agenda

Belangrijke data in mijn agenda

Laatste commentaren
  • Leuk (Catena Cycling)
        op 2de reisdag Bordeaux - Berlaar
  • dikke proficiat aan de organisatoren (Johnny + Magna)
        op 2de reisdag Bordeaux - Berlaar
  • Bedankt (rony)
        op 2de reisdag Bordeaux - Berlaar
  • Dikke proficiat Paul H. (Johnny + Magna)
        op Dag nr zoveel 1ste dag Terugreis Santiago - Bordeaux
  • proficiat (katrijn)
        op We zijn er bijna, maar nog niet helemaal
  • Inhoud blog
  • Testen
  • 2de reisdag Bordeaux - Berlaar
  • Dag nr zoveel 1ste dag Terugreis Santiago - Bordeaux
  • We zijn er bijna, maar nog niet helemaal
  • 19 de Dag Hup op weg naar Compostella
    zzcyclingteam
    compostella
    07-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Testen
    testen blog
    Nog een test

    07-09-2010 om 21:37 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2de reisdag Bordeaux - Berlaar
    Hallo,
    Een beetje later dan anders maar ja, ik heb ook meegefeest

    Deze nacht zeer goed geslapen als was het kort.

    Heb eerst nog wat aan de reisweg gewerkt, de kaarten overgezet op de GPS van de Swoi,route nagekeken en overgezet, een kleine test en klaar was kees

    Dan nog aan de blog begonnen van de eerste reisdag .

    Was me dat ook nog een tegenvaller. Ik was eraan begonnen maar zoals telkens bij de andere Campagnilla hotels viel de WiFi verbinding telkens weg en was ik telaat om de geschreven tekst te saven zodat ik reeds een vijftal keer opnieuw begonnen was.

    Ik wilde het opgeven daar de klok reeds ver over middernacht was en ik hem zijn nachtrust wilde gunnen. Hij wilde er niet van weten en stond erop dat ik de blog verder zou afwerken zoals de afgelopen dagen. Nog eerst een sigaretje opgestoken, ( buiten want binnen mag niet) en dan de blog afgewerkt.

    Nu pas kom ik tot het bessef dat ik mijn trouwe kamergenoot " Onze Wim " een geweldige vent , zekers als hij voor de spiegel staat , zal moeten missen.Het zal raar aanvoelen daar ben ik zekers van. Ook van de andere metgezellen moet ik straks afscheid nemen maar van een geweldige kerel waar je 21 dagen lief en leed hebt gedeeld geeft totch nog dat ietsje meer.

    Gisteren avond, bij het nuttigen van een servessa, kregen we van Monsieur Canaar nog een belangrijke mededeling die volgens hem de ganse groep aan belangde. Zijn boodschap was " Het zijn terug worstjes." Blijkbaar was den Jhonny ervan overtuigd dat Marina terug was van weggeweest om hotdogs te maken maar de boodschap van Monsieur Canaar sloeg wel degelijk op hem persoonlijk daar hij volgens hem juist op tijd verlost was van den toerista die bij hem de afgelopen dagen had toegeslagen.

    Alle dat was het resterende gedeelte van de vorige avond. Afspraak was gemaakt om om 6:30 u te ontbijten zodat we op tijd en stond konden vertrekken om tijdig thuis te zijn.

    Iedereen verscheen tijdig op het appel, gewassen en gestrekenn behalve Paul Keynen en Jos Vranken die iets later waren. We lieten het ons smaken en dan vliegensvlug de wagens in.

    Wagen 1 met Swoikke terug aan het stuur met naast hem Paul Keynen en achteraan Jos Vranken en ons Suske De Fred.

    Wagen 2 met aan het stuur den Jhonny en zijn vrouw met achteraan op de eerste bank Koentje Sels, Monsieur Cannaar en Dirk Winckelmans. Op de tweede bank ikzelf ,Walter Ceulemans en Wimmeke De Bruyn.

    Alles verliep zeer voorspoedig; prachtig weer , Weinig verkeer zodat de km voorbij vlogen. Na goed 300 km een eerste stop. Een tankbeurt en nog wat kleine inkopen om te smikkelen. Enkelen waren verbaasd dat zij rechtover het station een Steackhouse genaamd Paul zagen staan.

    Toe heb ik maar toegegeven dat ik ook nog andere zaken deed dan alleen maar biij Van Hool te werken.Een fotoshoot van den >Jhonny was het gevolg zodat achteraf de bewijzen kunnen geleverd worden.

    Groot gelach in de groep en zodoende werd het tweede gedeelte aangevat in zeer goed gemutste toestand.

    Alsof dat niet gnoeg was bracht den Jhonny nog wat meer animo in het spel door eventjes met zijn remmen te spelen juist terwijl er achteraan wat water werd ingegoten om een dorstige keel te smeren tot grote hilariteit van de anderen.

    Daar alles zo voorspoedig verliep was er ondertussen afgesproken om het oorspronkelijk plan om naar huis te rijden Via Abbeville te laten varen en het risico te nemen om over Parijs huiswaarts te keren.

    Dit betekende een 200 tal km minder te moeten rijden. Zeer voorspoedig bereikten wij Parijs en het verkeer , jaja , onze pelgrimstocht heeft zijn vruchten afgeworpen , het verkeer verleende zijn volledige medwerking zodat wij zonder al teveel problemen Parijs achter ons hebben kunnen laten zodat de terugreis tot hier toe buitengewoon goed is opgeschoten.

    Dit betekende ook dat het uur van aankomst in Berlaar hoogst waarschijnlijk tussen 18 en 19 u zal plaats vinden wat een tijdwinst van een dikke 3 uur zal betekenen ten opzichte van de het eerste geplande uur.De famillie , vrienden en sympatisanten zuller blij mee zijn , en wij niet zekers.

    Even buiten Parijs zijn we gestopt voor ons middagmaal. Iedereen netjes op een rijtje met onze kassier op kop. Paella, Gerookte Ham, Gebakken vis , vegetarische schotel, salades, alles passeerde de revue begeleid met Coke, Fanta of rode wijn;

    Omstreeks 15 het laatste gedeelte aanvatten was de boodschap.

    Ik had ondertussen van wagen 1 de boodschap gekregen dat Marina en André waren geland en reeds thuis waren. Zij haddenden volgens hun het vliegtuig gemist door voor mij sigaretten aan te kopen in de luchtaven , hadden controle gehad van de douane en hadden teveel bij.

    Dus met al die heisa zouden zij de aansluiting gemist hebben met hun vliegtuig in Madrid.

    Ik was er echt van overtuigd dat zij de waarheid spraken en voelde mij zeer schuldig en probeerde Marina te bereiken doch zij was onbereikbaar. Heb dan maar naar mijn vrouw gebeld en deze wist mij te vertellen dat dit allemaal larie was. Grote leugens om met mijn voeten te spelen.

