Er staan nog een paar leuke foto's te wachten om op deze blog te geraken. Maar eerst nog eens voor de zoveelste keer proberen een fles in mijn jongste te rammen.
31-10-2011 om 14:29
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
30-10-2011
Twee kindjes
Floris en Lore, ze schelen net één maand en één dag. Lore is het dochtertje van Wendy en David. Ze mochten samen eens poseren. En dat leverde deze koddige foto's op.
30-10-2011 om 21:28
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Vandaag
De foto van vandaag.
30-10-2011 om 15:31
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
Gisteren
Net voordat hij dat kostuumpje zegende.
30-10-2011 om 15:30
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
28-10-2011
Vandaag
Al heel wat beweeglijker dan de eerste chronicles-foto's
28-10-2011 om 13:27
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
Gisteren
Florisje gisteren *verliefde zucht*
28-10-2011 om 13:26
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
26-10-2011
Elke dag een foto
Dit keer mocht beste vriend de aap mee op de foto.
26-10-2011 om 13:52
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
25-10-2011
De foto van vandaag
Lekker stoer.
25-10-2011 om 21:49
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
24-10-2011
Verschillende posities
Zo'n kleintje dat niet veel slaapt overdag, het is soms zoeken naar allerlei manieren om hem bezig te houden.
Op de buik:
Met een kwijldruppeltje.
Met een kwijlsliert. (valt het op dat hij nogal kwijlt de laatste tijd? Pepijn had dat kwijlen ook zo erg rond 4 maanden, we dachten toen dat hij tandjes kreeg, maar die lieten toen nog een half jaar op zich wachten)
Hij is al heel flink om zich op te richten. Maar wel nog geen rollen hier.
Op de rug:
De mobiel krijgt het hard te verduren.
Op de poep:
Giraf is blijkbaar een delicatesse.
24-10-2011 om 20:51
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Bokseur en karate kid
Haalden de selectie nét niet:
Floris de bokseur.
Karate kid.
Sneller dan het licht.
24-10-2011 om 20:37
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
De foto van vandaag
Floris vandaag.
24-10-2011 om 20:29
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
23-10-2011
19 weken
En eindelijk, eindelijk, ein-de-lijk, begint er een einde te komen aan die groeispurt. Vijf weken al houdt Floris kot hier in huis. De ene dag/nacht ging beter dan de andere, maar sommige dagen was ik meer bezig met hem te troosten dan iets anders. En hij was kwaad. Kwaad omdat hij zijn speeltje kwijt was, kwaad omdat hij er niet aan kon. Kwaad omdat ik naar hem keek en kwaad omdat ik weg ging. Soms waren de nachten een ramp. Plots weer drie voedingen. Of maar één voeding, maar toch een halve nacht wakker om heel de tijd een tut te geven. Soms om vier uur een Floris die niet meer wou slapen maar awawawawa zat te zeggen. Eén keer was enkel de maxi cosi een redding om het gebrul te doen ophouden. Mijn rug heb ik kapot gewiegd. Ik stond er soms bij te huilen. Maar nu komt er eindelijk een einde aan en is het weer de Floris die we herkennen. Vrijdag twijfelde ik nog, omdat ik een paar afspraken had en hij dus lang in de maxi cosi had gelegen. Maar gisteren sliep hij plots drie uur na elkaar en liet hij vier en een half uur tussen. Vorige week had hij een paar dagen 25 minuten geslapen...over heel de dag. En nu vannacht, 8 uur tussen. 8 uur! Helaas is mijn gestel volledig ondermijnd van de vermoeidheid, en heb ik zo goed niet geslapen als onze kleinste hier. Maar als het nu een tijdje weer zo kan gaan, dan kan ik herstellen. Ik durf bijna niet kijken in de boek. Ze zeggen nu een week of vier rust...en daarna opnieuw.
23-10-2011 om 13:55
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Vandaag
Floris vandaag.
23-10-2011 om 13:10
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
Gisteren
Floris gisteren.
23-10-2011 om 13:10
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
21-10-2011
Vandaag
Onze kleinste vandaag. En nee, niet speciaal de selectie doet hem de laatste tijd meer lachen. Hij is precies minder onder de indruk van de lens én ik heb een manier gevonden om hem aan het lachen te krijgen.
21-10-2011 om 19:05
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
20-10-2011
De foto van vandaag
Onze stoere man.
20-10-2011 om 20:29
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
19-10-2011
Floris ontdekt
Zo'n viermaandertje, dat begint te ontdekken...
