Gisteren hebben we Floris laten dopen samen met onze ouders, broer en zussen. Waar Pepijn na zijn doopsel al zijn duivels ontbond, heeft Floris gisteren zijn zaligheden verdiend. In de loop van de dag had hij even wat 'last' van de verandering van omgeving (het was tevens de eerste keer dat we eens terug naar onze geboortestreek geweest zijn met twee kindjes, wat een verhuis!): hij wou een paar keer meer drinken. Maar net voor de viering liet ik hem zijn buik(je) nog eens extra vullen, en dat was blijkbaar voldoende om de rest van de dag met een contente burger te zitten. Grote broer, die had het eerder lastiger want hij wou dan niet slapen, maar Pepijn is daar altijd al gevoelig aan geweest en dat zal wel zo blijven. Het werd een mooie viering, hoewel druk ook door de drie kindjes die er vooral een speeluurtje van maakten, maar priester Marcel (die papa en ik al jaren kennen en die ook ons huwelijk en de doop van Pepijn heeft gezegend) heeft er weer iets heel persoonlijk van gemaakt. En na de viering wachtte ons nog een lekkere maaltijd, in elkaar gestoken door oma en mammie, en een prachtige taart. Wel, meer moet dat niet zijn.
Le moment suprême.
Meter mammie, papa, ikzelf, en peter opa.
De voornaamste redenen van de woelige viering.
Floris liet het niet aan zijn hart komen.
Pepijn mocht kleine broer een kruisje geven.
Ons gezinnetje.
Pepijn en Linus.
De twee oudste kindjes mochten ook 'dienen'.
Alvast een hele grote dankjewel, Marcel!
Opa met zijn petekind.
Mammie met haar metekindje.
En de taart!
10-07-2011 om 15:58
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
08-07-2011
4 weken
4 weken geleden zaten we in de ziekenhuiskamer ons nieuwbakken wondertje te bekijken. En we zagen hoe lief en nieuwsgierig grote broer was en alles was perfect. Nee, niet was. Is nog steeds. Bij Pepijn waren we al snel van de roze wolk af, als we ooit al de kans gehad hebben om erop te klimmen met die zware bevalling, couveuse, kelnerarm. Maar Floris, die draagt niks geen sporen van een zware bevalling. Hij had de beste start mogelijk en bouwt daar nog steeds op verder. Hij spuugt nog niet dus het zal nu wel niet meer beginnen zeker? Hij komt heel goed bij en groeit terwijl je er naar kijkt. Hij is heel erg alert, kijkt in de richting van stemmen, bestudeert gezichten. Vandaag trakteerde hij me ook op de eerste bewuste glimlach. En af en toe zwaait hij zijn handen naar iets waar hij naar kijkt. Af en toe zou hij zijn stemmetje al testen en komt er iets meer uit dan het keelschrapen en kreunen dat hij al een week of vier toepast . En, dat zal niemand ooit van me gedacht hebben, maar ik vind het toch jammer dat dat hele kleine verfrommelde baby'tje (als hij dat ooit geweest is) zo snel weg is. Misschien omdat het hier waarschijnlijk de laatste keer is, maar ik krijg de tijd niet er nog van te genieten... Het is natuurlijk niet altijd koek en ei maar soms ook koekenbak. Floris heeft net zo goed last van krampjes, zoals elke baby. En vooral 's avonds. Maar al bij al valt het mee. Hij vindt zijn troost momenteel in de armen en aan de borst van mama.
08-07-2011 om 22:28
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
07-07-2011
Steen na steen
Papa was deze week drie dagen thuis. Maar het was niet om de professionele luiaard uit te hangen (dat is anders ook het geval niet). Nee, hij en pappie waren opgetrommeld om 'te helpen dienen' met Kurt en Luc. Het was zwaar werk, alle credits voor hen hoor. Want veel schaduw hebben wij nog niet rond ons huis. Het was maandag en dinsdag dus zweten geblazen. Maar het is mooi geworden. En ik zal blij zijn dat ik verlost ben van al dat zand in huis.
