Er hangt nu dus een bord aan onze gevel van het immokantoor. Voor hoeveel gaan we wedden dat binnen de week heel het dorp hier vertelt dat we uit elkaar gaan en daarom ons huis moeten verkopen? Zeker nu papa vanaf volgende week niet teveel meer thuis zal zijn...
19-11-2009 om 20:07
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
18-11-2009
Beloning
Het sprongetje heeft zeker al 1 ding opgeleverd. Iets wat hij hiervoor niet deed. Sinds vanavond zelfs: Pepijn kijkt in voorwerpen, onder, achter, boven. Het begon toen ik deze avond met hem in een boekje keek. Dat is 1 van Pepijns lievelingsbezigheden. Hij zit dan altijd muisstil en super geconcentreerd te kijken, wat te voelen, weer te kijken. Toen we bij foto's van poezen aanbeland waren, zijn lievelingsdieren, begon hij weer zijn 'pe pe pe' te zeggen. En dan voelde hij aan de poes, nam het boekje vast en draaide het om, alsof de poes erachter zat. 1 Keer kon nog toevallig zijn, maar hij heeft het een keer of 5 gedaan. Dan zat hij op tafel voor zijn badje, en omdat papa niet kon helpen wou ik zijn badje vullen, we hebben hier een kom om het water aan te vullen want de shantala kan niet onder de kraan. Plots zag ik Pepijn zijn bad vastnemen en omkeren zodat hij erin kon kijken . Gelukkig zat er nog geen water in.
18-11-2009 om 21:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Niet storen!
Niet storen! Pepijn leest een boek.
18-11-2009 om 20:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
17-11-2009
Een paar centimeter
Deze avond kroop Pepijn een paar centimeter vooruit, op de speelmat. Het linkerbeen nog hulpeloos gestrekt, het rechterbeen op de knie, en zich afduwend. Zijn hoofdje op de grond en zo een paar centimeter vooruit. Het zag er bijzonder oncomfortabel uit. Hij is aan het zoeken, gaat nu al behoorlijk snel in achteruit. De vooruit zal ook wel goed komen. Hij probeert alleszins...
En even later, achter zijn duwwagen. Recht, joepie da's leuk. Even later, knielen terwijl hij zich nog met 1 handje vasthield en een blokje pakken. Op de poep. Dan weer recht. Allemaal zonder hulp.
Hij werkt eraan.
17-11-2009 om 21:53
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Zo.
Zo. Het staat te koop. Ons huis. Onze thuis. Het doet me wel wat. Ik heb hier erg graag gewoond. Ons eerste échte plekje. Ons huurhuis in Gent, dat was het onze niet, met al de gebreken en toestanden van dien. Maar dit is echt van ons geweest, bijna 5 jaar nu. Hier hebben we in gewerkt, het naar onze wensen gevormd, verbouwd, geschilderd. Vrienden uitgenodigd, barbeques georganiseerd, de kerstboom gezet en weer afgebroken. Zwanger geweest en een kindje gekregen. Ja, het zal raar doen. We moeten hier natuurlijk nog niet meteen buiten. Het is ten eerste nog niet verkocht. Hopelijk gaat het wat snel dat de onzekerheid voorbij is. En dan nog laten we in de akte zetten dat onze bouw eerst af moet zijn. Maar toch, we kunnen niet terug hé. Binnen een paar maanden is het het onze niet meer.
17-11-2009 om 21:50
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
16-11-2009
De sloophamer
Papa bouwt iets, Pepijn breekt het af. Het is zodanig erg dat, om papa de kans te geven een groot genoeg bouwwerk te maken, ik ondertussen Pepijn mijn toren moest laten omgooien.
