Inhoud blog
  • rustperiode
  • 23.02.2013 EINDE ZATERDAGWANDELINGEN
  • 09.02.2013 Wandeling 217 KESSEL-LO , 9,5 km; 2.15 uur
  • 12.01.2013 Wandeling 216: SINT-PIETERS-RODE, 10 km; 2.15 uur
  • 29.12.2012 Wandeling 215 BOKRIJK-GENK 9,5 km; 2.15 uur
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    zaterdagwandelingen

    03-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Sinds een drietal jaar trekken we met twee 70-plussers om de veertien dagen , de zaterdag, vanuit Kortrijk naar de Ardennen.
    De bedoeling is er een dagwandeling van 10 tot 15 km te maken. Dat houdt ons fit.
    We maken gebruik van trein ( € 4 heen en terug) en het Waalse busvervoer Tec (gratis). ( de aangegeven prijzen gelden alleen voor 65+ sers.)
    De tochten halen we uit: GR-wandelboeken, wandelgidsen en op internet.
    De bedoeling is vanaf 2006 van iedere tocht een kort verslag te brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.14.01.06 wandeling 73 PLATEAU de HERVE 14 km 4 uur
    We beginnen onze tocht reeds om 8.30 uur aan het station van Nessonvaux. Het belooft een mooie dag te worden, een weinig vorst (houdt de grond hard) en een stralende zon.

    In de omgeving moet er ergens een wandeltocht gepland zijn want we ontmoeten vrij veel  (afzonderlijke) wandelaars. Voor 4/5 deel bestaat ons parcours uit een GR-route, wat inhoudt dat we zowat 3 maal een sterke klim en evenveel steile afdalingen te verwerken krijgen.
    Halverwege lopen we langs een schaduwrijke holle weg door een flinke laag sneeuw. Wanneer we bij het prachtige kerkje van St.-Hadelin met een interieur van 1676 komen blijkt dit jammerlijk genoeg gesloten te zijn.
    De slotafdaling naar Nessonvaux is een ware kuitenbijter met zowat een 100 tal trapjes op ongelijke afstand en verschillende hoogte. Gelukkig vinden we in de omgeving van het station een café om op adem te komen en ons wat op te frissen.
    Tegen 16.15 uur staan we terug in het station van Kortrijk na een wandeling die zeker de moeite loonde. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.28.01.06 wandeling 74 NAHTSIEF (Eupen) 10 km 2.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Bij het station van Kortrijk wijst de thermometer -6°C aan. Bij het verlaten van de bus bij de laatste halte voor de Duitse grens meten we nog steeds dezelfde temperatuur maar hebben we er een laag sneeuw van ongeveer 8 cm bij en een heldere zonneschijn.
    Hier hebben we de keuze uit een 4 tal wandelingen. We opteren voor een tocht van 10 km rond het Allgemeines Venn.
    Langs een brede weg trekken we door het unieke Brackvenn. De sneeuw is er platgereden door de 4x4-wagen van de boswachters. Links van ons een D-zone ( alle toegang verboden )en verder rechts de dichtgevroren Eendenpoel. We passeren twee kruisen (Bilfinger- en Arnoldskruis ) en moeten iets verderop bij een kruispunt van wegen links af.
    Nu geen 4x4-sporen meer, wel voetafdrukken   van vroege(re) wandelaars en veel sporen van wild. De sneeuw ligt hier dikker en belemmert het stappen. De weg versmalt en gaat ten slotte over in een paar lange plankenweggetjes. We dwarsen de Getzbach over een houten   bruggetje (mooi plekje - zie foto ) en volgen dan weer een bredere  weg. De laatste kilometer  leidt ons langs plankenweggetjes doorheen het mooie besneeuwde Brackvenn.
    Prachtige wandeling. We zijn de enigen op de bus die ons naar het station van Eupen brengt.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.02.06 Wandeling 75 : CHENEE-TROOZ GR-route, 14 km 4.30 u.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De aangekondigde werken op de lijn Brussel-Namen, met de daarbijhorende treinvertragingen duwen ons de kant Luik op. De spreuk " de morgenstond heeft goud in de mond " indachtig trekken we kordaat om 8.20 uur vanuit het station van Chenée de stijgende weg op. De rood-witte merktekens van het GR-pad zullen onze wegwijzers zijn. Niettegenstaande de speciale tip in het wandelboekje lopen we eerste paadje links voorbij. Gevolg een 300-tal meter op onze stappen terugkeren.
    We krijgen het traditionele GR-menu voorgeschoteld, t.t.z. steeds maar stijgen en dalen.Zo komen we behoorlijk klimmend ( langs een kruisweg, zijn naam waardig) boven op de heuvel bij de imposante basiliek van Chrèvremont ( foto ). De deur staat gelukkig op een kier wat ons toelaat een kaarsje te branden. En dan maar afdalen naar Chaudfontaine. Geen interesse voor het Casino  of een glaasje heerlijk bronwater want we moeten ons 110 m hoger zwoegen.Tussen de kale boomkruinen door bemerken we reeds ons einddoel : Trooz. Dus dalen, maar ter hoogte van de spoorweg krijgen we nog een onverwachte klim onder de voeten geschoven om een kilometer verder terug bij de spoorweg te belanden, maar nu bij het station van TROOZ.
    Mooie maar lastige tocht.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25.02.06 Wandeling 76 ROCHEFORT-CHEVETOGNE 13 km 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We verlaten de bus bij de Lommebrug bij het binnenrijden van Rochefort.Langs de hoofdstraten trekken we door een deel van de woonkern van de stad en volgen dan de drukke rue de Dinant. (vervelend en gevaarlijk bovendien). We achten ons gelukkig uiteindelijk richting bos en Frandeux te kunnen nemen. Waar we een verlaten bosweg verwachten krijgen we echter een mooi gebetonneerde baan met behoorlijk wat verkeer onder de voeten. Een paar verweerde rood-wit merktekens doen ons vermoeden dat dit ooit een GR-pad was.
    Randeux is een mooi, tussen de bossen gelegen dorpje, met een kasteel en vriendelijke mensen.En weer slaan we een betonweg in, veel minder druk weliswaar maar nu behoorlijk stijgend. Wanneer we aan de afslag naar de oosterse kerk van Chevetogne komen ( we brachten op onze tocht van 11.02.04 reeds een bezoek aan deze oriëntale-Byzantijnse kerk ) richten we onze schreden echter naar het dorpje zelf ( foto )
    Gelukkig zijn slechts twee van de vier ruiten van het bushokje stuk zodat we toch ietwat beschermd tegen de strakke, koude oostenwind, kunnen wachten op de bus die ons naar het station van Ciney zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.03.06 Wandeling 77 : TROIS-PONTS 10 km 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Van bij de start worden we verwend. Keuze uit twee GR-routes : de 572 ( Salm ) en de 571 ( Ambleve ). Oplossing : starten met de eerste en eindigen met de tweede.
    We belanden onmiddellijk in het bos en bij de Salm. Het smalle voetpad is papperig en glibberig door smeltende sneeuw en het water van de Salm kolkt en bruist dat het een plezier is. Minder plezierig wordt het wanneer, na een half uur, hagel en later sneeuw, ons verplichten onze regenjas boven te halen.  Door de hoge waterstand van de Salm wordt het pad hier en daar overspoeld en moeten we naar hoger uitwijken willen we onze voeten droog houden. Wanneer we het water willen verlaten laat de GR-aanduiding het afweten ( misschien waren de wegmarkeerders danig onder de indruk van de schoonheid van de Salm dat ze het gewoon vergaten ?) Even verder vinden we de aanduidingen gelukkig weer terug.
    Bij het verlaten van het bos op het grondgebied   van Aisomont zwiept de sneeuw ons in het gezicht ( foto ). Een laag van een goede 10 cm belet dat we naar behoren vooruit komen.
    De Tour Leroux ( waarnaar de tocht genoemd wordt ) op 400 meter hoogte is misschien wel ideaal gelegen maar biedt, nu toch , wegens de laaghangende mist, niet het minste uitzicht op de omgeving. Jammer, dus trekken we verder en dalen af naar de startplaats van zowat drie uur geleden.
    Gelukkig is de wachtzaal van het station Trois-Ponts  open èn verwarmd zodat we droog en warm op de trein kunnen wachten.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25.03.06 Wandeling 78 : MORESNET (Capelle)- DRIELANDENPUNT, 13 km, 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het regent zachtjes wanneer de buschauffeur ons aan de Chapelle van Moresnet afzet. Dus dan maar de regenjas uit de rugzak bovenhalen en aantrekken.
    De rode brievenbus waarlangs de tocht moet aanvangen is gauw gevonden en we zijn gestart. We slingeren ons door het Preuss-woud  tot op 338 meter hoogte en bevinden ons  nu in een gebied dat vóór 1919 nog het zelfstandig staatje Moresnet was en daarna bij België werd ingelijfd. We lopen zelfs geruime tijd op de vroegere grenslijn ( afgebakend met heel wat arduinen grensstenen ) tot we bij de drie grensstenen ( Nederland - België - Duitsland ) of het Drielandenpunt  belanden, dat met zijn 322,5 m het hoogste punt van Nederland is.
    Tijd om voor de tweede maal de regenjas uit te trekken en een foto te schieten. Vanop de hoge " Boudewijn-uitzichttoren " heeft men een prachtig  uitzicht op de omgeving , maar wij trekken over Nederlandse boswegen verder. Holset-Vijlen ligt te schitteren in een lentezon en een tiental windkrachtmolens wenken ons van uit de verte.
    Op het middaguur ( het slaat precies twaalf uur op de toren van de Gemmenich-kerk ) slaan we een praatje met het thuisfront. Wanneer we de spoorlijn Tongeren-Aken dwarsen davert een zwaar geladen goederentrein , getrokken door twee diesellocomotieven , onder ons door. Wat zou die uit Duitsland aanvoeren?
    Intussen hebben we voor de derde maal onze regenkledij bovengehaald, maar wanneer we een half uurtje later in de verte de bus zien naderen schijnt alweer de zon.
    Waarlijk een tocht vol afwisseling.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.08.04.2006 Wandeling 79: GRUPONT 14 km 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We nemen de trein van 05.15 uur uit Kortrijk wat ons toelaat reeds om 09.00 uur aan de kerk van Grupont te staan . Zelfs is er op het iets verder gelegen kasteel van Burlin op deze vroege zaterdagmorgen, nog geen teken van leven te bespeuren.
