Procificiat papa! Dat zei Pepijn deze morgen. En bij deze zeggen we het nu allemaal. Een gelukkige verjaardag!
02-08-2011 om 15:25
geschreven door Vivache
Categorie:Mannen
01-08-2011
Kinderpraat
Een nieuwe categorie op deze blog: Kinderpraat. Deze zal waarschijnlijk gauw veel berichtjes tellen, gezien we hier een echte redenaar in huis hebben. Maar ook grappige uitspraken soms. Ik wou u deze alvast niet onthouden.
Onlangs hadden wij babybezoek van Emmy en Koen. Pepijn is erg geïnteresseerd in de namen van de mensen, dus hij wees naar Koen en vroeg wie dat dat was. En wij antwoordden: Koen! En Pepijn: "Ja! Kalkoen!" Gedurende het volgende half uur dat ze er nog waren, wees hij heel de tijd naar Koen en zei hij 'Dat is Kalkoen!'
Pepijn kreeg een tijdje geleden van peter pappie een pandabeer. Hij zit die pandabeer heel de tijd te knuffelen, en te zeggen "Dat is pandabeer. Een mooie beer hé". We waren in onze slaapkamer, en ik ging een kleedje aan doen. Maar met dat mooie weer van de laatste tijd, ook een panty. Pepijn ziet me dat aandoen en vraagt: "Dat? (Wa)Tis dat mama?" En ik antwoord: "Een panty". Pepijn: "Ja, een pantybeer..."
Deze voormiddag zijn we naar de kinderboerderij geweest. Op de knuffelweide stond er een pony, Pepijn wou die aaien dus hij ging ernaar toe. Plots begint dat paardje te plassen, een grote geut. Pepijn staat te kijken met een grote frons. Eenmaal buiten de weide begint hij: 'Paardje deed pipi!!! Mag niet eh. Paardje moet op potje! Eèèèèète paardje! Paardje stout! Ander paardje!"
01-08-2011 om 13:39
geschreven door Vivache
Categorie:Kinderpraat
30-07-2011
Gewichtig
Vandaag liet ik maar even de lactatiedeskundige komen. Om nog maar te zwijgen hoeveel deugd het doet je verhaal eens even te kunnen doen, wie weet had ze nog suggesties om Floris betere nachten te doen hebben. Ze zegt ook dat het krampjes zijn. En daar moeten we helaas door. Dat is dat spijsverteringsstelsel dat zich nog moet ontwikkelen, en dat gaat in periodes. En in die periodes (en rond een week of 6 is er zo één), zoeken ze meer troost en zijn ze ongeduriger, net door die krampen en zo. Ze had wel een paar andere tips, zoals Floris wat meer wakker houden overdag. Ik probeerde het begin deze week al, maar die poging was niet geslaagd want Floris was precies 'overdaan' door hem op het speeltapijt te leggen. Zonet een veel geslaagdere poging achter de rug, misschien is hij er nu wat meer klaar voor want in vergelijking met vorige week zeker en zelfs met begin deze week, kijkt hij nog veel meer rond en zit dingen te bestuderen. Hij vond het dus super, die palmbladeren boven zijn hoofd. Zonet heeft hij gedronken en nu zit hij in zijn relax en heeft hij de hik. Eens bedenken waar ik hem dan nog kan plaatsen om hem wat geïnteresseerd te houden.
Nog een tip was nu toch weer die tweede borst aanbieden. En voor mezelf: rusten. Dat probeerde ik vandaag alleszins te doen. Pepijn is in extremis nog een dag op vakantie bij oma, want papa is vandaag niet thuis en je kunt niet echt rusten met twee kleintjes, als het met eentje al soms moeilijk is. En dan werd Floris gewogen...
5,960kg. Droog aan de haak. Tja. Groeien en bloeien doet hij wel!
30-07-2011 om 19:39
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
29-07-2011
7 weken
7 weken. Nog steeds lang maar niet meer zo smal...
Net zoals bij Pepijn: een buikslaper. Te gevaarlijk 's nachts, maar overdag durf ik wel, als ik hem in het oog kan houden.