    Ik had het nochtans moeten weten als ik goed geluisterd had. Ze hadden erbij verteld dat André een halve sloef sigaretten had moeten oproken om de zaak in de minne te regelen.

    Zulle ze nog bekopen, de mol gaat terug in het spel komen, daar moeten wij géén 21 dagn voor onderweg zijn, anders kan ook geloof mij vrij.

    In elk geval Marina en Andre zijn zeer goed opgevangen door de betrokken maatschappij en hebben een kamer gekregen in half pension in een 4 sterren hotel, prachtig meegenomen zou ik zeggen.

    Wij dus verder op pad en geloof het of niet, de vreemde rare geuren van gisteren staken terug de kop op. Onze vriend Wim De Bruyn heeft zich laten gaan en zijn sas volledig opengetrokken. Volgens hem ligt dit bij den Jhonny die gisteren gezegd heeft wie een scheet laat in een volle groep en daarvoor uitkomt veel repeckt verdiend. Daarom laat hij zich nu gaan.

    Paul Keynen aan het stuur voor het laatste gedeelte van om en bij de 324 km.

    Nu de Wim zijn gangen aan het gaan was begon het bij mij ook op te komen.Wilde het nog verdoezelen maar eerlijkheidshalve heb ik het ook maar toegegeven zodat ik ook het respeckt verkoos boven het kramperige gevoel.

    De km vlogen wederom voorbij en bij het paseren van de grens Frankrijk - Belgie nog even stoppen voor een laatste tankbeurt en een bakje koffie drinken. De klok wees ondertussen 17:15 u aan en nog 130 km te gaan. Dus nog een uurtje en 45 minuten rijden is de opdracht.

    Ge moet niet zien dat je in Belgie terug bent. Even gaan plassen tegen een verzinkte plaat 30 eurocent. In Spanje en Frankrijk overal gratis gaan plassen en dan nog in zeer propere en verzorgde wc's.

    Wanneer wij op Belgische bodem kwamen begon de wagen heen en weer te schommelen, jajja,aan het wegdek en de wegenwerken kun je voelen en zien dat je terug in ons vaderland bent.

    Géén gezeur, géén geklaag, de thuishaven wacht op ons en in en rond Brussel kan er nog een verkeersprobleem opduiken dat het geplande uur van thuiskomst tussen 18 uur en 19 uur in de war kan sturen. Hopelijk staat St Jacob ons ook bij tijdens de laatste km zodat wij ook dit obstakel zonder al teveel problemen achter ons kunnen laten.

    Een beetje sp. Auto ielerij tussen auto 1 en auto 2 op de snelweg naar Brussel auto1 wilde een boodschap en liet valzo auto 2 voorbij steken. Flying Keynen aan het stuur deed teken doch wij begrepen niet wat hij bedoelde. Dan kwam auto 1 naast auto 2 rijden en toen werd het duidelijk.

    Dos Servessas por favor kwam in aantocht.

    Rechtstreeks naar het adres van flying Keynen gereden om Marina en Andre op te pikken en dan, ja dan naar de plaats waar het allemaal is begonnen. Café " De Kroon".

    Wat er daar te zien te horen zal zijn weet ik niet. Ik ben deze blog aan het schrijven op de autobaan naar brussel toe zodat ik het allemaal nog weet want morgen, ik weet niet ofdat ik nog in staat zal zijn om alles terug naar boven te halen.

    Wij worden alleszins verwacht morgen zaterdag 31-07-2010 bij de flying Keynen voor het ophalen van onze resterende bagage en de rest dat wij hebben meegenomen.

    Alleszins was het prettig om dit blog te schrijven al was de opdracht niet altijd eenvoudig. Elke dag had in nog een 2 a 3 uurtjes werk om de GPSsen klaar te maken,de routes te bewerken en deze in de gpsssen te steken en het blog bij te houden..Ik moest dit elke dag wel doen juist na aankomst omdat anders het gevaar zou bestaan dat ik een servessa teveel zou opgehad hebben en dat er dan niets van in huis zou gekomen zijn van de rest en waar waren we dan uitgekompen , en dit terwijl de anderen zich opfristen en een bezoekje links en rechts konden brengen, maar je kan niet alles hebben.

    In elk geval van mijn zijde, een dikke proficiat aan mijn mede pelgrims die zich voorbeeldig hebben gedragen.

    Dank zij hun is mijn droom werkelijkheid geworden. Het doet goed te ervaren dat je het niet voor niets doet en dit zeeer gewardeerd wordt.

    Bedankt al diegenen die mijn blog hebben gevolgd en de betoonde intresse.

    Nog een speciaal dankwoord aan den Jhonny en zijn vrouwtje.

    Dank zij hun zijn wij heelhuids gezond en wel en op een snelle mannier thuis geraakt. Jhonny , bedankt kerel.

    De schow is over, het is voorbij

    Groetjes aan allemaal en misschien tot een volgende keer

    Paul Huybrechts, bijgenaamd le president

    01-08-2010 om 08:13 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    30-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag nr zoveel 1ste dag Terugreis Santiago - Bordeaux
    Hallo iedereen,
    Ben er weer terug . Daar wij deze morgend vroeg wilden vertrekken waren de zakken reeds gisteren avond klaar gemaakt met nog slechts één handbagage voor de komende twee dagen. De rest moest dus ingapakt worden zodat we bij aankomst direckt de wagen en remorque konden laden vooraaleer ons te gaan wassen en de stad te bezoeken.

