Ik weet niet wat Pepijn gegeten had vandaag, maar hij was extreem blij en extreem energiek . Zodanig vol van energie dat het grappig werd. In Mini Muis stond hij al rond te springen en druk te tonen en te wijzen. Eens thuis at hij een hele boterham, een koek en een volledige appelsien op, terwijl hij driftig de appelsien stond te benoemen en mama aan te manen om dat verdomde ding toch rapper te kuisen. Dan kwam oma want ze was langs geweest bij mijn zus, Pepijn rende heel de woonkamer rond om alles te tonen aan oma, ondertussen nonkel Bart zoekend, de bal gooiend, en in de zetel rollebollend. Daarna naar onze nieuwbouw, waar Pepijn al gillend rondjes in de woonkamer rende. En dat alles met een brede glimlach. Het leven is toch zo mooi als je van de wereld niet weet eh.
08-09-2010 om 22:33
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
07-09-2010
Een persoontje
Pepijn die is een echt ventje, een persoontje in wording. Met zijn voorkeuren en dingen die hij niet wil doen. Met veel pleutigheid en een grote lach gaat hij door het leven. Eigen aan de leeftijd, is hij vooral met zichzelf bezig. Ik wil dit, ik wil dat. Dus als een kindje in de weg staat, dan duwt hij gewoon eens even. U kunt zich voorstellen dat Pepijn met zijn 'postuur' een geduchte pletwals kan zijn. We moeten er dus goed op spreken, of hij marcheert gewoon de kindjes omver. Toch geniet hij van andere kindjes rond hem, dat zie ik aan hoe blij hij is als hij Fiona ziet. En mama, die geniet. Die geniet van zijn grilletjes en willetjes, van het persoontje dat hij wordt. Er is nog werk aan, hij is een ruwe diamant, maar als ik dan vanavond in Mini Muis aankwam en hem zag kraaien van plezier met het nieuwe speeltje dat ze hebben (een handpop die geluid maakt als je zijn bek beweegt), dan gaat m'n hart sneller slaan.
07-09-2010 om 20:46
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
06-09-2010
Weekend
Een paar sfeerbeelden van dit weekend.
Pepijn eet een Gervaiske (nadat hij eerst een halve bak aardbeien, drie boudoirkoekjes én een volledige pannenkoek heeft gegeten). Te weten dat hij 's avonds dan nog een stutje vroeg, én zijn melk volledig heeft opgedronken. Het is toch erg in periodes hoor, vorige week wou hij bijna niets eten...
Maar het smaakt, zoals u ziet.
Pepijn ontdekt een fietspomp.
En bestudeert deze grondig.
"Wat?"
Papa wordt aangevallen door twee kleine boelekes.
Fien was aan het frummelen aan zijn ketting en Pepijn was jaloers.
Een kermiskoers.
Wendy en Fien
06-09-2010 om 11:54
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
05-09-2010
Pepijn-in-the-box (duivel-in-een-doosje)
Waarvoor een nakende verhuis niet goed is. Let vooral op de laatste super foto!
05-09-2010 om 15:11
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-09-2010
Aanloop
In de aanloop naar een verhuis;...
Een trap opkuisen...
En Pepijn helpt inpakken...
03-09-2010 om 20:25
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
02-09-2010
Step by step
Ze doen gestaag voort...
02-09-2010 om 22:03
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
01-09-2010
Geen nieuws...
...is goed nieuws. Of heb ik toch nieuws? Dat Pepijn nu reeds 16 tandjes heeft nu ook de twee onderste hoektanden erdoor zitten. Dat er in Mini Muis nu dierenprenten uithangen, zeer tot Pepijn zijn zin. Een uil, een olifant, giraffen, honden, ze worden allemal benoemd. Dat onze vriendenkring weer uitgebreid is met een 'vers' kindje, nu Hans en Sandra trotse ouders geworden zijn van Elisabeth. Dat we de berenbox van Kapitein Winokio hebben besteld -diezelfde kapitein die u gisteren in de Laatste Show kon bewonderen. Dat de trap geplaatst is. Morgen hopelijk wat foto's!
01-09-2010 om 21:32
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
30-08-2010
Oedipus
Op de website van Famiweb.be haalde ik het volgende:
Je hebt wellicht al heel wat gehoord over het fameuse Oedipuscomplex, maar misschien weet je het er fijne toch niet van. Gaat het hier om een spel van verleiding of seksuele dwang? Rivaliteit of een zoektocht naar identiteit? Hoe moeten jullie hierop reageren?
