We hebben er hier alledrie van, een kriebel in de keel. Och ja, de herfst is in het land, zeker?
Verder verliep de dag vandaag als volgt: ikzelf heb er een uur en drie kwartier over gedaan om op mijn werk te geraken. Daar veel werk en niet echt een wakker hoofd. Papa ook heel de dag op baan, thuis even na 7 vanavond. Pepijn, die zocht zijn speelgoed uit voor de Sint. En nadat hij naar bed was kwamen tante Joke en nonkel Jürgen nog langs om even naar de plannen van ons huis te kijken.
14-10-2009 om 22:15
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
13-10-2009
Bekend?
Misschien komt het volgende jullie bekend voor...? ...mama van Kleine Man: de rammelaar (Pepijns lievelingsspeelgoed voor het moment). ...Annelies: Fiona's oude slofjes. ...oma: het T-shirtje met de giraf.
13-10-2009 om 21:23
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
12-10-2009
Silan Crystals
Voor wie het weet - ik ben dus een 'wommer'. Ik ben een insider, een lid van het 'world of mouth' netwerk. Het principe van dat netwerk is de kracht van mond op mond reclame. Bedrijven huren het insidersnetwerk in om hun nieuw product uit te testen, zo hebben ze meteen een soort van marktonderzoek. Meteen kunnen de insiders dan verder reclame maken voor het nieuwe product, de zogenaamde mond op mond reclame.
Waarom ik dit doe? Uit interesse voor nieuwe producten. Zoals de silan crystals campagne nu. Ik geef het heel eerlijk toe: zelf zou ik ze niet uitgeprobeerd hebben als ik ze in de winkel zag liggen. Wasverzachters interesseerden me niet, om de eenvoudige reden dat ik er nog nooit één naar mijn zin heb gevonden: ofwel te duur, te weinig geur, te sterke geur, enz. Toch heb ik me kandidaat gesteld voor dit marktonderzoek. Het startte ergens in augustus met een pakketje dat thuis bezorgd werd. Daarin zaten een aantal staaltjes van die bewuste crystals om uit te delen aan familie, vrienden, collega's. Daarin zaten ook een hele resum kortingsbonnen. En dan waren er ook nog de 3 potten crystals voor mij om uit te proberen. Ik ben meteen aan het wassen gegaan. Enfin, daar heb ik niet veel moeite voor moeten doen met zo'n kleine kwijlbeer als onze pruts.
Wat er nu zo vernieuwend is aan die silan crystals. Eerst en vooral zijn het kristallen, zoals de naam zegt. Geen gel meer dus, en dus ook geen vuil wasverzachterbakje meer. Bovendien moeten ze niet in het wasverzachterbakje, maar rechtstreeks in de machine of in het bakje bij het wasmiddel. Een volgende vernieuwing is ook de geur. Doordat de kristallen al van in het begin mee met de was gaan, geven ze veel langer hun geur af, en blijft de geur dus veel langer in de was. En de laatste vernieuwing is de geur zelf. Fresh seduction, oriental seduction en floral seduction. Alledrie geuren ontwikkeld door een parfumhuis.
Nu, dat kan allemaal zo uit een reclameblaadje komen. Wat ik er zelf van vind is het volgende: zachtere was, gemakkelijker strijken en een geur die inderdaad erg lang blijft. Mijn favoriete geur is de oriental seduction (de gele), licht kruidig, niet te sterk. Ik vind wel dat de aangeraden hoeveelheid korrels teveel is en gebruik er dus minder. Maar wel erg handig dat het korrels zijn. Ik koop het nog!
12-10-2009 om 22:20
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Osteopaat
Misschien zie je het niet goed op de foto, maar onze prutsedoos heeft rode boerenkaakjes door dat tandje dat eraan komt.