    Zelf had ik gisteren een zeer emotionele dag. Het wonder was geschied, ik heb het gehaald dank zij de steun van mijn metgezellen.
    Bij aankomst heb ik de tranen laten vloeien, niet van pijn , in tegendeel maar van pure blijdschap.
    Het begon al bij het dagelijkse ritueel wanneer ik de eerste km samen met mijn coupain Paul Keynen voor mijn rekening nam. 
    Het was alsof er iemand mij tegenhield om kracht te ontwikkelen om mij op de opeenvolgende hellingen naar boven te hijsen. Zo had ik meer tijd om de afgelopen dagen terug even door mijn ogen terug te halen. De af te leggen km minderden en mijn kracht werd steeds minder zodat ik achteraan , helemaal in mijzelf gekeerd , aan het peleton bengelde.
    Ik had zelfs géén goesting om iets te drinken waneer wij stopten op goed 19 km van de eindmeet op een gezellig terrasje. Daar liet ik de eerste tranen vloeien wanneer ik een zeer tevreden bende metgezellen reikhalzend zag uitkijken naar de eindmeet.
    Op goed 5 km van de eindmeet werd ik naar voren geroepen om samen met de Paul Keynen Santiago binnen te rijden.
    Marina was ons voorgereden naar de parking waar wij de wagen en de remorque zouden stallen om dan samen naar de basiliek te gaan.
    Daar aangekomen heb ik de tranen rijkelijk laten vloeien, niet van pijn, maar van pure blijdschap ik heb het gehaald.
    Samen dronken wij nog een borrel Cava, jaja, op de gezondheid van den Dirk Winckelmans welke vandaag jarig was.
    Dan samen op weg naar de basiliek of kathedraal, noem het hoe dat je zelf wil. Het is indrukwekkend en wij waren er niet alleen.
    Den Jhonny was reeds present en heeft dan een speciale fotochoot ingelast. Blijkbaar zien ze hier niet veel wielertouristen in dezelfde outfit of dacht men te maken hebben met een echte wielerploeg daar wij langs alle kanten gefotografeerd werden, geintervieuwd werden door radio Santiago.
    Dan terug naar de garage. Volgwagen en reorque helemaal leeg gehaald, terwijl Marina Hotdogs klaar maakte, werd alles netjes verdeeld en terug geladen zodat wij klaar waren voor het vertrek van morgenvroeg voor onze eerste terugreisdag.
    Wij moesten met den Jhonny mee, die slecht een paar meter van het hotel was geparkeerd. Daar wij samen , de twee wagens achter mekaar de reis zouden doen, moesten wij dus naar parking La Salle waar de andere wagen was geparkeerd.
    Aangekomen aan zijn wagen bleek er een ticket achter zijn ruitenwisser te zitten, . Hij mocht daar niet staan , was enkel voor de plaatselijke bewoners en aangezien hij nog steeds nen Belg is een BOETE. Het briefje heeft blijkbaar een windstoot gekregen en belande achter de ruitenwissers van een andere wagen.
    Dan op naar de parking La Salle, slechts een paar honderd meter verwijderd van onze wagen maar om deze te bereiken hebben wij alle straten, steegjes, wegenwerken en noem verder zelf maar op , gezien . Wil je de weg weten in Santiago, vraag het maar aan den Jhonny, hij kent hem nu wel van buiten.
    Dus met wel wat vertraging hebben wij elkaar getroffen afscheid genomen van Marina en Andre die met het vliegtuig terug keren   en de reis aangevat.
    Netjes achter elkaar verliep deze voorspoedig. Jhonny en Swoikke aan het stuur. Nog maar juist weg of monsieur Canaar had last van winderigheid. Het was te ruiken dat hij de laatste dagen last heeft gehad van den toerista. De ramen ver open zetten was de boodschap om deze toch venijnige lucht te laten verdwijnen. Er zouden er nog volgen maar wie daar de verantwoordelijke voor was of is blijft tot op heden een open vraag waar géén antwoord op gekomen is en volgens mij nooit zal komen.
    Alles verliep zeer voorspoedig tot we op een rond punt blijkbaar niet goed wisten welke richting we uitmoesten en dan maar een extra rondje hebben gedraaid om terug het juiste spoor te pakken te krijgen.
    Prachtige natuur was ons uitzicht. Plotseling verscheen zowaar de zee aan onze linker zijde. Wij zijn dus terug gekeerd helemaal boven langs de kust. Na goed 3 uur rijden onze eerste stop. Wagen 1 werd telefonich verwittigd met de boodschap " Hier wagen 2 er moeten een paar kleine mannen gaan pissen, pisstop aub".
    Van deze gelegenheid werd gebruik gemaakt om een eerste tankbeurt in te lassen en wat kleine hapjes in te kopen voor wat smikkelwerk voor diegenen die daar behoefte aan hadden.
    Terug op weg en de vergezichten gaven ons prachtige panoramische uitzichten. Langs de linkerkant de zee, langs de rechterkant het gebergte tot we volledig door de bergen omsloten werden. Spijtig dat de hoge bergtoppen in een dik wolkendek verdween waar af en toe wat regen naar benden dwarrelde(smosregen).
    Bilbao naderde en onze vrees voor wat verkeersellende was onterecht. Alles verliep zeer vlot. Bij onze tweede stop voor een tankbeurt werd de gelegenheid te baat genomen om ook wat sandwisches aan te kopen ( naar ieders smaak) die met een tas koffie of iets anders naar binnen werden gewerkt.
    Bij de eerste payage was den Jhonny het snelst. De anderen wisten niet waar wij waren en dan maar een berichtje dat wij voor hun zaten. Wij onze snleheid wat naar beneden zodat de anderen ons konden inhalen.
    Af en toe toch van die vreemde geuren die terug opdoken, wiet of wat een zeer groot vraagteken waarop ik géén antwoord weet doch de ramen moesten terug telkens open  om niet vergast te worden.
    Walterke haalde zijn telefoon te voorschijn en had diverse berichten, ja dat is zo van die operators, binnen de Eu zoveel en verder van dienen blabla. Met de hulp van de Wim werden die verwijderd en hij besloot om zijn vrouw te bellen. Na dit gesprek is hij vergeten af te sluiten zekers want een beetje daarna kreeg hij terug telefoon van zijn vrouw. Zij had blijkbaar kunnen meeluisteren wat er allemaal in de wagen door de Walter is verteld, heb dat maar voor. Grote hilariteit in de wagen.
    Alles verliep verder zeer voorspoedig doch met onze vertaging van deze morgen was de klok al 20 uur gepasseerd. Het was iets na 20:30 u dat wij ons hotel in Bordeaux bereikten en het avondeten zou nipt zijn. Aangekomen, bagage in de kamers gezet en direckt aan tafel was de boodschap. Enfin, wij hebben gegeten en hebben ons daarna op het terras gezet voor een servessa. Blijkbaar heeft dienen garcon géén opleiding gehad om een pint te tappen, jonges dat duurde en duurde en dan hoe was ze getapt??? Dit was voor ons het teken wanneer hij verscheen om direckt een volgende te bestellen daar de klok anders voorbij 10uur zou zijn en dan, ja dan is de bar gesloten.
    Er werd nog wat nagepraat en heel wat afgelachen, geloof mij vrij.
    Wij waren nieuwsgierig naar Marina en Andre, en belde Marina. Géén verbinding te krijgen maar ja als je naar de GSM belt van Marina kom je bij Paul Keynen terecht. Bel ja naar Paul Keynen dan kom je bij Marina terecht, je moet het maar weten. Zij was echter niet bereikbaar en hebben dan maar een boodschap ingezongen om ons iet telaten weten.
    Ons Suske kreeg telefoon van zijn Suske en daar was dan de mededeling dat Marina en Andre vastzaten op de vlieghaven van Madrid en pas morgen voormiddag zouden vertrekken.
    Voor de laatste dag morgen is de volgende afspraak gemaakt
    .
    Wij ontbijten om 6:30 uur zodat wij rond de klok van 7 uur kunnen vertrekken voor een rit van 1100 Km
    Wij stoppen zoals vandaag 3 keer om te eten , te plassen en te tanken ( of een Gyuke of Walterke te doen)
    Wij hopen om rond 21:30 a 22 uur terug in Berlaar te zijn.
    Ik zal alleszins iemand verwittigen waneer wij in Mechelen de weg naar huis zullen nemen.

