Het weekend is slecht begonnen. Dat kon u een paar berichten hiervoor lezen. We zijn behoorlijk ontstemd door wat die mevrouw ons heeft gelapt. Hoe het nu verder moet weten we nog niet, dat gaan we pas morgen weten . Gisteren hadden we weer 3 bezoeken in ons huis. Omdat we nog een paar boodschappen moesten doen, onder andere om aperitief want Emmy en Koen zijn gisterenavond geweest, zijn we vertrokken als het eerste bezoek toekwam. Bezoek 9,10 en 11 reeds van onze woning waren: een jong koppel met een kindje van een maand of 6, een ouder koppel met de kinderen reeds getrouwd op zoek naar iets kleiner, en een Hamid met zijn vrouw. Over die laatste kan ik kort zijn: vriendelijke mens, maar op een huis bied je niet af zoals op de markt. Bezoek 10 verliet ons huis net toen wij weer thuiskwamen; de mevrouw zei me nog dat het erg smaakvol was ingericht . En het eerste koppel dacht ik , dat wordt niks vanaf ze binnenkwamen. Want ze liepen meteen door naar de tuin en ze zeiden niet veel. Groot was dan ook mijn verbazing toen de makelaar zei dat we even moesten gaan zitten. Dan weet je meestal wat er komt. Die eerste mensen, koppel nummer 9, had een bod gedaan. Een bod waar wij gelukkig mee waren. Er was wel wat van de prijs gedaan, maar wij zijn redelijke mensen. Als wij dit huis hier gingen kopen, hadden we waarschijnlijk ook zoveel geboden. En zoveel hadden ze er nu ook niet afgepingeld. Waarom dan belachelijk doen en het weigeren? Dus, na 1 week en 1 dag te koop gestaan te hebben, is onze thuis al verkocht. Ik zal blij zijn als dit afschuwelijke bord hier van die gevel is, en dat ik nog een maand of 10 op het gemak afscheid kan nemen van Pepijns eerste thuis...
De voorgevel.
Achtergevel.
Tuintje.
Zithoek.
Keuken.
Zithoek / Eetkamer.
De kamer die we boven verbouwden. (vroeger zolder)
29-11-2009 om 09:39
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
27-11-2009
Beste,
Beste mevrouw, eigenares van de grond waarvan wij de aankoopbelofte hebben getekend,
U heeft blijkbaar een erg druk leven, dus ik zal u niet lastig vallen met een telefoontje of een brief of een email. Deze open brief kunt u lezen wanneer het u past in uw toch zo goed gevulde agenda. Goede afspraken maken goede vrienden, wordt vaak gezegd. Eens te meer is bewezen dat in al die spreuken een grote vorm van waarheid schuilt. Bijna 4 weken geleden reeds legden we onze vier agenda's - de uwe, de onze, die van onze notaris en die van uw notaris, uw zoon - bij elkaar. Na veel geschuif en gevraag kwam 1 december als datum naar voor als de datum om onze akte te laten verlijden. Deze datum werd dan ook vastgelegd. Voor ons was deze datum erg belangrijk, want u wou niet dat er iemand op uw grond kwam om deze op te kuisen zolang u nog eigenares was. Het kennen van de datum waarop de grond de onze werd, was dan ook voor ons het startschot om te plannen wanneer deze grond opgekuist kon worden. Zoals u weet moeten er bomen gerooid en een omheining afgebroken. Dit gingen we eerst zelf doen, vandaar dat ik een week verlof gevraagd had op het werk en mijn man ook op het zijne. Zoals u misschien niet meer echt beseft, daar het al een hele tijd geleden is dat u nog voor een baas hebt gewerkt, moet verlof aangevraagd en goedgekeurd worden. Tenslotte is planning alles op het werk en moeten onze respectievelijke bazen weten of ze op ons kunnen rekenen... Mijn verlof was dan ook geen probleem, ik was nog op tijd. Voor mijn man was er echter een probleem omdat hij naar Nederland moest. Vandaar dat wij een volmacht regelden, zodat de akte toch op de afgesproken datum door kon gaan. Dit koste ons extra geld, maar dat was dan maar zo. Daarom spraken we dan ook een firma aan om de grond op te kuisen, zodat dit toch kon doorgaan. Want zolang de bomen nog op die grond staan, kan het toestel om de grondboring te doen niet erop. En dat toestel moet metingen uitvoeren om na te gaan of de fundering voldoende is. Heel belangrijk als je een huis wil bouwen, zoals u misschien weet. En zolang die metingen niet gekend zijn, kan men ook niet beginnen bouwen. Bovendien zijn er 21 wachtdagen om te mogen beginnen bouwen. Eventuele kopers van ons huis worden dan ook gewaarschuwd dat het oktober/november zal zijn eer zij in dit huis hier kunnen, daar het gepland is dat onze bouw dan afgerond zal zijn. Planning is alles, dat weet u met uw drukke agenda waarschijnlijk ook wel.
