Blijkbaar hadden oma en opa toch foto's genomen toen Pepijn aan het eten was:
07-12-2009 om 20:13
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
06-12-2009
Baby blue eyes
Ik zou het alvast weten, als ik als meisje moest kiezen .
06-12-2009 om 22:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Nederland, again
Papa is terug naar Nederland, van de zondagavond nu dus, deze week. Met wat geluk zou hij morgenavond misschien al weer thuis kunnen zijn. En anders dinsdag. Duimen jullie mee met me?
En terwijl jullie dat doen, mogen jullie nog even genieten van een filmpje van Pepijn.
Donderdagavond reeds stak ik met Pepijn over naar onze 'thuisstreek', waar zijn grootouders wonen. Om het gemis van papa wat te vergeten, zodat ik ook wat gezelschap had. Want hoewel mammie en pappie een paar keer overstaken deze week, zijn vooral de avonden het meest kwellend... Vrijdagmorgen mocht ik eindelijk mijn lokken gaan kortwieken . Dus nadat Pepijn wakker was geworden en ik hem had aangekleed, vertrokken we naar de kapster. Oma was daar al, de kapster was bijna klaar met haar. Ik sprak af dat oma Pepijn dan weer meedeed, want dan moest hij weer wat slapen. Bij de kapster zette hij heel het salon op stelten. Eerst in de armen van een vriendelijk oud vrouwtje dat maar al te graag hem even vasthield . Even later op zijn buik op de grond en toerkes draaien. Hij had de draad van de haardroger vast, gelukkig was oma snel of heel de boel lag op de grond. In de namiddag dan na nog een goede dut en zijn groentjes (venkel, tomaat en zalm met patatjes), gingen we naar mammie en pappie zodat zij ook wat quality time met hem hadden. En of! Een Pepijn, pas wakker, net gegeten - de beste combinatie! Ondertussen gingen oma en ik even naar het stad, met een baby'tje is dat toch niet zo eenvoudig. En dan konden mammie en pappie zich ten volle op onze kleine prins toespitsen. Na wat gedol op de mat en een heleboel gekraai in zijn stoel, was hij moe en heeft hij nog een goede dut gedaan. Even later kwamen oma en ik weer toe, we hebben nog op het gemak een koffie gedronken en wat later was Pepijn wakker. Even vrolijk als altijd vertelde hij me hoe leuk zijn dag al geweest was. Dan gingen we weer naar oma thuis om hem zijn fruit te geven. Daarna vertrokken we naar de dokter. We moesten een kwartiertje wachten in de wachtzaal, en in die tijd heeft Pepijn heel de kamer op stelten gezet. Nee niet huilen, van contentement! Er was daar een jongetje van een jaar of 11, en die vond Pepijn wel grappig, dus hij trok wat gezichten en zwaaide. Voor Pepijn het startsein om helemaal los zu gehen! Zwaaien met de armpjes, kraaien honderduit, brrrbrrbrrr met bijhorend speeksel, boekjes bekijken, spelen en doen. Zo gelukkig dat hij was! Je ging niet zeggen dat hij wat ziekjes was...
Vanavond was er jongerenviering van de SJJ, omdat Pepijn goed geslapen had, namen we hem mee. Er waren nog 2 kindjes, Helena van Hans en Sandra, goed anderhalf jaar oud, en Margo van Insani en Jan, bijna 11 maanden. Kindjes, speelgoed. De combinatie die Pepijns hartje sneller doen slaan. Hij was dan ook superblij met het gezelschap. Helena gaf hem speelgoed aan, Margo kroop rond hem, en Pepijn maar alle nieuwe speeltjes ontdekken. De jongerenviering werd dan ook opgeluisterd door het vrolijk kindergekraai. Ik was ook erg blij om Pepijn zo bezig te zien. Het is een supersociaal ventje. En andere kindjes, daar wordt hij helemaal dolgelukkig van! Eén minpuntje van heel het weekend: ik heb geen foto's genomen. Ik denk oma en opa ook niet - misschien mammie en pappie?
