakker wordt.  Duimen maar!
    Dikke kus en nu echt van ons vier!












    14-03-2011 om 14:41 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Zonet een mailtje van onze adoptiedienst gelezen die ons vroeg de foto's van Arthur van de blog te halen omdat de dienst in Brussel die de adoptie nog dient goed te keuren nadat de procedure hier in China gelopen is, hierover moeilijk kan beginnen doen.  We willen op dit vlak geen enkel risico lopen, dus ga ik ze er vanaf halen.  Aan een oplossing wordt gewerkt!  

    14-03-2011 om 14:38 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Korte update
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Zo, 3/4 van de familie Sauter slaapt ... ik kan maar moeilijk de slaap vatten, moet alles wat er gebeurd is vandaag nog eens op een rijtje zetten.  Na z'n middagdutje was het zoals verwacht voor Arthur eerst een tijdje erg moeilijk maar langzamerhand scheen hij wel wat te ontdooien en voorzichtigaan deed hij ook mee met de spelletjes die we hem aanboden.  Toen we dan vanavond in het hotel wat gingen eten en hem in de buggy zetten weet ik niet wat er gebeurde maar vanaf het moment dat Annefleur de buggy vooruitduwde begon hij plots te kraaien van plezier... en is niet meer gestopt!!!! Hij heeft trouwens erg goed gegeten.  Alles wat je hem aanbiedt weigert hij in eerste instantie maar bij de tweede of derde poging is het meestal raak!  Dan gaat zijn mondje keer op keer vanzelf wijd open en wrijft hij over z'n buikje als teken van ' het is lekker!'. Echt superschattig om zien.  Na het avondeten op de kamer was het hek helemaal van de dam en hij heeft hij zowaar samen met Annefleur het kot op stelten gezet: oma en tante Anja waren er via skype getuige van!  Een poging om in bad te gaan is weliswaar mislukt en leek hem toch weer even uit zijn lood te slaan.  Maar bij een lekker flesje melk en onder het bedverhaaltje van Annefleur viel hij op mijn schoot in slaap.  Het was wel ver over zijn normale bedtijd !  Nu knort hij lekker rustig verder!  Hopelijk heeft hij een goede nachtrust!
    Morgenvroeg moeten we al om 8u paraat staan om de hele voormiddag paperassen te gaan doen, oa naar de notaris voor het officiele gedeelte.  Dit zal wschl. toch een aantal uurtjes in beslag nemen, dus echt leuk voor Annefleur & Arthur wordt dat wel niet.  Maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij om Arthur ook officieel onze zoon te maken!  Ik wil met jullie uiteraard ook nog een heeeeeeeeeeeeeele mooie foto delen van mijn 3 allerliefste schatten op deze aardbol!
    Slaapwel!

    14-03-2011 om 14:13 geschreven door Jan&Katja


    13-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 1 nachtje slapen ...
    Over iets meer dan 12u is het dan zover...!  Het grote moment waar we zo met z'n allen naar hebben uitgekeken!  Op 150km van ons vandaan ligt Arthur ook voor de allerlaatste keer in z'n oude vertrouwde bedje, naast zijn kamergenootjes.  Morgen moet hij dit allemaal, weliswaar onbewust, vaarwel zeggen.  Ook daar zullen ongetwijfeld enkele mensen een traantje wegpinken op het moment dat hij in de auto stapt op weg naar z'n nieuwe leventje.  Ook aan deze mensen zullen wij, zijn nieuwe mama en papa en grote zus heel regelmatig blijven denken want daar is de kiem gelegd van het persoontje dat Arthur momenteel al is.  Wij nemen vanaf nu met heel veel liefde deze taak over en hopen dat Arthur mag opgroeien tot een blije, open en lieve jongen die vol vertrouwen zijn toekomst tegemoet gaat.  We zullen er alvast alles aan doen om hem de kansen te bieden die dit voor hem mogelijk kunnen maken.  Ook aan zijn mama en papa China zullen we regelmatig terugdenken en met heel veel liefde tegen Arthur over hen praten.  Zij hebben 21 maanden geleden een hartverscheurende keuze moeten maken en dit is iets waar niemand zou mogen voorstaan.  Ook aan hen beloven we dat we zielsveel van Arthur gaan houden... Dat zijn we aan hen verschuldigd.
    Voor morgen en de komende dagen hopen we dat Arthur snel mag merken dat hij zichzelf mag zijn bij ons en vanaf het moment dat die eerste kiem van vertrouwen gelegd is, kan dan alles op zijn eigen tijd verder ontwikkelen en hopen we dat hij over een paar maandjes precies het gevoel heeft altijd bij ons geweest te zijn, bij ons te horen!  Wij zijn er zeker van dat grote zus Annefleur een hele belangrijke rol in dit hele proces zal spelen want met haar open, enthousiaste karaktertje zal zij er wel voor zorgen dat er snel een eerste glimlach op zijn snoetje zal verschijnen. 
    Wij voelen aan de vele reacties op de blog en per mail dat jullie allemaal zo hard meeleven met ons en dat doet deugd!  Daarvoor nog eens heel hartelijk bedankt!  Morgen hopen we een fijn berichtje met de langverwachte fotootjes van Arthur te mogen posten!
    Slaap wel!
    voor de allerlaatste keer enkel en alleen van ons drietjes!