Blijkbaar vond u het plots dan toch niet zo'n goede datum. Als CD&V-politica die zich blijkbaar in de hoogste regionen van de partij begeeft - zo werd ons toch verteld - heeft u een erg drukke agenda, en daar is nu blijkbaar op 1 december een vergadering in geslopen. Bovendien was u tot de conclusie gekomen dat er een andere akte van een ander stuk grond op 9 december moest verlijden, en dat het u beter uitkwam als u maar 1 keer naar Vilvoorde moest rijden. Ik wil nu nog buiten beschouwing nemen dat u zelf ervoor gekozen hebt om met een notaris te werken die in Vilvoorde woont - maar het stoot me tegen de borst dat u zomaar die afspraak hebt afgelast zonder ons te waarschuwen of te vragen of dat goed was. Dat getuigt van erg weinig respect voor ons. Wij hebben dan misschien niet zo'n drukke agenda als u, al zou u nog wel eens kunnen schrikken daarvan. Maar ik dacht dat respect een tijd geleden in de slogan van uw partij voorkwam. Misschien dat u best nog eens dat discours doorleest, dan zou u daar ook iets vinden over de waarde van het gezin en de bescherming van mensen die werken. Maar misschien hecht u daar geen waarde aan, want me dunkt dat u vooral gewoon bent dat anderen zich naar u schikken en naar uw pijpen dansen. Bovendien bent u zich maar al te goed bewust dat wij u toch niks kunnen maken. Ook al hebt u het ons al gelapt bij de compromis, toen er drie afspraken nodig waren om de compromis te tekenen, en u uiteindelijk toch niet aanwezig was... Daarom wens ik u van harte een slechte verkoop toe van lot 2, het lot dat nog te koop staat. Ik wens u kopers toe die evenveel met uw voeten rammelen als u nu met de onze doet. En verder: awoert mevrouw - u zou met uw 72 lentes toch al iets meer respect moeten hebben. Awoert aan u en uw CD&V-regionen!
Met niet meer zo'n vriendelijke groeten, Veerle
27-11-2009 om 17:19
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
Aanvulling
Aaaaargggggh!!! Blijkt dat, zonder de toestemming van onze notaris, die mevrouw 1 december al een tijdje uit de agenda heeft laten schrappen. Onnodig ons daarover te waarschuwen, en bovendien blijk tonende van helemaal geen besef van de elementaire beleefdheid.
Hierover is het laatste woord nog niet gezegd...
27-11-2009 om 12:25
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
Kriebels
Ik krijg de kriebels van de mevrouw waaraan we de grond kopen. Het is een oudere dame, we hebben ze nog nooit gezien. Want toen we een afspraak hadden voor de compromis was ze de 1e keer ziek. De 2e keer kon ze niet komen. Dus de derde keer hebben we het gewoon zonder haar getekend. We hadden nu een afspraak op 1 december. Dat ligt al een tijdje vast. Papa had een volmacht moeten regelen omdat hij in Nederland zal zitten. Ik had oma opgetrommeld om met mij naar Vilvoorde te rijden, waar de akte moet verleden worden. Krijgen we nu de vraag of het niet de 9e kan. NEE! Is het antwoord duidelijk genoeg? Afspraak is afspraak, december is een erg drukke maand op mijn werk, en die woensdag lukt het al zeker niet om nog verlof bij te nemen. Omdat madam plots gezien heeft dat de bejaardenbond dan samen komt zeker? Als ze denkt dat ze hier met onze voeten kan blijven spelen... Bovendien ligt de firma die onze grond moet opkuisen ook al vast. Nee. Ze moet maar zelf een volmacht voorzien of zo. Voor haarzelf dan!
27-11-2009 om 07:58
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
26-11-2009
Joepie!
