Yogannes' blog
spirituele stukjes
Inhoud blog
  • Verhaal: Het sprookje dat (niet) begon met: "Er was eens"
  • gedicht: Over de dood heen
  • cursiefje: Heimwee doet mijn hart verstillen
  • gedicht: De lokkende roep van de Geliefde
  • gedicht: Weet je
    Zoeken in blog

    Foto
    17-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verhaal: Het sprookje dat (niet) begon met: "Er was eens"

    HET SPROOKJE DAT (NIET) BEGON MET: ”ER WAS EENS….”

     

    “Er was eens…” zo beginnen alle sprookjes, behalve dit. Hoewel, ik besef nu dat ook ik die beginwoorden als aanvang heb gebruikt. En toch begint dit sprookje anders, namelijk: “Er is ….” Ik weet dat het beetje eigenaardig klinkt, maar daar wen je maar best aan als je dit sprookje verder wil horen of lezen. Zoals alle sprookjes is ook dit een waar gebeurd verhaal en nog wel met deze bijzonderheid: dit sprookje is het allereerste dat ooit verteld werd! Het gaat immers over de oorsprong van al wat bestaat en over de zin ervan. Een spiritueel sprookje dus. De slimste onder jullie – of beter gezegd; de meest wijze- begrijpt meteen waarom ik niet kan beginnen met “Er was eens….” Ons bestaan speelt zich nu af, is dus nog niet voorbij en kan niet omschreven worden als iets dat “was”. Ook niet als iets dat ooit “zal” zijn. Het is wat het is. We kunnen wel terugkijken naar het verleden, naar dat wat “was” (en nooit weer weerkeert) maar we kunnen niet zeggen dat het bestaan van al-wat-is zich enkel in het verleden afspeelt. Maar laat ik het niet te ingewikkeld maken. Uiteindelijk is het allemaal juist heel eenvoudig. Laat ik dus maar beginnen bij het begin.

    Maar hier rijst al een eerste moeilijkheid: er is niet echt een begin. Het sprookje van het leven “situeert” zich in het oneindige. Ik vertel het zoals het mij werd doorgegeven: intuïtief, in diepe meditatie. Het is dus geen louter verzinsel of hersenspinsel van mij. Het is de waarheid zoals iedereen – ook jij – deze kan ervaren. Wanneer men in de stilte gaat, zich geconcentreerd naar binnen begeeft, ziet men in alle rust en helderheid datgene wat waar is. Het vertellen van dit sprookje dient enkel om je ertoe aan te zetten zelf deze bevrijdende waarheid te (her)ontdekken en te beleven.

    Maak het even stil, haal diep en rustig adem en geniet van dit heerlijke sprookje.

    Er is een Koningin die nooit geboren werd omdat ze er altijd al was. Ze is ook onsterfelijk omdat ze eeuwig bestaat. Voor ons stervelingen is dit niet te vatten omdat we nu eenmaal in een wereld leven waar alles een begin en een einde heeft en alles zich in tweevoud manifesteert. Geboorte en dood, leven en sterven, goed en kwaad, licht en donker, groot en klein, man en vrouw enzovoort…. De Koningin van Alwatis leeft niet in een duale wereld maar “is” gewoon. Haar “zijn” is onbegrensd want ruimte en tijd hebben geen vat op haar. Sterker nog, zij is het die onze wereld en zelfs het hele heelal gemanifesteerd heeft. Dat kan ook niet anders want zij is “één”. Er is niets anders dan zij. Of misschien moet ik zeggen dan “hij”. Want de Koningin is geen vrouw. Ook geen man. Toch heeft “zij/hij” zowel mannelijke als vrouwelijke aspecten. “Koningin” is dan ook slechts een naam. Geen enkele menselijke taal of omschrijving is in staat het hele wezen van de “Koningin van Alwatis” werkelijk weer te geven. Gelukkig hebben sprookjes zo hun eigen terminologie, anders was het niet mogelijk dit verhaal te vertellen.

