Wegens u-weet-wel-wat kon ik vandaag eens het woon-werkverkeer van een andere kant bekijken. Daarbij kon ik constateren dat:
ik ook een gloeiende hekel heb aan middenvaksrijders. De capaciteit voor de snelweg vermindert met een procent of 30 gewoon omdat een paar mensen te bang zijn? geen goesting hebben? god-weet-wat? om van vak te verwisselen. Ik doe nu ook niet veel autosnelweg, maar als ik kan invoegen, dan doe ik het.
ik ook een hekel heb aan vrachtwagens die in volle spits een andere vrachtwagen inhalen. Ok, de E17 heeft 3 vakken, maar dat is nodig, geloof me. Je ziet het verkeer meteen opstroppen waar zo'n vrachtwagen een andere inhaalt. Buiten de spits kan het me niet schelen, maar kunnen ze inhalen voor vrachtwagens gewoon niet verbieden tijdens de spits? En ik weet dat dat al gebeurt op 2vaks snelwegen, maar het zou gewoon op alle snelwegen mogen.
ik ondanks de problemen met de nmbs (ik heb heel de week vertragingen gehad) toch liever niet elke dag met de auto zou gaan. Ik ben er rapper, dat is bewezen, ik was vandaag een half uur sneller op mijn werk. 's Avonds was ik een kwartier later, door 20 minuten in de file gestaan te hebben op de binnenring in Gent. Maar ik vind het stresserend - misschien ook omdat ik het niet vaak doe- en heb mijn krant gemist deze morgen. Op de trein lees ik namelijk 's morgens de krant - die 20 minuten zijn net voldoende om alle interessante artikels te lezen. 's Avonds lees ik dan de andere die ik nog wil; en de HUMO. Dat heb ik nu gemist. En geef toe, zo 20 minuten in de file staan is toch om je stuur op te vreten?
Verder weinig nieuws van onze kleine kerel. Nog steeds geen tandjes, nog steeds niet kruipen, nog steeds niet helemaal doorslapen en een hele hoop gespuug. Maar het is toch zo'n vrolijk ventje.
05-11-2009 om 21:00
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
04-11-2009
Over Sinten en zo
Zoals u misschien weet, zijn papa en ik afkomstig uit de streek van Ieper. Daar wordt Sint Maarten gevierd. Waar we nu wonen is echter Sint Nicolaas of Sinterklaas de kindervriend van dienst.
Het zorgt bij mij alvast voor heel wat verwarring. Gedurende heel mijn kindertijd was pakjestijd gekoppeld aan 11 november - en ik maak nu nog steeds de klik niet als ik op 6 december bij ons aan de unief de sint zie passeren. Het was bovendien erg leuk dat de sint kwam op 11 november, zo hadden we altijd een vrije dag. Dat even terzijde .
Maar nu is er kans dat de sint voor Pepijn langskomt bij de grootouders, hetzij met snoep en chocola, hetzij met iets anders. Dit jaar beseft Pepijn uiteraard nog niks ervan, maar vanaf volgend jaar is het een ander verhaal. Ik vraag me af: zou het niet beter zijn dat de grootouders dan ook op 6 december iets geven, als ze dat willen doen? Zal het voor Pepijn anders niet te verwarrend zijn? Of welkeen uitleg moeten we daar dan aan geven? Hier zal hij in de crèche en later op school enkel te maken hebben met Sinterklaas. Ook op tv en zo gaat het enkel daarover. Wat zouden jullie doen? De sint bij de grootouders toch nog op 11 november laten komen met de nodige onduidelijkheid tot gevolg? Of dan overal maar op 6 december...?
04-11-2009 om 21:58
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-11-2009
Onafscheidelijk
De rammelaar (Flikker de Kikker) gaat zelfs mee als hij drinkt 's morgens. Ze zijn onafscheidelijk.
Even later had Pepijn door dat hij nog een hand had waarmee hij papa's baard kon pakken. Vanavond was hij ook met zijn rechterhand aan mijn haar aan het trekken.
03-11-2009 om 20:15
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Wrong way
Ik merkte het vandaag aan onze kleine prins: het is enorm frustrerend als je vooruit wil, en je schuift alleen maar achteruit...