Joepie, papa komt vanavond laat vervroegd naar huis! Het werk was iets vlotter gegaan dan verwacht. Wat minder joepie: ondanks de beloftes van de baas moeten ze morgen toch gaan werken... Ik daarintegen heb morgen verlof, en heel volgende week ook. Oorspronkelijk gepland om onze grond op te kuisen, dit gaat echter niet door. Maar de week zit al goed vol met andere dingen. Maar morgen eerst, kuis-en kookdag. Zaterdag komen namelijk Emmy en Koen terug.
26-11-2009 om 19:25
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
25-11-2009
Hallo, papa!
Zo zag ik er vandaag uit... Wat je niet op de foto kunt zien, ik heb 2 builen. In Mini Muis viel een groot stuk speelgoed op mijn hoofdje. Ze waren erg geschrokken en ik ook. Maar gelukkig kreeg Tine me vlug weer kalm. De 2 builen zijn wel indrukwekkend, maar verder voel ik er niet veel meer van. Ik draag ze dan ook als trofeeën, want het zijn mijn eerste builen, maar heel heel waarschijnlijk niet mijn laatste.
25-11-2009 om 20:31
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Beroep
Makelaar, daar moet je toch voor geboren zijn. Dat is toch een vak apart. Je moet de mensen kunnen aanvoelen, op een paar seconden weten wat ze belangrijk vinden en wat niet. En dan proberen om als het ware van een stront een luxe zetel te maken. Of parket. Of zoiets. Niet dat dat hier nodig is. Met de nodige trots durf ik hier schrijven dat we van ons huisje echt iets moois hebben gemaakt. Een frisse woning, omschrijft hij het. Dat is al veel beter dan charmant, want als een makelaar het woord charmant in de mond neemt, weet je dat dat meestal vertaald mag worden in 'plat te smijten'. En gezellig, dat is meestal 'zodanig klein dat je met moeite met 2 binnen kunt'. Apart betekent dan weer 'deze blauwe keuken en appelblauwzeegroene bakamer vindt je niet geheel onterecht in geen enkel huis meer'. Sfeervol heet dan 'zodanig donker en somber dat een kaars een noodzaak is.' Maar dit even terzijde. We gingen onze woning eerst zelf verkopen, maar door papa's verplichte vertrek hebben we daar van af gezien. Ben ik even blij. De toeloop die ik hier nu de laatste dagen al heb gezien had ik nooit verwacht. De makelaar zei het daarnet ook, dat hij dat nog niet veel gezien had. En die mens is al van middelbare leeftijd, dus hij heeft al véél huizen verkocht. Sinds het te koop staat (een dag of 5 ondertussen), zijn er al 7 bezoeken geweest. Morgen komt er nog iemand, en zaterdag ook al 2. Tot nu toe, want voor hetzelfde geld worden het er morgen 3 en zaterdag 5 . Vandaag ging het ook maar 1 bezoek zijn maar toen hij aankwam zei hij 'en om 19u ook nog iemand.' Ik laat het allemaal wat aan me passeren, ik kan er toch niet veel aan doen. Zorgen dat het huis proper ligt, dat is al. En voor de rest doet die makelaar wel zijn werk...daar is hij toch voor geboren, niet?
25-11-2009 om 20:23
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
Moeder,
Als - net wanneer je kleintje ab-so-luut niet in die autostoel wil gewrongen worden - de hemelsluizen worden opengezet, je kleintje vanop die veel te kleine achterbank steeds zijn armpjes weer uit die gordels wriemelt, en je je rug voelt nat worden tot op het vel, ondertussen achter je een boer begint te tuten omdat hij per sé in jouw parkeerplaats wil, dan, ja dan...
dan denk je wel eens, moeder, waarom leven wij...
25-11-2009 om 20:10
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
24-11-2009
Dirigent Bart Moeyaert
Dirigent
Als de regen traag blijft vallen en het licht wordt als aan zee, sluit de ochtend naadloos op de avond aan. Dat klinkt
als somberheid, maar niet per se. Je hoeft niet alles in mineur te zingen. Je doet de dingen met je beste been
vooruit. Aan donker zit altijd een kant die glanst zoals de natte straat. Het heet ook hondenweer voor iets.
Is het niet grappig dat je je evenwicht verliest bij het schudden van je vacht. Je weet dat oefenen niet
bij het leven hoort. Alles is altijd voor echt. Je moet de straat op en verdrinken, je borstzak brandend van
het kaartje voor een stoel dicht bij de dirigent. Hij wijst je met het tillen van zijn handen op het belang van
het moment.
