En dat is allemaal vlot verlopen! Al voel ik wel dat ik vandaag niet gerust heb, en met de waarschuwing van de verpleegsters (opletten voor blaasontsteking) en de kine (ik heb diastase) op zak zou ik morgen toch best even een rustmoment inlassen. Maar goed, we kwamen thuis, hadden nog net de tijd om te eten en dan was het etenstijd voor Floris. Dan hebben we hem in zijn park gelegd, en heeft hij een goede dut gedaan, terwijl papa en ik dan tijd hadden om eindelijk de geboortekaartjes te verzenden. Door dat verlengd weekend hebben we ze namelijk pas deze morgen ontvangen. Gelukkig wel nog net op tijd om de gynaecoloog en de kraamkliniek een kaartje te bezorgen. Daarna ging papa naar de post, en Floris wou weer eten. En daarna deed ik nog wat valiezen, was, enz aan de kant.
Dan was het eindelijk tijd voor bezoek van mammie en pappie. Ze hadden kleine Floris nog niet kunnen zien, ocharme, want bij Floris' geboorte waren ze zo'n 1000km van ons verwijderd. Maar gisteravond dus terug in het land, en vandaag 'betikketakt' om ons kleine boeleke te komen bewonderen. Daarna hebben we Pepijn van Mini Muis gehaald, benieuwd wat zijn reactie zou zijn na zijn positieve reactie in de kliniek. Hij kwam meteen naar me toe, ik zag hem kijken, een kleine frons, en dan 'Waar is Lolies?'. 'In zijn bedje' 'Ikke kijken'. En dan zag hij de beren die Floris' van mammie gekregen had en die wou hij dan. Een paar dikke knuffels en hop naar zijn speelhoek om zich te amuseren. De rest van de avond kwam hij af en toe kijken, hij is ook een paar aaitjes komen geven, maar hij was dus niet jaloers dat ik Floris vasthad of eten gaf. Hij heeft goed gegeten en is zonder problemen gaan slapen, niet zonder weer te vragen 'Waar is Lolies?' toen hij zag dat ik hem niet meehad. Pepijn reageert momenteel dus nog heel positief.
En Floris, die liet het niet aan zijn hart komen. Hij heeft twee keer zeer goed gedronken, en twee keer wat minder. Natuurlijk is het wel wat lawaaierig met Pepijn in huis. Maar hij was op zijn gemak en rustig, heeft goed geslapen, heeft lang liggen rondkijken ook. Daarnet had hij het even wat moeilijker maar zolang hij mama kan tanken is het ventje gelukkig. Hij doet het zeer goed momenteel, onzen kleinsten. Hopelijk mag het zo blijven, want we blijven natuurlijk aan Pepijns geval denken hé. Maar kom, we blijven positief en hebben er goede hoop op dat het wel zo niet zal worden.
15-06-2011 om 22:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
14-06-2011
De gevoelige plaat
Lieve grote broer...
14-06-2011 om 21:17
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
13-06-2011
En ondertussen met Pepijn
Ik moet toegeven dat ik me wel wat zorgen heb gemaakt over hoe Pepijn ging reageren. Hij mag dan al wel super lief zijn en heel veel begrijpen; het blijft een tweejarig en een paar maanden manneke waarvoor de wereld uit niet veel meer bestaat dan mama en papa en spelen en grootouders en zo. Een baby is daarin een heel abstract iets. We hebben Pepijn nu wel wat voorbereid, met een boekje over paardjes in mama's buik, het park zetten en hem in de kamer van de baby te laten spelen. En met vorige week uit te leggen dat het kon zijn dat mama plots pijn aan de buik kreeg, en dat ze dan naar meneer de dokter moest in het ziekenhuis, en dat de baby dan zou komen. Maar dat alles is niet tastbaar zolang het niet gebeurd is. Pepijn is momenteel op vakantie bij oma. Zo heeft hij afleiding en aandacht, kan papa hier mij ondersteunen, en verloopt alles voor Pepijn in de minststresserende omstandigheden. Oma kan geen nieuwe superlatieven meer uitvinden om de omschrijven hoe lief en flink Pepijn wel niet is, en mama hier voelthaar hart groeien elke keer ik mijn jongen aan de telefoon met zijn hoge stemmetje zijn morgen hoor omschrijven. Natuurlijk komt Pepijn hier elke dag op bezoek. Vrijdagavond was de eerste, spannende keer, want hoe zou hij op zijn broertje reageren?