Sigmund Freud was de eerste om Oedipus te praten. De legende over deze held werd al uitvoerig beschreven in een vorig artikel in deze rubriek. Voor Freud ging het om een belangrijk moment in de ontwikkeling van de persoonlijkheid van het kind, die zich identificeert met de mannelijke en vrouwelijke modellen van zijn ouders.
Tussen 3 en 5 jaar is zoonlief verliefd op zijn mama en ontstaan er conflicten met de vader, die een rivaal wordt die het hem onmogelijk maakt om haar te verleiden. Dit geldt ook voor de jonge dochter tegenover haar vader.
Tijdens deze periode hebben kinderen tegengestelde gevoelens tegenover hun ouders: tegelijkertijd verliefd en vijandig. Zo zal, beste mama, je zoon je bedelven onder de kussen, knuffels en geschenken... Hij probeert kortom al zijn verleidingstechnieken op je uit. Je dochter doet net hetzelfde bij haar papa.
Dit is volkomen normaal. Wanneer ze 7 jaar zijn, gaan deze verliefde gevoelens wel weer over. Het is aan de ouders om duidelijk aan een kind uit te leggen dat een kind niet met zijn mama of papa kan trouwen. Je houdt heel veel van je kind, maar dan als ouder, niet als geliefde. Zeg dat je op vlak van liefde als een speciaal iemand gevonden hebt, en dat hij op een dag ook iemand zal leren kennen. Je kind zal uiteindelijk dit aanvaarden, en zijn eerste liefde vergeten.
Het Oedipuscomplex is een belangrijk moment in de ontwikkeling van de persoonlijkheid van een kind. Het zal later helpen om zich te investeren in een affectieve en liefdevolle relatie. Wanneer dochter wil beginnen gelijken op haar mama, en zoonlief op zijn papa markeert dit het einde van deze Oedipusperiode.
Ik weet het, dit is nog vroeg. Maar het begin ervan is duidelijk al ingezet. Het is al mama dat de klok slaat, al van heel vroeg. Maar nu is hij ook jaloers. Op papa. Papa mag me niet knuffelen of kussen, of toch niet als Pepijn het ziet. Want gegarandeerd is Pepijn daar, mama roepend, gillend. Hij duwt zijn papa weg en zou zelf slaan! Hij wil duidelijk niet delen...
30-08-2010 om 20:38
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
29-08-2010
Moeosjers
Toen Pepijn deze namiddag wakker werd, besloot ik (wegens het mooie weer) mijn zus op te bellen met de vraag of Fiona geen zin had mee te gaan met Pepijn naar de Speelplaneet (binnenspeeltuin hier in de buurt). Ook nonkel Bart was van de partij want papa en Bart zijn gaan fietsen. Het valt op, nu Pepijn wat ouder is, dat ze al heel wat beter kunnen spelen tesamen. En dat hebben ze bewezen. Fiona is heel de tijd flink geweest, heeft gedeeld met Pepijn, goed geluisterd, voor Pepijn opgekomen. Pepijn die was heel blij met een 'compagnon de route'. Ze hebben zich rot geamuseerd. Hebben we geen foto's van: tikkertje spelen en samen rollebollen. Hebben we wel foto's van:
U kunt zich wel voorstellen dat ze na een uur of twee doodop waren. Ik weet niet hoe het met Fiona zit, maar Pepijn die was niet veel meer waard en is een half uur vroeger dan anders als een blok in slaap gevallen.
29-08-2010 om 21:55
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
28-08-2010
Lijstjes
We zijn deze week bezig geweest met plannen, veel plannen. Over hoe en wanneer we onze verhuis zullen regelen. Want binnen een paar dagen is het september en dan is het niet lang meer. Het staat vast dat we binnen een maand vollop in de verhuis zullen zitten. De volgende weekends zal er meer dan genoeg te doen zijn, en er moet nog veel rondgebeld worden. Vandaag kregen we ook bericht van de nieuwe eigenaars van ons huis hier, blijkbaar plannen ze hier ook vanalles en willen ze zo snel mogelijk verhuizen. Maar ze gaan toch moeten wachten tot wij weg zijn, dat zal de 2e of 3e oktober zijn. En geen dag vroeger.