Bart Moeyaert
24-11-2009 om 22:16
geschreven door Vivache
Categorie:Woordseltjes
Dag papa!
Dag papa, ver van mij... Ik kan nog niet zwaaien, ik kan nog geen kusjes geven. Daarom mijn meest innemende lach!
24-11-2009 om 20:26
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Routine
Ik ben al veel alleen thuis geweest 's avonds. Ook met Pepijn. Daar vreesde ik dus niet voor, hoewel het me kunst-en-vliegwerk leek om hem tergelijkertijd zijn badje te geven en de fles klaar te maken. Maar daar bleek dus nog een voordeel van de shantala. Je kunt hem wat erin laten zitten en spelen, zolang je hem in het oog houdt. Vanavond ging het dus vlot. Onze kleine prins zat niet later in zijn bed dan anders en ligt nu rustig te soezen. Startsein voor mij om daarnet nog een kuisronde te doen, alles op te ruimen en aan de kant te doen, en Pepijns materiaal en kleertjes voor morgen klaar te leggen. Nu kan ik eten. En daarna wat strijk misschien. Of nog wat opruimen. Of wat in kookboeken snuisteren.
Vannacht was het een ander paar mouwen. Ik heb rotslecht geslapen. Het bed was veel te leeg. Ja, ik weet het, nu denkt u: profiteer er dan van om eens alle plaats te hebben. Maar ik ben geen wriemelaar. Meestal rol ik me gewoon in een klein bolletje in de richting van papa. Ik had dus veel te veel plaats in bed en heb liggen draaien en keren. Bovendien klonk door de wind heel het huis alsof het vol zat van inbrekers, criminelen en andere schavuiten. Niet meteen bevorderlijk voor een goede nachtrust. Tenslotte bleek papa de babyfoon uitgetrokken te hebben om zijn gsm op te laden, waardoor midden in de nacht het spel nog begon te piepen. Enfin, veel gewriemel later, rond 3u30 en nadat ik bijna elk half uur op de klok had gezien, ben ik toch in slaap gevallen.
Pepijn daarintegen is na een deugddoende nachtrust deze morgen wakker geworden met een zonnige glimlach. Hij was in babbelmodus deze morgen en was erg blij. Ik vertrok goed op tijd naar Mini Muis, en heb mijn trein mooi gehaald. Het viel mee, ik was wat te laat op het werk maar vroeger dan ik verwacht had. Ik hoop dat het elke morgen zo loopt...
Ik heb papa daarnet even gehoord. Hij had sinds het ontbijt nog geen tijd gehad om iets te eten. Maar het was al bij al vlot verlopen vandaag. Hopelijk blijft het zo voor de rest van de week.
24-11-2009 om 19:41
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
23-11-2009
Wennen
Nu kleine punkerhoofd al een tijdje in zijn bed ligt, en grote baardemans mij verlaten heeft en naar Nederland is, is het hier vooral stil in huis. Hij is amper anderhalf uur weg, toch voelt het al als een halve dag. Pfff het zal wennen worden...
Toch hoef ik niet helemaal te vrezen dat de mensen in de crèche de laatste mensen gaan zijn die ik zie op een dag om nog mee te praten: daarnet kreeg ik telefoon van het immokantoor dat er morgen weer drie bezoeken zijn. En zo'n tien minuutjes geleden ging hier plots de deurbel: een koppel dat ook geïnteresseerd was. Ik heb ze braaf het telefoonnummer van de makelaar gegeven. Contract is contract hé. Woensdag komt dan de mens voor de EPC-keuring.
En heb ik al gezegd dat er geen fluit op tv is?
23-11-2009 om 20:25
geschreven door Vivache
Categorie:Tijdsverdrijf
Een baksteen
We zijn eruit over de gevelstenen... We wisten al van in het begin dat het een grijze steen ging worden. We zien ook graag die rode stenen die voor pastorijwoningen gebruikt worden, maar ons huis wordt strak dus dat past niet. Rood viel dus af. Geel viel zowiezo af, dat zien we niet graag. Te donker wilden we ook niet. Grijs dus. En een handvormsteen, om te voorkomen dat het er te betonachtig ging uitzien. Genuanceerd, om dezelfde reden. Dat wil zeggen dat er dus kleurschakering in moest zitten. Gesmoord, dat geeft die grijze kleur. We kwamen bij een aantal gevelstenen uit, waarbij er al een paar af vielen wegens te duur. Bleven over:
De Keignaert Smokey grey
Onze eerste keuze. De lichtste steen in dit huis. We vonden dit huis in Menen, dat trouwens ook gebouwd is geweest door de firma waar wij mee werken. Gemiddelde prijs.
