Oef. Ik heb het gevoel dat we een lange moeilijke periode hebben kunnen afsluiten vanavond. Pepijn is daarnet onder de douche geweest, volledig in zijn blootje, én we hebben hem mogen inzepen en hij is volledig onder de straal geweest. We hebben wel nog niks over zijn hoofd uitgegoten zodat hij niet schrok, maar alle zeep was er toch uitgespoeld want we kregen hem bijna niet er vanonder. Het is een werk van lange adem geweest, met stapje voor stapje verder bewerken en met fluwelen handschoenen aanpakken. Maar daarnet hielp hij zelf met zichzelf inzepen. (Pepijn poep! Pepijn piele!) En als beloning mag hij dan van ons op ons bed gaan springen. Dat is de enige keer dat het mag. En dan hoor je zijn kreten door heel het huis. En springen! En een heleboel keer een koprol (echt waar, het ziet er nog niet esthetisch uit maar het is echt grappig om te zien). En zoentjes aan mama en papa. Eerst in zijn blootje, en ondertussen probeer ik hem ertoe te bewegen een pyjama aan te doen. Oef. Flinke man.
24-01-2011 om 19:57
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
23-01-2011
1 jaar en 11 maanden
Dat werd Pepijn gisteren... Dat wil dus zeggen dat hij volgende maand alweer 2 jaar wordt! Mammie en pappie kwamen gisteren even op bezoek.
23-01-2011 om 13:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
22-01-2011
Goedemorgen
Pepijn ligt altijd een tijdje te praten in bed als hij wakker is. Tot een tijdje geleden was het altijd een onverstaanbaar gebrabbel tegen zijn beer. Ondertussen zijn het echte verhalen, en het is soms leuk om gewoon eens aan zijn deur te staan luisteren wat hij nu precies aan het vertellen is. Zoals een tijdje geleden, toen hij 'Een, (t)wee, hoplaaaaaa! Beertje (ge)vallen!' riep. (hij was met zijn beertje aan het gooien) Of gisterenmorgen, toen ik nog niet naar het werk vertrokken was en ik plots in de babyfoon 'Wiiiiiiiii, hoepa! Speeltuin! Glijbaan!' hoorde. Volgens mij vertelt hij gewoon wat hij even ervoor aan het dromen was. Ook ligt hij soms papa in over wat er volgen gaat. Zo zei hij vorige week toen papa binnen kwam 'Papa, kakadaan!'.
En deze morgen? Had hij blijkbaar over Fiona gedroomd, want hij was haar aan het roepen. Even later begon hij een liedje te zingen, zeker tien minuten aan een stuk. En zo is het hier nooit stil.
22-01-2011 om 13:31
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
21-01-2011
Karakter
Eigen kind, schoon kind. En zeker voor Pepijn gaat dat ook op . Ik kan maar niet zwijgen over hoe wonderlijk, lief, deugnieterig, speels, pienter hij wel is. En toch. Toch zie ik ook af en toe een karaktertrekje dat op sommige cv's later als 'negatief' omschreven zou worden. Pepijn is vaak erg bang, nu is dat misschien eerder leeftijdsgebonden dan een echte karaktertrek. Maar, hij is vooral heel plichtsbewust. Heel gevoelig. Tot in het extreme toe. Hij wil dat iemand hem graag ziet, en als die persoon dan iets zegt - dat daarom nog niet eens boos maken is - dan schrikt hij zodanig en vergaat zijn wereld. Zo kan hij op twee seconden van de hoogste berg (pure vrolijkheid) tot de diepste put vallen (huilen alsof zijn hart net in duizend stukken is gebroken, en niet van boosheid). Dat hebben ze in Mini Muis al af en toe gemerkt. Als ze niets kwaad zeiden, zelfs niet eens een kleine berisping, maar Pepijn zo erg schrok en heel erg hard begon te huilen. Of zondag, toen nonkel Bart gewoon 'oei, Pepijn' zei toen die wat water morste, en Pepijn dacht dat nonkel Bart kwaad was. En als het nu nog eens was dat we ons al heel vaak boos hadden moeten maken of zo, dat hij daardoor bang was dat we hem niet graag zouden zien. Maar dat is het dus niet. Eigenlijk is Pepijn heel flink. Ok, we hebben hem een aantal maanden geleden af en toe moeten bijsturen, wat resulteerde in twee keer de hoek en één keer een huilbui in de supermarkt. Maar sindsdien doet hij heel braaf wat we vragen, of het nu nergens aankomen in de winkel tot braaf wachten tot niet op de kasten kloppen is. Ik zou zo'n gedrag eerder begrijpen als we nu al een paar maanden met een echt ongehoorzaam peutermonstertje te maken hadden, maar dat is het dus helemaal niet. We hebben hier zelden woedende huilbuien omdat hij iets niet mag. Zoals ik al zei. Heel flink. Heel plichtsbewust.
