Dag papa, ver van mij... Ik kan nog niet zwaaien, ik kan nog geen kusjes geven. Daarom mijn meest innemende lach!
24-11-2009 om 20:26
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Routine
Ik ben al veel alleen thuis geweest 's avonds. Ook met Pepijn. Daar vreesde ik dus niet voor, hoewel het me kunst-en-vliegwerk leek om hem tergelijkertijd zijn badje te geven en de fles klaar te maken. Maar daar bleek dus nog een voordeel van de shantala. Je kunt hem wat erin laten zitten en spelen, zolang je hem in het oog houdt. Vanavond ging het dus vlot. Onze kleine prins zat niet later in zijn bed dan anders en ligt nu rustig te soezen. Startsein voor mij om daarnet nog een kuisronde te doen, alles op te ruimen en aan de kant te doen, en Pepijns materiaal en kleertjes voor morgen klaar te leggen. Nu kan ik eten. En daarna wat strijk misschien. Of nog wat opruimen. Of wat in kookboeken snuisteren.
Vannacht was het een ander paar mouwen. Ik heb rotslecht geslapen. Het bed was veel te leeg. Ja, ik weet het, nu denkt u: profiteer er dan van om eens alle plaats te hebben. Maar ik ben geen wriemelaar. Meestal rol ik me gewoon in een klein bolletje in de richting van papa. Ik had dus veel te veel plaats in bed en heb liggen draaien en keren. Bovendien klonk door de wind heel het huis alsof het vol zat van inbrekers, criminelen en andere schavuiten. Niet meteen bevorderlijk voor een goede nachtrust. Tenslotte bleek papa de babyfoon uitgetrokken te hebben om zijn gsm op te laden, waardoor midden in de nacht het spel nog begon te piepen. Enfin, veel gewriemel later, rond 3u30 en nadat ik bijna elk half uur op de klok had gezien, ben ik toch in slaap gevallen.
Pepijn daarintegen is na een deugddoende nachtrust deze morgen wakker geworden met een zonnige glimlach. Hij was in babbelmodus deze morgen en was erg blij. Ik vertrok goed op tijd naar Mini Muis, en heb mijn trein mooi gehaald. Het viel mee, ik was wat te laat op het werk maar vroeger dan ik verwacht had. Ik hoop dat het elke morgen zo loopt...
Ik heb papa daarnet even gehoord. Hij had sinds het ontbijt nog geen tijd gehad om iets te eten. Maar het was al bij al vlot verlopen vandaag. Hopelijk blijft het zo voor de rest van de week.
24-11-2009 om 19:41
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
23-11-2009
Wennen
Nu kleine punkerhoofd al een tijdje in zijn bed ligt, en grote baardemans mij verlaten heeft en naar Nederland is, is het hier vooral stil in huis. Hij is amper anderhalf uur weg, toch voelt het al als een halve dag. Pfff het zal wennen worden...
Toch hoef ik niet helemaal te vrezen dat de mensen in de crèche de laatste mensen gaan zijn die ik zie op een dag om nog mee te praten: daarnet kreeg ik telefoon van het immokantoor dat er morgen weer drie bezoeken zijn. En zo'n tien minuutjes geleden ging hier plots de deurbel: een koppel dat ook geïnteresseerd was. Ik heb ze braaf het telefoonnummer van de makelaar gegeven. Contract is contract hé. Woensdag komt dan de mens voor de EPC-keuring.
En heb ik al gezegd dat er geen fluit op tv is?
23-11-2009 om 20:25
geschreven door Vivache
Categorie:Tijdsverdrijf
Een baksteen
We zijn eruit over de gevelstenen... We wisten al van in het begin dat het een grijze steen ging worden. We zien ook graag die rode stenen die voor pastorijwoningen gebruikt worden, maar ons huis wordt strak dus dat past niet. Rood viel dus af. Geel viel zowiezo af, dat zien we niet graag. Te donker wilden we ook niet. Grijs dus. En een handvormsteen, om te voorkomen dat het er te betonachtig ging uitzien. Genuanceerd, om dezelfde reden. Dat wil zeggen dat er dus kleurschakering in moest zitten. Gesmoord, dat geeft die grijze kleur. We kwamen bij een aantal gevelstenen uit, waarbij er al een paar af vielen wegens te duur. Bleven over:
De Keignaert Smokey grey
Onze eerste keuze. De lichtste steen in dit huis. We vonden dit huis in Menen, dat trouwens ook gebouwd is geweest door de firma waar wij mee werken. Gemiddelde prijs.