29-07-2011 om 21:43
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Schuld
En nu maak ik me zelfs kwaad op mijn kindje. Iets wat tegen mijn principes is. Zonet een half etmaal gespendeerd aan eten geven, hem in bad steken, en constant een tutje aangeven. Tel daarbij twee en een half uur slaap in stukjes van drie kwartier, boodschappen (weliswaar virtueel, tijdens het voeden) en een poging kasten te tekenen op een plan die telkens onderbroken werd. Zucht. Wat heeft hij toch sinds die groeispurt van vorige week? Ik dacht dat de nachten beter moesten worden maar hij is van één echte nachtvoeding naar drie gegaan. We zitten aan twee voedingen meer per 24u dan voor de groeispurt. Ach, het zal aan mij liggen zeker. Ik ben gewoon zo moe dat ik er de humor niet meer van zie.
29-07-2011 om 11:21
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
28-07-2011
een lelijk beest
Vermoeidheid is een lelijk beest. Het is niet dat ik zoveel slaap nodig heb, met vier uurtjes op een nacht zou ik het weleven trekken, maar zoals het nu al bijna twee weken is, dat is te weinig. Vannacht welgeteld drie kwartier geslapen. En dan duikt dat lelijk beest op. Ik zit veel te huilen, kan niet meer, trek het me aan, zou eten laten. Maar hoe keer je dat? Ik ben de enige die Floris eten geven kan. Ik kan maar duimen; ik zou mijn linkerhand geven om eens langer dan twee uur na elkaar te kunnen slapen.
28-07-2011 om 17:39
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
27-07-2011
Babyface
Floris heeft net dezelfde gewoonte als Pepijn rond een week of zes: als hij op zijn poep zit voor je, en je ondersteunt hem onder de oksels, dan duwt hij zich af. En dat gaat gepaard met de grappigste gezichtjes.
27-07-2011 om 20:14
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
26-07-2011
Gemis
Ik mis hem. Onze kleine blonde god met heldere blauwe oogjes. Pepijn is een paar dagen op vakantie. En ook al gingen we hem zaterdag soms achter het behang dat hier nog niet hangt plakken, toch mis ik hem zo erg. Onze flinke lieve man is niet elke dag zo flink meer. De jaloersheid is dan toch gekomen, en hij probeert aandacht te zoeken bij ons op een negatieve manier. Ik denk dat het ook wel onze schuld is. We verwachten ook al veel te veel groot zijn van hem. Het blijft nog steeds dat kleine ventje dat komt knuffelen en graag samen in boekjes kijkt met mama. Of een toren bouwt met papa en met de tractors rond rijdt. Maar ik ben ofwel met Floris bezig, ofwel doe ik iets in het huishouden. En de papa, die racet ook rond om te vegen, op te ruimen, enz. Terwijl er vroeger toch telkens één iemand Pepijn wat aandacht gaf. Zondag hebben we het dan anders geprobeerd, en hem wel meer aandacht gegeven, en hij was meteen minder stout... Hij zit bij mammie en pappie nu, en is zo te horen een flinke man. Hij amuseert zich rot en dat maakt het gemis voor mij iets minder erg.
26-07-2011 om 10:13
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
25-07-2011
Smile!
Floris heeft het bewust lachen nu helemaal ontdekt... Het is toch zo'n lieverd. En ook het kraaien is sinds dit weekend populair.
25-07-2011 om 15:53
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
24-07-2011
35 jaar
Zo lang zijn mijn ouders getrouwd dit jaar. Dit jaar wilden ze wel eens vieren, door uit eten te gaan. Ik moet zeggen, ik had wat schrik. Niet echt voor Pepijn, want we hadden gereserveerd vanaf zes uur, een tapastafel in dit restaurant (http://www.tapa-tapa.be/), dus het was mogelijk om tamelijk snel te tafelen zodat de kindjes op een degelijk uur in bed konden. Ik was voor Floris er was vooral bang dat Floris zoals Pepijn zou zijn en een scenario gelijkaardig aan Pepijns doop in de maak was. Niets van dit alles. Natuurlijk was het chaotisch, met vier kindjes van 3, 2, 1 en 0 jaar op restaurant. Maar ze zijn alle vier erg flink geweest; hebben hun buikje rond gegeten. Net zoals wij trouwens, want het eten was heerlijk! Kort maar goed, zoals ze zeggen.
Vooraf trokken papa, oma, tante Annelies, Fiona, Pepijn en ik met Floris naar kinderboerderij 't Kakelend kippenmuseum in Diksmuide. (http://www.kakelendkippenmuseum.be/index.html) Absoluut een aanrader!!! Het is meer dan een gewone boerderij, met zijn kameel, dromedaris, kangoeroes, zebra-ezel, ...Het was gewoon onbetaalbaar Pepijns blinkende oogjes te zien.
