2011 van Massemen naar Rome
Foto
Inhoud blog
  • Etappe 24. Lago di Vico - Rome 95 km (2.178 km)
  • Bedankt!
  • Etappe 23. Lago di Bolsena - Lago di Vico 72 km (2.083 km)
  • Etappe 22. Casteldelpiano - Lago di Bolsena 76 km (2.011 km)
  • Etappe 21. Casciano di Murlo - Casteldelpiano 67 km (1.935 km)
  • Etappe 20. S.Pancrazio - Casciano di Murlo 77 km (1.868) km
  • Etappe 19. Traversa - S.Pancrazio 98 km (1.791) km
  • Etappe 18.S.Lázarro di Sávena - Traversa [Passo della Futa] 63 km (1.693) km
  • Etappe 17. Fratta Polésine - S.Lázarro di Sávena [Bologna] 106 km (1.630) km
  • Etappe 16. Verona - Fratta Polésine 103 km (1.524)km
  • Etappe 15. Rovereto – Verona 85 km (1.421)km
  • Etappe 14. Bolzano – Rovereto 93 km (1.336) km
  • Etappe 13. Glorenza (Glurns) – Bolzano 92 km (1.243km)
  • Etappe 12. Pettneu – Glorenza (Glurns) [Italië] 102 km (1.151)km
  • Jullie berichtjes
  • Etappe 11. Braz – Pettneu (Arlberg) 42 km (1.049)km
  • Etappe 10. Lindau – Braz (Klostertal) 91 km (1.007)km
  • Etappe 9. Sigmaringen – Lindau (Bodensee) 102 km (916)km
  • Extra bericht
  • Etappe 8. Tübingen – Sigmaringen (a/d Donau) 72 km (814)km
  • Etappe 7. Durlach – Tübingen (Zwarte Woud) 95 km (742)km
  • Extra bericht
  • Etappe 6. Hemsbach – Durlach (bij Karlsruhe) 91 km (647km)
  • Etappe 5. Bingen – Hemsbach 107 km (556 km)
  • Etappe 4. Andernach – Bingen – 94 km (449 km)
    Zoeken in blog

    het fietsavontuur van Mireille Bekaert en Herman De Wulf
    Mireille en Herman trekken op 10 juli 2011 per fiets naar Rome en hopen daar begin augustus te arriveren. Een tocht van meer dan 2000 km, met pak en zak, met tent en slaapzak. Tijdens onze voorbereidingen kregen we graag jullie tips. Eens vertrokken hopen we op veel aanmoedigingen.
    01-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We zijn op één dag fietsen en minder dan 100 km van Rome. We hebben zonet nog eens een Italiaans restaurantje bezocht (zie foto) en onder elkaar al even teruggeblikt op ons avontuur. Morgen wordt het wellicht ook voor ons een emotionele dag. We hebben het vanavond nog onder elkaar gezegd, de voorbije dagen hebben we niemand meer ontmoet die de ambitie had om tot Rome te fietsen. Toch ontmoetten we in Duitsland, Oostenrijk en Noord-Italië nog geregeld fietsers die dezelfde fietsroute volgden, maar duidelijk niet tot het einde. Het is dan ook niet evident. We hebben onderweg geen enkele toegeving gedaan (of moeten doen), een alternatief voor onze fiets hebben we nooit overwogen, niet in de Alpen, niet in de Apennijnen en niet Toscane.  

    Wanneer we morgen op het St-Pietersplein zullen staan, met onze fiets, zullen alleen wij beseffen welke moeite het ons heeft gekost, wat we hiervoor hebben moeten doen. Maar ook alleen wij zullen de vreugde zo intens beleven van "we hebben het gehaald".

    Toch was dit avontuur nooit hetzelfde geweest zonder jullie reacties. We hebben ervan genoten, we hebben er elke dag naar uitgekeken. Bijna, of morgen misschien zelfs meer dan 5.000 bezoeken (!) van onze blog, We hadden het nooit durven dromen. Jullie reageerden niet alleen via de blog, maar ook via SMS, via mail via ons gastenboek..... Bedankt!! Het heeft ons deugd gedaan!

    Morgen proberen we zo vlug mogelijk onze finale foto (op het St Pietersplein) en onze laatste ervaringen mee te geven. We denken rond 19u in ons hotelletje te zijn. Lees het nog even met ons mee en dan zien we elkaar hopelijk terug in ons Massemen. Onze berichtjes geven maar een fractie weer van wat we hebben beleefd. Misschien kunnen we onze verhalen en onze foto's en onze filmbeelden eens met jullie delen. Ciao en tot morgen... in Rome!

    01-08-2011, 22:26 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (9)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 23. Lago di Bolsena - Lago di Vico 72 km (2.083 km)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het ochtendzonnetje verwarmde reeds vroeg ons tentje. Amper 7u voorbij en Herman had al een aantal mooie foto's genomen van deze schitterende locatie waar we de laatste keer ons "huisje" hadden neergepoot. Want vanavond hebben we gekozen voor een hotelletje die op de route ligt. Ten eerste omdat de camping te veraf lag en ten tweede omdat we nu toch wel eens onze blog wilden bijwerken. Het traject van vandaag begon reeds heel vroeg met een klimmetje van 300m maar wel met een stijgingspercentage van 20% (waar we allebei zijn opgereden). Kwestie van de spieren wat los te maken ! Het landschap was nu wel helemaal anders dan in Toscane en in de dorpjes die we doorreden leek het alsof de tijd had stilgestaan. Het was vandaag ook bijzonder heet en dit samen met een kilometers lang, heel slecht wegdek; klimmetjes die serieus in de kuiten bijten en bijna alles dicht op maandag was het niet de leukste rit. Ook bij Herman begon het vandaag wat te knagen denk ik, want op een gegeven moment tijdens een 2 kilometer lange klim van 7% riep hij ineens (want ik kom altijd wat achter) dat hij zat te denken aan een frisse Rodenbach van 't vat op het terras van de Parking in Massemen Dus ik denk wel dat niet alleen het lichaam stilaan vermoeid geraakt, maar het feit dat de eindmeet nu heel dichtbij komt ook mentaal wat gaat spelen. Vanaf vandaag viel het ook op dat alle richtingaanwijzers nu ook al Rome vermelden. Morgen gaat het dus in rechte lijn naar het St.-Pietersplein en wat we daar zullen voelen zal denk ik moeilijk te verwoorden zijn. Maar we gaan het morgenavond toch proberen !