    Het koninkrijk van de Koningin kent dus geen grenzen. Het lijkt leeg maar is in feite boordevol energie. Ook is al wat je maar kan bedenken in haar rijk aanwezig. In potentie weliswaar, dat wil zeggen: elke gedachte, elk gevoel, elke droom is in theorie mogelijk en kan in de praktijk omgezet worden. Mits wilskracht en bewustzijn van de Koningin kan zich om het even wat manifesteren. En dat is precies wat gebeurd is. Hoewel de Koningin kan beschreven worden als oneindige Liefde, Licht, Vrede Vreugde, Kalmte, Kracht, Wijsheid en Geluid en hoewel dit eeuwige, zich altijd vernieuwende gelukkig Zijn een ongelooflijk en onvoorstelbaar zalig gevoel met zich meebrengt, toch droomde de Koningin ervan om dit alles te kunnen delen met anderen. Omdat er niemand anders is, kon ze niet anders dan een deel van haar “zijn” in beweging te brengen. Dat zijn is immers volledig stil en bewegingloos. Door de beweging ontstond de schepping van al-wat-is. In eindeloze variaties manifesteerden zich naargelang de vibratie alle schepsels, heel de schepping. Dit kon enkel door van “één” bewustzijn een schijnbare wereld van tweevoudig zijn te maken. De Koningin zelf bleef tegelijkertijd in haar grenzeloze, eeuwige “Zijn”. Probeer het maar niet te begrijpen, ons verstand is daar gewoon te klein voor. Wij kennen enkel een wereld van “ofwel dit, ofwel dat” terwijl de Koningin regeert in een koninkrijk van “zowel dit, en zowel dat”.

    Voor de Koningin is niets onmogelijk. Haar kosmisch bewustzijn is onbeperkt, zonder welke grens dan ook. Ze maakte al haar dromen waar en maakte een schitterende schepping. Een kosmos vol sterren en planeten. Heel divers, met eindeloze mogelijkheden. De allerhoogste bergen, de diepste oceanen, de meest fabelachtige landschappen en levensvormen. De bekroning van al dat moois was: de mens. Op verschillende planeten liet ze deze levende wezens ontstaan. Opdat zij ook zouden genieten van de gelukzaligheid die haar te beurt viel, liet ze de mens volledig vrij om hen spontaan, vanuit hun innerlijke zelf, de kans te geven om haar en dus het “Zijn” te beminnen en zo zelf ook de eeuwige gelukzaligheid te kunnen ervaren. Een andere mogelijkheid was er niet want liefde kun je natuurlijk niet opleggen; dan is het geen echte liefde meer. Wel was in elk wezen en in al wat leeft een glimp van haar gelukzalige zijn weerspiegeld. In elk stofje, elk deeltje van het universum zit het wezenlijke van de Koningin en haar rijk van eeuwige vreugde verborgen. Zo was de Koningin zeker dat wat er ook gebeurde en hoezeer de mens zijn vrijheid ook zou misbruiken, er uiteindelijk altijd een onomkeerbare weg terug zou zijn naar haar gelukzalige zijn.

    Het leven op aarde – en elke andere bewoonbare planeet - is als een leerschool. Elk leven is een kans om te leren en zo uiteindelijk volmaakt gelukkig te kunnen zijn. Telkens weer, leven na leven krijgt de mens de kans om zich verder te vervolmaken. Ook al sterft het lichaam af, de geest en de ziel gaan verder om opnieuw geboren te worden in een nieuw lichaam en verder te leren. Iedereen wordt zo tenslotte eeuwig gelukzalig, ook al duurt het miljoenen incarnaties. De Koningin wil geen enkele van haar schepsels, haar  kinderen, verloren laten gaan. In wezen zijn ze al “één” met haar en met de bron van al-wat-is want ze komen daarvandaan en gaan er hoedanook uiteindelijk weer naartoe. Sterker nog: ze zijn er al, ze hoeven er zich enkel nog maar bewust van te worden. Door de weerspiegeling van haarzelf in de hele schepping, niet in het minst binnenin de mens zelf, verzekert de Koningin zich van het lukken van haar goddelijk plan.

