Als je twee prinsjes eens samen laat poseren, krijg je het volgende resultaat...
10-10-2011 om 13:25
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
01-10-2011
Week van de borstvoeding
Ik hou me over het algemeen een beetje buiten de discussies op dit vlak, maar ik wou toch even het artikel delen dat in De morgen staat.
Zowat alle moeders willen borstvoeding geven. Hoe komt Vlaanderen dan aan zulke lage voedcijfers? Promotie hoeft niet, schrijft Celia Ledoux naar aanleiding van de Wereld Borstvoeding Week, die maandag start. Ledoux debuteerde in mei met het boek Mama. Ze is schrijfster en moeder.
'Breast is best' levert alleen meer flessenbabys op. Waarom dacht u dat elke brochure van Nestlé en Nutricia die slogan overneemt?
Toen ik zwanger was, dacht ik zoals zowat elke vrouw dat ik borstvoeding zou geven. Elk foldertje riep dat ik mijn kind het beste zou geven. Toen mijn baby geboren was, bleek dat 'beste' niet zo simpel. Ik kreeg over mijn borstvoedingsklachten eerder afkeuring dan hulp - gunde ik mijn kind niet dat beste? Ik bleef aanmodderen en hulp zoeken. Een pediater suggereerde flesjes. Dat vond hij best een goed alternatief.
Mijn ervaring delen vele moeders. Ze willen best, en dan mislukt het. In Vlaanderen krijgt 63 procent van de baby's borstvoeding bij de geboorte. Met drie maanden krijgt 25 procent van die baby's overwegend borstvoeding - sommigen dus ook fles erbij - met zes maanden krijgt 16 procent een bepaalde hoeveelheid moedermelk.
Wij zijn de slechtsten in de Europese klas. Hongarije zit met zes maanden rond 90 procent borstvoeding, Zweden scoort bijna 90 procent, Oostenrijk goed 80 procent. België is samen met Letland absolute hekkensluiter. Als zo veel moeders willen, hoe komen die zuigelingen dan massaal aan het poeder? Het ligt überhaupt niet aan de moeders. Wel aan hoe ze worden aangepakt. En aan die idiote slogan: Breast is Best. Ondermaatse voorlichting Scandinavische vrouwen geven al lang borstvoeding. Ze krijgen er tijd voor. Ze hoeven niet te tobben over afbouwen of 'is-het-de-moeite-wel?' Hun kind is, wettelijk gegarandeerd, minstens een jaar bij hen. Waarom doen Belgische vrouwen het niet? Zij zijn geen slechtere moeders. Wel hangen hen een cultureel stigma en massa's borstvoedingsmythes boven het hoofd. Ten tweede wordt hen kennis onthouden. Ten derde ontbreekt hen de tijd.
Dat derde punt heeft de simpelste oplossing. Als een Belgische vrouw maar twaalf weken thuis is, heeft ze nauwelijks tijd om te leren voeden. Borstvoeding gaat soms een paar weken moeizaam, zeker als je het in je eentje en grotendeels zonder hulp moet leren. Wanneer het echt makkelijk wordt, moet je weer aan het werk. Handig geregeld.
Als je vrouwen wilt doen voeden, moet het zwangerschapsverlof verlengd. Economisch is dat niet minder rendabel. Zweedse vrouwen brengen veel minder ziekteverzuim in ná hun lange tijd thuis, werken dankzij die ademtijd enthousiaster, liever en beter. Hun mannen krijgen niet twee schamele weken maar zes maanden thuis, en hebben een veel betere band met hun kinderen. Niet omdat ze 'af en toe een flesje geven' - noch trouwens de borst - maar omdat ze voor hun kind kunnen zorgen.
Geen expert Met een zieke baby ga je naar de pediater. Pediaters krijgen uiteraard massa's vragen over borstvoeding. Maar in hun opleiding leren ze daarover nauwelijks iets - ja: dat het zo goed is voor het kind. Die nutteloze dooddoener krijgen moeders met voedproblemen dus weer te horen.
Pediaters worden wel voorgelicht over borstvoeding, maar door melkpoederfabrikanten. Hun medische brochures bieden gebrekkige info. Dat kan hen niet verweten worden. De borst is de concurrent, en hun taak is poeder verkopen. Hun raad, die pediaters bij gebrek aan beter aan hun cliënten geven - naast 'een flesje is ook oké' - helpt het voeden dus gegarandeerd om zeep.