    01-08-2011, 18:57 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (5)


    31-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 22. Casteldelpiano - Lago di Bolsena 76 km (2.011 km)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Zoeken naar WIFI. Zo zijn we gaan slapen en zo zijn we opgestaan. Dit keer hadden we een zeer rustige nacht. Een ouderwetse camping met campinggasten die al hun hele leven naar dezelfde camping komen. Zo leek het ons althans. Het deed me eraan denken dat Europa zich best ook eens met de kwaliteit van de campings mag gaan bezighouden. Ook vandaag weer op onze camping aan het Lago di Bolsena is de kwaliteit pover en eigenlijk niet meer van deze tijd.

    WIFI hebben we nergens gevonden. Op veel plaatsen onderweg gevraagd en iedereen dacht wel ergens een plek te kennen waar ze WIFI zouden kunnen hebben maar uiteindelijk werd het niks. We dachten dat Italië toch gek was van multimedia, maar dat blijkt alleen voor de grote steden te gelden. Het landelijke Italië leeft aan een heel ander ritme.

    Het klimgedeelte van onze etappe lag vandaag bijna volledig tijdens de voormiddag. Met nog een tweetal stevige beklimmingen en dito afdalingen hebben we ondertussen ook Toscane verlaten. Na de middag zijn we geleidelijk afgedaald naar het grootste kratermeer van Europa, het Lago di Bolsena. Een "rustig" meer, met alleen wat zondagse badgasten. En al is de kwaliteit van onze camping uit de tijd, we staan vandaag met onze tent werkelijk aan de rand van het meer (zie foto) en hebben van hieruit een prachtig zicht op dit rustige water. We zijn benieuwd met welk ochtendzonnetje we morgen zullen gewekt worden. Slaapwel.

    31-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (1)


    30-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 21. Casciano di Murlo - Casteldelpiano 67 km (1.935 km)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vannacht heel weinig kunnen slapen. De hele camping zat vol met Nederlanders die op vrijdagavond een feestje mochten bouwen met harde boem-boem-"muziek" tot na middernacht. Daar konden we nog mee leven, maar dat sommige Nederlandse 'hang'-jongeren ons en nog veel anderen dan nog tot 3 uur in de ochtend wakker hielden met luidruchtig praten en lawaai maken, was er echt over. We hebben vanochtend ons beklaagd bij de directie en toen we met de fiets in de hand klaar stonden om te vertrekken werd de kampeerders via de geluidsinstallatie al duidelijk gemaakt dat het gedrag van de nacht voordien onaanvaardbaar was.

    Misschien was dat de reden, maar Mireille heeft wel een zware dag gehad. De zon heeft de hele dag fel geschenen en opnieuw hebben we 1235m hoogteverschil geklommen (gelukkig ook 1035 m gedaald). Maar het zijn de stevige beklimmingen met alweer stijgingspercentages van 10-12% die energie vreten en zeer veel drank vragen. Zo hebben we 8 km moeten klimmen tot Montalcino (zie foto), een Italiaans wijncentrum waarvan de Brunello di Montalcino misschien bekend in de oren klinkt. Een mooi Italiaans klein stadje zoals we er nog op de Toscaanse heuvels konden zien liggen zoals Seggiano (bekend om de olijfolie) en uiteindelijk ook Casteldelpiano, onze eindbestemming voor vandaag.

    Mireille aarzelde om opnieuw op een camping te gaan. Het weer zit nochtans zeer goed mee. Maar de hartelijkheid van de oude man die ons ontving, nam meteen alle twijfel weg. De camping hier is een verouderde Italiaanse camping met zeer veel bomen en elk zijn eigen plekje. Een verouderd sanaitair blok. We konden hier wel een wasje doen in de wasmachine zodat we morgen opnieuw eens in frisse kleren kunnen starten. Hoewel, de muggen onderweg bleken toch niet vies te zijn van onze zweetgeuren; we staan vol met muggenbeten.

    "En internet?". "Nee, dat hebben we hier niet daarvoor moet je in het dorp zijn." "OK", onze blog passen we dan morgen wel aan en zoeken voor het ontbijt wel iets waar WIFI geen wereldvreemd begrip is.