    Zij stuurt ook, wanneer dat het meeste nodig is, reeds volledig bevrijde en ontwaakte zielen terug naar de aarde of andere planeten om er de onwetende mensen te doen ontwaken uit hun valse droom van ellende. Om hun de weg te tonen naar wie ze werkelijk zijn en hoe ze zichzelf kunnen verlossen van alle kwalen en van schijnbare onsterfelijkheid. Niet langer zal zij alleen de eeuwige gelukzaligheid genieten maar alle zielen die zij geschapen heeft zullen ooit dit onbeschrijflijk geluk met haar delen.

    Het enige wat de mens verhindert dit geluk reeds in zijn bestaan op aarde te beleven is onwetendheid. Dat kan nu eenmaal niet anders omdat de mens de vrije keuze, de vrije wil heeft. Kiest de mens voor een denkbeeldig afgezonderd bestaan dan kan hij niet waarlijk gelukkig zijn. Niets in zijn tijdelijke, vergankelijke wereld kan immers duurzaam geluk waarborgen. Alle materie moet ooit opgegeven worden, tot het eigen lichaam  toe. Al waant hij zich een kikker die ooit met een kus van een prinses wordt omgetoverd tot een prins, dat zal niet baten. Al verwerft hij kastelen, hele koninkrijken en al het goud van de wereld, dat is net als zijn aards lichaam niets anders dan stof dat ooit zal vergaan. Een mooi einde van het levenssprookje kan dus enkel verzekerd worden wanneer de mens zichzelf bewust wordt van zijn onsterfelijkheid, van zijn ware Zelf, die onlosmakelijk verbonden is met de “Koningin”, met haar Koninkrijk, de Bron van Al-wat-is. Dan leeft hij eeuwig lang en gelukkig, in een zijnstoestand van immer intensere zaligheid…

     

    Yogannes 


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    17-11-2017, 16:08 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    31-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedicht: Over de dood heen

    OVER DE DOOD HEEN

     

    Geliefde,

    ik pleng tranen van ontroering,

    verdriet en weemoed

    om datgene wat

    zo innig goed en intens schoon was

    en nu niet meer tastbaar aanwezig lijkt.

     

    Wel nog sterk aanwezig,

    zo levensecht voelbaar

    is jouw warme liefde,

    geliefde,

    die tedere blik

    die hemelse glimlach.

     

    Alsof je niet

    bent doodgegaan;

    de verbinding blijft.

    Geliefde,

    jij blijft voor altijd

    in mijn hart geborgen.

     

    Geliefde,

    telkens ik aan je denk

    - en dat is voortdurend –

    ben je weer bij mij,

    voel ik jou in mij,

    diep vanbinnen.

     

    Waarom zou ik

    nog langer treuren

    nu ik weet,

    geliefde,

    dat je gelukkig bent

    zonder angst of pijn

    zonder last of zorgen.

     

    Geliefde,

    onze liefde

    is niet te vernietigen,

    blijft eeuwig bestaan.

    We hebben geen lichaam

    of materie nodig.

     

    Geliefde,

    één energetische Bron

    waarin alle zielen

    in liefde

    verbonden

    Zijn

     

    Geliefde,

    in of uit het lichaam

    het speelt geen enkele rol

    de dood is enkel

    een overgang

    geen eindpunt.

     

    Sterker nog

    is onze liefdesband,

    geliefde,

    nu jij ginds

    aan de overkant bent

    en ik hier gebleven ben.

     

    Nog even,

    geliefde,

    en onze liefdesenergie

    smelt weer samen

    in de Bron

    van gelukzaligheid

     

     

    Yogannes


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    31-10-2017, 17:07 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    29-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.cursiefje: Heimwee doet mijn hart verstillen

    HEIMWEE DOET MIJN HART VERSTILLEN.