Vrijdagavond zijn we met Pepijn op controle geweest naar de osteopaat. Zijn nekje is nog steeds in orde. Het zat lichtjes vast maar niet onoverkomenlijk. Hij heeft het nog eens behandeld. De osteopaat wil alle kindjes die hij erg jong behandelde nog eens terug zien op 8 maanden. Een controle om te zien of ze niet hervallen. Alleen blijkt deze leeftijd een risico in te houden, omdat niet elk kindje nog zo gemakkelijk te behandelen is. Toen onze prins nog héél héél klein was, was het zalig om hem te behandelen. Hij protesteerde niet veel, ook al moest de osteopaat behoorlijk wat wringen aan hem. Nu, een maand of 6 later, was onze kleine lieverd nog steeds de vriendelijkheid zelve. Erg nieuwsgierig lag hij te staren naar de osteopaat (dat kan hij heel erg goed), met een kleine frons en af en toe een klein lachje. En toen de osteopaat onderaan zijn ruggengraat aan het behandelen was, onder andere voor de darmpjes, liet hij heel geniepig maar toch duidelijk hoorbaar...een zacht protje.
Op iets knagen helpt tegen de jeuk!
Zoals een bijtsleutel, bijvoorbeeld...
12-10-2009 om 21:50
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Wie is de slimste?
Pepijn spat altijd in het rond als hij in bad zit. Niet met mij deze keer, zei papa, toen ik hem vroeg Pepijn in bad te doen zodat ik de was kon uithangen. Papa deed zijn hemd uit om zich een nat pak de besparen. Niet met mij, dacht Pepijn, en hij plaste papa's broek onder.
12-10-2009 om 21:10
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Een appeltje
Na de boterham, een stukje appel. Alleen een beetje zuur...
12-10-2009 om 20:33
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-10-2009
Je beseft...
...dat je veel te weinig geslapen hebt als je je aan vanalles en nog wat begint te ergeren.
jezelf in de eerste plaats de regen opmerkingen die uit de context getrokken worden het nieuws mensen die over dingen praten waarover ze niks weten papa die ligt te tukken in de zetel en jij die dat niet kan niet in het zwembad geraakt met Pepijn wegens hij ook te weinig geslapen mensen die over je roddelen ipv het in je gezicht te zeggen zo'n dingen als 'de pot verwijt de ketel'... het internet die niet werkte mijn was die niet droogt de katten die hier om de minuut willen knuffelen eerst te koud, dan weer te warm...
Enfin. Niet genoeg geslapen dus.
11-10-2009 om 18:30
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
Het was een nacht...
Nadat Pepijn gisteren niet erg veel geslapen had, dachten we dat hij vannacht wel zijn schade ging inhalen. Niets was minder waar. We zaten zelf nog maar een half uur in ons bed, toen Pepijn plots wakker werd. Geen erg, als we rap genoeg zijn, dan slaapt hij meteen weer in als hij zijn tutje krijgt. Dus, papa stond snel op, even later dachten we weer verder te kunnen slapen. Nog geen half uur later, weer hetzelfde. En weer, en weer. Rond 1u30 was er dan het hoogtepunt. Hij wou helemaal niet slapen. Hij huilde erg veel. Alles hebben we geprobeerd. Papa trok heel de tijd de muziekmobiel op gang, ik heb hem zitten wiegen en zitten zingen van do do. Hij was moe hoor, doodmoe. Maar het slapen ging niet. Tenslotte gaf ik dan maar een klein flesje, want hij had niet zoveel gegeten gisteren. Het hielp ook niet. Dan hem maar terug in zijn bed leggen, en even laten doen. Een gekrijs weerklonk door ons huis, altijd maar luider, altijd maar erger. Troosten hielp niet meer, bij ons nemen ook niet. Zitten was niet goed, rechtstaan was ook niet goed. De tranen liepen uit zijn oogjes, het huilen was hartverscheurend. Plots daagde het me dat we in augustus ook al eens zo'n nacht hebben gehad. Dat was toen dat ik naar de kinderarts ging en dat bleek dat zijn 7 tandjes klaarzaten. Buiten een wit puntje vanboven in zijn tandvlees is er daarna echter weinig veranderd. Dat kan wel, blijkbaar gaat het echt in 'snakjes', als je kleintje even met iets anders bezig is in zijn ontwikkeling blijven de tandjes even achter. We hebben hem een perdolan gegeven. Het kon nu toch enkel maar van de pijn zijn? En inderdaad, even later werd hij rustig, spande hij zich niet meer op. En zonder probleem is hij dan opnieuw in slaap gevallen. Ik was deze morgen nieuwsgierig of ik iets kon zien in zijn mondje, en of de pijn dus wel van tandjes kwam. En inderdaad, van onder in zijn mondje rechts zit het tandvlees bloedrood. Enkel op die plaats. De grootte van een klein snijtandje. We houden de pijnstillers binnen handbereik. Ik hoop gewoon dat het nu snel doorbreekt. En dat die andere zes ofwel in één keer komen, ofwel nog een tijdje wachten. Arme, arme kerel.
