Gisteren zijn we met Wendy en David naar de kermis in Harelbeke geweest. Daar is Pepijn voor het eerst op de draaimolen geweest. Het was goed. Heel goed zelfs. (maar waarom zetten ze die muziek altijd zo verdomd luid?) Zodanig goed dat Pepijn na eerst eens goed rondgekeken te hebben volledig enthousiast begon te wippen in zijn Mickeyauto. Wippen, dat doet Pepijn meestal als hij content is. En nu was hij héél content. Helaas komt er aan alle mooie liedjes een eind, en het was dan ook zeer tegen Pepijns zin dat we eraf moesten. Wendy kreeg al medelijden en ging zelfs nog een nieuw ticketje kopen, maar dat ging enkel maar uitstel van executie geweest zijn. Ik moest Pepijn van de molen aftrekken want hij bleef zich maar vastgrijpen aan het stuur van het karretje. En erna heeft hij nog heel lang gehuild maar ja hij bleef de draaimolen zien want papa was ondertussen en knuffel aan het schieten voor Pepijn. Maar met de knuffel was hij dan weer heel gelukkig.
20-09-2010 om 21:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-09-2010
Pepijn-in-the-box (duivel-in-een-doosje) versie 2
Poseren! (zo ziet u hoe groot hij al is )
Onder de tafel, de chauffage aaien.
Dozen verplaatsen.
In de doos...
En zich verstoppen...
Kiekeboe.
Kiekeboe 2.
Haai!
Niemand ziet me?
Dj Pepino in da house!
Poseren bij 'zijn' drumstel.
Boemboem tsjik
Maar hij moet wel nog op papa's schoot zitten om eraan te kunnen.
19-09-2010 om 12:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
18-09-2010
Af!
...De keuken dan toch, en de badkamer, en de voegwerken. Hoe dat er dan allemaal uitziet, dat ziet u hieronder.
18-09-2010 om 12:23
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
15-09-2010
Vanuit het verre Oostenrijk
Mammie en pappie kwamen vandaag op bezoek om onze snel groeiende en snel veranderende peuter te zien. Pepijn was eerst nog wat kalmpjes maar ging dan toch knuffelen toen ik het hem vroeg. Vanuit het verre Oostenrijk hadden mammie en pappie het volgende leuke cadeautje meegebracht. Bij Pepijn en mama hebben ze alvast gescoord. 't Is een koddig houten popje voor in Pepijns kamer in het nieuwe huis.
15-09-2010 om 21:48
geschreven door Vivache
Categorie:Familie
13-09-2010
Bezige zondag
Ik ga niet veel meer schrijven dan: papa vertrok met Pepijn naar oma zodat ik kon kuisen in de nieuwbouw - en voor de rest mag u van de foto's genieten.
13-09-2010 om 20:50
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-09-2010
En de rest van de dag
...was gevuld met een snel ikeabezoek om spotjes te gaan kopen, een bezoek aan ons huis waar ik zag dat mijn dweilbeurt in de duisternis ook niet alles was , heel wat inpakken van mijn kant terwijl Pepijn sliep en papa die spots ging gaan plaatsen, na Pepijn wakker was een bezoek aan de Gavers met de glijbaan, en nog een wandeling naar de dieren.
Pepijn glijdt 'fluks' van de glijbaan.
Pepijn zag dat er kindjes aan het spelen waren in het zand en zich amuseerden, en hij ging helpen. Zo was hij het meisje aan het ingraven.
In tegenstelling tot een paar maanden geleden voelt hij zich nu volledig in zijn sas in het zand.
Klaar om te vertrekken.
Motard Pepijn.
Papa tekent een auto, een poes en een olifant en Pepijn kijkt geïnteresseerd toe.
Pepijn heeft een probleempje met zijn haar.
11-09-2010 om 21:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Pepijn lacht zijn tanden bloot
Letterlijk dan toch en het is er een mondvol. En omdat ik niet kon kiezen, al de foto's .
11-09-2010 om 21:14
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
10-09-2010
Keuken / Cuisine / Kitchen
Ondertussen staat de keuken er, behalve het werkblad en wat afwerking zoals plinten en zo. Het begint nu echt wel serieus te kriebelen, nee te jeuken om te kunnen verhuizen!