     

    Stilte betekent niet altijd het volledig ontbreken van welk geluid dan ook. Natuurgeluiden bijvoorbeeld benadrukken juist het heerlijk gevoel van rust en stilte. Een kabbelend beekje, het vrolijk gefluit van een vogeltje, het ruisen van de wind door de bomen…. Als extreem hooggevoelige heb ik wel vaak last van mechanische geluiden. Dat gaat van gesuis in de buizen van de centrale verwarming tot het oorverdovend lawaai van harde “muziek” of van miljarden verspillende gevechtsvliegtuigen. Bij dat laatste komt ook het verschrikkelijke besef kijken dat massa’s geld gebruikt wordt voor vernietigend wapentuig met onnoemelijk menselijk lijden tot gevolg en dat omwille van de hebzuchtige eigenbelangen van enkele machtswellustelingen. Terwijl datzelfde geld zoveel beter besteed kan worden aan werkelijke noden die tegelijk veel doeltreffender zijn om oorlog en ellende te voorkomen. Om stil van te worden….

    Alleen in diepe meditatie vind ik werkelijke stilte en innerlijke vrede en rust. Maar ook hier liggen kapers op de loer: rusteloze gedachten overvallen me veelvoudig en verhinderen me bij het begin van de meditatie meestal om mijn geest te kalmeren. Enkel krachtige technieken, goed geoefend, kunnen ook deze “lawaaierige” indringers verdrijven. En dan komt uiteindelijk een oceaan van stilte, van oneindige sereniteit, van diepe gelukzalige stilte. Onbeschrijfelijk want woorden schieten tekort voor deze bovenmenselijke ervaring. En al is het niet altijd makkelijk, iedereen kan het! Een beetje discipline en oefening volstaan. Te beginnen met een paar minuten per dag in de stilte te gaan. Gaandeweg kom je tot een dagelijkse gewoonte die zo ontspannend en rustgevend is dat je op den duur naar deze vreugdevolle momenten uitkijkt en beseft dat deze zalige meditatietijd de gelukkigste van je leven is. Je bent dan verbonden met de bron van Al-wat-is, met je ware zelf. Een liefdeservaring die alle levensmomenten ver overtreft.

    De mooiste stilte is die op zondag. Tenminste als je je niet laat verleiden tot jachtige inkopen of rumoerige evenementen. Neen, gewoon genieten van het heerlijk niets doen. Niets hoeft, alles mag. Volledig tot jezelf komen. De rust en stilte opzoeken. Tijd maken voor jezelf en voor je geliefden. Een mooie wandeling in de natuur of een fietstocht maken. Een goed boek lezen. Luisteren naar prachtige muziek. Zoveel mogelijkheden om de stilte te vieren; iets waar je anders nooit toe komt.

    Mijn meest dierbare stilte-herinnering is die van de zondagen uit mijn kindertijd. Thuis helemaal jezelf mogen zijn en tot rust komen in het warme gezinsnest. Geen school, geen verplichtingen (behalve de zondagsmis), lekker lang uitslapen, een heerlijke zondagse maaltijd. Niks stress, alles peis en vree. Geen winter of zomertijd, gewoon je bioritme mogen volgen. Iedereen vriendelijk en goedgezind. Bij gelegenheid logeren bij grootmoeder die zong terwijl ze ongelooflijk lekkere tomatensoep maakte met soepvlees en met veel balletjes (wist ik veel dat ik later vegetariër zou worden J) . Een stilte die resoneert met de diepe, innerlijke stilte van je hart, je ziel. Ach, wat verlang ik naar die gelukzalige stilte!

    Yogannes


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    29-10-2017, 10:57 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    09-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedicht: De lokkende roep van de Geliefde

    DE LOKKENDE ROEP VAN DE GELIEFDE

     

     

    Keer naar binnen

    in je innerlijke kern

    mediteer steeds meer

    ga dieper en dieper

     

    Dieper dan de diepste zee

    hoger dan de hoogste berg

    verder dan de verste ster

     

    Aanschouw dan

    in het allerhoogste bewustzijn

    zachter dan de zachtste tederheid

    zoeter dan de zoetste zaligheid

    het gelaat van de Goddelijke Geliefde

     

    Ervaar het meest intense geluk

    van eindeloze Liefde

    en weet dat in je diepste Zelf

    je ware Zelf

    jij Mij bent!

