Om een lang verhaal kort te maken: verdomde hitte. Die zorgde er maandag en dinsdag voor dat Floris een behoorlijk droge lever had, en kun je het ventje iets kwalijk nemen? En omdat hij niet meer kan dan bij mama drinken, werd ik dus afgetapt. Warm zenne. Nu, ik keek dus uit naar wat koelere temperaturen, die gelukkig woensdag eraan kwamen. Maar oei - nog steeds een kleintje dat bijna om het uur drinken wou. Was er meer aan de hand of was hij gewoon de kluts kwijt? Omdat dat verschrikkelijk vermoeiend is, en bovendien werd Floris ongemakkelijk van het vele drinken (hij begon heel de tijd te boeren en af en toe kwam de melk terug - en laten we dat nu willen vermijden!), nam ik contact op met een lactatiedeskundige. Die vroedvrouwen komen je kindje wegen, zo wordt uitgesloten of bevestigd of je nog genoeg melk hebt, want daar heb je weinig controle op bij borstvoeding. En ze komen kijken of je kindje goed drinkt en geven raad. Want borstvoeding, daarover zijn er zoveel meningen en zoveel dingen. En soms zijn er kleine aanpassingen nodig om het voor iedereen perfect te laten verlopen. Nu, ik was wel vrij zeker dat ik meer dan melk genoeg had. Floris had nog steeds veel plaspampers en bovendien verdikt het ventje terwijl je ernaar kijkt. En dat werd ook bevestigd door de vroedvrouw want Floris was op exact een week maar liefst 470g bij... Hij weegt nu reeds 4, 290kg. Niet dat dat kwaad kan, een borstvoedingskindje kan je niet overvoeden, maar het is dus niet dat hij al die voedingsbeurten echt nodig heeft. Er was dus meer aan de hand - ik vermoedde eigenlijk een regeldag want die hebben ze op drie weken, maar dat was het ook niet, of wel, maar niet alleen dat dan. (alhoewel hij de nacht van woensdag op donderdag heeft gedronken om 23u30, 1u, 3u, 3u40, 5u, 7u) U moet weten dat ik als de dood ben dat het met Floris en de borstvoeding afloopt zoals bij Pepijn. Dus toen een vroedvrouw in het hospitaal me zei dat een goed kindje op tien minuten een borst leegdrinkt, heb ik daar goed naar geluisterd. En dus vanaf Floris na een tiental minuten wat begon te 'badderen' en halveling in slaap te vallen aan de ene borst, verpamperde ik hem en legde ik hem aan de andere borst aan. Nu, blijkbaar klopt die tien minuten wel, maar bij een ouder kindje. Zo'n jong kindje zoals Floris heeft toch wel een goeie twintig minuten nodig. Dus door hem na tien minuten af te halen en dan de andere borst aan te bieden, kreeg hij telkens enkel de waterige voormelk binnen. En niet de calorierijke achtermelk. Het ventje was dus nooit echt voldaan, en bovendien had hij door het warme weer begin deze week de gewoonte gekweekt om frequent te drinken, maar kleine beetje, en dat stond hem wel aan. Zo had hij altijd een volle maag, en kon hij veel tegen zijn mama aan liggen. En laat dat nu iets zijn waar die kleintjes zo'n grote behoefte aan hebben. Dus, ik kreeg de raad van de vroedvrouw om Floris uiteraard nog steeds op vraag aan te leggen, maar te zorgen dat er meer tijd tussen zat. Dus als hij mama of zuigen vraagt, de pink geven of een tutje. En zorgen dat hij zeker twintig minuten doordrinkt aan de ene borst tot volledig leeg (dat heeft ze ook eens uitgelegd hoe dat voelt want ja Pepijn die dronk nooit een borst leeg dus ik wist niet echt hoe ik dat kon zien). En dan zou hij automatisch meer tijd tussen laten, zei ze. Wel, tot nu toe heeft ze gelijk gehad. Het lukte gisteravond om uit te stellen met de pink, hij was eigenlijk content zolang hij tegen zijn mama aan kon liggen. En eens het langer dan een uur geleden was dat hij dronk, dronk hij ook weer veel beter door. Ik liet hem heel de borst leegdrinken. En zie, vannacht maar één nachtvoeding!!!!! Na de voeding van 23u (gedaan rond 23u30) ging ik slapen, om rond 3u wakker te worden van een hongerige Floris. En even na 4 sliep hij weer, en kwam ik wakker om 7u van een hongerige Floris. Wat flink! Zo mag het vannacht weer zijn. En het is heel de dag goed gelukt om hem 3 uur tussen te laten. Behalve vanavond dan, maar dat is een ander verhaal. Ik stond alleen met de twee kleintjes dus dan is het niet gemakkelijk om hen beiden content te houden. En een tutje? Hebben we dan ook maar gehaald. Na een tussenstop bij bibi (wat Pepijn heeft maar Floris 'hart keerde' ervan), difrax (ook dat geen succes) blijkt hij nu een rubberen tutje toch wel te aanvaarden. Niet dat ik het constant wil geven, maar toen Pepijn vanavond moest eten en Floris wou zuigen (en ik mijn pink voor andere dingen nodig had) kwam het wel van pas.
