Vooraleer ik mijn bericht kan plaatsen van de eerste sneeuw even wat achterstand foto's plaatsen. Dit keer van de Speelplaneet. We zijn er de laatste tijd bijna elk weekend geweest. Pepijn amuseert er zich rot, én we moeten nog niet betalen want hij is nog geen twee. Het is bovendien niet ver, nog geen vijf minuten rijden. Met dat koude, barre of regenachtige weer van de laatste weekenden komt dat dus goed uit.
Pepijn en de ballon.
Zijn nieuwe favoriet, het springkasteel. (hoewel de grote klimbaan en de grote glijbaan (in drie etages) het ook erg goed doen )
Kiekeboe mama.
Alle baby is echt wel weg.
En daar is de deugniet!
01-12-2010 om 20:01
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
28-11-2010
Pepijn en de boekskes
Pepijn en boekjes lezen/kijken, het blijft een super combinatie. Ik hoef het nooit twee keer te vragen, of hij een boek wil lezen. En hij begint er zelf al hele verhalen bij te vertellen, en uitbeelden! Zijn favorieten momenteel: het boekje van Sem of het potje, het boekje van de bus (tuutuut, wie gaat mee?) én... de autogids van papa.
28-11-2010 om 22:31
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
25-11-2010
Trekauto
Pepijn heeft de trekauto ontdekt... Hij speelde al een hele tijd met zijn vroumvroum vormenauto. Maar nu heeft hij eindelijk uitgevogeld waarvoor dat touwtje aan de voorkant dient...
Dit jaar kwam Sint Maarten voor de tweede en meteen ook de laatste keer voor Pepijn. De geografische ligging van onze woonst ligt buiten zijn werkgebied, dus moeten we bij deze afscheid nemen van een held uit onze kindertijd. Sint Maarten zal vervangen worden door Sinterklaas. Pff. Het mietje. Komt op 6 december dus nooit een dag verlof, tenzij in het weekend. En zo dicht bij de feestdagen best verwarrend voor een kleine pruts als de onze. Maar volgend jaar gaat Pepijn naar school en heeft hij meer besef van alles, dus hebben we onze geliefde Sint Maarten bij deze zijn C4 gegeven. De Sint kwam bij ons, oma en opa en mammie en pappie. Pepijn kreeg speelgoed dat bedoeld is een aantal jaar mee te gaan.
Een speeltapijt met een mooi stratenplan.
Zetel voor Pepijn om zijn boekjes in te lezen.
Houten boerderij en dieren.
21-11-2010 om 13:10
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
16-11-2010
Well, well, well!
Toen ik met Pepijn naar huis reed daarnet was er op de radio het liedje van Duffy 'well, well, well'. Pepijn begon meteen mee te doen 'wèwèwè' en vroeg 'nogkee!'. Gelukkig is er youtube, en kon Pepijn dus nog genieten. En u nu dus ook.
Ik heb de laatste tijd een paar dingen gezien waar ik me toch vragen bij stel. Vindt u het normaal dat kindjes van een jaar of 9 in de kinderboerderij met konijntjes gooien? ( ) Wetende dat net konijntjes heel kwetsbaar zijn, als er een ribbetje breekt dan kunnen ze meteen sterven. Waar zijn de ouders in dat geval om te zeggen dat ze dat niet mogen? Nergens dus. Of ergens op het terras aan het drinken. Dan kan ik er niet aan doen, maar daar spreek ik op. Weet u wat het antwoord was? Ik heb niet gegooid, het sprong. Jaja, en mijn naam is Haas.
Vindt u het normaal dat in de binnenspeeltuin een kindje van ergens in het hogere lager onderwijs tussen de peutertjes speelt (dat is al tegen het reglement want die hoek is maar tot vijf jaar), enfin, speelt, en ondertussen baas speelt over de kleine kindjes en hen zit te duwen en speelgoed afpakt? Dat in dit geval de ouders erop zitten te kijken en het allemaal erg grappig vinden hoe hun zoon als een echte onverlaat een peutertje van 20 maanden omverduwt? En dan nog helemaal beginnen te lachen als ze zien dat ik daarop spreek en hun zoon helemaal geschokt is omdat hij eens berispt wordt?