    Grupont ligt zowat 250 m boven de zeespiegel maar ter hoogte van het voetbalveld van Awenne bereiken we zowaar de 400 m. Flink klimmen  is de boodschap.
    In de dorpskern van Awenne valt hier en daar wel wat fraais te bekijken. Op talrijke plaatsen ijzeren waterpompen die van geen ophouden weten en talrijke gevels in vakwerkbouw, waarlijk staaltjes van vakmanschap.
    En nu geleidelijk en dan weer steil afzakken naar de Lomme ( 240 m ). Van afwisseling gesproken.
    Het pad nadert een paar keer heel dicht de vrij moerassige oevers van de Lomme. Tussen een bed van vele dotterbloemen treffen we het mooie maar zeldzame goudveiltje aan. Stijgend en dalend krijgen we geregeld doorkijkjes naar de Lomme , die nu eens dichtbij dan weer veraf stroomt. Prachtig!
    Wanneer we dicht bij Gupont genaderd zijn ontmoeten we de ' boswachter op jaren ' die ons wat graag in het Nederlands! tewoord staat en zelfs bereidwillig poseert voor een fotootje. Dank zij zijn aanwijzingen bereiken we probleemloos het station, eindpunt van een prachtige wandeling.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22.04.06:Wandeling 80: SOURBRODT-MALMEDY (GR-56) 14 km 4.15 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De moed zakt ons in de "wandel"schoenen wanneer we in het station Verviers-Centraal  de trein moeten verlaten (wegens werken)  en overstappen op een L-treintje dat ons naar Eupen zal brengen. Pech ! De bus van 9.05 uur halen we niet meer.
    Maar boemeltreintjes kunnen nog uitzonderlijk veel gas geven en mede dankzij een spurtje? van onzentwege redden we nog onze wandeldag.
    Gelukkig hebben we niet voor een tocht door de Venen gekozen want broedende vogels hebben de rode vlag laten hijsen.
    We verlaten de bus in Sourbrodt, laten het kerkje van Ovifat links liggen en richten onze schreden naar de hoogst gelegen burcht van België (500 m). Even  ervoor krijgen we, bij een kapel, de mogelijkheid een kaars te branden (om het geluk dat we vandaag reeds mochten meemaken en andere intenties).
    In ruil voor een gelijkaardige wederdienst  wil een Duits paar wel een foto nemen met het kasteel van Reinhardstein   op de achtergrond. Wunderbar!
    We draaien rond   het kasteel  langs een kapvlakte en krijgen ook nu een fraai beeld van de achterzijde van het imposante gebouw.
    De tocht gaat door weelderige naaldbossen, over enkele forse rotsformaties die uitzicht  bieden over het dicht beboste dal en geregeld  krijgen we ook doorkijkjes op de Warche diep beneden ons.
    Soms moeten we flink stijgen om dan weer steil te dalen  (kenmerk van een GR-pad).
    Op het middaguur heeft men een rustbank, met uitzicht op de omgeving, voor ons neergezet. Ideale plaats om de boterhammetjes boven te halen.
    Omgehakte sparren doen ons even het GR-pad verliezen  en vormen zowat een kwartier lang voor een ware hindernistocht.En alsof onze knieën nog niet genoeg "gepijnigd" werden moeten we in het zicht van Malmedy nog de steile kruisweg afdalen.
    We wachten op de bus op een drukbezet, zonovergoten caféterrasje  op de Place Albert I in Malmedy en genieten er van een biertje en van deze heerlijke tocht.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.06.05.06 : Wandeling 81 STAVELOT-MALMEDY (GR56 verbinding) 12 km, 2.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag minder geluk dan de vorige keer. We missen in TROIS-PONTS ( wegens vertraging van de trein uit Luik ) op enkele minuten na de bus naar STAVELOT.
    Dus maar een uur wachten op de volgende en het parcours tegen een hogere snelheid afleggen.
    De instructies van de buschauffeur brengen ons probleemloos bij de abdij St.-Remacle en op de oever van een kanaaltje dat uitmondt in de Amblève. We blijven geruime tijd langs deze rivier en wanneer we de Eau Rouge dwarsen komen we in een bosgebied. Een boerderijtje, deels in vakwerkbouw, trekt onze aandacht. Het bosweggetje ligt er bijwijlen erg modderig bij en het voert ons af en toe heel dicht bij de Amblève. Dan weer lopen we wat hoger op de flank van de vallei en zien ze in de diepte, rechts van ons, stromen. Aan de overzijde zacht glooiende weilanden.
    Na wat stevig klimwerk belanden we bij een open plek die ons met een bord uitnodigt naar de " Rocher de Warche " boven op de Warcherots, maar geen tijd voor een bezoekje,  we moeten ons ' verloren uur ' goed maken.
    Even later davert het verkeer hoog boven ons op het beton van de E42/A27 voorbij. We lopen een tijdje tussen de autosnelweg en een weide om bij het eerstvolgende bruggetje de Warche over te steken en de autoweg resoluut de rug toe te keren.
    Langs de rand van een bos winnen we langzaam aan hoogte maar steeds is de Warche niet veraf. Wanneer we bij een asfaltweg ( Route de Falise ) komen  zien we in de diepte  het eindpunt van onze tocht liggen. Maar de Route de Falise schijnt eindeloos.
    Tot slot brengt het GR-pad ons toch nog even bij de Warche en leidt ons over de oude Warchebrug ( foto )  naar het centrum van MALMEDY, waar we ruim de tijd krijgen om op de bus te wachten die ons naar Verviers zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.16-09-2006 : wandeling 89 : WERIS : 14,5 km 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De eerste zaterdag waarop we weer gedurende het weekend van het gunsttarief van de NMBS ( voor +65- sers) kunnen genieten, trekken we voor onze 89ste wandeling naar de menhirs en dolmens van het kleine Ardeense dorpje Wéris.
    De voorbije maanden ( van half mei tot half september ) hebben we de provincie Oost-Vlaanderen weten te ontdekken ( wandelingen 82 tot 88 ).

    Precies om 08.45 uur draaien we het station van Barvaux de rug toe en krijgen al dadelijk een flinke klim onder de voeten.Maar onze inspanning wordt beloond. We komen bij een groepje enorme eiken met in hun schaduw de Dolmen van Wéris. Verticale draagsteunen met daarop een indrukwekkende deksteen.
    We trekken onder een stralende zon verder, door de open velden, langs akkers en weiden. Links bemerken we de Danthine-menhir en iets verder, een 100-tal meter van de weg afgelegen,een mooi plekje, omzoomd door vier monumentale eiken. Hier treffen we de Dolmen van Oppagne aan. In een put, een ganggraf en erachter vier opstaande en één liggende menhir.
    Langs een, met stenen bezaaid pad, belanden we in de dorpskern van Wéris. Men is er druk  doende met de voorbereidingen  voor een heus dorpsfeest, maar wij, wij nemen resoluut de rue du Mont Stijgen dus, maar ook genieten van een prachtig zonovergoten panorama. Tot we rechts ( volgens de GR-aanduidingen ) een grindweg op moeten dat zeer steil tegen tegen de heuvelrand opklimt. Blazen én zweten is de boodschap. Maar boven komen we uit bij de Pierre Haina. Straks ( op 21 september) wordt hij weer wit gekalkt om hem te zuiveren en te verhinderen dat boze geesten hem kunnen aanraken en daardoor   onze wereld kunnen betreden! We worden er tevens op een schitterend uitzicht getrakteerd. ( foto ).De afdaling brengt ons bij het ' Lit du Diable ', een bijzonder stenen graf.
    Steeds met de GR-tekens als aanduidingen lopen we recht op een bos af, maar het snel dalend, hobbelige, rotsachtige, kortom ambetante pad eist alle aandacht op.
    Eindelijk krijgen we asfalst onder de schoenen en komen weldra  bij  het station van Barvaux waar we, in de deugddoende schaduw van de bomen, op de trein wachten.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.30.09.2006:wandeling 90: POIX ST-HUBERT : 9,5 km 2,15 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag trekken we naar het bosrijke jachtgebied van St.-Hubert
    De trein zet ons af in het station van St.-Hubert  ( dat gelegen is in het gehucht Poix op 6 km van het stadscentrum ) We volgen direct de loop ven de Lhomme die hier nog een pril en woelig riviertje is.
    Na een kilometer slaan we links het bos in en volgen de licht stijgende bedding van de vroegere tramlijn Poix-Libin. Tussen de bomen ( die geregeld een blaadje lossen ) zien we iets dieper de Ruisseau du Pont Loze stromen. We blijven het water over een viertal km volgen.
    Ondertussen worden we langs aanplakbrieven er attent op gemaakt dat we ons hier in een jachtgebied bevinden. Gelukkig wordt  pas vanaf mogen ( 1 oktober )   de toegang verboden.
    Wanneer we een scherpe bocht naar links nemen bemerken we tussen de bomen enkele verwaarloosde, vervallen gebouwen. Blijkt dat het een oude industriële site betreft waar men vroeger kaolien of porseleinaarde boven haalde. En inderdaad, de grote vijver ernaast en deze die we reeds passeerden, kunnen wijzen op een vroegere kaoliëngroeve.
    Heel dicht bij de baan naar Libin slaan we links af, met het bos aan de ene zijde en een prachtige, enorm grote weide   aan de andere zijde.
    Onze weg daalt lichtjes en de begroeiing wijst erop dat hier weinig wandelaars voorbij komen. Wanneer we een riviertje dwarsen proberen we de voeten droog te houden en even later wacht ons een klimpartijtje  omdat een stapel afgezaagde bomen de weg versperren.
    In de zachte bosgrond wijzen sporen van wild dat de jagers morgen meer dan waarschijnlijk succes zullen kennen.
    Een vriendelijke kelner laat ons toe te picknicken op het zonovergoten terras van het hotel-restaurant Val de Poix. We belonen hem ( en onszelf ) met een dubbele bestelling.
    We drinken op het welslagen van onze 90ste wandeling.






    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.14.10.06 Wandeling 91 : BEVERCE 12 km 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Sinds geruime tijd hadden we onze zinnen gezet op een tochtje langs het riviertje Trô Maret. Minder gunstige Tec-busverbindingen weerhielden ons. Toch hebben we, mits enige aanpassingen aan onze wandelsnelheid en aan het parcours, het erop gewaagd, en met succes!