Ziekenhuizen willen absoluut borstvoedingsvriendelijke certificaten, kennis over borstvoeding is te vinden bij gespecialiseerde vrijwilligersorganisaties. Maar pediaters noch gynaecologen worden echt bereikt. Zelfs in borstvoedingsvriendelijke ziekenhuizen doet slecht advies borstvoeding vaak mislukken.
Zo komt het dat massa's verdrietige moeders geloven dat ze mislukken, terwijl de zorg heeft gefaald. De moeders zijn in de waan dat ze niet genoeg melk hebben of niet deugen als moeder, terwijl de hulp tekortschoot.
Dit is geen detail. Naast een flinke extra kost voor volksgezondheid zijn dit persoonlijke drama's voor zo veel jonge moeders. Decennia later spreken vrouwen met verdriet over hoe het niet lukte. Vrouwen die met écht kundige hulp probleemloos hun baby hadden gezoogd.
Moeilijk doen Het is zo moeilijk, dat voeden. Is het moeilijk? Nee, het is zo makkelijk als stappen of ademen. Ja, want we hebben collectief zo'n twee generaties geen stap gezet noch geademd. De ene voet voor de andere: dat kennen we niet meer in borstvoeding.
Door deze aberrante situatie is voeden vaak een paar weken flink lastig. Moeders zijn onzeker. Wat zegt dat roze foldertje ook alweer? Ze krijgen tegenstrijdige raad of moeten het alleen rooien. Maar uit folders leer je niet voeden. Het is zoals fietsen: je moet het live kunnen 'afkijken'.
Er is op zich - zelfs bij ons - kennis voorhanden om die problemen op te vangen. Lactatiekundigen bieden deskundige hulp, vrijwilligersorganisaties komen op vraag bij moeders thuis en bieden telefoonpermanentie. Maar dat soort onbekende hoeken en kieren is te veel zoekwerk voor jonge, uitgeputte ouders.
Ik had het geluk na twee weken flesjes op echt kundig volk te stoten, dat zacht en begripvol werkte, zonder onkundig 'Breast is Best'-gezeur. Ik leerde zelfs de borstvoeding weer op te starten, en voed mijn dochter nog steeds.
Met ervaring leer je dan dat de borstvoedingsmythes niet kloppen, en dat bevestigt onderzoek. Flesjesmoeders hebben minder slaap, niet meer. Met allergie gedijt een kind slechter op poeder. Er gaat niets hangen, je bent niet uitgeput, juist ontspannener, je relatie is prima (en niet alleen met je kind).
De meeste vrouwen krijgen de kans niet om de mythes te ontkrachten. Die wordt hen afgenomen, door loze promotie, een ontoereikend marketingkader dat hen met flesvoedingsfolders bombardeert, een gebrek aan automatisch geboden steun. In dit systeem weten alleen hoogopgeleide of zeer gemotiveerde vrouwen de steun die echt helpt te vinden. Ook toeval: die vrouwen vind je in borstvoedingsstatistieken terug. Wil je goede borstvoedingscijfers? Neem lactatiekundigen standaard op in het kraamzorgpakket, promoot hen via ziekenfondsen en kraamafdelingen. Steun vrijwilligersorganisaties. Niet met cheerleading, maar met geld.
Nonsens! 'Breast is best.' Borstvoeding, de beste start: elke zwangere wordt er dood mee gegooid. Maar ouders willen niets uitzonderlijk goeds in die uitgeputte babytijd. Gewoon: een gezond, gelukkig kind. 'Het beste' roept slaapgebrek en babygehuil op; de associatie a pain in the ass is snel gemaakt. 'Breast is best' levert alleen meer flessenbaby's op. Waarom dacht u dat elke brochure van Nestlé en Nutricia dat standpunt overneemt?
Maar voorstanders van borstvoeding noemen borstvoeding ook erg graag 'het beste'. Wat een nonsens! Het is doodnormaal. En best makkelijk, als moeders eindelijk praktische hulp krijgen. Daarin zit het enige verschil tussen borstvoedings- en flessenmoeders. De enen hadden geluk met hoe ze werden geholpen, de anderen niet. Er zijn geen tegenstanders in dit debat - behalve, misschien, een stel winst makende corporaties.