Retro Casa Lena van De Simpel
Een van de meest gebruikte grijze stenen in België, blijkbaar. Wat duurder dan de Smokey Grey, iets beter van waterdoorlaatbaarheid. We hebben lang getwijfeld of we deze niet gingen nemen en we zijn veel huizen gaan bekijken. Door veel huizen te zien, werd het ons duidelijk dat deze steen een heel ander uitzicht kon hebben, enkel door het voegwerk. Omdat het een getrommelde steen is, zijn er af en toe een paar brokjes af. Dat is ook de bedoeling en geeft een beetje die retrolook. Maar de basissteen van de Casa Lena, vooraleer deze gesmoord wordt en dus de grijze kleur krijgt, is geel. Dus de brokjes die eraf gaan, tonen de gele steen eronder. En als het voegwerk dan een beetje naar de beige tint gaat, toont meteen heel het huis geel - en dat willen we absoluut niet. Daarom bleven we een beetje twijfelen en gingen we nog een tweede keer naar de bouwmaterialenhandel.
En zo vonden we de volgende steen: Wapper Zilvergrijs van De Saegher
Dezelfde kwaliteit als de Casa Lena qua waterdoorlaatbaarheid. Goedkoper omdat ze niet is getrommeld, en dat is dan ook het enige verschil. Als basiskleur heb je ook een gele steen, maar er zijn geen brokjes af waardoor het minder geel toont. Voor de rest ook genuanceerd, gesmoord en een handvormsteen. En bovendien dus 1500euro goedkoper over heel het huis gezien. We twijfelden dus gisteren niet meer.
En dit zal waarschijnlijk de kleur van ons schrijnwerk worden.
23-11-2009 om 16:54
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
22-11-2009
9 maanden oud!
Pepijn is vandaag 9 maanden oud - het wordt al een flinke kerel. 9 maanden geleden was het ook al zo'n hels weekend van huizen bezoeken (het was een krot en ik was niet geïnteresseerd want ik had weeën ), fietstochtjes van papa en een plots bezoek aan het ziekenhuis. Gelukkig hebben ze ons hier vandaag wat met rust gelaten. Deze voormiddag deden we een uitje naar Brugge. Niet om een romantische wandeling te doen - al had ik er wel zin in want het zag er prachtig uit met al die herfstbomen. Maar het was dus om een paar referenties te gaan bekijken. Pepijn heeft heel de weg geslapen en heeft er dus weinig van gemerkt. Deze namiddag heb ik een dessert uitgeprobeerd om te serveren aan Emmy en Koen als ze komen zaterdag. We ruimden nog wat op, speelden nog wat met Pepijn, ik maakte soep, papa ging naar onze bouwgrond om af te spreken met de aannemer die de bomen komt rooien. Nadat Pepijn daarnet in bed zat, aten we een feestmaaltijd die ik hier ook uitprobeerde voor volgende week. Bovendien heeft papa dan nog maar eens lekker gegeten, want naar het schijnt trekt het eten op die hotels waar ze moeten verblijven op niet veel. En nu zijn we nog eens de laatste offertes aan het overlopen.
Onze negenmaander zijn groeispurt is zeker over, hij slaapt weer goed 's nachts, slaapt door tot rond 6u. En hij slaapt overdag ook weer goeie tukjes. Hij begint wel serieus aan mama te hangen. Papa is momenteel niet goed genoeg als ik in de buurt ben. Als ik er niet ben gelukkig wel nog. Van vreemde mensen begint hij nog steeds niet te huilen, gelukkig maar. Maar als hij mij ziet wil hij toch vlug naar mij terug. Ik hoop gewoon dat hij papa nog herkent...
Een berehap groenten.
Met zijn onafscheidelijke vriend de beer.
*gniffel, gniffel*
Dat kietelt, papa!
Ik ga hier zo meteen iets uitvreten en je gaat het me meteen vergeven omdat ik zo naar je kijk!
Een kleine vent op een groot bed.
Boekjes lezen en ondertussen tamtam spelen! Wie zegt dat mannen geen 2 dingen tegelijkertijd kunnen?
