Inhoud blog
  • Nieuwe fotootjes!
  • Een dikke week thuis met Arthur!
  • Bezoek aan Hu Tong en dan naar huis....
  • De voorlaatste dag (deel2): De Verboden Stad
  • Voorlaatste dag (deel 1): Het Operagebouw van Beijing
    Blog als favoriet !
    Foto
    Annefleur & Arthur

    17-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paperassendag
    Vandaag weer een dagje 'paperassenwerk'   Vanmorgen zou mr. Liu langskomen met de fameuze 'boekjes' die de adoptie van Arthur zouden moeten mogelijk maken, vinden we toch zeker niet nog een fout in de schrijfwijze van onze straatnaam .  Mr. Liu ook niet zo erg tevreden want hij moest hiermee terug naar de notaris om dit aan te passen. ALLES moet nu eenmaal .kloppen!!  Rond 17u chinese tijd moesten we dan een resem papieren naar het FCA en naar de adoptiedienst faxen.  So far so good, faxen aangekomen maar toen ik belde met de adoptiedienst of alles in orde was, bracht Linda van Ray of Hope ons toch weer effe in de war want zij beweerde dat er nog een achterkant van een bepaald blad ontbrak waar er een sticker van het notariaat op zou staan... maar bij ons dus niet?!  Uiteindelijk zou het dan toch in orde zijn zonder deze sticker.. begrijpen wie begrijpen kan.  Ook mr. Liu stelde ons gerust want er mag dus ECHT NIETS fout lopen met dit papierwerk of we krijgen Arthur niet mee naar België.  Dus toch onze portie 'papierstress' gehad vandaag maar eind goed al goed.  We deden tussendoor nog een uitstap naar een voormalig presidentiele residentie en dat was toch ook weer leuk om te doen ook omdat het vandaag een echte mooie lentedag was: 17°C en zonnig. 
    Met Arthur gaat het nog steeds prima.  Zijn eigen willetje komt meer en meer naar boven, een teken dat hij zich nog meer op z'n gemak voelt bij ons. Wij denken dat hem in het weeshuis niet veel verboden is en hij dus 'nee, mag niet' nog niet veel hoorde (zeker niet de vlaamse maar ook niet de chinese versie, haha!)  We hoorden al vaker van andere adoptieouders van chinese jongetjes dat het meestal 'kleine keizertjes' zijn in het weeshuis.  Maar wij vinden het prima hoor!   Met een pittige dochter als Annefleur, kan er ook nog een zoon mèt karakter bij! 
    Vandaag heeft hij ook al echt geschaterlacht!  Als we hem bij het verpamperen op z'n buikje kussen, schatert hij het uit!  Hij vindt het ook nog steeds zalig in de buggy of in de buikdrager bij Jan!  Soms komt hij ons zijn schoentjes brengen of brengt hij Annefleurs schoenen en wijst hij naar de deur als teken dat hij 'op stap' wil!  Echt grappig.  Verder dan 'mama' en 'papa' rijkt zijn woordenschat nog niet en blijkbaar zegt hij in het chinees ook nog niet zoveel.  Op dat vlak is hij ook wel heel anders dan zijn zus, die toen op haar 1 jaar al bijna continu brabbelde en heel snel gaan praten is.    Maar alles op zijn tijd... en misschien maar beter zo want als broer net zo'n babbelgat zou zijn als Annefleur , toch?
    Morgen zijn we in blijde verwachting van het paspoortje van Arthur dat we nodig hebben om zaterdag met hem naar Peking te kunnen vliegen.  Ook gaan we een uitstapje maken naar een park middenop een groot meer hier in Nanjing.  Als het weer dan even zonnig is als vandaag zal dat ook weer erg leuk worden!
    Tot morgen!





    17-03-2011 om 14:16 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Berichtje van Annefleur aan de zonnetjesklas
    Dag lieve juffen en klasgenootjes,
    het is nu ochtend in het verre China en jullie liggen nu allemaal in jullie bedje te slapen in België.  Wat was ik blij om jullie berichtje te lezen.  Mama moest er zowaar van huilen!  (maar dat is van blijdschap... zegt ze altijd !?).  Ik denk ook elke dag aan jullie want de klasfoto die ik meegekregen heb hangt boven mijn bedje op onze hotelkamer!  Mijn broer is inderdaad echt een kapoenenbroer, zo trekt hij altijd de kabels uit het stopcontact.  Hij struikelt ook nog regelmatig over de rommel(die hij zelf maakt!) maar het is echt een schatje!
    Dikke kus aan iedereen
    van annefleur sauter (dit laatste heb ik zelf getypt!)