    30-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (0)


    29-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 20. S.Pancrazio - Casciano di Murlo 77 km (1.868) km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Inderdaad, vanmorgen begonnen met 2 km klimmen, weliswaar na een schitterend ontbijt met alles erop en eraan bij onze zeer vriendelijke hospita. (We hebben adreskaartjes mee van deze prachtige locatie. Dus als er iemand interesse heeft ... ). Een mens zou al eens durven vergeten waarvoor we hier zijn ! Fietsen dus. En dat was vandaag weer bijzonder moeilijk. De zon scheen, het was heerlijk warm, maar de bulten volgden mekaar hier in een razendsnel tempo op. We reden vandaag richting Siena. Rond de middag , bij het zoeken naar eten hadden we een enorme meevaller. In Castellana di Chianti konden we zomaar internetten, we hebben dus onmiddellijk onze blog bijgewerkt. Tussen Firenze en Siena reden we trouwens in de streek van de Chianti waar we normalerwijze zeker eens zouden gaan proeven op al die uitnodigende wijndomeinen. Maar met de fiets is dit uit den boze. We zullen dus na onze reis eens moeten langsgaan bij onze vriendinnen van AMICI DEL VINO om onze achterstand in te halen. We reden trouwens langs een van de wijnhuizen die zij ons leerden kennen.

    Eer we Siena mochten bewonderen moesten we eerst veel tol betalen. Met zelfs een klim van 14% die Herman notabene, nog niet op zijn kleinste versnelling en met zijn 50kg wegende fiets, heeft opgefietst !!! Ondergetekende (Mi) is afgestapt. "Achieleken" wou niet mee, maar de rest ook niet hoor, dit was moordend ! Het loonde wel de moeite want Siena is zeer mooi, kleinschaliger dan Firenze maar weer totaal anders. Het is ook al een gewoonte geworden dat we onszelf dan trakteren op een lekkere Italiaanse "gelato"

    . We moeten toch ons gewicht op peil houden nietwaar . Na dit mooie intermezzo hadden we nog 25km te gaan. Een uurtje fietsen met WTC Lambroek, maar hier...het dubbele. Vandaag stond een mooie camping op het programma, we hebben ze gehaald maar niet zonder (ik weer) veel af te zien. Ik ging zelfs mijn fiets aan de kant gooien op een gegeven moment. Maar na een warme douche en een wit wijntje is alles vlug vergeten. En aangezien we met ons tentje naast Spanjaarden staan en we eindelijk nog eens kunnen Spaans konden spreken, zijn we weer helemaal happy ! We zijn op 4 dagen fietsen van Rome, nog 300km te gaan... pfff. Peanuts ! (denk ik)

    29-07-2011, 21:21 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (9)


    28-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 19. Traversa - S.Pancrazio 98 km (1.791) km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Normaal vertrekken we rond kwart na 9. Deze morgen was het 10u toen we op de fiets zaten. We dachten dat we nu wel het moeilijkste hadden gehad. Stijle beklimmingen, slecht weer... De zon scheen en we hadden eens lekker lang geslapen. Met Firenze in het vooruitzicht kon onze dag niet meer stuk. Het traject voor vandaag bracht ons naar de Toscaanse heuvels. Dus geen Alpen of Apennijnenpassen meer over... dachten wij ! Maar... dit was tot nu toe, echt, de zwaarste rit. Korte beklimmingen van 9-10-11-tot 13% zijn meer een begrip voor de Vlaamse Ardennen, maar hier hadden we dit niet meer verwacht. Steeds opnieuw moesten Berendries, Kongoberg, Léberg en andere Vlaamse hellingen zonder kasseien en hier zonder naam hier beklommen worden, maar dan met pak en zak. Gelukkig kwam kort na de middag Firenze in zicht en dit deed op slag alles vergeten ook wat ons nog te wachten stond. Toen ik voor de "Duomo" (Dom) stond viel mijn mond letterlijk van verbazing open ! En daarna op de Ponte Vecchio had ik een gevoel van : "dit is niet echt" Met ons fietsje volgeladen vertrokken in Massemen en nu tussen 100-den toeristen in Firenze !!! Maar we moesten daar ook verder. En om uit Firenze te geraken moest weer een helling van 13% overbrugd worden (de Monte Michelangelo) !! Voor wat hoort wat, maar vandaag hebben we toch, letterlijk, een hoge prijs betaald. Ons eindpunt lag nog zo'n 35 km verder maar door het enorme zware parcours zijn we op een 10 tal kilometers van ons einddoel gestopt. Het was toen al 19.30u. Uiteindelijk zijn we in een ptachtige Toscaanse villa terechtgekomen met zicht op de heuvels en een restaurant op 100 m hier vandaan. Minder goed nieuws is dat we daarvoor 2km zijn gedaald tegen 47km/u. Dus morgenvroeg zullen we een boterhammeke meer moeten eten om terug te keren naar de route. Maar dat zijn zorgen voor morgen.

    28-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (4)


    27-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 18.S.Lázarro di Sávena - Traversa [Passo della Futa] 63 km (1.693) km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Volgens onze planning moesten we nu op een mooie terrasvormige camping zitten in Monte di Fò. We zijn gestrand in Traversa op 5 km van onze eindbesteming. De voornaamste reden: regen!

    Vanochtend was het bewolkt maar droog om de "Apennino Bolognese", onze eerste rit door de Apennijnen aan te vangen. We lieten meteen Bologna achter ons; we hebben de stad niet bezocht. De eerste 22 km gingen nog "langzaam" bergop. Net voor Loiano, na de eerste kilometers klimmen, hebben we nog kunnen picknicken. We hebben een potje rijst gekookt (!) met dank aan Hugo die voor het gasvuurtje heeft gezorgd .