Bedolven onder zijn speelgoed in zijn park.
Verdorie, ik kan er niet aan!
Onze charmeur in bad.
Binnenkort hier een klein tandje?
Krachtvoer voor arme kleine kereltjes: spinazie - vis - couscous
11-10-2009 om 14:04
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
09-10-2009
Te koop
Te koop: de echte Heulse pannenkoeken. Niet alleen erg lekker, maar ook voor een goed doel. Onze jeugdbeweging SJJ van Sint-Jan heeft namelijk wat geld nodig voor zijn jaarlijks kamp en de andere werking, en we willen wel helpen om het wat te verzamelen... Wie zegt, dit lijkt me wel wat: voor een halve kilo (8 pannenkoeken) is het 3,5euro en voor een kilo (16 pannenkoeken) is het 6 euro. Alvast bedankt!
09-10-2009 om 19:25
geschreven door Vivache
Categorie:Vrienden
08-10-2009
Planning
Papa en ik hebben morgen verlof, Pepijn gaat toch naar Mini Muis. We hebben van het dagje verlof geprofiteerd om alle afspraken vast te leggen waar Pepijn toch geen deugd van heeft: vloeren, keukens, enz gaan kiezen. Na morgen zijn we hopelijk van al die problemen verlost. Morgenavond dan gaan we terug naar de osteopaat (lees hier bij mama's work out). Ik denk wel dat alles in orde zal zijn - het valt ons alleszins niet op dat Pepijn nog ergens last zou hebben. We plannen dit weekend ook nog ergens een zwembeurt met onze kleine krak. Pepijns bezigheden vanavond waren de volgende:
Poezen kijken!
Grooooote interesse voor onze katers...
Heb ik iets van je aan?
08-10-2009 om 20:07
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
07-10-2009
Always look on the bright side of life
Plots was de zomer verdwenen. In de plaats kwam:
Vallende bladeren en de bijhorende prut. Een stortbui net op het moment dat ik naar het station moest fietsen. Daardoor een nat pak eer ik de eerste straat uit was. Een doornat pak eer ik het kruispunt over was. Een bril waardoor ik niks meer zag. Nat tot op mijn ondergoed, mijn kousen. Koud op de trein. Een natte plek op de zetel waar ik gezeten had. Weer een stortbui onderweg naar de crèche. Twee stekelvarkens in plaats van katten thuis. Geen brandend haardvuur dat me kon verwarmen.
Always look on the bright side of life, vandaar:
Een lekkere kom slaroomsoep gemaakt. En gelukkig is er hier toch nog één kerel het zonnetje in huis .
07-10-2009 om 21:47
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
06-10-2009
Fotoreeks
Wat een grappig muziekje!
Een belezen man.
"Konijntje gaat op stap"?
'Miauw?' Haha, mama toch.
Ik ga eens op dat diertje hier meppen.
Grappige slofjes.
06-10-2009 om 20:00
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Een stutje
Meneer zat heel erg enthousiast in zijn stoel te wezen, tot hij zag dat Hij Van Wie De Zon Op Het Hoofd Weerkaatst aan het eten was. Meteen liet hij zijn stemmetje door de keuken weerklinken, de 'uuh-uuh' klanken gebruikend die meestal wijzen op: 'dit zint me niet.' Zijn armpjes in de richting van Grote Meneers eten, zijn 'uuh-uuh' wat luider. Dan maar een boterham geslacht, en hem de stukjes aangegeven. Heel geconcentreerd, met het mondje in een 'o' pulkte hij brokje per brokje van het brood. Elk brokje buit verdween met een grote hap in zijn mondje. Onder wat gesmek liet hij ons weten dat hij (weer even) tevreden was...