Deze namiddag had papa onze kleine prins eindelijk in slaap gekregen door een rit met de auto te gaan maken, en dus begon voor ons een race tegen de tijd... Om ervan te profiteren dat we eens konden voortdoen, hebben we opgeruimd in de tuin en op het terras. Nooit gedacht dat er zoveel blaadjes van zo'n catalpa konden vallen. En die tuinmeubelen moesten al een tijdje in de garage geraken. We waren net klaar toen hij weer wakker werd. Dat was even passen...
15-11-2009 om 16:45
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
14-11-2009
Slappe lach
Pepijn had de slappe lach omdat (eerst mama en daarna papa zodat mama kon filmen) hij gelanceerd werd.
Vandaag gaan we nog eens voor onze gevelstenen. Het is een moeilijke keuze. Veel wordt natuurlijk wel bepaald door het voegwerk, maar een andere steen verandert heel je huis. En natuurlijk is de portemonnaie ook niet oneindig - dat bepaalt ook wel een beetje onze keuze van steen...
14-11-2009 om 09:05
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
13-11-2009
Toeval?
Zou het toeval zijn dat
Pepijn, als ik hem aankleed, zijn armpjes mooi strekt vanaf ik ze in zijn mouw steek? Geen gewring meer en niet te vroeg. Of heeft hij door dat het zo gewoon gemakkelijker gaat?
Pepijn, nadat papa en ik ons bezig gehouden hebben met 'poes!' te zeggen telkens 1 van ons katten voor de ruit zit, 'p' of 'pe' of 'pp' of 'eh-p' zegt? Geen andere klank, altijd die p. Terwijl hij anders vooral in 'ata' praat.
Pepijn probeert te kruipen als hij zelf goed aan het spelen is en me niet ziet, en hij begint te huilen en hulpeloos zit te wezen als hij me wel ziet? Ik begin hem te verdenken van gemakzucht. 'ah, mama of papa is daar, ik ga hier wat de baby uithangen en dan brengen ze me wel naar waar ik wil'.
13-11-2009 om 08:47
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
12-11-2009
En de Sint kwam nog eens
Bij oma en opa kwam de Sint ook, dit keer met een lieve poezentrekpop. Voor als Pepijn kan lopen en om achter hem aan te trekken. Maar nu ook al erg interessant.
12-11-2009 om 19:39
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Groeispurt / sprongetje
Ik zou moeten tellen hoeveel weken Pepijn precies is, maar tussen 37 en 40 weken is er weer een sprongetje. Enfin, 'tje'. Me dunkt dat hij er nu toch wel erg veel last van heeft. Vandaag sliep hij amper nog maar 3 kwartier in bed en een half uurtje in de auto. Het is niet meer te tellen hoeveel keer ik al geprobeerd heb om hem in bed te leggen, maar het lukt dus niet. Huilen - huilen. Ik legde hem 10 minuten geleden erin en hij isnnog steeds bezig. Hij is nochtans doodmoe. Ja...het wordt erger, ik ga hem weer moeten halen. Hij kan zich ook niet alleen bezig houden, ik moet hem constant vasthebben. 5 minuutjes is het goed, dan gaan de handjes weer richting mama, en luister ik niet meteen, dan begint hij te zeuren. Pepijn is nochtans geen zeurpiet. Maar de laatste dagen - amai... Langs de ene kant is het net alsof hij op speed zit want hij is erg zenuwachtig. Langs de andere kant wil hij alles vanop mijn schoot forceren. Soms lijkt het alsof hij echt kwaad maakt voor alles dat hij nog niet kan.
De kenmerken van een sprongetje zijn o Je baby huilt vaak meer en langer o Slaapt en eet slechter o Wil meer beziggehouden worden o Krijgt vaker driftbuien o Heeft een sterk wisselend humeur o Hij wil niet dat je lichaamscontact verbreekt o Zuigt vaker op de duim o Neemt vaker een knuffel
Met deze sprong leren kindjes de wereld indelen in categoriën: als ze een zwarte poes zien, en even later een witte of een rosse, dan weten ze dat het hetzelfde dier is als even ervoor. Dat is een erg belangrijke stap in het 'volwassen' denken.