22-11-2009 om 20:21
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
21-11-2009
Als je denkt:
Als je denkt: 'dju toch, ik heb vandaag nog niemand proficiat kunnen wensen' - misschien kun je dan eens deze blog bezoeken. Kleine Man zal werk hebben, binnenkort, om de aandacht van mama en papa te vangen.
21-11-2009 om 17:56
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Wat een dag...
Wat een dag... Het begon deze morgen eigenlijk rustig en goed gepland: we moesten tussen 9u30 en 10u30 bij onze ramenleverancier zijn en om 17u30 kwamen hier mensen om ons huis te bekijken.
Onze pruts was eerst wakker om 5u45 - na wat geblabla en gedada is hij weer in slaap gevallen. Kwart voor 7 was hij dan echt wakker, om 7 uur hebben we hem uit zijn nest gehaald. Even wat met hem gespeeld op bed, tot hij om kwart voor 8 zijn fles kreeg, om 8 uur weer in bed voor een tukje. Het startschot voor ons om nog wat op te kuisen in huis, papa de blaadjes opruimen in de tuin en ik de badkamer gekuist en beneden al wat beginnen opruimen. Daarna zijn we vertrokken naar Callplast in Vichte, zij zijn het met wie we tot een akkoord zijn gekomen voor onze ramen. We zijn daar toch bezig geweest tot rond de middag. Toen we naar huis reden viel Pepijn in slaap, ik stak hem in bed en hij heeft gelukkig toch 2 uurtjes geslapen tot even voor 14u. Ondertussen hadden we wel al telefoon gekregen van de makelaar: om 14u kwam er ook al een koppel! In die 2 uurtjes dat Pepijn sliep, staken papa en ik het in een versnelling hoger. Niet dat het hier vuil lag, bijlange niet. Maar nu lag het 'gelekt' zoals we hier zeggen. En net toen we klaar waren, kwam Pepijn weer wakker, dat was dus goede timing.
Om 14u was daar het eerste koppel, 2 jonge mensen. Op 10 minuten hadden ze hun toer gedaan, ze hebben niet veel vragen gesteld. Wel vriendelijk en ze vonden de woonkamer wel mooi en zo. Maar als ze niet veel vragen stellen dan weet je niet wat ze ervan denken hé. Terwijl we even tijd hadden om met de makelaar te praten, zei hij dat er om 14u30 nog een koppel kwam! Het staat van gisteren online, ik schrik ervan dat er al zo vlug interesse is. De makelaar had gezegd dat hij enkel kwam met mensen die echt mogelijke klanten waren, en dat het dus kon zijn dat we de 1e 2 weken niks van hem hoorden. Om 14u30 belde dan het 2e koppel aan, 2 mensen een paar jaar ouder dan ons, die nu huurden. Zij leken me echt wel geïnteresseerd. Ze zijn een uur gebleven en waren zelfs al hun meubels aan het schikken. Ik ben benieuwd of we er nog iets van gaan horen. En binnen een minuutje of 20 komt nu dus dat derde koppel.
Amai...wat een dag. Gelukkig is Pepijn zijn groeispurt voorbij en is hij weer Mister Sympatico himself.
21-11-2009 om 17:10
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
20-11-2009
Berichtje
Ik zit eindelijk (!) neer in mijn zetel, en maak nog even tijd voor dit berichtje dat ik vond in Pepijns schriftje van de crèche. (en ik citeer Tine)
HOERA HOERA, Door het vele stimuleren heeft Pepijn vandaag een halve tegel vooruit geschoven! Bravo!! Hij zette zijn beentjes in kikkersprong en duwde zich af met zijn rechterbeentje, half op zijn knie en met zijn linkerarm zo wat langs hem, de rechter goed gestrekt! Wat vreemd maar hij deed het! Bravo!!
Joepie
En tweewerf joepie, ons huis staat sinds vandaag online, morgen komt er reeds bezoek! Het zou nu wel erg veel geluk zijn als dat al iets zou betekenen, maar kom, er is toch interesse.