De borst normaal noemen, houdt wel een diplomatisch dilemma in. Zeg je dan ook dat vrouwen niet minder borstkanker krijgen als ze voeden, maar méér als ze de borst laten of kort voeden? Dat kinderen niet minder kans op leukemie of andere kankers hebben, maar een verhoogd risico bij melkpoedergebruik. Dat hart- en vaatziekten, problemen met de luchtwegen, longontsteking, ziekenhuisopnamen niet statistisch verminderen met, maar vaker voorkomen zonder borstvoeding? Dat borstvoeding geen voordelen heeft, maar melkpoeder risico's?
Wel, ja, dat zeg je dus. Niet als belediging, niet als argument, niet als modder gooien. Er zijn geen tegenpartijen in dit debat. Er zijn gewoon een paar feiten. Zeggen dat sport gezond is, beledigt ook niemand. Elke ouder heeft recht op informatie, zonder dat betuttelende 'onder-de-tafel-geveeg'.
Wat dan wel? Een week hoera roepen voor borstvoeding is mooi maar nutteloos zonder echte actie. Neem in het pediatrisch, generalistisch en gynaecologisch curriculum een cursus op die artsen in spe de mogelijkheid geeft moeders van morgen échte eerste-hulp-bij-borstvoeding te verlenen.
Maak de wetgeving strikt: laat poederfabrikanten één folder per jaar sturen naar pediaters, publiek of privé - zonder uitleg over borstvoeding.
Verleen aan vrijwilligersorganisaties behoorlijke geldelijke en logistieke hulp, zodat hun knowhow moeders eindelijk bereikt. Stop met die duizend promofolders, maar zorg voor livehulp: maak lactatiekundigen standaard deel van het kraamzorgpakket, met standaard terugbetaling. Zorg dat in elke kraamafdeling voortdurend een lactatiekundige aanwezig is.
Zet meterschappen op, om gemotiveerde moeders te laten helpen door ervaringsdeskundigen in kraamafdelingen, buiten de overbelaste verpleegkundige staf.
Geef moeders een behoorlijk, langer durend zwangerschapsverlof. Voer deze maatregelen in, en binnen vijf jaar stevenen we op een Zweeds niveau af, weten we collectief meer over borstvoeding, en worden moeders écht gesteund. Als je weet hoe borstvoeding in zijn werk gaat, is het vanzelfsprekend. Wil je de borst promoten? Maak ze dan - in godsnaam! eindelijk! - normaal.
Verder heb ik er niet veel meer aan toe te voegen, behalve dan dat ik dit keer het geluk heb dat ik nog even thuis kan blijven, want anders was ik ook al met borstvoeding gestopt... Maar Florisje krijgt dus nog steeds 100 % exclusief borstvoeding. En we gaan alleszins door tot de eerste mijlpaal: 6 maanden exclusief borstvoeding, zoals aangeraden door de WHO.
01-10-2011 om 14:14
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
25-09-2011
15 weken en één dag
15 weken en één dag, zo oud was Floris gisteren. Ok, dat is niet zoveel specialer dan 15 weken en 2 dagen of 14 weken en 6 dagen, ware het niet dat die dag voor Pepijn wel een hele grote gebeurtenis was. Op 15 weken en één dag ging Pepijn voor het eerst naar Mini Muis. Niet te geloven dat voor Pepijn die tijd nu alweer ten einde is (al praat hij er af en toe nog over). Ik herinner me die dag nog goed, voor het eerst mijn kleintje 'uit handen geven', al had ik er wel vertrouwen in dat hij er goed zat. Daardoor wist ik ook nog goed welkeen kleertjes Pepijn die dag aanhad. Deze:
En daarom deed ik gisteren Floris diezelfde kleertjes aan. Enfin, truitje en T-shirt, dat broekje dat Pepijn aanhad is hopeloos te klein. T-shirt en truitje passen nog net. En zo kunnen we nog eens vergelijken!
25-09-2011 om 21:20
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
17-09-2011
Smeltmomenten
Als je je twee prinsjes naast elkaar in de zetel ziet, dan ga je als mama en papa toch wel een beetje smelten...
17-09-2011 om 20:41
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
25-08-2011
Wie is wie?
Komaan, voor de eer! Wie is wie?