    17-03-2011 om 00:48 geschreven door Jan&Katja


    16-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arthurs weeshuis
    Vandaag was het een wel heel speciale dag!  We kregen de kans om met z'n viertjes terug te gaan naar het weeshuis waar Arthur de eerste 21 maanden van z'n leven heeft doorgebracht.  Na een rit van ca. 2,5u waarvan Arthur zeker driekwart geslapen heeft en ook Annefleur zich erg flink bezighield, werden we verwelkomd via een groot neonbord naast de ingang waarop in chinese letters stond 'Welkom familie van Chang Shunding'.  Vervolgens kwam de directrice ons welkom heten en was er ook een plaatselijke fotograaf van dienst die ons ook fotografeerde.  Binnen mochten we slechts op enkele plaatsen filmen en/of fotograferen.  Het was verder ook erg rustig aangezien het middag was en de kinderen allemaal een middagdut deden.  We werden wel spontaan naar de ruimte geleid waar Arthurs bedje stond en daar was dan ook zijn verzorgster.  Op dat moment zat Arthur op mijn arm en toen de verzorgster haar armen uitstrekte om hem over te nemen, keerde Arthur zich vlug terug naar mij.  Mijn hart sloeg op dat moment wel tegen 1000 per uur en de omstaanders applaudiseerden als het ware.  Zijn kamer en zijn bedje mochten we wel fotograferen.  Alle andere kinderen lagen dus te slapen en hebben we eigenlijk niet gezien.  We werden ook snel 'buitengewerkt' om ons verder te leiden naar een mooie speelruimte waar Arthur onmiddellijk begon te spelen.  Daar is dan ook 'grandma' naar toe gekomen, dat is de verzorgster van Half the Sky Foundation die veel met Arthur bezig is geweest.  Toen deze mevrouw op hem afkwam, ging Arthur er wel naar toe maar had ook geen probleem toen zij terug afscheid nam.  We zijn erg blij dat we al deze mensen die zo goed voor Arthur gezorgd hebben, hebben mogen leren kennen en hen ook een klein cadeautje hebben kunnen geven.  Vervolgens werd ons een lunch aangeboden met de hele staff van het weeshuis: de directrice, het diensthoofd van de verzorgsters, de verzorgster zelf, de medewerker die de kindjes altijd naar het CCAA brengt (en waarvan we eerst dachten dat dat de directeur was maar dat bleek niet zo te zijn) en dan nog een andere medewerker.   Vervolgens waren wijzelf erbij, mr. Liu, onze chauffeur en diens vrouw.  Arthur was erg op z'n gemak en kreeg eten van de verzorgster en het diensthoofd.  Op een bepaald moment wilde de verzorgster Arthur naar buiten nemen om z'n handjes te gaan wassen en dan ben ik haar maar snel achterna gegaan want dat zou anders maar erg verwarrend zijn voor hem, toch?  Na de lunch was het bezoek alweer afgelopen en namen we op de parking afscheid van elkaar.  Een heel ontroerend moment voor ons althans,  de directrice en het diensthoofd bleven er redelijk nuchter onder.  Dat is misschien ook wel normaal want zij zullen uiteraard heel regelmatig afscheid nemen van hun kindjes.  Ook de lange terugweg waren zowel Annefleur als Arthur (ook weer slapend!) erg flink.  Rond 15u waren we terug op onze hotelkamer en hebben er dan een beetje bekomen van de bewogen dag.  Arthur komt met de dag een stukje 'losser' en is een zalig ventje!  Zo content, maar de chinese koppigheid komt toch ook af en toe eens boven.   Hij vindt het nog steeds zalig om gewoon wat rond te crossen en achter zich te laten vangen, speelt graag met een bal of een ballon maar het liefst van al zet hij de hotelkamer op stelten door alles op te pakken en terug weg te gooien, of zelfs kabels uit het stopcontact te trekken Hij verstaat al erg goed het woordje 'nee, mag niet' want dan kijkt hij je weer aan met z'n schattig snoetje en... probeert het vaak toch nog eens opnieuw!!  Hij is ook een echte knuffelbeer en vindt het zalig om kusjes te krijgen op de binnenkant van zijn handjes of op z'n voetjes.  Als je stopt biedt hij gewoon zijn ander handje of voetje aan!  Hij is in de juiste familie terechtgekomen! Dat is duidelijk!  In het weeshuis trouwens vonden ze ook dat hij 'sprekend' op zijn papa lijkt!  Jan was uiteraard superblij dit te horen! 
    Morgen moeten we 'pas' rond 11u paraat staan voor mr. Liu, die dan de papieren komt laten controleren die we 's avonds moeten gaan faxen.  Overmorgen is het dan de laatste volledige dag in Nanjing want zaterdag verhuizen we naar Beijing.  We vinden dat deze week althans voorbijgevolgen is!  We kunnen het nauwelijks vatten hoe ons leven op deze paar dagen zo veranderd is en we nu ECHT mama, papa en grote zus zijn van een fantastisch manneke!  Soms denk ik dat ik droom.....
    Nu nog een paar fotootjes voor de liefhebbers want we hebben er toch weer enkele heeeeeeeeeeeeele mooie (lekker bevooroordeeld natuurlijk)!!
    Slaapwel!






















    16-03-2011 om 14:01 geschreven door Jan&Katja


    15-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Papierslag gestart!

    Vandaag is de papierslag gestart!  Om 8u vanmorgen moesten we paraat staan in de lobby van mijnheer Liu om proberen één van de eersten terug te zijn op het kantoor van het CCAA waar we gisteren Arthur gekregen hebben.  Vandaag moesten we er terug voor het officiele gedeelte met oa de notaris.  Daar aangekomen waren ook de directeur en de verpleegster van het weeshuis aanwezig.  Zeker de verpleegster is een erg lieve mevrouw die heel Arthur terug heel hartelijk begroette.  Arthur herkende haar wel maar deed niet onmiddellijk een poging om naar haar toe te gaan.  Tijdens de papierslag heeft ze wel erg leuk met hem gespeeld en achteraf konden we nog wat vraagjes stellen oa waarom monsieur Arthur geen water wil drinken.  Blijkt dat hij een zoetekauw is die graag iets zoets gemengd heeft in z'n water.  Vandaag maar onmiddellijk uitgeprobeerd met appelsap en inderdaad, dat ging erin zonder probleem!  Alles wat zoet is trouwens gaat erin als koude pap! De chocoladetaart gisteren en vandaag als dessert waren een topper!  Hij kijkt je dan zo aan met die prachtige ogen en klopt dan met z'n handje op z'n buikje als teken dat het hem smaakt! Super schattig!  Naast het eten gaat het slapen eigenlijk ook erg goed... Gisterenavond geen enkel probleem, vanmiddag een serieuze middagdut en vanavond zonder 'euh' te zeggen gaat hij in zijn bedje liggen en in no time is hij in dromenland.  Ik durf gewoon niet te hopen dat het zo makkelijk blijft.... dit is quasi onmogelijk.  De zuster-broederliefde tiert nog altijd welig!  Hij vindt het gewoon schitterend als Annefleur met hem rondzeult, hem achterna holt en dan al ploffend samen op het bed valt.  Annefleur doet het ook prima, enkel de buggy delen is meestal 'niet eerlijk!!!'.  Maar da's ook maar een heel normale reactie.  Vandaag hebben we ook de draagzak eens uitgeprobeerd en ook dat lukt, in tegenstelling enkele jaren geleden met grote zus, die daar absoluut niet in wilde.  Op aanraden van Maryse (bedankt! ) toch meegenomen en dat is toch echt wel handig als grote zus ECHT (waar hoor mama!!) SUPER moe is!
    Ja, wat kan ik eigenlijk nog meer zeggen dat het erg goed met ons gaat.  We genieten van elkaar, van China en van die zalige 'eerste dingetjes met broer'! 
    Oh ja, wat wel niet zo goed lukte, noch gisteren, noch vandaag, is een badje.  Gisteren dus ongewassen naar bed, maar vanavond toch in de 'pompebak' gewassen onder protest uiteraard maar ik moet zeggen dat hij op dat vlak niet zo'n doordrammertje was als Annefleur destijds.  Je kan hem troosten en dan is hij terug zijn eigen blije zelf, gelukkig!
    Morgen gaan we op bezoek naar Arthurs weeshuis: heen en terug telkens toch 2,5u rijden, niet leuk, maar die geboden kans willen we deze keer niet missen!  Verder laat ik nog de foto's voor zichzelf spreken en hoop ik dat ik vanavond/vannacht eindelijk zelf eens een goede nachtrust krijg want dat lukt me nog steeds niet (en bij Annefleur was het verleden nacht ook geen succes...)
    Hopelijk heeft iedereen die vroeger meelas op één of andere manier de gebruikersnaam en het paswoord te pakken gekregen want 't is toch wel een beetje flauwekul van het FCA die daar problemen van maakt.  Soit, het zij zo, we gaan verder op deze manier!
    Slaapwel en tot morgen!