05-12-2009 om 22:34
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Over Pietje, Plassertje en Piemeltje
Vrijdagmorgen toen ik Pepijn zijn pamper ververste, zag ik iets vreemd aan zijn piemeltje. Ze hadden de dag ervoor bij Kind en Gezin het velletje eens achteruit getrokken, en ik dacht 'is er hier wat vuil in gekomen of zo?'. Want de top van dat piemeltje zag erg rood, en zijn pipi rook raar. En toen ik dat velletje wat wegtrok, zag ik eronder dat het er niet goed uit zag. Veretterd, eigenlijk. Met het weekend in het vooruitzicht, en omdat het er niet goed uitzag, naar de dokter dus! Pepijn zag er anders niet zo ziek uit, behalve een lelijke hoest die ik dan ook meteen toch eens zou laten horen. Maar geen koorts, geen zieke man. Naar de dokter. Omdat ik bij de grootouders zat, zijn we naar mijn vroegere huisdokter geweest. Ondertussen was het reeds zijn dochter, een erg lieve jonge vrouw. Pepijn was geïntrigeerd en haalde zijn liefste lach boven. En ze mocht al voelen dat ze wilde. Onze kleine prins heeft een ontsteking van zijn piemeltje. Waarschijnlijk is er inderdaad vuil achter zijn velletje gekomen. En die ontsteking van zijn piemeltje heeft ook een blaasontsteking veroorzaakt . Hij is wel erg flink hoor, want de dokter zei dat ze dan meestal schreeuwen als ze plassen. Pepijn niet, maar hij hield wel even zijn adem in als ze op zijn blaas duwde. Het deed hem toch pijn. We hebben dus medicatie, en ook voor zijn verkoudheid. Maar aan wat hij de laatste dagen allemaal heeft uitgevreten, zou je niet zeggen dat hij ziekjes is. Maar daarover straks meer...
05-12-2009 om 21:35
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-12-2009
Volgende bezoek aan Kind en Gezin
Onze kleine prins is weer gekeurd. 9,7kg voor 73 cm en een hoofdomtrek van 45,5 cm. Daarmee ligt zijn gewicht wat boven gemiddeld maar niet in een alarmgrens. Hij is ook stevig gebouwd... Hij is iets groter dan gemiddeld. Ondertussen is maatje 80 dan ook al goed gevuld, de broeken maat 74 beginnen ook te kort te worden. Verder kreeg hij goeie punten voor zijn fijne motoriek: het feit dat hij dingen tussen duim en wijsvinger opneemt, van de ene hand in de andere doorgeeft. Over het nog niet kruipen moeten we ons geen zorgen maken, blijkbaar is de gemiddelde leeftijd 11 maanden. Met al die vroege kruipers zou ik dat soms wel eens vergeten. Het feit dat hij al een tijdje achteruit schuift en dat hij nu ook zelf op zijn knieën geraakt, is alleszins goed. Het zal wel komen, of helemaal niet. Op 'taalkundig' gebied is hij blijkbaar wat voor op zijn leeftijd, dat heeft hij daar al bewezen. Pepijn babbelt erg veel, heel veel verschillende klanken. En hij snapt al een paar woordjes. Als hij ergens naartoe wil strekt hij zijn armpje in de richting. Wijzen doet hij niet, maar hij gebruikt heel zijn hand. Over al dat overgeven zei de dokter desnoods weer Zantac te geven, maar ik ga dat eerst aan de kinderarts vragen. Ik ben niet zo'n favoriet om opnieuw met die Zantac te beginnen.
Gewicht volgens leeftijd.
Hoofdomtrek volgens leeftijd.
Grootte volgens leeftijd.
Picknickskes!
Waar heb ik me hier gemanoeuvreerd .
Zelf op mijn knieën!
...maar nog niet voorruit...
03-12-2009 om 19:38
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
02-12-2009
Hoor wie klopt daar...?
Hey papa, waarom ben ik zo blij? Ik kreeg vandaag in Mini Muis reeds mijn schoentje van de Sint. Daar had (ik) Griet en Tine mooi aan geknutseld. De Sint vond het zo mooi dat hij het helemaal met lekkers vulde...!