06-10-2009 om 19:53
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
05-10-2009
Bis, bis!
Terwijl wij gisteren naar de BISbeurs gingen, pasten mammie en pappie op Pepijn. Ik laat m'n kleintje niet graag achter in het weekend, maar anderzijds heeft zo'n baby'tje er geen deugd van om 5 uur op zo'n beurs rond te 'tjolen'. Ik vroeg hen om wat foto's te nemen van de dag, zodat we toch nog wat mee konden genieten.
05-10-2009 om 18:29
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
04-10-2009
Fiona en Pepijn (2)
Zoals eerder geschreven, gingen we vrijdagavond langs bij mijn zus, schoonbroer en Fiona. Koddig. Dat is het woord ervoor. Fiona had al zeer snel door dat er daar een baby'tje was. En ze was 'bettiketakt' om Pepijn te zien. Pepijn van zijn kant moest erg kijken en voelen ook aan Fiona. Zo werd er een tijdje heen en weer gestreeld. En dan begonnen ze samen te 'spelen'. Fiona gaf Pepijn haar blokjes, ze ging delen. Daarna hebben we samen in de zetel boekjes bekeken.
Even later, op de speelmat, ging het gestoei verder. Pepijn op zijn poep, Fiona etend en af en toe komen kijken naar haar neefje. Dan Pepijn op zijn buik, Fiona erbij. Ze zullen nog veel aan elkaar hebben!
Aaitjes doen.
Grappigste moment van de avond was ongetwijfeld toen we Pepijn zijn badje gaven (avondritueel). Fiona kwam aangelopen, stak haar handjes in het water van Pepijn en begon zich ook te wassen: haar haartjes en heel ostentatief haar handjes.
04-10-2009 om 21:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Ik beken: ik recycleer
Jaja, tuurlijk recycleer ik afval - dat doet iedereen wel, zeker? Maar ik bedoel eigenlijk dat ik kleertjes hergebruik. Het merendeel van de kleertjes die Pepijn draagt, zijn ofwel in bruikleen van Fiona, ofwel gekregen van papa's collega (die heeft een zoontje die nu 1 jaar oud wordt). Verder 'valt er regelmatig eens wat van de boom', als u begrijpt wat ik bedoel. En dan bestaan er nog de tweedehandsbeurzen van de gezinsbond. Zo is heel deze outfit, behalve de body, samengesteld . Het truitje, de broek en kousjes van papa's collega, de trui met kap van Fiona.
Zaterdag was het tweedehandsbeurs in Heule. We hadden slechts weinig tijd, dus was het snel even binnen en buiten. Zo heb ik wel al 1 artikel van mijn 'te vinden lijst' kunnen schrappen: een jasje voor deze winter!
Lekker warm met veel voering, dubbele ritssluiting, extra mouwtje in het mouwtje tegen de wind en een goede kap. Niks aan, en erg weinig geld. Het voordeel van die beurzen. De volgende beurs is nu zaterdag in Hulste, en er volgen er nog een paar.
04-10-2009 om 20:38
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
03-10-2009
Paniek
Toen ik gisteren in de loop van de dag eens begon na te denken over alles dat dit weekend op de planning stond, begon ik toch even te zweten. U moet weten dat we al een aantal weken in het weekend telkens een paar aannemers gaan bezoeken. Dat is niet in 1-2-3 gefikst, dus meestal gaat heel de zaterdag daarin op. Zo ook dit weekend. Vandaag moesten we naar de trappenfirma, naar een keukenfirma om een offerte te bekijken en naar een ramenfirma. De voormiddag was bij deze volledig volgeboekt. U moet ook weten dat ik graag mijn huis op orde heb in het weekend. Nu onze kleine rakker er is, is het in de week al erg moeilijk om iets gedaan te krijgen in het huishouden. De keuken snel opruimen, dat gaat nog net, en ik ben al blij dat ik kan koken. Maar het is niet dat ik 's avonds rond een uur of 20u30 nog kan stofzuigen ( daar kleine prins dan slaapt), laat staan dat ik er dan nog zin in zou hebben. Deze week heb ik wel een avond gestreken, uit noodzaak. Maar ik begin mijn werkweek immens slecht geluimd als mijn huis niet opnieuw proper en in orde ligt. Dat zorgt bij mij voor stress. Niet dat het tiptop in orde gepoetst moet zijn, daar heb ik geen tijd voor met onze kameraad. Maar gewoon, proper.