    Katja, Jan, Annefleur & Arthur



















    15-03-2011 om 13:46 geschreven door Jan&Katja


    14-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTHUR DAY !!!!
    En ja hoor, hier is ie dan... de langverwachte post mét fotootjes van Arthur Shunding Chang Sauter!!!  Nu gaat toch iedereen eerst doorscrollen naar de foto's want daar heeft iedereen echt op zitten wachten

    In het bureau van Civil Affairs in Nanjing zagen we rond kwart na tien vanmorgen de directeur samen met de verpleegster van het weeshuis het kantoortje binnenstappen.  Arthur zat op de arm van deze mevrouw en in tegenstelling tot bij Annefleur waar we ons eerst moesten 'identificeren' ahv ons paspoort, gaf deze mevrouw mij Arthur quasi onmiddellijk in mijn armen.  We waren zowaar een beetje verrast !  Arthur reageerde heel rustig maar ook erg 'op zijn hoede' wat natuurlijk een erg normale reactie is.  Annefleur gaf hem dadelijk enkele speeltjes die hij onmiddellijk aannam.  De rammelaar en een blauw potje hadden onmiddellijk succes en het spelletje 'ik gooi weg en jullie rapen op' kon beginnen!  Papa heeft alles op film en fotocamera vastgelegd met het gevolg dat hij zelf niet zoveel op de foto's staat.  Dat vind ik zelf een beetje jammer maar op dat moment gaat er zoveel door een mens heen dat je niet altijd even 'praktisch' nadenkt.  Arthur keek ook wel dadelijk gefascineerd naar Annefleur maar een eerste glimlachje kregen we tot nu toe nog niet.  Na de eerste kennismaking moesten we voor de officiele gezinsfoto even naar een andere kamer en ook daar ging alles goed!  Op weg naar het hotel in de taxi viel hij zowaar al in slaap op mijn arm.  Bij het uitstappen ervan werd hij wakker en bij het binnenkomen van de hotelkamer kreeg hij het wel een beetje moeilijk.  Hij zat even op het bed met Annefleur samen koekjes te delen, vandaar de eerste echte officiele foto van broer en zus Sauter!  Op de hotelkamer heeft hij wel serieus tegen de slaap gevochten omdat hij het allemaal toch erg vreemd vind.  Om de beurt moesten Jan en ik even van de hotelkamer voor wat praktische zaken en hij begon al wel te huilen toen ik vertrok.  Papa en zus hebben hem kunnen troosten, dus dat zit wel snor!  Nadat ik terug was, zijn we samen op het bed gaan liggen en is hij zo rustig aan zijn middagdut begonnen die nu nog verder duurt.  Annefleur is erg ongeduldig en wil maar dat broer wakker wordt om te spelen!!!! Zo, dat was het zo'n beetje als eerste verslag, misschien later op de dag, bij slaaptijd, een tweede verslagje want ik vind het nu nog wel een beetje spannend hoe hij zal reageren als hij nu wakker wordt.  Duimen maar!
    Dikke kus en nu echt van ons vier!












    14-03-2011 om 14:41 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Zonet een mailtje van onze adoptiedienst gelezen die ons vroeg de foto's van Arthur van de blog te halen omdat de dienst in Brussel die de adoptie nog dient goed te keuren nadat de procedure hier in China gelopen is, hierover moeilijk kan beginnen doen.  We willen op dit vlak geen enkel risico lopen, dus ga ik ze er vanaf halen.  Aan een oplossing wordt gewerkt!  

    14-03-2011 om 14:38 geschreven door Jan&Katja


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Korte update
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Zo, 3/4 van de familie Sauter slaapt ... ik kan maar moeilijk de slaap vatten, moet alles wat er gebeurd is vandaag nog eens op een rijtje zetten.  Na z'n middagdutje was het zoals verwacht voor Arthur eerst een tijdje erg moeilijk maar langzamerhand scheen hij wel wat te ontdooien en voorzichtigaan deed hij ook mee met de spelletjes die we hem aanboden.  Toen we dan vanavond in het hotel wat gingen eten en hem in de buggy zetten weet ik niet wat er gebeurde maar vanaf het moment dat Annefleur de buggy vooruitduwde begon hij plots te kraaien van plezier... en is niet meer gestopt!!!! Hij heeft trouwens erg goed gegeten.  Alles wat je hem aanbiedt weigert hij in eerste instantie maar bij de tweede of derde poging is het meestal raak!  Dan gaat zijn mondje keer op keer vanzelf wijd open en wrijft hij over z'n buikje als teken van ' het is lekker!'. Echt superschattig om zien.  Na het avondeten op de kamer was het hek helemaal van de dam en hij heeft hij zowaar samen met Annefleur het kot op stelten gezet: oma en tante Anja waren er via skype getuige van!  Een poging om in bad te gaan is weliswaar mislukt en leek hem toch weer even uit zijn lood te slaan.  Maar bij een lekker flesje melk en onder het bedverhaaltje van Annefleur viel hij op mijn schoot in slaap.  Het was wel ver over zijn normale bedtijd !  Nu knort hij lekker rustig verder!  Hopelijk heeft hij een goede nachtrust!
    Morgenvroeg moeten we al om 8u paraat staan om de hele voormiddag paperassen te gaan doen, oa naar de notaris voor het officiele gedeelte.  Dit zal wschl. toch een aantal uurtjes in beslag nemen, dus echt leuk voor Annefleur & Arthur wordt dat wel niet.  Maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij om Arthur ook officieel onze zoon te maken!  Ik wil met jullie uiteraard ook nog een heeeeeeeeeeeeeele mooie foto delen van mijn 3 allerliefste schatten op deze aardbol!
    Slaapwel!