Vindt u het normaal dat in de speelhoek van Weba, een jongetje van een jaar of 8 aan het spelen is. Hij maakt een toren, Pepijn duwt die per ongeluk omver. Die jongen roept heel luid 'Godverdomme'! Ik ben al erg geschokt, want dat wil zeggen dat die jongen dat heel veel hoort thuis. Tot overmaat van ramp geeft hij Pepijn een harde duw. Als ik zeg 'je moet hem niet duwen, hij deed dat niet met opzet, het is wel gemakkelijk tegen een jongetje dat veel kleiner is en dat nog allemaal niet snapt.' Wederom is het duidelijk dat die jongen nog niet veel "nee" heeft gehoord in zijn leven, want hij is helemaal niet onder de indruk en roept terug naar mij dat 'die kleinen dat niet mag doen'. En wederom zitten de ouders, van het meest randgevallen soort, te lachen met hun spruit.
Ik vind dat niet normaal. Opvoeden begint al van erg jong. Dag na dag proberen wij Pepijn nu al waarden bij te leren. Dat je meneer zegt, en mevrouw. Dank u en alsjeblieft. (Tatu!, ajeblief) Dat je een kindje niet duwt. Dat je geen speelgoed afneemt en moet delen. En wij vinden dat normaal.
15-11-2010 om 20:09
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
06-11-2010
Behoorlijk druk
Behoorlijk druk is hier de laatste dagen een understatement. Er was deze week elke avond wel iets, naar de dokter voor Pepijn of voor mezelf. En nu zijn ze de binnendeuren aan het plaatsen! Héél binnenkort kunnen er hier dus foto's van voor en na geplaatst worden.
Ondertussen kreeg ik ook mijn Secret Santa door. Het wordt een moeilijke opdracht maar we zullen ons best doen.
En Pepijn, ons tegenwoordig twintigmaandertje, is zijne lievigheid en deugnieterigheid zelve. Zijn woordenschat groeit fenomenaal en we worden getrakteerd op zinnetjes van twee woorden, soms al drie. Die twee woorden is al een tijdje maar ik herinner me dat het er met de verhuis nog niet van gekomen is het hier te plaatsen. Mama mee! Beertje mee! Neusje, beertje. Op auto! Mama helpe! Papa pakke! Zetel, boekje. Zoiets. Ferm gemakkelijk wel nu we grotendeels begrijpen wat hij zegt of gezegd wil hebben. Grotendeels toch. Soms vertrekt hij voor een paar minuten gebrabbel in het Pepiniaans, en staan we erbij te kijken omdat we het niet begrijpen. Hij wijst en probeert ons iets duidelijk te maken, maar het lukt ons niet.
06-11-2010 om 11:34
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
28-10-2010
Op orde
Alles moet op orde zijn. Boekjes op een stapeltje. Kussens op de grond. Kussens weer allemaal op de zetel. Beertjes op een rijtje. Alle potjes op de stoel. Alle potjes op een toren. De spelletjes van een anderhalfje, zeker.
28-10-2010 om 20:42
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Aviflora
In ons verlof (jaja, ik heb wat achterstand ) zijn we ook naar Aviflora geweest met Pepijn. Het was een regenachtige woensdagnamiddag, en er was niet zoveel volk, dus het gaf een wat lege indruk. Maar de speeltuin was dik in orde. Ik denk dat er in de zomer wel een leuke 'sfeer' hangt. Er was ook een hondenshow, die door Pepijn erg gesmaakt werd. Eerst bekeek hij het nog allemaal op een afstand, maar eens de muziek begon stond hij mee te wiegen en te dansen. Hij is de hondjes gaan aaien. Hij kreeg een ballon in de vorm van een hond. En toen alle kindjes bij het podium stonden, ging Pepijn hun stoeltjes op een rij zetten.
Daarna gingen we even buiten naar de speeltuin.
Binnen hebben ze ook een speeltuin en wat springkastelen, Pepijn had een gaatje gevonden waar hij nog door kon.
En dan gingen we nog naar buiten naar het dierenpark, waar Pepijn met veel bewondering naar de prachtige uilen keek.
28-10-2010 om 20:08
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
26-10-2010
Fotoreeks bij de grootouders
Pepijn is ook een aantal dagen op vakantie geweest bij zijn grootouders. Dat gaf ons de tijd en Pepijn de rust die hij nodig had. Terwijl wij ons dood werkten, liet ook Pepijn zich niet onbetuigd...
Pappie helpen met het gras afrijden.
Het moest vooruit gaan.
Aan de stoeltjes.
En nog wat gras afrijden.
Voetballen.
Boekjes lezen.
Met opa in de tuin.
Een bal rond dragen.