(Ik begrijp hem wel. Want ik weet van waar die karaktertrek komt. Tot een aantal jaar terug was ik tot in het extreme bezig met dat mensen me graag moesten zien, en dat ik dat kon bereiken door in hun ogen perfect te zijn. Dus ik deed er alles voor om in alle mensen hun gunst te komen. Maar ik heb vaak tot mijn scha en schande moeten vernemen dat alleen goede bedoelingen en mijn best doen van mijn kant niet voldoende was. Integendeel, soms zelfs contraproductief werkte. Dat ik dan vaak stootte op de onwil van andere mensen om hun eigen grote gelijk aan de kant te zetten. Vooroordelen tegen Westvlamingen bijvoorbeeld. Of vooroordelen omdat ik nog 'jong' was. Ik heb dus moeten leren dat niet iedereen tot empathie in staat is, en hoe vaak je ook probeert om het allerbeste van jezelf te geven, dat dat voor sommige mensen niet genoeg is. Zo heb ik dus geleerd dat ik niet altijd perfect moest zijn, en dat ik om gelukkig te zijn er best vrede mee had dat niet iedereen gelukkig was met mijn aanwezigheid. En vaak voor redenen waar ik niks aan kon doen. Die gedachte heeft een last van mijn schouders geworpen en nu ga ik veel lichter door het leven. Nog steeds met empathie want helemaal veranderen doe je nooit. En zo voelde ik me ook schuldig omdat Pepijn zich nu soms zo voelt. En vroeg ik me af wat ik verkeerd gedaan had.)
Dat kan ik Pepijn nu natuurlijk nog niet uitleggen. Hij zal het ook moeten leren vrees ik, net als ik. Hopelijk iets sneller dan.
Of hopelijk gewoon een tijdelijke fase.
21-01-2011 om 20:27
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-01-2011
Winterwandeling
Je moet het Pepijn zelden twee keer vragen, of hij wandelen wil. En wie kan hem ongelijk geven, nu na die lange donkere winterse dagen het zonnetje af en toe door de wolken piept.
20-01-2011 om 15:55
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
16-01-2011
Nieuw spelletje
Zonet heeft Pepijn een nieuw spelletje ontdekt. Hij loopt al een paar dagen door het huis en vraagt: "Waar is de trein?". En zoekt dan zijn trein. Nu plots, hij onder zijn speeltafeltje kroop. Vanonder het tafeltje klonk "Waar is Pepijn?". We besloten het spel mee te spelen en gingen hem zoeken. Zit Pepijn onder het kussen? Nee! Zit Pepijn op de zetel? Nee! Zit Pepijn in de kast? Nee! Zit Pepijn in de wasmand? Nee! (enz) Tot we hem vonden, en een breed lachend kereltje van onder te tafel naar ons keek. Grappig detail. Die nee werd ook altijd van onder de tafel geroepen.
16-01-2011 om 19:51
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-01-2011
Een overwinning
Daarnet ging Pepijn mee onder de douche. Ja, echt. Ik heb hem niet geforceerd door te proberen zijn haar te wassen of zo. Nee, we hebben gespeeld. Ik had de regendouche aan gedaan, en hij had zijn potjes bij. Potjes vullen, uitgieten, rondspatten. Handjes onder het stromende water en schudden. Voelen hoe het water over mijn been stroomde. Eén detail. Hij had nog zijn kleren aan. Maar gezien de omstandigheden is dat maar een klein detail. Hij is bijna een kwartier onder de douche geweest.
11-01-2011 om 20:10
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
09-01-2011
Zonnige winterdag
Op deze zonnige winterse zondagmorgen besloten we wat vitaminen op te doen in de Groene Long in Kuurne. Pepijn was dolblij dat we zijn fiets meehadden en dat hij zijn laarsjes aanmocht. Hij heeft ook veel dieren gezien: een paard, veel honden, kippen (Pepijn: kotkotkot) en ezels. Die hij tot groot jolijt mocht aaien.