    14-03-2011 om 14:13 geschreven door Jan&Katja


    13-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 1 nachtje slapen ...
    Over iets meer dan 12u is het dan zover...!  Het grote moment waar we zo met z'n allen naar hebben uitgekeken!  Op 150km van ons vandaan ligt Arthur ook voor de allerlaatste keer in z'n oude vertrouwde bedje, naast zijn kamergenootjes.  Morgen moet hij dit allemaal, weliswaar onbewust, vaarwel zeggen.  Ook daar zullen ongetwijfeld enkele mensen een traantje wegpinken op het moment dat hij in de auto stapt op weg naar z'n nieuwe leventje.  Ook aan deze mensen zullen wij, zijn nieuwe mama en papa en grote zus heel regelmatig blijven denken want daar is de kiem gelegd van het persoontje dat Arthur momenteel al is.  Wij nemen vanaf nu met heel veel liefde deze taak over en hopen dat Arthur mag opgroeien tot een blije, open en lieve jongen die vol vertrouwen zijn toekomst tegemoet gaat.  We zullen er alvast alles aan doen om hem de kansen te bieden die dit voor hem mogelijk kunnen maken.  Ook aan zijn mama en papa China zullen we regelmatig terugdenken en met heel veel liefde tegen Arthur over hen praten.  Zij hebben 21 maanden geleden een hartverscheurende keuze moeten maken en dit is iets waar niemand zou mogen voorstaan.  Ook aan hen beloven we dat we zielsveel van Arthur gaan houden... Dat zijn we aan hen verschuldigd.
    Voor morgen en de komende dagen hopen we dat Arthur snel mag merken dat hij zichzelf mag zijn bij ons en vanaf het moment dat die eerste kiem van vertrouwen gelegd is, kan dan alles op zijn eigen tijd verder ontwikkelen en hopen we dat hij over een paar maandjes precies het gevoel heeft altijd bij ons geweest te zijn, bij ons te horen!  Wij zijn er zeker van dat grote zus Annefleur een hele belangrijke rol in dit hele proces zal spelen want met haar open, enthousiaste karaktertje zal zij er wel voor zorgen dat er snel een eerste glimlach op zijn snoetje zal verschijnen. 
    Wij voelen aan de vele reacties op de blog en per mail dat jullie allemaal zo hard meeleven met ons en dat doet deugd!  Daarvoor nog eens heel hartelijk bedankt!  Morgen hopen we een fijn berichtje met de langverwachte fotootjes van Arthur te mogen posten!
    Slaap wel!
    voor de allerlaatste keer enkel en alleen van ons drietjes!

    13-03-2011 om 14:20 geschreven door Jan&Katja


    12-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zaterdag 12 maart

    Het was een zalig mooie lentedag hier in Nanjing vandaag! Wat hebben we genoten!  Vanmorgen vanaf een uur of half 10 op stap met mijnheer Liu, nadat we de schok van ons leven hoorden toen we hem zoals afgesproken rond 9 uur aan de receptie zagen.  Wij kwamen uit het restaurant en toen we zeiden dat we nog snel onze tanden op de kamer gingen poetsen, sprak de enige echte mijnheer Liu de historische woorden: 'Pas de problème, on a le temps !!!' Jan en ik keken elkaar aan en wisten niet wat we hoorden: stressy Liu die zegt dat we alle tijd hebben   Dus toch echt een heel stuk relaxter als 5 jaar geleden ! We namen een taxi en zijn dan achtereenvolgens het mausoleum van dr. Sun Yat Sen en de Minggraven gaan bezoeken!  Het was er een drukte van jewelste!  Een zalig zonnige warme zaterdag lokt dus niet alleen ons naar deze toeristische trekpleisters!  Het was echt de moeite!  We waanden ons zelfs een beetje in Zuid-Limburg tijdens de bloesemfeesten! Heel veel mooie bloesems in bloei die een heel lekker aroma afgaven.  Een taxi terug naar ons hotel vastkrijgen liep niet zo vlot als mijnheer Liu had gehoopt en hij excuseerde zich zelfs dat deze uitstap wat te zwaar was na zo'n lange reis maar wij vonden dit absoluut geen enkel probleem.  Ook Annefleur was weer superflink en genoot ook van deze mooie uitstap.  Even na 14u waren we terug op de kamer, maar om 15u stond Marc Grimmon, zijn vrouw Nicole en dochter Loeke ons in de lobby van het hotel op te wachten.  We reden samen met hen naar een mooi tempelcomplex, met een mooi park erachter en vanwaar we een wandeling op de oude stadswallen van Nanjing gemaakt hebben.  Het prachtig mooie weer en het fijne gezelschap van Marc en zijn vrouw en dochter maakten ook dit weer tot een succes!  We gingen dan nog samen lekker Italiaans eten bij een onvervalste Italiaan en aansluitend maakten we nog samen een boottochtje op de rivier die door Nanjing loopt.  Heel erg toeristisch maar zeker mooi om eens te doen.  Je waande je wel een beetje in Brugge maar dan echt op z'n chinees met hele mooie kleurrijke verlichte taferelen naast en op het water.  Rond half tien waren we dan maar pas terug op de kamer en het zal je niet verbazen dat Annefleur slechts enkele minuutjes tijd nodig had om tot in dromenland te geraken!  Hopelijk kunnen we alle drie deze nacht echt helemaal doorslapen na deze drukke dag want vorige nacht waren we owv de jetlag alledrie klaarwakker tussen 1 en 4u 's morgens.  Best vervelend...
    Morgen gaan we het iets rustiger aandoen: we gaan het zwembad in het hotel eens uittesten, wat boodschappen doen voor GOTCHA day en namiddag gaan we nog even langs bij Marc en Nicole in de compound waar ze wonen. 
    Morgen is trouwens echt de laatste dag voor ons als gezinnetje van 3 ... ook Arthur zal er zonder dat hij het beseft zijn laatste dagje in het weeshuis verblijven... de frequentie van de kriebels in mijn buik begint zo stillekesaan echt te vergroten ondanks dat ik het op andere momenten nog steeds onwezenlijk vind... Dat laatste gevoel zal wel verdwijnen als sneeuw voor de zon eens we Arthur echt in onze armen hebben kunnen nemen....!
    Heel veel liefs,







    12-03-2011 om 15:46 geschreven door Jan&Katja


    11-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Veilig en wel op bestemming!

    Dag lieve mensen allemaal!

