Ik ben Grace
Ik ben een vrouw en woon in (België) en mijn beroep is Student.
Ik ben geboren op 12/12/1984 en ben nu dus 36 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lezen, uitgaan, shoppen, ......
Scherp en mild, grof en fijn,
Vertrouwd en vreemd, smerig en rein,
Door wijzen en dwazen gezongen refrein:
Dit all
Met de nodige portie nostalgie, doet een mens de vreemdste dingen.
Ik herinner mij mijn eerste grote crush nog goed: R.J. Ik was twaalf en hij dertien. Het was liefde (verliefdheid) op het eerste gezicht. Niemand heeft me daarna ooit nog doen voelen wat ik voor hem voelde: kriebels in mijn buik, hartkloppingen, zelfs statische schokken wanneer hij mij toevallig aanraakte. En hoewel ik wist dat het wederzijds was, zijn we nooit een koppel geweest. Want ik wist toen al dat het nooit zou blijven duren. Ik bleef liever dromen en fantaseren over "mijn prins". Het was een prachtige tijd. We hebben één jaar samen in de klas gezeten, daarna is hij verhuisd en van school veranderd en heb ik hem nooit meer gezien. Ik heb eigenlijk sindsdien nooit meer veel aan hem gedacht tot ik onlangs met een goeie vriendin bezig was over "verliefdheid". Na dit gesprek vroeg ik mij af hoe het met hem was. Dus heb ik hem gegoogled. Hij woont nu in Zuid-Afrika en lijkt mij gelukkig. Dat maakt me blij. En weet je wat? Toen ik zijn foto zag, wist ik dat ik vandaag de dag nooit verliefd op hem zou kunnen worden. Maar ik zal hem nooit vergeten, want hij heeft me ooit heel gelukkig gemaakt.
Identiteitscrisis alom. Ik zit nu in mijn laatste jaar unief, en de twijfel slaat toe. Moet ik gaan werken, nog een jaar bij doen? Terug thuis gaan zitten, naar een andere stad trekken of gewoon hier blijven? Verandering van spijs doet eten, zegt men wel eens. En ik heb werkelijk nood aan iets nieuws, een nieuwe uitdaging. Maar alles achter laten, wat je hier in al die jaren opgebouwd hebt, dat is een andere zaak. In ieder geval, zo loop ik nu al een paar weken te tobben. Maar vandaag, liep ik hier na het avondeten rond in de stad: mooi weer, lekker rustig, leuk gezelschap, .... en alles leek nog zo ver weg. Héél berustend. Morgen pieker ik hoogstwaarschijnlijk verder, maar vandaag even niet. Vandaag geniet ik van het moment, de toekomst moet maar wachten.
Ik ben Grace