07-07-2011 om 15:38
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
05-07-2011
Slagroom
Waar ik bij Pepijn soms dacht dat ik (zure) karnemelk had, denk ik nu slagroom te hebben... Floris groeit als de kolen! Het is natuurlijk wel een veel betere drinker dan Pepijn. En bij Pepijn eindigde de helft van de melk dan nog op zijn kleertjes of bed. Maar toch, ik moest eens slikken toen de lactatiedeskundige gisteren 4,600kg zei. Dat is 1,1kg meer dan zijn ontslag uit het ziekenhuis 2 en een halve week vroeger. Alstublieft! Maatje 56 is nu ook weggestopt, de truitjes en bodies althans, want het was nu net iets te schaamtelijk toen ik Floris na de weegbeurt weer wou aankleden en (1) de body niet dicht kon (2) het truitje tot halverwege zijn buik kwam . Terwijl het eind vorige week wel nog allemaal paste hé! Dus die kleertjes zitten weg, dat is 2 à 3 weken vroeger dan bij Pepijn. Een paar dingen worden bewaard, ik kan het niet over mijn hart krijgen om te verkopen. Zijn eerste pyjama'tje uiteraard.
En dit 'hanekostuumpje'.
Maar goed, maat 62 dus, en die brengt onder andere dit; het 'rock star kostuumpje' dat ik kocht met de cadeaubon van de Z.
05-07-2011 om 21:38
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
03-07-2011
Twee prinsjes
Hij is toch zo lief, onze oudste - altijd klaar om kleine Floris aaitjes te geven. Al riep hij hier wel luid 'nee, van mij!' toen Floris zijn armpje in de richting van grote broer zwaaide. Hij is toch zo alert al, onze jongste - kijkt in de richting van geluid of beweging en volgt het. We hebben soms al de indruk dat hij min of meer doelbewust zijn armen uitzwaait of glimlacht. 3 weken oud alweer...
03-07-2011 om 14:41
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
02-07-2011
Knoddie
Koddig ventje, onze kleinste spruit!
02-07-2011 om 22:06
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
01-07-2011
Ik tutterde, jij werd getutterd
Om een lang verhaal kort te maken: verdomde hitte. Die zorgde er maandag en dinsdag voor dat Floris een behoorlijk droge lever had, en kun je het ventje iets kwalijk nemen? En omdat hij niet meer kan dan bij mama drinken, werd ik dus afgetapt. Warm zenne. Nu, ik keek dus uit naar wat koelere temperaturen, die gelukkig woensdag eraan kwamen. Maar oei - nog steeds een kleintje dat bijna om het uur drinken wou. Was er meer aan de hand of was hij gewoon de kluts kwijt? Omdat dat verschrikkelijk vermoeiend is, en bovendien werd Floris ongemakkelijk van het vele drinken (hij begon heel de tijd te boeren en af en toe kwam de melk terug - en laten we dat nu willen vermijden!), nam ik contact op met een lactatiedeskundige. Die vroedvrouwen komen je kindje wegen, zo wordt uitgesloten of bevestigd of je nog genoeg melk hebt, want daar heb je weinig controle op bij borstvoeding. En ze komen kijken of je kindje goed drinkt en geven raad. Want borstvoeding, daarover zijn er zoveel meningen en zoveel dingen. En soms zijn er kleine aanpassingen nodig om het voor iedereen perfect te laten verlopen. Nu, ik was wel vrij zeker dat ik meer dan melk genoeg had. Floris had nog steeds veel plaspampers en bovendien verdikt het ventje terwijl je ernaar kijkt. En dat werd ook bevestigd door de vroedvrouw want Floris was op exact een week maar liefst 470g bij... Hij weegt nu reeds 4, 290kg. Niet dat dat kwaad kan, een borstvoedingskindje kan je niet overvoeden, maar