    De klim naar de Passo della Raticosa (968m) op bijna 50km van ons vertrekpunt en dus 50 km klimmen (!) ging via enkele stevige kilometers van steile bergop. Pas boven beseften we dat we onze zwaarste klimdag van de hele reis hadden. Vandaag moesten we 1310 m hoogteverschil overbruggen wat meer was dan voor de beide passen over de Alpen. Op enkele kilometers van de top is het dan gaan regenen. Boven was er gelukkig een bar open waar we genoten hebben van (elk) twee lekkere capuccino's. Maar het bleef maar regenen en ik (H) wou zo graag nog eens op een camping staan. Na de top volgde niet meteen een grote afdaling. We zitten hier midden de Apennijnen en moesten nog wat op en neer. Een snelle afdaling, een stevige klim; ze wisselden elkaar op een uitputtende wijze af. Net voor onze eindbestemming moesten we nog over een tweede 'colletje' de Passo della Futa (902m). Deze hebben we vandaag net niet gehaald. Omdat we met dat weer geen camping willen nemen, durfden we het niet aan om zomaar tot de eindbestemming te rijden. Vanaf de Passo di Raticosa zijn we op zoek gegaan naar een 'albergo' mét restaurant, én internet. Het eerste hebben we gevonden, het tweede niet. Hier in de 'Albergo Berti' in Traversa hebben ze nog niet eens een computer, laat staan draadloos internet. Het warm water voor de douche hebben we moeten vragen, maar voor een glas witte wijn mocht Mireille kiezen uit twee flessen (wat een luxe). De gekozen fles bleef wel op tafel staan. Ons verhaal zal je dus pas later lezen, maar ondanks de regen is dit wel wat we zoeken. De Italiaanse eenvoud waar mensen nog aan iedereen in het café vertellen dat we van België naar Rome rijden en dan nog met de fiets. "Sei bravi!!" (jullie zijn moedig) zeggen ze dan (of zoiets).

    27-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (1)


    26-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 17. Fratta Polésine - S.Lázarro di Sávena [Bologna] 106 km (1.630) km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ons verhaal van vandaag is eigenlijk een doorslag van dat van gisteren. Alleen was de afstand wat langer en brandde de zon wat feller. Onderweg hebben we een prachtige stad bezocht, Ferrara. Een stad met een prachtige Dom ( zie foto ) en hele mooie oude gebouwen, prachtige pleintjes en gezellige straatjes waar als het ware de Romeinse sfeer nog hangt. Het was heel dorstig weer vandaag, dus zijn we regelmatig gestopt om eens iets anders te drinken dan lauwe drank uit onze drinkbus. Maar NIET ALCOHOLISCH !!! Steeds als we onze fietsen ergens "parkeren" worden ze steevast bekeken door enkele oude Italianen die op het terras zitten te keuvelen, en in ons beste Italiaans moeten we dan uitleggen van waar we zijn en waar we naartoe gaan. En telkens weer verklaren ze ons, in het Italiaans weliswaar, een beetje zot. En dat moet je ook zijn voor zo een onderneming, want op zich kan iedere geoefende fietser dit, maar je moet het volhouden dag na dag, steeds weer met die pijnlijke poep op dat zadel en trappen, zoals ik gisteren al vermeldde, steeds weer opnieuw, tot je bestemming bereikt is. Stilaan kwamen vandaag de Apennijnen dichterbij, zoals vorige week de Alpen, maar dan minder hoog. Vanaf morgen gaan we die temmen !!! Het zal opnieuw zwaar worden. We hopen door de warmte maar ook door een aantal "klimmetjes" van 9 to 12 %. Afzien is een deel van het leven van een trekker, van een reizend avonturier. Gelukkig komt na iedere klim ook een afdaling en 's avonds een heerlijke douche en lekkere Italiaanse pasta. We overnachten vandaag in eeen trekkershut van de jeugdherberg. Normaal zouden we hier onze tent opzetten maar opnieuw was het weer onbetrouwbaar en vrezen we voor een onweer. Het weer zit ons echt niet mee.

    26-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (0)


    25-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 16. Verona - Fratta Polésine 103 km (1.524)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Eindelijk eens een echt Italiaans zomers weertje vandaag ! Toen we vertrokken deze ochtend om 9.15u was het al 19°. Al gauw werden de t-shirts verwisseld voor topjes om onze huid optimaal te laten bruinen. Vandaag werd het een rustige en vlakke rit door de Po-vlakte, de "Italiaanse boerenbuiten" de appel-en andere fruitteelt, waar we nu al kilometers en kilometers mochten tussen fietsen maakten nu plaats voor enorme maisvelden en akkers dikwijls met een boerderij in echte palazzostijl, andere dan weer of het net oorlog was geweest. Enfin, eigenlijk was er vandaag niet zoveel te beleven. Behalve een leuk oponthoud waar we aan een fruitstalletje van een fruitproducent een meloen en enkele nectarines kochten die we à la minute verorberden. Ondertussen gaf onze kilometerteller al 85km aan en we zouden overnachten in het mooie Lendinara waar enkele B&B's waren volgens ons boekje want campings zijn er hier niet. De eerste...gesloten, de tweede...bestond niet meer, de derde gebeld,... geen antwoord ! Gelukkig zijn de mensen hier ontzettend vriendelijk en gedienstig en heeft een dame uit een winkeltje voor ons gedurende meer dan een half uur telefonisch gezocht naar een overnachting in het dorpje Lendinara. Uiteindelijk heeft ze gebeld naar een hotelletje in het volgende dorpje (nog eens 10 km verder). En dus zitten we hier nu in Fratta Polésine. Een heel leuk oud dorpje met prachtige oude Venetiaanse gebouwen, maar waarvan ik de naam waarschijnlijk nooit zal kunnen onthouden. Zo is er dus elke dag wel iets waar we niet op voorbereid zijn maar toch telkens weer genieten we van het improviseren op het moment zelf. We zijn nu nog 40km voor op ons programma, zo kunnen we die lange rit die morgen gepland was inkorten met 40km en zitten we weer perfect op schema. En wat de dag van morgen ons zal brengen... who knows. Het enige waar we altijd zeker van zijn is dat we moeten trappen en trappen en trappen tot in Rome !! Ciao..