    Wij zijn er !!!!!!!!!!!!  Wat een opluchting!  Het was een hele zware en vermoeiende reis, zoals verwacht.  Op zich is alles redelijk vlot verlopen buiten enkele 'schoonheidsfoutjes' misschien maar daar gaan we nu niet over zeuren.  Het belangrijkste is dat we veilig en wel, maar doodmoe, op onze bestemming zijn aangekomen!  Annefleur heeft deze beproeving met glans doorstaan!  Chapeau voor deze superflinke meid.  Het lange wachten op de luchthaven van Beijing (meer dan 5u !) voor de aansluiting naar Nanjing en aansluitend bijna 50 minuten op 'wacht' op de vertrekbaan op de luchthaven van Beijing wegens het overvolle luchtruim boven Beijing, eisten tijdens deze laatste vlucht naar Nanjing toch wel een beetje hun tol bij Annefleur.  Het is nu ook duidelijk dat ze last heeft van 'reisziekte', wat we wel al een tijdje vermoedden en dus zijn er wel wat traantjes gevloeid.  Maar ze verdient absoluut een dikke  pluim om dit allemaal zo te doorstaan!
    Mevr. Wanyu, bekend onder alle china-adoptievrienden, was geen haar veranderd:  een superlieve, bezorgde, klassevolle dame die alleen maar het beste met de families voorheeft!  Ze was ook erg enthousiast over 'onze' Arthur en vond hem ook zo'n ongelooflijk mooi manneke, ze zei letterlijk 'bijna zo mooi als een meisje'?!  Ik zal het maar opvatten als een compliment want wij zijn toch wel degelijk van plan er een stoere broer van te maken ! En ja hoor, wie stond ons dan op de luchthaven van Nanjing op te wachten in z'n welgekende, ietwat zenuwachtige stijl.... inderdaad... de enige echte mijnheer Liu!  Mevr. Wanyu had het ons al wel verklapt in Beijing, dus voor ons was het geen verrassing meer.  Nu, ik moet zeggen, hij is en blijft een zenuwpees, maar hij is toch duidelijk meer relaxed tov ons als familie alleen, dan 5 jaar geleden als gids voor een groep van 12 gezinnen.  We gaan  er in elk geval het beste van maken!
    Momenteel ligt pater familias voor pampus op zijn bed: die lag al na enkele minuten goed te slapen... dochterlief kijkt momenteel een dvd'tje want die is ook niet meer moe , ondanks slechts alles bij elkaar een uurtje of 2 à 3 slaap tijdens de laatste 24u !? Van een taaie madam gesproken! En ik zit dus hier achter de pc, ook wel moe, maar ik wil me wakker houden tot vanavond in de hoop deze eerste nacht van pure vermoeidheid goed door te slapen!  Morgenvroeg om 9u, gaan we al op pad met mijnheer Liu naar de Ming graven en het mausoleum van Sun yat Sen.  Namiddag en 's avonds zien we dan Marc Grimmon en zijn familie en maken er met hen ook nog een fijne dag van!  Morgen best al weer druk, maar zondag gaan we het echt rustig aan doen!  Maandag om half negen, voor jullie allemaal dus middenin de nacht vertrekken we naar het bureau van Civil Affairs waar we Arthur dan echt voor het eerst, maar voor altijd, in onze armen kunnen sluiten!  En daar willen we toch wel een beetje fit toekomen, haha!
    In de auto op weg naar ons hotel, wist Annefleur ons trouwens nog te vertellen dat ze eigenlijk liefst in China zou willen wonen met ons!  Toen ik vroeg waarom zei ze:  ja, dan kon ze president van China worden, maar dan wel samen met haar broer, voegde ze er nog fijntjes aan toe!  Aan ambitie niets te kort bij deze pittige tante, maar dat wisten we al wel, toch!  Anderzijds, merkte ze ook wel dadelijk op dat het rijgedrag van de gemiddelde chinees toch wel anders is als thuis en concludeerde ze onmiddellijk: dit is wel geen veilig land, hé mama !   
    Het is hier trouwens momenteel echt wel lenteweer!  Dikke truien en jassen zullen de eerstkomende dagen overbodig zijn.  Morgen zou het zelfs 21° worden, zei mijnheer Liu. Zondag ook nog wel warm, maar dan af en toe een bui!
    Zo, dat was al wel een serieus eerste verslag, nietwaar?  Ik kan niet beloven dat het iedere dag zo uitgebreid zal zijn, eens hier zo'n tweede klein spook rondloopt, maar ik zal mijn best doen! 
    Ga eens beginnen aan de koffers uit te pakken, is ook nog een heel werkske!

    Dikke kus vanuit Nanjing van ons drietjes, bijna viertjes!

    11-03-2011 om 08:39 geschreven door Jan&Katja


    07-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 3 nachtjes slapen....

    Nog 3 nachtjes slapen of zoals Annefleur het vandaag wel 1000 keer zei:" 'morgen na overmorgen' vertrekken we, hé mama, en dàn nog 3 daagjes, als de school terug begint gaan we broer echt zien, hé??  Ik kan het echt niet meer volhouden !"

    Het is inderdaad bijna zover ! Na zoveel jaren wachten, verlangen, uitkijken naar is het nu nog 'slechts' een kleine week en dan zijn we echt een gezinnetje van 4! 
    Bijna alle voorbereidingen zijn getroffen, morgen doen Jan en ik nog ons laatste werkdagje, woensdag nog de allerlaatste regelingen en donderdagochtend 10 maart vertrekken we dan echt richting China.
    De heenreis zal best zwaar worden, van hier thuis tot in ons hotel in Nanjing zullen we, als alles vlot verloopt, een kleine 22 uur onderweg zijn.  En dat met een dochter die er nog elke keer in slaagt om na 5 minuten in de auto te vragen, 'is het nog ver' 'zijn we er bijna?'   Onze 'draagkracht' zal serieus op de proef worden gesteld, daar zijn we zeker van !  Maar goed, met de lachende snoet van Arthur als ultieme doel voor ogen, slaan we er ons vast en zeker door heen! 
    Ik wil zeker en vast ook nog eens iedereen bedanken die zo met ons meeleeft: we hebben de laatste dagen zoveel leuke reacties gehad, cadeautjes voor Arthur mogen ontvangen, hulp bij het pakken gekregen (dank u zus!),... dat doet echt deugd en deze steun van ieder van jullie zal ons ook zeker en vast op de wat minder leuke momenten in China, die er vast en zeker ook wel eens zijn tijdens die drie weken, er doorheen helpen!  We zullen dus met heel veel plezier jullie reacties op de blog en de bijhorende foto's lezen want die connectie met het thuisfront doet echt wonderen!  Dat weten we nog van de vorige keer!  Wij van onze kant zullen dus echt proberen elke dag een berichtje met fotootjes te posten want ook dat weet ik uit ervaring.  Hoe vaak zat ik hier 's avonds niet aan de laptop gekluisterd op de momenten dat er adoptievrienden in China zaten en was ik verslaafd aan de verhalen en de foto's! 
    En dan, op donderdagochtend 31 maart, heel vroeg in de morgen, zullen we weer Belgische bodem raken en kan ons leven hier thuis echt beginnen.  Wat kijken we daar naar uit!  Maar eerst gaan we echt waar, zoveel mogelijk proberen te genieten van het geboorteland van onze twee kinderen.  Een land dat zo prachtige mensjes 'voortbrengt' (klinkt misschien wat plastisch maar vind niet zo dadelijk een beter woord) kan alleen maar een fantastisch land zijn waar we met een open geest en heel veel zin naar toe vertrekken! 
    Zai jian! 
    mama Katja,
    baba Jan,
    jiejie Annefleur
    didi Arthur

    07-03-2011 om 21:55 geschreven door Jan&Katja


    14-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.5 nieuwe foto's van Arthur !!