03-11-2009 om 19:53
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
02-11-2009
Aaaaaaaarrrrghhhh
Dan heb je eens een afspraak om 18 u met de architect... We moesten onze handtekening gaan zetten onder de bouwaanvraag. Vandaag moesten papa en ik gaan werken. Ik kom in het station, en zie dat mijn trein van 16u44 vertraging heeft. 40 minuten!!! Pfff. Ik wist even niet wat doen, want dat betekende dat ik nooit nog op tijd om Pepijn kon gaan en in Waregem kon geraken... Even later stond er 'de vertraging wordt berekend'. En nog even later 'trein afgeschaft'. Ik heb dan maar vlug een ticket Kortrijk/Harelbeke gekocht, met het gedacht de snelle trein tot in Kortrijk te nemen en daar dan zo vlug mogelijk een trein terug naar Harelbeke te zoeken. Ondertussen zocht papa op het internet wanneer er ten vlugste een trein zou zijn in Kortrijk. Ik klampte een conducteur aan, met de vraag hoe het zat. 'oh, madamtje, ik denk niet dat je daar veel mee gaat winnen hoor. Neem gewoon de volgende trein van hier naar Harelbeke.' ik 'jamaar, elke minuut die ik win telt hé'. hij 'dan moet je maar je afspraken niet zo dicht leggen'.
Gisteravond ging papa al wat vroeger gaan slapen - wat moe en zorgen dat hij uitgerust aan de werkweek kon beginnen. Ik bleef nog beneden om het programma uit te kijken dat ik aan het bekijken was. Toen ik even later naar boven ging, was papa blijkbaar al wat 'in doling'. Hij reageerde echter, dus ik zei 'Heb je de wekker al gezet voor morgen?'. Papa antwoordde: 'Mmmmmm *mompel, mompel* nog wat bijregelen aan de neonverlichting.' Ik 'Huh?, neenee ik vraag of je de wekker hebt gezet.' Papa: 'Zucht, jaaaah ik heb de neonverlichting moeten bijregelen door aan die schroeven te draaien en *mompel, mompel*...' Ik 'Laat maar ik kijk zelf wel'.
Als papa in doling is, is hij ver in doling . Ik weet dat hij me toen we nog in Gent woonden eens midden in de nacht wakker maakte door te mompelen 'dat de hydraulische krik in de koffer van de auto ligt'. Nu, ik moet niet spreken. Ik heb papa nog eens wakker gemaakt door te zeggen dat hij 'niet mocht lachen met de waarden van mijn titratiecurve.'
02-11-2009 om 21:40
geschreven door Vivache
Categorie:Mannen
01-11-2009
Bij oma en opa...
Ziehier al een paar sfeerbeelden... Pepijn met een oude slab en Pepijn en Fiona die naar oma kijken die uit een boekje voorleest...
01-11-2009 om 21:07
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
De vlucht
Vandaag waren we in onze geboortestreek op bezoek. Eerst bij oma en opa voor het middageten en dan in de namiddag bij mammie en pappie voor taart en pistolets. Lieve kleine prins was goed geluimd en blij met alle aandacht. ...tot hij zo rond een uur of 5 niet wou slapen en hij doodmoe en kregelig zijn mening gaf dat het tijd begon te worden om naar huis te gaan. Bij deze een grote sorry aan mammie en pappie dat we zijn moeten vluchten. Het was nochtans lekker... We waren net de straat uit of hij lag al met zijn mondje wijd open te slapen. Net toen we onze oprit opreden werd hij wakker, hij is nog vrolijk geweest op de verzorgingstafel toen ik de pyama aandeed. Daarna de fles en in bed. Het is natuurlijk een lange dag geweest voor onze prins. (de foto's ervan mogen jullie altijd eens doorzenden )
01-11-2009 om 20:04
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
31-10-2009
Award!
Stel u voor, ik kreeg een award! De mama van Eline (http://klavertje4.wordpress.com/) bekroonde mijn blog, in ruil daarvoor mag ik nu 10 dingen opschrijven over mij die u waarschijnlijk nog niet wist... Maar allereerst had ik graag bovengenoemde mama bedankt, voor de allereerste award in mijn blogbestaan, en om hier mee te lezen natuurlijk. Het is altijd leuk op jouw blog te komen, en te vergelijken. (dat kunnen we wel hé, het is dan ook op krak dezelfde dag dat onze kindjes geboren zijn )
Bij deze: Wist u dat...