     

     

     

    Yogannes

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    09-10-2017, 14:10 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    29-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedicht: Weet je

    WEET JE

     

    Wie beweert te weten,

    weet weinig of niets.

     

    Wie werkelijk weet,

    beweert weinig of niets,

    maar weet waarlijk.

     

    Het is maar

    dat je

    het weet…

     

     

    Yogannes

    (naar een uitspraak van Paramhansa Yogananda)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    29-09-2017, 11:17 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    14-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Haiku: TIJDLOOS
    TIJDLOOS

    Een eeuw is een geeuw
    in de droom van eeuwigheid...
    Ontwaak en geniet!

    Yogannes



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    14-09-2017, 15:47 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    15-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedicht: Moeder

    MOEDER

     

     

    Ik groet U, Maria,

    goddelijke Moeder,

    Moeder God.

     

    Gij zijt voor mij

    een voorbeeld

    van het moederlijke aspect van God.

    Jij gaf mij het leven:

    een wonderschoon geschenk

    dat ik helaas niet altijd in ere hield…

    Hoe vaak heb ik uw onvoorwaardelijke liefde veronachtzaamd?

    Hoe dikwijls doof gebleven voor uw liefelijke stem van goede raad;

    blind voor alle tekenen van tedere liefde

    die jij via mijn medemensen gaf…

     

    Jouw niet aflatende zorg, troost en medeleven

    de kracht die je mij altijd schonk

    in momenten dat ik het niet meer zag zitten;

    ik nam het allemaal als vanzelfsprekend aan

    zonder een woord van dank…

     

    En toch blijf jij altijd van mij houden;

    Jij bent immers mijn Moeder,

    Ons aller Moeder.

     

    Blijf wonen in ons hart,

    immer vreugde schenkend,

    ons doen groeien in liefde

    voor Al wat Is,

    nu en altijd.

     

    Lieve Vrouw,

    Allerliefste Moeder,

    Moeder God,

    ik groet U.

     

     

     

    Yogannes

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    15-08-2017, 11:47 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    05-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag verblijf Stiltehoeve mei 2017 (Slot)

    STILTE HOEFT

     

    Verslagjes, indrukken, mijmeringen, gedachtjes en gedichtjes…  geïnspireerd door een verblijf op de Stiltehoeve van Bond zonder Naam

     

    Slot

     

     

     

    De laatste dag van het verblijf op de Stiltehoeve is aangebroken. Altijd wat moeilijk; het besef dat weldra de stille rust en vredige omgeving moet plaatsmaken voor de drukte en het lawaai van “de echte wereld”. Alsof er iets échter is dan het ervaren van de diepe vrede en innerlijke rust in ons ware Zelf. Maar goed, na de stilteweek  mag/kan iedereen weer voluit praten. Alweer merk ik hoe snel de inhoud van wat gezegd wordt een enorme diepgang krijgt. Zelfs de gast die gisteren pas toegekomen is raakt vrijwel onmiddellijk intens betrokken in de gesprekken. Wat een wonderbaarlijke plek is dit toch. Elke ontmoeting hier lijkt wel geregisseerd door het universum. Mensen worden hier bij elkaar gebracht om ervaringen en inzichten te delen. Er wordt hier ook echt geluisterd naar elkaar, oprecht meegevoeld en meegeleefd ook. Je gaat hier weg met een heel pak wijsheid en levenselixir dat je meeneemt op je verdere levensweg. Met mooie, indringende momenten ter herinnering en aanmoediging. En met nieuwe vrienden, zielsgenoten waarmee je hoe dan ook verbonden blijft, al was het maar in gedachten of in meditatie. Stilte hoeft. Deze wereld heeft een grote behoefte aan stilte, bezinning, verdieping. De Stiltehoeve hoeft. Want deze biedt een volmaakt antwoord op de vraag naar verstilling.

     

     

    Met heel veel dank aan allen die deze week mogelijk maakten (familie!), alle zeer toegewijde medewerkers op de hoeve, allen die ik daar mocht ontmoeten.