    Geen tijd verliezen dus en in Malmedy onmiddellijk de Route d' Eupen opzoeken. We lopen een 3 tal  km langs de licht stijgende grote baan. Zo passeren we de gebouwen van de Papeteries Steinbach ( vroeger vooral  bekend  voor zijn speciaal tekenpapier, fotopapier en papier voor speelkaarten ).
    Wanneer we de richting Ferme Libert  inslaan wacht ons een nijdige klim    die ons direct op temperatuur brengt. Zo bereiken we het dalend GR-pad dat ons op adem laat komen en naar het bos leidt.
    Een stalen kabeltje helpt ons een minder makkelijke passage voorbij te komen en eindelijk belanden we bij de Trô Maret die we langs een fotogeniek bruggetje dwarsen. En nu weer geleidelijk stijgen  langs een prachtig pad dat trouw de loop van het riviertje volgt, maar boomwortels eisen onze volledige aandacht op.
    Om tijd te winnen slaan we, wanneer het pad reeds geruime tijd het water verlaten heeft linksaf en gaan het riviertje terug opzoeken. We dwarsen het langs een bruggetje en komen na enig klimwerk op een brede bosweg. We dalen nu matig af tussen sparren maar de Trô Maret    ligt nu op een 100 tal meter links van ons verwijderd.
    Bij een merkwaardig kruis ( het Géronkruis dat de oude grens tussen België en Duitsland aangeeft ) slaan we links af. Aan weerszijden van de weg bemerken we edelherten en damherten ( in het wildpark van Ferme Libert ).
    Op een bank dicht bij de Ferme spreken we onze picknick aan. Naar de taal van de spelende kinderen op het speelplein te horen  voelen we ons in Vlaanderen.
    In de zon , op een terrasje bij de Rlace Albert 1  ( dat we al eerder bezochten 22.04.06 )  wachten we op de bus  die ons na deze prachtige wandeling, naar Verviers zal brengen
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    29-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.28.10.2006 Wandeling 92: PEPINSTER-TÛRON (GR573) 13,5 km 3.30 uur
    De kaartjesknipper is heel verwonderd op dit vroege uur (8.30 uur) even voor Pepinster, reeds twee mensen uit Kortrijk te ontmoeten.
    We blijven het principe huldigen " De morgenstond heeft goud in de mond." Alhoewel ! Het wordt vandaag hoogstwaarschijnlijk geen goud maar water.En inderdaad amper een half uurtje later moeten we reeds onze regenjassen opdiepen.
    Geruime tijd lopen we op de valleiflank ( van de Hoegne ) doorheen een laag bos. Gevallen bladeren bemoeilijken het vinden van het pad zodat we plots door de Hoegne onze weg versperd zien. Even op onze stappen terugkeren en de wit-rode GR-tekens opzoeken.
    Even toch verwarring wanneer blijkt dat de Nederlandstalige GR-gids een andere wegbeschrijving  aangeeft dan de Frantalige, maar weer laten we ons leiden   door de GR-aanduidingen. Intussen ligt het bos achter ons en heeft het opgehouden met regenen. De zon probeert   zelfs door de wolken te priemen maar slaagt er niet in. We stijgen en dalen, stijgen en dalen en maken hierbij een bijna volkomen lus om dan ter hoogte van Theux resoluut richting zuiden te kiezen. Een steile, lastige klim, tussen weiden ( netjes afgeboord met kortgeschoren meidoornhagen )   brengt ons   van Hodbomont tot dicht bij de kern van Jevoumont, twee dorpjes waar we voor het eerst van horen.
    De resterende 2 km gaat in dalende lijn, over ruisseau de Targnon en voert ons zo tot bij de bushalte op het gehucht Tûron dicht bij het kasteel van Franchimont
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.11.2006 Wandeling 93: FORRIÈRES-HAN sur LESSE 13 km 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Na een droeve morgen komt een blije namiddag volgens de Nederlander.
    Met die wijsheid in het hoofd trekken we in Forrières , bij de start van onze tocht, onze regenkledij aan. Sinds ons vertrek uit Kortrijk heeft het onophoudend geregend en beterschap is voor het ogenblik  niet waar te nemen.
    In geen tijd zijn we het dorpje uit en beginnen we aan een serieuze klim. Enkele natte koeien en paarden  langs weerszijden van de weg kijken stomverbaasd naar die twee klimmende regenjassen.
    De schrik slaat ons om het hart wanneer we na een bocht, iets verder langs de weg een wegversperring zien met het ons bekende plaatje van een jachtaanduiding. Gelukkig is het pas morgen dat het verbod ingaat.  
    In het dorpje Wavreille   maken enkele vaderlandslievende mensen aanstalten om de driekleur uit het raam te hangen. Eentje heeft er zelfs de vlag op zijn dak gespannen.
    De straat die we richting bos inslaan heet wel "  Rue des Chalets " maar we passeren er hooguit drie.  Met een rood-wit, over de straat gespannen lint,  en drie aanplakbrieven  wijzen ze er ons nogmaals op  dat er op "DIMANCHE "  geen doorkomen aan is.
    We trekken het Banalbois ( met vooral eiken en beuken ) in en wagen ons bij een linkse afslag   naar de diepte en het water toe. De verwachte modderweg  valt mee en zo bereiken we proper  de Gouffre de Belvaux. Hier even de stafkaart raadplegen  en meteen merken dat de Lesse een goede honderd meter verder onder de kalkheuvel de Boine verdwijnt om   er na een ernorm labyrint ,  in het inwendige van de heuvel, 1100 m verder weer te voorschijn te komen. Maar wij trekken de andere kant op  en volgen de Lesse  ( eerst diep beneden en later vlak naast ons )  om ze te dwarsen bij de brug van Belvaux. ( foto ).
    Van hier tot Han sur Lesse volgen we de grote baan. Waarschijnlijk  liggen onder ons enkele van de wondermooie zalen in de grotten van Han. Het is intussen gestopt met regenen  en warempel, wanneer we in Han op de bus wachten breekt de zon door.
    Het wordt inderdaad nog een blije namiddag.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25.11.06: Wandeling 94 : MELREUX-MARCHE-EN-FAMENNE 14 km. 3.30uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De regendruppels bij het verlaten van de trein doen ons het ergste vrezen. Krijgen we nu reeds de aangekondigde regenvlagen en moeten we hetzelfde scenario verwachten als veertien dagen terug ? Maar we hebben het geluk aan onze zijde. Het blijkt loos alarm  en we blijven de ganse tocht van regen gespaard, maar water vinden we in overvloed op de modderige wegen. Met 14° C krijgen we bovendien een ideale wandeltemperatuur.
    We gaan even buiten de dorpskom van Melreux op zoek naar de wit-rode GR-577-tekens  en belanden aldus langs en over de Ourthe te Hotton.
    We volgen het  valleitje van de bijna uitgedroogde  Ruisseau d'Agauche en komen in een bos dat we flink klimmend  proberen uit te komen. De vele bladeren van eik, beuk en hazelaar bedekken erg gladde keien en rolstenen zodat oppassen geblazen is. Bij een arduinen kruis ( niet op de stafkaart vermeld ) rusten we even uit om dan door enkele sparrenbossen, verder te stijgen naar het mooie dorpje Menil-Favay.
    Langs verlaten paden passeren we enkele kruisbeelden en belanden in het dorpje Marenne. Een steile helling van steengruis laat vermoeden dat hier eerder een steengroeve werd uitgebaat. De open kerkdeur lokt ons naar binnen maar verder dan het portaal wagen we ons niet ( met onze modderschoenen op de pas gepoetste vloer !). Het dorp is slechts een voorschoot groot en in geen tijd lopen we langs het even kleine   dorpje Verdenne, dat wel een kasteel rijk is.Merkwaardig dat we hier in die afgelegen dorpjes enkele Nederlandstalige families ontmoeten.
    We blijven nu  geruime tijd evenwijdig lopen  met de baan Verdenne-Marche-en-Famenne maar langs een modderige onverharde weg. Een groepje " groene vrijwilligers "   beplanten de opgeruimde helling met jonge boompjes. Er is,zo te zien, nog veel werk, maar het loont de moeite. Doe zo voort !
    We voelen ons wat onwennig wanneer we op de harde asfalt van de straten van Marche-en-Famenne naar het station stappen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.16.12.2006 : Wandeling 95 : SART-BERNARD - DURNAL 14 km. 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geen probleem, vanaf het perron zien we reeds duidelijk de GR-tekens. Pas na 300 m stellen we vast dat we de verkeerde richting uitgaan. Terugkeren dus en de andere kant op.
    Amper 1 km verder zijn we het juiste spoor kwijt en zoeken tevergeefs naar de wit-rood aanduidingen. Op ons stappen terug. Dankzij grondig speurwerk en raadpleging van de wandelkaart vinden we tussen twee hagen een klein weggetje. De GR-wegmarkeerder zou wel eens met zijn verfborstels langs mogen komen.
    Bij het kerkhof van Sart-Bernard slaan we resoluut de weg links, pal zuidwaarts in. Die brengt ons in het bois d'Arche en de Séche Fosse. We trekken door een eikenbos met ver uit elkaar staande bomen wat een weelderige ondergroei toelaat. Eens de ruisseau de Tailfer gedwarst krijgen we nu een overwegend beukenbos met dezelfde ondergroei.
    Immer zuidwaarts en zo passeren we de gerestaureerde romaanse Chapelle Saint-Donat met kerkhof en oude pastorij. Het lijkt wel of de tijd hier blijft stil te staan. Maar wij, wij moeten verder langs een smalle geasfalteerde veldweg. Tot driemaal toe moeten we uitwijken voor een mastodonte vrachtwagen.Wat hebben die hier in 's hemelsnaam verloren ? Het antwoord krijgen we een goede kilometer verder: suikerbieten ophalen. We bevinden ons op één van de typische golfplaatstructuren van de Naamse Condroz, wat een enorm zicht op de omgeving biedt.
    Bij de Ferme de Coux is het even opletten geblazen. De wegbeschrijving klopt niet met de wegmarkering. We volgen deze laatste en belanden zo in het adelijke Condrozdorp Crupet ( van 14/12 tot 18/01 bij WandelenArco de wandeling in de kijker ). We dwarsen de schilderachtige Crupet en trekken het dorpje binnen. Beneden ons de omwalde donjon Carondelet ( foto ) . We nemen rechts de rue de Dessus en lopen zo langs enkele, typische, sober gerestaureerde woonhuizen uit de 18de eeuw ( loont de moeite ). Even buiten het dorpje moeten we onze regenjas aantrekken en onze schreden richten naar de watertoren van Durnal.