1. ...ik een gloeiende hekel heb aan kleertjes waarop Pooh, Disney, Samson, Bumba of Plop staat? (of Mega Mindy, enz enz) Toch zeker voor baby'tjes. Ik besef dat je er - wanneer ze een jaar of 6 of zo oud zijn - niet altijd onderuit kunt. Maar zo'n baby'tje weet dat toch niet, dat er daar Pooh op staat? Waarom dan dubbel zoveel betalen? Mijn hekel is zelfs zodanig erg dat ik Pepijns gratis gekregen kleren met Pooh op niet wil aantrekken. 2. ...nu we het toch over kleertjes hebben, ik altijd zorg dat Pepijns tenuetje bij elkaar past? Het gaat hem niet enkel over broek, en trui, maar ook de body, de sokjes en zelfs het mutsje moeten een mooi geheel vormen. 3. ... ik mijn man 'heb leren kennen' via het internet? U hoeft zich geen situaties met blind dates voor te stellen hoor. En zeker niet het zoeken naar een lief via één of andere obscure site. In feite was onze eerste ontmoeting digitaal, maar hebben we daarna een paar keer in het echt afgesproken, en waren we pas een koppel een paar maanden later. 4. ... ik nu biochemicus ben maar ik eigenlijk voor hetzelfde geld een totaal ander beroep kon gehad hebben? In het middelbaar ben ik namelijk afgestudeerd in de richting economie-moderne talen, ik zat daar wel helemaal niet op mijn plaats. Maar toch heb ik in het laatste jaar getwijfeld tussen (hou u vast): graduaat chemie, licenciaat biologie, licenciaat geschiedenis, psychologie of pedagogische wetenschappen, germaanse, journalistiek, dierenarts, logopedie. Dat was het, denk ik. 5. ...mijn haar zodanig snel groeit dat ik op geen enkele klasfoto hetzelfde kapsel had? Het ene jaar lang, het jaar erop kort. Ik mag doen wat ik wil, 3 maanden later is het alweer lang genoeg. Nu is het een tijd geleden dat ik nog veranderde, ik heb precies mijn zin gevonden. 6. ...ik grote moeite heb als ik iemand voor het eerst zie omdat ik denk dat ik niet interessant genoeg ben, dingen verkeerd zal zeggen of nutteloos sta te wezen? Zo maak ik altijd de eerste indruk van een stille te zijn hoewel ik eigenlijk een groot babbelgat ben. Eén troost voor mezelf, het betert als ik de mensen beter ken. 7. ...ik, als ik kon kiezen, liever opnieuw terug rond het Ieperse zou gaan wonen. Niks zo goed en mooi en bekend als je geboortestreek. Maar ik wil absoluut mijn mooie job aan de universiteit niet kwijt, en Gent-Ieper is te ver voor woon-werkverkeer dus hebben we de stok in twee gedaan. 8. ...ik ondanks de prachtige jeugd die ik gehad heb, toch met een jeugdtrauma zit? Helemaal niet de schuld van mijn ouders, maar mijn meme heeft net iets teveel gezegd 'Anneliesje is toch zo'n slimme hé' en op school zeiden ze net iets teveel 'Je zus was zo'n goede leerlinge'. (kon jij niet aan doen, Annelies) 9. ...ik hier elke dag kom kijken en minitueus bijhoud hoeveel bezoekers ik heb gehad? Ik heb hier grafiekjes die ik kan bekijken, zo weet ik welkeen uur van de dag u het meest hier komt kijken, welkeen weekdag het meest succesvol is, of u telenet al dan niet belgacom gebruikt, enz enz. 10. ...ik eigenlijk dichteres ben? Ik wou de verrassing voor een andere keer laten, maar dit is eigenlijk wel een prima gelegenheid. Onlangs werd ik als laureate bekroond in de Soetendaelle prijs voor poëzie. Dit is al de tweede keer, ik won ook al een prijs in de wedstrijd van de junior journalisten en in Ieper won ik ook reeds bij een schrijfwedstrijd over de oorlog. Nog niet echt een groot palmares, dat klopt, ware het niet dat dit ook de enige wedstrijden zijn waaraan ik ooit heb meegedaan. Bij deze even mezelf bewierookt.