    25-07-2011, 21:15 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (11)


    24-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 15. Rovereto – Verona 85 km (1.421)km

    Ons optimisme van gisteren, dat we eindelijk voorgoed de regen achter ons hadden gelaten, werd deze morgen opnieuw de grond ingeboord. Vertrokken onder een dreigend wolkendek, voor 85km richting Verona. Eenmaal goed op weg begon het lichtjes te druppelen en even later moesten we opnieuw de regenvest aantrekken. Tamelijk geirriteerd ging de kilometerteller de hoogte in. Na een uur hadden we zeker al 25km afgelegd. Met de Adige nog steeds naast ons reden we het einde van de Alpen tegemoet. Rond 11u waren we de regen even beu en zijn we koffie gaan drinken in een klein dorpje even buiten onze route. 4 capuccino’s en 4 croissants later vroeg ik de rekening en we moesten 4,90€ betalen. Spijtig dat het zo ver is om hier elke zondag koffie te komen drinken J Enfi, toen we buiten kwamen was het gestopt met regenen en kwam de zon al eens piepen. Het traject naar Verona was wondermooi, we hebben het Gardameer niet gezien hoewel het heel dichtbij lag. Op een aantal klimmetjes, o.a eentje van 10%,kon ik even “mijn Achilleken” zoals ik het ondertussen noem, testen. Het ging goed ! De zalf en pilletjes doen hun werk.Toen lagen de Alpen definitief achter ons. (zie foto Mi) Laat de Apenijnen over een aantal dagen maar komen!!! Rond Half vier waren we in Verona. We wilden hier in een hotelletje overnachten om eens de stad mee te pikken want vanop een camping is het soms te ver. Na een uur ronddolen hadden we eindelijk iets gevonden, waar we onze fietsen zelfs in een verwarmde ruimte mochten zetten ! Van luxe gesproken. Verona is een echte aanrader. Voor degenen die nog een citytrip willen plannen… doen zou ik zeggen. Morgen proberen we terug 2 etappes te combineren zodat we het later eventjes rustiger kunnen doen om eventueel ook Firenze wat uitgebreider te kunnen bezoeken. We zien wel.




    24-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (3)


    23-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 14. Bolzano – Rovereto 93 km (1.336) km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In Rovereto zijn er geen campings. Het is dus niet het weer dat gezorgd heeft dat we voor een klein hotelletje aan de rand van de stad hebben gekozen (maar zonder internet L). Hier in Rovereto zitten we nog ruim 70km voor op ons schema.

    Vanochtend was het nog fris, want gisteravond en vannacht heeft het in Bolzano nog hevig geregend, maar het weer is vandaag steeds beter geworden en we hebben de hele dag in de zon gefietst. En opnieuw de hele dag langs de Adige op een schitterend fietspad.

    Gisteren had ik nog gebeld met Carl die samen met onze Burgemeester op reis is. Met hem hadden we afspraak gemaakt, hij zou ons vandaag een eind tegemoetkomen vanuit Ora richting Bolzano. We zouden hem wel herkennen vertelde hij nog. Na ongeveer 15 km kwam een fietser in de Belgische kampioenentrui in onze richting gefietst. Wij reden in onze “Massemen-Rome” T-shirt. We hadden nog maar nauwelijks goeiedag gezegd of een groep fietsers uit Melle kwam ons voorbij gefietst. Onze T-shirt verraadde onze herkomst. Enkele kilometers verder vroegen ze ons om een groepsfoto te maken. Zij reden nog richting Kroatië. En nog iets verder ter hoogte van Auer/Ora stond dan onze Burgemeester met zijn echtgenote en de echtgenote van Carl ons op te wachten, met fototoestel. Het gaf ons een geweldig thuisgevoel, zover van huis. Voor hen een dag rijden of enkele uren vliegen, voor ons twee weken fietsen. Het deed ons wat. We hebben wat gezellig zitten keuvelen op een terras (zie foto). Geen van ons was gehaast. En ongelofelijk maar waar, we hadden nog maar net enkele ervaringen uitgewisseld of langs datzelfde terras passeerden daar opnieuw Maya en Rick. “Dag Burgemeester” zei Rick. We hadden immers de voorbije dagen de hele politieke situatie zowel nationaal als lokaal al aan deze nieuwe vrienden uitgelegd. We moesten dan wel verder en het leek even op een nieuwe start. De Adige bleef de hele dag onze reisgezel. Tot hier in Rovereto waar we net genoten hebben van een heerlijke pizza.