02-12-2009 om 20:12
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
01-12-2009
Hoihoi!
Dag papa, hoihoi! Zwaai, zwaai! Kijk eens hoeveel ik al veranderd ben bij gisteren. Ik kan iets nieuw en mama is erg trots: ik draai de flapjes van mijn boekje zelf om. Mama was aan het vertellen en ze heeft het me niet eens moeten tonen. Op elke pagina had ik meteen het flapje omgedraaid, alleen bij de schaapjes had ik was moeite want dat flapje zat andersom. Flink hé van me! In het bad was ik om van te gieren... Ik heb eerst gevonden dat ik belletjes kon blazen in het water, en nee papa niet met mijn poep! Ik vond het erg grappig, ik klonk als Donald Duck - wie dat ook mag zijn. Daarna moest ik niezen, daar schrok ik van en toen begon ik wild te spartelen in bad. Daar schrok ik dan weer van. Stel je maar een natte keuken voor, papa. En daarna vond ik er niks beter op dan die beker die mama me gegeven had, over mijn hoofdje uit te gieten. Ik was geschrokken en ség mama lach me eens niet uit!
01-12-2009 om 19:13
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-11-2009
Fiona en Pepijn (3)
Ok, ik weet dat opa hier waarschijnlijk weer met me zal lachen, en toch zal ik het nog eens zeggen: Fiona en Pepijn zijn toch duidelijk familie. Ze lijken zelfs op elkaar. In het begin zag je het niet echt, maar nu, allez, kijk gewoon eens naar deze foto waar ze naast elkaar in een boekje kijken!
Of bij elkaar in de eetstoel.
Het werd duidelijk dat Pepijn Fiona supertof vindt, en Fiona soms eens denkt 'wat zit jij hier nu met je armen te wapperen naar me' . Ze wou Pepijn zelfs in haar kar zetten waarmee ze haar pop rondrijdt . Terwijl Pepijn heel zijn leven in bwabwataal aan Fiona uit de doeken deed. Interessant hoor!
30-11-2009 om 16:24
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
29-11-2009
Een beetje te vroeg
Het is nog geen kerst, er staat nog helemaal geen boom. Maar toch is hier al, ik stel hem aan u voor, Rudolf. Rudolf is een rendier, met een rode neus .
29-11-2009 om 22:01
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Pepijns zondag
Pepijns zondag zag er als volgt uit: Na een goede tuk van bijna 13uur, een half uurtje gespeeld bij mama en papa in bed. Fles om 8u30, daarna weer in bed. Geslapen tot 11u. Naar de auchan om water en pyama's. Eens terug groentenpap van ei en waterkers. Moe en dus weer in bed om 14u. Erg moe! Geslapen tot 16u30. Verrassing bij ontwaken: mammie en pappie waren er. Veel gebabbeld, gespeeld, fruitpap en boterhammetje gegeten. Beer heel de dag dicht bij me. Na het vertrek van mammie en pappie nog even wakker, dan in bad, fles en in bed.
29-11-2009 om 21:26
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
De eerste...
Tandjes zijn er! (eindelijk) Reeds in augustus, Pepijn was toen bijna 6 maanden, had hij de eerste typische tekenen van tandjes krijgen. Ook de dokter zei dat er 7 (!) klaar zaten. Maar blijkbaar zijn het maar trage tandjes bij Pepijn, want na die korte periode hebben we maar 1 keer meer gedacht, zouden ze nu komen? Toen Pepijn 1 nacht had gehuild en na een perdolan pas gekalmeerd was. De volgende morgen stond zijn tandvlees dik en zijn kaken rood. Bij nichtje Fiona hadden ze ook al vroeg gezegd dat er klaar zaten, ook bij haar hebben ze er lang over gedaan. Maar nu zijn ze er dus, de 2 onderste. Ik had het zelf nog niet gezien, en eigenlijk kun je ook nog niet veel zien. Het is niet dat je plots 2 witte tandjes in zijn mond zag. Maar Griet van Mini Muis heeft het vrijdag gevoeld in zijn mondje. 2 scherpe randjes vanonder. Zonder last, zonder gehuil. Donderdagavond had hij wel even een moment waarop ik niet wist, wat is er gaande. Dat was echter van korte duur. En zijn kaken zijn wat rood, en hij heeft een snotneusje. Maar voor de rest even vrolijk en taterend als altijd. Flinke man!