Ziezo. Hopelijk zit u nog goed op uw stoel na deze volstrekt nutteloze weetjes over mezelf. Bij deze reik ik de award uit aan: (en deze volgorde is volkomen willekeurig) (Blijkbaar zit er een bug in deze blog, maar ik kan even geen link achter een naam plaatsen) 1. Annelies. (www.2becomes3.be ) Ik weet wel dat je niet super favoriet bent van zo'n dingen, maar ik geef je deze award omdat het altijd onderhoudend is je blog te lezen, en dat het dan nog over mijn nichtje gaat, is mooi meegenomen. 2. Oma: (www.bloggen.be/ldwn ) al is het maar omdat het erg 'moedig' is van een oma om zelf een blog op te starten. 3. Mama van Eline, ik weet wel dat je zelf je puntjes al hebt ingevuld, maar ik vind het erg leuk om je blog te lezen. Eline is op dezelfde dag geboren als Pepijn, en ik vind het mooi te lezen hoe jullie klavertje 4 de dagen passeert. 4. Tine (www.bloggen.be/manontje ) : ik heb je al verteld hoe super blij ik ben dat je in Mini Muis bent gebleven - en ik volg je blog iedere dag. Leuk te zien hoe je alles bijgehouden hebt, en pff amai je hebt ook al je geloop gehad! Hopelijk groeien de babyziektes er bij Manon nu algauw uit. Enne, veel succes bij de zoektocht naar die nieuwe stek. 5. Kruimels: (http://kruimels.blogspot.com) omdat ik je blog geweldig goed geschreven vind. 6. Kleine Man: (http://kleine-man.skynetblogs.be) idem eigenlijk. Het is erg leuk om jou wedervaren en die van je Kleine Man, Grote Man, en Hond en zo te lezen. 7. Prutsen: (http://prutsen.wordpress.com ) voor je prachtige naaiwerkjes, waar ik soms wat jaloers naar zit te kijken. En voor je schatjes van kindjes, natuurlijk. 8. Licht in de duisternis: (http://lichtindeduisterniskookt.wordpress.com) en dan vooral voor je kookhoekje, waar ik vaak in grasduin. 9. Roze bril: (http://www.dooreenrozebril.be/) super blog heb jij. Ik word er altijd gelukkig van...
31-10-2009 om 20:20
geschreven door Vivache
Categorie:Tijdsverdrijf
Lievelingskost
Hier nog met een boterhammetje aan het worstelen, maar zijn papje voor deze middag zit al in de babycook. Zijn lievelingskost: vis. Het is de mensen in Mini Muis ook al opgevallen. Pepijn en groentenpap, dat is een goede combinatie. Hij weigert nooit iets, alleen bij rijst is het af en toe al niet echt zijn zin geweest. Zijn favorieten zijn: de echte patatjes, bijvoorbeeld knolselderpuree met gekookte hesp. En vis dus, alle soorten. Vandaag is het zalmfilet met komkommer en pasta. Lekker!
31-10-2009 om 08:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-10-2009
Winteruur
De reden dat er deze week niet teveel foto's van Pepijn op deze blog staan, is dat hij behoorlijk wat last heeft van het winteruur. 's Morgens is hij weer vroeger wakker, terwijl hij de laatste weken telkens maar rond 6u30 wakker werd, is het nu meestal om 5u. En 's avonds is hij doodop als hij van Mini Muis terugkomt. Deze week viel hij al iedere avond in slaap in de autostoel, en ik heb hem dan maar iedere keer in bed gelegd. Als het ventje doodmoe is, moet ik hem niet wakker maken hé. Het gevolg daarvan is wel dat er dan -eens hij wakker is- niet veel tijd meer is om te spelen. Meestal heeft hij zo een danige honger en is hij zo moe dat hij stante pede fles en bed wil. De mama van Manon schreef het ook al, en blijkbaar hebben wel meer kindjes last ervan. Zelf voelen we dat ook, ik heb honger op de verkeerde momenten en nu het 's avonds al zo donker is heb ik echt het gevoel dat het al heel wat later is. Het blijft een grote vraag waarom ze dat verdorie nog laten, dat winter- en zomeruur. Ik zie het nut er alvast niet van in...
Oma's houden meer van kleindochters dan van kleinzonen
Grotere overlevingskans en gedeeld X-chromosoom bepalen innige band
NVT - Jammer voor Emmanuel en Gabriël, de zoontjes van prins Filip: koningin Paola zal altijd een grotere boon hebben voor hun zusjes Elisabeth en Eléonore. Dat blijkt althans uit een Brits onderzoek, dat stelt dat grootmoeders hun kleindochters liever zien dan hun kleinzonen.