    Vandaag kregen we zo maar liefst 5 nieuwe foto's van onze kleine keizer!  Zo snel hadden we die ook al weer niet verwacht, dus dat was weer een ongelooflijk leuke verrassing!  Lengte, gewicht, aantal tandjes,... stond er ook op, tesamen met een verslag, één handgeschreven, het andere getypt maar beiden in het chinees  !  Daar zijn we dus momenteel nog niet veel wijzer van geworden maar de lieve chinese vrouw van een collega bij mij op het werk gaat het nu voor ons vertalen.  Morgen weten we dus ook wat daar in staat... toch weer benieuwd...

    Tja, en de foto's.... ik dacht dat ik het summum van schattigheid gezien had op Arthurs toewijzingsfotootjes, maar deze 5 doen daar alvast weer helemaal niet voor onder... Ja ja, ik weet het, ik ben natuurlijk wel een beetje bevooroordeeld maar toch...

    Wat onze afreisdatum betreft: we tellen dus af naar donderdag 10 maart als vertrekdatum en exact 3 weken later zullen we terug belgische bodem raken!  Het is natuurlijk wel een hele tijd maar we zijn voor de volle 100% gemotiveerd om zoveel als mogelijk te gaan genieten van het geboorteland van Annefleur en Arthur!  Het aftellen kan beginnen!

    14-01-2011 om 20:38 geschreven door Jan&Katja


    13-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aftelkalender naar Arthur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Voilà, de enige echte aftelkalender naar broer Arthur die Annefleur vanavond samen met mama en oma in elkaar geknutseld heeft! 

    13-01-2011 om 19:39 geschreven door Jan&Katja


    11-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.1.11 weer een magische datum en ditmaal wegens .... LOA en foto !!!!

    Arthur Shunding Chang Sauter houdt van magische data:
    LID op 14 februari of valentijnsdag !
    The Call op 24 december of kerstavond!
    LOA + foto op 11.1.11 !
    Is dit toeval of niet??

    Ja, vandaag togen we dus met z'n drietjes richting Lokeren om de LOA of aanvaarding van 'onzen Arthur' te gaan ondertekenen!  Na het nodige paperassenwerk, liet Nele van RoH ons eindelijk de foto zien!   We waren op slag verliefd!  Wij vinden hem superschattig, megaknap en een ontzettend lief knuffelbeertje! 
    Helaas hebben we moeten beloven aan RoH om z'n foto's niet te publiceren op een weblog en kunnen we helaas niet ongegeneerd pronken met onze prachtige zoon!  Anderzijds, vragen voor een sneakpreview kan uiteraard iedereen

    Wij gaan hier nog effe verderdromen bij zijn fotootje en houden jullie vast en zeker van verdere plannen langs deze weg op de hoogte!

    Heel veel liefs,
    Katja, Jan, Annefleur & Arthur

    11-01-2011 om 21:50 geschreven door Jan&Katja


    05-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoooo lief!!!!!
    Moet je eens kijken wat jiejie (= grote zus in het chinees) Annefleur in de postbus vond? 
    @ Maryse en Greet: jullie zijn ongelooflijk!!  Dit is zoooo lief van jullie!  Jullie zijn de beste supporters ooit!
    En als jullie al vinden dat Annefleur prachtig op de foto staat met haar grote zus T-shirt, wacht dan maar totdat kleine broer Arthur er ook mee op mag in dat geweldige shirtje!!





    05-01-2011 om 16:40 geschreven door Jan&Katja


    04-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PA (Pre-Approval) !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Yesssssssss !!!!!!!

    Vanmorgen van de adoptiedienst een mailtje gekregen dat China zijn goedkeuring gegeven heeft!!!  Dit is de zogenaamde PreApproval of PA en gaat de Letter Of Approval of LOA vooraf! Weeral een stapje dichterbij het moment dat we Arthurs fotootje mogen zien! 

    Zo blij !!!!!!!!!


    04-01-2011 om 10:27 geschreven door Jan&Katja


    27-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THE CALL !!!!!!
    Na zoveel  maanden, zelfs jaren stilzwijgen op onze weblog, is eindelijk het grote moment aangebroken:
    Op kerstavond kregen we namelijk het mooiste kerstgeschenk ooit en dat willen we uiteraard met jullie delen!
     
    In Changzhou, op een kleine 200km van Shanghai, wacht er een lieve kleine broer/zoon op ons!!!  Hij kreeg er de naam Shunding Chang en wij zullen daar nog als roepnaam  'Arthur' aan toevoegen!  We hopen over een 3 tal maandjes te kunnen afreizen om hem voor altijd in onze armen te sluiten !  Voorlopig blijft ook voor ons zijn ongetwijfeld schattige snoet een geheim want een fotootje krijgen we pas over enkele weekjes te zien... spannend!
     
    Overbodig om te vertellen dat we alle drie dolgelukkig zijn?! 
     
    De meesten onder jullie wisten dat het lange wachten ons de laatste tijd toch wel zwaar viel en daarom waren we ook altijd heel blij met de bemoedigende woorden en steun van velen onder jullie!  Daarvoor alvast een dikke merci !!!
     
    We gaan deze weblog, net zoals destijds met Annefleur, vanaf nu verder aanvullen in aanloop en ter voorbereiding van onze grote reis naar China.  Vrienden, familie, kennissen en collega's kunnen op die manier onze reis naar Arthur meebeleven en meegenieten!  Het kan zijn dat we op een bepaald ogenblik wel een paswoord zullen (moeten) invoeren, maar voorlopig is dit nog niet aan de orde.  Later hierover ongetwijfeld meer. 

    De eerstvolgende mijlpaal zal de LOA (Letter of Approval) zijn, want eens die binnen is, wil dit zeggen dat we eindelijk 'onzen' Arthur zijn fotootje zullen mogen bewonderen!  Laat ons hopen dat 'onze lieven Heer weer niet opnieuw indommelt' (want dat gevoel hadden we de laatste maanden wel een beetje .... en werd op deze manier passend geformuleerd door een goede vriendin van ons) maar er dus gewoon voor zorgt dat deze LOA als de bliksem hier op het bureau van ons adoptiebureau belandt! 