Retro Casa Lena van De Simpel
Een van de meest gebruikte grijze stenen in België, blijkbaar. Wat duurder dan de Smokey Grey, iets beter van waterdoorlaatbaarheid. We hebben lang getwijfeld of we deze niet gingen nemen en we zijn veel huizen gaan bekijken. Door veel huizen te zien, werd het ons duidelijk dat deze steen een heel ander uitzicht kon hebben, enkel door het voegwerk. Omdat het een getrommelde steen is, zijn er af en toe een paar brokjes af. Dat is ook de bedoeling en geeft een beetje die retrolook. Maar de basissteen van de Casa Lena, vooraleer deze gesmoord wordt en dus de grijze kleur krijgt, is geel. Dus de brokjes die eraf gaan, tonen de gele steen eronder. En als het voegwerk dan een beetje naar de beige tint gaat, toont meteen heel het huis geel - en dat willen we absoluut niet. Daarom bleven we een beetje twijfelen en gingen we nog een tweede keer naar de bouwmaterialenhandel.
En zo vonden we de volgende steen: Wapper Zilvergrijs van De Saegher
Dezelfde kwaliteit als de Casa Lena qua waterdoorlaatbaarheid. Goedkoper omdat ze niet is getrommeld, en dat is dan ook het enige verschil. Als basiskleur heb je ook een gele steen, maar er zijn geen brokjes af waardoor het minder geel toont. Voor de rest ook genuanceerd, gesmoord en een handvormsteen. En bovendien dus 1500euro goedkoper over heel het huis gezien. We twijfelden dus gisteren niet meer.
En dit zal waarschijnlijk de kleur van ons schrijnwerk worden.
23-11-2009 om 16:54
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
22-11-2009
9 maanden oud!
Pepijn is vandaag 9 maanden oud - het wordt al een flinke kerel. 9 maanden geleden was het ook al zo'n hels weekend van huizen bezoeken (het was een krot en ik was niet geïnteresseerd want ik had weeën ), fietstochtjes van papa en een plots bezoek aan het ziekenhuis. Gelukkig hebben ze ons hier vandaag wat met rust gelaten. Deze voormiddag deden we een uitje naar Brugge. Niet om een romantische wandeling te doen - al had ik er wel zin in want het zag er prachtig uit met al die herfstbomen. Maar het was dus om een paar referenties te gaan bekijken. Pepijn heeft heel de weg geslapen en heeft er dus weinig van gemerkt. Deze namiddag heb ik een dessert uitgeprobeerd om te serveren aan Emmy en Koen als ze komen zaterdag. We ruimden nog wat op, speelden nog wat met Pepijn, ik maakte soep, papa ging naar onze bouwgrond om af te spreken met de aannemer die de bomen komt rooien. Nadat Pepijn daarnet in bed zat, aten we een feestmaaltijd die ik hier ook uitprobeerde voor volgende week. Bovendien heeft papa dan nog maar eens lekker gegeten, want naar het schijnt trekt het eten op die hotels waar ze moeten verblijven op niet veel. En nu zijn we nog eens de laatste offertes aan het overlopen.
Onze negenmaander zijn groeispurt is zeker over, hij slaapt weer goed 's nachts, slaapt door tot rond 6u. En hij slaapt overdag ook weer goeie tukjes. Hij begint wel serieus aan mama te hangen. Papa is momenteel niet goed genoeg als ik in de buurt ben. Als ik er niet ben gelukkig wel nog. Van vreemde mensen begint hij nog steeds niet te huilen, gelukkig maar. Maar als hij mij ziet wil hij toch vlug naar mij terug. Ik hoop gewoon dat hij papa nog herkent...
Een berehap groenten.
Met zijn onafscheidelijke vriend de beer.
*gniffel, gniffel*
Dat kietelt, papa!
Ik ga hier zo meteen iets uitvreten en je gaat het me meteen vergeven omdat ik zo naar je kijk!
Een kleine vent op een groot bed.