Natuurlijk zien grootmoeders ál hun kleinkinderen even graag. Vraag het maar aan Carmen Pfaff of aan Christa Planckaert, de 'stammoeders' van Vlaanderens twee bekendste geslachten. Maar wetenschappers beweren nu dat oma's hun kleindochters toch nog nét iets liever zien. Tenminste: als het de dochters van hun zonen zijn.
Die conclusie kwam naar boven in een nieuwe studie van wetenschappers van de Britse Universiteit van Cambridge. Zij deden verder onderzoek naar het zogenaamde 'grootmoeder-effect', de term die men gebruikt om uit te leggen waarom vrouwen toch nog zo lang blijven leven, zelfs als ze niet meer vruchtbaar zijn. Het stond al langer vast dat dat zo is omdat vrouwen van vitaal belang zijn bij het opvoeden van de kleinkinderen. Op die manier speelden grootmoeders een belangrijke rol in de evolutie van het menselijke ras. Door voor hun kleinkinderen te zorgen, verzekerden ze zich ervan dat hun genetische lijn werd voortgezet.
Die zorg voor kleinkids door de oma's heeft dus nut gehad in de geschiedenis van de mens. Maar uit de Britse studie blijkt nu dat grootmoeders daarbij toch net iets selectiever te werk gaan dan vroeger werd gedacht. Ze zorgen net iets beter voor die kleinkinderen waarmee ze genetisch gezien nauwer verbonden zijn.
Kleinzonen en kleindochters delen namelijk een verschillend percentage van het invloedrijke X-chromosoom met hun grootmoeders. Oma's delen het grootste percentage met de dochters van hun zonen (31 procent), en het kleinste percentage met de zonen van hun zonen (23 procent). Met kinderen van dochters delen ze een even groot percentage (25 procent).
De onderzoekers verbonden dat gegeven met een studie naar grootmoeders en kleinkinderen in zeven verschillende bevolkingsgroepen van de 17e eeuw tot nu, afkomstig uit Azië, Noord-Amerika, Europa en Afrika. En wat bleek? Het sterftecijfer van kleinkinderen in de eerste drie levensjaren verschilde danig. De aanwezigheid van een grootmoeder had een negatief effect op kleinzonen. De overlevingskansen van een kleindochter bij een grootmoeder langs vaders kant waren veel groter.
'Het is een leuke theorie. Maar of ze ook echt klopt, betwijfel ik.' Dat zegt professor Koen Devriendt, kliniekhoofd van het Centrum Menselijke Erfelijkheid aan de KU Leuven. Psychiater Chris Baeken van de Brusselse VUB treedt hem daarin bij: 'Het blijft bij speculatie.'
'Het staat onomstotelijk vast dat chromosoomgewijs een kleindochter meer erfde van een grootmoeder langs vaders kant dan een kleinzoon', legt Devriendt uit. 'Maar om dat feit te gaan linken aan een voorkeur van de grootmoeder? Dat vind ik nogal verregaand. Dat kan je niet aantonen. Dat het ene kleinkind een grotere overlevingskans zou hebben dan het andere? Begin dat maar eens te ontrafelen. Je kan nooit hard maken waaraan dat zou kunnen liggen. Er zijn veel te veel verschillende factoren die daarin meespelen.'
Wat er ook van zij: grootvaders hoeven zich bij dit alles geen zorgen te maken. Zij blijven binnen het onderzoek buiten schot.
30-10-2009 om 08:42
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
29-10-2009
Ergernissen
Mijn grootste ergernis momenteel is niet
De beestenwagons 's morgens vroeg - ook al is het met al die grieptoestanden al bijna kamikaze om je nog daarop te wagen. Heeft niemand al gehoord van hoesten of niezen in een zakdoek of zo? Het blijft altijd fun!fun!fun! om met 3 op een zetel van 2 te zitten terwijl links van u iemand zijn ontbijt (wie eet nu 's morgens om 7u stutjes met gekapt?) verorbert en rechts van u iemand zit die al duidelijk een paar dagen dezelfde slip aanheeft.
Die verdomde muziek die ze nu blijkbaar op Stubru zoveel moeten draaien zoals daar zijn de Riverside motherfuckers en zo. Vanaf ik nog maar die eerste 'noten' hoor verzet ik mijn autoradio op Q music, MNM of zelfs radio 2 godbetert. Voor zo'n muziek bestaat er nog steeds topradio, vanaf ik mij geroepen voel mijn hersencellen daarmee naar het vagevuur te zenden, luister ik wel daarnaar, dank u.