Dat er beertjes zijn om van te houden. (hij is een even grote berenliefhebber als Pepijn en ligt er echt mee te knuffelen. En Pepijn? Die zou wel eens jaloers durven zijn maar we hebben hem nu gezegd dat de witte beren voor Floris zijn. Gelukkig kent hij zijn kleuren. ;-) )
Na een wandeling waar hij zijn ogen uitkeek en de laatste twee minuten in slaap viel.
In 'de broek', en het interesseert hem evenveel zoals het Pepijn interesseerde.
Scheel kijken naar de ster.
De spinnen zijn ook dik ok.
Pepijn komt meekijken.
19-10-2011 om 22:54
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Interessant
Het interessantste aan die trui is dat je de oren in je mond kunt stoppen...
19-10-2011 om 12:48
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
18-10-2011
De foto van vandaag
Florisje vandaag.
18-10-2011 om 15:07
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
17-10-2011
Nieuwe vaardigheden
Het fietsen op een fiets met steunwieltjes ging zondag al heel wat vlotter (hij had enkel een duwtje nodig om in gang te geraken, maar voor de rest was het 'nee! ik zelf doen!') maar Pepijn probeerde zondag nog een paar andere nieuwe dingen: mammie en pappie hadden een auto'tje met afstandsbediening mee. Pepijn snapte de connectie tussen bediening en auto en al gauw reed het auto'tje rond (al speelt hij nog liever dat papa ermee rond rijdt, en hij er dan achter loopt. Achter het auto'tje hé).
En Pepijn maakte ook een puzzel met stukjes. Ok, ik geef toe, ik begeleidde hem nog door te zeggen dat hij het stukje moest zoeken waar er ook een stuk van de rode appel op stond, maar hij heeft hem wel helemaal zelf gelegd!
17-10-2011 om 22:14
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
Die van vandaag
Een kleurig manneke.
17-10-2011 om 20:45
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
16-10-2011
Hebbedingetje
Zo belde deze week de postbode aan met een pakket... De deze hier had haar zinnen gezet op een draagdoek. Niet zomaar een draagdoek, maar één die je volledig naar eigen zin en kleuren kon laten ontwerpen. Gewoon een stofke of een paar stofkes kiezen, en dan (on)geduldig afwachten. En deze week was het dus zover, in m'n doos zat dit tasje...
Met daarin deze doek, gemaakt door 'Bibi'!
Ondertussen reeds uitgebreid getest, en nog veel uitgebreider goedgekeurd door ons aller Florisje. Die vindt het leuk om goed te kunnen rondkijken, en is nu hip en übercool. Nice!
16-10-2011 om 15:59
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Grote ogen
Zou ik mijn haar niet goed gekamd hebben deze morgen? Floris zet alleszins grote ogen op.
16-10-2011 om 15:50
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
15-10-2011
Drukke dag
Het werd een drukke dag vandaag: nadat allebei de zoontjes uit hun bed waren gewipt, kleren aanhadden en gegeten hadden (niet noodzakelijk in die volgorde ), trok papa naar buiten om 'de rondgang' van ons huis vrij te maken. We hebben namelijk een tijd geleden beslist dat het toch niet slim zou zijn nu in het najaar reeds onze tuin definitief aan te leggen, gezien we later nog een schutting moeten plaatsen en dus nog met rollend materiaal zouden moeten passeren. Maar omdat zo'n braakliggende grond een fortuin kost aan onkruidverdelger - vooral omdat onze toekomstige buren het niet zo nauw nemen met een goed onderhoud van hun bouwgrond - hebben we dan maar besloten tot nog gras te zaaien op de stukken waar we eerst beplanting gingen aanleggen. Zo zijn we toch wat geruster tot we dan wel onze tuin kunnen aanleggen. Papa maakte dus die rondgang vrij en egaliseerde het min of meer (het steekt niet nauw, het moet toch nog opgevoerd worden). Ik bleef ondertussen binnen met de twee mannekes en probeerde in snel tempo wat was en strijk te doen en op te ruimen. Pepijn die zag zijn papa altijd maar aan de ruit passeren en maakte het zich gemakkelijk.
Floris die keek scheel naar een stukje babyspeelgoed, dat hij overigens al maar in zijn mond probeerde te stoppen.
Net voor de middag dan vertrok papa naar de luchthaven, om mammie en pappie op te halen die even naar zonniger oorden geweest zijn (al valt het hier nu dit weekend ook mee ). Pepijn ging in bed, Floris die dolde nog wat en toen hij sliep joeg ik de rest van de strijk erdoor. Even later kwamen oma en opa langs, opa kwam de grond 'frezen' (=omwoelen met zo'n machine). Oma dolde wat met Floris, die het super vond.