24-07-2011 om 21:29
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
6 weken
Vrijdag werd Floris 6 weken oud. Het moeilijkste zou voorbij moeten zijn. Hij maakt alvast een goede beurt, want sinds vrijdagmiddag begon hij weer meer tijd tussen een voeding te laten. En ik ga mij niet meer laten vangen, en heb Neogényl en borstvoedingsthee in huis gehaald. We zitten weer aan 8 voedingen op een dag en Floris is weer zijn eigenste zelf. Hij lijkt dan wel uiterlijk erg op Pepijn, toch is het een andere baby. Eerst en vooral ziet het ernaar uit dat we van de reflux gespaard blijven deze keer. Floris geeft niet over. Heel zelden zou er eens wat melk meekomen met een boertje net na de voeding. Maar dat is geen reflux. Anders dan bij Pepijn kan Floris heel de dag dezelfde kleertjes aanhouden, en moet ik niet overal tetradoeken leggen onder zijn hoofdje. (dat moest bij Pepijn wel: in de relax, in het park, in de wandelwagen, enz) Het is me dus een race om alle kleertjes minstens één keer aan te kunnen doen, want ik heb er heel wat. Geen reflux dus.
Wel krampjes, zoals elke baby, en ook die groeispurten, zoals veruit elke baby. Hij drinkt behoorlijk veel en het ziet er niet naar uit dat hij meteen nog een voeding zal laten vallen. Momenteel zitten we aan twee echte nachtvoedingen. Maar het is dan ook een reus van een baby vind ik. Op zijn zes weken schatten andere mensen hem al bijna 3 maanden, en hij barst al uit zijn pyjama's maat 62... Die mag ik ook alweer opbergen en maat 68 uithalen. Sommige body's zal hij ook niet lang meer kunnen dragen. Met broekjes en truitjes heb ik nog wat respijt. Floris heeft vooral een lang lijf. Ook anders dan bij Pepijn, van wie ik de kleertjes nooit moest opbergen omdat ze te kort waren, maar altijd omdat zijn schoudertjes er niet meer in konden en we het risico niet wilden nemen met zijn arm om te moeten wringen.
Floris heeft een klok van een stem. Ik denk nog veel luider dan Pepijn ooit huilde. En hij huilt, dat is zeker. Als we hem verversen. Als hij uit bad komt. Als hij honger heeft. En als hij 'overdaan' is. Want dat laatste is heel duidelijk. Dan is hij ontroostbaar. Hij wil eigenlijk gewoon slapen maar het lukt niet. We hebben het al af en toe gehad in de avond, als Pepijn wild gespeeld had. We kunnen dan alles proberen, wiegen, dicht tegen ons aan houden, buik tegen buik, aanleggen, enz. Niets helpt. Hij zou integendeel steeds harder huilen en zelfs vergeten te ademen. Dat is altijd schrikken. En daar brengt de draagdoek soelaas. Onze nieuwe Storchenwiege heeft al meer dan zijn geld opgebracht. Als Floris zo over zijn toeren is, krijgen we hem in de draagdoek binnen de minuut stil. Of als Pepijn in bed moet, of als we ergens naartoe gaan en hij wil niet meer in de buggy. Ik ben heel blij dat we besloten hebben een goede, gemakkelijk te knopen draagdoek te kopen. Qua ontwikkeling zien we hem meer en meer lachen. Toch had ik de indruk dat Pepijn uitbundiger was, of misschien was hij al ouder. Geluidjes komen er al af en toe. Floris houdt zich momenteel vooral bezig met heel aandachtig rondkijken. Hij kan echt zo liggen staren naar iets, doodstil. En dan plots begint hij 'gesten' te doen, zoals we hier zeggen, zwaaien met zijn armpjes en beentjes.
24-07-2011 om 13:53
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
20-07-2011
3 uur
Zoveel uur slaap heb ik de laatste 48 uur gehad. Jaja, we zitten hier in de zgn 6 weken regeldagen. Een groeispurt dus. Floris wil heel veel eten en is lang wakker, maar zolang zijn eten snel genoeg komt is hij niet malcontent. Alleen die verdomde vermoeidheid hé - en het was de laatste dagen al geen vetten meer. Maar we slaan er ons door. Ook dit gaat voorbij (hopelijk).
Vanavond was het weer fotosessie van de broertjes.