    13-03-2011 om 14:20 geschreven door Jan&Katja


    12-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zaterdag 12 maart

    Het was een zalig mooie lentedag hier in Nanjing vandaag! Wat hebben we genoten!  Vanmorgen vanaf een uur of half 10 op stap met mijnheer Liu, nadat we de schok van ons leven hoorden toen we hem zoals afgesproken rond 9 uur aan de receptie zagen.  Wij kwamen uit het restaurant en toen we zeiden dat we nog snel onze tanden op de kamer gingen poetsen, sprak de enige echte mijnheer Liu de historische woorden: 'Pas de problème, on a le temps !!!' Jan en ik keken elkaar aan en wisten niet wat we hoorden: stressy Liu die zegt dat we alle tijd hebben   Dus toch echt een heel stuk relaxter als 5 jaar geleden ! We namen een taxi en zijn dan achtereenvolgens het mausoleum van dr. Sun Yat Sen en de Minggraven gaan bezoeken!  Het was er een drukte van jewelste!  Een zalig zonnige warme zaterdag lokt dus niet alleen ons naar deze toeristische trekpleisters!  Het was echt de moeite!  We waanden ons zelfs een beetje in Zuid-Limburg tijdens de bloesemfeesten! Heel veel mooie bloesems in bloei die een heel lekker aroma afgaven.  Een taxi terug naar ons hotel vastkrijgen liep niet zo vlot als mijnheer Liu had gehoopt en hij excuseerde zich zelfs dat deze uitstap wat te zwaar was na zo'n lange reis maar wij vonden dit absoluut geen enkel probleem.  Ook Annefleur was weer superflink en genoot ook van deze mooie uitstap.  Even na 14u waren we terug op de kamer, maar om 15u stond Marc Grimmon, zijn vrouw Nicole en dochter Loeke ons in de lobby van het hotel op te wachten.  We reden samen met hen naar een mooi tempelcomplex, met een mooi park erachter en vanwaar we een wandeling op de oude stadswallen van Nanjing gemaakt hebben.  Het prachtig mooie weer en het fijne gezelschap van Marc en zijn vrouw en dochter maakten ook dit weer tot een succes!  We gingen dan nog samen lekker Italiaans eten bij een onvervalste Italiaan en aansluitend maakten we nog samen een boottochtje op de rivier die door Nanjing loopt.  Heel erg toeristisch maar zeker mooi om eens te doen.  Je waande je wel een beetje in Brugge maar dan echt op z'n chinees met hele mooie kleurrijke verlichte taferelen naast en op het water.  Rond half tien waren we dan maar pas terug op de kamer en het zal je niet verbazen dat Annefleur slechts enkele minuutjes tijd nodig had om tot in dromenland te geraken!  Hopelijk kunnen we alle drie deze nacht echt helemaal doorslapen na deze drukke dag want vorige nacht waren we owv de jetlag alledrie klaarwakker tussen 1 en 4u 's morgens.  Best vervelend...
    Morgen gaan we het iets rustiger aandoen: we gaan het zwembad in het hotel eens uittesten, wat boodschappen doen voor GOTCHA day en namiddag gaan we nog even langs bij Marc en Nicole in de compound waar ze wonen. 
    Morgen is trouwens echt de laatste dag voor ons als gezinnetje van 3 ... ook Arthur zal er zonder dat hij het beseft zijn laatste dagje in het weeshuis verblijven... de frequentie van de kriebels in mijn buik begint zo stillekesaan echt te vergroten ondanks dat ik het op andere momenten nog steeds onwezenlijk vind... Dat laatste gevoel zal wel verdwijnen als sneeuw voor de zon eens we Arthur echt in onze armen hebben kunnen nemen....!
    Heel veel liefs,







    12-03-2011 om 15:46 geschreven door Jan&Katja


    11-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Veilig en wel op bestemming!