Ze hadden ook een fietsje met steunwieltjes gekocht op een babybeurs voor de jongens-kleinkindjes. Pepijn mocht het uittesten en vond het heel leuk. Het ging ook verbazend vlot voor de eerste keer, alleen miste hij soms nog en duwde hij achteruit, waardoor hij meteen remde want het is met torpedorem.
Papa zaaide dan ook nog het gras dus daar zijn we ook alweer vanaf. Het was dus een drukke maar vruchtbare dag vandaag.
15-10-2011 om 21:31
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Charmeur
Florisjes charmeurpose, de sloeber.
15-10-2011 om 20:11
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
14-10-2011
De foto van vandaag
Lachebekje.
14-10-2011 om 14:15
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
't Is ne hobby
Ik heb zo een paar dingen die ik zou willen kunnen. Zelf kleertjes maken (naaien dus). Bakken. Bloemschikken. Maar omdat je voor dat eerste en laatste veelal les moet volgen, heb ik me nu op dat tweede gestort. Vaak werd het aan de kant geschoven wegens 'geen tijd'. Ik moet niet zeggen dat ik nu tijd met overschot heb, maar zeg, ik weet ook dat als ik het nu niet doe dat het er nooit meer van komt. Dus ik waagde me in augustus aan mijn eerste taart, die lekker was. En stortte me dan op de volgende trend: cupcakes. Laten we zeggen dat het resultaat van de eerste poging niet voor publicatie was. Toen toch niet.
De cupcakes zelf waren niet goed van vorm, waardoor de versiering erop niet goed tot zijn recht kwam. Ondertussen heb ik gevonden waardoor dat kwam, mijn oven stond niet op de juiste stand. De tweede poging waren de cupcakes dus al wat beter van vorm, maar toen had ik gewerkt met een deegmix en die was zo lekker niet als zelfgemaakt deeg. Pepijn die at de versiering op, maar liet de cakes voor wat ze waren.
De derde poging gisteren was over heel de lijn positief. Het zijn chocoladecupcakes geworden, mooi plat zoals het hoort, dus ik kon me uitleven met de versiering. Het thema, dat ziet u wel zeker?
Op naar een zelfgemaakte taart voor Pepijns verjaardag!
14-10-2011 om 10:34
geschreven door Vivache
Categorie:Tijdsverdrijf
13-10-2011
De foto van vandaag
Met de tractor.
13-10-2011 om 20:44
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
12-10-2011
Samen op de zetel
Pepijn zag dat Florisje op de zetel zat, dus hij was snel om ernaast te zitten want hij wou ook op de foto. (en nu zou ik weer denken dat Floris' ogen blauw worden)
12-10-2011 om 21:53
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Die van vandaag
Floris vandaag.
12-10-2011 om 13:13
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
11-10-2011
4 maanden
Gisteren werd Floris 4 maanden oud. Tijd voor nog eens een overzichtje:
Groeispurt Momenteel is Floris in een groeispurt, dat is de reden waarom er de laatste tijd niet zoveel berichtjes meer hierop geraken. De groeispurt is begonnen met een hangerige periode vanaf 13,5 weken, en nu is hij ondertussen 17 weken en aan de piek ervan. Zondag en maandag heeft hij van heel de dag misschien twee uren geslapen, ik moest hem veel staan wiegen ook. En je wil niet weten hoe slecht vorige nacht verlopen is. Maar vandaag was hij precies al wat gelukkiger, dus ik hoop dat we bijna aan het einde zijn van die extra lange spurt. Volgens Oei, ik groei! is de spurt gedaan tussen 17 en 19 weken. Ondertussen verandert hij met de dag. We zien dat hij steviger is geworden, hij wiebelt zo niet meer weg en weer als we hem dragen. We moeten hem niet meer onder de oksels ondersteunen als hij wil rechtstaan, zijn handjes voor hem rechthouden is voldoende. Hij blijft zelfs al een seconde of vijf zitten zonder steun. Hij 'kijkt' ook anders, heeft precies meer door wat er gaande is én vindt alles grappiger. Hij begint echt te reageren op Pepijn. Hij maant je aan een spelletje nog eens te doen door extra hard te lachen. Hij weet wat dat er iets gaat volgen als je de beginletters van een versje zegt. Zijn oogjes blinken en hij speelt veel. Grijpen doet hij al een tijd, maar nu zijn er niet veel mishits meer. Hij heeft precies betere controle over zijn handjes. Zijn spraak is ook weer erg veranderd. De ahhhgggrrr van een tijdje geleden zijn nu aaneenschakelingen van klanken geworden: awawawawa, amamamama; eweeeeeewwww, epppffffrrrrr, enz. Het is grappig hem bezig te horen, maar mens dat kind heeft een klok!