het is dus niet dat hij al die voedingsbeurten echt nodig heeft. Er was dus meer aan de hand - ik vermoedde eigenlijk een regeldag want die hebben ze op drie weken, maar dat was het ook niet, of wel, maar niet alleen dat dan. (alhoewel hij de nacht van woensdag op donderdag heeft gedronken om 23u30, 1u, 3u, 3u40, 5u, 7u) U moet weten dat ik als de dood ben dat het met Floris en de borstvoeding afloopt zoals bij Pepijn. Dus toen een vroedvrouw in het hospitaal me zei dat een goed kindje op tien minuten een borst leegdrinkt, heb ik daar goed naar geluisterd. En dus vanaf Floris na een tiental minuten wat begon te 'badderen' en halveling in slaap te vallen aan de ene borst, verpamperde ik hem en legde ik hem aan de andere borst aan. Nu, blijkbaar klopt die tien minuten wel, maar bij een ouder kindje. Zo'n jong kindje zoals Floris heeft toch wel een goeie twintig minuten nodig. Dus door hem na tien minuten af te halen en dan de andere borst aan te bieden, kreeg hij telkens enkel de waterige voormelk binnen. En niet de calorierijke achtermelk. Het ventje was dus nooit echt voldaan, en bovendien had hij door het warme weer begin deze week de gewoonte gekweekt om frequent te drinken, maar kleine beetje, en dat stond hem wel aan. Zo had hij altijd een volle maag, en kon hij veel tegen zijn mama aan liggen. En laat dat nu iets zijn waar die kleintjes zo'n grote behoefte aan hebben. Dus, ik kreeg de raad van de vroedvrouw om Floris uiteraard nog steeds op vraag aan te leggen, maar te zorgen dat er meer tijd tussen zat. Dus als hij mama of zuigen vraagt, de pink geven of een tutje. En zorgen dat hij zeker twintig minuten doordrinkt aan de ene borst tot volledig leeg (dat heeft ze ook eens uitgelegd hoe dat voelt want ja Pepijn die dronk nooit een borst leeg dus ik wist niet echt hoe ik dat kon zien). En dan zou hij automatisch meer tijd tussen laten, zei ze. Wel, tot nu toe heeft ze gelijk gehad. Het lukte gisteravond om uit te stellen met de pink, hij was eigenlijk content zolang hij tegen zijn mama aan kon liggen. En eens het langer dan een uur geleden was dat hij dronk, dronk hij ook weer veel beter door. Ik liet hem heel de borst leegdrinken. En zie, vannacht maar één nachtvoeding!!!!! Na de voeding van 23u (gedaan rond 23u30) ging ik slapen, om rond 3u wakker te worden van een hongerige Floris. En even na 4 sliep hij weer, en kwam ik wakker om 7u van een hongerige Floris. Wat flink! Zo mag het vannacht weer zijn. En het is heel de dag goed gelukt om hem 3 uur tussen te laten. Behalve vanavond dan, maar dat is een ander verhaal. Ik stond alleen met de twee kleintjes dus dan is het niet gemakkelijk om hen beiden content te houden. En een tutje? Hebben we dan ook maar gehaald. Na een tussenstop bij bibi (wat Pepijn heeft maar Floris 'hart keerde' ervan), difrax (ook dat geen succes) blijkt hij nu een rubberen tutje toch wel te aanvaarden. Niet dat ik het constant wil geven, maar toen Pepijn vanavond moest eten en Floris wou zuigen (en ik mijn pink voor andere dingen nodig had) kwam het wel van pas.
01-07-2011 om 21:57
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-06-2011
Muuuuh
Het is hier wat stil maar geen zorgen we leven nog. Het is gewoon niet simpel om veel te tikken met een kleintje op de arm. En ik ben zo moe hé. Het zal beteren. ;-) En dit weekend weer meer foto's en berichtjes, beloofd!