09-01-2011 om 20:26
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
07-01-2011
Knuffels
Pepijn is terug en heel wat dikke knuffels later kunnen we niet anders dan vaststellen dat hij op die week heel erg veel veranderd is. Zo kan hij nu naast blauw en rood ook oranje (!), groen en geel! Een beetje oefenen nog en hij zal het altijd juist hebben. Niet te doen! (echt, ik zit soms met open mond te kijken naar onze kleine pruts) Hij zingt nu een paar nieuwe liedjes, naar het schijnt van 'in het bos' (van Fiona geleerd) en daarnet werden we getrakteerd op 'Driekoningen'.
En het allermooiste moet ik u gewoon vertellen. Ik was de was aan het uithangen. Pepijn liep rond. Plots ziet hij me mijn broek optrekken. (die positiekleding zakt soms nog af) Hij trekt een bedenkelijk gezichtje, en plots zie ik het oplichten, hij pakt zijn broek vast en begint eraan te pulken. Probeert zijn broek af te trekken maar omdat het een 'salopet' is, gaat dat niet. Hij trekt dan maar zijn pijpen omhoog tot aan zijn poep. Loopt zo rond. Zegt 'potje'. Ziet zijn zetel staan en gaat erop zitten. Zegt 'kaka'. Wordt rood en duwt (maar het is maar toneel spelen hoor). En springt daarna recht 'tisedaan!'. Echt eh, super ventje is dat toch. Wat heb ik hem gemist.
Hij heeft heel veel geleerd deze week. Ik denk zelfs dat we het hem zouden kunnen uitleggen moesten we al een potje in huis hebben. Ook kan hij nu helemaal zelf zijn pantoffeltjes afdoen.
PS: Inderdaad; hij is met een stoere jongenssouvenir thuisgekomen vanavond. Een ongelukje met Fiona. Maar hij heeft er geen last van hoor. Zo'n dingen gebeuren nu eenmaal.
07-01-2011 om 21:47
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
06-01-2011
Pepijns knipbeurt
Pepijn is naar de kapster geweest en heeft een prachtig jongenskopje gekregen!
mét gel!
06-01-2011 om 20:46
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
05-01-2011
Groetjes van Pepijn
We missen hem...
05-01-2011 om 20:49
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-01-2011
Pepijn op vakantie
Pepijn is op vakantie want Mini Muis is nog een week dicht. Volgt u even mee wat hij zo allemaal uitsteekt? PS: uitsteken is een groot woord. Het doet heel veel deugd als je kunt horen van mammie en pappie dat je kleine man heel flink en lief en braaf en speels is. Goed eet en slaapt. En veel bijleert.
Spelen met de auto.
Steekparels euh...steken.
Met het treintje.
Ideaal ook om nog meer kleurtjes te leren dan rood en blauw. (want dat kent hij nu al)
03-01-2011 om 21:16
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-12-2010
Pepijns stoten
Nu Pepijn beter en beter praat, liggen we hier soms plat van het lachen met zijn stoten.
Zoals u min of meer al begrepen had, is het bedritueel de laatste tijd wat dooreen gehaald. Tot voor een week zongen we altijd nog een liedje voor hij ging slapen. Ik zag twee beren. Tot we plots eindigden met het liedje -tig keer te zingen omdat meneerke nog geen zin had om te slapen. En drama, drama. Dus we zijn ermee gestopt. Na zijn fles stante pede het bedje in. Nu was hij aan het zingen een paar dagen geleden, en ik vroeg hem: 'ga je Ik zag twee beren zingen?' En hij begon prompt te zingen van: kzahweeberenbrtjessmeren o wonder hihihi hahaha ston bij kee erja en meteen daarna riep hij 'slaapwel!' en deed zijn ogen dicht en legde zijn hoofd op de zetel. En daarna dat vettig lachje van hem, alsof hij zei 'ik heb jullie liggen eh' .
Een andere stoot, van gisteren: we proberen zijn middagdut wat in te perken omdat hij 's avonds gemakkelijker zou gaan slapen. Dus om 15u30 besloot ik hem wakker te maken. Hij was nog diep in slaap, lag volledig uitgestrekt tussen zijn knuffels. Ik bewoog zijn voetjes, geen reactie. Ik kriebelde zijn buik, geen reactie. Oogjes dicht en diep in slaap. Pas als ik over zijn wang wreef, kwam hij wakker. Hij zag me en hij zei: 'Sjjjjt: beertje slapen'. Alsof beertje de enige was die net nog aan het slapen was.