Groeien en bloeien Het is precies alsof zijn hoofdje in verhouding van zijn lijf weer wat kleiner is geworden, zijn hoofd is ook wat van vorm veranderd, en hij heeft duidelijk weer een scheut gekregen. Ik ben benieuwd hoe groot hij nu al is maar moet nog twee weken geduld oefenen. Kleur van de oogjes is nog steeds een twijfelgeval. Bij momenten zeg ik 'dat wordt zeker blauw', maar de volgende dag valt er dan wat minder licht in de ogen en dan ziet het er weer lichtbruin uit. Ik durf er mijn hand nog niet voor in het vuur steken.
Voeding Nog steeds fulltime borstvoeding! Al is het nu met die groeispurt wel wat zwaar voor me want ik ben doodop. Maar we drinken sloten borstvoedingsthee en nemen vitaminetjes en proberen wat te rusten. Binnenkort is die spurt over. Floris is in tegenstelling tot Pepijn een heel andere drinker. Waar Pepijn met borst en fles een trager lurker was, weet Floris wat hij wil. Hij drinkt als hij goed wakker is vijf minuten, en hij heeft genoeg. Daarbij sleurt en trekt hij de melk in grote halen binnen. En maar slikken. En daarna een grote boer en hij is gelukkig. Die grote boer komt ook vrijwel meteen. Floris is een natuurtalent!
Karakter Ze mogen uiterlijk dan wel heel gelijkend zijn, Floris heeft een ander karakter dan Pepijn. Waar Pepijn een kindje van hele hoge pieken en hele diepe dalen was, is Floris wat gereserveerder. Hij zal eerst even bestuderen, en dan wel beslissen of hij het al dan niet grappig vindt. Maar hij is al even koddig als zijn broer en lacht even graag. Hij heeft ook dezelfde interesses als Pepijn: rechtstaan, zijn mobiel, babbelen. Op de buik is even goed maar hij is het snel beu. Bij momenten waan ik me echt in het verleden terug gekatapulteerd, en zie ik Pepijn bezig.
Wat brengt de vijfde maand? Nog steeds fulltime borstvoeding. Een weekendje weg! Met een bezoek aan plopsaland! (Pepijn is er nu al over bezig) We gaan hem af en toe eens een flesje moedermelk beginnen geven, ter voorbereiding van de crèche en eventueel een aantal dagen dat ik zou moeten gaan solliciteren en zo. Te beginnen met dit weekend ergens eens. De broek! Ik weet niet of je die nog herinnert van Pepijn. Vanaf 4 maanden mogen ze af en toe erin, dus ik ga hem dan eens boven halen.
En om af te sluiten, ik heb de laatste dagen eens wat meer foto's gemaakt van Florisje, zodat je hem eens in een andere positie kan zien dan op dat verzorgingskussen.
Hebben ze toch mooie kleertjes voor jongens.
Naar buiten kijken.
Oh! Mama!
Betrapt!
Maar even lachen om mezelf te vergoeilijken.
Zoals je ziet zit hij veel te kwijlen.
Het was grappig in het park vandaag.
Dit kon Pepijn ook goed; de poes van de mobiel opeten. Het is wel grappig: er hangen drie diertjes aan de mobiel maar grote en kleine broer hebben/hadden allebei de voorkeur voor die poes.
Vanaf vier maanden beginnen ze zich te hechten aan een knuffelbeer. Florisje geeft alleszins een hele dikke knuffel aan zijn beertje als ik het geef.
Op zijn buik.
En kwaad omdat hij er net niet aan kon!
11-10-2011 om 20:56
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
De drie mannen
De grootste man hier in huis was met de kleinste aan het spelen, toen de middelste jaloers werd. En dat leverde deze foto's op!
Pepijn werd achter Floris geplaatst.
Florisje verstond er eerst niet teveel van.
En Pepijn die vond het super.
Pepijn zei: "'t Is leuk hé Flories!". En Floris begon te lachen.
Floris is nog steeds wat onder de indruk van de lens van de camera.
Hier trekt hij zelfs een wenkbrauw op.
11-10-2011 om 15:28
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Elke dag een foto
Gelukkig was dit leuke wintersetje maat 74!
11-10-2011 om 14:57
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
10-10-2011
Die van vandaag
Florisje is vandaag retro cool.