    23-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (1)


    22-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 13. Glorenza (Glurns) – Bolzano 92 km (1.243km)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Opgestaan op de camping met de zon, samen met onze Nederlandse partners "in crime". Vandaag werd het een rit van 92km waarvan zeker 90 km lichtjes en soms wat meer bergaf. Dus ideaal om mijn achillespees even rust te gunnen want gisterenavond zag ik het echt slecht zitten. Ik neem nu medicijnen tegen ontstekingen en smeer voltaren want ik zou het doodzonde vinden om te moeten opgeven voor zo iets. Enfin, de rit vandaag was won-der-mooi !!! We reden constant door een postkaart met naast ons de Adige,een snelstromende bergrivier, en rondom ons de bergen met hier en daar nog besneeuwde toppen. Het zonnetje bruinde ondertussen onze huid en tegen 4 u waren we in Bolzano want Rick, en wij ook wel, wouden koste wat kost de tour zien vandaag. We vonden dan ook gauw een cafeetje waar ze, en de tour uitzonden, en een frisse pint seerveerden. Nadat we de overwinning van Contador hadden gezien hebben we afscheid genomen van onze Nederlandse vrienden, niet zonder eerst afspraken te maken om nog eens samen te gaan fietsen in de Vlaamse Ardennen. Want die twee zijn ook bezeten van de fiets, en Maya kan serieus bergop fietsen, dus dat beloofd. Ondertussen zitten we op een gezellig terrasje in Bolzano buiten te eten want het weer is hier eindelijk zoals het moet zijn in de zomer. Morgen fietsen we onze burgemeester tegemoet. Verslag volgt.

    22-07-2011, 20:51 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (2)


    21-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 12. Pettneu – Glorenza (Glurns) [Italië] 102 km (1.151)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vanochtend wakker geworden met de zon. Er was nochtans regen voorspeld. Maar we moeten eerst nog iets over gisteravond vertellen. We waren klaar met eten en met de blog en wilden net afrekenen toen totaal onverwacht Maya en Rick binnenkwamen in het restaurant waar wij net iets hadden gegeten. We wisten niet eens dat zij in hetzelfde dorp als ons logeerden. We zijn dan nog maar iets blijven drinken en hebben afgesproken dat we vandaag samen zouden fietsen.

    Vanochtend dan heb ik eerst de voorremmen van mijn (H) fiets met wat moeite vervangen en iets over negen zijn we dan samen gestart. Een zeer lange afdaling in het prachtige Stanzertal tot Landeck. Vanaf daar ging het licht bergop langs de oever van de Inn. We zouden eerst overnachten in Pfunds, maar gezien het uitstekende fietsweer en de ervaring van gisteren met de beklimming van de Arlbergpass in de regen en de mist, hebben we besloten om de 6km lange Reschenpas maar meteen vandaag te doen. Vooraleer aan de klim te beginnen moesten we afwisselend door Oostenrijk en Zwitserland. We zaten er op het drielandenpunt van Oostenrijk, Zwitserland en Italië. In Zwitserland in Martina/Martinsbrück hebben we trouwens een veel te duur betaalde spaghetti gegeten. Maar het was het vertrekpunt voor de klim en dus wat extra energie was welkom. We gaven afspraak met Rick en Maya aan de camping te Glurns en zijn elk ons eigen tempo gaan rijden. Rond halfdrie zijn we de klim begonnen met een permanent stijgingspercentage van 7%. Het is voor Mireille een zeer moeilijke klim geworden met veel last aan de achillespees. Eenmaal boven aan de Norbertshöhe (1450m) was het eerst nog enkele kilometers lichtgolvend met nog wat kleine klimmetjes tot aan de Reschenpas en de grens met Italië. Dan enkele kilometers langs de boorden van de Reschensee/Lago di Résia en de Haidersee/Lago della Muta op 1.400 meter met adembenemende verzichten. En vanaf daar ging het aan een razende vaart naar beneden. We zijn vandaag tot Glurns/Glorenza gereden op nog maar 600 meter hoogte en hebben dus twee etappes in één dag gereden. Vanavond dan een restaurantje opgezocht, maar geen internet.

    21-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (2)


    20-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jullie berichtjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Elke avond, nadat we ons opgefrist hebben, gaan we op zoek naar een café of een restaurantje (want campings en zelf een potje koken is er bij dit weer niet echt bij). We vragen dan telkens of er internet is en zo ja dan beginnen we ons dagelijks ritueel. De foto's die we namen van de fotocard op de PC zetten, een "foto van de dag" kiezen voor de blog, deze via een internettoepassing verkleinen tot een formaat voor de blog; de tekst op ons dagboek plaatsen; de blog openen en de tekst met de foto van de dag erin kopiëren en dan -voor het leukste moment- jullie reacties lezen en 'goedkeuren' zodat jullie ze ook van elkaar kunnen lezen. Dit hebben we  nu net gedaan hier in Pettneu (zie foto) waar we reeds om 14u30 arriveerden na een zeer moeilijke trip. Maar dat lezen jullie hierna wel. Blijf dus reageren beste vrienden. Het bezorgt ons telkens weer een leuke avond.

    P.S. De FOTO VAN DE DAG kan je altijd vergroten door er tweemaal op te klikken.