Sof, ik ben er vet mee - ik zal eerlijk gezegd blij zijn dat ik morgen even het huis voor me alleen heb en mijn werk hier kan doen. Want mijn zenuwen zijn tot het uiterste gespannen door dat gehuil hier. (en het tekort aan slaap)
12-11-2009 om 17:45
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Benarde situatie
Vannacht was het weer van dat. Het is nu al anderhalve week dat Pepijn 3 tot 5 keer wakker wordt om dezelfde reden. Hij schuift dus rond, op zijn rug. Achteruit. Maar zo'n bed is niet oneindig, dus hij eindigt steeds met zijn nek tot tegen het hoofdeind. Erg oncomfortabel. We legden al zijn antirefluxkussentje terug, nu kan hij niet meer verder naar achter schuiven. Maar toch probeert hij het nog, en eindigt hij nu langs de zijkant, schuin, met zijn nek tegen de spijlen van het bed. Vannacht heb ik 3 keer moeten opstaan: uh...uuh...uuh!...uuuu-h!...UUH!...u - snik - UUUH!... En dan ben ik maar gaan kijken. Goed leggen, tutje terug en hij sliep gewoon weer verder. Iemand hetzelfde meegemaakt en een oplossing?
12-11-2009 om 07:47
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-11-2009
...de lieve Sint hij komt!
En bij ons is de Sint ook langs geweest. Hij bracht deze duwkar van I'm toy met 52 blokjes in om onze kleine spruit te helpen met rechtstaan / stappen.
Knagen op het handvat - ze jeuken toch zo, die tandjes!
De Sint was gekomen bij mammie en pappie en bracht mee: een auto, een vrachtwagen en een set houten blokjes. Goed voor uren speelplezier door onze speelvogel. Hij kan net als papa met de kipwagen in het zand rondcrossen. En papa maakt nu torens met de houten blokjes, die onze kleine man dan meteen weer omvergooit. Pret verzekerd... De Sint van dienst werd bedankt met een goeie lik op het hoofd! (en een paar liefhebbende tikjes erbij )
Nadat hij eerder dit weekend van mij reeds gekookte ham met courgettepuree en pompoen met aardappeltjes en kip kreeg - was het in de crèche gisteren aardappel, bloemkool en kalkoen. Daarom gooide ik het vandaag over de Italiaanse boeg met de enige echte pasta bolognaise in babyvorm. Weliswaar met brokjes. Onze prutsedoos is bijna 9 maanden en hij krijgt al een tijd steeds minder smeuïge pap en steeds meer brokjes. Een tijdje geleden deed ik het door zijn vlees niet meer te mixen maar bijvoorbeeld enkel in erg kleine stukjes te snijden of zo. Nu mix ik niet meer alles met de babycook, maar plet ik het wat met een vork of snijd ik het zelf fijn. Of ik laat de babycook een beetje mixen tot alles in kleine brokjes is. Het is belangrijk voor de ontwikkeling van kleine kindjes dat ze brokjes leren eten. Daarvoor bestaat er zelfs een methode, Rapley genaamd. Dat hebben we met Pepijn niet gedaan omdat ze ervoor al wat ouder moeten zijn dan die 4 maanden waarop wij met vaste voeding zijn gestart. Pepijn die heeft hoegenaamd geen last van de grote of kleine brokjes in zijn voeding. Hij krijgt nu ook al regelmatig boterhammetjes om aan brokjes te wennen. Hij zit dan als een grote te knabbelen en te onderzoeken. En weet ook erg goed wanneer jij aan het eten bent...
10-11-2009 om 14:47
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
. Gelukkig zat er nog geen water in. 
dat ik morgen even het huis voor me alleen heb en mijn werk hier kan doen. Want mijn zenuwen zijn tot het uiterste gespannen door dat gehuil hier. (en het tekort aan slaap)