Daarnet zagen we al even een voorsmaakje bij mijn zus en schoonbroer. Zij hadden net hun huis in Gent vaarwel gezegd en waren zich aan het installeren in hun nieuw huis. Ik kan me voorstellen dat het wat raar is voor hen nu. Maar anderzijds, ik woonde niet graag in Gent, hoewel het een leuke stad is. Maar het is een grootstad en je moet het gewoon zijn om daar te wonen. U moet weten dat wij echt van de 'boerenbuiten' komen, in het diepe West-Vlaanderen. Gent is net een beetje een te grote spreidstand om het gemakkelijk gewoon te worden voor ons. Hoewel het gemak van een stad is dat je alles dichtbij hebt, stinkt het er, is er veel lawaai en heb je geen open ruimte. Ik ergerde me in Gent zelfs aan het feit dat we eerst een half uur moesten fietsen eer we echt in de open ruimte waren. Ik geef Annelies en Samuel dan ook gelijk dat ze de ruimte zijn gaan opzoeken, en hoewel nu nog veel werk, het zal er ook mooi worden. Het zal een werk van lange adem worden, maar het resultaat zal dan ook wel een mooi groot huis op een mooie lap grond zijn met een adembenemend uitzicht. Veel succes alvast! Dat de pech jullie bespaard blijft bij het opbouwen van je eigen huisje!
28-08-2010 om 20:25
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
26-08-2010
Midweek
Het midden van de week is nu al wat gepasseerd, en een paar foto's voor de liefhebbers. Pepijn in zijn kleurige outfits.
26-08-2010 om 20:49
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
24-08-2010
Zo'n dag
Het is zo'n dag waarin er zich van ergens rond middernacht een zwart beest in je buik heeft genesteld. Hij klauwt zich in je ingewanden vast en geeft je een constante buikpijn, die nergens aan toe te schrijven is. Ondertussen pint zijn staart zich vast in je hoofd, om daar nog meer zwart en duisternis te brengen. De dag begint dan ook met heel wat pech en ongeluk, waardoor je je nog slechter voelt. Je ergert je aan het minste, de uren kruipen voorbij. Bah. Zucht. Gelukkig komt dat beest maar af en toe. Waarom het er nu weer zit, ik weet het niet echt. Het heeft zich genesteld. Deels door een paar lichamelijke problemen, waaronder een afte, een halve oorontsteking, en een ander lichamelijk probleem dat ik hier niet openbaar ga smijten maar dat me ook zorgen baart. Deels ook door een algemeen down gevoel, dat van overal en nergens komt. Bah. Dat iemand dat beest maar snel wegjaagt...
24-08-2010 om 20:09
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
23-08-2010
Genen
Meer en meer mensen zeggen het, sinds Pepijn wat aan het uitgroeien is valt het inderdaad meer op. Toen Pepijn net geboren was, leek hij erg veel op zijn papa. Daarna leek hij even op mij, en daarna dan een hele tijd weer meer op papa. Vooral de manier van kijken, hoewel hij blauwe ogen heeft. Nu is het weer helemaal 'gekeerd'. Vergelijk maar eens deze foto's. Pepijn ziet er momenteel een kopietje van zijn mama uit. (dit is één van de weinige foto's uit die tijd)
Ook papa was trouwens een mooie peuter, zie maar. Net een engeltje. (Was eh )
23-08-2010 om 21:57
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
22-08-2010
Op zondag
Op zondag, vandaag dus, hebben we plots een 'anderhalfje'. De dag was wel niet zo goed begonnen voor hem, met koorts en pijn want op het moment dat ik hem op de verzorgingstafel legde, huilde hij en greep hij naar zijn oren. Mijn mama-zintuig vertelde me oorontsteking. Gelukkig konden we naar de dokter, die constateerde inderdaad een dubbele oorontsteking en via de apotheek van wacht konden we meteen met medicatie beginnen. Na zijn slaapje vanmiddag zag hij er al heel wat beter uit, en nu vanavond eigenlijk weinig last nog. De dag bracht een bbq bij oma en opa en na Pepijns dut een babyborrel van mijn neef Kurt en zijn vrouw Karen en hun dochtertje Amélie. En verder nog wat sfeerfoto's van vandaag.
Deze morgen zat er niet echt veel fut in, hij viel zelfs of liep tegen de kast.
Gelukkig vond hij deze avond troost bij Loki, die verschillende dikke knuffels kreeg.
Onze wittekopje bij onze rosse kater.
Een hele dikke knuffel.
En dan eens erop gaan liggen.
Vliegen zoeken in de tuin.
Kiekeboe spelen achter de blaadjes.
En zichzelf insmeren met lotion.
22-08-2010 om 21:45
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Op zaterdag
Op zaterdag...