    20-07-2011, 17:43 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (5)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 11. Braz – Pettneu (Arlberg) 42 km (1.049)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Deze morgen was ik al om 6u wakker. Gordijntjes opzij geschoven en eens gepiept of het weerbericht zou kloppen… ja hoor, het regende pijpenstelen. Misschien zal het nog wel opklaren, dacht ik, toen ik nog eens onder mijn donsdeken schoof voor een uurtje, maar helaas, toen we vertrokken bij ons gastgezin om kwart na 9 goot het water. Ze maanden ons aan geen risico’s te nemen want bergen zijn veraderlijk. Met deze wijze raad voor ogen begonnen we gestaag te klimmen richting Langen, waar we eventueel de trein konden nemen om de hoogste top te overbruggen vi a een tunnel. Onderweg nog even gestopt voor een warme choco en ons wat te laten opdrogen. Eenmaal in Langen aangekomen moesten we kiezen, ik wist al op voorhand dat het me zou spijten als ik op die trein zou stappen. Herman vroeg : “wat doen we?” Ik zei “ verder fietsen” de trein is voor mietjes !!!”. Ik kreeg een duim van hem, want hij was van hetzelfde gedacht. Toen begon echt het zware werk, vanaf Stuben (zie foto). De regen viel nog steeds met bakken uit de lucht, en het steigingspercentage ging naar 11%. Ik ben een aantal keer doodgegaan, echt, de Mont Ventoux met de racefiets is een makkie vergeleken met deze klim, gepakt en gezakt, koud en nat. Maar we hebben het gehaald. Na twee uur klimmen stonden we op de top en hebben we onzelf getrakteerd op een lekkere soep met een broodje. Toen moesten we nog afdalen en dit was zowaar nog erger want snelheid nemen met dit weer was echt uit den boze. We waren verkleumd maar opgelucht toen we het bordje Pettneu zagen staan. En nog geen tien minuten later hadden we een kamer met een lekkere warme douche.

    20-07-2011, 17:39 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (7)


    19-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 10. Lindau – Braz (Klostertal) 91 km (1.007)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We zijn vandaag 8 km verder gereden dan ons vooropgesteld doel. We zitten in Braz (Oostenrijk) en hebben rond 16 uur aangeklopt bij een gastvrij gezin die “zimmer frei” aanbood. De hele dag hebben we in het zonnetje kunnen fietsen maar nu kwamen de wolken iets te dreigend over de bergen dat we besloten om niet meer verder te rijden en overnachting te zoeken. Jammer, want de hele dag hebben we hoop gehad om onze tent te kunnen opstellen, en…ondertussen is het weer aan het regenen.

    Doordat het vandaag de laatste dag was voor we ons in het gebergte moeten begeven hebben we het vrij rustig gehouden. Vlug mochten we een laagje kledij uitdoen want het was al vroeg tamelijk warm. Het was een schitterend fietsweertje. Met een gemoedelijk tempootje fietsten we langs de laatste kilometers Bodensee om geleidelijk aan het vlakke land te verlaten. De Alpen kwamen nu echt gevaarlijk dichtbij maar toch begon het al te kriebelen om die col voor morgen aan te vatten. Deels doordat we voor zaten op ons schema, en deels omdat we zolang mogelijk van het droge weer wilden profiteren hebben we er al een eerste klimmetje bijgedaan vandaag. Ik(Mi) hoop wel dat mijn achillespees die me al de hele week lastig valt en vandaag weer venijnig de kop opstak me morgen niet teveel parten zal spelen bij het klimmen. Maar hoe die zal verlopen vernemen jullie morgen wel.

    19-07-2011, 19:05 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (3)


    18-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 9. Sigmaringen – Lindau (Bodensee) 102 km (916)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We hebben dus koffie gedronken met Maya en Rik, buiten, want de zon scheen, al hingen de dreigende regenwolken de hele dag boven ons hoofd. Twee keer hebben we onze regenjas aangetrokken en evenvlug terug uit. De zon haalde het telkens boven de regen.

    Na de koffie zijn we samen met Maya en Rik verder gereden. Zij rijden tot Venetië. De weg ging vooral bergaf, hoewel enkele kleinere steile hellingen met stijgingspercentages tot 10%, toch telkens een behoorlijke inspanning vroegen. Maar het gezelschap en het weer hebben gezorgd dat het tot vandaag een van onze vlotste etappes is geworden.

    Het middaguur was al goed voorbij toen Mireille en ik afspraken om toch maar iets te eten. We namen afscheid van Maya en Rik en wensten hen nog een mooie reis en wellicht nog wel een weerzien over enkele dagen. Het weerzien kwam sneller dan verwacht. We vonden geen enkele eetgelegenheid open en waren wel verplicht om verder te rijden. Enkele kilometers verder stonden Maya en Rik bij een andere Hollands koppel te praten bij het eten van een kleine pic nic. We hebben dan toch maar samen verder gefietst tot we aan de boorden van de Bodensee samen nog iets hebbenn gedronken en gegeten om uiteindelijk aan de rand van Lindau definitief afscheid te nemen. Hoewel hier blijkbaar nooit iets definitief is.

    Enfin, we hebben gevoeld dat onze conditie prima is en dat moet wel want over twee dagen, woensdag, moeten we de eerste en de zwaarste Alpenpas over. De Alpen kunnen we van hier reeds zien. Alleen het weer voorspelt voorlopig nog niet veel goeds. Maar hoe dat evolueert zien we morgen dan wel. Nu zitten we in een leuk Gästenhaus dat we gisteren nog reserveerden (omdat we vandaag weer een hele dag regen hadden verwacht) op het mooie Bodensee-eilandje Lindau (zie foto). En morgen rijden we Oostenrijk binnen.  

    18-07-2011, 19:04 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (5)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Extra bericht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gisteren vertelden we jullie het verhaal van het Nederlandse koppel dat fietspech had. Het verhaal van Rik en Maya. Dat weten we sinds vandaag. We hadden al enkele tientallen kilometers gefietst, het was na een helling, toen Rik plots naast Mireille kwam fietsen. Hij had een nieuwe fiets,tweedehands. We waren even verrast, zij ook, en na een paar woorden gewisseld te hebben fietsen zij ons voorbij. Tot opnieuw enkele kilometers verder, ze op een terrasje zaten te wachten op hun koffie en ons uitnodigden om samen met hen koffie te drinken (zie foto). Ze vertelden ons hun verhaal. De rest lezen jullie in ons dagelijks verslagje.