Tel daarbij nog op dat we morgen naar de BISbeurs moeten, en ik dus enkel deze namiddag had om het huis wat proper te krijgen. Gisterenmorgen was dat het eerste dat door mijn hoofd speelde. U mag zich gerust wat paniek voorstellen. Zo het soort paniek waarbij in tekenfilms een belletje in een ballonnetje gaat rinkelen.
Toen mijn moeder gisterenmiddag belde om te vragen of ik in Gent bleef na mijn werk en langskwam bij mijn zus, veranderde het belletje in een stoomwolk uit beide oren. Geen. Tijd! En dan volgde een lange zin kort samengevat...ik moet nog zoveel doen en ik ging vanavond nog wat beginnen. Maar toen ik de GSM had neergelegd, voelde ik me wel wat schuldig. Nu het zo druk is in de weekenden, komen we er niet meer toe nog eens naar onze ouders te gaan. Gek als ze zijn van onze prins, komen ze dan zelf maar langs. Het is niet dat we niet willen langsgaan bij onze ouders, maar het is toch al een eindje rijden, en tja veel vrije momenten hebben we momenteel niet in de weekenden. (bij deze een mea culpa van ons, het zal beteren!) Dus ja, ik belde naar papa, we gingen toch afkomen. En papa belde naar mammie en pappie om te zeggen dat we Pepijn naar daar brengen morgen zo dat ze hem kunnen entertainen terwijl wij naar de BISbeurs zijn. Zo maken we het toch een klein beetje goed. (En gisterenavond, het was plezant. Foto's volgen later. )
Ja, een baby brengt heel wat werk bij, en dan nog dat bouwen. Het is een rush en die paniek zal zo nog wel een tijdje elke vrijdag de kop opsteken. Om toch nog met een paar positieve noten te eindigen * gelukkig moet de was al niet meer met de hand, maar bestaan er daar machines voor. * ook de afwas kan in de ... afwasmachine * prinsen kunnen ook wel eens heel braaf zijn (is hij de laatste tijd eigenlijk altijd hoor), en zijn dan heel erg blij bij de verschillende aannemers, waarna ze voor een lange deugddoende tuk vertrekken (zo'n 3 uur deze namiddag) * ook papa's tonen hun gouden hart om mama wat te helpen met het huishouden, en boodschappen te gaan doen - daardoor zit ik hier nu op het gemak in de zetel met enkel nog wat was die te drogen hangt.
03-10-2009 om 18:56
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Voedselinspectie
Nadat Pepijns eerste honger gestild is, wordt zijn pap steevast onderworpen aan een grootschalig onderzoek. Daarbij worden papresten minutieus over de eetstoel uitgesmeerd, terwijl zijn handjes klauwen om het te kunnen vastpakken. Niet zo eenvoudig met pap, zelf al eens geprobeerd? Vervolgens wordt de pap, die dan aan zijn handjes hangt, opgesabbeld/opgezogen/opgelikt. Niet zelden blijft de duim even toevallig wat langer hangen . Daarom krijgt hij nu ook al af en toe wat brood. Leuk om te onderzoeken, niet?
Eten is de laatste weken dan ook immens interessant. Mensen zien eten, maar ook zelf eten. Aan het begin van een maaltijd zit onze pruts met de armpjes half in de lucht te smekken en te proeven, terwijl zijn handjes constant open en dicht gaan. Na een tijdje, als de hapjes wat langer na elkaar mogen komen, heeft Pepijn te kiezen uit een heel arsenaal van bezigheden. Niet alleen kan hij zoals voorgaand beschreven zijn papjes onderzoeken, maar al te vaak blijkt het zo midden in de voeding het perfecte moment om eens - euhm - wat plaats te maken. Met een ingespannen gezicht en veel zuchtjes, de pap over de kin en nog in zijn mondje.
03-10-2009 om 18:38
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
02-10-2009
placeholder
02-10-2009 om 00:00
geschreven door Vivache
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
.