01-07-2011 om 21:57
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
30-06-2011
Muuuuh
Het is hier wat stil maar geen zorgen we leven nog. Het is gewoon niet simpel om veel te tikken met een kleintje op de arm. En ik ben zo moe hé. Het zal beteren. ;-) En dit weekend weer meer foto's en berichtjes, beloofd!
30-06-2011 om 22:00
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
27-06-2011
Hoe de tweede bolle buik de tweede kleine prins werd
Ok. Dit is een bevallingsverhaal. Extreem gevoelige lezertjes zijn dus gewaarschuwd. Verwacht u echter niet aan een extreem bloederig horrorverhaal, want dat is het niet geworden. Integendeel. Waar de bevalling van Pepijn zich ergens in de diepste krochten van m'n brein als 'trauma' heeft genesteld, is dit verhaal een mooi verhaal geworden. Een verhaal in de klasse van 'het mooiste moment van mijn leven'. En ik kan niet voor papa spreken, maar ik vermoed dat het ook bij hem ergens zo'n plaats heeft gekregen. Goed. Daar gaan we.
Dit keer alles digitaal. De tijd staat niet stil...
Floris is net geboren.
3,840 zegt het hier, maar de officiële cijfers spreken over 20g minder.
Floris liet meteen weten dat hij de behandeling niet eersteklas vond.
In tegenstelling tot bij grote broer, kreeg hij Apgar na 1 minuut 9/10 en na vijf minuten 10/10. En die negen was dan nog 'omdat perfectie niet bestaat'.
Duidelijk zichtbaar dat hij een goed gewicht had.
Grote broer maakt voor het eerst kennis met kleine broer.
27-06-2011 om 22:01
geschreven door Vivache
Categorie:Bolle buik
Nog wat foto's
...van onze kleinste spruit... Die trouwens nog steeds content is, het merendeel van de tijd. Alleen een pamper verversen is een ramp, en het badje is de ene keer ook meer een succes dan de andere keer. Voor de rest horen we alleen luid protest als mama zich niet snel genoeg neerzet en het eten serveert.
Beschuldigende blik richting mama: Wat doe je me aan (ze hebben dat echt niet graag eh in het begin, maar het moet!)
En zie, hij doet toch goed zijn best eh voor eentje van twee weken oud.
Even een blik op de achterkant van ons paterskopje.
En dit is Lange Wapper.
27-06-2011 om 17:11
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
24-06-2011
Twee prinsjes
Twee prinsjes, en ik ben de koningin te rijk.
24-06-2011 om 22:36
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Dopey
Ok, een mens mag niet lachen, maar toch...
(voor wie twijfelt; ja Pepijn heeft papa's T-shirt aan)
24-06-2011 om 14:20
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
23-06-2011
Goed nieuws!
13 dagen oud, en hoewel hij 300g was afgevallen, heeft Floris zijn exacte geboortegewicht reeds terug! 3,820kg zei de weegschaal van de mevrouw van Kind en Gezin daarnet. We dachten al zoiets, we zagen alleszins dat hij weer bijgekomen was, maar dat hij 300g op een week zou bijkomen terwijl 150g normaal is, dat doet erg veel plezier. De verpleegster zei het, hij heeft de beste start mogelijk genomen, en je ziet het er ook aan. Hij kreeg goede punten voor alertheid en ook al voor motoriek. Uiteraard kan zo'n kleintje nog niet veel, maar ze zag dat hij reeds over veel spierkracht beschikt. 3,820kg dus, voor een slordige 53cm en een hoofdomtrek van 36,5cm. Alles op de p25 en 'in proportie' dus.