Blaadjes harken.
De auto is nog altijd een succes.
26-10-2010 om 20:28
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
24-10-2010
Terug naar Mini Muis
Pepijn was twee weken niet meer naar Mini Muis geweest. Toen papa maandagmorgen zei dat hij naar Mini Muis ging vertrekken, stond Pepijn te springen van geluk! Hij riep minimui! en daarna Ajne, Ajne! Grote vrienden, die twee. Of hoe op zo'n jonge leeftijd twee jongetjes elkaar al zo goed kunnen vinden. Dat bewezen ze ook deze week toen ze 's avonds telkens samen aan het spelen waren. En Pepijn Arne op een hele dikke knuffel trakteerde. En daarna Pauline (die met 'Pulle' wordt aangesproken door onze pruts) en ook Manon werd minutenlang geknuffeld. Het was mooi om te zien hoe ze allebei glimlachend in elkaars armen hingen. Hij gaat daar supergraag, onze Kleine Prins. Hij was er dan ook heel de week erg gelukkig en heel erg braaf. In Mini Muis hadden ze het blijkbaar ook gemerkt dat hij er twee weken niet was. Het was er blijkbaar wat stil geweest...
24-10-2010 om 08:49
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
21-10-2010
Vakantie
Hoewel het nog allemaal vers in het geheugen ligt, weet ik niet meer precies welkeen dag dat we wat hebben gedaan tijdens Pepijns vakantie. Daarom gewoon een fotoverslag. En onthoud: speeltuinen, veel speeltuinen...
Heel trots aan zijn eigen tafeltje!
De echte peuter in Pepijn wordt wakker als hij kan vegen.
Klimmen is een favoriete bezigheid.
En de glijbaan natuurlijk.
Papa en mama moeten zich soms weer kind wagen om Pepijn te helpen op de klimtuigen.
Daar is zijn aureooltje weer.
Op de wip.
Een zonnige zondagmorgen.
Met papa op de glijbaan - even leuk als zelf.
Koekoek!
Ook oma kwam eens piepen.
Koekoek!!!!
21-10-2010 om 22:08
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
17-10-2010
Het oogstfeest op kinderboerderij Bokkenslot
Kinderboerderij Bokkenslot in Deerlijk is echt een aanrader. Vorige week zondag gingen we er voor de tweede keer. Dit keer was er het Oogstfeest, het was iets minder groots opgevat dan de vorige Open Tuindagen maar voor Pepijn waren de porties beestjes en de glijbanen ruim voldoende.
Eerst gingen we naar de ezeltjes. Pepijn riep van 'A-a'! Al gauw kwam de ezel heel dicht, want hij had Pepijns 'teetepe' geroken (Pepijn noemt peperkoek teetepe, who can blame him ) Eerst moest onze kleine dierenvriend nog lachen met die krieblende lip en snor over zijn beentjes, maar eens de ezel wat te dicht bij zijn peperkoek kwam, was hij er toch minder gelukkig mee.
Over een grappig kipje gesproken. Ook hier kon Pepijn niet zwijgen over de 'toktok' en de 'tu-tu-twaaa' (de haan dus).
"Opdracht" hier was: maak een originele foto in dit decor van je kindje en zend het naar ons door, en dan kon je een prijs winnen. Maar dit is zowat de beste foto die we van Pepijn konden maken (de spelende kinderen verderop waren véél interessanter) - dus we hebben maar niet meegedaan...
En hier, beste mensen, toont Pepijn u de 'kwakwak'. De eendjes dus.
Even later werd ook een ander kindje erin betrokken. Pepijn zei steeds "eendj, kwakwak". En het andere kindje "Ja, een eendje, daar zit een eendje."
Het was er alleszins heel interessant.
Betrapt!
"Papa, kwakwak!"
Het zit duidelijk in de genen...
Een overgrootmoeder en twee grootmoeders in het onderwijs, het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Pepijn mocht nog eens de ezeltjes aaien.
Eens hij de tractor gezien had, kon zijn namiddag al helemaal niet meer stuk.
Zijn haar is net een aureooltje, vind je niet?
En dan deed Pepijn zijn luikjes dicht.