Hij kwam binnen, riep "mama!" en begon me te knuffelen. Over de baby zwegen we, dat mocht hij zelf ontdekken. Na een lang knuffelmoment, keek hij de kamer rond. Hij zag de versiering op het hokje van de baby's, en riep: "Kijk! Een ballon! Beertje!". Hij ging wat dichter kijken, en zag het bedje waarin Floris lag. We zeiden "Dat is de baby Pepijn". En hij "Ikke kijken naar de baby." Papa ging Floris verversen,en oma moest Pepijn opheffen, zodat hij alles goed kon zien. En hij begon te omschrijven "handjes, pamper, baby weent, piemel."En toen ik borstvoeding gaf, kwam hij kijken maar niets jaloers of duwen of trekken. Hij reageert super, onze lieve man.
Uiteraard zorgen we dat Floris in zijn bedje ligt als Pepijn toekomt, zodat we hem kunnen knuffelen zolang hij wil. En uiteraard is hij overladen geweest met cadeautjes. Maar hoe hij nu al gereageerd heeft, dat is een droom. Gisteravond bij het bezoek heeft hij zelfs Floris een aantal minuten liefkozend over het hoofdje geaaid, met een lieve blik in zijn ogen.
De vakantie bij oma verloopt ook super. Gisteren zijn ze zelfs naar het schoolfeest in Vlamertinge geweest, waar Pepijn speelde met andere kindjes en heel veel hesp at. En op deze foto ziet u Pepijn die pruimen kersen zag hangen...
13-06-2011 om 11:32
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
12-06-2011
Omdat je daarnaar kan blijven kijken...
Koekoek!
Met zijn prachtige tenuetje bij papa (dank u tante Annelies ).
Al af en toe een onbewuste glimlach gezien.
Onze grootste aap wou ook eens poseren.
12-06-2011 om 21:17
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-06-2011
Een eerste impressie
Een eerste impressie van nieuw leven, één dag oud... Met dank aan David voor de mooie foto's!
(Everybody was kung fu fighting... )
11-06-2011 om 00:00
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
't Is zover!
Tussen de pampers, borstvoeding, en kleine kreetjes door, komen wij u hier fier melden... De geboorte van Floris! 10 juni werd de datum, en het is een heuse kerel met zijn 3,820kg en 52cm. Dus nog een kleine prins erbij ten huize Pepino, en mama en papa zijn dolblij! Voor nieuws, bevallingsverhalen, foto's, stay tune!
11-06-2011 om 00:00
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
08-06-2011
Onze kapoen
Zie hem zitten, een echt manneke met zijn sponsen broekje, pantoffels, trui mét kraan op en niet te vergeten de blauwe plekken op zijn scheenbeen.
En zo'n foto's krijg je als je aan je mannen vraagt om te lachen voor de foto.
Eens de toren gebouwd, doet Pepijn niets liever dan het omver gooien. Een actiefoto:
08-06-2011 om 20:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Vals alarm
Het valt me op hoe druk de blog dezer dagen bezocht wordt. Ramptoeristen als jullie zijn, komen jullie hoogstwaarschijnlijk regelmatig piepen. 'Zou ze al bevallen zijn?' Nu, het is wel leuk, te zien hoe er meegeleefd wordt. Wel - maandagnacht was het vals alarm. Na het gynaecoloogbezoek van maandagmorgen, had ik heel de dag pijn in mijn onderrug en onregelmatige harde buiken. Maar van een ander kaliber dan die van vorige week - zijnde: secondje, ik stop even met babbelen en concentreer me op de pijn. Gaan slapen met de gedachte 'we zien wel zeker?'