En nog meer goed nieuws, dat zich voor mij wel nog eens mag herhalen: deze nacht kwam ik om 3u30 wakker van Floris, en de eerste gedachte die door mijn hoofd schoot was 'huh?zijn we een voeding vergeten?'. Want inderdaad, Floris heeft vannacht de voeding van 1u laten vallen, waardoor ik eens 4 uur na elkaar heb kunnen slapen. Deed dat deugd, zeg.
23-06-2011 om 15:51
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
22-06-2011
Uitgerekende dag
Ik was dus oorspronkelijk voor vandaag uitgerekend... We hebben er vandaag een paar keer aan gedacht. Maar onze kleinste spruit is nu dus al 12 dagen oud. Niet te geloven hoeveel hij reeds veranderd is. Hij is ook al heel veel wakker, maar nog steeds een contente burger. Hij drinkt zo'n 9 à 10 keer per dag, al hangt hij sommige voedingen aan elkaar, meestal 's avonds dan wil hij bij papa of mama zijn. Maar het is niet dat hij echt doorhuilt. Het is een flinke man. 's Nachts moet ik wel soms snel zijn, hij wordt helemaal niet graag verpamperd en gruwt van de koude vochtige doekjes aan zijn poep. Dan zet hij meestal goed zijn keel open, en dat willen we 's nachts nu eenmaal vermijden dat hij zijn grote broer niet wakker maakt. Mama heeft zich al goed geoefend in aan een supersonische snelheid een pamper verversen en kleertjes weer aan... Want hij kan goed huilen hoor, dat kind haalt nogal een volume uit zijn kleine lijfje. Pepijn reageert nog steeds heel goed en lief, we zijn trots op grote broer, die vandaag trouwens 2 jaar en vier maanden werd. Waar is de tijd dat we bij hem nog in vermaanddagen rekenden... Tot slot nog een paar foto's, want daar doen we het voor hé.
De schone slaper.
Pepijns oude pakjes zijn wel heel ruim in de breedte, alsof ze uitgerokken zijn. In de lengte is het al niet super ruim meer...
Een kleine frons...
Pepijn speelt met de auto's en Floris kijkt toe...
22-06-2011 om 21:45
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Grootoudergeluk
De geboorte van een kleinkind is toch iets speciaal.
Peter opa.
Oma.
Mammie en pappie.
Meter mammie.
Pappie, papa en de twee kleinzonen.
22-06-2011 om 09:30
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
20-06-2011
En met ons?
Met papa heel goed denk ik. Hij is wel wat moe maar het valt nog redelijk mee. Ik heb de indruk dat dit vaderschapsverlof wat relaxter verloopt dan het vorige. Wat jammer van het weer, anders kon hij een toerke met zijn fiets gaan doen. Maar het zal nu een ontspannend warm bad moeten worden.
Vader tekent een mestkar voor zijn zoon.
Met mij heel goed. Reeds in het hospitaal voelde ik me niet 'pas bevallen' en het gaat hier altijd maar beter. Wat moe natuurlijk maar het valt nog goed mee. Alles verloopt hier rustig en we voelen ons goed. De weegschaal die staat al aan een paar honderd gram minder dan voor de zwangerschap dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes.
Met Pepijn never better. Zaterdag had hij het wat moeilijk maar hij was vooral moe en hij heeft een vuile kaka gedaan, daarna voelde hij zich precies heel wat beter. Hij is echt de lieve grote broer, niks jaloers, en wil zelfs al met Floris spelen ("Flolis, traktor ebben?"). En telkens hij ziet dat Floris slaapt, gaat hij ervoor staan en roept "Boe! Flolis!". We doen er natuurlijk alles aan om alles zoveel mogelijk in Pepijns oude ritme te laten, en hem dus nog steeds samen in te stoppen, en als ik kan haal ik hem op in Mini Muis. Want ja hij gaat nog steeds naar de crèche, ik heb getwijfeld om hem eventueel een paar dagen thuis te houden, maar wetende dat hij zich daar zo amuseert, en het dan toch straks drie weken vakantie is, en hij daarna al naar school gaat, hebben we beslist dat we alles in zijn oude doen laten. En Pepijn, die vraagt zelfs in het weekend naar zijn vriendjes, en als we passeren aan Mini Muis roept hij het enthousiast uit.