     

                                                                 * * *

     

    STIL LEVEN

     

    ik wil voortaan

    stil leven

    als in een schilderij

    bedacht, geschetst,

    en op doek gezet

    door de opperste

    Meesterschilder

     

    Zijn kleuren

    verven mijn leven,

    nu eens fel en hel

    dan weer zacht

    met tinten van tederheid

    pastorale landschappen

    hemelse wolken

    kathedralen van bomen

    regenboogrivieren

    engelachtige gezangen

    harmonieuze muziek

    goudglanzende gevoelens

     

    paradijselijke geborgenheid

    het ware leven

    het schilderij voorbij

     

                                                                 * * *

     

    GASTENBOEK

     

    In de hemelse harmonie van de stilte heft mijn ziel een teder en vreugdevol gezang aan van vertrouwvol innerlijk verlangen naar vredige geborgen gelukzaligheid.

    Ik vlinder verder door het leven met een dankbaar hart waarin ik de heerlijke mensen die ik hier in deze warme “thuishoeve” heb mogen ontmoeten voor altijd liefdevol bewaar.

     

    Heel genegen,

    Andre Yogannes September

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    05-06-2017, 20:09 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    03-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag verblijf Stiltehoeve mei 2017 (5)

    STILTE HOEFT

    Verslagjes, indrukken, mijmeringen, gedachtjes en gedichtjes…  geïnspireerd door een verblijf op de Stiltehoeve van Bond zonder Naam

    Deel 5

     

    HET IS NU PRECIES NU VOOR NU BIJ HET HAARDVUUR

    Vooraleer de ‘Zendo’, de meditatieruimte, te betreden kun je nog even op een stille klok kijken die in plaats van de klassieke cijfers telkens het woordje ‘Nu” weergeeft. We leven immers altijd in het “nu”. Ik vind dit de coolste klok in de Stiltehoeve. De andere tikken iets te luid voor mijn (over)gevoelige oren. Maar de meesten worden daar juist rustiger van en/of het roept bij hen de sfeer op van vervlogen tijden toen alles wat gemoedelijker, minder stressvol en op een menselijker ritme geschiedde. Niet alleen over smaken en  kleuren, ook over geluiden valt blijkbaar niet te twisten. Het is wat het is. In elk geval is het voor mij een uitdaging om de innerlijke rust en stilte te bewaren. Want stilte is niet altijd synoniem voor geluidloosheid. De ware stilte moet je binnenin vinden, ondanks het eventuele rumoer van  de buitenwereld. Wel is het zo dat een stille omgeving – zoals de Stiltehoeve bij uitstek is - de ideale omstandigheden biedt om werkelijk in de stilte te gaan. Vanzelfsprekend hoor je hier ook al eens een landbouwmachine met veel decibels die de Brusselse geluidsnormen fel overschrijden en ook andere klanken kunnen de stilte al eens doorbreken of juist accentueren. Uiteindelijk kan men elk geluid beschouwen als een variatie op “AUM”, het oergeluid, de trilling waaruit alles is ontstaan. Belangrijk is ten allen  tijde vanbinnen rustig te blijven en zo het innerlijke rijk van  vrede en kalmte te betreden. Altijd in het “nu” leven dus.

     

    De laatste avond van de stilteweek wordt het haardvuur in de living aangestoken. In stilte staren we naar de vlammen en verzinken we elk in gedachten. Gisterenavond nog keken we hier samen naar een bijzondere film over de Kartuizers van “La Chartreuse”. Heel indrukwekkend en inspirerend. De hele film is een pleidooi voor stilte en diepe meditatie en hoe verrijkend dit kan zijn voor de mens. Vanavond kijken we naar het vuur en komen tal van droombeelden, overpeinzingen en gevoelens naar boven. Wanneer de laatste stiltegast vertrokken is, blijf ik nog wat napraten met de “vuurmeester” die de hele avond het vuur brandende gehouden heeft en bewaakt. We komen algauw tot een diepgaand gesprek over ons leven dat ongelooflijk veel raakpunten heeft. Ook onze kijk op spiritualiteit en de wereld zoals die is, blijkt merkwaardig gelijklopend. Wanneer de laatste vlammen uitdoven gaan we beiden de stille nacht in. Zoals elke ontmoeting heeft ook deze iets speciaals bijgebracht, iets leerrijk en fris inspirerend. Twee zielen die even in éénklank mochten klinken om dan verder in welluidende stilte verder te reizen op de levensweg…   

     

    ***

    VUURWERK

     

    Vuur, werk!