. Rond middernacht ben ik dan eindelijk in slaap gevallen, nog steeds met die harde buiken. Tot ik 20 voor drie plots wakker schoot van een wel erg pijnlijke wee. Gsm erbij genomen, stopwatch aan. En ja, twintig minuten later weer eentje. En nog eens twintig minuten later weer eentje. En dan 17, 15, 12 minuten. Ze waren duidelijk herkenbaar, de echte. Niet zoals die flauwe voorweetjes die zo van ver eens afkomen, je buik een beetje hard maken en dan weer voorbij zijn vooraleer je denkt, 'nu is het genoeg'. Nee, ze begonnen ergens onderaan in mijn rug, na een seconde of twintig was die pijn echt erg, en dan begon mijn buik volledig hard te worden, mijn bol in een teut. En na nog eens twintig seconden en een puffende mama, begon het weer te minderen tot er alleen een wat zeurende pijn in mijn onderrug zat. Te weten dat het nog pijnlijker kan - ik herinnerde me plots weer meer details van de bevalling. Zo tegen vijf uur 's nachts ongeveer heb ik papa wakker gemaakt. En gezegd dat het al regelmatig om de zeven minuten was. J mompelde 'Ga ik je naar de kliniek moeten voeren, ja?' En ik zei: 'Ik denk dat je niet gaat moeten werken vandaag.' Ik heb toen uit het bed gekomen om nog iets te gaan eten want ik werd gek van de honger en ik moest bovendien verschrikkelijk naar het toilet. Dat uit het bed komen heeft iets veranderd, ofwel het toiletbezoek, want daarna begon er weer meer tijd tussen te zitten. Terwijl ik at was het al tien minuten, dan werd het 14, ik begon zelfs te twijfelen of ik er nu een echte had gevoeld. Rond 6u ben ik weer in bed gekropen, met de mededeling aan J dat het aan het keren was. En ik ben nog een drie kwartier in slaap gevallen. Geradbraakt, eraan herinnerd hoe alles weer voelde, maar geen winst (behalve dan wat meer opening waarschijnlijk). Het ging nochtans goed uitkomen, had ik zo rond vijf uur gedacht: we halen het nog wel tot Pepijn naar Mini Muis moet, en dan op het gemak doorrijden naar het ziekenhuis om lekker comfortabel met mijn eigen gyn te bevallen. Maar een mens heeft dat nu niet te kiezen hé in het leven.
Maar goed, ik ben niet ongeduldig. Ons kleintje mag nog een paar dagen blijven zitten, als het wil. Ik heb vannacht mijn beste nacht in wéken gehad. Na weken slecht te slapen, vannacht maar één keer opgestaan om naar het toilet te gaan. Voor de rest als een roosje geslapen, geen pijn aan mijn benen, geen vervelende buik. Ik ben opgestaan om half tien , alive and kicking, met veel zin om zo nog een paar dagen zwanger te zijn.
08-06-2011 om 09:59
geschreven door Vivache
Categorie:Bolle buik
07-06-2011
Zoek de verschillen
37 weken en 5 dagen zwanger van Pepijn
38 weken zwanger van nummerke 2
07-06-2011 om 21:09
geschreven door Vivache
Categorie:Bolle buik
Oude give-away
De give-away van de blog ter ere van de tweede verjaardag heeft een aantal maanden vertraging opgelopen voornamelijk door de problemen op het werk en de lichamelijke ongemakken die dat tot gevolg had. Maar....tromgeroffel... het is Sandy geworden!!!!!!
Een hele dikke proficiat! Ik zal dus een klein presentje voorzien voor Ylian en kan beginnen nadenken.
Ondertussen loopt er nog een andere blogwedstrijd, zolang ik nog niet bevallen ben. U kan nog steeds gokken op geslacht, datum, enz van ons kleintje.