10-09-2010 om 22:07
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
09-09-2010
Op zijn plaats
Ik was een week of 6 -7 zwanger toen we op zoek gingen naar een opvangplaatsje voor ons toekomstig kindje. Er was al niet zoveel keuze meer in de buurt. We wilden zowiezo niet hier op het dorp, wegens verschillende redenen dat ik uit respect voor die mensen niet openbaar zal gooien hier. We belden rond naar een paar onthaalmoeders en crèches, en nog twee hadden er een plaats. Na een mislukt bezoek bij één (lang wachten, dan was ze niet thuis en dan ging ze bellen maar we hebben ze nooit gehoord) en een bezoek aan het gebouw van de andere die er vanbuiten al niet echt goed uitzag, stonden we weer bij af. Tot we door Kuurne reden en daar een mooi naambordje zagen van een nieuwe minicrèche 'Mini Muis'. Papa belde en er was nog een plaatsje vrij. Na ons bezoek waren we er wel zeker van, daar zou ons kindje verblijven. Hoewel niet in het dorp lag het redelijk 'op de baan'. Het gebouw was tiptop en nieuw, en de begeleiders voor zover we een indruk konden hebben na ons kort bezoekje, waren dik ok. Uiteraard waren we die eerste dagen wat bezorgd. Maar het ging heel goed en Pepijn bleek een kindje dat zich perfect kon vinden in het crècheritme. Al moet er veel rekening met hem gehouden worden. Zoals hem eerst eten geven, en dan pas de andere kindjes . Of hem uit zijn bed halen, voor alle andere kindjes ook wakker zijn. Gaandeweg vond Pepijn beter en beter zijn ritme en groeide hij op van het jongste kindje naar één van de oudste nu. En u kunt zich niet voorstellen hoeveel deugd het deed vanavond om Pepijn in Mini Muis bezig te zien. Volledig in zijn sas. Na het wennen na de drie weken vakantie super blij dat hij kan gaan. Het is niet zo dringend meer dat ik naar huis ga. Vandaag kwam ik binnen, in tegenstelling tot de laatste weken stond Pepijn niet klaar aan het hekje. Ik ging op zoek. Achter het keukenblok zaten de gebroeders samen aan de tafel (zo'n mini picknicktafel met twee banken aan vast) met een puzzel en met Griet haar GSM te spelen. Pepijn keek op, zei mama en konkelfoesde weer verder. Arne zat op de toetsen van de GSM te duwen, en ik vroeg: "Van wie is de GSM, Arne?" "Pepijntje!" Pepijn was heel druk bezig de puzzel om te draaien. En besloot dan uit de bank te kruipen (dat lukt wel nog niet zo goed) om een paar rondjes te rennen en zich dan vol overgave op de mat te storten. Griet kwam kietelen en Pepijn kraaide het uit van plezier, kronkelde zich in rondjes en schoof op zijn rug op de mat rond. Het groepje (Arne, Henri, Pepijn en Paulien of Pauline) lachte en rende rond, door elkaar, kruipend, rechtstaand, een kakafonie van kreetjes en half verstaanbare woordjes. Ik vroeg aan Pepijn of hij al gezien had wat er op Arne's trui staat en Pepijn priemde zijn vingertje op Arne's buik en borst en riep 'Auto! auto! ' Griet vertelde dat die vier kindjes elkaar gevonden hadden en het was eraan te zien. En zo heeft Pepijn zijn eerste echte vriendjes. Hij zit daar echt op zijn plaats, onze kleine prins. De dagen zijn gevuld met spelen en activiteiten waarvan hij volledig opleeft. Hij heeft er de kindjes waarmee hij kan spelen, hij krijgt er alles wat hij nodig heeft. Dat wisten we niet, toen ik 7 weken ver was, maar het is een goede keuze gebleken.
09-09-2010 om 23:06
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
What the Flock?! versie 2.0
De shirts met strijkvelours blijven mooi, en Pepijn is gek van zijn bal (de pacman), toewa (olifant) en dino op zijn buik. Daarom maakte oma nog een paar modelletjes voor Pepijn. Gekozen door mama maar wegens tijdsgebrek en niet het juiste strijkijzer door oma gemaakt.
De alien.
De bekende poes.
Een piratenschip.
09-09-2010 om 06:25
geschreven door Vivache
Categorie:Tijdsverdrijf
08-09-2010
Pepijn op speed
Ik weet niet wat Pepijn gegeten had vandaag, maar hij was extreem blij en extreem energiek . Zodanig vol van energie dat het grappig werd. In Mini Muis stond hij al rond te springen en druk te tonen en te wijzen. Eens thuis at hij een hele boterham, een koek en een volledige appelsien op, terwijl hij driftig de appelsien stond te benoemen en mama aan te manen om dat verdomde ding toch rapper te kuisen. Dan kwam oma want ze was langs geweest bij mijn zus, Pepijn rende heel de woonkamer rond om alles te tonen aan oma, ondertussen nonkel Bart zoekend, de bal gooiend, en in de zetel rollebollend. Daarna naar onze nieuwbouw, waar Pepijn al gillend rondjes in de woonkamer rende. En dat alles met een brede glimlach. Het leven is toch zo mooi als je van de wereld niet weet eh.