    Dat was het dus voor dit blog.
    Het is mijn laatste geweest voor dit hele mooie avontuur.
    Tot morgen misschien, en aan allen bedankt voor de reacties en jullie intresse

    Vele groeten Paul Huybrechts

    30-07-2010 om 06:47 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    28-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We zijn er bijna, maar nog niet helemaal
    Hallo iedereen,
    Het is nu 7:20 u in de morgend. Alles is gepakt en gezakt en gaan ontbijten en dan
    Ja dan op weg voor de laatste 68 km naar Santiago De Compostella.
    Het is tot hier toe zeer mooi maar ook zo lastig geweest.
    Bij aankomst zal ik dit op deze pagina vermelden
    Bedankt voor de fijne reacties en tot straks

    Paul

    +++

    Lap... 't Is weer zo... Ik ben hier nog maar net... Heb net kennis gemaakt met iedereen.... en wordt reeds gebombardeerd tot "blogmaster"....

    By the way... my name is Johnny.... maar de dames mogen "schatteke" zeggen zenne...

    't Is woensdag 28-7... en Magna en ikzelf zijn vanochtend vertrokken in Lugo om de berggeiten in te halen In Santiago De Compostela...

    Op zo'n 25 km van CompoSTELLA pikten we eerste de 2 Paulen op (vermoedelijk hadden die weer de eerste 10-15 km kop gedaan) ... daarna de geweldige Guy, de Jos, dan de Koen in het gezelschap van Wim, Walterke, Fred... mijne favoriet Paul die was weggesprongen naar de 2 koplopers: Dirk en Swa...

    Eerder die dag waren ze vertrokken in Palas de Rei in de mist.... Een dikke soep dreef rond de Galisische bergen... Wat gevreesd was, werd bewaarheid: dezelfde ellende als de dag voordien... Klimmen, een beetje dalen, veel klimmen, nog een klein beetje dalen, nog meer klimmen, een heel klein beetje dalen, en enorm veel klimmen en heeeeeeeel weinig dalen... (Oh was ik maar... bij moeder thuis gebleven....)

    Ondanks de slechts 68 km werd het een niet te onderschatten "nerveuze" rit. De Jos reed nog eens plat... maar volgens boze tongen was het zijn eigen stomme schuld... maar het zal wel aan het slechte wegdek gelegen hebben zekers........... (?????)

    Toen we onze "repatrieerders" tegenkwamen (Johnny + Magna) vonden we dat we een pintje verdiend hadden... De ideale manier om te hergroepren zodat we als één team Compstela zouden binnenrijden...

    EEN EMOTIONEEL MOMENT... geloof me... EEN EMOTIONEEL MOMENT IN 'T QUADRAAT

    Rechtstreeks naar de Basiliek voor een enorm profesionele fotosessie in het bijzijn van mister Holy Jacobus himself... Onze aankomst ging niet ongemerkt voorbij. Respect !!!! Op gans de trip geen enkele fietserclub gezien... Eenzame fietsers wél ja... maar in groep....NIE dus

    Hoogtepunt was de plaatselijke reporter van radio Compostela die nieuwsgiering een intervieuw kwam lospeuteren in 't Spaans dan nog wel... Ons Magna heeft ons hier gered...

    Voor sommigen was het een hoogtepunt, voor anderen een fait divers... voor nog anderen de zwaarste col die ze hebben moeten beklimmen: HET BEKOMEN VAN HET  DIPLOMA! Daarna een bezoek aan de indrukwekkende kathedraal (wie is er gaan biechten?...) en natuurlijk een lekker pintje (en nog één en nog één). Ze hadden het verdiend...

    's Avonds een emotioneel avondmaal. Paul H. zag zijn droom, en de droom van zijn gabber Paul K. in vervulling gaan en bedankte iedereen met een gewaardeerd aandenken... Links en rechts werd een traantje weggepinkt... (bekijk vooral de videobeelden die de Swa gemaakt heeft....)

    Het werd een avond, poëtisch ingeleid door André. Met dank voor zijn  en Marina's dichtkunst.

    Hoe de avond verder zal evolueren, weten we niet...  We onthouden vooral dat de Limberugers die we ontmoet hebben.... SNELLER KUNNEN STAPPEN DAN ZE KUNNEN PRATEN.....

    Groetjes
    Johnny geassisteerd door Koen en Magna

    28-07-2010 om 22:47 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.19 de Dag Hup op weg naar Compostella
    Hallo iedereen,
    Het is nu 7:20 u in de morgend. Alles is gepakt en gezakt en gaan ontbijten en dan
    Ja dan op weg voor de laatste 68 km naar Santiago De Compostella.
    Het is tot hier toe zeer mooi maar ook zo lastig geweest.
    Bij aankomst zal ik dit op deze pagina vermelden
    Bedankt voor de fijne reacties en tot straks