10-10-2011 om 15:25
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
Twee prinsjes
Als je twee prinsjes eens samen laat poseren, krijg je het volgende resultaat...
10-10-2011 om 13:25
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
09-10-2011
Die van vandaag
M'n lieveling.
09-10-2011 om 15:22
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
M'n kleine schat
Mijn allerliefste kleine schat
09-10-2011 om 15:20
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
07-10-2011
Van vandaag
17 weekjes, en hij gaat net zijn poep in de lucht duwen.
07-10-2011 om 13:38
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
06-10-2011
Flockfolie
Er is weer eens wat geflockt geweest ten huize Pepino. Leuk, toch?
Deze creatie van oma zag u eerder al.
Dit zijn de nieuwtjes voor Floris.
06-10-2011 om 13:23
geschreven door Vivache
Categorie:Tijdsverdrijf
Die van vandaag
Kijk eens goed naar de oogjes... Dat worden weer blauwe, denken we.
06-10-2011 om 13:17
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
05-10-2011
Elke dag een foto
Foto nummer 42 zeker in de reeks?
05-10-2011 om 16:43
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
04-10-2011
En met Pepijn?
Pepijn doet het super op school. Hij leert snel bij, we zien hem regelmatig nieuwe dingen doen. Ook het praten, dat zowiezo al goed was, verandert nu snel. Hij maakt nu echte volzinnen, niet meer ikke dat doen, maar ik ga dat doen of ik wil dat doen. Hij begint nu ook de rollende rrrr te gebruiken. We horen hem vaak ook nieuwe zinnen zeggen, die hij niet van ons heeft. Waarschijnlijk hoort hij het andere kindjes of de juf zeggen. Helaas hebben we hem ook al af en toe iets horen zeggen dat we niet graag horen, maar dat hou je moeilijk tegen zeker. De balans van de eerste maand school is alleszins positief. Pepijn gaat heel graag, ik zie dat het goed klikt tussen hem en juf Katrien. Zelf hebben we ook een goed gevoel bij de juf en de school in het algemeen. Dus het komt wel in orde, met onze flinke man.
Ondertussen eet hij iets beter dan een paar maanden geleden. 's Morgens bij het ontbijt speelt hij nu toch vlug een boterham of vier binnen. Ze zeggen dat hij 's middags op school ook goed eet (hij eet er warm). En dan 's avonds eten we rond 18u, want Pepijn zit tegen 18u30 in bed omdat hij dan doodmoe is. Dat is wel een verschil, zo'n twee uur vroeger dan een maand geleden. Maar hij vraagt ook zelf , om te mogen gaan slapen. Een middagdut doet hij ook nog steeds als hij thuis is. De ene dag is het wat langer dan de andere, maar hij heeft zo'n snippernamiddag toch nog nodig, want vorige week was hij een volle week geweest en toen zagen we toch dat hij doodop was.
Lievelingsspeelgoed momenteel is nog steeds zijn auto's. Het is hem al gelijk dat hij naar school moet, als hij maar 'eerst nog een klein beetje met de auto's kan spelen', zoals hij zelf zegt. Met stip op de tweede plaats komt dan 'boekjes kijken'. Het is al de volgende generatie boekjes nu. Niet zomaar meer de figuurtjes-met-naam bij, maar Pepijn is momenteel gek van zoekboekjes én van Dikkie Dik. (door hem steevast als Loki aangesproken, hoe zou dat komen ) Op de derde plaats komt dan duplo.
En nu nog wat foto's die zo tussenin genomen werden, en hier nog niet op geraakt waren.
Onze spring-in-'t-veld
Poseren bij zijn speeltafeltje.
Nazomer! Eindelijk eens de aquaplay kunnen boven halen!
De auto rijdt in het water.
Draaien aan het waterrad.
Poseren met het Dikkie Dik boekje
Deze morgen aan de ontbijttafel.
Deze morgen in de zetel.
04-10-2011 om 14:52
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
Elke dag een foto
M'n schattebol.
04-10-2011 om 09:08
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
03-10-2011
Elke dag een foto
Een ondeugend manneke.
03-10-2011 om 21:03
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
02-10-2011
Open bedrijvendag
Om zo maar even eens kort op de bal te spelen, even het verslagje van deze voormiddag. Naar aanleiding van de Open Bedrijvendag hield de brandweer hier in het stad opendeur. De ideale gelegenheid om eens te gaan kijken, met zo'n eerste spruit die gek is van alles dat wielen heeft. Pepijn (en papa en mama) vond het heel interessant, vooral omdat hij regelmatig eens aan een stuur kon draaien. En hij was best onder de indruk van de politieman en de brandweermannen.
