Ik hou me over het algemeen een beetje buiten de discussies op dit vlak, maar ik wou toch even het artikel delen dat in De morgen staat.
Zowat alle moeders willen borstvoeding geven. Hoe komt Vlaanderen dan aan zulke lage voedcijfers? Promotie hoeft niet, schrijft Celia Ledoux naar aanleiding van de Wereld Borstvoeding Week, die maandag start. Ledoux debuteerde in mei met het boek Mama. Ze is schrijfster en moeder.
'Breast is best' levert alleen meer flessenbabys op. Waarom dacht u dat elke brochure van Nestlé en Nutricia die slogan overneemt?
Toen ik zwanger was, dacht ik zoals zowat elke vrouw dat ik borstvoeding zou geven. Elk foldertje riep dat ik mijn kind het beste zou geven. Toen mijn baby geboren was, bleek dat 'beste' niet zo simpel. Ik kreeg over mijn borstvoedingsklachten eerder afkeuring dan hulp - gunde ik mijn kind niet dat beste? Ik bleef aanmodderen en hulp zoeken. Een pediater suggereerde flesjes. Dat vond hij best een goed alternatief.
Mijn ervaring delen vele moeders. Ze willen best, en dan mislukt het. In Vlaanderen krijgt 63 procent van de baby's borstvoeding bij de geboorte. Met drie maanden krijgt 25 procent van die baby's overwegend borstvoeding - sommigen dus ook fles erbij - met zes maanden krijgt 16 procent een bepaalde hoeveelheid moedermelk.
Wij zijn de slechtsten in de Europese klas. Hongarije zit met zes maanden rond 90 procent borstvoeding, Zweden scoort bijna 90 procent, Oostenrijk goed 80 procent. België is samen met Letland absolute hekkensluiter. Als zo veel moeders willen, hoe komen die zuigelingen dan massaal aan het poeder? Het ligt überhaupt niet aan de moeders. Wel aan hoe ze worden aangepakt. En aan die idiote slogan: Breast is Best. Ondermaatse voorlichting Scandinavische vrouwen geven al lang borstvoeding. Ze krijgen er tijd voor. Ze hoeven niet te tobben over afbouwen of 'is-het-de-moeite-wel?' Hun kind is, wettelijk gegarandeerd, minstens een jaar bij hen. Waarom doen Belgische vrouwen het niet? Zij zijn geen slechtere moeders. Wel hangen hen een cultureel stigma en massa's borstvoedingsmythes boven het hoofd. Ten tweede wordt hen kennis onthouden. Ten derde ontbreekt hen de tijd.
Dat derde punt heeft de simpelste oplossing. Als een Belgische vrouw maar twaalf weken thuis is, heeft ze nauwelijks tijd om te leren voeden. Borstvoeding gaat soms een paar weken moeizaam, zeker als je het in je eentje en grotendeels zonder hulp moet leren. Wanneer het echt makkelijk wordt, moet je weer aan het werk. Handig geregeld.
Als je vrouwen wilt doen voeden, moet het zwangerschapsverlof verlengd. Economisch is dat niet minder rendabel. Zweedse vrouwen brengen veel minder ziekteverzuim in ná hun lange tijd thuis, werken dankzij die ademtijd enthousiaster, liever en beter. Hun mannen krijgen niet twee schamele weken maar zes maanden thuis, en hebben een veel betere band met hun kinderen. Niet omdat ze 'af en toe een flesje geven' - noch trouwens de borst - maar omdat ze voor hun kind kunnen zorgen.
Geen expert Met een zieke baby ga je naar de pediater. Pediaters krijgen uiteraard massa's vragen over borstvoeding. Maar in hun opleiding leren ze daarover nauwelijks iets - ja: dat het zo goed is voor het kind. Die nutteloze dooddoener krijgen moeders met voedproblemen dus weer te horen.
Pediaters worden wel voorgelicht over borstvoeding, maar door melkpoederfabrikanten. Hun medische brochures bieden gebrekkige info. Dat kan hen niet verweten worden. De borst is de concurrent, en hun taak is poeder verkopen. Hun raad, die pediaters bij gebrek aan beter aan hun cliënten geven - naast 'een flesje is ook oké' - helpt het voeden dus gegarandeerd om zeep.
Ziekenhuizen willen absoluut borstvoedingsvriendelijke certificaten, kennis over borstvoeding is te vinden bij gespecialiseerde vrijwilligersorganisaties. Maar pediaters noch gynaecologen worden echt bereikt. Zelfs in borstvoedingsvriendelijke ziekenhuizen doet slecht advies borstvoeding vaak mislukken.