    Paul

    28-07-2010 om 07:20 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    27-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 18 Villa Franca Del Bierzo - Palas Del Rei 128 km
    Hallo Iedereen,
    Wegens de enorme snelheden en het wegdek in Spanje werd de Wim deze morgen geconfronteerd met een versleten loopvlak van zijn achterste buitenband. Noodgedwongen moesten wij het vertrek uitstellen om de Wim de kans te geven om dit euvel te verhelpen. Swoike Kerchofs en de Paul Keynen voelden zich geroepen om deze klus te klaren.
    En dan, het ontbijt stelde zeer weinig voor, niet tegenstaande de kamers en het hotel op zich zeker in orde was waar weinig viel op aan te merken.
    Ook het avondmaal was dit in orde, wel op zijn Spaans  ( het kan niet snel genoeg opgediend worden en alles wordt op de tafels gesmeten.)
    Dan de rit, oei oei oei, wij zijn geginnen te klimmen vanaf de eerste meter en wij waren nog aan het klimmen bij aankomst.
    Ik verklaar mij nader.
    De eerste km gingen wij gastatig omhoog 1 a 2 % gedurende een 12 tal km. Wij wisten wel dat wij naar een hoogte zouden moeten gaan   de van om en bij de 1300 m , wil zeggen, een hoogte verschil overwinnen van om en bij de 800 m. Die 1 a 2 % maken de zaak niet, al hoewel een drietal spaanjaarden met de moutinbike in ons wielzog kropen.
    Dan begonnen wij aan de klim zelf. Dik 22 km omhoog met stukken van 5 6 7 8 9 % met op het laatste een toetje van 13 tot 14%; De temperatuur was ondertussen gestegen tot 27 graden. Monsieur Cannar heeft de laatste twee km afgelegd op een lekke band en na de herstelling terug op weg. Wij dachten dat wij boven waren, amaai mijn oren. Telkens daalden wij een 275 m om dan terug omhoog te moeten kruipen zodat wij telkens boven kwamen met namen van cols en hoogtes van boven de 1300m. Geloof mij gerust , het was zware kost. De afdalingen waren kort tot wij de laatste van de vier cols passeerden. Een zeer mooie lange afdaling schoof onder onze wielen voorbij waar snelheden gehaald werd tot 65km per uur, km aan een stuk. Dat voorspeld weinig goeds voor de volgende en laatste 59 km.
    Na even een rustpauze te hebben ingelast met een Pla de jour, echt smakelijk aan 10€ de man, in een plaatselijk retaurantje wij terug op weg. Terug omhoog klauteren en het zou niet meer stoppen tot wij aan het hotel zijn aangekomen.
    Onze boskakker heeft de laatse dagen de natuur niet meer opgezocht maar monsieur Cannard des te meer. Op een gegeven moment bij het paseren , juist naast de grote baan, hoorde ik iemand roepen ," ik kom ben effen een Walterke aan het doen". Monsieur Cannard zat naast de grote baan in een uitgeholde boom zijn ding te doen. Had hij niet geroepen is had hem niet  zien zitten. Na even een rustpauze in de schaduw te hebben genomen om iedereen terug voor even op zijnen positieven te laten komen, kreeg de Paul H. telefoon van Marina met de mededeling dat zij ongerust zaten te wachten op ons, wat bleek, we moesten nog 1 km verder fietsen en we waren herenigd, een koel drankje en een perzik deden wonderen. Vol goede moed vertrokken we verder in de hoop dat de laatste 30 km niet meer omhoog gingen.......... amai.......het bleef maar duren op (lang), af (iets minder lang), en maar stoempen, elke keer de moed erin houden met de gedachte : nu is het de laatste keer.....maar deze zin hebben we dikwijls moeten herhalen. Op ongeveer 15 km van het einde de hele groep nog eens laten samen komen om samen door het geitestraatje te rijden ( dit is de straat waar alle pelgrims door moeten om tot in Compostella te geraken) en dan in gestrekte draf, dachten wij maar de werkelijkheid was tot daar klauteren) tot in Palas de rei, onze begeleiders hadden daar een goed cafeetje gevonden waar onze pelegrino's één voor één toekwamen, wederom deden Andre en Marina een goede daad : de dorstigen laven (we zijn hen zeer dankbaar !!!) Op dat terrasje zat ook een Australische die onzen boskakker ne nieuwe naam gaf : "litle chicken", de sfeer zat er goed in, en na nog wat nagepraat te hebben over DE KONIGINGENRIT, reden we naar ons wederom knappe hotel, om nu gaan te eten en daarom sluit ik nu af , met de beste groeten aan iedereen aan het thuisfront.

    Greetz....de Paul H. en de Wim D.B.;;;;;;;;; tot morgen in COMPOSTELLA

    27-07-2010 om 23:45 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dag17 Santa Maria Del Paramo - Villa Del Bierzo 144 km

    Hallo , De Wim hier,

    Nadat Paul H. gisteren de rit gewonnen heeft, hebben we gisteren nog een klacht ingediend bij de leiding wetende dat Paul K. ons verkeerd stuurde zodanig dat Paul H. kon winnen, en dat nu juist deze 2 mensen de leiding hebben kan je raden dat er nog hevig gediscuteerd is na afloop !!!!!!!!!! Na weer lekker gegeten te hebben ( maar altijd zo laat in Spanje, en ook alles wordt in een razend tempo opgediend) en nog iets gedronken te hebben bij een Spaans avondweertje hebben we vroeg onze bedden opgezocht omdat de rit van vandaag als een bergrit bestempeld werd ! Iedereen zoals de vorige dagen op tijd op post, goed morgenmaal genuttigd en fietsen buitengehaald........mol ??????.......Swa : plat, Koen : buitenband stuk !!!
    Vertrokken we in gestrekte draf ( als we konden door fietsen, want op een bepaald moment moesten we een spoorweg over, maar hoe ?, via een steile ijzere brug met wel 6 bochten van 90 graden erin kwamen we boven, om langs de andere kant op dezelfde manier naar beneden te rijden : dit was kunstfietsen op grote hoogte) onder leiding van de 2 Paulen naar de berg waar elke pelgrim zijn steen aan het kruis ( boven op de col) kan achterlaten, dewelke symbool staat voor zijn verdriet. Het was na ongeveer 37 km dat we eraan begonnen en het zou duren tot km 62 dat we boven waren, dat wil dus zeggen 25 km bergop en ik kan u verzekeren, er kwamen steile stukken in, maar eens op een hoogte gekomen van 1505 m was het toch emotioneel om het kruis te zien staan in al zijn glorie, prachtige uitzichten waren er ook te zien, en ook vele wandelende jonge pelgrims kwamen we daarboven tegen. RESPECT VOOR DEZE MENSEN.
    Boven op de top weer lekker gegeten en dan de afdaling aangevat.......het was een lange spectaculaire en gevaarlijke afdaling waarbij zowat iedereen ( behalve Dirk W. en de flying Keynen) krampen kreeg in zijn handen en armen tot bijna achter zijn oren maar waarbij er ook geen enkel risico genomen werd en we met zijn allen veilig beneden geraakten. Beneden aangekomen bleek dat Dirk W. voor de 3de keer vandaag plat reed achteraan, daar hij met een wiel van de Paul H. aan het rijden was besloot hij om toch maar zijn eigen tikkende wiel terug te steken om naar het hotel te rijden. Ondertussen was het 37 graden geworden en werden we op 15 km van het einde verrast door onze begeleiders met een.....lekkere frisse magnum, en smaken dat het deed........bedankt voor het schitterende idee.
    Terug vertrokken, werd zoals de laatste dagen het tempo nog een beetje verhoogd, wetende dat het dan nog een golvend parcours was, gebeurde het onvermijdelijke, de groep in stukken en aangekomen in ons hotel bleek dat we 3 mannen die tussen de 1ste en de laatste reden kwijt waren, Marina terug het straat op in de hoop dat ze onze verloren schapen ergens zag, na een tijdje de Swa en ik ( de Wim) terug onze fiets op om ze te gaan zoeken en na enige tijd kwamen de Koen, de Walter en de Fred ons tegemoet gereden, de mannen hadden een verkeerde afslag genomen, wij blij dat iedereen terug bijeen was en dit onmiddelijk gevierd met een grande cervessa !!!
    Wederom prachtig hotel met lekker eten ( de meesten zullen zwaarder terugkomen dan ze vertrokken waren !!!!), vroeg in onze nest gekropen omdat de laatste grote rit zich wederom als zwaar laat beschrijven, maar ik ben er gerust in dat zonder pech iedereen het einde, dat stilletjes aan in zicht komt, zeker zal halen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Zonnige groetjes aan de thuiszitters..................Wim

    P.S. Wegens internet problemen zal dit verslagje een dag later de bezichtigen zijn ...SORRY !!

