|
hier zit ik dan in het tweede vliegtuig dat me tot in Huston zal brengen. Wel twee uur later dan normaal maar ik kreeg er een waardebon voor van 600$ (jeej) Ik gaf me op als vrijwilliger om een vlucht later te nemen naar Huston en aangezien ik daar toch maar moet wachten. Dit komt omdat de vluchten allemaal vol zitten met mensen die de sneeuwstorm willen ontlopen.
Ik heb al met 6 amerikanen gebabelt en mijn verhaal gedaan, mijn engels worrdt beter met de minuut. Ik begin wel moe te worden, laatste keer dat ik op mijn belgischetijd klok keek was het 1u. Ah ja deze computer heeft ook een klok het is half zes ik ben al 22u30 min aan het reizen. Ik zal seffes nog 8 u moeten wachten voor mijn laatste vlucht van 3u.
wat heb ik zoal gedaan: ik heb al flink gelezen in het boek schrijven van verslag tot eindwerk en ik heb ook al twee films gezien en heel veel gegeten. Na dat ik de door mama gemaakte sandwishes had opgegeten gegeten had in new ark. Kreeg ik dus het aanbod ( twee uur hier wachten ipv in Huston voor 600$ en 20$ aan voedselwaardebonnen) en die moesten op een urke op ( ik heb al eten gekocht voor straks)
Toen het vliegtuig landde heb ik het vrijheidsbeeld gezien en de skyline van New York amaai echt de moeite. Gelukkig zat ik naast ne sympathieke amerikaan die wees waar het stond omdat ik het anders nooit had gezien.
Amerika is fat
zeker de helft van de mensen die ik zie.
Op deze moment vlieg ik over slapend Amerika op een stoel die niet achteruit kan ( --> last van mijn rug) + ni slapen en bedolven onder de handbagage, want die kon er niet meer in. Er moesten zelfs nog twee mensen van het vliegtuig omdat er geen plaatsen meer over waren. Deze kregen 2 nachten hotel en 600$ (nogmaals even grijnzen)
Toffe mensen
De mensen hier zijn echt wel sociaal en opener dan in belgie. Ik merk dat mensen makkelijk en geiinteresseerder praten (en dit mag ik niet zeggen maar soms komen ze naief (soms een beetje minder verstandig) over ).
eerst de man die summercamps organiseerd voor kinderen met leerstoornissen enof een handikap. Dan een toffe bomma die wel wilde weten wat ik kwam doen. Dan nen toffe parguajaan die mijn 600$ bon niet kon afdrukken, ma ik moest wel naar Paraguay komen. Ik sprak voor heteerst spaans, dat ging verbazend goed. Dan ne man met twee kunst armen die van China kwam en niet meer op deze vlucht kon. Dan nog de mevrouw die wel mee kon, die werkt op de bank van Amerika en die frans wil leren spreken omdat ze in Juni naar Parijs gaat. Ja en dan nog de mevrouw naast mij nu.
Ik hou me zo wel bezig de 34u dat ik + - zal reizen.
Groetjes Maarten
15-02-2010, 22:37 geschreven door MAARTEN 
|