30-06-2011 om 22:00
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
27-06-2011
Hoe de tweede bolle buik de tweede kleine prins werd
Ok. Dit is een bevallingsverhaal. Extreem gevoelige lezertjes zijn dus gewaarschuwd. Verwacht u echter niet aan een extreem bloederig horrorverhaal, want dat is het niet geworden. Integendeel. Waar de bevalling van Pepijn zich ergens in de diepste krochten van m'n brein als 'trauma' heeft genesteld, is dit verhaal een mooi verhaal geworden. Een verhaal in de klasse van 'het mooiste moment van mijn leven'. En ik kan niet voor papa spreken, maar ik vermoed dat het ook bij hem ergens zo'n plaats heeft gekregen. Goed. Daar gaan we.
Dit keer alles digitaal. De tijd staat niet stil...
Floris is net geboren.
3,840 zegt het hier, maar de officiële cijfers spreken over 20g minder.
Floris liet meteen weten dat hij de behandeling niet eersteklas vond.
In tegenstelling tot bij grote broer, kreeg hij Apgar na 1 minuut 9/10 en na vijf minuten 10/10. En die negen was dan nog 'omdat perfectie niet bestaat'.
Duidelijk zichtbaar dat hij een goed gewicht had.
Grote broer maakt voor het eerst kennis met kleine broer.
27-06-2011 om 22:01
geschreven door Vivache
Categorie:Bolle buik
Nog wat foto's
...van onze kleinste spruit... Die trouwens nog steeds content is, het merendeel van de tijd. Alleen een pamper verversen is een ramp, en het badje is de ene keer ook meer een succes dan de andere keer. Voor de rest horen we alleen luid protest als mama zich niet snel genoeg neerzet en het eten serveert.
Beschuldigende blik richting mama: Wat doe je me aan (ze hebben dat echt niet graag eh in het begin, maar het moet!)
En zie, hij doet toch goed zijn best eh voor eentje van twee weken oud.
Even een blik op de achterkant van ons paterskopje.
En dit is Lange Wapper.
27-06-2011 om 17:11
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
24-06-2011
Twee prinsjes
Twee prinsjes, en ik ben de koningin te rijk.
24-06-2011 om 22:36
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Dopey
Ok, een mens mag niet lachen, maar toch...
(voor wie twijfelt; ja Pepijn heeft papa's T-shirt aan)
24-06-2011 om 14:20
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
23-06-2011
Goed nieuws!
13 dagen oud, en hoewel hij 300g was afgevallen, heeft Floris zijn exacte geboortegewicht reeds terug! 3,820kg zei de weegschaal van de mevrouw van Kind en Gezin daarnet. We dachten al zoiets, we zagen alleszins dat hij weer bijgekomen was, maar dat hij 300g op een week zou bijkomen terwijl 150g normaal is, dat doet erg veel plezier. De verpleegster zei het, hij heeft de beste start mogelijk genomen, en je ziet het er ook aan. Hij kreeg goede punten voor alertheid en ook al voor motoriek. Uiteraard kan zo'n kleintje nog niet veel, maar ze zag dat hij reeds over veel spierkracht beschikt. 3,820kg dus, voor een slordige 53cm en een hoofdomtrek van 36,5cm. Alles op de p25 en 'in proportie' dus.
En nog meer goed nieuws, dat zich voor mij wel nog eens mag herhalen: deze nacht kwam ik om 3u30 wakker van Floris, en de eerste gedachte die door mijn hoofd schoot was 'huh?zijn we een voeding vergeten?'. Want inderdaad, Floris heeft vannacht de voeding van 1u laten vallen, waardoor ik eens 4 uur na elkaar heb kunnen slapen. Deed dat deugd, zeg.