     

     

     

     

    27-07-2010 om 20:15 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 16 Carion De Los Condoz - Santa Maria Del Paramo 124, 5 km gemiddelde 27,1 km/uur
    Hallo iedereen,
     Ik ga onze naam veranderen denk ik. In plaats van het ZZ cycling team ga ik beter naar de naam Het Zz flying Cycling team.
    Deze morgen stonden wij op met een stralende licht blauwe hemel zonder één wolkje, een aangenamen temperatuur van omen bij de 19 graden.
    De wind stond gunstig, zekers niet in het nadeel maar lichtjes schuin mee.
    Gisteren avond lekker gegeten in het Monestairo. begonnen met een lekkere Lasangna, Dan een Cannard bil, neen niet de bil van onze monsieur Guy Cannard, zou trouwens géén mals vlees zijn van zijn aangespierde billen, begeleid met lekkere wijn en afgesloten met een lekker taartje als toetje.
    Persoonlijk heb ik gisteren geprofiteerd van de relatief rustige rit. we zijn de Pyreneeen uit en de wegen gaan nu wel op en af maar niet zo hevig dat je kunt spreken van echte beklimmingen. Het is wel zo dat er pittige stukken tussen komen van een paar km lang van 5 a 6% en dat is ook niet niks geloof mij vrij.
    Maar de dagen vorderen en we werden, jaja alleùmaal, een beetje sterker. Een semi klasiekerke in Belgie, is voor ons nu een ritje rond de kerketoren geloof mij vrij.
    Toch even wat ongerustheid bij monsieur Cannard. Hij heeft de voorbije nacht een keer of 5 of zelfs 6 een intern Walterke moeten doen. Gevolg vlichaam leeg en zekers géén goed gevoel. Tourista misschien toegeslagen. Enfin hij heeft toch het zeer smakelijke ontbijt tot zich genomen.
    Het parcours zag er zeer goed uit. Niet te lastig met een gunstige wind.
    Na het gebruikelijk tafereel, opstaan, wassen, poepke insmeren ( ieder het zijn ) beentjes insmeren , aankleden, bagage inpakken , baggae inldan ontbijten en ga zo maar door en  uiteindelijk de fietsen op voor de volgende ettappe.
    Zoals gewoonlijk in en de Paul Keynen namen de eerste 15 km voor onze rekening.Ik had het zoien aankomen bij het bestuderen van de komende rit. ge kunt haast niet verloren of verkeerd rijden. Rechte stukken van 15 of 20 km waren géén uitzondering. Neem daarbij de eerste 30 km in zeer licht dalende lijn en de wind mee hadden wij het eerste uur een gemiddelde van om en bij de 28 km per uur. Na goed 47 km onze eerste stop. Daar bleek al dat monsieur Cannard geen gemakkelijke dag zou doormaken. Zijn lichaam voelde leeg aan en alles deed een beetje pijn. Hij nam wat voedsel tot zich maar moest al zeer snel onzen boskakker achterna gaan doen en een plaatsek zoeken om zijn Walterke te doen. De Walter kon zich toch niet laten kennen en ging ook zijn plaatske in de natuur opzoeken. Ik heb hen nog gezegd , ga met 2 tegelijk dan kunt ge rug tegen rug zitten, is wat gezelliger.
    Na goed gegeten te hebbenwij terug op weg. 
    Wederom zeer lange op en af gaande rechte wegen al waerden deze nu wel wat pittiger. Wij passeerden de graanschuur van Spanje. Ge moet dat zien, een oneindige lange rechte weg voor U. Op een gegeven moment denk je dat je recht de hemel in rijd en dat er daar achter niets meer is. links en rechts zie je niets anders, zover als je kan zien enorme graan velden die ze nu aan het maaien zijn met af en toe een stukje verld dat bezaaid is met zonnebloemen die zoals in Frankrijk hun hoofdjes lichtjes naar beneden hangen om ons als het ware nederig te begroeten voor onze pelgrimstocht. Echt intersant om te fietsen, nee, voor mij veel te eentonig. Steeds in dezelfde houding begint alles pijn te doen. Rug, poepke, schouders, kortom, je zag ze allemaal even recht op de trappers gaan staan om even een andere houding aan te nemen. Wat is het dan pijnlijk om terug je zitvlak op het zadel tye plaatsen.
    Niets aan te doen, hier is géén enkele andere mogelijk om gebruik te kunnen maken van kleinere wegen om wat afwisseling te kunnen brengen. er liggen er gewoon géén andere.
    Na goed 89 km onze tweede stop. Aan een naftstion, is gewoon de enige mogelijkheid, was er een parking waar onze begeleiders zich hadden opgesteld. Zij hadden blijkbaar een bakker leeg gekocht en zij verasten ons met zeer lekker koffiekoeken.
    Het gemiddelde van deze rit lag nog zeer kort bij de 27 km per uur. Hup, op weg voor de laatse 35 km. Ik had hun verwittigd, de eentonigheid zou verder blijven duren. nog een 12 km rechtdoor , dan even links af en dan de laatste 20 km ook rechtdoor. Wij waren pas weg of anderen die een GPS op hun fiets hadden staan kwamen mij vragen ofdat hun toestel niet stuk was daar er al km lang slecht één lijn te zien was. Ik stelde hun gerust en toonde hun dat het bij mij ook zo was.
    Onderweg kregen wij biuten onze enorme korenvelden ook nog wat groepen ooievaars te zien die blijkbaar hun maaltijd aan het zoeken waren in de afgemaaide koerenvelden. Dan weer was er een zeer dikke slang te zien die over het hete asfalt zijn weg aan het zoeken was ( Swoike Kerchofs heeft blijkbaar arends ogen want ik heb ze niet gezien. Dan weer plotseling een gevecht van een 3 tal roofvogels ( arenden, gieren of iets dergelijks die een rondje aan het boksen waren vlak in ons gezichtsveld. Dit gepaard gaande met om de 10 of 15 km een klein dorpje gaf toch een klein beetje afwisseling aan deze eentonige reisweg.
    Plotseling waren de korenvelden verdwen en doken de wijngaarden op. ik zal als ik thuis ben deze streek eens gaan opzoeken. Zo plotseling als ze opdoken verdwenen de wijngaarden en verschenen er loofbossen. Op goed 15 km van ons einddoel een drukte van jewelste naast de rijbaan. Een groot recreatiepark was de aanleiding. Dit is maar het bewijs waar de Spanjaarden vertoeven daar wij ze onderweg bij het doorkruisen van de dorpjes ons allen afvroegen waar ziiten de bewoners, wij zien er géén, hier dus blijkbaar.
    Even verder aan de linkerkant een Camping vlak naast de rijbaan. Blijkbaar zwemmen de meisjes hier in monokinnie. Was een prachtig gezicht waar de eersten meer hebben van genoten dan de anderen die in het wiel zaten. Ik zelf had meer oog voor het sillouet van bergen die steeds meer nadrukkelijk voor ons opdoken.
    Dit is voor morgen waar wij wederom zullen over moeten kruipen.
    Dan op goed 5 km van het einde. Paul Keynen vrioeg me ofdat ik,vandaag de etappen zou willen winnen. Oke afgespreken. bij het binnenrijden van ons einddoel riep Paul Keynen onze navigator van dienst de Swoi Kerchofs toe, deze wilde recht af, de volgende straat nemen. zij rechtdoor en ik , zat achteraan, sloeg rechts af zodat ik met enkele seconden voor hun het eiddoel bereikten zodat mijn plaats in het klassement, ik sta bij de eerste 10, waarschijnlijk zal kunnen behouden blijven.
    Aangekomen met een gemiddelde snelheid van 27,1 km per uur mag ik wel zeggen dat het vandaag een vluchtkoers was. De snelste etappe van de voorbije 16 dagen.
    Dit was het voor vandaag.
    Nog allen bedankt voor de fijne reacties die wij elke dag doorlezen en persoonlijke boodschappen worden eveneens persoonlijk doorgegeven.
    Jhon , blijkbaar heeft U ook plezier. Je hebt de groeten van ons allen en wij zien U over enkele  dagen of je moest wederom een verassing in petto hebben zoals in FrankrijkDe groeten van ons allen  aan iedereen die dit blog bezoekt.
    Wij kijken er naar uit, het is bijna ( helaas) voorbij.
    Asioa Amigos, tot morgen