    We houden jullie op de hoogte!!
    Heel veel liefs,
     
    baba Jan,
    mama Katja,
    jiejie Annefleur
    didi
    Arthur

    27-12-2010 om 22:02 geschreven door Jan&Katja


    01-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.September-Oktober 2008

    Het wordt precies stilaan een gewoonte dat ik in plaats van elke maand, om de twee maanden een update neerpen in deze weblog.   De reden hiervoor was weer opnieuw een laptop-panne, en nu deze keer een serieuze.  Ik dacht echt dat we genoodzaakt waren een nieuwe te kopen, maar ipv hem terug naar de computerwinkel terug te brengen probeerde Johan, papa van Yeline, alias 'wonderbare computerdokter' hem terug te 'reanimeren'.  En het lukte!  Sindsdien werkt de laptop weer feilloos en ik heb er alle vertrouwen in dat dit voor een hele tijd zal zijn!
    Wat is er weer allemaal gebeurd de afgelopen twee maanden.  Zoals alle andere kinderen is Annefleur in september opnieuw naar het kleuterschooltje gegaan:  elke dag vertrekt ze blijgezind naar school!  Niet één keer heeft ze gemokt of gehuild bij het afscheid: echt een flinke kleuter!  Sinds begin oktober, nadat ze van de ene dag op de andere geen middagdutje meer wilde doen, gaat ze nu ook volledige dagen.  Het avondritueel moest daardoor wat aangepast worden:  rond 6 uur 's avonds heeft ze het best moeilijk om wakker te blijven en dat is nu net het uur dat ik thuis kom en aan het avondeten begon.  Vroeger mocht ze dan heel even tv-kijken tot het eten klaar was maar als ik dat nu toelaat ligt ze gegarandeerd te slapen in de zetel.  Haar dan wakker maken, is een drama:  heel veel tranen en kwaad zijn omdat ze dan zo moe is en er het absoluut niet mee eens is om wakker gemaakt te worden om te eten.  Dat vroeg dus om verandering.  Nu betrek ik haar zo veel mogelijk mee met het eten klaarmaken in de keuken zodat ze aktief blijft en niet de kans krijgt om in slaap te vallen.  Eens ze gegeten heeft, heeft ze terug voldoende energie en kan ze tot bedtijd vrolijk doorgaan.  's Woensdags en in het weekend wil ze 's namiddags ook niet meer slapen maar als we dan rond die periode ergens met de auto naar toe rijden,  valt ze meestal wel in slaap in het autostoeltje.  Ze wil er niet meer aan toe geven maar in feite heeft ze zo'n dutje overdag toch nog nodig...
    Voor de rest doet Annefleur het nog altijd prima:  ik merk wel dat sinds ze terug naar school gaat, we regelmatig toch de grenzen opnieuw moeten stellen:  ze tast die regelmatig serieus af en gaat er af en toe ook wel eens over, iets wat we tijdens de vakantiemaanden eigenlijk niet zo gemerkt hebben.   Wat ook opvalt en ook heel erg typisch is, is dat ze dit 'aftastgedrag' voornamelijk heeft als ik in de buurt ben.  Als ze ergens anders is voor een dagje, is ze blijkbaar de hele tijd ontzettend beleefd en meegaand.  Van het moment dat ik dan terug in de buurt ben, gaat het soms plots niet meer zo goed.  Heel erg typisch voor een kleuter, hoor ik zo vaak rondom mij.  Dus wel effe tandenbijten voor ons !! 
    Maar over het algemeen is ze een hele lieve meid, heel erg vrolijk (ze zingt de hele dag!) en leergierig (de 'waarom' periode is nog volop bezig!).
    De afgelopen twee maanden waren er ook nog hele fijne aktiviteiten.  Afspraken met Lara & Lin zijn altijd met stip genoteerd bij Annefleur: dat klikt echt enorm tussen die meisjes!  Yeline kwam ook nog een weekendje logeren omdat papa Johan bijna twee weken in het ziekenhuis lag!  We gingen een zonnige zondag naar Bokrijk met Inge, Kurt en de meisjes Marie en Reine en ook met hen was het dikke pret!  En last but not least hadden we vorige zondag onze halfjaarlijkse reünie met de China-vriendinnetjes.  Deze keer hadden we afgesproken in de Zoo van Antwerpen.   Het werd een heel prettig weerzien met alle kinderen en mama's & papa's.  De meisjes beginnen echt heel veel aan elkaar te hebben en fijn samen te spelen!  Mama's en papa's konden ondertussen gezellig bijkletsen en plannen maken voor toekomstige ontmoetingen! 
    Nu nog enkele recente fotootjes ter afsluiting...  Tot volgende maand!
    Ponyrijden in Bokrijk:

    Samen met Marie en Reine in de speeltuin van Bokrijk:

    Yeline en Annefleur in bad:

    Reünie in de Zoo van Antwerpen met de China-vriendinnetjes:

    Onder Lientjes paraplu...!:

    Een tweekoppige chinese schildpad!:

    Lekker ijsje smullen met Si-Die en Noa-Li:


    01-11-2008 om 08:29 geschreven door Jan&Katja


    14-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomermaanden 2008
    Lieve trouwe webloglezers,
    eerst en vooral een welgemeend sorry dat het zo lang geleden is dat ik nog een berichtje gepost heb op onze blog.  De hoofdreden was, naast de aanslepende laptopproblemen die tot op vandaag nog altijd niet volledig van de baan zijn, een schromelijk tijd te kort tijdens de zomermaanden.  Annefleur lag elke avond pas redelijk laat op bed aangezien ze er de volgende ochtend niet zo vroeg uit moest omdat er geen school was.  Het was vaak half tien en eer ik dan klaar was met nog een aantal huishoudelijke karweitjes was mijn kaarsje ook uit en zocht ik niet lang daarna mijn bed op.  Bovendien waren de weekends nog meer als anders gevuld met hele leuk aktiviteiten.  Als ik er een paar moet opnoemen, denk ik met heel veel plezier terug aan het bezoek van Sien (China-vriendinnetje) en haar familie hier in Essen

    ,het volgende week was er dan ons bezoekje tesamen met Yeline, Angelique & Johan aan Lien in Knokke waar we ook Yang en papa Filip zagen. 
     