23-06-2011 om 15:51
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
22-06-2011
Uitgerekende dag
Ik was dus oorspronkelijk voor vandaag uitgerekend... We hebben er vandaag een paar keer aan gedacht. Maar onze kleinste spruit is nu dus al 12 dagen oud. Niet te geloven hoeveel hij reeds veranderd is. Hij is ook al heel veel wakker, maar nog steeds een contente burger. Hij drinkt zo'n 9 à 10 keer per dag, al hangt hij sommige voedingen aan elkaar, meestal 's avonds dan wil hij bij papa of mama zijn. Maar het is niet dat hij echt doorhuilt. Het is een flinke man. 's Nachts moet ik wel soms snel zijn, hij wordt helemaal niet graag verpamperd en gruwt van de koude vochtige doekjes aan zijn poep. Dan zet hij meestal goed zijn keel open, en dat willen we 's nachts nu eenmaal vermijden dat hij zijn grote broer niet wakker maakt. Mama heeft zich al goed geoefend in aan een supersonische snelheid een pamper verversen en kleertjes weer aan... Want hij kan goed huilen hoor, dat kind haalt nogal een volume uit zijn kleine lijfje. Pepijn reageert nog steeds heel goed en lief, we zijn trots op grote broer, die vandaag trouwens 2 jaar en vier maanden werd. Waar is de tijd dat we bij hem nog in vermaanddagen rekenden... Tot slot nog een paar foto's, want daar doen we het voor hé.
De schone slaper.
Pepijns oude pakjes zijn wel heel ruim in de breedte, alsof ze uitgerokken zijn. In de lengte is het al niet super ruim meer...
Een kleine frons...
Pepijn speelt met de auto's en Floris kijkt toe...
22-06-2011 om 21:45
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Grootoudergeluk
De geboorte van een kleinkind is toch iets speciaal.
Peter opa.
Oma.
Mammie en pappie.
Meter mammie.
Pappie, papa en de twee kleinzonen.
22-06-2011 om 09:30
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
20-06-2011
En met ons?
Met papa heel goed denk ik. Hij is wel wat moe maar het valt nog redelijk mee. Ik heb de indruk dat dit vaderschapsverlof wat relaxter verloopt dan het vorige. Wat jammer van het weer, anders kon hij een toerke met zijn fiets gaan doen. Maar het zal nu een ontspannend warm bad moeten worden.
Vader tekent een mestkar voor zijn zoon.
Met mij heel goed. Reeds in het hospitaal voelde ik me niet 'pas bevallen' en het gaat hier altijd maar beter. Wat moe natuurlijk maar het valt nog goed mee. Alles verloopt hier rustig en we voelen ons goed. De weegschaal die staat al aan een paar honderd gram minder dan voor de zwangerschap dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes.
Met Pepijn never better. Zaterdag had hij het wat moeilijk maar hij was vooral moe en hij heeft een vuile kaka gedaan, daarna voelde hij zich precies heel wat beter. Hij is echt de lieve grote broer, niks jaloers, en wil zelfs al met Floris spelen ("Flolis, traktor ebben?"). En telkens hij ziet dat Floris slaapt, gaat hij ervoor staan en roept "Boe! Flolis!". We doen er natuurlijk alles aan om alles zoveel mogelijk in Pepijns oude ritme te laten, en hem dus nog steeds samen in te stoppen, en als ik kan haal ik hem op in Mini Muis. Want ja hij gaat nog steeds naar de crèche, ik heb getwijfeld om hem eventueel een paar dagen thuis te houden, maar wetende dat hij zich daar zo amuseert, en het dan toch straks drie weken vakantie is, en hij daarna al naar school gaat, hebben we beslist dat we alles in zijn oude doen laten. En Pepijn, die vraagt zelfs in het weekend naar zijn vriendjes, en als we passeren aan Mini Muis roept hij het enthousiast uit.
Pepijn in de aanval. Hij loopt snel op papa af en springt in zijn armen.
Wat is hij groot geworden...