17-10-2010 om 10:34
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-09-2010
Kermis
Gisteren zijn we met Wendy en David naar de kermis in Harelbeke geweest. Daar is Pepijn voor het eerst op de draaimolen geweest. Het was goed. Heel goed zelfs. (maar waarom zetten ze die muziek altijd zo verdomd luid?) Zodanig goed dat Pepijn na eerst eens goed rondgekeken te hebben volledig enthousiast begon te wippen in zijn Mickeyauto. Wippen, dat doet Pepijn meestal als hij content is. En nu was hij héél content. Helaas komt er aan alle mooie liedjes een eind, en het was dan ook zeer tegen Pepijns zin dat we eraf moesten. Wendy kreeg al medelijden en ging zelfs nog een nieuw ticketje kopen, maar dat ging enkel maar uitstel van executie geweest zijn. Ik moest Pepijn van de molen aftrekken want hij bleef zich maar vastgrijpen aan het stuur van het karretje. En erna heeft hij nog heel lang gehuild maar ja hij bleef de draaimolen zien want papa was ondertussen en knuffel aan het schieten voor Pepijn. Maar met de knuffel was hij dan weer heel gelukkig.
20-09-2010 om 21:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-09-2010
Pepijn-in-the-box (duivel-in-een-doosje) versie 2
Poseren! (zo ziet u hoe groot hij al is )
Onder de tafel, de chauffage aaien.
Dozen verplaatsen.
In de doos...
En zich verstoppen...
Kiekeboe.
Kiekeboe 2.
Haai!
Niemand ziet me?
Dj Pepino in da house!
Poseren bij 'zijn' drumstel.
Boemboem tsjik
Maar hij moet wel nog op papa's schoot zitten om eraan te kunnen.
19-09-2010 om 12:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
13-09-2010
Bezige zondag
Ik ga niet veel meer schrijven dan: papa vertrok met Pepijn naar oma zodat ik kon kuisen in de nieuwbouw - en voor de rest mag u van de foto's genieten.
13-09-2010 om 20:50
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-09-2010
En de rest van de dag
...was gevuld met een snel ikeabezoek om spotjes te gaan kopen, een bezoek aan ons huis waar ik zag dat mijn dweilbeurt in de duisternis ook niet alles was , heel wat inpakken van mijn kant terwijl Pepijn sliep en papa die spots ging gaan plaatsen, na Pepijn wakker was een bezoek aan de Gavers met de glijbaan, en nog een wandeling naar de dieren.
Pepijn glijdt 'fluks' van de glijbaan.
Pepijn zag dat er kindjes aan het spelen waren in het zand en zich amuseerden, en hij ging helpen. Zo was hij het meisje aan het ingraven.
In tegenstelling tot een paar maanden geleden voelt hij zich nu volledig in zijn sas in het zand.
Klaar om te vertrekken.
Motard Pepijn.
Papa tekent een auto, een poes en een olifant en Pepijn kijkt geïnteresseerd toe.
Pepijn heeft een probleempje met zijn haar.
11-09-2010 om 21:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Pepijn lacht zijn tanden bloot
Letterlijk dan toch en het is er een mondvol. En omdat ik niet kon kiezen, al de foto's .
11-09-2010 om 21:14
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
09-09-2010
Op zijn plaats
Ik was een week of 6 -7 zwanger toen we op zoek gingen naar een opvangplaatsje voor ons toekomstig kindje. Er was al niet zoveel keuze meer in de buurt. We wilden zowiezo niet hier op het dorp, wegens verschillende redenen dat ik uit respect voor die mensen niet openbaar zal gooien hier. We belden rond naar een paar onthaalmoeders en crèches, en nog twee hadden er een plaats. Na een mislukt bezoek bij één (lang wachten, dan was ze niet thuis en dan ging ze bellen maar we hebben ze nooit gehoord) en een bezoek aan het gebouw van de andere die er vanbuiten al niet echt goed uitzag, stonden we weer bij af. Tot we door Kuurne reden en daar een mooi naambordje zagen van een nieuwe minicrèche 'Mini Muis'. Papa belde en er was nog een plaatsje vrij. Na ons bezoek waren we er wel zeker van, daar zou ons kindje verblijven. Hoewel niet in het dorp lag het redelijk 'op de baan'. Het gebouw was tiptop en nieuw, en de begeleiders voor zover we een indruk konden hebben na ons kort bezoekje, waren dik ok. Uiteraard waren we die eerste dagen wat bezorgd. Maar het ging heel goed en Pepijn bleek een kindje dat zich perfect kon vinden in het