    Het café de Pahauts vlak bij de bushalte biedt ons de gelegenheid om het halfuurtje wachttijd " droog " door te brengen. We blijven de ganse busreis de enigen op de bus die ons naar het station van Ciney brengt.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.13.01.2007 Wandeling 96: SART BERNARD- GOYET 11,5 km 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We hebben ons lesje van de vorige keer goed geleerd en trekken resoluut de goede richting op. Al dadelijk moeten we een ommetje maken om aan de overzijde van de druk bereden N4 ( Namen-Bastogne) te komen en amper 300 meter verder duiken we onder de A4 door.
    De goedlopende asfaltweg draait, bij een enorme populier, weg in de dreef die naar het kasteel van Arville loopt en wij moeten het stellen met een, met gras begroeide, erg modderige landweg. We passeren enkele bosjes en komen na een paar haakse bochten bij de Mont Sainte-Marie.(foto)
    Deze voormalige parochie, reeds vermeld in 953, werd in 1808 opgeheven. De kapel hoort vandaag toe aan de familie de Liedekerke, die ook eigenaar is van het hogergenoemde kasteel. De oude romaanse toren domineert dit doodstille, piepkleine gehucht.De torenspits werd in 1876 tijdens een zware storm afgerukt maar de nu gerestaureerde torenromp heeft wel nog acht mooie boogvensters bewaard. De toren en kapel samen met twee oude hoeven vormen een mooi geheel.
    We dalen naar de ruisseau du Trongwoy en genieten intussen van de vergezichten over het typisch, immense agrarische Condroz landschap.
    Van ver trekken de witte gebouwen van de Ferme de Basseille de aandacht. Opgetrokken in kalksteen uit de 18de, 19de eeuw vormen ze een mooi plaatje tegen de achtergrond. We bevinden ons in een open wijdse vlakte en door het ontbreken van enige boom, struik of paal, krijgen we het moeilijk daar elke GR-aanduiding ontbreekt. Gelukkig vormen twee verder gelegen bosjes ons richtpunt en weldra zien we het spitse kerktorentje van het charmante Mozet opduiken. Het is met zijn grote huizen uit prachtige, blauwe steen en zwarte leiendaken het prototype van een Condroz dorp. We maken een ommetje langs enkele oude steengroeven en ontwaren van ver het kasteel van Goyet, waarin nu de Foyer Saint-Antoine, een bejaardentehuis is ondergebracht. We dalen af naar dit, aan de schilderachtige Samson rivier gelegen dorpje, dat met zijn klimmersschool vooral bij de rotsklimmers bekend is. Iets buiten het centrum liggen de vermaarde grotten, maar wij blijven in het centrum en wachten er op de bus die ons, door dit land van boeren en herenboeren, naar Namen zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.27.01.2007 wandeling 97: SPONTIN-TAVIET : 10,5 km , 2.45 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Voor de derde maal op rij trekken we naar de Naamse Condroz.
    We draaien rond de kerk van Spontin en nemen tussen hagen een steil klimmend eenmanspad om " Les Ruelles  " te bereiken.
    Wanneer we het asfalt van de chaussée romaine  ( die Dinant met Huy verbond )  betreden moeten we, wegens de gladheid op ons tellen passen maar weldra gaat het asfalt over in een met grasbegroeide aardeweg . Dankzij  de hardbevroren grond houden we onze schoenen nog enigszins proper.
    We bevinden ons nu werkelijk op het golfplatenplateau van de Condroz. Rondom ons niets anders dan vruchtbare akkergronden  en her en der een klein bosje. De piepkleine dorpjes liggen dan telkens in de holte tussen twee golven. We zien kilometers ver en de zon zet het geheel in een prachtig  licht.
    Na anderhalf uur stappen hebben we nog steeds geen hoeve, noch huis noch mens ontmoet.Tot  we plots opgeschrikt worden  door drie  honden die blaffend, over de velden,  op ons komen aangestormd.  Blaffende honden bijten  niet, maar ze blijven ons wel volgen tot bij de Ferme Gorin, waar ze nog gezelschap krijgen van twee soortgenoten.Gelukkig kan de boerin, de eerste persoon die we sinds twee uren ontmoeten, het blaffend lawaai  bij zich roepen.
    We trekken  door het Bois de Thynes( hoogte 290 meter) waar een dun laagje sneeuw ligt en aan onze schoenen blijft plakken. Geruime tijd lopen we reeds  evenwijdig met de E411 die op zowat 500 meter van ons verwijderd ligt en vaarvan het geluid van het verkeer duidelijk tot ons doordringt. Even voor we het dorpje Taviet binnentrekken dwarsen we de ruisseau du Polissoir, die er een vijftal prachtige vijvers vormt.
    Langs het kasteel van Taviet ( foto) gaan we op zoek naar de bushalte.Daar blijkt , tot onze verbazing,dat de bus ( volgens de aanduiding op het paaltje) niet naar Ciney rijdt. De boerin, iets verder, kan ons misschien opheldering brengen? En inderdaad na enkele zinnen in het Frans, weet ze ons in het Vlaams gerust te stellen en te vertellen hoe de vork in de steel zit.
    Ze bewoont de vroegere conciergerie van het zojuist gepasseerde kasteel. Ze heeft met haar gezin enkele jaren geleden de streek van Aalter verlaten om hier een paardenkwekerij te beginnen. Een prachtige streek beweert ze  en waar daarenboven de (beschermde) caracoles ( zeer grote eetbare wijngaardslakken ) voor het rapen liggen.Dank u Mevrouw, we kunnen nu gerust bij de bushalte gaan wachten.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-02-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.10.02.2007 Wandeling 98 STAVELOT-TROIS-PONTS 10 km 2.30uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We zijn op één na de enige reizigers van de 50 minuten durende busrit van Verviers naar Stavelot. Dit stadje is erin geslaagd een groot deel van zijn oude huizen en rustige steegjes te bewaren wat dan ook een bijzondere sfeer schept.
    Langs restanten van de aloude abdij trekken we naar de brug over de Amblève waar een Amerilaanse ' halftrack ' staat. Eeen gepantserd voertuig waarmee infanteristen werden vervoerd tijdens het Ardennenoffensief in de winter 1944-45.
    De weg stijgt vrij stevig en we passeren rechts een prachtig vakwerkpand. Wanneer we de Amblève tussen de bomen door bespeuren moeten we de steile asfaltweg verlaten en een dalend, modderig, niet verhard pad inslaan. We krijgen eerst links weiland en rechts een sparrenbos en een kwartier later precies andersom, maar de Amblève is nooit ver weg.
     De drie beekjes die we moeten dwarsen zijn tamelijk gezwollen zodat we proberen droogvoets de overzijde te bereiken. Wanneer we de ruisseau du Chapiron voorbij zijn, moeten we voor een lange tijd steil de hoogte in en komen in een open vlakte voorbij een alleenstaand huis, dat wel prachtig gerestaureerd is, maar zo ver van de bewoonde wereld ligt. We duiken weer het bos in en maar stijgen. De zware windvlagen van enkele weken geleden hebben hier en daar bomen ontworteld.
    Even voor Aisomont zien we links in de verte restanten van een opgespoten skipiste waar de wapperende vlaggetjes en de zetelliftjes troosteloos op echte sneeuw wachten.
    Sneeuw hadden we hier bij wandeling 77 ( 11.03.2006 ) in overvloed. We volgen nu dezelfde route als toen en bereiken aldus Tour Leroux. Het uitzicht is nu heel wat beter dan verleden jaar. Een vriendelijk, jong koppeltje wil voor ons wel enkele foto's nemen. En dan weer verder langs een dalend bospad richting Trois-Ponts. Maar de voorbije windvlagen brengen ons hier in moeilijkheden. Door ontwortelde bomen zijn de GR-tekens verdwenen en moeten we onze weg zoeken in een ruw landschap van wat ooit bos was.
    Niet zonder problemen komen we op de asfaltweg die naar het station van Trois-Ponts leidt. Laat de bus nu maar komen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.03.03.2006: wandeling 99 MONSCHAU-NAHTSIEF ; 11 km- stopgezet
    Wat een prachtwandeling moest worden viel figuurlijk en letterlijk in het water.
    Van bij de start van de busrit uit Eupen naar Monschau regent het onophoudend. We rijden door het prachtige Hertogenwald maar wegens het beslag op de ruiten merken we niets van al dat moois. Evenmin van de prachtige afdaling naar het hart van het idyllische Eifelstadje dat Monschau is.
    We verlaten de bus, trekken onze regenkledij aan en gaan op zoek naar het VVV-kantoor. Hier moeten we op een pleintje, bij een trap  met de GR 15-tocht starten. Maar noch pleintje noch trap te bespeuren. Dus even navragen op het kantoor.Het meisje achter de balie hoort precies voor het eerst spreken over rood-witte GR-tekens. Tot een Nederlands sprekende heer er ons op wijst dat het VVV-kantoor sinds enkele jaren verhuisd is en dat we dus ons startpunt elders dienen te zoeken.Hij brengt er ons zelfs naartoe.
    Maar van enige wegmarkering is er verder geen sprake ( naar het schijnt mag men hier in Duitsland de aanduidingen niet herverven. Jammer!!! ). Dank zij onze wegbeschrijving  gaat het voor een half uurtje naar behoren (?)   tot ook deze onduidelijkheden bevat. Neem er nog de onophoudende regen bij en de zeer grote kans  ( wegens tijdsverlies) onze bus in Nahtsief te missen, en de beslissing op onze stappen terug te keren is  gauw genomen. De regen biedt ons zelfs geen gelegenheid om te genieten van de mooie smalle straatjes met de vele valwerkhuizen, de antiek- en kunstwinkels en de vele vitrines met streekprodukten waaraan Monschau rijk is.
    Einde van een tocht met een dubbele slag: neerslag en tegenslag. 
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.05.05.2007 Wandeling 100: MONSCHAU-NAHTSIEF ; 12 km; 2.45 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Spieren, pezen en gewrichten vragen ook wel eens om rust en dus hadden we een stop ingelast.  Maar vandaag doen we de vorige (stopgezette) tocht over.