Boekjes lezen en ondertussen tamtam spelen! Wie zegt dat mannen geen 2 dingen tegelijkertijd kunnen?
22-11-2009 om 20:21
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
21-11-2009
Als je denkt:
Als je denkt: 'dju toch, ik heb vandaag nog niemand proficiat kunnen wensen' - misschien kun je dan eens deze blog bezoeken. Kleine Man zal werk hebben, binnenkort, om de aandacht van mama en papa te vangen.
21-11-2009 om 17:56
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Wat een dag...
Wat een dag... Het begon deze morgen eigenlijk rustig en goed gepland: we moesten tussen 9u30 en 10u30 bij onze ramenleverancier zijn en om 17u30 kwamen hier mensen om ons huis te bekijken.
Onze pruts was eerst wakker om 5u45 - na wat geblabla en gedada is hij weer in slaap gevallen. Kwart voor 7 was hij dan echt wakker, om 7 uur hebben we hem uit zijn nest gehaald. Even wat met hem gespeeld op bed, tot hij om kwart voor 8 zijn fles kreeg, om 8 uur weer in bed voor een tukje. Het startschot voor ons om nog wat op te kuisen in huis, papa de blaadjes opruimen in de tuin en ik de badkamer gekuist en beneden al wat beginnen opruimen. Daarna zijn we vertrokken naar Callplast in Vichte, zij zijn het met wie we tot een akkoord zijn gekomen voor onze ramen. We zijn daar toch bezig geweest tot rond de middag. Toen we naar huis reden viel Pepijn in slaap, ik stak hem in bed en hij heeft gelukkig toch 2 uurtjes geslapen tot even voor 14u. Ondertussen hadden we wel al telefoon gekregen van de makelaar: om 14u kwam er ook al een koppel! In die 2 uurtjes dat Pepijn sliep, staken papa en ik het in een versnelling hoger. Niet dat het hier vuil lag, bijlange niet. Maar nu lag het 'gelekt' zoals we hier zeggen. En net toen we klaar waren, kwam Pepijn weer wakker, dat was dus goede timing.
Om 14u was daar het eerste koppel, 2 jonge mensen. Op 10 minuten hadden ze hun toer gedaan, ze hebben niet veel vragen gesteld. Wel vriendelijk en ze vonden de woonkamer wel mooi en zo. Maar als ze niet veel vragen stellen dan weet je niet wat ze ervan denken hé. Terwijl we even tijd hadden om met de makelaar te praten, zei hij dat er om 14u30 nog een koppel kwam! Het staat van gisteren online, ik schrik ervan dat er al zo vlug interesse is. De makelaar had gezegd dat hij enkel kwam met mensen die echt mogelijke klanten waren, en dat het dus kon zijn dat we de 1e 2 weken niks van hem hoorden. Om 14u30 belde dan het 2e koppel aan, 2 mensen een paar jaar ouder dan ons, die nu huurden. Zij leken me echt wel geïnteresseerd. Ze zijn een uur gebleven en waren zelfs al hun meubels aan het schikken. Ik ben benieuwd of we er nog iets van gaan horen. En binnen een minuutje of 20 komt nu dus dat derde koppel.
Amai...wat een dag. Gelukkig is Pepijn zijn groeispurt voorbij en is hij weer Mister Sympatico himself.
21-11-2009 om 17:10
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
20-11-2009
Berichtje
Ik zit eindelijk (!) neer in mijn zetel, en maak nog even tijd voor dit berichtje dat ik vond in Pepijns schriftje van de crèche. (en ik citeer Tine)
HOERA HOERA, Door het vele stimuleren heeft Pepijn vandaag een halve tegel vooruit geschoven! Bravo!! Hij zette zijn beentjes in kikkersprong en duwde zich af met zijn rechterbeentje, half op zijn knie en met zijn linkerarm zo wat langs hem, de rechter goed gestrekt! Wat vreemd maar hij deed het! Bravo!!
Joepie
En tweewerf joepie, ons huis staat sinds vandaag online, morgen komt er reeds bezoek! Het zou nu wel erg veel geluk zijn als dat al iets zou betekenen, maar kom, er is toch interesse.