...hield Pepijn 'bal populaire' met zijn cd van Kapitein winokio...
...besloot hij zijn ambities als doelman op te bergen en dook hij weg voor de bal...
...lachte hij met de domste dingen eerst...
...zat hij als een groten in de zetel een boek te lezen...
...kreeg hij een muts van mama, die prompt niet meer af mocht...
...kwamen mammie en pappie op bezoek...
...verkende Pepijn de tuin...
...ontdekte hij vliegtuigen...
...deed hij kaka...
...veel kaka...
...veel show vooral...
...waren we getuige van een verloving...
22-08-2010 om 21:32
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-08-2010
Vloeren
Voor zover een foto een juist beeld kan geven van hoe ons nieuw huis er momenteel uitziet... en niet mis te verstaan het feit dat er nog heel wat vuil op de vloeren ligt. Maar voor de nieuwsgierigen onder u (en ik kijk naar niemand in het bijzonder ) deze foto's!
Qua planning zitten we nog altijd goed. De trap wordt geplaatst op 1 september, de keuken in de week erop. De mannen van het sanitair komen volgende week alles in orde brengen. De elektricien is bijna klaar.
De woonkamer + keuken.
De garage.
Het bad.
De inloopdouche.
20-08-2010 om 23:08
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
19-08-2010
Snif
Ik was vroeger al ferm gevoelig en sinds ik een kleintje heb, is het nog veel erger geworden. Als ik in een film een kindje pijn zie hebben of iets ergs zie meemaken, zijn de traantjes daar. Idem als de wereld naar de kloten gaat, dan zit ik altijd te denken 'hopelijk maakt Pepijn dat nooit mee'. Ik ben ook heel gevoelig aan 'de massa'. Zo zul je mij op een festival altijd super emotioneel zien. Ik word meegesleept in de collectieve 'feel good' die zo'n festival is. Niet dat we de volgende jaren nog naar een festival zullen gaan, of het moest Dranouter zijn, maar waar ik eigenlijk naartoe ga met mijn verhaal is dit: ook bij livemuziek heb ik dit gevoel. En zo staat er nu een lied op nr 1 in de Afrekening, live vanop Werchter dit jaar. En toen ze het vannamiddag draaiden op stubru, liepen de traantjes. Maar zeg nu zelf, het is toch een prachtig lied hoor... http://www.youtube.com/watch?v=XXUCFk8VJFY
19-08-2010 om 21:43
geschreven door Vivache
Categorie:One 2 watch
Een dierentuin
Elke avond maken Pepijn en ik (en papa als hij thuis is) een wandeling. Zo volgen we telkens dezelfde route, Pepijn in zijn geliefde buggy die hij steevast met Bu!bu! aanduidt. Ik moet maar vragen: Pepijn, gaan we wandelen? Of hij rent al naar de gang, staat te springen bij de buggy (bu!bu!). En als ik hem erin zet, en vraag, waar gaan we naartoe? Dan antwoordt hij Boe! (koe) en Paardje!. En dan begint hij druk naar de voordeur te wijzen. Dan gaan we op weg naar onze dierentuin. Het is niet te geloven, maar Pepijn kent dus heel de route vanbuiten, en weet dus precies welkeen dier hij zal zien, of wat er anders nog te zien of te doen is. Zo wordt er een hondertal meter voor elk dier (als hij het nog niet kan zien) luid geroepen vanuit de buggy, en telkens in dezelfde volgorde.