De liften op het werk. Met de trein is het altijd een beetje reizen, maar met de liften ook. Wij werken dus op het vierde verdiep, voor mij net een verdiep teveel om alle trappen te doen - bovendien moeten wij vaak naar een ander verdiep met frigoboxen of afval of andere containers, dus een lift is mooi meegenomen. Alleen is er nu sinds begin dit jaar al 1 kapot en wordt deze niet meer vervangen 'omdat er toch gauw nieuwe komen'. Gauw is in het geval van de universiteit misschien pas binnen een paar jaar, maar ach er zijn toch nog 2 liften... De goederenlift begint nu ook zijn kuren te tonen. 2 Weken geleden was de lift zoek... Ze zat ergens tussen het 3e en het 4e vast maar niemand die ze kon vinden . Verschillende keren hebben we al vastgezeten, en vaak moeten we op iedere verdieping stoppen. Geloof me, als je snelsnel moet gaan verpakken of zo, kun je er niet mee lachen.
De mensen op het werk die het nodig vinden nog te gaan werken ook al voelen ze zich 'ziekjes'. Ze beginnen te vallen als vliegen, maar toch komen ze nog snel even werken, want 'het past nu nog niet in hun planning'. Maar zij hebben nu verlof, hebben ons misschien besmet en wij kunnen niet zomaar even het labo stilleggen!
En toch... is dat niet mijn grootste ergernis. Ik krijg de spontane schurftige jeuk tot aan mijn ellebogen van radio Be One. Deze lokale radio speelt op het werk omdat een collega van me de andere radiozenders niet kan verdragen wegens teveel gebabbel of haar smaak van muziek niet. Op zich is het leuke muziek op Be one. Oude poprockhits van Bruce Springsteen, Tina Turner, enz. Iets nieuwere liedjes van Madonna. Alleen; die liedjes zijn leuk omdat het lang geleden is als je ze gehoord hebt. Be One gaat er prat op dat je gedurende heel de week van 9 tot 5 geen 1 keer (en dat herhalen ze in hun reclame dan 2 keer) hetzelfde liedje hoort. En inderdaad, dat klopt. Ik heb uit pure ergernis eens geturfd wanneer ik welkeen liedje hoorde. Maar voor 9 uur draaien ze dan weer diezelfde liedjes die ze de dag ervoor al draaiden. En het ergste van al: de week erop begint gewoon volledig dezelfde lijst opnieuw. Ik ben die Choop Choop Song van Cher (It's in his kiss, that's where it is) zo kotsbeu gehoord. Als ik dat hoor, dan word ik moordlustig . Bovendien zijn die presentatoren op Be One duidelijk van de soort die nergens anders een job vond. Vandaag vond er één zichzelf weer super grappig. Hij was bezig over de Mexicaanse griep, dat er al 41000 gevallen bijgekomen zijn in ons land deze week. En ja, zei hij, dit is nog maar het topje van de ijsberg. Een Mexicaanse ijsberg, weliswaar, maar toch...een ijsberg. (en dan de jingle om te bewijzen hoe grappig hij wel niet was ) En dan, de reclame op Be one... reclame zoals op alle lokale radio's te vinden is. Voor Het computerwinkeltje (met draadloze routers! Aan zo'n danige lage prijs! Dat iedereen meteen vertrekt om ze te kopen!), voor meubelen Makri en tegeloutlet Asse. Bah.
Voilà. Oef, u en u en u staan er niet tussen. Ik zou ook niet durven. Tenzij u plots de neiging voelt om een Riverside motherfucker kloon uit te brengen. Of u Mexicaanse griepsgewijs even voor mij komt hoesten. Och ja, of radio Be One opzet. Tot dan is de liefde nog wederzijds.
29-10-2009 om 18:09
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
27-10-2009
Kitten
Op oma's blog konden jullie het al lezen: Oma en opa kregen vorige week bezoek van een prachtig klein katje.
Ongetwijfeld een straatkat, toch doet het me erg denken aan ons lievelingsras: de Maine Coon. Een Maine Coon is een kat in het kwadraat. Rustig, lief, speels en aanhankelijk. Dubbel zo groot en harig en zacht. We werden verliefd op dit ras toen we een aantal jaar geleden een kattenshow in Lochristi gingen bezoeken. De kittens van dat ras zijn om bij weg te smelten. Toch bezit dit ras nog het stukje wildernis die je bij andere katten vaak maar terugvindt als ze een muis zien passeren . En vooral de katers zijn als ze volwassen zijn behoorlijk indrukwekkend. Een gewicht rond de 10 kilo is daarbij niet uitzonderlijk.