Zo komt het dat massa's verdrietige moeders geloven dat ze mislukken, terwijl de zorg heeft gefaald. De moeders zijn in de waan dat ze niet genoeg melk hebben of niet deugen als moeder, terwijl de hulp tekortschoot.
Dit is geen detail. Naast een flinke extra kost voor volksgezondheid zijn dit persoonlijke drama's voor zo veel jonge moeders. Decennia later spreken vrouwen met verdriet over hoe het niet lukte. Vrouwen die met écht kundige hulp probleemloos hun baby hadden gezoogd.
Moeilijk doen Het is zo moeilijk, dat voeden. Is het moeilijk? Nee, het is zo makkelijk als stappen of ademen. Ja, want we hebben collectief zo'n twee generaties geen stap gezet noch geademd. De ene voet voor de andere: dat kennen we niet meer in borstvoeding.
Door deze aberrante situatie is voeden vaak een paar weken flink lastig. Moeders zijn onzeker. Wat zegt dat roze foldertje ook alweer? Ze krijgen tegenstrijdige raad of moeten het alleen rooien. Maar uit folders leer je niet voeden. Het is zoals fietsen: je moet het live kunnen 'afkijken'.
Er is op zich - zelfs bij ons - kennis voorhanden om die problemen op te vangen. Lactatiekundigen bieden deskundige hulp, vrijwilligersorganisaties komen op vraag bij moeders thuis en bieden telefoonpermanentie. Maar dat soort onbekende hoeken en kieren is te veel zoekwerk voor jonge, uitgeputte ouders.
Ik had het geluk na twee weken flesjes op echt kundig volk te stoten, dat zacht en begripvol werkte, zonder onkundig 'Breast is Best'-gezeur. Ik leerde zelfs de borstvoeding weer op te starten, en voed mijn dochter nog steeds.
Met ervaring leer je dan dat de borstvoedingsmythes niet kloppen, en dat bevestigt onderzoek. Flesjesmoeders hebben minder slaap, niet meer. Met allergie gedijt een kind slechter op poeder. Er gaat niets hangen, je bent niet uitgeput, juist ontspannener, je relatie is prima (en niet alleen met je kind).
De meeste vrouwen krijgen de kans niet om de mythes te ontkrachten. Die wordt hen afgenomen, door loze promotie, een ontoereikend marketingkader dat hen met flesvoedingsfolders bombardeert, een gebrek aan automatisch geboden steun. In dit systeem weten alleen hoogopgeleide of zeer gemotiveerde vrouwen de steun die echt helpt te vinden. Ook toeval: die vrouwen vind je in borstvoedingsstatistieken terug. Wil je goede borstvoedingscijfers? Neem lactatiekundigen standaard op in het kraamzorgpakket, promoot hen via ziekenfondsen en kraamafdelingen. Steun vrijwilligersorganisaties. Niet met cheerleading, maar met geld.
Nonsens! 'Breast is best.' Borstvoeding, de beste start: elke zwangere wordt er dood mee gegooid. Maar ouders willen niets uitzonderlijk goeds in die uitgeputte babytijd. Gewoon: een gezond, gelukkig kind. 'Het beste' roept slaapgebrek en babygehuil op; de associatie a pain in the ass is snel gemaakt. 'Breast is best' levert alleen meer flessenbaby's op. Waarom dacht u dat elke brochure van Nestlé en Nutricia dat standpunt overneemt?
Maar voorstanders van borstvoeding noemen borstvoeding ook erg graag 'het beste'. Wat een nonsens! Het is doodnormaal. En best makkelijk, als moeders eindelijk praktische hulp krijgen. Daarin zit het enige verschil tussen borstvoedings- en flessenmoeders. De enen hadden geluk met hoe ze werden geholpen, de anderen niet. Er zijn geen tegenstanders in dit debat - behalve, misschien, een stel winst makende corporaties.
De borst normaal noemen, houdt wel een diplomatisch dilemma in. Zeg je dan ook dat vrouwen niet minder borstkanker krijgen als ze voeden, maar méér als ze de borst laten of kort voeden? Dat kinderen niet minder kans op leukemie of andere kankers hebben, maar een verhoogd risico bij melkpoedergebruik. Dat hart- en vaatziekten, problemen met de luchtwegen, longontsteking, ziekenhuisopnamen niet statistisch verminderen met, maar vaker voorkomen zonder borstvoeding? Dat borstvoeding geen voordelen heeft, maar melkpoeder risico's?