Zo zag ik er vandaag uit... Wat je niet op de foto kunt zien, ik heb 2 builen. In Mini Muis viel een groot stuk speelgoed op mijn hoofdje. Ze waren erg geschrokken en ik ook. Maar gelukkig kreeg Tine me vlug weer kalm. De 2 builen zijn wel indrukwekkend, maar verder voel ik er niet veel meer van. Ik draag ze dan ook als trofeeën, want het zijn mijn eerste builen, maar heel heel waarschijnlijk niet mijn laatste.
25-11-2009 om 20:31
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Moeder,
Als - net wanneer je kleintje ab-so-luut niet in die autostoel wil gewrongen worden - de hemelsluizen worden opengezet, je kleintje vanop die veel te kleine achterbank steeds zijn armpjes weer uit die gordels wriemelt, en je je rug voelt nat worden tot op het vel, ondertussen achter je een boer begint te tuten omdat hij per sé in jouw parkeerplaats wil, dan, ja dan...
dan denk je wel eens, moeder, waarom leven wij...
25-11-2009 om 20:10
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
24-11-2009
Dag papa!
Dag papa, ver van mij... Ik kan nog niet zwaaien, ik kan nog geen kusjes geven. Daarom mijn meest innemende lach!
24-11-2009 om 20:26
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
22-11-2009
9 maanden oud!
Pepijn is vandaag 9 maanden oud - het wordt al een flinke kerel. 9 maanden geleden was het ook al zo'n hels weekend van huizen bezoeken (het was een krot en ik was niet geïnteresseerd want ik had weeën ), fietstochtjes van papa en een plots bezoek aan het ziekenhuis. Gelukkig hebben ze ons hier vandaag wat met rust gelaten. Deze voormiddag deden we een uitje naar Brugge. Niet om een romantische wandeling te doen - al had ik er wel zin in want het zag er prachtig uit met al die herfstbomen. Maar het was dus om een paar referenties te gaan bekijken. Pepijn heeft heel de weg geslapen en heeft er dus weinig van gemerkt. Deze namiddag heb ik een dessert uitgeprobeerd om te serveren aan Emmy en Koen als ze komen zaterdag. We ruimden nog wat op, speelden nog wat met Pepijn, ik maakte soep, papa ging naar onze bouwgrond om af te spreken met de aannemer die de bomen komt rooien. Nadat Pepijn daarnet in bed zat, aten we een feestmaaltijd die ik hier ook uitprobeerde voor volgende week. Bovendien heeft papa dan nog maar eens lekker gegeten, want naar het schijnt trekt het eten op die hotels waar ze moeten verblijven op niet veel. En nu zijn we nog eens de laatste offertes aan het overlopen.
Onze negenmaander zijn groeispurt is zeker over, hij slaapt weer goed 's nachts, slaapt door tot rond 6u. En hij slaapt overdag ook weer goeie tukjes. Hij begint wel serieus aan mama te hangen. Papa is momenteel niet goed genoeg als ik in de buurt ben. Als ik er niet ben gelukkig wel nog. Van vreemde mensen begint hij nog steeds niet te huilen, gelukkig maar. Maar als hij mij ziet wil hij toch vlug naar mij terug. Ik hoop gewoon dat hij papa nog herkent...
Een berehap groenten.
Met zijn onafscheidelijke vriend de beer.
*gniffel, gniffel*
Dat kietelt, papa!
Ik ga hier zo meteen iets uitvreten en je gaat het me meteen vergeven omdat ik zo naar je kijk!
Een kleine vent op een groot bed.
Boekjes lezen en ondertussen tamtam spelen! Wie zegt dat mannen geen 2 dingen tegelijkertijd kunnen?