    Dag lieve mensen allemaal!

    Wij zijn er !!!!!!!!!!!!  Wat een opluchting!  Het was een hele zware en vermoeiende reis, zoals verwacht.  Op zich is alles redelijk vlot verlopen buiten enkele 'schoonheidsfoutjes' misschien maar daar gaan we nu niet over zeuren.  Het belangrijkste is dat we veilig en wel, maar doodmoe, op onze bestemming zijn aangekomen!  Annefleur heeft deze beproeving met glans doorstaan!  Chapeau voor deze superflinke meid.  Het lange wachten op de luchthaven van Beijing (meer dan 5u !) voor de aansluiting naar Nanjing en aansluitend bijna 50 minuten op 'wacht' op de vertrekbaan op de luchthaven van Beijing wegens het overvolle luchtruim boven Beijing, eisten tijdens deze laatste vlucht naar Nanjing toch wel een beetje hun tol bij Annefleur.  Het is nu ook duidelijk dat ze last heeft van 'reisziekte', wat we wel al een tijdje vermoedden en dus zijn er wel wat traantjes gevloeid.  Maar ze verdient absoluut een dikke  pluim om dit allemaal zo te doorstaan!
    Mevr. Wanyu, bekend onder alle china-adoptievrienden, was geen haar veranderd:  een superlieve, bezorgde, klassevolle dame die alleen maar het beste met de families voorheeft!  Ze was ook erg enthousiast over 'onze' Arthur en vond hem ook zo'n ongelooflijk mooi manneke, ze zei letterlijk 'bijna zo mooi als een meisje'?!  Ik zal het maar opvatten als een compliment want wij zijn toch wel degelijk van plan er een stoere broer van te maken ! En ja hoor, wie stond ons dan op de luchthaven van Nanjing op te wachten in z'n welgekende, ietwat zenuwachtige stijl.... inderdaad... de enige echte mijnheer Liu!  Mevr. Wanyu had het ons al wel verklapt in Beijing, dus voor ons was het geen verrassing meer.  Nu, ik moet zeggen, hij is en blijft een zenuwpees, maar hij is toch duidelijk meer relaxed tov ons als familie alleen, dan 5 jaar geleden als gids voor een groep van 12 gezinnen.  We gaan  er in elk geval het beste van maken!
    Momenteel ligt pater familias voor pampus op zijn bed: die lag al na enkele minuten goed te slapen... dochterlief kijkt momenteel een dvd'tje want die is ook niet meer moe , ondanks slechts alles bij elkaar een uurtje of 2 à 3 slaap tijdens de laatste 24u !? Van een taaie madam gesproken! En ik zit dus hier achter de pc, ook wel moe, maar ik wil me wakker houden tot vanavond in de hoop deze eerste nacht van pure vermoeidheid goed door te slapen!  Morgenvroeg om 9u, gaan we al op pad met mijnheer Liu naar de Ming graven en het mausoleum van Sun yat Sen.  Namiddag en 's avonds zien we dan Marc Grimmon en zijn familie en maken er met hen ook nog een fijne dag van!  Morgen best al weer druk, maar zondag gaan we het echt rustig aan doen!  Maandag om half negen, voor jullie allemaal dus middenin de nacht vertrekken we naar het bureau van Civil Affairs waar we Arthur dan echt voor het eerst, maar voor altijd, in onze armen kunnen sluiten!  En daar willen we toch wel een beetje fit toekomen, haha!
    In de auto op weg naar ons hotel, wist Annefleur ons trouwens nog te vertellen dat ze eigenlijk liefst in China zou willen wonen met ons!  Toen ik vroeg waarom zei ze:  ja, dan kon ze president van China worden, maar dan wel samen met haar broer, voegde ze er nog fijntjes aan toe!  Aan ambitie niets te kort bij deze pittige tante, maar dat wisten we al wel, toch!  Anderzijds, merkte ze ook wel dadelijk op dat het rijgedrag van de gemiddelde chinees toch wel anders is als thuis en concludeerde ze onmiddellijk: dit is wel geen veilig land, hé mama !   
    Het is hier trouwens momenteel echt wel lenteweer!  Dikke truien en jassen zullen de eerstkomende dagen overbodig zijn.  Morgen zou het zelfs 21° worden, zei mijnheer Liu. Zondag ook nog wel warm, maar dan af en toe een bui!
    Zo, dat was al wel een serieus eerste verslag, nietwaar?  Ik kan niet beloven dat het iedere dag zo uitgebreid zal zijn, eens hier zo'n tweede klein spook rondloopt, maar ik zal mijn best doen! 
    Ga eens beginnen aan de koffers uit te pakken, is ook nog een heel werkske!