Wel, ja, dat zeg je dus. Niet als belediging, niet als argument, niet als modder gooien. Er zijn geen tegenpartijen in dit debat. Er zijn gewoon een paar feiten. Zeggen dat sport gezond is, beledigt ook niemand. Elke ouder heeft recht op informatie, zonder dat betuttelende 'onder-de-tafel-geveeg'.
Wat dan wel? Een week hoera roepen voor borstvoeding is mooi maar nutteloos zonder echte actie. Neem in het pediatrisch, generalistisch en gynaecologisch curriculum een cursus op die artsen in spe de mogelijkheid geeft moeders van morgen échte eerste-hulp-bij-borstvoeding te verlenen.
Maak de wetgeving strikt: laat poederfabrikanten één folder per jaar sturen naar pediaters, publiek of privé - zonder uitleg over borstvoeding.
Verleen aan vrijwilligersorganisaties behoorlijke geldelijke en logistieke hulp, zodat hun knowhow moeders eindelijk bereikt. Stop met die duizend promofolders, maar zorg voor livehulp: maak lactatiekundigen standaard deel van het kraamzorgpakket, met standaard terugbetaling. Zorg dat in elke kraamafdeling voortdurend een lactatiekundige aanwezig is.
Zet meterschappen op, om gemotiveerde moeders te laten helpen door ervaringsdeskundigen in kraamafdelingen, buiten de overbelaste verpleegkundige staf.
Geef moeders een behoorlijk, langer durend zwangerschapsverlof. Voer deze maatregelen in, en binnen vijf jaar stevenen we op een Zweeds niveau af, weten we collectief meer over borstvoeding, en worden moeders écht gesteund. Als je weet hoe borstvoeding in zijn werk gaat, is het vanzelfsprekend. Wil je de borst promoten? Maak ze dan - in godsnaam! eindelijk! - normaal.
Verder heb ik er niet veel meer aan toe te voegen, behalve dan dat ik dit keer het geluk heb dat ik nog even thuis kan blijven, want anders was ik ook al met borstvoeding gestopt... Maar Florisje krijgt dus nog steeds 100 % exclusief borstvoeding. En we gaan alleszins door tot de eerste mijlpaal: 6 maanden exclusief borstvoeding, zoals aangeraden door de WHO.
01-10-2011 om 14:14
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-09-2011
Elke dag een foto
Florisje vandaag.
30-09-2011 om 20:34
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
29-09-2011
Uitspraken
De uitspraken van Pepijn deze week:
Dinsdagavond gingen we Pepijn in bed steken, maar Floris had het was moeilijk dus ik deed hem mee naar boven. Ik stond hem wat te wiegen en had hem dicht tegen me aan. Pepijn: Mama Flolies goed vasthouden! Anders Flolies vallen! Zoals de blaadjes! De blaadjes wegwaaien van de bomen bij Juf Katrien! (is dat even van de hak op de tak springen )
En dan gisteren, Pepijn stond te trommelen op de paddenstoel die ons keldergat afsluit en verlucht. Pepijn: Wie is dat? Papa antwoordt: dat is de paddenstoel (want Pepijn mist nog tussen wie is dat en wat is dat) Pepijn: Neeeeeeeee! Dat is Metallica!
29-09-2011 om 22:14
geschreven door Vivache
Categorie:Kinderpraat
Die van vandaag
Pff het is hier erg de laatste dagen. Heel wat blogberichten zitten klaar in mijn hoofd, maar ik kom er niet toe...
29-09-2011 om 20:46
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
28-09-2011
Die van vandaag
Met zomerkleertjes maat 74 dan maar.
28-09-2011 om 11:34
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
27-09-2011
Elke dag een foto
Eindelijk nog eens de zomerkleertjes boven halen... alleen, sommige die ik nog wou aan doen zijn alweer te klein. Stomme rotzomer die er geen was...
PS: papa is terug thuis. Met een hele doos pillen en een speciaal dieet.