Pepijn als zwaantje, zijn 'helm' heeft alvast het juiste kleur.
De politieman moest even lachen toen ik zei tegen Pepijn: 'en je kan maar zien dat je hier later nooit vanachter in moet zitten. '
De politieman antwoordde dan dat achter het stuur dan wel weer goed is, wat Pepijn dan maar meteen deed.
Je ziet hem wel amper zitten.
Daarna mocht hij ook eens spuitgast spelen.
En in een echte brandweerwagen zitten.
En op de boot van de duikers.
Uitspraak van Pepijn: "'t Is leuk hé!"
En dan nog poseren bij de brandweer oude garde.
02-10-2011 om 14:30
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
Die van vandaag
En de andere berichten stapelen zich maar op in mijn hoofd... Niet zeker dat ik vandaag tijd zal hebben, maar we proberen. Ondertussen maakte ik me deze morgen de bedenking dat ik dit kostuumpje vorig jaar voor Linusje kocht en zie, een jaar later draagt onze tweede flinke kerel dit al...
02-10-2011 om 14:07
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
01-10-2011
Elke dag een foto
De foto van vandaag.
01-10-2011 om 21:09
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
Week van de borstvoeding
Ik hou me over het algemeen een beetje buiten de discussies op dit vlak, maar ik wou toch even het artikel delen dat in De morgen staat.
Zowat alle moeders willen borstvoeding geven. Hoe komt Vlaanderen dan aan zulke lage voedcijfers? Promotie hoeft niet, schrijft Celia Ledoux naar aanleiding van de Wereld Borstvoeding Week, die maandag start. Ledoux debuteerde in mei met het boek Mama. Ze is schrijfster en moeder.
'Breast is best' levert alleen meer flessenbabys op. Waarom dacht u dat elke brochure van Nestlé en Nutricia die slogan overneemt?
Toen ik zwanger was, dacht ik zoals zowat elke vrouw dat ik borstvoeding zou geven. Elk foldertje riep dat ik mijn kind het beste zou geven. Toen mijn baby geboren was, bleek dat 'beste' niet zo simpel. Ik kreeg over mijn borstvoedingsklachten eerder afkeuring dan hulp - gunde ik mijn kind niet dat beste? Ik bleef aanmodderen en hulp zoeken. Een pediater suggereerde flesjes. Dat vond hij best een goed alternatief.
Mijn ervaring delen vele moeders. Ze willen best, en dan mislukt het. In Vlaanderen krijgt 63 procent van de baby's borstvoeding bij de geboorte. Met drie maanden krijgt 25 procent van die baby's overwegend borstvoeding - sommigen dus ook fles erbij - met zes maanden krijgt 16 procent een bepaalde hoeveelheid moedermelk.
Wij zijn de slechtsten in de Europese klas. Hongarije zit met zes maanden rond 90 procent borstvoeding, Zweden scoort bijna 90 procent, Oostenrijk goed 80 procent. België is samen met Letland absolute hekkensluiter. Als zo veel moeders willen, hoe komen die zuigelingen dan massaal aan het poeder? Het ligt überhaupt niet aan de moeders. Wel aan hoe ze worden aangepakt. En aan die idiote slogan: Breast is Best. Ondermaatse voorlichting Scandinavische vrouwen geven al lang borstvoeding. Ze krijgen er tijd voor. Ze hoeven niet te tobben over afbouwen of 'is-het-de-moeite-wel?' Hun kind is, wettelijk gegarandeerd, minstens een jaar bij hen. Waarom doen Belgische vrouwen het niet? Zij zijn geen slechtere moeders. Wel hangen hen een cultureel stigma en massa's borstvoedingsmythes boven het hoofd. Ten tweede wordt hen kennis onthouden. Ten derde ontbreekt hen de tijd.
Dat derde punt heeft de simpelste oplossing. Als een Belgische vrouw maar twaalf weken thuis is, heeft ze nauwelijks tijd om te leren voeden. Borstvoeding gaat soms een paar weken moeizaam, zeker als je het in je eentje en grotendeels zonder hulp moet leren. Wanneer het echt makkelijk wordt, moet je weer aan het werk. Handig geregeld.
Als je vrouwen wilt doen voeden, moet het zwangerschapsverlof verlengd. Economisch is dat niet minder rendabel. Zweedse vrouwen brengen veel minder ziekteverzuim in ná hun lange tijd thuis, werken dankzij die ademtijd enthousiaster, liever en beter. Hun mannen krijgen niet twee schamele weken maar zes maanden thuis, en hebben een veel betere band met hun kinderen. Niet omdat ze 'af en toe een flesje geven' - noch trouwens de borst - maar omdat ze voor hun kind kunnen zorgen.