25-08-2011 om 22:07
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
16-08-2011
Onverwacht
Het einde van het verlof voor papa en Pepijn heeft zich wel op heel onverwachte wijze gemanifesteerd. Het begon met het onverwachte zonnetje 's morgens toen we het rolluik optrokken. Changement de planning dus en we besloten in de voormiddag wat op te ruimen en was te doen. 's Middags aten we tongrolletjes in witte wijnsaus en voelden we ons even op restaurant, en dan ging Pepijn in bed. Papa en ik werkten wat in de tuin en aan de was, en Floris was zoals steeds zijn lieve flinke zelf. De onverwacht begonnen mooie dag, leidde ons onverwacht naar de Gavers, waar Pepijn zich nog eens uitleefde op de speeltuin en ik dan onverwacht de vakantie kon afsluiten met een verwenbord. (ahhhhhh ) Ook geheel onverwacht kregen we Pepijn dan overtuigd om nog een wandeling te maken in het bos, en tijdens die wandeling kregen we een onverwacht telefoontje van mijn zus (www.2becomes4.be) dat ze eens gingen binnenspringen want ze gingen een fietstochtje doen. Wij naar huis dus om het onverwachte bezoek te ontvangen. Onlangs kreeg ik van een lieve collega een tent voor de kindjes, en papa stelde die op in de tuin. Dat ontaardde in een onverwachte flinke speelpartij van de kindjes (ze kunnen het dus toch, overeen komen ). En een stoute buur besloot zijn barbeque aan te steken, wat ons op zijn onverwachts deed beslissen om ook maar eentje te doen. Papa trok dus naar de enige slager die op dat ontieglijk uur op een feestdag nog open was, en zo werden de kolen verwarmd. En zo kon papa toch nog onverwacht zijn vakantie afsluiten met die barbeque waar hij zo naar verlangd had.
En vannacht...heeft Floris plots 6 uur tussen twee voedingen gelaten. De laatste week dronk hij zijn voeding van twee uur maar goed vijf minuten meer, maar het was me toch wat onverwacht toen ik hem hoorde en het al bijna 4 uur was... Hij ziet er vandaag al voor te knuffelen uit, maar daarvoor krijgt hij nu nog een dikke knuffel extra, zie.
16-08-2011 om 08:51
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
15-08-2011
Shoot!
Vorige week woensdag kreeg papa bericht van deze man: http://www.verbrugghedavid.be Dat hij vrijdag een studio ter beschikking had, en als we wilden en het paste, we gerust ook eens af mochten komen voor een paar foto's van ons klein mannen! Daar zeggen we natuurlijk geen neen tegen, dus vrijdag werd iedereen gewassen en opgeblonken en kregen the boys hun mooiste kleertje aan. Alle foto's waren heel mooi, maar het zou teveel zijn om ze hier allemaal te plaatsen. Daarom een selectie!
En nog een een dikke dankjewel, David!
15-08-2011 om 14:25
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
10-08-2011
Bellewaerde
Een mooie dag in augustus en een kortingsticket deed ons vandaag met oma naar Bellewaerde trekken. Pepijn was heel heel heel blij met alle diertjes en de leuke attracties. Floris, die heeft flink gegeten, rondgekeken en geslapen zoals thuis, en zo zijn broer een leuke dag gegund. Maar misschien laat ik beter de foto's spreken.
Na een korte omweg naar wat Pepijn 'de grote plons!' noemde (=de Niagara), en waar papa en ik op een dubbele keer screaming eagle werden getrakteerd, trokken we naar het treintje dat door het leeuwen-en tijgersverblijf reed. Papa, oma en Pepijn gingen met het treintje terwijl ik Floris eten gaf. De leeuwen deden waar ze goed in zijn: slapen.
Daarna ging het richting dierenpark. Pepijn zat er op de draaimolen. Een paardje wou hij niet, maar zo'n koets vond hij wel dik ok.
Volgende tussenstop was bij de wasberen, waar we onze picnic op aten. Ook de giraffen kregen een bezoek.
De olifanten werden ook van dichtbij bestudeerd. En dan in het bijzonder de 'grote dikke poep met de kaka op de grond!' (dixit Pepijn)
En dan hadden we nog de zebra's en de buffels niet gezien.
Daarna deden we het andere deel van het park. Dat was vooral kijken naar de kevertjes, splash en boomerang. Maar we zijn wel op Los piratas geweest. Eerst durfde Pepijn niet kijken, maar toen de boot op de glijbaan naar beneden gleed, lichtte zijn gezichtje op en voor de rest van de tocht keek hij zijn ogen uit.
Het was dan al goed namiddag, en we trokken richting kinderpark. We wisten immers niet hoe lang Pepijn het ging volhouden, zijn tweede dag zonder middagdut. Eerst mocht hij oma eens tussen de kangoeroe's rondrijden met de tuff-tuff. Het was mooi hem te zien draaien aan dat stuur.