    We reizen samen met drie Nederlandstaligen met de bus vanuit Eupen naar Monschau. Die betalen netjes voor de enkele kilometers op Duits grondgebied alhoewel dat , volgens een brief van de Tec, helemaal niet moet. Zowel links als rechts van de weg is de rode vlag gehesen. We zullen onze terugweg dus enigszins  moeten aanpassen.
    Monschau ligt er vandaag heerlijk bij. De zonovergoten terrasjes nodigen ons vriendelijk uit maar we passen want er wachten ons een 100-tal trappen om uit de oude stad  te komen.Van de vorige keer weten we, voor het eerste half uur, bijna blindelings  onze weg te vinden. We klimmen " Zur Burg " waar we een prachtig zicht krijgen op het stadje ( zie foto )
    Eens bij het zwembad beland wordt het even zoeken maar de KL LAUFENbeek  brengt redding. We volgen  ze stroomopwaarts, klimmend door een mooi valleitje. Het beekje wordt steeds maar smaller en we moeten het enkele malen langs houten bruggetjes oversteken.. Op het middaguur trekken we door het rusdtige grensdorpje Mützenich en richten onze schreden  nu naar de top van de Stelingsberg ( 660 m )  het hoogste punt van de GR AE, wat dus nog steeds klimmen betekent ( we vertrokken op een hoogte van 440 m ). Vanaf hier volgen we de rand van het bos en de vele ( genummerde ) grensstenen die de grens tussen Duitsland en België markeren.Aldus bereiken we  bij paaltje 722 het Kaiser Karls Bettstat ( hij zou er - volgens de legende - na een vermoeiende jachtpartij verpoosd hebben ). Een groep van een twintigtal mensen zal er een feestje bouwen. Op de kwartsietblokken staan gebakjes en drankjes uitgestald en we krijgen goesting om ons bij het groepje aan te sluiten. Maar we moeten verder.
    Na zowat twintig minuten, in een brede met gras begroeide brandgang vermoeden we ( wegens het ontbreken van de GR-tekens ) een verkeerd spoor te volgen. Besluit: we keren  tegen een hogere snelheid op ons stappen terug en proberen langs Mützenich de grote baan Monschau-Eupen te bereiken ( achteraf bleek dat we toch de juiste weg volgden ). De tijd begint te dringen en we drijven onze snelheid op en wanneer we op zowat 100 meter van de baan verwijderd zijn zien we de bus halt houden, iemand uitstappen en terug vertrekken. We lopen armzwaaiend naar de baan en ... de bus stopt. Hijgend stappen we op.
    Danke Sehr!!!
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.van zaterdagwandelingen naar dinsdagwandelingen
    Door het verbod om gedurende de weekends ( in de periode 15 mei tot 15 september ) gebruik te maken van ons seniorenpas op de NMBS-lijnen, zijn we voor die periode overgeschakeld op dinsdagwandelingen.
    Gebruik makend van de diensten van de lijn ( en soms ook van de NMBS - maar dan pas na 9 uur ) houden we het nu bij dicht(er) -bij-huiswandelingen. Zo gaan we voor een drietal maanden de provincies West- en Oost-Vlaanderen verkennen en dit meestal langs GR-paden.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22.05.2007: Wandeling 101: BELLEWAERDE-MOORSLEDE 14 km, 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In de omgeving van Bellewaerde-park trekken we, geleid door de GR-128 wegmarkeringen door het stille, maar dicht bebouwde Nonnebos. Iets luidruchtiger wordt het wanneer we de A19 dwarsen, maar onmiddellijk zoeken we weer de stilte van het Polygoonbos op. Dat we op onze tocht geconfronteerd worden met talrijke militaire begraafplaatsen van gesneuvelde soldaten uit WO I ( 147 alleen al op het grondgebied Ieper en deelgemeenten ) is een bewijs dat de streek zeer zwaar te lijden had onder de ' grote oorlog '. Het prachtige kasteelpark van Zonnebeke brengt verpozing en even voorbij de kerk ( 1924)- die de eerste moderne kerk in België werd- trekken  we langs een oude spoorwegbedding ( Ieper-Roeselare) de velden in. Aanvankelijk mooi geasfalteerd, goed lopend en voorzien met informatietafels die de soldatenlinies uit WO I weergeven. We passeren op een 100-tal meter verwijderd, het Tyne Cot British Cemetry, dat met zijn 11.956 graven, het grootste Britse militair kerkhof op het vaste land is. Enkele Engelse bussen voeren bezoekers aan.
    De spoorwegbedding verliest weldra zijn asfaltbedekking en we krijgen een, slijkerige, gladde aardeweg in de plaats. Opletten is het advies.
    Wanneer we op het middaguur langs de gekende kaasfabriek de weg Passendale-Moorslede dwarsen prikkelt een doordringende kaasgeur onze maag. Maar even geduld nog, het centrum van Moorslede wenkt.
    Een ommetje met de bus brengt ons nog even op de prachtige Grote Markt van Ieper ( foto ). Ideale plaats om deze tocht af te sluiten.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.12.06.2007 : Wandeling 102: MOORSLEDE-RUMBEKE ; 13,5 km , 3 uur.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De processierupsenplaag die naar het schijnt, ook reeds in de streek van Dendermonde opgemerkt is, wijzigt ons wandelparcours. We starten waar we de vorige keer geëindigd zijn: Moorslede dorp.
    Het is ons even oriënteren op het marktplein ( ruiterstandbeeld van pater Constant Lievens )  om weer in  te pikken op de GR-128 route. Een inwoner vertelt ons dat we ons hier op het hoogste punt van het dorp en van de streek  ( 55 m ) bevinden. We trekken langs een veldweg de velden in en verliezen daarbi j weinig aan hoogte zodat we ( ware het niet van de ietwat mistige   omgeving ) maximaal zouden kunnen genieten van het zicht op de brede Leievallei en zelfs van de heuvels van de Vlaamse Ardennen.
    De banken bij een mooi onderhouden petanquebaan op de wijk Zilverberg nodigen ons uit tot een rust- en drinkpauze. Culinaire wegwijzers leiden ons langs de landelijke herberg " Rood Huis " die helemaal wit geschilderd is ??? Gelukkig is de Oude Maria's Lindestraat wel met prachtige linden afgezoomd.  Bij de beveiligde oversteek van de drukke weg Roeselare-Izegem (N36) moeten we bij de pinken zijn want de drukknoppen van de voetgangersoversteekplaats hebben precies hun beste tijd gehad.
    Het Provinciaal Domein " Sterrebos " is inderdaad een prachtig bos met een sierlijk kasteel. Maar de GR-bewegwijzering kan er heel wat beter ( volgens het boekje " Vlaanderenroute West GR 128  is het een vrij ingewikkeld tracé.)  In het eerste gedeelte is alles goed aangeduid en plots ontbreekt  elke aanduiding- geen wonder dat het vrij ingewikkeld wordt !!!
    Ook op het grondgebied Rumbeke is men zuinig  met de wit-rode verfborstel omgesprongen  en het ontbreken van vele straatnaambordjes maken het GR traject  even mistig  als het weer deze morgen. We verlaten de GR-route en gaan op zoek naar Rumbeke-centrum  en een bushalte
    Intussen is alle bewolking opgetrokken en vatten we de terugreis aan onder een stralende, zonnige hemel.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.26.06.2007: Wandeling 103: KEMMEL-WIJTSCHATE 13 km, 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het weer is zoals voorspeld: een echte herfstdag met veel regen en een strakke koude noorderwind.
    Het belbusje schudt ons precies voor de toegangspoort van het kasteelpark De Warande in Kemmel uit. Als bij wonder is het opgehouden met regenen, maar de wind is gebleven en die nemen we er dus maar bij.
    Niet zonder enig probleem geraken we uit het Warandepark en kunnen we onze schreden richten op het kerkje van Wulvergem. We draaien er omheen en trekken pal noordwaarts de velden in. We dwarsen de Stuiverbeek en zwoegen ons een half uur lang door een zompige, niet zo gemakkelijke aardeweg die met kniehoog gras begroeid is.Door de hevige regenval van de laatste uren (en dagen)  is het pad één nattigheid die schoenen en kousen in geen tijd doorweken. Maar het uitzicht maakt alles goed. We winnen stilaan aan hoogte. Links van ons zien we de Kemmelberg opwelven. Aan onze rechterkant, in de verte, de eigenaardige (dikkop) kerktoren van Mesen en achter ons een fraai zicht op Wulvergem.
    We bereiken de Spanbroekmolenkrater of de Pool of Peace (foto ) ( een bomtrechter ontstaan door de ontploffing -door de Britten- van een enorme ondergronds aangebrachte lading onder de stellingen van de Duitsers). We genieten van het wijdse uitzicht over de omgeving en van de prachtige panorama's. Dichtbij de Westvlaamse heuvelrij, in de verte de torens van Belle ( het Franse Bailleul ) en zelfs de terrils van de Noordfranse mijnstreek.
    In het zicht van de kerk van Wijtschate ( de hoogste van West-Vlaanderen, tenminste als men er de hoogte bijrekent waarop ze staat: 131 meter boven de zeespiegel ) slaan we linksaf in de richting Kroonaardhoek en Kroonaardbos. Enkele malen worden we aan de hand van infopanelen gewezen op de verschillende gangen die hier door de Duitsers en de Engelsen in WO I gegraven werden. Langs de sportterreinen van Wijtschate bereiken we het dorpsplein met zijn 32 linden waar we wachten op vervoer die ons naar Ieper brengt. De zon durft zelfs even om het (bus)ho(e)kje kijken.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.10.07.2007: wandeling 104 : DONKMEER-OUDEGEM 13 km , 3 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De start van een rit in de Tour de France vanuit Waregem is de oorzaak dat de trein uitzonderlijk in dit station halt houdt. Zolang echter dat we onze busaansluiting in Lokeren dreigen te missen. Maar wonder boven wonder bestaat er zelfs een samenwerking NMBS-De Lijn zodat de bus ons blijft opwachten. Alvast bedankt!

    We gaan in de Bareldonkkapel , waar de bus ons heeft afgezet onmiddellijk enkele kaarsjes branden.