Toktok! (de kip), het vingertje priemt in de richting van de kippen niet ver van ons huis. Onnnijn! (de konijnen die bij de kippen zitten), een hoofdje draait die richting op. Ot! (het beeld van de hond die aan de fietsenwinkel 'bulldog' staat) Aa! (het schaap dat eenzaam in de wei staat te grazen), het vingertje priemt weer naar het schaap. Paardje! , al staan ze er niet altijd, soms zijn ze ermee gaan rijden en soms staan ze in een andere wei. Boe! (de kalfjes staan aan hun etensbak) Boe! (een hele weide vol grote melkkoeien) Ik vertel Pepijn over hoe de koeien zwarte vlekken hebben, en over hoe ze met hun staart zwaaien en de vliegen zo bang maken. Trrrrrr! (Pepijns reactie bij het woord vlieg, dan wijst hij met zijn vinger in het rond en doet hij gezoem na) Ik zwijg maar wijselijk over de stier die stoute manieren heeft. A-a! (er zit een stel prachtige ezels in een weide niet ver van de koeien, helaas zitten ze er ook niet altijd. De papa-ezel heeft al eens zitten balken voor Pepijn, sindsdien kan hij er niet meer over zwijgen, over de a-a's. Kan iemand Pepijn eens proberen uitleggen dat een ezel i-a zegt? Want naar mij luistert hij niet. ) Toktok! (en we zijn weer bij de kippetjes aanbeland) Tu-tu-tu-taaaa! (en dit keer is er ook een haan bij) Wawa! (en een paar ganzen) Aa! (weer een paar grazende schapen) Daarna moeten we een heel eind wandelen zonder diertjes, tot... MMMMaaaauuuwww! Een straat met twee voordeuren waar er zo'n leeuwenklopper aan hangt. En dan weet Pepijn, in die straat mag hij uit de buggy (bu!bu) en mag hij het laatste stukje te voet afleggen. Zo gaat het nu elke avond. En we genieten, mijn kleine prins en ik. Als u dus ooit een vreemd soortig klein meisje tegenkomt, dat vreemde geluiden maakt tegen een klein blond ventje dat al even enthousiast meedoet, u weet wie ze zijn.
PS: Ook als ze over een 'Manon' praten (allez, de kleine man toch), dan gaat het over ondergetekende en haar kleine prins, want vandaag leerde ik Pepijn een nieuw woord: luchtballon. Waarna hij de rest van de weg in de lucht wees en Manon! zei. (Als Pepijn dat morgen in de crèche zegt, Tine, het gaat dus niet over je dochtertje. )
PS2: Het gaat ons wel anders vergaan, eens we verhuisd zijn. Tenzij iemand zo direct een hele dierentuin weet staan in Harelbeke-city...
19-08-2010 om 21:03
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
18-08-2010
Terug in de oude routine
Nu Mini Muis terug open is, is de rust en de routine hier in huis terug gekeerd. Pepijn die slaapt nu tot een uur of 7, kwart na. Dat is toch een uur meer dan vroeger. Maar hij gaat ook een uur later slapen 's avonds. Hij was het snel weer gewoon in de crèche, hoewel hij maandagmorgen echt niet wou dat papa wegging en echt niet blij was Tine te zien. Ondertussen is ook bij Pepijn de klik weer gemaakt, en is hij dolblij er naartoe te kunnen gaan en even blij als hij weer naar huis kan. Omdat Griet en Tine hem drie weken niet hebben gezien,vallen de veranderingen natuurlijk meer op: gegroeid, langer haar. En veel meer peutermaniertjes, de goede en de minder goede. Maar het maakt allemaal deel uit van de vorming van zijn 'persoontje' dus we leven ermee. Eigenlijk is Pepijn over het algemeen een heel fijn peutertje. Het is 'proberen', en als je hem iets verbiedt, dan laat hij zich goed horen (hij kan behoorlijk wat decibels produceren) maar hij is het ook heel rap weer vergeten en probeert het erna niet meer. Dus je hoort me niet klagen!
18-08-2010 om 21:13
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
17-08-2010
Bij Margo, Insani en Jan
Zoals eerder geschreven, waren we zondag uitgenodigd bij Insani en Jan. Wij koppelden aan net voor het dessert. Alle oudste (ex)SJJ-leden waren er, en van heel wat van hen was het heel lang geleden dat we ze nog zagen, dus het weerzien was blij. Pepijn voelde zich eerst niet echt op zijn gemak toen al die mensen naar hem keken, maar na een kwartiertje ongeveer was hij ontdooid, hij heeft dan in de tuin zitten rondrennen en op de poes zitten jagen. En wat een mooi contrast, onze bleke blondekop en Margo met haar mooi lichtbruin velleke en donker haar! Het was zodanig leuk dat het naar meer smaakte, en nu heb ik het niet enkel over de tiramisu!
Margo kwam zelf poseren als ze de camera zag flitsen.
De bende kon net binnen - jammer van het weer.
Helena moest goed kijken naar Thibeau...
Binnen enkele weken komt er voor haar ook een broertje of zusje bij.
Pepijn en Margo waren aan het konkelfoezen aan de zetel.
Betrapt!
17-08-2010 om 21:42
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
. Zodanig vol van energie dat het grappig werd. In Mini Muis stond hij al rond te springen en druk te tonen en te wijzen. Eens thuis at hij een hele boterham, een koek en een volledige appelsien op, terwijl hij driftig de appelsien stond te benoemen en mama aan te manen om dat verdomde ding toch rapper te kuisen. 