08-09-2010 om 22:33
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
07-09-2010
Een persoontje
Pepijn die is een echt ventje, een persoontje in wording. Met zijn voorkeuren en dingen die hij niet wil doen. Met veel pleutigheid en een grote lach gaat hij door het leven. Eigen aan de leeftijd, is hij vooral met zichzelf bezig. Ik wil dit, ik wil dat. Dus als een kindje in de weg staat, dan duwt hij gewoon eens even. U kunt zich voorstellen dat Pepijn met zijn 'postuur' een geduchte pletwals kan zijn. We moeten er dus goed op spreken, of hij marcheert gewoon de kindjes omver. Toch geniet hij van andere kindjes rond hem, dat zie ik aan hoe blij hij is als hij Fiona ziet. En mama, die geniet. Die geniet van zijn grilletjes en willetjes, van het persoontje dat hij wordt. Er is nog werk aan, hij is een ruwe diamant, maar als ik dan vanavond in Mini Muis aankwam en hem zag kraaien van plezier met het nieuwe speeltje dat ze hebben (een handpop die geluid maakt als je zijn bek beweegt), dan gaat m'n hart sneller slaan.
07-09-2010 om 20:46
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
06-09-2010
Weekend
Een paar sfeerbeelden van dit weekend.
Pepijn eet een Gervaiske (nadat hij eerst een halve bak aardbeien, drie boudoirkoekjes én een volledige pannenkoek heeft gegeten). Te weten dat hij 's avonds dan nog een stutje vroeg, én zijn melk volledig heeft opgedronken. Het is toch erg in periodes hoor, vorige week wou hij bijna niets eten...
Maar het smaakt, zoals u ziet.
Pepijn ontdekt een fietspomp.
En bestudeert deze grondig.
"Wat?"
Papa wordt aangevallen door twee kleine boelekes.
Fien was aan het frummelen aan zijn ketting en Pepijn was jaloers.
Een kermiskoers.
Wendy en Fien
06-09-2010 om 11:54
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
05-09-2010
Pepijn-in-the-box (duivel-in-een-doosje)
Waarvoor een nakende verhuis niet goed is. Let vooral op de laatste super foto!
05-09-2010 om 15:11
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-09-2010
Aanloop
In de aanloop naar een verhuis;...
Een trap opkuisen...
En Pepijn helpt inpakken...
03-09-2010 om 20:25
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
02-09-2010
Step by step
Ze doen gestaag voort...
02-09-2010 om 22:03
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
01-09-2010
Geen nieuws...
...is goed nieuws. Of heb ik toch nieuws? Dat Pepijn nu reeds 16 tandjes heeft nu ook de twee onderste hoektanden erdoor zitten. Dat er in Mini Muis nu dierenprenten uithangen, zeer tot Pepijn zijn zin. Een uil, een olifant, giraffen, honden, ze worden allemal benoemd. Dat onze vriendenkring weer uitgebreid is met een 'vers' kindje, nu Hans en Sandra trotse ouders geworden zijn van Elisabeth. Dat we de berenbox van Kapitein Winokio hebben besteld -diezelfde kapitein die u gisteren in de Laatste Show kon bewonderen. Dat de trap geplaatst is. Morgen hopelijk wat foto's!
01-09-2010 om 21:32
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
30-08-2010
Oedipus
Op de website van Famiweb.be haalde ik het volgende:
Je hebt wellicht al heel wat gehoord over het fameuse Oedipuscomplex, maar misschien weet je het er fijne toch niet van. Gaat het hier om een spel van verleiding of seksuele dwang? Rivaliteit of een zoektocht naar identiteit? Hoe moeten jullie hierop reageren?
Sigmund Freud was de eerste om Oedipus te praten. De legende over deze held werd al uitvoerig beschreven in een vorig artikel in deze rubriek. Voor Freud ging het om een belangrijk moment in de ontwikkeling van de persoonlijkheid van het kind, die zich identificeert met de mannelijke en vrouwelijke modellen van zijn ouders.
Tussen 3 en 5 jaar is zoonlief verliefd op zijn mama en ontstaan er conflicten met de vader, die een rivaal wordt die het hem onmogelijk maakt om haar te verleiden. Dit geldt ook voor de jonge dochter tegenover haar vader.
Tijdens deze periode hebben kinderen tegengestelde gevoelens tegenover hun ouders: tegelijkertijd verliefd en vijandig. Zo zal, beste mama, je zoon je bedelven onder de kussen, knuffels en geschenken... Hij probeert kortom al zijn verleidingstechnieken op je uit. Je dochter doet net hetzelfde bij haar papa.