Waarom we hier geen Maine Coon hebben, als we er dan zo gek van zijn? Coons zijn in de eerste plaats dure beestjes. 600 of 700 euro is geen vreemde prijs die ervoor gevraagd wordt. Bovendien vind ik het dan onverantwoord om je kat buiten te laten lopen, een ongeval is snel gebeurd - om nog maar te zwijgen van mensen die je prachtige kat zouden stelen... En het is dan toch ook bijzonder jammer om een kat die zo van buiten houdt te moeten opsluiten in huis. Dus moet je al vaak investeren in een kattenren in je tuin en daarvoor is onze tuin ten eerste niet groot genoeg en ten tweede Weettegijwelwatdatdakost? Het blijft hier dus bij verre dromen. En opa en oma hebben gratis en voor niet zo'n prachtig beestje bij hen. Ik zou alvast niet twijfelen, hoor!
27-10-2009 om 22:41
geschreven door Vivache
Categorie:Allemaal beestjes...
CMV (2)
Papa is de rest van de week thuis door dat verdomde kreng van een CMV. Aangezien hij hier de laatste dagen meestal bijna met open ogen slapend doorbrengt, zal het hem deugd doen de volgende dagen wat in bed te vertoeven.
27-10-2009 om 19:44
geschreven door Vivache
Categorie:Mannen
Eten en slapen
Het is soms balanceren op een slappe koord . Dan denk je nog, het is maar tien minuutjes meer om het eten klaar te maken, en dan nog snel eten, dat zal nog wel lukken voor Pepijn zijn flesje wil en in bed wil. Euh...not! Het begon met een klaaglijk ajajjajajjajaaajajajaj in zijn stoel. Papa was sneller klaar met eten dus hij begon Pepijn al te verkleden. Het ajajaj werd gehuil. Gekrijs, traantjes erbij. Enkel de fles was goed, en daarna stante pede het bed in. Goed. Dat weten we ook alweer. Net zoals bij de leeuwen is er in dit huis een rangorde om te eten. Eerst Pepijn, dan pas mama en papa.
27-10-2009 om 19:43
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
26-10-2009
Status Quo
Nog steeds status quo, onze kleine kerel. Enfin, op zijn buik dan toch. Vanavond ging ik terug naar de kinderarts om 'het puffertje' te evalueren. (doet me eraan denken dat ik nog eens een foto van dat foltertuig moet nemen) Pepijns hoest is positief geëvolueerd. Nog 1 week puffen geblazen, wel maar 2 keer per dag meer. Onze prins is blijkbaar wat gevoelig aan de luchtwegen, net als de papa. We mogen ons elke winter aan een paar kleine verkoudheden verwachten. Maar ach, veel last heeft hij er niet van, geen koorts of zo. Dus we moeten ons geen zorgen maken. 8,950kg deze keer. Hij heeft lichtjes lossere stoelgang de laatste dagen, en hij doet er goed aan door vandaar die 100g minder. Ik moest een half uur wachten met hem in de wachtkamer van de dokter. Amai... Ik heb alle hoeken van de kamer gezien. Stel je onze kleine rakker voor, zittend op zo'n klein rieten stoeltje, ondertussen zo'n schuifspeelgoed attaquerend. Je weet wel, zo'n raam waarover trajecten lopen waarover je dan kralen moet schuiven. Een paar minuten later, prins op mama's schoot. Oh, een rieten stoeltje, hop, linkerhand naar beneden en even later hing dat stoeltje zo'n 10cm boven de grond. Hij heeft kracht hoor! Ik denk niet dat ik me nog zorgen moet maken over zijn linkerarmpje . Dan, even later, ah een babyboekje! Slaat hij daar dat boekje open met zo'n kracht dat de binnenkant wat scheurt en nog voor ik het goed en wel kan vastnemen is hij er al mee aan het schudden en zwaaien, het hoekje reeds omgeplooid. Energie te over Ik heb, nu ik eraan denk, ook nog niet verteld hoe ik hem zaterdag bij mammie en pappie een verse pamper wou geven... Het vergde mammie en mama om onze pruts in bedwang te houden want oh nee niet op mijn rug liggen voor die pamper. Hij wou constant op zijn buik. En draaien, en wriemelen... Dus enkel maar status quo op het kruipvlak, momenteel, voor de rest meer dan beweging genoeg, dankjewel. (dat belooft als dat kruipen er ook eenmaal zit is, voor de volgende wachtkamermomenten )
Onze sjeik in zijn troon... Achmalach gedeel door ach is ach!