    25-07-2010 om 18:36 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    24-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 15 Los Toùilares - Carion de Los condes 119 km
    Hallo iedereen,
    Gisteren een rustige avond gehad. Hotel lag een 11 tal km van de rand van de stad Burgos, dus het was in het hotel blijven.
    Na de toch redelijke zware rit van gisteren begind iedereen stillaan toch ook de vermoeidheid te voelen.
    Niets aan de hand, het einde is in zicht. het was een prachtig hotel met een gek van een garcon. Wanneer wij gewassen en gestreken waren even de bar in om een verdiende servessa te nuttigen vooralleer aan te schuiven voor het avondeten. Bleken er daar ook een paar Belgen te verblijven die ook de Camino aan het fietsen waren maar dan wel op zijn Liers ( Zij waren van Lier), de wereld is klein zoals ge ziet.
    Zij waren hier met hun vrouwen die met de auto volgden. Vandaag hadden zij een rit op het prgramma staan van 200 km waarvan zij er een 100 tal met de wagen zouden doen en wij, wij doen allens met de fiets. Zij waren trouwens vertrokken aan de Frans Spaanse grens.
    Zij waren vooral geinterseerd in ons parcours en dan , zo ben ik , heb dan maar even de laptop naar benenden gehaald en hun ons parcours laten zien. Zij stonden vol; bewondering dat wij zulke wegen zouszn volgen, voor hub totaal onbekend.
    Terug naar de orde van de dag. Bij het ontwaken leken de weersomstandigheden er zeer goed uit te zien. de zon verdeelde haar eerste zonnestralen en de hemel zag er niet bewolkt over. Mijnn maatje had slecht geslapen door het drukke verkeer op de route National die juist naast ons hotel lag.Zelf heb ik wer weinig last van gehad.
    Naar beneden voor de dagelijkse sleur om de bagage terug in te laden en daarc bleek er eentje die zich helemaal niet goed voelde. Een beetje teveel servessa denk ik , maar wat er juist aan de hand is geweest weet ik niet, trouwens hijzelf ook niet. Bij het ontbijt, een Croique messieur , een verse appelsien , een glas vers fruitsap en een tas koffie met voor elks nog een geroosterde boterham met konfituur en een garcon die steeds maar sprak van jamjam jamjam bevestigde mijn vermoeden dat er de avond tervoren in de bar wel degelijks iets heeft plaats gevonden waar ik géén weet van had. Wat, ik weet het eingenlijk nog niet.
    Wij op weg voor onze rit. De temperatuur sloeg echter een beetje tegen, amper 11 graden en de wind lichtjes mee. Dus de regenvestjes, windvestjes en trui met lange mouwen maar aangetrokken.
    Het parcours zou vandaag redelijk vlak zijn , als ge hier 1 a 2% omhoog ook vlak mag rekenen. ik en mijn maatje Paul Keynen zoals elke dag de eerste 15 km voor onze rekening. Viel zeer goed mee, steeds in dalende lijn  over de Route Natioale.
    We reden dwars door de grote stad Burgos, dat viel tot de GPS van de Keynen uitviel. Batterijen plat , niet tegenstaande ik ze een hele nacht had opgeladen. Ik heb het sterk vermoeden dat het hotel een besparingssysyteem heeft voor het verbruik van water en elektriciteit en daaarom de de batterijen niet zijn opgeladen. Ik zal zien wat het dezen avond geeft, maar 4 batterijen in een keer stuk, dat geloof ik niet.
    In Burgos moesten wij links af over het water doch de brug was weg. Hola , Hola, de Swoi naast mij en ieders op zijn GPS gekeken. Even een toerke rond en wij hadden al gauw een andere weg gevonden die ons terug op het juiste spoor zette.
    Dit alles maakten dat wij het eerste uur bijna 27 km hadden afgelegd, en dit over de Spaanse wegen juist na de uitlopers van de Pyreneen, geloof mij ge moet het maar kunnen na 14 slopende dagen.
    Na goed 48 km onze eerste stop aan een zeer mooik pleintje aan een XI eeuws kerkje. Diegenen met de jamjam van gisteren avond had niet al teveel zin om iets tussen zijn tanden testeken , maar toch hij heeft wel iets binnen gewerkt zodat hij de nodige krachten kon opdoen voor de verdere rit. De anderen lieten het zich smaken en de temperatuur was intussen wel wat opghelopen. De WXalter heeft zijn dagelijks walterke gedaan tegen de muur van de omheing van het pleintje in een zeer smal steegje. hij dacht dat wij niet wisten waar hij zat maar toch, aan ons ontsnapt niets.
    Na wat gelachen , gegeten en gedronken te hebben terug op pad. Onze begeleiders kregen de opdracht om een nieuwe stop te houden op goed 95 km. Bij het vertrek krgen we onze dagelijkse boterham klimwerk voorgeschoteld. Wel niet zo steil en zolang als de dagen tervoren maar ja, 3 , 4 , 5 % een km of drie is toch wat zekers als de snelheid in de groep gehandhaafd word. De jasjes werden één voor één in de wagen gedropt omdat de zon begion te branden op de ruggen. 29 graden, wat een verschil met deze morgen.Zo was de groep al snel uiteen, de berggeiten vooraan, de muilezels achteraan. Géén nood ze berggeiten wachten de anderen steeds op en na goed 91 km stond Marina Een Andre ons op te wachten voor onze tweede stop.
    Dit bleek op de plaats te zijn waar wij de provincie Burgos verlieten en de Procincie Palletia binnen reden , op een plelitje waar de Camoino riutes samen komen. , je zag het veel wandelaars die deze Caminaote voet aan het afleegen waren, anderen met de mountenbike, anderen met een gewone fiets en zelfs met een moto.,
     Wij waren amper een paar km terug op weg en toen, psssttttt   platten band vooraaan voor de Koen Sels. De Swoi vliegensvlug deze band hersteld en wij op weg voor de laatste 31 km. Met de wind in de zeilen en niet al te veel klimwerk maakte dat wij zeer voorspoedig ons hotel bereikten. Tijdens dit stuk hebben wij vele wandelaars gezien die over de speciale wandelwegen deze Camino lopen. ik heb bewondering voor deze mensen. in deze hitte, lichtjes bergop, een doek over hun hoofd om hen te beschermen tegen de felle zon jongens jongens wat moeten die afzien.
    Ons hotel , een oud klooster, een Monasterio. Mooie accomodatie en het eten zullen wij afwachten.
    de wandelaars die de echte Camino lopen zullen het met veel mider moeten doen als ik de plaatsen heb bekeken waar zij tercht kunnen om iets te eten te drinke of te overnachten. (Staat aangegeven met wegwijzers en wij zijn er een paar gepasseerd. Stel er niet teveel van voor. ik denk dat wij in achtertuin veel betere en mooiere hokken hebben staan
    Wij kunnen maar eerst op 21 uur gaan eten, morgen het ontbijt pas om 8:30 uur dus een zeer goede rustdag kan dit worden.
    Allemaal is goed en wel gezond en goed gehumeurd
    Dus tot morgen
    Aan iedereen de beste groeten van heel de groep.
    Daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag

    24-07-2010 om 17:36 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    23-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 14 Laguardia - Los Tomilares
    Hallo iedereen,
    Hier het verslag van de 3de pyreneenrit op rij.
    Na een zeer rijke maaltijd (reeds vermeld door onze president, ook wortel genoemd sinds korte tijd) zijn we het wondermooie Laguardia (ook Luguardia genoemd) gaan bezoeken.  Het is een ommuurd stadje met nauwe straatjes en een mooi binnenplein.  De wandeling duurde exact 15 minuten toen ons oog op een plaatselijke bar en schone viel.  Na een paar consumaties (!!!) zijn we terug  naar het hotel gegaan (we moesten van de hoteluitbater om 11 uur binnen zijn).  Toch nog even vermelden dat een vol glas wijn 60 cent kostte en er ook overheerlijke tapas te krijgen waren voor een prijsje.  Vooral dat eerste vonden de Fred (alias Suske) en den André geweldig nieuws.  Toen ook nog bleek dat achteraf een hele fles wijn in het hotel  maar vier euro kostte, kon bij de Fred de pret niet op.  Groot was dan ook zijn ontgoocheling toen bleek dat ook de Koen vier euro had betaald voor dezelfde fles.  Voor alle duidelijkheid : een fles wijn kostte 8 euro in het hotel.
    Moe maar zonder dorst konden we dan ook onze kamer opzoeken.
    Na alweer een verkwikkende nachtrust (al dan niet met oordopjes)  en een overheerlijk ontbijt konden we de weg op voor de koninginnerit van onze Compo-STELLA missie (let vooral op de woordspeling).

    Iedereen was verwittigd dat het een zeer zware rit zou worden, en dat hebben we ook aan de lijve ondervonden.  Na een frisse afdaling van een tiental km en daarna een golvend parcours zijn we aan onze eerste klim van de dag begonnen met veel moed en vooral volharding.
    Er werd gekreund en gezwoegd (Fred vroeg zich nog maar eens af wat hij hier kwam doen) maar we geraakten allemaal zonder (grote) problemen boven.

    Na een afdaling van ongeveer 15 km en een korte (???) maar pittige klim zagen we opeens Marina en den André verschijnen zoals een Fata Morgana in de woestijn, maar dan in het echt.  De vitamientjes, worsten met mosterd, Spaans brood (eindelijk was het Frans brood op) en natuurlijk de choco voor onze vriend Wim (van de diétiste natuurlijk) en Spaanse bananen gingen er als zoete broodjes (?) in.  Waarschijnlijk is het in de vorige blogs al wel eens vermeld, maar ik kan het niet genoeg benadrukken : Marina en den André zijn van goudwaarde voor ons, zonder hen geen Compostella voor ons.  Laat ze in Berlaar al maar beginnen met het oprichten van een standbeeld, dat kan gezien hun politiek verleden toch niet zo moeilijk zijn hé Walter Horemans.

    Dan kwam de melding van de Flying Keinen (zijn nieuwe roepnaam) dat we na een vijftiental km gingen beginnen aan 30 km klimwerk weliswaar verdeeld over 4 klimmekes.  Allé, begint er maar aan.  De Walter was blijkbaar niet in zijn gewone doen, want na een rijke maaltijd had hij nog steeds zijn Walterke niet gedaan.
    Ondergetekende (GC, ik ken mijne bijnaam in deze groep niet) zette zich met den Dirk mee aan kop om de hele groep af te zetten aan de voet van de klim.  Na het volgende dorp Santo Domingo, mooie naam hé, begon de weg stillekesaan op te lopen.  Ik begon dit reeds zeer snel te voelen maar den Dirk blijkbaar niet.  Enfin, na 22 km dacht ik, wanneer zijn we nu eindelijk aan de voet van de klim.  Toen bleek dat we er al een stukje op de klim zaten.  We hebben dan maar ons regenpakjes uitgedaan (voor de afdaling ???) en zijn er aan begonnen.  Opeens waren we den Dirk kwijt; bleek al gauw dat hij een Walterke gaan doen was.  Na een mooie klim (qua uitzicht) werden we bovenaan verrast door onze begeleiders met drinken en meloen.  Wat een feest toch na al dat klimwerk.  Na een sigaretteke of twee zijn we dan verder en verder en verder blijven klimmen (we moesten er immers nog 3 afwerken) om dan uiteindelijk rustig in dalende lijn naar Burgos te fietsen, dat dachten we toch.

    Wat er toen gebeurde weet ik eigenlijk niet zo goed maar één ding weet ik zeker : iedereen wilde blijkbaar deze koninginnerit winnen.
    Ik kreeg de opdracht om de lont aan het Stellavat te steken en we gingen in razende vaart de laatste tien km in.  Ik had eigenlijk na een drietal km al geweldig veel spijt van wat ik veroorzaakt heb, maar ik kon niet meer terug, ik wilde eigenlijk ook deze rit wel winnen.

    Alle gekheid op een Compostellastokje en eigenlijk ook om het thuisfront gerust te stellen, het enigste gevolg van deze spannende finale was dat we een halfuurtje eerder binnen waren dan gepland en we er dus ook ene meer gedronken dan gewoonlijk, niks dan voordelen eigenlijk.

    We zijn hier weeral met ons gat in de choco gevallen, een prachtig hotel met de welklinkende naam "Camino de Santiago".

    Weeral een pluim op den hoed van onze organisatoren.
    Ik krijg nu wel heel grote honger na deze blog, maar ik twijfel er niet aan dat ook hier mijn stoutste dromen (weliswaar over eten en drinken) zullen vervuld worden.

    Tot schrijfs.

    23-07-2010 om 20:28 geschreven door polidorie  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 06/09-12/09 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!