Dan mocht hij met mij op de rups/vlinders. Dat draaide rond en ging omhoog of naar beneden als je de hendel bewoog. Pepijn had werk hoor.
Vervolgens de 'gekke koets', door Pepijn de gekke/echte bus genoemd, met z'n autobusobsessie. Dat werd de hoofdvogel van de dag. Hij is er zodanig veel opgeweest dat de mevrouw die de attractie bediende zei dat we bij 50 keer een waardebon kregen en Bellewaerde dan zo'n attractie in onze tuin kwam plaatsen. Het was een soort van bus op een arm die draaide naar omhoog en beneden, zoals een vliegend tapijt op de kermis maar dan kleiner. Zijn lach spreekt boekdelen.
We zaten dan ook nog op een treintje.
En dan weer op de gekke autobus.
Tenslotte trokken we nog eens naar de aapjes.
We zijn er geweest van 10 tot 17u20 en ons beide zoontjes zijn heel de tijd heel flink geweest. Pepijn wou zelfs niet weg, maar is niet in slaap gevallen in de auto en heeft thuis dan zonder problemen en dolgelukkig gaan slapen.
10-08-2011 om 21:50
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
04-08-2011
Pairi daiza
Vandaag besloten we het er toch op te wagen, gezien de mooie blauwe lucht deze morgen. We beloofden Pepijn een bezoekje aan de dierentuin, en dat hij olifanten kon zien. Pepijns gezichtje brak open, ook toen hij hoorde dat 'konkel Jürgen en tante Joke' mee gingen. Het was eens een probeersel, want we gingen Pepijn wakker houden en we vreesden wat want hij heeft zijn dut nog steeds erg nodig. Maar het moet zijn dat het zeer interessant was allemaal, want Pepijn weigerde wat te dutten in de buggy, zijn tut werd resoluut terug gegeven en hij keek zijn ogen uit. Maar onze beide prinsjes zijn zoooo flink geweest! Floris was rustig en content. En Pepijn is ondanks het feit dat naar de avond toe zijn bobijntje helemaal af was heel lief en rustig gebleven. In de auto ging hij wat zeuren maar het viel allemaal nog mee. Maar zo'n mooi park, zeg! Die bloemen en perkjes, en mooie gebouwen, en heel veel soorten dieren. Ik vind het echt een aanrader! http://www.pairidaiza.eu/nl/
Pepijn: 'Wat een dikke vis!'
04-08-2011 om 21:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-08-2011
Foto's
Gewoon, foto's zonder verhaal.
03-08-2011 om 20:41
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Weer Belgisch
Wat een prachtweer, zaten we maandag te zeggen. Mooi zonnig, niet te warm. Zo mag het wel nog twee weken zijn. Papa heeft namelijk twee weken verlof, net als Pepijn. Er werden lustig plannen gesmeed voor de rest van de week. Bellewaerde, Paira daiza, aquaplay in de tuin. Gisteren waren we er al aan voor de moeite, drukkend warm en vervelend weer. En vandaag is het al heel de dag aan het gieten. Zucht. België zeker?
Maar kom, maandag hebben we het toch gehad, en we trokken in de voormiddag naar een kinderboerderij hier in de buurt, en in de namiddag naar de speeltuin. Pepijn kan nog steeds niet zwijgen van de ezel die heel luid i-a zei, en van het paardje dat plaste in het gras.
Pepijn bezorgt de haan een hartaanval.
03-08-2011 om 13:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
24-07-2011
35 jaar
Zo lang zijn mijn ouders getrouwd dit jaar. Dit jaar wilden ze wel eens vieren, door uit eten te gaan. Ik moet zeggen, ik had wat schrik. Niet echt voor Pepijn, want we hadden gereserveerd vanaf zes uur, een tapastafel in dit restaurant (http://www.tapa-tapa.be/), dus het was mogelijk om tamelijk snel te tafelen zodat de kindjes op een degelijk uur in bed konden. Ik was voor Floris er was vooral bang dat Floris zoals Pepijn zou zijn en een scenario gelijkaardig aan Pepijns doop in de maak was. Niets van dit alles. Natuurlijk was het chaotisch, met vier kindjes van 3, 2, 1 en 0 jaar op restaurant. Maar ze zijn alle vier erg flink geweest; hebben hun buikje rond gegeten. Net zoals wij trouwens, want het eten was heerlijk! Kort maar goed, zoals ze zeggen.