    Langs een brede zandweg komen we voorbij een afsluitboom die ons toegang geeft tot het mooie natuurgebied Berlare Broek. We krijgen links en rechts van ons pad een aaneenschakeling van ondergelopen turfputten en geen wonder dan ook dat we uitkomen op de verharde Turfputstraat. Tegen de middag dwingen een bliksemschicht, enkele donderslagen en grote regendruppels ons onze regenkledij boven te halen. We bevinden ons midden de velden. Hopelijk helpen de kaarsjes van daarstraks en waarlijk de zwarte dreigende donderwolken drijven af en bij de Waterhoek ( opnamen voor de film Mira ) mogen we onze regenkledij opbergen.

    We volgen de weg aan de voet van de Scheldedijk en belanden bij het voetveer van Appels ( foto ). De wachttijd van ruim een kwartier op de volgende overzetbeurt geeft ons de gelegenheid te picknicken. Ondertussen genieten we van de drukke scheepvaart op de Schelde ( en in veel minder mate van een uitlopertje van een nieuwe dondervlaag ).

    De veerdienst brengt ons probleemloos over een tamelijk woelige Schelde naar het grondgebied Appels. (aanlegsteigers en overzetboot mogen wel eens vernieuwd worden ). We draaien over een halve cirkel ( diameter 2 km ) rond de kerk van Appels om uiteindelijk over de Denderoever zuidwaarts te trekken. We genieten met volle teugen van de uitzonderlijke stilte die hier heerst. Enig minpunt in die prachtige natuur: de drie-vier enorme witte rookpluimen uit de mastodonte fabriek die we steeds maar naderen. We moeten erzelfs omheen en navraag bij een buurtbewoner leert ons dat het om een papierfabriek gaat. Aan de voet ervan wachten we in Oudegem op de trein die ons, na een heerlijke dag, terug huiswaarts zal brengen.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.24.07.2007: Wandeling 105: DENDERMONDE-AALST 13 km; 3 uur
    Bij het verlaten van het station van Dendermonde trekken we langs de vijver van de " Hollandse vestingen " uit 1822 resoluut op zoek naar de GR-wandelboom waar de GR 5A en de GR 128 elkaar ontmoeten.
    Wij kiezen voor de GR 128 ( richting Aalst ) die door het Bellebroek trekt, een natuurgebied met weiden, grachten, beken en groepjes bomen, dat dienst doet ( vooral in de winter ) als overstromingsgebied om de stad Dendermonde watervrij te houden. Overal liggen takken op de weg, gevolg van de voorbije stormachtige dagen. De wind ( sterk verminderd ) is nog merkbaar aanwezig maar de regen is voorlopig achterwege gebleven.
    We dwarsen de Steenbeek om er dan in de loop van het volgend uur nog wel enkele malen mee geconfronteerd te worden. Her en der sluizen en dijken om het waterpeil op niveau te houden.
    We dwarsen een eerste maal de gekanaliseerde Dender langs de sasbruggetjes van Denderbelle-sas en lopen er een eind langs om dan haaks af te slaan richting Mespelare kerk. We bevinden ons nu langs de Oude Dender die hier de Grote Beek noemt en richten onze schreden richting Gijzegem. Op 300 m van het centrum gaan we terug de Dender opzoeken die we andermaal dwarsen ( nu langs de brug op de weg Gijzegem-Wieze ) Langs een sterk begroeid jaagpad banen we ons een weg naar Herdersem. Een petanquebaan (?) met drie rustbanken vormt de ideale plaats om onze picknick aan te spreken en we krijgen er bovendien een fikse regenbui als aperitiefje bovenop.
    Door mooie beemdlandschappen en langs verschillende 19de eeuwse wegkapelletjes bereiken we het gehucht Boskant ( Aalst ) waar we de bus naar Dendermonde nemen. Einde van een prachtige groene wandeling.  
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.07.08.2007: wandeling 106: HOLLEBEKE-BELLEWAERDE 13,5 km 3.15 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We laten ons door de belbus afzetten bij Hollebeke dorp en slaan de Nachtegaalstraat ( die intussen van naam veranderd is ) in. Even later bereiken we de overblijfselen van een vaart die men in 1863 wou graven als verbinding tussen de Ieperlee en de Leie te Komen. Maar de heuvelrug bij Hollebeke op de scheidingslijn van het Leie- en het Ijzerbekken stak een spaak in de wielen.
    We gaan die vaart voor een geruime tijd volgen. Het eerste gedeelte , met kasseien bedekt, is een enig hengelparadijs waar de berk kennelijk koning is. Iets over halverwege kiezen we voor de andere oever. De vaart bevat hier kennelijk minder water en is veel dichter begroeid.Enkele lopers en een groepje jongeren met een crossfiets zijn de enigen die we ontmoeten.
    Na de Palingbeek kronkelen we over graspaden tussen vijvers, poelen en enkele militaire begraafplaatsen. Dat het konijn zich hier, in dit licht golvend terrein thuis voelt merken we aan de vele konijnenkeutels.
    Bij de mooie Catterpilar krater ( bommenput uit WO I ) houden we een korte pauze. Op de brug over de spoorweg Kortrijk-Poperinge krijgen we voor de tweede maal een enig mooi zicht op Ieper ( torens ), badend in de zon. Een bus Engelse toeristen komt samen met ons aan  bij Hill 60 ( vormde in '14-'18 een strategische stelling, waarrond hardnekkige gevechten plaats vonden ). En nu krijgen we een opeenvolging van draaipoortjes en weiden die we ( op eigen risico ) dwarsen om door het Zwarte Leenbos en het Groenburgerbos te trekken. Jammer dat er praktisch geen rustbanken te vinden zijn. Gelukkig treffen we er precies bij het verlaten van het bos die ene aan die ons toelaat onze picknick aan te spreken.

    Even lopen we nog langs de tamelijk drukke Pappotstraat ( genoemd naar een oud café ) om dan langs de Beukenhortsweg richting grote baan Menen-Ieper te kiezen. Links ligt het Drieblotenbos en rechts van ons zien we de " Boemerang " (foto ) en horen we het gejoel en geschreeuw van de bezoekers van het pretpark Bellewaerde. En nog dieper naar links ligt de hoeve " hof ter zoete ruste ". Dit is het gevoel dat ons overvalt wanneer we bij Bellewaerde op de bus wachten.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.28.08.2007: wandeling 107 : DE PANNE-HOUTEM 14,7 km 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vanaf de Esplanade begeven we ons naar het standbeeld van Leopold I. We lopen enige tijd op het strand en verder op de betonnen dijk. Het valt moeilijk om de opening te vinden waarlangs we de ingang van het natuurreservaat kunnen bereiken. We volgen er het Oostergrenspad. Het losse, mulle zand en de steeds stijgende en dalende ( pan in, pan uit) weg maakt het lopen niet bepaald gemakkelijk. Van doorstreepte wit-rode GR-tekens ( waarvan sprake in de GR-wandelgids ) zijn nergens sporen te merken. Gelukkig vinden we na een 3 tal km de wandelboom die ons zekerheid biedt omtrent het goede pad. Het goede weer heeft heel wat bezoekers naar Plopsaland gelokt. We horen ze juichen en zien dat de grote draai-zwiermolen druk bezet is.
    Langs de Frontalier en de Blauwer (bij het kanaal Nieuwpoort-Duinkerke) trekken we richting Moeren. We lopen een 2-tal km vlak langs de drukke( vooral vrachtwagens ) autoweg Brussel-Calais ( E 40 ) tot op de grens België-Frankrijk. En dan lijnrecht op de grenslijn, die niets anders is dan een hobbelige, moeilijk te begane grasweg, nemen we richting Z.Z.O.Het gebied is kilometers ver zo vlak als een biljartlaken. Heel in de verte een kerktorentje, waarschijnlijk dat van het Franse dorp Les Moëres.
    We bevinden ons volop in de Moeren, met zijn ontelbare kanalen, beken en vaartjes. Wanneer we de Noordmoerstraat ( kant België) of de rue du Nord ( kant Frankrijk ) dwarsen passeren we langs de vroegere " distillerie " waar destijds alcohol uit suikerbieten werd getrokken. Steeds dezelfde richting, steeds dezelfde wegbedekking (?) tot bij het volgend kruispunt met links een Belgisch en rechts een Frans café en in de onmiddelllijke nabijheid enkele hoeven met namen als, St.-Amand, St.-Etienne, St.- Klara ( alle hoeven dragen hier namen van heiligen )
    We zijn dicht bij ons eindpunt gekomen, de brug over het Ringslot ( de brede afwateringsgracht die de eigenlijke Moeren omgeeft), en ook bij de 243 m hoge Nato-telecommunicatietoren die in 1972 bij de grens op het gondgebied Houtem werd opgetrokken.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.09.2007 Wandeling 108: GIJVERINKHOVE-HARINGE 12km , 2.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Op het gehucht Weegschede te Gijverinkhove verlaten we de belbus en trekken zuidwaarts. Dreigende, zwarte wolken voorspellen weinig goeds en wanneer we bij de stichting George Grard ( 1901-1984 ) gekomen zijn moeten we voor de eerste maal onze regenjass bovenhalen. De gerestaureerde hoeve herbergt, zowel binnen als buiten een reeks prachtige beelden. Binnen vind je een grote collectie tekeningen en het archief van George Grard. Jammerlijk genoeg blijkt de Stichting gesloten.
    Dan maar verder en wanneer we op een kruispunt met toepasselijke naam Kruistraat belanden kiezen we richting Stavele. We lopen tot bij de ophaalbrug over de Ijzer en de GR-wandelboom waar we de GR 5A-richting inslaan. We volgen nu de Ijzer langs een eenmanspad. Links en rechts van ons overal weilanden. Geregeld moeten we over voetgangersbruggetjes die het water van beken en afwateringsgrachten naar de Ijzer voeren. Alhoewel we weinig gerucht maken verschrikken we toch tal van waterhoentjes en wilde eenden die hier een vredig bestaan leiden. Rechts van ons de geklasseerde stenen Broekmolen en even verder piept tussen de bomen het torentje van de kerk van Beveren. En dan dwarsen we langs een hoog krommende voetbrug de Dode Ijzer en belanden in Roesbrugge. Een ploeg van de VRT bergt juist de camera's weg en Saartje Vandendriessche stapt in de wagen. Misschien komen we de eerst volgende weken wel te weten wat ze hier " Bachten de Kupe " kwamen opnemen.
    Waar we verleden keer precies op de grens ( de Schreve ) liepen, blijven we er nu een paar honderd meter van verwijderd en bereiken zo Haringe. Intussen hebben we voor de derde maal ( kortstondig ) onze regenjas bovengehaald. Het prachtig meubilair en het merkwaardig Van Peteghem orgel kunnen we spijtig genoeg niet bewonderen want de kerk ( foto ) is op dit uur gesloten. Spijtig.