En zo zijn er wel nog dingen. Pepijn die plots roept 'kijk! kerstboom!' en dat wij dan mogen zoeken waar die zou staan. Pepijn die bij alles dat je laat vallen of kapot maakt 'mama toch' zegt (met een superkoddig gezichtje erbij). Of papa toch. Of Pepijn toch. (schudt het hoofdje) Super, niet.
30-12-2010 om 13:46
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
26-12-2010
Pepijns kerstcadeautje van ons
Een hele tijd geleden kreeg Pepijn van mammie en pappie een treinsetje in hout. Het bestond uit een paar bochten en een trein. Pepijn begreep het eerst allemaal niet goed, maar sinds een tijdje heeft hij door dat hij het treintje op de rails kan laten rijden en vindt hij het super, vooral als papa of mama meedoen. Vorige week zag ik tijdens de kerstinkopen plots dat ze in de Hema aanvulsets verkochten voor dat houten treintje. En dus was de keuze voor Pepijns kerstcadeau gauw gemaakt. Hij kreeg een paar boekjes (wat zit er in mama's buik, een boekje van dikkie dik en een schuifboekje, en nog een aantal andere, maar daarover later een blogbericht) en een aantal aanvulsets voor zijn trein. Dolgelukkig, was hij.
26-12-2010 om 20:06
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
22-12-2010
Pepijns vermaanddag
Misschien is het nog eens tijd om eens een vermaanddag van Pepijn toe te lichten met wat nutteloze maar plezante weetjes over hem. Hij werd vandaag dus 1 jaar en 10 maanden oud. Doet mij eraan denken dat die tweede verjaardag met rasse schreden dichterbij komt. Nu, de weetjes:
Hij zingt 'ik zag twee beren' zonder we het hem voorzingen. Ok, het merendeel van het liedje is niet meer dan afgekapte klanken die een beetje erop lijken, maar het toont wel hoeveel hij al van het liedje kent want hij zingt het wel in de juiste volgorde en de klanken kloppen wel. Het lijkt wat op 'kzahweeberen...tjessmejen...o...wa...wonde' en dan 'hihihihahahaaa' en dan 'stoejbijkeeejna'.
Maar hij heeft het de laatste tijd wel veel gehoord natuurlijk, al proberen we het te vermijden. Want het is Pepijns manier om bedtijd te rekken, en hij is behoorlijk vindingrijk op dat vlak.
Hij begint baas te maken. Kindjes commanderen, ook de kat moet eraan geloven.
Verder is hij soms heel lief voor andere kindjes, andere momenten moet hij zich stellen. Vroeger kon hij niet zwijgen over Manon, nu ook niet maar het is heel de tijd 'Manon stout!'. Terwijl hij er zelf minstens evenveel aandeel in heeft...
Hij gokt soms nog maar steeds minder op de kleuren rood en blauw. Heel trots horen we hoe hij zijn blokjes uit de doos haalt en de rode en blauwe benoemt.
Hij is gek van de winter. Dan toch van kerstbomen, lichtjes en sneeuw (zolang hij er niet door moet, want dan is het "ète!". Maar de zomer is minstens even ok met zijn glijbanen, denk ik dan.
Het is een echte knuffelaar met andere kindjes. Als we afscheid nemen in Mini Muis, krijgt er altijd wel iemand een knuffel of een zoentje. Ook Fiona deelde zondag in de lading. En daarmee wil ik dan ook afsluiten, met een aantal superfoto's van beide kapoenen...
Eerste poging om een foto te maken van het feestvarken meme (gisteren 85 jaar geworden) en de vier achterkleinkindjes.
Pepijn en Fiona lieten het niet aan hun hart komen.
Een 'innige kus'.
En een dikke knuffel. *smelt*
Samen in een boekje kijken.
Nog een poging. Twee van de achterkleinkindjes waren aan het zoenen, en een derde moest door zijn mama afgeleid worden want hij attaqueerde het kleinste. Dat trouwens braaf stil bleef liggen.