crècheritme. Al moet er veel rekening met hem gehouden worden. Zoals hem eerst eten geven, en dan pas de andere kindjes . Of hem uit zijn bed halen, voor alle andere kindjes ook wakker zijn. Gaandeweg vond Pepijn beter en beter zijn ritme en groeide hij op van het jongste kindje naar één van de oudste nu. En u kunt zich niet voorstellen hoeveel deugd het deed vanavond om Pepijn in Mini Muis bezig te zien. Volledig in zijn sas. Na het wennen na de drie weken vakantie super blij dat hij kan gaan. Het is niet zo dringend meer dat ik naar huis ga. Vandaag kwam ik binnen, in tegenstelling tot de laatste weken stond Pepijn niet klaar aan het hekje. Ik ging op zoek. Achter het keukenblok zaten de gebroeders samen aan de tafel (zo'n mini picknicktafel met twee banken aan vast) met een puzzel en met Griet haar GSM te spelen. Pepijn keek op, zei mama en konkelfoesde weer verder. Arne zat op de toetsen van de GSM te duwen, en ik vroeg: "Van wie is de GSM, Arne?" "Pepijntje!" Pepijn was heel druk bezig de puzzel om te draaien. En besloot dan uit de bank te kruipen (dat lukt wel nog niet zo goed) om een paar rondjes te rennen en zich dan vol overgave op de mat te storten. Griet kwam kietelen en Pepijn kraaide het uit van plezier, kronkelde zich in rondjes en schoof op zijn rug op de mat rond. Het groepje (Arne, Henri, Pepijn en Paulien of Pauline) lachte en rende rond, door elkaar, kruipend, rechtstaand, een kakafonie van kreetjes en half verstaanbare woordjes. Ik vroeg aan Pepijn of hij al gezien had wat er op Arne's trui staat en Pepijn priemde zijn vingertje op Arne's buik en borst en riep 'Auto! auto! ' Griet vertelde dat die vier kindjes elkaar gevonden hadden en het was eraan te zien. En zo heeft Pepijn zijn eerste echte vriendjes. Hij zit daar echt op zijn plaats, onze kleine prins. De dagen zijn gevuld met spelen en activiteiten waarvan hij volledig opleeft. Hij heeft er de kindjes waarmee hij kan spelen, hij krijgt er alles wat hij nodig heeft. Dat wisten we niet, toen ik 7 weken ver was, maar het is een goede keuze gebleken.
09-09-2010 om 23:06
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
08-09-2010
Pepijn op speed
Ik weet niet wat Pepijn gegeten had vandaag, maar hij was extreem blij en extreem energiek . Zodanig vol van energie dat het grappig werd. In Mini Muis stond hij al rond te springen en druk te tonen en te wijzen. Eens thuis at hij een hele boterham, een koek en een volledige appelsien op, terwijl hij driftig de appelsien stond te benoemen en mama aan te manen om dat verdomde ding toch rapper te kuisen. Dan kwam oma want ze was langs geweest bij mijn zus, Pepijn rende heel de woonkamer rond om alles te tonen aan oma, ondertussen nonkel Bart zoekend, de bal gooiend, en in de zetel rollebollend. Daarna naar onze nieuwbouw, waar Pepijn al gillend rondjes in de woonkamer rende. En dat alles met een brede glimlach. Het leven is toch zo mooi als je van de wereld niet weet eh.
08-09-2010 om 22:33
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
even wat achterstand foto's plaatsen. 
)
) Wetende dat net konijntjes heel kwetsbaar zijn, als er een ribbetje breekt dan kunnen ze meteen sterven. Waar zijn de ouders in dat geval om te zeggen dat ze dat niet mogen? Nergens dus. Of ergens op het terras aan het drinken. Dan kan ik er niet aan doen, maar daar spreek ik op. Weet u wat het antwoord was? Ik heb niet gegooid, het sprong. Jaja, en mijn naam is Haas. 
Tot overmaat van ramp geeft hij Pepijn een harde duw. Als ik zeg 'je moet hem niet duwen, hij deed dat niet met opzet, het is wel gemakkelijk tegen een jongetje dat veel kleiner is en dat nog allemaal niet snapt.' Wederom is het duidelijk dat die jongen nog niet veel "nee" heeft gehoord in zijn leven, want hij is helemaal niet onder de indruk en roept terug naar mij dat 'die kleinen dat niet mag doen'. En wederom zitten de ouders, van het meest randgevallen soort, te lachen met hun spruit.
En erna heeft hij nog heel lang gehuild maar ja hij bleef de draaimolen zien want papa was ondertussen en knuffel aan het schieten voor Pepijn.