Vooraf trokken papa, oma, tante Annelies, Fiona, Pepijn en ik met Floris naar kinderboerderij 't Kakelend kippenmuseum in Diksmuide. (http://www.kakelendkippenmuseum.be/index.html) Absoluut een aanrader!!! Het is meer dan een gewone boerderij, met zijn kameel, dromedaris, kangoeroes, zebra-ezel, ...Het was gewoon onbetaalbaar Pepijns blinkende oogjes te zien.
24-07-2011 om 21:29
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-07-2011
3 uur
Zoveel uur slaap heb ik de laatste 48 uur gehad. Jaja, we zitten hier in de zgn 6 weken regeldagen. Een groeispurt dus. Floris wil heel veel eten en is lang wakker, maar zolang zijn eten snel genoeg komt is hij niet malcontent. Alleen die verdomde vermoeidheid hé - en het was de laatste dagen al geen vetten meer. Maar we slaan er ons door. Ook dit gaat voorbij (hopelijk).
Vanavond was het weer fotosessie van de broertjes.
20-07-2011 om 21:29
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
18-07-2011
Poseren
Poseren, dat kunnen we hoor, als het ons gevraagd wordt.
18-07-2011 om 08:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-07-2011
Twee prinsjes
Hij is toch zo lief, onze oudste - altijd klaar om kleine Floris aaitjes te geven. Al riep hij hier wel luid 'nee, van mij!' toen Floris zijn armpje in de richting van grote broer zwaaide. Hij is toch zo alert al, onze jongste - kijkt in de richting van geluid of beweging en volgt het. We hebben soms al de indruk dat hij min of meer doelbewust zijn armen uitzwaait of glimlacht. 3 weken oud alweer...
03-07-2011 om 14:41
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
01-07-2011
Ik tutterde, jij werd getutterd
Om een lang verhaal kort te maken: verdomde hitte. Die zorgde er maandag en dinsdag voor dat Floris een behoorlijk droge lever had, en kun je het ventje iets kwalijk nemen? En omdat hij niet meer kan dan bij mama drinken, werd ik dus afgetapt. Warm zenne. Nu, ik keek dus uit naar wat koelere temperaturen, die gelukkig woensdag eraan kwamen. Maar oei - nog steeds een kleintje dat bijna om het uur drinken wou. Was er meer aan de hand of was hij gewoon de kluts kwijt? Omdat dat verschrikkelijk vermoeiend is, en bovendien werd Floris ongemakkelijk van het vele drinken (hij begon heel de tijd te boeren en af en toe kwam de melk terug - en laten we dat nu willen vermijden!), nam ik contact op met een lactatiedeskundige. Die vroedvrouwen komen je kindje wegen, zo wordt uitgesloten of bevestigd of je nog genoeg melk hebt, want daar heb je weinig controle op bij borstvoeding. En ze komen kijken of je kindje goed drinkt en geven raad. Want borstvoeding, daarover zijn er zoveel meningen en zoveel dingen. En soms zijn er kleine aanpassingen nodig om het voor iedereen perfect te laten verlopen. Nu, ik was wel vrij zeker dat ik meer dan melk genoeg had. Floris had nog steeds veel plaspampers en bovendien verdikt het ventje terwijl je ernaar kijkt. En dat werd ook bevestigd door de vroedvrouw want Floris was op exact een week maar liefst 470g bij... Hij weegt nu reeds 4, 290kg. Niet dat dat kwaad kan, een borstvoedingskindje kan je niet overvoeden, maar het is dus niet dat hij al die voedingsbeurten echt nodig heeft. Er was dus meer aan de hand - ik vermoedde eigenlijk een regeldag want die hebben ze op drie weken, maar dat was het ook niet, of wel, maar niet alleen dat dan. (alhoewel hij de nacht van woensdag op donderdag heeft gedronken om 23u30, 1u, 3u, 3u40, 5u, 7u) U moet weten dat ik als de dood ben dat het met Floris en de borstvoeding afloopt zoals bij Pepijn. Dus toen een vroedvrouw in het hospitaal me zei dat een goed kindje op tien minuten een borst leegdrinkt, heb ik daar goed naar geluisterd. En dus vanaf Floris na een tiental minuten wat begon te 'badderen' en halveling in slaap te vallen aan de ene borst, verpamperde ik hem en legde ik hem aan de andere borst aan. Nu, blijkbaar klopt die tien minuten wel, maar bij een ouder kindje. Zo'n jong kindje zoals Floris heeft toch wel een goeie twintig minuten nodig. Dus door hem na tien minuten