07-06-2011 om 20:52
geschreven door Vivache
Categorie:Bloggen
06-06-2011
38 weken bolle buik
Vandaag een belangrijk doktersbezoek achter de rug. Ik ben namelijk 38 weken vandaag (of woensdag, hangt ervan wie je volgt). Bij Pepijn was ik nu al bevallen, dit keer is de situatie helemaal anders (en gelukkig maar!). Ik ben bij Pepijn op 37 weken gestopt met werken, volledig opgezwollen, >15kg bijgekomen, met een veel te hoge bloeddruk. In die laatste week hebben we noodgedwongen met medicatie geprobeerd de hoge bloeddruk (17 over 10 dacht ik) weg te krijgen, daar dit gevaarlijk werd voor Pepijn en mama. Er was ook al albumine in mijn urine, dus ik was in de richting van zwangerschapsvergiftiging aan het gaan. Na een dag of vijf medicatie terug op controle en niks beter, dus de gyn ging het inleiden. De dag erop is Pepijn echter geboren, het inwendig onderzoek had één en ander in gang gezet. Nu ben ik op 36 weken gestopt met werken. En geen dag te vroeg. Sinds de stress weg is, voel ik me volledig klaar om ons kleintje doodgraag te zien. En het vertaalt zich in mijn gezondheid ook. Bloeddruk is perfect: 11,5 over 7, gewicht is heel goed (een kleine 8kg bij). De laatste dagen hou ik vocht op (mijn enkels zijn olifantepoten, reeds van 's morgens vroeg) maar aangezien mijn bloeddruk goed blijft, is het niet meer dan vervelend. Dit keer ga ik dus niet naar de zwangerschapsvergiftiging! Baby'tje weegt momenteel geschat ook minder dan Pepijn woog, en blijft goed beweeglijk. Het is in extremis ook nog gedraaid dus momenteel geen sterrenkijkertje meer! We blijven dus krampachtig op onze (ongemakkelijke) rechterkant slapen om dit zo te houden. Volledig ingedaald, volledig verweekt ook. En met dank aan de voorweeën die ik sinds woensdag heb (en die soms zelfs al behoorlijk pijnlijk zijn - ik heb dit weekend op het punt gestaan de materniteit te bellen) ook al ontsluiting. Alles volgens schema dus, alles tiptop in orde! En geen keizersnede, dankzij de ligging, het iets minder wegen, en mama's conditie. Duimen dus dat ons kindje dit keer niet blijft haken met het schoudertje. De dokter stuurde me naar huis met een afspraak voor volgende week. We zien wel of we die nog halen. Ik hoef de eerste dagen nu niet per sé te bevallen, ik voel me nog goed en zolang kleintje nog in super conditie is kan het nog maar wat aansterken bij de mama. Uiteraard ben ik nieuwsgierig: hoe het zal zijn, hoe het eruit zal zien, en ik wil het knuffelen en vasthouden. Maar dat zal zowiezo niet lang meer duren, dus op die paar dagen komt het nu ook niet.
06-06-2011 om 16:34
geschreven door Vivache
Categorie:Bolle buik
05-06-2011
Allemaal zand
Pepijn heeft de laatste drie avonden telkens de douche gezien. Het was namelijk speeltuintijd vanaf hij wakker werd. Vrijdag gingen we met de fiets naar de Gavers, dat moeten we hem geen twee keer zeggen. En dan was hij gisteren vroeg wakker, het uitgelezen moment om eens wat verder te gaan. En dan vandaag verrassingsbezoek van oma en opa, en we trokken opnieuw naar de Gavers. Ferm handig dat dat hier zo dichtbij is...en Pepijn, die weet al de weg.
05-06-2011 om 20:51
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
04-06-2011
Zandbak revisited
We haalden de zandbak nog eens van stal. Vorig jaar zag u hier reeds een foto van Pepijn, die toen nog wat onwennig zat te kijken naar dat vreemde materiaal. Nu daarintegen kent hij het al genoeg van in de speeltuin. Er werd vooral een huis gemaakt, uiteraard...
04-06-2011 om 20:48
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
01-06-2011
Boys & their toys, dit keer irl
Gisteren was Pepijn een dagje bij me, waarschijnlijk zijn laatste kans op mamatijd zonder dat er ergens een klein boeleke in de weg ligt - voor een lange tijd dan toch. 's Morgens was het meteen goed, al dacht hij dat het weekend was want toen papa naar zijn werk vertrok zei hij 'Papa naar de bakkerij, om stutjes (k)open!'. Dat is namelijk zo in het weekend. Maar nee, papa moest werken en Pepijn moest niet naar Mini Muis, dat bracht wel even wat verwarring. We speelden wat, met de ballen, en met duplo, en we hadden even een dispuut toen ik de vaatwas leeg wou halen maar Pepijn wou dat ik bij hem in de zetel zat. (mamatjeeeeeuuuuuuuh dat kunnen ze goed hé) Even later een telefoontje van oma, en Pepijn vroeg of ze afkwam, oma zei ja en Pepijn ging zich prompt voor de ruit stellen en vroeg 'waaris oma?'. Maar oma moest nog afkomen eh. Ze maakten samen een boerderij met duplo en we gingen naar de slager, en dan was het al etenstijd en erna mocht hij nog wat met de autobus rijden in de garage terwijl oma een dweilke sloeg. Dan was het toch echt wel bedtijd, en oma vertrok voor haar volgende 'taak', terwijl ik wat rustte na die slechte nachten van de laatste tijd. Na Pepijns dut hadden we namelijk afspraak bij Wendy, David en Fien. Toen ik Pepijn uit bed haalde, vroeg hij het meteen 'Gawe na Wendy?'. Dus we wandelden naar Fiens huis, waar Pepijn eerst wat kersjes at en dan aan het spelen sloeg. Ze hebben heel flink samen gespeeld, eigenlijk geen ruzie gemaakt, al wou Pepijn wel dat Fien met de autobus reed, zodat hij met het fietsje kon. Het was leuk hen bezig te zien. Eens etenstijd voor Fien, gingen wij weer naar huis, en Pepijn kreeg nog een leuke verrassing voorgeschoteld toen we met de buggy aan ons huis aankwamen. Er was een kraan aan het werken naast ons! En er stond een traktor! En dat leverde volgende beelden op...