27-09-2011 om 19:36
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
26-09-2011
Vandaag
De foto van vandaag van Floris. En de reden waarom deze hier pas zo laat geraakt: papa ligt in het ziekenhuis met een ontsteking! Hopelijk geraakt hij morgen thuis! (en bedankt oma om even reddende engel te komen spelen)
26-09-2011 om 20:09
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
25-09-2011
15 weken en één dag
15 weken en één dag, zo oud was Floris gisteren. Ok, dat is niet zoveel specialer dan 15 weken en 2 dagen of 14 weken en 6 dagen, ware het niet dat die dag voor Pepijn wel een hele grote gebeurtenis was. Op 15 weken en één dag ging Pepijn voor het eerst naar Mini Muis. Niet te geloven dat voor Pepijn die tijd nu alweer ten einde is (al praat hij er af en toe nog over). Ik herinner me die dag nog goed, voor het eerst mijn kleintje 'uit handen geven', al had ik er wel vertrouwen in dat hij er goed zat. Daardoor wist ik ook nog goed welkeen kleertjes Pepijn die dag aanhad. Deze:
En daarom deed ik gisteren Floris diezelfde kleertjes aan. Enfin, truitje en T-shirt, dat broekje dat Pepijn aanhad is hopeloos te klein. T-shirt en truitje passen nog net. En zo kunnen we nog eens vergelijken!
25-09-2011 om 21:20
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
De foto van vandaag
Met een Lipfish-truitje.
25-09-2011 om 14:22
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
24-09-2011
Die van vandaag
Ik ben een beetje te vermoeid om momenteel meer dan dit hier te plaatsen. Misschien straks of morgen meer!
24-09-2011 om 13:26
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
23-09-2011
De foto van vandaag
Stoer!
23-09-2011 om 11:29
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
22-09-2011
Elke dag een foto
De foto van vandaag.
22-09-2011 om 13:00
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
21-09-2011
Kermis int stad
Het thema vorige week op school was de kermis. Zo hebben ze onder andere een stokpaardje gemaakt. En stond mijn kleine prins vrijdag te blinken met zijn kunstwerk. Stel u zich bij deze foto's voor dat hij ondertussen zit te roepen van hop!hop!hop paardje in galop!
En dan maandag trakteerde de directeur de kleuters op een rondje op de draaimolen. Alle foto's zijn te vinden op de website van de school, en tussen die foto's vond ik deze:
21-09-2011 om 21:55
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
Lieverd
De foto van vandaag van onze lieve schat.
21-09-2011 om 14:45
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
Opnieuw spuitjes
Gisteren heeft Floris opnieuw een vaccinatie gekregen bij Kind en Gezin. En ondertussen weer eens een controle. Hij is al 65cm groot, weegt 7,9kg en zijn hoofdje meet 42cm omtrek. Daarmee zit hij voor alles op de hoogste curve, van lengte is hij zelfs een curve gestegen. En volgens mij was het zelfs nog iets meer, maar kom. Die discussie kennen we al. Hij kreeg voor de rest alle punten. Qua kracht en motoriek staat hij verder dan drie maanden, zijn babbelen gaat al heel goed en de dokter zei dat hij zeer gemakkelijk lacht. Dat lachen verging hem wel eens hij het spuitje had gekregen maar hij heeft er dan gelukkig voor de rest niet teveel geen last meer van gehad. Gisterenavond geraakte hij moeilijk weg en heeft hij tamelijk veel gehuild, en een lichte verhoging, maar het is al beter. Hopelijk blijft het zo want ik weet dat Pepijn van die spuitjes altijd serieuze koorts had. Floris is in die drie maanden nog niet ziek geweest, en heeft niks tegen hem zoals Pepijn die reflux had, en dat zie je er ook aan. Ons tweede spruitje is een contente burger, die goed vooruit gaat, en tegen een stootje kan. En zo zijn wij gelukkig hier! Nog een opmerking die ik gisteren kreeg: dat het een koddigaard is. De volgende foto's bewijzen dat.
21-09-2011 om 09:08
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
20-09-2011
Kinderpraat
Hij heeft er weer een paar uit zijn botten geslagen:
Dit weekend: Kijk, de maan! (stilte) Er is een stukje af! Mamaaaaa! Er is een stukje af gevallen!
(het was vorige week volle maan en nu niet meer )
En deze morgen: Amai Pepijn; wat een taart in je pamper! Neeeeeeee mama, tis kaka!
En even later: Pepijn, ik ga een beetje zalf op doen want je poep is rood. Ah ja hé, van de confituur! (en dat is ook juist )
Met een nieuwe creatie in strijkvelours.
20-09-2011 om 13:28
geschreven door Vivache
Categorie:Kinderpraat
De ster
Onze ster hier in huis.
20-09-2011 om 12:24
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
19-09-2011
Elke dag een foto
De foto van vandaag.
19-09-2011 om 20:29
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
18-09-2011
Die van vandaag
Ook vandaag een foto van Floris op het verzorgingskussen (dat hij voor de gelegenheid maar weer eens had onder geplast).
18-09-2011 om 19:46
geschreven door Vivache
Categorie:The chronicles of Floris
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
)
Hopelijk geraakt hij morgen thuis!