22-11-2009 om 20:21
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-11-2009
Berichtje
Ik zit eindelijk (!) neer in mijn zetel, en maak nog even tijd voor dit berichtje dat ik vond in Pepijns schriftje van de crèche. (en ik citeer Tine)
HOERA HOERA, Door het vele stimuleren heeft Pepijn vandaag een halve tegel vooruit geschoven! Bravo!! Hij zette zijn beentjes in kikkersprong en duwde zich af met zijn rechterbeentje, half op zijn knie en met zijn linkerarm zo wat langs hem, de rechter goed gestrekt! Wat vreemd maar hij deed het! Bravo!!
Joepie
En tweewerf joepie, ons huis staat sinds vandaag online, morgen komt er reeds bezoek! Het zou nu wel erg veel geluk zijn als dat al iets zou betekenen, maar kom, er is toch interesse.
20-11-2009 om 22:27
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-11-2009
Dur dur d'être bébé
Alles moeten ze nog leren...wat voor ons supersimpel lijkt, is voor onze kleine kerel een grote stap. Na nog een kwellend weekend en een niet zo'n super maandag, is sinds dinsdag de groeispurt verleden tijd. Tegelijk zien we hier weer wat nieuwe dingen. Zoals onder en tussen en in dingen kijken, dat kon u gisteren reeds lezen. Hij begint de flapjes in zijn boekjes op te heffen. Het spelen verloopt meer geconcentreerd en bewuster. In Oei, ik groei! las ik ook dat baby'tjes nu echt kunnen genieten van dingen te betasten, aan iets te voelen. En niet alleen met hun handjes - ze schurken blijkbaar met vanalles tegen voorwerpen om te weten hoe het voelt. Er stond een voorbeeld van een kindje dat overal met haar buik tegen wreef. Ik moest er gisteren nog om lachen, er kwam me spontaan een nieuw werkwoord voor de ogen . Maar onze prins deed het vanavond ook toen hij (achteruit) op zijn buik door de woonkamer schoof en plots tegen het tv-meubel belandde. Eerst vond hij het niet zo leuk, maar toen voelde hij met zijn hoofd tegen de kast. Hij wreef het echt weg en weer tegen het hout. Deed me aan Balou de beer denken. Voor ik de camera vasthad en kon filmen dacht hij er alweer aan dat hij niet vooruit was geraakt, dus de stemming sloeg om. Daarom in de plaats een filmpje hiervan:
Het sprongetje heeft zeker al 1 ding opgeleverd. Iets wat hij hiervoor niet deed. Sinds vanavond zelfs: Pepijn kijkt in voorwerpen, onder, achter, boven. Het begon toen ik deze avond met hem in een boekje keek. Dat is 1 van Pepijns lievelingsbezigheden. Hij zit dan altijd muisstil en super geconcentreerd te kijken, wat te voelen, weer te kijken. Toen we bij foto's van poezen aanbeland waren, zijn lievelingsdieren, begon hij weer zijn 'pe pe pe' te zeggen. En dan voelde hij aan de poes, nam het boekje vast en draaide het om, alsof de poes erachter zat. 1 Keer kon nog toevallig zijn, maar hij heeft het een keer of 5 gedaan. Dan zat hij op tafel voor zijn badje, en omdat papa niet kon helpen wou ik zijn badje vullen, we hebben hier een kom om het water aan te vullen want de shantala kan niet onder de kraan. Plots zag ik Pepijn zijn bad vastnemen en omkeren zodat hij erin kon kijken . Gelukkig zat er nog geen water in.
18-11-2009 om 21:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Niet storen!
Niet storen! Pepijn leest een boek.
18-11-2009 om 20:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
.
. Hij is wel erg flink hoor, want de dokter zei dat ze dan meestal schreeuwen als ze plassen. Pepijn niet, maar hij hield wel even zijn adem in als ze op zijn blaas duwde. Het deed hem toch pijn.
En daarna vond ik er niks beter op dan die beker die mama me gegeven had, over mijn hoofdje uit te gieten. Ik was geschrokken en ség mama lach me eens niet uit! 