    Dan maar wachten op de bus die ons naar het station van Poperinge zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    We maken gebruik van de mogelijkheid om vandaag weer op zaterdag tegen seniorentarief ( €'4) met de NMBS te sporen. Ook de weergod wil deze gelegenheid extra in de verf zetten en zorgt voor een zonovergoten, windstille dag ( waarvan we de voorbije zomer spijtig genoeg zo weinig mochten meemaken.).
    In Eupen-benedenstad trekken we, even voorbij de brug over de samenvloeiing van de Wezer ( Vesder ) en de Hill ( Helle ) langs de kabelfabriek en het Eupensi ndustrieterrein richting Hertogenwald. Weldra bevinden we ons in een gebied van stilte en eenzaamheid. Geen mens, geen wild, geen geluid van wagens ( enkel van overvliegende vliegtuigen ), tussen overwegend bossen met naaldhout en spar. Af en toe een vlek zon die tussen de bomen heen kan priemen en ons een zomers gevoel biedt. We bereiken na anderhalf uur de " Barage de la Gileppe " waar we zoveel jaren terug met een schoolreis naartoe trokken. De imposante leeuw kijkt nog altijd even nors , maar de bezoekers die we ontmoeten zijn allen uitermate vriendelijk en spreken bovendien allen Nederlands.Eén ervan is bereid een foto van ons ( met de leeuw ) te nemen.
    Langs de toren klimmen we naar de " Belvédère " en dalen dan af door de bossen om de wondermooie Ruisseau de la Borchène te volgen. We passeren op het middaguur een restaurant en voelen ons maag reageren én op het uur én op de geuren van de keuken, maar wij stellen ons middageten nog even uit tot we bij de bushalte komen. Gelukkig kunnen we na 14 km klimmen en dalen verpozen en onze picknick aanspreken terwijl we op de bus wachten die ons naar het station van Verviers zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.06.10.2007 Wandeling 110: MONT-GAUTHIER 11 km 2.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  Met de rug naar de kerk van Mont Gauthier  links en direct rechts naar beneden richting bos. Na een 500-tal meter stort de mooie, zonnige hemel boven ons in. Een plaat verbiedt ons wegens " chasse " van 01 tot 07 oktober verder te gaan. Oei, moeten we nu overricht ter zake  op ons stappen terugkeren ? Gelukkig geldt het verbod niet tussen 9.30 uur en 15.30 uur. Dus trekken we verder.Bij de rand van het bos  zegt een plaatje ons dat we een " chemin privé " betreden, maar dat deden we in het verleden reeds meerdere malen.
    We dalen af tot bij de Ruisseau  del Deffe. Een klein beekje dat trouw onze weg volgt, eerst links daarna rechts. Een ideale plaats waar 's morgens en 's avonds het wild komt drinken.Vandaar dat we talrijke  vlaken opgesteld zien waar de jagers zich verscholen kunnen opstellen om het drinkend wild neer te schieten.
    Bij een stenen, gehavend, bruggetje dwarsen we het beekje en klimmen langs de Rau de Malfosse ou de Catoye de vallei uit. In een bocht houdt een jeep ons tegen. " Als we niet weten dat we ons op een privaat terrein bevinden ? "wil de chauffeur weten. " Jawel maar de GR-paden betreden meermaals een privaat domein en daarbij we hebben die wandeling uit een wandelboek overgenomen." " Ja die wandelingen worden vanuit de lucht gemaakt en niet ter plaatse en daarbij dit is hier het 'Domaine Royal'". " Sorry dat wisten we niet, en de bossen langs de overzijde van de baan N929 behoren die ook tot dit domein ? " wilden we nog weten. " Ja ook die behoren  erbij maar er staan geen verbodstekens ".  Dus trekken we daar naartoe, maar de wegbeschrijving is zo onduidelijk en er zijn  zoveel dwaalsporen  dat we, eens in de vallei van de l'Iwoigne beland, we noodgedwongen een weg terug  moeten zoeken en een lastige klim  ondernemen om de N929 op te zoeken.
    Op de " Place " van Mont-Gauthier rest ons juist de tijd  om onze picknick aan te spreken vooraleer de bus ons terug naar Ciney brengt.
    Sorry Sire, we wisten niet dat we zo dicht bij de achterdeur van Uw kasteel in Ciergnon liepen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.20.10.2007 Wandeling 111: DINANT- LE MARTEAU 14 km 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is nog fris wanneer we om 8.30 uu het station van Dinant verlaten maar het belooft een heerlijke herfstdag te worden. De morgenkoude is  in korte tijd uit ons lichaam  want over amper anderhalve kilometer moeten we 100 meter stijgen. En dan volgt een afdaling door het bos naar Bouvignies. We belanden bij de kerk die door poorten en omwallingen omringd is. Maar  we moeten onmiddellijk weer aan de klim richting Ruines de la Tour de Crèvecoeur. Lange tijd  lopen we op de rand  van een bos waarin er duchtig op los geschoten wordt, gelukkig niet in onze richting. We draaien rond de prachtige Grange hoeven en trekken weeral eens het bos in, waar de eik ( met enorm grote bladeren ) overheersend is.  Op het grondgebied van Haut-le-Wastia  hebben we het hoogste punt (220 m ) van onze tocht bereikt en dus houden we een korte rustpauze bij het " Mémorial francais ". Een groep van een 25-tal Oost-Vlamingen is blijkbaar verdwaald want  we moeten aan de hand van onze wandelkaart hen weer op het goede pad helpen. Na enkele kilometer open vlakte naderen we ons eindpunt en passeren enkele mooie rotsformaties en op een 100-tal meter van de ruines ven de Chäteau  de Montaigle (foto)  In het gehucht Le Marteau ( Falaën )  biedt een stenen muurtje, in de nabijheid van enerzijds de Saint-Roch kapel ( die men aan het restaureren is ) en anderzijds de schilderachtige Molignée ons de ideale plaats om te picknicken en op de bus te wachten. En we krijgen gezelschap van de groep Oost-Vlamingen die weer tevergeefs naar het juiste pad op zoek zijn. Tot straks misschien in Dinant ?
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-11-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.03.11.2007 wandeling 112 AYE-ROCHEFORT 15 km 3.30 uur
    Het is pas enkele minuten voor halfnegen wanneer we in het station van Aye de trein verlaten. Nou ja, station: twee spoorlijnen met een perronnetje maar geen gebouw. Waarom trouwens ook ? Aye ( ik had er eerder nooit van gehoord ) was tot eind 1976 een gemeente met 1462 inwoners en nu een deel van Marche-en Famenne. Prachtig zijn er de grote, goed onderhouden hoeven en de mooi, in de oorspronkelijk 17de eeuwse stijl gerestaureerde Manoir. We passeren twee (!) kerkhoven - langs beide zijden van de baan gelegen en slaan ter hoogte van de St.-Donatkapel rechts een veldwegel in. En dan lopen we meer dan een uur op een kaarsrechte bosweg. De grote ronde stenen zijn door de vele bladeren bedekt en eisen onze volledige aandacht op willen we niet uitschuiven.
    Even voorbij het dorp Humain ( het dorp met de vele kapelletjes) krijgen we aan onze rechterzijde een weids, glooiend land, met grazende koeien op uitgestrekte weiden. De Famenne op haar best ! Aan onze linkerzijde bossen, die het andere bos van radiotelescopen van het Radioastronomisch Station van het Koninklijk Belgisch Observatorium voor ons verstoppen. Een wetenschappelijk instrumentarium van wereldformaat.
    Voorbij het gehucht Havrenne ( 330 inwoners- was voor de fusie bij Humain - nu bij Rochefort ) nemen we de chemin St.-Remy naar de gelijknamige abdij. Even houden we ons hart vast wanneer  na het dwarsen van de Biron de gekende affiche met de afbeelding van een schietende jager opduikt. Datum : 2 november. Oef !!!
    Links krijgen we de beboste heuvel van het natuurreservaat " Saint Remy-abdij en Léon Lhoist " dat naast drinkwater voor de stad Rochefort ook het water levert waarmee een van de beste Belgische abdijbieren gebrouwen wordt Vroeger werd er hier ook rood-wit marmer ontgonnen. Zelfs de weg waarop we lopen is van datzelfde soort marmer. Van een groteske GR-tocht gesproken !
    Na een calvariekruis met rustbank gaat het steil naar beneden en komen we in Rochefort. De vele Belgische vlaggen zijn waarschijnlijk niet voor ons bedoeld. Na enig speurwerk vinden we de bushalte en bereiken even later het station van Jemelle.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-11-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.17.11.2007 wandeling 113 SINT-MARTENS-VOEREN 9,5 km 2.15 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We kunnen pas met twee uur vertraging onze tocht in dit schilderachtige landbouwersdorp met zijn vele vakwerkwerkhuizen aanvatten. Reden: een vertraging van 1.15 uur die onze terin opliep op het traject Leuven-Luik, waardoor de verdere trein- en busverbindingen naar Voeren eveneens in het honderd liepen.
    Maar goed, beter laat dan niet, en dus starten we bij de halte " Rijkswacht " in Sint-Martens-Voeren. Vrij vlug zijn we in de Kwinten- de straat achter de kerk - en volgen het beekje ( de Veurs ) met het snelstromend water dat pal naast de baan loopt. Wanneer we kort hierna naar rechts de stijgende holle weg inslaan, worden we voor de eerste maal geconfontreerd met het feit dat we aan een bronnenwandeling begonnen zijn. We lopen op keien, stenen en zand en het water stroomt zo onder onze schoenen door. Ter hoogte van de boerderij ' de Eiken ' krijgen we even een klimpauze, maar even later is het langs de rand van een bos weer verder klimmen geblazen. En dan, eindelijk dalen, naar de Veurs toe, langs een pad dat voor auto's verboden is ( Hoe geraken die hier in 's hemelsnaam ? ) Terug stijgen tussen weiden, met links en rechts een enorme natuurbelevenis. Even moeten we twee maal onder de prikkeldraad door om een modderige plaats te ontwijken.
    En dan terug dalen naar ( terug ) de Veurs toe. We zakken tot de enkels in de modder. Nog nooit meegemaakt. Hello ! Enkele ruiters maken het pad nog " sappiger ". Dank u wel.