Pepijn in de aanval. Hij loopt snel op papa af en springt in zijn armen.
Wat is hij groot geworden...
Met Floris gaat het zo goed als het met een vers baby'tje maar kan gaan. Hij is heel rustig, veel rustiger en op zijn gemak dan Pepijn was. Hij is ook al vaak wakker en heel alert. Hij drinkt fantastisch goed (en ik kan vergelijken) en momenteel keert er niks terug. Als hij huilt, is het om eten. Simpel, toch? Elke avond heeft hij wel zijn clustermoment, dan wil hij een paar uur bij mama zijn maar dat valt goed mee. Ik kan me voor de tv of voor mijn computer zetten en tegen 22u ongeveer is zijn mamabehoefte bevredigd en kunnen we allemaal gaan slapen voor de nacht. En doordat hij een goede drinktechniek heeft, niks geen kloven hier en geen pijn.
Floris heeft de kip in de mot.
En vindt het blijkbaar grappig.
En de kip kreeg echt ook slaag.
Herkent u het eskimopakje nog?
20-06-2011 om 13:24
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-06-2011
Cadeaaaaauuuuutjeeeeee!
Er wordt overal aangeraden ook voor grote broer een cadeautje te voorzien, zodat hij zich niet achtergestoken voelt. Dat is hier alleszins geen probleem. Het is zodanig ver gekomen dat, toen een aantal collega's van papa donderdag met een fles champagne toekwamen, Pepijn enthousiast riep 'een cadeaaaaaauuuutjeeeeee!'. Maar die keer dus niet voor hem . Wat hij dan onder andere wel kreeg: een mooie trui en heel veel speelgoed. Een greep uit het aanbod; (gelukkig zal Floris daar later ook nog zijn geniet van hebben )
Je had papa's oogjes moeten zien blinken toen hij die doos open maakte.
Pepijn riep 'Grote dikke koe!' en ging er zich meteen op zetten.
Een bal mocht ook niet ontbreken, en een resem auto's.
Eén van Pepijns lievelingsspelletjes momenteel is met auto's op de zetel rijden en ondertussen 'broemm broemmm'.
Of met de kleine auto'tjes over de 'kasseien' rijden.
19-06-2011 om 14:29
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
17-06-2011
Over namen
Ondertussen is Floris ingeschreven in het geboorteregister en er is dus officieel een Belgje bij. Net als Pepijn, kreeg Floris drie namen. Eentje door ons gekozen, zijn voornaam, en dan als tweede en derde naam een naam gekozen door respectievelijk peter en meter. Floris gaat vanaf nu door het leven als Floris Marcel Maxim. Geef toe, het klinkt wel hé. Floris: Betekent 'bloeiend, voortvarend, in aanzien, bekoorlijk' en is net zoals Pepijn een naam die vooral in Nederland (en een beetje in België) wordt gebruikt. Het is afkomstig van het Latijnse 'florens', maar is voornamelijk afgeleid van de Heilige Florentius. Tussen 10 juni 2010 en 10 juni 2011 werden in België 51 jongens geboren met de naam Floris, waarvan 13 in West-Vlaanderen. Ter informatie: in diezelfde periode werden 43 jongens met de naam Pepijn geboren, waarvan 7 in West-Vlaanderen. Een niet veel voorkomende naam dus, en dat is wel onze bedoeling geweest met beide voornamen: een weinig voorkomende naam, toch uitspreekbaar. Floris stond niet op de lijst toen we Pepijn gekozen hebben. We kwamen nu bij Floris terecht in de eerste plaats omdat we op zoek waren naar een naam die bij Pepijn past. Pepijn en Alexandre, geef toe dat past niet hé. En zo vielen er al heel wat namen af die we wel mooi vonden. Bovendien bleven de criteria van in de tijd van Pepijn bestaan: weinig voorkomend, uitspreekbaar, moeilijk te vervormen en passend bij de familienaam (die op een klinker eindigt dus een voornaam op die klinker eindigend viel ook af). Zo bleef Korneel lange tijd bespreekbaar hier, tot papa afkwam met Floris en dat was voor hem dé naam. Ik had al snel door dat mijn (kleine) bezwaren (te 'Hollands') weinig zin hadden, en zo hadden we veel vroeger dan bij Pepijn onze voornaam. Marcel: gekozen door mijn vader, die de peter is van Floris. Zijn vader, die reeds lang overleden is, heette Marcel. Marcel is ook een Latijnse naam, afkomstig van Mars, en betekent 'de strijder'. Maxim: gekozen door papa's mama, die meter is van Floris. Maxim is ook een van oorsprong Latijnse naam, afgeleid van Maximus, dat betekent 'de grootste'. Als Floris' lengte en grootte van voeten en handen nu al een indicatie kan zijn, zou het wel eens kunnen kloppen dat hij de grootste van dit gezin zou kunnen worden. Met zo'n namen, en die betekenissen, kan Floris maar een bloeiende, grootse toekomst tegemoet gaan, vinden jullie niet? Ik vind alvast dat er in België een pareltje bij is.