af te halen en dan de andere borst aan te bieden, kreeg hij telkens enkel de waterige voormelk binnen. En niet de calorierijke achtermelk. Het ventje was dus nooit echt voldaan, en bovendien had hij door het warme weer begin deze week de gewoonte gekweekt om frequent te drinken, maar kleine beetje, en dat stond hem wel aan. Zo had hij altijd een volle maag, en kon hij veel tegen zijn mama aan liggen. En laat dat nu iets zijn waar die kleintjes zo'n grote behoefte aan hebben. Dus, ik kreeg de raad van de vroedvrouw om Floris uiteraard nog steeds op vraag aan te leggen, maar te zorgen dat er meer tijd tussen zat. Dus als hij mama of zuigen vraagt, de pink geven of een tutje. En zorgen dat hij zeker twintig minuten doordrinkt aan de ene borst tot volledig leeg (dat heeft ze ook eens uitgelegd hoe dat voelt want ja Pepijn die dronk nooit een borst leeg dus ik wist niet echt hoe ik dat kon zien). En dan zou hij automatisch meer tijd tussen laten, zei ze. Wel, tot nu toe heeft ze gelijk gehad. Het lukte gisteravond om uit te stellen met de pink, hij was eigenlijk content zolang hij tegen zijn mama aan kon liggen. En eens het langer dan een uur geleden was dat hij dronk, dronk hij ook weer veel beter door. Ik liet hem heel de borst leegdrinken. En zie, vannacht maar één nachtvoeding!!!!! Na de voeding van 23u (gedaan rond 23u30) ging ik slapen, om rond 3u wakker te worden van een hongerige Floris. En even na 4 sliep hij weer, en kwam ik wakker om 7u van een hongerige Floris. Wat flink! Zo mag het vannacht weer zijn. En het is heel de dag goed gelukt om hem 3 uur tussen te laten. Behalve vanavond dan, maar dat is een ander verhaal. Ik stond alleen met de twee kleintjes dus dan is het niet gemakkelijk om hen beiden content te houden. En een tutje? Hebben we dan ook maar gehaald. Na een tussenstop bij bibi (wat Pepijn heeft maar Floris 'hart keerde' ervan), difrax (ook dat geen succes) blijkt hij nu een rubberen tutje toch wel te aanvaarden. Niet dat ik het constant wil geven, maar toen Pepijn vanavond moest eten en Floris wou zuigen (en ik mijn pink voor andere dingen nodig had) kwam het wel van pas.
01-07-2011 om 21:57
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
24-06-2011
Twee prinsjes
Twee prinsjes, en ik ben de koningin te rijk.
24-06-2011 om 22:36
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-06-2011
En met ons?
Met papa heel goed denk ik. Hij is wel wat moe maar het valt nog redelijk mee. Ik heb de indruk dat dit vaderschapsverlof wat relaxter verloopt dan het vorige. Wat jammer van het weer, anders kon hij een toerke met zijn fiets gaan doen. Maar het zal nu een ontspannend warm bad moeten worden.
Vader tekent een mestkar voor zijn zoon.
Met mij heel goed. Reeds in het hospitaal voelde ik me niet 'pas bevallen' en het gaat hier altijd maar beter. Wat moe natuurlijk maar het valt nog goed mee. Alles verloopt hier rustig en we voelen ons goed. De weegschaal die staat al aan een paar honderd gram minder dan voor de zwangerschap dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes.
Met Pepijn never better. Zaterdag had hij het wat moeilijk maar hij was vooral moe en hij heeft een vuile kaka gedaan, daarna voelde hij zich precies heel wat beter. Hij is echt de lieve grote broer, niks jaloers, en wil zelfs al met Floris spelen ("Flolis, traktor ebben?"). En telkens hij ziet dat Floris slaapt, gaat hij ervoor staan en roept "Boe! Flolis!". We doen er natuurlijk alles aan om alles zoveel mogelijk in Pepijns oude ritme te laten, en hem dus nog steeds samen in te stoppen, en als ik kan haal ik hem op in Mini Muis. Want ja hij gaat nog steeds naar de crèche, ik heb getwijfeld om hem eventueel een paar dagen thuis te houden, maar wetende dat hij zich daar zo amuseert, en het dan toch straks drie weken vakantie is, en hij daarna al naar school gaat, hebben we beslist dat we alles in zijn oude doen laten. En Pepijn, die vraagt zelfs in het weekend naar zijn vriendjes, en als we passeren aan Mini Muis roept hij het enthousiast uit.