    Wanneer we uiteindelijk denken vaste grond onder de schoenen te hebben is het pad, wegens wegeniswerken , tot een onbegaanbare weg herschapen. Eén troost , de natuur is er prachtig !
    En dan plots rijzen twee torens uit de grond. Die van de kerk van Sint-Pieters-Voeren en die van het kasteel " Commanderij van de Duitse Ridderorde ". We draaien rond beide en langs de ingaang van de bijhorende forellenkwekerij komen we zo op de weg naar Sint-Martens- Voeren. Boerenkarren met maïs steken ons voorbij, niet te verbazen want we bevinden ons in een streek waar landbouw belangrijk is.
    En dan stappen we onder de befaamde viaduct door ( foto ) Gebouwd in de eerste wereldoorlog - 23 m hoog - verbindt Antwerpen met het Rurhgebied en waar om de 10 minuten een goedertreinen voorbij raast.
    Zo komen we terug in Sint-Martens-Voeren op de wijk Einde, zeer toepasselijk voor deze prachtige tocht door de Voeren.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.01.12.2007 wandeling 114: ANDENNE-GOYET 14km 3.15 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Een Tec-buschauffeur zendt ons aan het station van Namen de verkeerde kant op zodat we onze aansluiting missen.Gelukkig hebben we een kleine bibliotheek aan documentatie over trein- en busverbindingen in onze rugzak steken zodat in de korste keren voor een alternatief gekozen wordt
    We trekken in Andenne langs de hoofdstraat de Maas over en gaan op zoek naar de wit-rode merktekens van de GR-575.Onmiddellijk worden we geconfronteerd met een lange klim ( van 140 m naar 246 m ) en wonder, naarmate we dichter het gehucht " Peu d'eau " naderen krijgen we meer water onder de schoenen.In Groynne draaien we rond de kerk en het kasteel ( waar volgens het naamplaatje een gouverneur woont ). Even later maken we een bocht van een halve cirkel om langs de hoeve " Sur Bruyère " te komen. We bevinden ons weer ten volle in het typische Condroz-landschap: langgerekte, beboste heuvels en uitgestrekte velden en weiden. Een kwartier nadat we op de middag het thuisfront meldden dat we reeds de ganse tijd van de zon genoten moeten we bij het gehucht Bellaire onze regenkledij bovenhalen. Maar erg wordt het niet want bij het kasteel van Muache kunnen we die alweer opbergen. De meeste bomen zijn begroeid met ongewoon veel maretakken. Langs onze weg treffen we links, tegenover een huisje nog een gaaf bakhuisje uit vroegere tijd aan ( precies een kabouterhuisje)..
    En nu afdalen langs een weg met een helling van 10% naar de woonkern van Strud. Een plaatje zegt dat de O.L.V-van de Karmelkerk uit de 11de eeuw stamt en dat er een middeleeuwse tuin bijligt, maar we moeten een steile trap bestijgen om dat alles te bezoeken en dus gaat het richting bos. We krijgen voor een half uur het ambetante gezelschap van een straathond die ons besnuffelend voor, door en achter de benen loopt. Het eenmanspad is wat uitgehold en ligt vol met bladeren en in het midden staat er water. Dus dan maar de steile glibberige buitenkant kiezen om natte voeten te vermijden.
    Uiteindelijk belanden we op de N941 die vlak langs de Ruisseau de Stroûvia loopt. We passeren het gelijknamig gehucht en het café " Des Grottes " bij de klimmers bekend als " café bij moeke " en komen zo in de Samsonvallei.(  Hier waren we al eerder: 24.06.2003 ) Aan de voet van het rotsmassief van Goyet ( foto ) treffen we een bushalte en vinden dat het voor vandaag genoeg is. Dus wachten we op de bus die ons naar het station van Namen zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.15.12.2007: wandeling 115: WESTMALLE-ZANDHOVEN 11km 2.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Niettegenstaande de aangekondigde spoorwegstaking door de leden van de onafhankelijke spoorvakbond trekken we toch op. Wij hebben geluk, we geraken probleemloos in het station van Antwerpen en verlaten de bus op het vooropgestelde uur aan de trappistenabdij van Westmalle. We draaien ze onmiddellijk onze rug toe en trekken door een residentiële wijk waar de namen van de straten ons aan een arboretum doen denken. Voor we rechts afslaan in de Gagelhoflaan ( waar een van de eerste jeugdherbergen van Vlaanderen ligt ) lopen we een 500 tal meter langs de drukke weg Zoersel-Sint-Antonius.
    We bereiken het beschermde Zoerselbos. Gelukkig heeft men aan de wandelaars gedacht en een gescheiden pad aangelegd voor wandelaars en ruiters. Gemotoriseerd verkeer is hier niet toegelaten, naast de fietsers en de joggers voelen we ons hier heer en meester. De drassige bodem noodzaakt ons regelmatig heen en weer te zigzaggen en plots staan we dan bij het Boshuisje ( foto ) waar rond 1850 Hendrik Conscience de inspiratie voor " De Loteling " zou opgedaan hebben.
    We krijgen nog een stukje aardeweg en steken dan de brug over de autoweg over en bereiken het grondgebied van Zandhoven. Aan het kapelletje voorbij het rusthuis O.L.V.van Troost verlaten wa de GR-route en slaan rechts het lange, rechte Nazarethpad in. Geruime tijd lopen we nu evenwijdig met de autosnelweg om dan bij de ingang van het Kasteel Hof van Lierde richting Zandhoven-dorp te kiezen. En hier bij het einde van onze tocht door de Voor-Kempen worden we geconfronteerd met het begin van onze wandeling. We worden er getrakteerd op een frisse Wetmalle tripel.
    Ook bij de terugreis ondervinden we ( buiten een vertraging van een 30 minuten ) geen hinder van de spoorstaking. Van een geluksdag gesproken.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.19.01.2008: wandeling 116 TROIS-PONTS - COO - TROIS-PONTS 13 km 3.30 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De klokvaste treinen brengen ons naar Trois-Ponts . We lopen een tijdje parallel met de spoorweg langs de drukke rue de Coo om dan na het dwarsen van de Amblève (hoogte 260 m) een smal paadje te nemen dat tussen twee tunneltjes steil opklimt. We volgen een hol, onverhard en rotsig pad. Langs weerszijden een overvloedige begroeiïng met hazelaar, eik en berk waarvan de bladeren als een tapijt op de grond liggen.
    Bij een kruispunt komen we bij het Spijkerkruis (hoogte 380 m ) , waar meisjes uit de omgeving die geen man konden vinden, hoopten door een nagel in het kruis te slaan, dit wel te doen.We blijven ( nu matig ) stijgen door een prachtig bos en belanden bij twee dicht bij elkaar gelegen overdekte picknickbanken.(hoogte 480 m ) waar snoei- en(of) uitdunwerk het bedoelde uitzicht op Coo zeker ten goede zou komen. En nu langs een kronkelend pad door een bos met vooral eiken, beuken en dennen naar de Cascade .Houthakkers zagen en laden takken op een aanhangwagen. De afdaling wordt bij sommige momenten vrij steil, ook nadat we bij de Belvedère voor een poosje de stoeltjeslift volgen. In Coo is het tamelijk druk voor een zaterdag buiten de verlofperiode.
    En dan weer klimmend het bos in, richting Trois-Ponts. We dwarsen het parkeerterrein van het prachtig gelegen hotel-restaurant Beau Site en langs een asfaltweg klimmen we geruime tijd - voorbij het kerkhof - richting Bodeux. Links van ons op de top van de heuvel aan de overzijde van het dal prijkt de Tour Leroux ( wandeling 77 en 98 ). Steeds maar klimmen tot we door het bos een pad kiezen dat naar de Rau de Bodeux afdaalt.We blijven die volgen tot in het hartje van Trois-Ponts waar we in bistro ' Le Vieux Pont ' van de Nederlands sprekende uitbater ( afkomstig van Wervik ) de toelating krijgen onze picknick aan te spreken. Precies de tijd om de wachttijd op de trein te doden en om te bekomen van weer eens een echte GR-klim-en daalwandeling.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.09.02.2008 : Wandeling 117; FLAWINNE-BOIS-de-VILLERS 14,3 km 3.20 uur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het slaat negen uur op de toren van de kerk van Flawinne , die hoog boven het dorp uitsteekt.We lopen eerst nog enkele honderden meter evenwijdig met de spoorweg om dan pal zuidwaarts te kiezen. Het gaat eerst over twee spoorwegbruggen o.a. een van het vormingsstation van Ronet in de nabijheid van de grote machinewerkplaats van de Belgische spoorwegen van Salzinnes.We krijgen onmiddellijk nog een derde brug, die over de Samber.
    Er is een prachtige dag aangekondigd en de zon is inderdaad reeds op dit vroege uur van de partij. Ze belet ons zelfs een duidelijke kijk op de weg te krijgen. Na een poosje jaagpad langs de Samber, krijgen we een lange , tamelijke steile klim door het bos La Vecquée. We passeren op een paar honderd meter van het Fort-de-Malonne ( een verdedigingswerk dat deel uitmaakte van de versterkte positie van Namen tussen 1870 en 1914. Tegenwoordig is het cruciaal voor de overwintering van verschillende soorten vleermuizen.).
    Maar in WO II en zeker in 1944 werden de Ardennen het toneelvan harde gevechten. Geen wonder dat we op onze tocht op  meerdere bunkers
     stoten. ( op heel strategische punten gebouwd ). Eén in het Vecquée-bos en twee dicht bij elkaar gelegen in het gehucht Cabaca.
    Na Basse-Fontaine is het terug klimmen geblazen en bevinden we ons in open veld. Dank zij het uitzonderlijk prachtig weer hebben we een bijzonder zicht op de omgeving ( foto ). En nu langs een pijlrechte weg, langs de rand van een bos, dat we eens voorbij de Ferme d'Aquisse intrekken.Plots rent ons langs rechts een ree voorbij dat op twintig meter voor ons dan het pad oversteekt. De weg wordt een tijd lang erg drassig maar eens in La Charterie is alle leed vergeten. Nu richten we onze schreden naar het centrum van Bois-de-Villers, waar we in dit aangenaam dorpje op de bus wachten die ons naar het station van Namen zal brengen.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 15/05-21/05 2017
  • 18/02-24/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 05/12-11/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 30/11-06/12 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 15/12-21/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 17/12-23/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!