Dit is volkomen normaal. Wanneer ze 7 jaar zijn, gaan deze verliefde gevoelens wel weer over. Het is aan de ouders om duidelijk aan een kind uit te leggen dat een kind niet met zijn mama of papa kan trouwen. Je houdt heel veel van je kind, maar dan als ouder, niet als geliefde. Zeg dat je op vlak van liefde als een speciaal iemand gevonden hebt, en dat hij op een dag ook iemand zal leren kennen. Je kind zal uiteindelijk dit aanvaarden, en zijn eerste liefde vergeten.
Het Oedipuscomplex is een belangrijk moment in de ontwikkeling van de persoonlijkheid van een kind. Het zal later helpen om zich te investeren in een affectieve en liefdevolle relatie. Wanneer dochter wil beginnen gelijken op haar mama, en zoonlief op zijn papa markeert dit het einde van deze Oedipusperiode.
Ik weet het, dit is nog vroeg. Maar het begin ervan is duidelijk al ingezet. Het is al mama dat de klok slaat, al van heel vroeg. Maar nu is hij ook jaloers. Op papa. Papa mag me niet knuffelen of kussen, of toch niet als Pepijn het ziet. Want gegarandeerd is Pepijn daar, mama roepend, gillend. Hij duwt zijn papa weg en zou zelf slaan! Hij wil duidelijk niet delen...
30-08-2010 om 20:38
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
29-08-2010
Moeosjers
Toen Pepijn deze namiddag wakker werd, besloot ik (wegens het mooie weer) mijn zus op te bellen met de vraag of Fiona geen zin had mee te gaan met Pepijn naar de Speelplaneet (binnenspeeltuin hier in de buurt). Ook nonkel Bart was van de partij want papa en Bart zijn gaan fietsen. Het valt op, nu Pepijn wat ouder is, dat ze al heel wat beter kunnen spelen tesamen. En dat hebben ze bewezen. Fiona is heel de tijd flink geweest, heeft gedeeld met Pepijn, goed geluisterd, voor Pepijn opgekomen. Pepijn die was heel blij met een 'compagnon de route'. Ze hebben zich rot geamuseerd. Hebben we geen foto's van: tikkertje spelen en samen rollebollen. Hebben we wel foto's van:
U kunt zich wel voorstellen dat ze na een uur of twee doodop waren. Ik weet niet hoe het met Fiona zit, maar Pepijn die was niet veel meer waard en is een half uur vroeger dan anders als een blok in slaap gevallen.
29-08-2010 om 21:55
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
28-08-2010
Lijstjes
We zijn deze week bezig geweest met plannen, veel plannen. Over hoe en wanneer we onze verhuis zullen regelen. Want binnen een paar dagen is het september en dan is het niet lang meer. Het staat vast dat we binnen een maand vollop in de verhuis zullen zitten. De volgende weekends zal er meer dan genoeg te doen zijn, en er moet nog veel rondgebeld worden. Vandaag kregen we ook bericht van de nieuwe eigenaars van ons huis hier, blijkbaar plannen ze hier ook vanalles en willen ze zo snel mogelijk verhuizen. Maar ze gaan toch moeten wachten tot wij weg zijn, dat zal de 2e of 3e oktober zijn. En geen dag vroeger.
Daarnet zagen we al even een voorsmaakje bij mijn zus en schoonbroer. Zij hadden net hun huis in Gent vaarwel gezegd en waren zich aan het installeren in hun nieuw huis. Ik kan me voorstellen dat het wat raar is voor hen nu. Maar anderzijds, ik woonde niet graag in Gent, hoewel het een leuke stad is. Maar het is een grootstad en je moet het gewoon zijn om daar te wonen. U moet weten dat wij echt van de 'boerenbuiten' komen, in het diepe West-Vlaanderen. Gent is net een beetje een te grote spreidstand om het gemakkelijk gewoon te worden voor ons. Hoewel het gemak van een stad is dat je alles dichtbij hebt, stinkt het er, is er veel lawaai en heb je geen open ruimte. Ik ergerde me in Gent zelfs aan het feit dat we eerst een half uur moesten fietsen eer we echt in de open ruimte waren. Ik geef Annelies en Samuel dan ook gelijk dat ze de ruimte zijn gaan opzoeken, en hoewel nu nog veel werk, het zal er ook mooi worden. Het zal een werk van lange adem worden, maar het resultaat zal dan ook wel een mooi groot huis op een mooie lap grond zijn met een adembenemend uitzicht. Veel succes alvast! Dat de pech jullie bespaard blijft bij het opbouwen van je eigen huisje!
28-08-2010 om 20:25
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
En erna heeft hij nog heel lang gehuild maar ja hij bleef de draaimolen zien want papa was ondertussen en knuffel aan het schieten voor Pepijn.