Geen expert Met een zieke baby ga je naar de pediater. Pediaters krijgen uiteraard massa's vragen over borstvoeding. Maar in hun opleiding leren ze daarover nauwelijks iets - ja: dat het zo goed is voor het kind. Die nutteloze dooddoener krijgen moeders met voedproblemen dus weer te horen.
Pediaters worden wel voorgelicht over borstvoeding, maar door melkpoederfabrikanten. Hun medische brochures bieden gebrekkige info. Dat kan hen niet verweten worden. De borst is de concurrent, en hun taak is poeder verkopen. Hun raad, die pediaters bij gebrek aan beter aan hun cliënten geven - naast 'een flesje is ook oké' - helpt het voeden dus gegarandeerd om zeep.
Ziekenhuizen willen absoluut borstvoedingsvriendelijke certificaten, kennis over borstvoeding is te vinden bij gespecialiseerde vrijwilligersorganisaties. Maar pediaters noch gynaecologen worden echt bereikt. Zelfs in borstvoedingsvriendelijke ziekenhuizen doet slecht advies borstvoeding vaak mislukken.
Zo komt het dat massa's verdrietige moeders geloven dat ze mislukken, terwijl de zorg heeft gefaald. De moeders zijn in de waan dat ze niet genoeg melk hebben of niet deugen als moeder, terwijl de hulp tekortschoot.
Dit is geen detail. Naast een flinke extra kost voor volksgezondheid zijn dit persoonlijke drama's voor zo veel jonge moeders. Decennia later spreken vrouwen met verdriet over hoe het niet lukte. Vrouwen die met écht kundige hulp probleemloos hun baby hadden gezoogd.
Moeilijk doen Het is zo moeilijk, dat voeden. Is het moeilijk? Nee, het is zo makkelijk als stappen of ademen. Ja, want we hebben collectief zo'n twee generaties geen stap gezet noch geademd. De ene voet voor de andere: dat kennen we niet meer in borstvoeding.
Door deze aberrante situatie is voeden vaak een paar weken flink lastig. Moeders zijn onzeker. Wat zegt dat roze foldertje ook alweer? Ze krijgen tegenstrijdige raad of moeten het alleen rooien. Maar uit folders leer je niet voeden. Het is zoals fietsen: je moet het live kunnen 'afkijken'.
Er is op zich - zelfs bij ons - kennis voorhanden om die problemen op te vangen. Lactatiekundigen bieden deskundige hulp, vrijwilligersorganisaties komen op vraag bij moeders thuis en bieden telefoonpermanentie. Maar dat soort onbekende hoeken en kieren is te veel zoekwerk voor jonge, uitgeputte ouders.
Ik had het geluk na twee weken flesjes op echt kundig volk te stoten, dat zacht en begripvol werkte, zonder onkundig 'Breast is Best'-gezeur. Ik leerde zelfs de borstvoeding weer op te starten, en voed mijn dochter nog steeds.
Met ervaring leer je dan dat de borstvoedingsmythes niet kloppen, en dat bevestigt onderzoek. Flesjesmoeders hebben minder slaap, niet meer. Met allergie gedijt een kind slechter op poeder. Er gaat niets hangen, je bent niet uitgeput, juist ontspannener, je relatie is prima (en niet alleen met je kind).
De meeste vrouwen krijgen de kans niet om de mythes te ontkrachten. Die wordt hen afgenomen, door loze promotie, een ontoereikend marketingkader dat hen met flesvoedingsfolders bombardeert, een gebrek aan automatisch geboden steun. In dit systeem weten alleen hoogopgeleide of zeer gemotiveerde vrouwen de steun die echt helpt te vinden. Ook toeval: die vrouwen vind je in borstvoedingsstatistieken terug. Wil je goede borstvoedingscijfers? Neem lactatiekundigen standaard op in het kraamzorgpakket, promoot hen via ziekenfondsen en kraamafdelingen. Steun vrijwilligersorganisaties. Niet met cheerleading, maar met geld.
Nonsens! 'Breast is best.' Borstvoeding, de beste start: elke zwangere wordt er dood mee gegooid. Maar ouders willen niets uitzonderlijk goeds in die uitgeputte babytijd. Gewoon: een gezond, gelukkig kind. 'Het beste' roept slaapgebrek en babygehuil op; de associatie a pain in the ass is snel gemaakt. 'Breast is best' levert alleen meer flessenbaby's op. Waarom dacht u dat elke brochure van Nestlé en Nutricia dat standpunt overneemt?