PS: Het is niet altijd koek en ei tussen Fiona en Pepijn. Maar ze kunnen steeds beter samen spelen en Pepijn is altijd dolblij als hij weet dat hij 'Jonaaaaaaaa!' zal zien.
22-12-2010 om 20:23
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
16-12-2010
Bezwarend materiaal
Er zijn zo van die dingen die worden bijgehouden voor later. Met later bedoel ik dan, tot je trouwt. Al viel het bij ons nog mee. We hebben niet echt een groot trouwfeest gehad, dus de meesten hadden zich kalm gehouden. Al had mijn zus op korte tijd toch een compromitterende presentatie met foto's kunnen maken. Dit filmpje hier houden we bij voor Pepijn. Je weet maar nooit dat het van pas komt. Stel dat hij ooit trouwt, dan kunnen we het misschien eens afspelen. En zo de mensen voorbereiden op zijn openingsdans...
Op het allerlaatste moment besliste ik toch nog een kerstkaartje te maken, en stond Pepijn model voor een fotoshoot aan de kerstboom. Met zijn rendier natuurlijk. Jammer van de laatste wazige foto. Maar het is toch zo'n schattig ventje eh.
15-12-2010 om 19:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-12-2010
De laatste keer professor Stockmans
Dinsdag hadden we opnieuw een afspraak bij professor Stockmans. Pepijn veroverde de harten van de volledige wachtkamer, maar van de professor zelf was hij toch niet zo'n fan. (hoewel de professor erg lief was ) Maar we kregen goed nieuws. Zijn recuperatie en 'plantrekkerij' zijn van die aard dat de professor niets meer voor hem kan doen. En in dit geval is dit dus goed nieuws, want dat betekent dat Pepijn er zonder medische hulp wel zal komen. Er zullen wel momenten zijn waarop het duidelijk is dat er wat 'schade' is geweest, zoals de professor dit keer het voorbeeld gaf van pianospelen. Stel dat Pepijn later pianist wil worden, dan zal waarschijnlijk blijken dat zijn linkerhand trager is dan zijn rechter. Maar, reageerde ik daarop, er zijn zelfs mensen die met hun tenen leren spelen. En dat is de beste houding, zei de dokter, niet halfleeg is het glas maar meer dan halfvol. Als we in het achterhoofd houden wat de schade kon geweest zijn...
11-12-2010 om 19:45
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
06-12-2010
Een gezegende leeftijd
Wat een mooie leeftijd heeft Pepijn nu toch. Sinds een paar weekjes moeten we af en toe de hoek gebruiken. Maar het valt mee. Een tweetal keer eigenlijk nog maar. En hij luistert en begrijpt het goed.
Dit weekend, papa was een beetje vervelend aan het doen om mij te plagen. Ik zei," Pepijn, is papa stout?" Pepijn: "Ja, papa stout. Papa hoek staan!" (even een lachsalvo van ons tweeën en J gaat in de hoek staan om het spelletje mee te spelen, hij doet alsof hij verdrietig staat te treuren) Pepijn kijkt erg serieus in papa's richting. Ik zeg: "Pepijn, is papa nog altijd stout, mag hij uit de hoek?" Pepijn: "Papa, stout! Papa hoek staan!" Als het aan Pepijn lag, stond papa nog steeds in de hoek . Maar ik besloot dat het even later genoeg was, dus ik zei: "Pepijn, papa is weer braaf, papa mag uit de hoek, hij zal sorry zeggen en een knuffel geven" En even later waren we een knuffelend hoopje.
Zááálige leeftijd.
06-12-2010 om 22:06
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-12-2010
De eerste sneeuw
Dit weekend al was er bij ons sneeuw gevallen. Sneeuw, die bij Pepijn op heel veel enthousiasme onthaald wordt. 'Neeuw', roept hij, en hij wijst naar boven. Hij probeert de afzonderlijke vlokjes te volgen met zijn blik, en hij pakt sneeuw vast en klapt in zijn handen waardoor de sneeuw in het rond vliegt. Daarvan geen foto's omdat het telkens was als we thuiskwamen van Mini Muis. Maar wel van onze wandeling zondag, allemaal goed ingeduffeld, naar de Groene Long in Kuurne. Pepijn keek zijn ogen uit en het was dan ook behoorlijk romantisch allemaal...
Ook uit onze ramen hier hebben we een feeëriek zicht. Al was het begin deze week nog zo dik niet bezaaid als nu.