25-10-2009 om 19:18
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Foutjes
Als nieuwbakken mama heb ik foutjes gemaakt. Dat wil ik nu wel toegeven. Ze waren te wijten aan de toevloed van vaak verschillende informatie die je krijgt, en aan het nog niet kennen van onze kleine prins. Ik denk namelijk dat Pepijns constante gehuil in de eerste maanden niet alleen te maken had met het zuur. Ik denk dat hij vaak gewoon ook doodop was. Moe, moe en nog eens moe. Maar zijn slaap was erg vaak gestoord door die oprispingen. Hij kon het ook nog niet tonen zoals nu, dat hij moe was. Nu wrijft hij heel ostentatief aan zijn neusje en in zijn ogen. Voor ons het sein om hem stante pede in bed te leggen. Toen hij nog maar een paar weken oud was, deed hij dat natuurlijk nog niet. Het was gokken of hij wou slapen of niet. En ik wist helemaal ook niet dat Pepijn niet zomaar overal kan slapen, zoals sommige andere baby'tjes. Je moet hem echt te slapen leggen, in een bedje, in een donkere kamer. Overal in de boeken stond ook dat je borstvoeding moet geven op vraag. Dat heb ik dan ook gedaan. Maar Pepijn vroeg - achteraf bekeken- meer dan hij nodig had. Door die zure oprispingen onder andere. Maar ook gewoon omdat hij moe was, en hij kalmeerde door te drinken. Hij viel dan tijdens het drinken constant in slaap, mij een uur met een kleintje aan de borst opzadelend. Maar vanaf ik hem wou wegnemen, werd hij weer wakker en dronk hij weer verder. Tja. 'Met een tweede zou ik...' is een veelgehoorde zin. Maar je kent je kindje nog niet, en je wil goed doen. Het is alleszins opvallend dat Pepijn nu een heel ander kind is. Geen gehuil meer. Of toch veel minder. Alleen naar de avond toe wordt hij wat slechter geluimd. En tegen het tijd is om te gaan slapen moet je niet veel anders doen dan hem zijn fles geven. Het zuur dat valt hem wel nog vaak lastig. Pepijn geeft nog steeds veel over. Maar dan enkel als hij wakker is, in zijn slaap is hij niet meer gestoord. Fruitpap, en onze prins, dat zal nooit een goeie combinatie worden. Hij eet het wel, maar geeft er nog meer van over dan anders. Ook al laten we de citrusvruchten eruit.
25-10-2009 om 14:29
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
22-10-2009
8 maanden / 35 weken
Een dikke proficiat aan onze kleine kameraad voor zijn 8e vermaanddag!
22-10-2009 om 19:43
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
.
Ze zijn onafscheidelijk.
Vanavond was hij ook met zijn rechterhand aan mijn haar aan het trekken. 
Het gaat hem niet enkel over broek, en trui, maar ook de body, de sokjes en zelfs het mutsje moeten een mooi geheel vormen.
Wij werken dus op het vierde verdiep, voor mij net een verdiep teveel om alle trappen te doen - bovendien moeten wij vaak naar een ander verdiep met frigoboxen of afval of andere containers, dus een lift is mooi meegenomen. Alleen is er nu sinds begin dit jaar al 1 kapot en wordt deze niet meer vervangen 'omdat er toch gauw nieuwe komen'. Gauw is in het geval van de universiteit misschien pas binnen een paar jaar, maar ach er zijn toch nog 2 liften... De goederenlift begint nu ook zijn kuren te tonen. 2 Weken geleden was de lift zoek... Ze zat ergens tussen het 3e en het 4e vast maar niemand die ze kon vinden 
.
Een paar minuten later, prins op mama's schoot. Oh, een rieten stoeltje, hop, linkerhand naar beneden en even later hing dat stoeltje zo'n 10cm boven de grond. Hij heeft kracht hoor! Ik denk niet dat ik me nog zorgen moet maken over zijn linkerarmpje 
Ik heb, nu ik eraan denk, ook nog niet verteld hoe ik hem zaterdag bij mammie en pappie een verse pamper wou geven... Het vergde mammie en mama om onze pruts in bedwang te houden want oh nee niet op mijn rug liggen voor die pamper. 