Maar voorstanders van borstvoeding noemen borstvoeding ook erg graag 'het beste'. Wat een nonsens! Het is doodnormaal. En best makkelijk, als moeders eindelijk praktische hulp krijgen. Daarin zit het enige verschil tussen borstvoedings- en flessenmoeders. De enen hadden geluk met hoe ze werden geholpen, de anderen niet. Er zijn geen tegenstanders in dit debat - behalve, misschien, een stel winst makende corporaties.
De borst normaal noemen, houdt wel een diplomatisch dilemma in. Zeg je dan ook dat vrouwen niet minder borstkanker krijgen als ze voeden, maar méér als ze de borst laten of kort voeden? Dat kinderen niet minder kans op leukemie of andere kankers hebben, maar een verhoogd risico bij melkpoedergebruik. Dat hart- en vaatziekten, problemen met de luchtwegen, longontsteking, ziekenhuisopnamen niet statistisch verminderen met, maar vaker voorkomen zonder borstvoeding? Dat borstvoeding geen voordelen heeft, maar melkpoeder risico's?
Wel, ja, dat zeg je dus. Niet als belediging, niet als argument, niet als modder gooien. Er zijn geen tegenpartijen in dit debat. Er zijn gewoon een paar feiten. Zeggen dat sport gezond is, beledigt ook niemand. Elke ouder heeft recht op informatie, zonder dat betuttelende 'onder-de-tafel-geveeg'.
Wat dan wel? Een week hoera roepen voor borstvoeding is mooi maar nutteloos zonder echte actie. Neem in het pediatrisch, generalistisch en gynaecologisch curriculum een cursus op die artsen in spe de mogelijkheid geeft moeders van morgen échte eerste-hulp-bij-borstvoeding te verlenen.
Maak de wetgeving strikt: laat poederfabrikanten één folder per jaar sturen naar pediaters, publiek of privé - zonder uitleg over borstvoeding.
Verleen aan vrijwilligersorganisaties behoorlijke geldelijke en logistieke hulp, zodat hun knowhow moeders eindelijk bereikt. Stop met die duizend promofolders, maar zorg voor livehulp: maak lactatiekundigen standaard deel van het kraamzorgpakket, met standaard terugbetaling. Zorg dat in elke kraamafdeling voortdurend een lactatiekundige aanwezig is.
Zet meterschappen op, om gemotiveerde moeders te laten helpen door ervaringsdeskundigen in kraamafdelingen, buiten de overbelaste verpleegkundige staf.
Geef moeders een behoorlijk, langer durend zwangerschapsverlof. Voer deze maatregelen in, en binnen vijf jaar stevenen we op een Zweeds niveau af, weten we collectief meer over borstvoeding, en worden moeders écht gesteund. Als je weet hoe borstvoeding in zijn werk gaat, is het vanzelfsprekend. Wil je de borst promoten? Maak ze dan - in godsnaam! eindelijk! - normaal.
Verder heb ik er niet veel meer aan toe te voegen, behalve dan dat ik dit keer het geluk heb dat ik nog even thuis kan blijven, want anders was ik ook al met borstvoeding gestopt... Maar Florisje krijgt dus nog steeds 100 % exclusief borstvoeding. En we gaan alleszins door tot de eerste mijlpaal: 6 maanden exclusief borstvoeding, zoals aangeraden door de WHO.
01-10-2011 om 14:14
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
Maar vandaag was hij precies al wat gelukkiger, dus ik hoop dat we bijna aan het einde zijn van die extra lange spurt. Volgens Oei, ik groei! is de spurt gedaan tussen 17 en 19 weken.
Hij 'kijkt' ook anders, heeft precies meer door wat er gaande is én vindt alles grappiger. Hij begint echt te reageren op Pepijn. Hij maant je aan een spelletje nog eens te doen door extra hard te lachen. Hij weet wat dat er iets gaat volgen als je de beginletters van een versje zegt. Zijn oogjes blinken en hij speelt veel. Grijpen doet hij al een tijd, maar nu zijn er niet veel mishits meer. Hij heeft precies betere controle over zijn handjes. Zijn spraak is ook weer erg veranderd. De ahhhgggrrr van een tijdje geleden zijn nu aaneenschakelingen van klanken geworden: awawawawa, amamamama; eweeeeeewwww, epppffffrrrrr, enz. Het is grappig hem bezig te horen, maar mens dat kind heeft een klok!