20-11-2009 om 22:27
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-11-2009
Principieel
Ik ben nogal principieel, ik geef het toe. Het is niet dat ik andere mama's beoordeel voor de keuzes die ze maken, maar ik heb mijn eigen gedacht over bepaalde dingen. Over plop en bumba bijvoorbeeld, blijkbaar een familietrekje (http://www.2becomes3.be/?p=1640#comments). Maar dat kon u al lezen in mijn award-bericht. Ik vernoemde het deze week aan tafel 's middags op het werk. Dat je er niet aan kunt ontsnappen eens ze een jaar of 5 zijn of zo, maar dat zo'n baby'tje daar toch niet van weet en dat ik dus geen kleertjes met plop of pooh op koop en al zeker niet bereid ben meer geld te geven voor een stomme tekening op de kleertjes. Er antwoordde een collega 'maar ze hebben dat al heel vroeg door hoor, mijn achternichtje van 6 maanden is wild enthousiast van bumba op tv!'. Ja maar... Een kindje van 6 maanden al voor tv zetten? Ik durf met de hand op het hart zeggen dat Pepijn hier in zijn bijna 9 maanden nog nooit, nooit, nooit tv heeft gekeken. De tv gaat zelfs maar aan als hij al in bed zit. Zo'n zesmaandertje is in alles geïnteresseerd, als het maar beweegt of geluid maakt. Het is toch veel beter voor de ontwikkeling dat ze dat geluid of die beweging zelf moeten uitlokken? Voor een tv zetten is natuurlijk gemakkelijk. Ze zijn rustig, nooit hun speelgoed kwijt, ze amuseren zich. Als je echt actief speelt met je kindje, moet je er zeker in het begin mee bezig zijn. Het boekje vasthouden, vertellen, een speeltje aangeven dat te ver is gevallen, tonen hoe hij geluid kan veroorzaken. Daarom is Pepijn dus ook niet wild enthousiast van bumba, hij heeft het nog nooit gezien. Dus ik vind het hoegenaamd niet nodig om plop of pooh of bumba hier in huis te halen. Zo heb ik nog wel mijn principes. Over koekjes en snoepjes bijvoorbeeld. Over eten in het algemeen eigenlijk. Over uitgaan en rekening houden met je kindje. Niet dat ik andere mama's meewarig bekijk, ik heb niks te zeggen over iemand anders opvoeding. Elk maakt de keuzes die hij of zij belangrijk vindt en daarom is die persoon zeker geen slechte ouder. Maar ik heb zo mijn principes, en de papa volgt me daarin.
19-11-2009 om 21:32
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Dur dur d'être bébé
Alles moeten ze nog leren...wat voor ons supersimpel lijkt, is voor onze kleine kerel een grote stap. Na nog een kwellend weekend en een niet zo'n super maandag, is sinds dinsdag de groeispurt verleden tijd. Tegelijk zien we hier weer wat nieuwe dingen. Zoals onder en tussen en in dingen kijken, dat kon u gisteren reeds lezen. Hij begint de flapjes in zijn boekjes op te heffen. Het spelen verloopt meer geconcentreerd en bewuster. In Oei, ik groei! las ik ook dat baby'tjes nu echt kunnen genieten van dingen te betasten, aan iets te voelen. En niet alleen met hun handjes - ze schurken blijkbaar met vanalles tegen voorwerpen om te weten hoe het voelt. Er stond een voorbeeld van een kindje dat overal met haar buik tegen wreef. Ik moest er gisteren nog om lachen, er kwam me spontaan een nieuw werkwoord voor de ogen . Maar onze prins deed het vanavond ook toen hij (achteruit) op zijn buik door de woonkamer schoof en plots tegen het tv-meubel belandde. Eerst vond hij het niet zo leuk, maar toen voelde hij met zijn hoofd tegen de kast. Hij wreef het echt weg en weer tegen het hout. Deed me aan Balou de beer denken. Voor ik de camera vasthad en kon filmen dacht hij er alweer aan dat hij niet vooruit was geraakt, dus de stemming sloeg om. Daarom in de plaats een filmpje hiervan:
Er hangt nu dus een bord aan onze gevel van het immokantoor. Voor hoeveel gaan we wedden dat binnen de week heel het dorp hier vertelt dat we uit elkaar gaan en daarom ons huis moeten verkopen? Zeker nu papa vanaf volgende week niet teveel meer thuis zal zijn...