Pepijn bracht de opgedane kennis meteen in de praktijk. 'Kraan werken, kraan grote put maken. Om een huis te maken. Kraan maakt veel lawaai!'
01-06-2011 om 08:36
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-05-2011
In het park
Ons park staat er. Pepijn wou het eens testen hoe het dan wel voelde om baby te zijn, dus we hebben hem eens laten neerliggen. Eens vergelijken? Het is duidelijk hetzelfde kindje, maar het past er wel niet meer in in de lengte. Het zal weer wennen worden, om daar een heel kleintje te zien liggen.
Net geen twee maanden oud (hierboven) en drie maanden oud (hieronder).
30-05-2011 om 08:35
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
29-05-2011
Boys & their toys
(geen commentaar )
29-05-2011 om 20:35
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
26-05-2011
Nesten
Zo. Alles voor ons tweede is gewassen en geplooid. Het bedje staat klaar. De kamers zijn allemaal gestofzuigd. De diepvries zit propvol met allerhande maaltijden die ik de laatste week bereid heb (een paar liter spaghettisaus, vol-au-vent, balletjes in tomatensaus, soep), extra vlees dat ik heb ingevroren en brood. Alle boodschappen waar ik aan kon denken zijn gedaan. De keuken is afgewassen, de ruiten gekuist, de kelder opgeruimd, de berging opgeruimd, onze paperassen zijn gesorteerd. Alle doopsuiker behalve deze voor de kindjes is klaar. Mijn valies is gemaakt, net als die voor Pepijn en alles dat papa mee moet doen naar het ziekenhuis. Nu rest ons gewoon nog het park en de verzorgingstafel naar beneden halen en dan zijn we er klaar voor. Dan rest mij voor de tijd die ik nog zwanger ben gewoon wat rusten. (en dat ga ik kunnen gebruiken want de nachten worden altijd maar korter, ik slaap amper nog)
...En nog eens kuisen of zo.
26-05-2011 om 21:14
geschreven door Vivache
Categorie:Bolle buik
25-05-2011
Het geluk zit in kleine dingen
...samen een boekje kijken met Pepijn en trots zien hoe hij al een flamingo (laminno) en kameleon (gamelon) aanwijst. ...je lieve pruts na een ontspannende bbq in bed stoppen en vanuit bed horen "Nog e zzoentje?". ...nog wat ontspannen op het terras met je ventje en een goed glas wijn (enfin, hij toch, ik een limonade). ...en dit...
25-05-2011 om 21:35
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
24-05-2011
Een numero, een kadee
Pepijn is er toch eentje... Hij was tijdens het eten aan het vertellen, plots doet hij zijn hand naar zijn oor. "Hallo mama!" En dan "Mama ook hallo doen!" Ik doe ook mijn hand naar mijn oor, en ik zeg: "Naar wie ga je bellen Pepijn?" "Naar meneer dokter!" Ik: "Ben je ziek, Pepijn?" Pepijn: "Nee, beertje!" Ik: "Heeft beertje pijn?" Pepijn: "Ja..." Ik: "Waar heeft beertje pijn, Pepijn?" Pepijn: "Aa(n) de buik!" Ik: "Oooo, heeft beertje pijn aan de buik?" Pepijn: "Jaaaaa!" Ik: "Moet beertje dan veel scheetjes laten Pepijn?" Pepijn: "Jaaaaaaa! ... Ikke ook een scheetje laten." Stilte... Pepijn wordt rood. Pooaaat. Pepijn: "Zo!. Voilà!" Die wou ik u toch niet onthouden .
24-05-2011 om 22:11
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
).
, alive and kicking, met veel zin om zo nog een paar dagen zwanger te zijn. 
)