20-07-2011 om 21:29
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-07-2011
Modellenwerk
En er zijn er nog, die kunnen poseren.
19-07-2011 om 21:14
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Modellenwerk
Ook anderen kunnen poseren...
19-07-2011 om 13:03
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
18-07-2011
Poseren
Poseren, dat kunnen we hoor, als het ons gevraagd wordt.
18-07-2011 om 08:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
15-07-2011
5 weken
Floris werd vijf weken oud vandaag, en ik ging ermee naar de kinderarts. Hij is ondertussen 56,5cm groot en weegt 5,120kg... Daarmee ligt hij voor allebei op P80. Dat wil zeggen dat er op de 100 kindjes 20 nog groter of zwaarder zijn dan hem. Zijn hoofdje meet nu 37,4cm omtrek. Daarmee zit hij op P50. Floris is kerngezond en goed mee zei ze. Alles dik in orde dus. Momenteel nog steeds geen reflux dus we hebben er goede hoop op. Wel heeft hij nu naar de vooravond/avond toe last van de zgn avondcoeliakie. Krampen, huilerig zijn, zonder een echte grote oorzaak. Dat kent zijn piek tussen 4 en 6 weken en wordt daarna beter. We zijn er dus bijna door. Maar het is bijlange zo erg niet als Pepijn hoor, Floris doet het eigenlijk goed. Hij is veel rustiger dan zijn grote broer. Alleen de voedingen, daar ben ik niet altijd even zeker van. Volgens mij zou zo'n grote sterke man toch zeker drie uur tussen moeten kunnen laten. Maar dat lukt de laatste dagen dus niet. Nu, we forceren niks, dat helpt toch niet. Maar ook de borstvoeding verloopt dus heel goed. Floris, die denkt er het zijne van: "good, better, breast!"
15-07-2011 om 21:19
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
14-07-2011
Sponsen
Even een paar dagen blogstilte. Na een druk weekend wou ik maandag per sé het zand invegen op onze klinkers. Maar dat had als gevolg dat mijn vermoeidheid zich begon op te stapelen, daar het van vorige week woensdag geleden was dat ik nog een dutje deed overdag. En dan dinsdag moest ik naar de kapster, en had Floris een totale offday, die 's avonds eindigde in een huilconcert van ons beider mannekes, en een duiveltje dat op mijn schouder zat en zei 'je moest ook kindjes hebben hé'. Gisteren heb ik dan maar alle slaap ingehaald die ik kon, en dat heeft me deugd gedaan. Maar dat heeft wel als gevolg dat de blog niet aangevuld werd, natuurlijk. Hopelijk begrijpen jullie dat.
Misschien heb je het al op een paar foto's gezien, maar Pepijn is momenteel helemaal into sponsen broekskes. Het was niet vrijwillig van zijn kant, maar om heel het verhaal te vertellen: het potje stond hier al maanden ongebruikt. Nadat we begin dit jaar zagen dat hij er misschien klaar voor ging zijn, hadden we hem eens erop gezet. Zonder broek, oh drama. Pepijn was geschrokken van het koude gevoel aan zijn poep, en we mochten onze potjesdromen meteen opbergen. Elke poging om er opnieuw mee te beginnen, werd onthaald op ofwel een hele hoop gekrijs, ofwel een bevend stemmetje dat zei: 'nee, ikke nie op potje, ikke bang.' Ofwel toen we vroegen 'Pepijn, ga je eens op het potje' en hij ja zei, maar dan enkel met zijn broek aan erop wou. We wilden hem niet forceren, het badverhaal in het achterhoofd houdende, dus bleven we vragen en proberen, maar telkens hij nee zei drongen we niet verder aan. Tot we hoorden vorige week dat ze hem in Mini Muis wel op het potje kregen. Zijn vriendjes Arne en Pauline die waren met zindelijkheidstraining bezig, en nadat hij daar ook eerst geweigerd had, zat hij daar nu wél op het potje. Die avond dat ik dat wist, hebben we hem hier op het potje gezet. Ik geef toe, het was niet echt pedagogisch verantwoord, één iemand die een krijsende Pepijn vasthield en de andere die zijn broek afstroopte . Maar we moesten doorzetten. En hop, eens die stap gezet was dat potje geen probleem meer. Het was dus maar een gimmick. Dus we zetten door nu, met de befaamde sponsen broekjes en oefenbroekjes. Het valt nog mee met ongevalletjes vind ik, maar Pepijn houdt zijn plas dan ook al erg lang op. Sommige dagen is het geen succes (en slaagt hij erin zijn plas op te sparen tot nét het moment waar hij een pamper aan heeft, om te slapen bijvoorbeeld of een lange autorit). Andere dagen doet hij het heel goed (kaka op het potje!, komen vragen aan mij of hij erop mag en even later een grote plas!). En wordt daarna de hemel in geprezen en mag een sticker kiezen. 't Is toch een numéro hoor, onze oudste.