19-11-2009 om 20:07
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
18-11-2009
Beloning
Het sprongetje heeft zeker al 1 ding opgeleverd. Iets wat hij hiervoor niet deed. Sinds vanavond zelfs: Pepijn kijkt in voorwerpen, onder, achter, boven. Het begon toen ik deze avond met hem in een boekje keek. Dat is 1 van Pepijns lievelingsbezigheden. Hij zit dan altijd muisstil en super geconcentreerd te kijken, wat te voelen, weer te kijken. Toen we bij foto's van poezen aanbeland waren, zijn lievelingsdieren, begon hij weer zijn 'pe pe pe' te zeggen. En dan voelde hij aan de poes, nam het boekje vast en draaide het om, alsof de poes erachter zat. 1 Keer kon nog toevallig zijn, maar hij heeft het een keer of 5 gedaan. Dan zat hij op tafel voor zijn badje, en omdat papa niet kon helpen wou ik zijn badje vullen, we hebben hier een kom om het water aan te vullen want de shantala kan niet onder de kraan. Plots zag ik Pepijn zijn bad vastnemen en omkeren zodat hij erin kon kijken . Gelukkig zat er nog geen water in.
18-11-2009 om 21:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Niet storen!
Niet storen! Pepijn leest een boek.
18-11-2009 om 20:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
17-11-2009
Een paar centimeter
Deze avond kroop Pepijn een paar centimeter vooruit, op de speelmat. Het linkerbeen nog hulpeloos gestrekt, het rechterbeen op de knie, en zich afduwend. Zijn hoofdje op de grond en zo een paar centimeter vooruit. Het zag er bijzonder oncomfortabel uit. Hij is aan het zoeken, gaat nu al behoorlijk snel in achteruit. De vooruit zal ook wel goed komen. Hij probeert alleszins...
En even later, achter zijn duwwagen. Recht, joepie da's leuk. Even later, knielen terwijl hij zich nog met 1 handje vasthield en een blokje pakken. Op de poep. Dan weer recht. Allemaal zonder hulp.
Hij werkt eraan.
17-11-2009 om 21:53
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Zo.
Zo. Het staat te koop. Ons huis. Onze thuis. Het doet me wel wat. Ik heb hier erg graag gewoond. Ons eerste échte plekje. Ons huurhuis in Gent, dat was het onze niet, met al de gebreken en toestanden van dien. Maar dit is echt van ons geweest, bijna 5 jaar nu. Hier hebben we in gewerkt, het naar onze wensen gevormd, verbouwd, geschilderd. Vrienden uitgenodigd, barbeques georganiseerd, de kerstboom gezet en weer afgebroken. Zwanger geweest en een kindje gekregen. Ja, het zal raar doen. We moeten hier natuurlijk nog niet meteen buiten. Het is ten eerste nog niet verkocht. Hopelijk gaat het wat snel dat de onzekerheid voorbij is. En dan nog laten we in de akte zetten dat onze bouw eerst af moet zijn. Maar toch, we kunnen niet terug hé. Binnen een paar maanden is het het onze niet meer.
17-11-2009 om 21:50
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
16-11-2009
De sloophamer
Papa bouwt iets, Pepijn breekt het af. Het is zodanig erg dat, om papa de kans te geven een groot genoeg bouwwerk te maken, ik ondertussen Pepijn mijn toren moest laten omgooien.
Deze namiddag had papa onze kleine prins eindelijk in slaap gekregen door een rit met de auto te gaan maken, en dus begon voor ons een race tegen de tijd... Om ervan te profiteren dat we eens konden voortdoen, hebben we opgeruimd in de tuin en op het terras. Nooit gedacht dat er zoveel blaadjes van zo'n catalpa konden vallen. En die tuinmeubelen moesten al een tijdje in de garage geraken. We waren net klaar toen hij weer wakker werd. Dat was even passen...
15-11-2009 om 16:45
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
14-11-2009
Slappe lach
Pepijn had de slappe lach omdat (eerst mama en daarna papa zodat mama kon filmen) hij gelanceerd werd.
heeft Pepijn vandaag een halve tegel vooruit geschoven! Bravo!!
Deed me aan Balou de beer denken. 