Met Floris gaat het zo goed als het met een vers baby'tje maar kan gaan. Hij is heel rustig, veel rustiger en op zijn gemak dan Pepijn was. Hij is ook al vaak wakker en heel alert. Hij drinkt fantastisch goed (en ik kan vergelijken) en momenteel keert er niks terug. Als hij huilt, is het om eten. Simpel, toch? Elke avond heeft hij wel zijn clustermoment, dan wil hij een paar uur bij mama zijn maar dat valt goed mee. Ik kan me voor de tv of voor mijn computer zetten en tegen 22u ongeveer is zijn mamabehoefte bevredigd en kunnen we allemaal gaan slapen voor de nacht. En doordat hij een goede drinktechniek heeft, niks geen kloven hier en geen pijn.
Floris heeft de kip in de mot.
En vindt het blijkbaar grappig.
En de kip kreeg echt ook slaag.
Herkent u het eskimopakje nog?
20-06-2011 om 13:24
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-06-2011
Cadeaaaaauuuuutjeeeeee!
Er wordt overal aangeraden ook voor grote broer een cadeautje te voorzien, zodat hij zich niet achtergestoken voelt. Dat is hier alleszins geen probleem. Het is zodanig ver gekomen dat, toen een aantal collega's van papa donderdag met een fles champagne toekwamen, Pepijn enthousiast riep 'een cadeaaaaaauuuutjeeeeee!'. Maar die keer dus niet voor hem . Wat hij dan onder andere wel kreeg: een mooie trui en heel veel speelgoed. Een greep uit het aanbod; (gelukkig zal Floris daar later ook nog zijn geniet van hebben )
Je had papa's oogjes moeten zien blinken toen hij die doos open maakte.
Pepijn riep 'Grote dikke koe!' en ging er zich meteen op zetten.
Een bal mocht ook niet ontbreken, en een resem auto's.
Eén van Pepijns lievelingsspelletjes momenteel is met auto's op de zetel rijden en ondertussen 'broemm broemmm'.
Of met de kleine auto'tjes over de 'kasseien' rijden.
19-06-2011 om 14:29
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
17-06-2011
Over namen
Ondertussen is Floris ingeschreven in het geboorteregister en er is dus officieel een Belgje bij. Net als Pepijn, kreeg Floris drie namen. Eentje door ons gekozen, zijn voornaam, en dan als tweede en derde naam een naam gekozen door respectievelijk peter en meter. Floris gaat vanaf nu door het leven als Floris Marcel Maxim. Geef toe, het klinkt wel hé. Floris: Betekent 'bloeiend, voortvarend, in aanzien, bekoorlijk' en is net zoals Pepijn een naam die vooral in Nederland (en een beetje in België) wordt gebruikt. Het is afkomstig van het Latijnse 'florens', maar is voornamelijk afgeleid van de Heilige Florentius. Tussen 10 juni 2010 en 10 juni 2011 werden in België 51 jongens geboren met de naam Floris, waarvan 13 in West-Vlaanderen. Ter informatie: in diezelfde periode werden 43 jongens met de naam Pepijn geboren, waarvan 7 in West-Vlaanderen. Een niet veel voorkomende naam dus, en dat is wel onze bedoeling geweest met beide voornamen: een weinig voorkomende naam, toch uitspreekbaar. Floris stond niet op de lijst toen we Pepijn gekozen hebben. We kwamen nu bij Floris terecht in de eerste plaats omdat we op zoek waren naar een naam die bij Pepijn past. Pepijn en Alexandre, geef toe dat past niet hé. En zo vielen er al heel wat namen af die we wel mooi vonden. Bovendien bleven de criteria van in de tijd van Pepijn bestaan: weinig voorkomend, uitspreekbaar, moeilijk te vervormen en passend bij de familienaam (die op een klinker eindigt dus een voornaam op die klinker eindigend viel ook af). Zo bleef Korneel lange tijd bespreekbaar hier, tot papa afkwam met Floris en dat was voor hem dé naam. Ik had al snel door dat mijn (kleine) bezwaren (te 'Hollands') weinig zin hadden, en zo hadden we veel vroeger dan bij Pepijn onze voornaam. Marcel: gekozen door mijn vader, die de peter is van Floris. Zijn vader, die reeds lang overleden is, heette Marcel. Marcel is ook een Latijnse naam, afkomstig van Mars, en betekent 'de strijder'. Maxim: gekozen door papa's mama, die meter is van Floris. Maxim is ook een van oorsprong Latijnse naam, afgeleid van Maximus, dat betekent 'de grootste'. Als Floris' lengte en grootte van voeten en handen nu al een indicatie kan zijn, zou het wel eens kunnen kloppen dat hij de grootste van dit gezin zou kunnen worden. Met zo'n namen, en die betekenissen, kan Floris maar een bloeiende, grootse toekomst tegemoet gaan, vinden jullie niet? Ik vind alvast dat er in België een pareltje bij is.