17-06-2011 om 20:36
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
Zoek de verschillen :-)
Dit keer niet van de buik, maar van het kindje.
17-06-2011 om 07:54
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
15-06-2011
Terug thuis
Vandaag verhuisden Floris en ik van hier...
In het ziekenhuis.
naar huis!
En dat is allemaal vlot verlopen! Al voel ik wel dat ik vandaag niet gerust heb, en met de waarschuwing van de verpleegsters (opletten voor blaasontsteking) en de kine (ik heb diastase) op zak zou ik morgen toch best even een rustmoment inlassen. Maar goed, we kwamen thuis, hadden nog net de tijd om te eten en dan was het etenstijd voor Floris. Dan hebben we hem in zijn park gelegd, en heeft hij een goede dut gedaan, terwijl papa en ik dan tijd hadden om eindelijk de geboortekaartjes te verzenden. Door dat verlengd weekend hebben we ze namelijk pas deze morgen ontvangen. Gelukkig wel nog net op tijd om de gynaecoloog en de kraamkliniek een kaartje te bezorgen. Daarna ging papa naar de post, en Floris wou weer eten. En daarna deed ik nog wat valiezen, was, enz aan de kant.
Dan was het eindelijk tijd voor bezoek van mammie en pappie. Ze hadden kleine Floris nog niet kunnen zien, ocharme, want bij Floris' geboorte waren ze zo'n 1000km van ons verwijderd. Maar gisteravond dus terug in het land, en vandaag 'betikketakt' om ons kleine boeleke te komen bewonderen. Daarna hebben we Pepijn van Mini Muis gehaald, benieuwd wat zijn reactie zou zijn na zijn positieve reactie in de kliniek. Hij kwam meteen naar me toe, ik zag hem kijken, een kleine frons, en dan 'Waar is Lolies?'. 'In zijn bedje' 'Ikke kijken'. En dan zag hij de beren die Floris' van mammie gekregen had en die wou hij dan. Een paar dikke knuffels en hop naar zijn speelhoek om zich te amuseren. De rest van de avond kwam hij af en toe kijken, hij is ook een paar aaitjes komen geven, maar hij was dus niet jaloers dat ik Floris vasthad of eten gaf. Hij heeft goed gegeten en is zonder problemen gaan slapen, niet zonder weer te vragen 'Waar is Lolies?' toen hij zag dat ik hem niet meehad. Pepijn reageert momenteel dus nog heel positief.
En Floris, die liet het niet aan zijn hart komen. Hij heeft twee keer zeer goed gedronken, en twee keer wat minder. Natuurlijk is het wel wat lawaaierig met Pepijn in huis. Maar hij was op zijn gemak en rustig, heeft goed geslapen, heeft lang liggen rondkijken ook. Daarnet had hij het even wat moeilijker maar zolang hij mama kan tanken is het ventje gelukkig. Hij doet het zeer goed momenteel, onzen kleinsten. Hopelijk mag het zo blijven, want we blijven natuurlijk aan Pepijns geval denken hé. Maar kom, we blijven positief en hebben er goede hoop op dat het wel zo niet zal worden.
15-06-2011 om 22:05
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
14-06-2011
De gevoelige plaat
Lieve grote broer...