    18-07-2011, 19:01 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (0)


    17-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 8. Tübingen – Sigmaringen (a/d Donau) 72 km (814)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vanochtend hebben we onze tent in de regen moeten afbreken. Het was aangekondigd en we hebben het geweten. Méér dan 70 km in de regen. Het mag dan een zacht regentje zijn, je wordt er wel heel nat van.

    We hadden gisteren al een Hollands koppel opgemerkt, veertigers. Op zich niets bijzonders. Er waren op de camping nog enkele koppels die naar Italië wilden fietsen. Maar dat koppel had iets bijzonders, iets ondeugends, en (hij) een oude racefiets met versnellingen op de kader en een gedemodeerd koersstuur. Ik vroeg me gisteren al af hoe je met een dergelijke fiets zover kon geraken. De man vertelde me vanmorgen dat hij al drie keer lek was gereden. “Goede reis” zeiden we nog, toen we ze een halfuurtje voor ons zagen vertrekken. Nog op zoek naar een Bäckerei, zagen we hen al terug. Hij met zijn fiets in de hand. De aanhechting van de derailleur aan de kader was afgebroken. Hij was op zoek naar een fietsenmaker en dacht dat de kader misschien nog te lassen was. Zijn fiets was 30 jaar oud en toen zeiden we hen dat het vandaag zondag was en er wellicht geen fietsenmaker open was…..

    Het ontbijt hebben we nog genomen in een Bäckerei in Tübingen. We doen dit nu al enkele dagen, een uitgebreid ontbijt nemen in een bakkerij. Hier zijn ze er voor uitgerust, met koffie, kaas en hesp, muesli en uiteraard een ruime keuze in koeken. We moesten de Schwäbische Alb over en daarvoor hadden we energie nodig. Het werd een stevige klim met stijgingspercentages tot 7%, 5 km lang. De hoogtemeter van de GPS gaf boven 740 m aan. De “foto v/d dag” is de aankomst van Mireille. We hadden vandaag niet veel keuze. We hebben maar 4 foto’s genomen en geen enkel filmfragment.

    Na het middageten, we waren opnieuw wat opgedroogd, hebben we zoveel mogelijk de gewone wegen genomen en niet meer de soms onverharde fietspaden. Op enkele kilometers van Sigmaringen wees de GPS als kortse weg een ‘autoweg’ aan, een viervaksweg. Er was amper verkeer, de afstand schatte ik op 2 km. We hebben even geaarzeld maar de regen weerhield ons van een omweg te maken. We kozen voor de kortste weg en reden de 2 laatste km tot de stad tegen een vaart van 50 km/u. We hadden al een Gästehaus via de telefoon geregeld. Om 16u gearriveerd. De douche voelde heerlijk aan. De kledij wordt nu gewassen en gedroogd. De tent hangt te drogen in de badkamer. Net een spaghetti gegeten en nu nog een stadwandeling maken, want morgen wordt onze laatste Duitse dag, hopelijk met wat minder regen.

    17-07-2011, 00:00 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (4)


    16-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappe 7. Durlach – Tübingen (Zwarte Woud) 95 km (742)km
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Deze morgen werden we wakker met de zon op het tentje. Dus niet meer getreuzeld… inpakken en wegwezen voor 95km. Klimdag nummer 1 was er al eentje om U tegen te zeggen. Korte maar stevige stukken tot 9% en dat met een zware fiets, 20 en 30kg bagage erop en 27°. Onze rit bracht ons terug in prachtige dorpjes (zie foto) , langs velden en bossen. Tussendoor hadden we wel even tijd om van een terrasje te genieten. Zoals steeds wegen de laatste loodjes het zwaarst, ook nu, 15km door het bos. In de beschrijving:  paadje loopt beetje omhoog !! We zullen het geweten hebben ! Als klap op de vuurpijl waren net in het bos de batterijen van de GPS bijna leeg alhoewel we nog een tiental kilometers moesten doen. GPS uitgeschakeld en overschakeld op gids Mireille die de papieren route volgt. Maar de beschrijving van de route in het bos was niet zo duidelijk in het boekje. Toen Herman de GPS opnieuw opzette ter controle bleken we al enkele kilometers van het pad afgeweken te zijn. Met een bang hart dat de batterijen het helemaal zouden laten afweten, hebben we ons met de GPS opnieuw op het traject gezet. Een spannend moment. Gelukkig ging het van dan af aan bergafwaarts. Met de trekkingfiets bijwijlen tegen meer dan 30km per uur op onverharde grint-bos-wegen! Uiteindelijk toch de camping bereikt na een zeer vermoeiende dag, waarin we 635m hoogteverschil hebben overbrugd, genoten en afgezien, maar toch weer tevreden dat we het hebben meegemaakt. Morgen belooft heel zwaar te worden. Men voorspelt een ganse dag regen en net nu moeten we de Schwäbische Alb op, een klim tot 737m, het hoogste punt tot nu toe. Bis morgen. Wordt vervolgd….

    16-07-2011, 22:24 Geschreven door Mireille & Herman  
    Reageren (4)


    Foto

    Gastenboek
  • mr
  • Proficiat!!!
  • rome
  • Proficiat!!
  • Dat verdient een... Rodenbach

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in ons gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om ons een e-mail te sturen.


    Gedeelde ervaringen
  • Baggelijst Rome 2011
  • Reisverslag Santiago de Compostela 2006
  • Reitsma's route naar Rome
  • Politieke blog Herman

  • Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!