    We zijn in juli ook nog een verlengd weekend naar een bungalowpark in het noordoosten van Nederland geweest tesamen met Yeline, Angelique & Johan. 
      We gingen samen met twee 'wachtende op een kindje uit Kazachstan' gezinnen naar Planckendael op de meest regenachtige 21ste juli van de afgelopen jaren, maar dat heeft de pret niet kunnen bederven !! Annefleur, Noortje en stoere Noah konden het prima met elkaar vinden!  We gingen naar een aantal hele leuke BBQ's bij vrienden en daar hadden we wonder boven wonder telkens prachtig en warm zomerweer ( toch wel een toevalstreffer telkens in deze overwegend zeer triestige zomer 2008 !?)  Het lijstje is nog niet ten einde want samen met adoptievrienden Peter&Kathleen, hun prachtige dochters Jolien, Elise, Celien & Louise maakten we de binnenspeeltuin 'Den Deugniet' in Ekeren onveilig!
       Nadien gingen we in een nabij gelegen bistro een hapje eten en daar heeft mijn hart voor de eerste keer stil gestaan omdat we plots Annefleur kwijt waren!  Een paar seconden voordien was ze nog volop aan het spelen met de meisjes maar toen ik haar niet meer zag en vroeg waar Annefleur was, wist niemand het antwoord.  Ik keek rond in het restaurant maar zag haar nergens!  Het was alsof de grond onder mijn voeten verdween:  overal keken we rond tot de toiletten toe waar we even daarvoor samen naar toe geweest waren maar ook daar was ze niet.  Tot er een andere gast zei dat ze een klein meisje met zwarte haren mee met andere kindjes had zien gaan door een schuifdeur die nu terug gesloten was.  Ik ben onmiddellijk gaan kijken en ik vond haar dus inderdaad samen met die andere kindjes op de speeltuin in de tuin van het restaurant.  Ik was opgelucht en boos tegelijk en ook Annefleur was een beetje aangeslagen van mijn reactie.  Ze heeft een hele tijd dicht tegen mij aan op mijn schoot gezeten!  Wat een vreselijk gevoel was dat toen ik haar niet onmiddellijk vond!  Ik hoop dat we dat niet meer moeten meemaken maar wat ik ervan geleerd heb, is dat ik vanaf nu nog beter moet opletten want Annefleur is niet meer dat bange meisje van vroeger dat quasi niet van mijn zijde ging: ze gaat zelf op onderzoek uit en zeker andere kinderen trekken haar enorm aan! 
    Van 16 tot 23 augustus gingen we dan met ons gezinnetje een weekje naar Toscane.  We genoten van elkaar, het prachtige weer, de paradijselijke locatie van onze Bed&Breakfast en ook van het contact met de andere Vlaamse gezinnen die daar logeerden.  We hebben er een hele leuke week gehad en Annefleur was in topform:  ze was onvermoeibaar, heel vrolijk en super braaf!  Ze sloot er dadelijk vriendschap met de andere kinderen, ondanks dat die andere kinderen allemaal tieners waren. Ze wist ze allemaal rond haar vingertje te winden en vond altijd wel iemand bereid om met haar te spelen rond maar voornamelijk in het zwembad!  Katrien was haar grote favoriet en Annefleur had het voortdurend over 'mijn vriendin' !!!  Heel leuk! 



    Na onze vakantie in Italie was het bijna alweer school en de week voor de effectieve start gingen we nog een dagje naar de zoo in Antwerpen samen met Lara, Lin & mama Marleen.  
    Ondertussen gaat Annefleur alweer een weekje of twee naar de eerste kleuterklas bij juf Sabine:  een hele ervaren, toffe juf waar ze zeker en vast haar plekje zal vinden!  Ze gaat elke dag blijgezind naar school en komt elke dag serieus moe terug uit school.  Voorlopig gaat ze nog steeds halve dagen maar ik merk dat de nood aan een middagdutje stilaan een beetje aan het veranderen is.  Dat mag natuurlijk ook wel, ze is tenslotte al 3 jaar en twee maanden, maar op dat vlak wil ik niet teveel forceren.  Zolang ze er toch nog behoefte aan heeft en het praktisch te regelen valt dat ze namiddag thuis kan komen slapen, wil ik haar dat gunnen. 
    Er zijn nog een aantal leuke anekdotes die ik jullie niet wil onthouden want Annefleur blijft natuurlijk Annefleur: heel erg mondig, aktief, leergierig en ook regelmatig echt wel grappig!  Zo gingen Annefleur en ik 's avonds na het avondeten met de fiets een ijsje eten in een ijssalon niet zo ver van bij ons thuis.  Terwijl we ons ijsje buiten aan het opeten waren, zegt ze plotseling:  'mama, jij mag nu niet zonder mij  naar huis vertrekken, want dan moet ik tegen een mevrouw zeggen: ik ben Annefleur Sauter en ik heb mijn mama nodig!'   Ik was natuurlijk heel verbaasd deze uitleg te horen maar Annefleurtje maakte een associatie met iets van een paar maanden daarvoor.  Toen we namelijk naar de Efteling geweest zijn op haar verjaardag had ik haar voor alle zekerheid een armbandje aangedaan met haar naam en de gsm-nummers van Jan en mezelf en haar verteld, dat als ze ons kwijt zou raken, ze een mevrouw moest aanspreken, haar armbandje tonen en te vragen om de nummers te bellen.  Dat was gelukkig toen niet nodig, maar nu enkele maanden later, herinnert ze zich dit!  Het grappige van haar uitspraak aan het ijssalon moet eigenlijk nog komen, want vlak daarna zei ze:  'En jij moet zeggen: ik ben Katja Leten en ik ben mijn Annefleur vergeten !'  Dat dit zo mooi rijmde was zeker en vast toeval maar je kan begrijpen dat ik bijna niet meer bijkwam van het lachen!  Het is een echt pateeke, ons Annefleur!
    Het gaat dus echt heel erg goed met ons Annefleur: ze babbelt als de besten en misschien moet ik hier nog snel een paar van haar mooiste woorden neerschrijven want ik merk dat ze deze 'eigen' woordjes meer en meer gaat vervangen door de juiste en dan zijn we ze binnenkort zeker en vast vergeten:  Een kleine collectie:  Slapslapje (waslapje), shilleren (schilderen), papatjes (patatjes), pymaja (pyjama), Allelieft (alsjeblieft), toptuper (computer), dezevelle (dezelfde) en kimenist (kinesist), ....
    Annefleur gaat ook sinds deze zomer elke week een uurtje naar de turnles bij 'The Little Gym':  een redelijk amerikaans geïnspireerde bewegingsleer bij hele jonge kinderen.  Klinkt gewichtig, maar na een proeflesje heb ik toch besloten haar in te schrijven.  Het was gewoon heel erg leuk en Annefleur is superenthousiast.  Vanaf volgend jaar, als ze 4 is, kan ze gewoon dicht bij ons in de buurt bij de plaatselijke turnclub ingeschreven worden, maar ondertussen zitten Jan en ik steevast elke zaterdag te genieten van onze lieve schat terwijl zij samen met een aantal andere kinderen heel erg leuk bezig is! 
    Hopelijk zijn tegen volgende maand al mijn laptopproblemen opgelost zodat ik alvast dat excuus niet kan gebruiken als ik weer veel te lang wacht om deze blog aan te vullen !

    14-09-2008 om 20:37 geschreven door Jan&Katja


    04-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4 juli 2008: 2 jaar na 'Gotcha day'

    Annefleur 2 jaar geleden...

    Annefleur 2 jaar later...

    Wat zijn we toch trots op dit prachtige kind!!
    Als er iemand vandaag is die wij in onze gedachten hebben en aan wie we  1000x dankjewel willen zeggen zijn het haar China-mama en -papa.  Ik hoop dat ze vandaag voelen hoeveel we van dit prachtmensje houden! 

    04-07-2008 om 22:22 geschreven door Jan&Katja




    Blog als favoriet !

    Archief per week
  • 25/04-01/05 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 27/10-02/11 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 24/04-30/04 2006


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!