14-06-2011 om 21:17
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
13-06-2011
En ondertussen met Pepijn
Ik moet toegeven dat ik me wel wat zorgen heb gemaakt over hoe Pepijn ging reageren. Hij mag dan al wel super lief zijn en heel veel begrijpen; het blijft een tweejarig en een paar maanden manneke waarvoor de wereld uit niet veel meer bestaat dan mama en papa en spelen en grootouders en zo. Een baby is daarin een heel abstract iets. We hebben Pepijn nu wel wat voorbereid, met een boekje over paardjes in mama's buik, het park zetten en hem in de kamer van de baby te laten spelen. En met vorige week uit te leggen dat het kon zijn dat mama plots pijn aan de buik kreeg, en dat ze dan naar meneer de dokter moest in het ziekenhuis, en dat de baby dan zou komen. Maar dat alles is niet tastbaar zolang het niet gebeurd is. Pepijn is momenteel op vakantie bij oma. Zo heeft hij afleiding en aandacht, kan papa hier mij ondersteunen, en verloopt alles voor Pepijn in de minststresserende omstandigheden. Oma kan geen nieuwe superlatieven meer uitvinden om de omschrijven hoe lief en flink Pepijn wel niet is, en mama hier voelthaar hart groeien elke keer ik mijn jongen aan de telefoon met zijn hoge stemmetje zijn morgen hoor omschrijven. Natuurlijk komt Pepijn hier elke dag op bezoek. Vrijdagavond was de eerste, spannende keer, want hoe zou hij op zijn broertje reageren?
Hij kwam binnen, riep "mama!" en begon me te knuffelen. Over de baby zwegen we, dat mocht hij zelf ontdekken. Na een lang knuffelmoment, keek hij de kamer rond. Hij zag de versiering op het hokje van de baby's, en riep: "Kijk! Een ballon! Beertje!". Hij ging wat dichter kijken, en zag het bedje waarin Floris lag. We zeiden "Dat is de baby Pepijn". En hij "Ikke kijken naar de baby." Papa ging Floris verversen,en oma moest Pepijn opheffen, zodat hij alles goed kon zien. En hij begon te omschrijven "handjes, pamper, baby weent, piemel."En toen ik borstvoeding gaf, kwam hij kijken maar niets jaloers of duwen of trekken. Hij reageert super, onze lieve man.
Uiteraard zorgen we dat Floris in zijn bedje ligt als Pepijn toekomt, zodat we hem kunnen knuffelen zolang hij wil. En uiteraard is hij overladen geweest met cadeautjes. Maar hoe hij nu al gereageerd heeft, dat is een droom. Gisteravond bij het bezoek heeft hij zelfs Floris een aantal minuten liefkozend over het hoofdje geaaid, met een lieve blik in zijn ogen.
De vakantie bij oma verloopt ook super. Gisteren zijn ze zelfs naar het schoolfeest in Vlamertinge geweest, waar Pepijn speelde met andere kindjes en heel veel hesp at. En op deze foto ziet u Pepijn die pruimen kersen zag hangen...
13-06-2011 om 11:32
geschreven door Vivache
Categorie:Pepijn
12-06-2011
Omdat je daarnaar kan blijven kijken...
Koekoek!
Met zijn prachtige tenuetje bij papa (dank u tante Annelies ).
Al af en toe een onbewuste glimlach gezien.
Onze grootste aap wou ook eens poseren.
12-06-2011 om 21:17
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-06-2011
Een eerste impressie
Een eerste impressie van nieuw leven, één dag oud... Met dank aan David voor de mooie foto's!
(Everybody was kung fu fighting... )
11-06-2011 om 00:00
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
't Is zover!
Tussen de pampers, borstvoeding, en kleine kreetjes door, komen wij u hier fier melden... De geboorte van Floris! 10 juni werd de datum, en het is een heuse kerel met zijn 3,820kg en 52cm. Dus nog een kleine prins erbij ten huize Pepino, en mama en papa zijn dolblij! Voor nieuws, bevallingsverhalen, foto's, stay tune!
11-06-2011 om 00:00
geschreven door Vivache
Categorie:Floris
08-06-2011
Onze kapoen
Zie hem zitten, een echt manneke met zijn sponsen broekje, pantoffels, trui mét kraan op en niet te vergeten de blauwe plekken op zijn scheenbeen.
En zo'n foto's krijg je als je aan je mannen vraagt om te lachen voor de foto.
Eens de toren gebouwd, doet Pepijn niets liever dan het omver gooien. Een actiefoto:
08-06-2011 om 20:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes. 