20-11-2009 om 22:27
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-11-2009
Principieel
Ik ben nogal principieel, ik geef het toe. Het is niet dat ik andere mama's beoordeel voor de keuzes die ze maken, maar ik heb mijn eigen gedacht over bepaalde dingen. Over plop en bumba bijvoorbeeld, blijkbaar een familietrekje (http://www.2becomes3.be/?p=1640#comments). Maar dat kon u al lezen in mijn award-bericht. Ik vernoemde het deze week aan tafel 's middags op het werk. Dat je er niet aan kunt ontsnappen eens ze een jaar of 5 zijn of zo, maar dat zo'n baby'tje daar toch niet van weet en dat ik dus geen kleertjes met plop of pooh op koop en al zeker niet bereid ben meer geld te geven voor een stomme tekening op de kleertjes. Er antwoordde een collega 'maar ze hebben dat al heel vroeg door hoor, mijn achternichtje van 6 maanden is wild enthousiast van bumba op tv!'. Ja maar... Een kindje van 6 maanden al voor tv zetten? Ik durf met de hand op het hart zeggen dat Pepijn hier in zijn bijna 9 maanden nog nooit, nooit, nooit tv heeft gekeken. De tv gaat zelfs maar aan als hij al in bed zit. Zo'n zesmaandertje is in alles geïnteresseerd, als het maar beweegt of geluid maakt. Het is toch veel beter voor de ontwikkeling dat ze dat geluid of die beweging zelf moeten uitlokken? Voor een tv zetten is natuurlijk gemakkelijk. Ze zijn rustig, nooit hun speelgoed kwijt, ze amuseren zich. Als je echt actief speelt met je kindje, moet je er zeker in het begin mee bezig zijn. Het boekje vasthouden, vertellen, een speeltje aangeven dat te ver is gevallen, tonen hoe hij geluid kan veroorzaken. Daarom is Pepijn dus ook niet wild enthousiast van bumba, hij heeft het nog nooit gezien. Dus ik vind het hoegenaamd niet nodig om plop of pooh of bumba hier in huis te halen. Zo heb ik nog wel mijn principes. Over koekjes en snoepjes bijvoorbeeld. Over eten in het algemeen eigenlijk. Over uitgaan en rekening houden met je kindje. Niet dat ik andere mama's meewarig bekijk, ik heb niks te zeggen over iemand anders opvoeding. Elk maakt de keuzes die hij of zij belangrijk vindt en daarom is die persoon zeker geen slechte ouder. Maar ik heb zo mijn principes, en de papa volgt me daarin.
19-11-2009 om 21:32
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Dur dur d'être bébé
Alles moeten ze nog leren...wat voor ons supersimpel lijkt, is voor onze kleine kerel een grote stap. Na nog een kwellend weekend en een niet zo'n super maandag, is sinds dinsdag de groeispurt verleden tijd. Tegelijk zien we hier weer wat nieuwe dingen. Zoals onder en tussen en in dingen kijken, dat kon u gisteren reeds lezen. Hij begint de flapjes in zijn boekjes op te heffen. Het spelen verloopt meer geconcentreerd en bewuster. In Oei, ik groei! las ik ook dat baby'tjes nu echt kunnen genieten van dingen te betasten, aan iets te voelen. En niet alleen met hun handjes - ze schurken blijkbaar met vanalles tegen voorwerpen om te weten hoe het voelt. Er stond een voorbeeld van een kindje dat overal met haar buik tegen wreef. Ik moest er gisteren nog om lachen, er kwam me spontaan een nieuw werkwoord voor de ogen . Maar onze prins deed het vanavond ook toen hij (achteruit) op zijn buik door de woonkamer schoof en plots tegen het tv-meubel belandde. Eerst vond hij het niet zo leuk, maar toen voelde hij met zijn hoofd tegen de kast. Hij wreef het echt weg en weer tegen het hout. Deed me aan Balou de beer denken. Voor ik de camera vasthad en kon filmen dacht hij er alweer aan dat hij niet vooruit was geraakt, dus de stemming sloeg om. Daarom in de plaats een filmpje hiervan:
Er hangt nu dus een bord aan onze gevel van het immokantoor. Voor hoeveel gaan we wedden dat binnen de week heel het dorp hier vertelt dat we uit elkaar gaan en daarom ons huis moeten verkopen? Zeker nu papa vanaf volgende week niet teveel meer thuis zal zijn...
19-11-2009 om 20:07
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
. 
. En het eerste koppel dacht ik , dat wordt niks vanaf ze binnenkwamen. Want ze liepen meteen door naar de tuin en ze zeiden niet veel.
heeft Pepijn vandaag een halve tegel vooruit geschoven! Bravo!!
Deed me aan Balou de beer denken. 