    Ontbind je duivels!

    Verbrand karma!

    Verteer alle kwaad!

    Zuiver lichaam en geest!

    Zet mijn hart in vlam

    en mijn angst, verdriet en pijn

    in lichterlaaie!

    Vuur,

    vuur!

     

     

    ***

     

    MIJMERINGEN BIJ DE OPEN HAARD

     

    in vuur en vlam

    laaiend enthousiast

     

    energetisch Licht

    voorbij alle licht

     

    plezierige kriebels

    vlinderen binnenin

     

    gezellige geborgenheid

    in stilte samen

    vurig verbonden

     

    vertederend verstillen

    tot de laatste vlammen

    uitdoven in de haard

    om voort te branden in ons hart

     

     

     

     

    Yogannes

     

     

     

     

     

     

     

     

      


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    03-06-2017, 21:01 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    30-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag verblijf Stiltehoeve mei 2017 (4)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    STILTE HOEFT

    Verslagjes, indrukken, mijmeringen, gedachtjes en gedichtjes…  geïnspireerd door een verblijf op de Stiltehoeve van Bond zonder Naam

    Deel 4


    OVER ONZE LIEVE VROUW VAN DE WATERHOEK EN DE VOGELTJESDANS

    Op een boogscheut van de Stiltehoeve (voor wie goed kan boogschieten tenminste) staat een merkwaardig oud kapelletje. Ik wandel er graag naar toe om er op het bankje even te bezinnen en te bidden. Altijd al had ik een diepe verering – zoals zovele Vlamingen - voor Onze-Lieve-Vrouw. Met de spirituele inzichten van dit moment in mijn leven beschouw ik deze als de Goddelijke Moeder, het moederlijke aspect van God die zelf uiteraard noch man noch vrouw is maar wel alle mogelijke hoedanigheden en eigenschappen in zich draagt. De liefde van een moeder voor haar kind is voor mij het meest tastbare en ontroerend schoon bewijs dat er een Moeder van ons allen moet zijn die ons het leven schenkt, zorg voor ons draagt en onvoorwaardelijk van ons houdt.  In de stilte en de schaduw van dit gebedshuisje is het niet zo moeilijk om een innerlijke vrede en tedere liefde te voelen voor Al-wat-is. Zich verbonden voelen met de natuur, met alles en iedereen.

     

                                                                    ***

     

    Speciaal voor mijn vriend Elias, die een fervent vogelliefhebber is, hier ook nog een ludiek (maar soms ook wreed) verslagje van de gevederde vrienden die ik tijdens mijn verblijf in en rond de Stiltehoeve mocht ontmoeten…

     

     

    VARIATIE OP VOGELTJESDANS

     

    Koekoekswals opent het vogelbal

    ochtendlijke Merelzang

    de Kievit vit

    Rietzanger liedjeszanger

    Hoe reiger hoe nijger

    Ooievaars paarsgewijs zij aan zij in de wei

    Terroriserende Eksters op rooftocht

    (Alarmfase 4 voor piepjonge vogelkuikentjes)

    Boze Buizerd broedt

    (opgepast voor schijnaanvallen

    naar ’t schijnt)

    Watervogels zonder naam

    (in de Beek zonder Naam)

     

    En dan ook nog:

    Vergeefse vogelverschrikker

    in de tuin

    opgeschrikt door vogels

    van allerlei pluimage…

     

     

    Yogannes

     



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    30-05-2017, 10:53 geschreven door Yogannes  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 13/11-19/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!