    Dikke kus vanuit Nanjing van ons drietjes, bijna viertjes!

    11-03-2011 om 08:39 geschreven door Jan&Katja


    07-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 3 nachtjes slapen....

    Nog 3 nachtjes slapen of zoals Annefleur het vandaag wel 1000 keer zei:" 'morgen na overmorgen' vertrekken we, hé mama, en dàn nog 3 daagjes, als de school terug begint gaan we broer echt zien, hé??  Ik kan het echt niet meer volhouden !"

    Het is inderdaad bijna zover ! Na zoveel jaren wachten, verlangen, uitkijken naar is het nu nog 'slechts' een kleine week en dan zijn we echt een gezinnetje van 4! 
    Bijna alle voorbereidingen zijn getroffen, morgen doen Jan en ik nog ons laatste werkdagje, woensdag nog de allerlaatste regelingen en donderdagochtend 10 maart vertrekken we dan echt richting China.
    De heenreis zal best zwaar worden, van hier thuis tot in ons hotel in Nanjing zullen we, als alles vlot verloopt, een kleine 22 uur onderweg zijn.  En dat met een dochter die er nog elke keer in slaagt om na 5 minuten in de auto te vragen, 'is het nog ver' 'zijn we er bijna?'   Onze 'draagkracht' zal serieus op de proef worden gesteld, daar zijn we zeker van !  Maar goed, met de lachende snoet van Arthur als ultieme doel voor ogen, slaan we er ons vast en zeker door heen! 
    Ik wil zeker en vast ook nog eens iedereen bedanken die zo met ons meeleeft: we hebben de laatste dagen zoveel leuke reacties gehad, cadeautjes voor Arthur mogen ontvangen, hulp bij het pakken gekregen (dank u zus!),... dat doet echt deugd en deze steun van ieder van jullie zal ons ook zeker en vast op de wat minder leuke momenten in China, die er vast en zeker ook wel eens zijn tijdens die drie weken, er doorheen helpen!  We zullen dus met heel veel plezier jullie reacties op de blog en de bijhorende foto's lezen want die connectie met het thuisfront doet echt wonderen!  Dat weten we nog van de vorige keer!  Wij van onze kant zullen dus echt proberen elke dag een berichtje met fotootjes te posten want ook dat weet ik uit ervaring.  Hoe vaak zat ik hier 's avonds niet aan de laptop gekluisterd op de momenten dat er adoptievrienden in China zaten en was ik verslaafd aan de verhalen en de foto's! 
    En dan, op donderdagochtend 31 maart, heel vroeg in de morgen, zullen we weer Belgische bodem raken en kan ons leven hier thuis echt beginnen.  Wat kijken we daar naar uit!  Maar eerst gaan we echt waar, zoveel mogelijk proberen te genieten van het geboorteland van onze twee kinderen.  Een land dat zo prachtige mensjes 'voortbrengt' (klinkt misschien wat plastisch maar vind niet zo dadelijk een beter woord) kan alleen maar een fantastisch land zijn waar we met een open geest en heel veel zin naar toe vertrekken! 
    Zai jian! 
    mama Katja,
    baba Jan,
    jiejie Annefleur
    didi Arthur

    07-03-2011 om 21:55 geschreven door Jan&Katja




    Blog als favoriet !

    Archief per week
  • 25/04-01/05 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 27/10-02/11 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 24/04-30/04 2006


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!