Pepijn in de aanval. Hij loopt snel op papa af en springt in zijn armen.
Wat is hij groot geworden...
Met Floris gaat het zo goed als het met een vers baby'tje maar kan gaan. Hij is heel rustig, veel rustiger en op zijn gemak dan Pepijn was. Hij is ook al vaak wakker en heel alert. Hij drinkt fantastisch goed (en ik kan vergelijken) en momenteel keert er niks terug. Als hij huilt, is het om eten. Simpel, toch? Elke avond heeft hij wel zijn clustermoment, dan wil hij een paar uur bij mama zijn maar dat valt goed mee. Ik kan me voor de tv of voor mijn computer zetten en tegen 22u ongeveer is zijn mamabehoefte bevredigd en kunnen we allemaal gaan slapen voor de nacht. En doordat hij een goede drinktechniek heeft, niks geen kloven hier en geen pijn.
Floris heeft de kip in de mot.
En vindt het blijkbaar grappig.
En de kip kreeg echt ook slaag.
Herkent u het eskimopakje nog?
20-06-2011 om 13:24
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
17-06-2011
Zoek de verschillen :-)
Dit keer niet van de buik, maar van het kindje.
17-06-2011 om 07:54
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
15-06-2011
Terug thuis
Vandaag verhuisden Floris en ik van hier...
In het ziekenhuis.
naar huis!
En dat is allemaal vlot verlopen! Al voel ik wel dat ik vandaag niet gerust heb, en met de waarschuwing van de verpleegsters (opletten voor blaasontsteking) en de kine (ik heb diastase) op zak zou ik morgen toch best even een rustmoment inlassen. Maar goed, we kwamen thuis, hadden nog net de tijd om te eten en dan was het etenstijd voor Floris. Dan hebben we hem in zijn park gelegd, en heeft hij een goede dut gedaan, terwijl papa en ik dan tijd hadden om eindelijk de geboortekaartjes te verzenden. Door dat verlengd weekend hebben we ze namelijk pas deze morgen ontvangen. Gelukkig wel nog net op tijd om de gynaecoloog en de kraamkliniek een kaartje te bezorgen. Daarna ging papa naar de post, en Floris wou weer eten. En daarna deed ik nog wat valiezen, was, enz aan de kant.
Dan was het eindelijk tijd voor bezoek van mammie en pappie. Ze hadden kleine Floris nog niet kunnen zien, ocharme, want bij Floris' geboorte waren ze zo'n 1000km van ons verwijderd. Maar gisteravond dus terug in het land, en vandaag 'betikketakt' om ons kleine boeleke te komen bewonderen. Daarna hebben we Pepijn van Mini Muis gehaald, benieuwd wat zijn reactie zou zijn na zijn positieve reactie in de kliniek. Hij kwam meteen naar me toe, ik zag hem kijken, een kleine frons, en dan 'Waar is Lolies?'. 'In zijn bedje' 'Ikke kijken'. En dan zag hij de beren die Floris' van mammie gekregen had en die wou hij dan. Een paar dikke knuffels en hop naar zijn speelhoek om zich te amuseren. De rest van de avond kwam hij af en toe kijken, hij is ook een paar aaitjes komen geven, maar hij was dus niet jaloers dat ik Floris vasthad of eten gaf. Hij heeft goed gegeten en is zonder problemen gaan slapen, niet zonder weer te vragen 'Waar is Lolies?' toen hij zag dat ik hem niet meehad. Pepijn reageert momenteel dus nog heel positief.
En Floris, die liet het niet aan zijn hart komen. Hij heeft twee keer zeer goed gedronken, en twee keer wat minder. Natuurlijk is het wel wat lawaaierig met Pepijn in huis. Maar hij was op zijn gemak en rustig, heeft goed geslapen, heeft lang liggen rondkijken ook. Daarnet had hij het even wat moeilijker maar zolang hij mama kan tanken is het ventje gelukkig. Hij doet het zeer goed momenteel, onzen kleinsten. Hopelijk mag het zo blijven, want we blijven natuurlijk aan Pepijns geval denken hé. Maar kom, we blijven positief en hebben er goede hoop op dat het wel zo niet zal worden.
15-06-2011 om 22:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes. 