17-06-2011 om 20:36
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Zoek de verschillen :-)
Dit keer niet van de buik, maar van het kindje.
17-06-2011 om 07:54
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
15-06-2011
Terug thuis
Vandaag verhuisden Floris en ik van hier...
In het ziekenhuis.
naar huis!
En dat is allemaal vlot verlopen! Al voel ik wel dat ik vandaag niet gerust heb, en met de waarschuwing van de verpleegsters (opletten voor blaasontsteking) en de kine (ik heb diastase) op zak zou ik morgen toch best even een rustmoment inlassen. Maar goed, we kwamen thuis, hadden nog net de tijd om te eten en dan was het etenstijd voor Floris. Dan hebben we hem in zijn park gelegd, en heeft hij een goede dut gedaan, terwijl papa en ik dan tijd hadden om eindelijk de geboortekaartjes te verzenden. Door dat verlengd weekend hebben we ze namelijk pas deze morgen ontvangen. Gelukkig wel nog net op tijd om de gynaecoloog en de kraamkliniek een kaartje te bezorgen. Daarna ging papa naar de post, en Floris wou weer eten. En daarna deed ik nog wat valiezen, was, enz aan de kant.
Dan was het eindelijk tijd voor bezoek van mammie en pappie. Ze hadden kleine Floris nog niet kunnen zien, ocharme, want bij Floris' geboorte waren ze zo'n 1000km van ons verwijderd. Maar gisteravond dus terug in het land, en vandaag 'betikketakt' om ons kleine boeleke te komen bewonderen. Daarna hebben we Pepijn van Mini Muis gehaald, benieuwd wat zijn reactie zou zijn na zijn positieve reactie in de kliniek. Hij kwam meteen naar me toe, ik zag hem kijken, een kleine frons, en dan 'Waar is Lolies?'. 'In zijn bedje' 'Ikke kijken'. En dan zag hij de beren die Floris' van mammie gekregen had en die wou hij dan. Een paar dikke knuffels en hop naar zijn speelhoek om zich te amuseren. De rest van de avond kwam hij af en toe kijken, hij is ook een paar aaitjes komen geven, maar hij was dus niet jaloers dat ik Floris vasthad of eten gaf. Hij heeft goed gegeten en is zonder problemen gaan slapen, niet zonder weer te vragen 'Waar is Lolies?' toen hij zag dat ik hem niet meehad. Pepijn reageert momenteel dus nog heel positief.
En Floris, die liet het niet aan zijn hart komen. Hij heeft twee keer zeer goed gedronken, en twee keer wat minder. Natuurlijk is het wel wat lawaaierig met Pepijn in huis. Maar hij was op zijn gemak en rustig, heeft goed geslapen, heeft lang liggen rondkijken ook. Daarnet had hij het even wat moeilijker maar zolang hij mama kan tanken is het ventje gelukkig. Hij doet het zeer goed momenteel, onzen kleinsten. Hopelijk mag het zo blijven, want we blijven natuurlijk aan Pepijns geval denken hé. Maar kom, we blijven positief en hebben er goede hoop op dat het wel zo niet zal worden.
15-06-2011 om 22:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
.
. Terwijl het eind vorige week wel nog allemaal paste hé!
dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes. 