14-07-2011 om 09:56
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
10-07-2011
Eén maand
De eerste maand van zovele is voorbij in een flits. Het gaat me deze keer iets te snel... Zie hem; hij is al zo gegroeid, waar is dat kleine verfrommelde hummeltje...
(hier zie je heel goed dat ze op elkaar lijken, vind ik)
10-07-2011 om 22:35
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Floris werd gedoopt
Gisteren hebben we Floris laten dopen samen met onze ouders, broer en zussen. Waar Pepijn na zijn doopsel al zijn duivels ontbond, heeft Floris gisteren zijn zaligheden verdiend. In de loop van de dag had hij even wat 'last' van de verandering van omgeving (het was tevens de eerste keer dat we eens terug naar onze geboortestreek geweest zijn met twee kindjes, wat een verhuis!): hij wou een paar keer meer drinken. Maar net voor de viering liet ik hem zijn buik(je) nog eens extra vullen, en dat was blijkbaar voldoende om de rest van de dag met een contente burger te zitten. Grote broer, die had het eerder lastiger want hij wou dan niet slapen, maar Pepijn is daar altijd al gevoelig aan geweest en dat zal wel zo blijven. Het werd een mooie viering, hoewel druk ook door de drie kindjes die er vooral een speeluurtje van maakten, maar priester Marcel (die papa en ik al jaren kennen en die ook ons huwelijk en de doop van Pepijn heeft gezegend) heeft er weer iets heel persoonlijk van gemaakt. En na de viering wachtte ons nog een lekkere maaltijd, in elkaar gestoken door oma en mammie, en een prachtige taart. Wel, meer moet dat niet zijn.
Le moment suprême.
Meter mammie, papa, ikzelf, en peter opa.
De voornaamste redenen van de woelige viering.
Floris liet het niet aan zijn hart komen.
Pepijn mocht kleine broer een kruisje geven.
Ons gezinnetje.
Pepijn en Linus.
De twee oudste kindjes mochten ook 'dienen'.
Alvast een hele grote dankjewel, Marcel!
Opa met zijn petekind.
Mammie met haar metekindje.
En de taart!
10-07-2011 om 15:58
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
08-07-2011
4 weken
4 weken geleden zaten we in de ziekenhuiskamer ons nieuwbakken wondertje te bekijken. En we zagen hoe lief en nieuwsgierig grote broer was en alles was perfect. Nee, niet was. Is nog steeds. Bij Pepijn waren we al snel van de roze wolk af, als we ooit al de kans gehad hebben om erop te klimmen met die zware bevalling, couveuse, kelnerarm. Maar Floris, die draagt niks geen sporen van een zware bevalling. Hij had de beste start mogelijk en bouwt daar nog steeds op verder. Hij spuugt nog niet dus het zal nu wel niet meer beginnen zeker? Hij komt heel goed bij en groeit terwijl je er naar kijkt. Hij is heel erg alert, kijkt in de richting van stemmen, bestudeert gezichten. Vandaag trakteerde hij me ook op de eerste bewuste glimlach. En af en toe zwaait hij zijn handen naar iets waar hij naar kijkt. Af en toe zou hij zijn stemmetje al testen en komt er iets meer uit dan het keelschrapen en kreunen dat hij al een week of vier toepast . En, dat zal niemand ooit van me gedacht hebben, maar ik vind het toch jammer dat dat hele kleine verfrommelde baby'tje (als hij dat ooit geweest is) zo snel weg is. Misschien omdat het hier waarschijnlijk de laatste keer is, maar ik krijg de tijd niet er nog van te genieten... Het is natuurlijk niet altijd koek en ei maar soms ook koekenbak. Floris heeft net zo goed last van krampjes, zoals elke baby. En vooral 's avonds. Maar al bij al valt het mee. Hij vindt zijn troost momenteel in de armen en aan de borst van mama.
08-07-2011 om 22:28
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg