WELKOM OP DE WEBLOG VAN CHRIS VAN KERCKHOVEN !
Over mijzelf
Ik ben Chris Van Kerckhoven
Ik ben een man en woon in Geel (België) en mijn beroep is Independent War Researcher.
Ik ben geboren op 12/11/1955 en ben nu dus 58 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: oude- en moderne oorlogsvoering, slagveldarcheologie, krijgskunde. .
E-mail mij

Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

Archief per dag
  • 29-07-2013
  • 23-08-2012
  • 10-08-2012
  • 04-08-2012
  • 16-10-2011
  • 11-09-2011
  • 29-04-2011
  • 24-04-2011
  • 09-12-2010
  • 30-09-2010
  • 29-09-2010
  • 02-06-2010
  • 31-03-2010
  • 18-03-2010
  • 13-03-2010
  • 05-03-2010
  • 26-02-2010
  • 17-02-2010
  • 13-02-2010
  • 14-01-2010
  • 27-12-2009
  • 24-09-2009
  • 23-09-2009
  • 22-09-2009
  • 23-06-2008
  • 22-06-2008
  • 21-06-2008
  • 20-06-2008
  • 19-06-2008
  • 18-06-2008
  • 17-06-2008
  • 16-06-2008
  • 15-06-2008
  • 14-06-2008
  • 13-06-2008
  • 12-06-2008
  • 11-06-2008
  • 10-06-2008
  • 09-06-2008
  • 08-06-2008
  • 07-06-2008
  • 06-06-2008
  • 05-06-2008
  • 04-06-2008
  • 03-06-2008
  • 01-06-2008
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Blog als favoriet !
    OORLOGSRESEARCH, SLAGVELDARCHEOLOGIE, FREELANCE FOTOJOURNALISTIEK
    09-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MIJN HOMMAGE AAN DR. DELBERT E. PHILPOTT , W.O. II VETERAAN EN NASA-WETENSCHAPPER (DEEL I)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen




    IN  HONOUR OF

    EEN  HOMMAGE  AAN

    DR.  DELBERT  E.  PHILPOTT

    WERELD  OORLOG  TWEE  VETERAAN   -   TOP  NASA  WETENSCHAPPER

    WORLD  WAR  TWO  VETERAN  -  TOP  NASA  SCIENTIST

    24 September 1923  -  11 December 2005



    Excerpt from a letter Dr. Delbert E. Philpott wrote to Chris on August 22 , 1992 : 

    As you probably know , Sam Popkins and I are old friends from our service in World War Two II .  He tells me you have been kind enough to supply him with some very interesting information regarding our past adventures in the war .  He also indicated you would like a picture of our "link-up" .  I'm enclosing one which has a bit of a story to it .

    Three years ago , I was in Moscow talking to General Orlov .  He indicated their leader at the time , Gorbachev , would like a copy of our "link-up" picture .  Rather than just send a picture back to Gen. Orlov so he could present it , I hired an artist to do a nice layout .  Then I asked the Russian consulate in San Fransisco to deliver it to the General so that he could present it to Gorbachev .

    The Russian written under the picture reads ,  "May Our Hands Come Closer Again" .  I obtained that sentence from the head of the Red Army Chorus when they performed in my area .  I wanted the correct Russian for my English and that was the best way I could think of to obtain it .

    I hope you enjoy the picture .  I'm the middle G.I. in the picture .

    All the best from house to house ,

    Del Philpott
    Dr. Delbert E. Philpott  



    DIT  IS  OFFICIEEL  DE  TWEEDE  BEROEMDSTE  FOTO  UIT  WERELD  OORLOG  TWEE


    THE  SOVIET / AMERICAN  "LINK  UP"  ON  THE  ELBE  RIVER  NEAR TORGAU , GERMANY
    25  APRIL  1945


    TO :  CRIS  VAN  KERCKHOVEN
    FROM :  PFC.  DELBERT  E.  PHILPOTT
    16133073
     
     

    Company A members , 271st Infantry Regiment , U.S. 69th Infantry-Division
    From left to right :  Pfc.  John A. Metzger  ,  Pfc.  Delbert E. Philpott ,  Pvt.  Thomas B. Summers
    Foto ©  Allen Jackson , UPI photographer



    THE   APOLLO / SOYUZ   LINK UP  OVER  THE  ELBE   RIVER
    17  JULY  1975 




    COMPANY A

    271st REGIMENT

    Siegfried Line  --  Rhineland  --  Central Germany , 1945

    SIGNIFANCE  OF  SPACE  STAMP

         From  the  1988  Ames  Research  Center  Newsletter :   " On  April  25 ,  1945 ,  the  Russian  and  U.S.  troops  made  a  historic  " link-up "  when ,  from  opposite  directions ,  they  cut  through  Germany .  The  link-up  divided  Germany  and  effectively  signalled  the  end  of  German  resistance .  In memory  of  that historic  occasion ,  in  1975  the  Apollo - Soyuz  link-up  of  spacecraft  from  the  USSR  and  the United  States  occured  over  the  Elbe  River ,  the  site  of  the  1945  event ."

         The  unique  4-part  commemorative  stamp  issued  this  year  was  created  to  depict  these  two  historic  events .  As  the  69th  Infantry  Division  was  the  " link-up "  division ,  I  thought  it  important  to  relate  this  stamp  issue  to  you .

         Delbert  E.  Philpott ,  Company  A ,  271st  Infantry  Regiment ,  who  participated  in  both  junctions  ( he  had  biomedical  experiments  aboard  the  spacecraft  in 1975 )  was  awarded  the Russian  Victory  Over  Germany  medal  --  some  43  years  after  the  first  event !

         The  photograph ,  taken  by  Allen  Jackson ,  UPI  photographer ,  shows  John  A.  Metzger ,  Delbert  E.  Philpott ,  and  Thomas  B.  Summers  of  Company  A ,  271st  Infantry  shaking  hands  across  the  remains  of  a  broken  bridge  dated :  Germany ,  April  25 ,  1945 . 

    Signed
    Sam  Popkins  ( A - 271 )

    cc :    Allen Jackson
             Company  A  personnel
             Chris  Van  Kerckhoven
             file
    FIGHTING  69TH  INFANTRY  DIVISION



    ENVELOPE  SENT  TO  CHRIS  BY  A  FORMERLY  RUSSIAN  PENPAL , ANASTASIA APANASENKO , OF MOSCOW .  THE  ENVELOPE  WAS  STAMPED  ON  14 OCTOBER  1992 ,  AND  THE  STAMP  ITSELF  DEPICTS  THE  APOLLO / SOYUZ  LINK-UP  ! ! !





    ENKELE  KRANTENKNIPSELS  NAAR  AANLEIDING  VAN  HET  BEZOEK  VAN  TOP  NASA-WETENSCHAPPER  EN  WERELDBEROEMD  AMERIKAANS  WERELD  OORLOG  TWEE  VETERAAN ,  DR. DELBERT E. PHILPOTT  EN  VROUW  DONNA  ,  AAN  OORLOGSRESEARCHER  CHRIS  VAN  KERCKHOVEN , OP  DATA  VAN  1  -   2  -  3  MEI  1995 .
     

    Het Kempenland , 27 april 1995

    OORLOGSVERSLAGGEVER  WORDEN  IS  MIJN  DROOM

    Ondertitel foto :  Chris Van Kerckhoven bij foto's van bekende Amerikaanse legeroversten waarmee hij regelmatig correspondeert .  (P)

    WESTERLO  -  Dagelijks worden we op tv geconfronteerd met gruwelijke oorlogsbeelden uit Ex-Joegoslavië , Ruanda , Tsjetsjenië , ...
    'Nooit meer oorlog' , waar hebben we dat nog gehoord ?

    Vorig jaar en ook nog dit jaar waren en zijn er de vieringen rond de herdenking van het einde van W.O. II , vijftig jaar geleden .  Op 25 april was er zo'n herdenking aan de Elbe , ter hoogte van Torgau ten zuiden van Berlijn , waar Russen en Amerikanen elkaar vijftig jaar geleden de hand drukten .  Chris Van Kerckhoven uit Westerlo heeft sinds vele jaren nauwe banden met de Fighting 69th Infantry Division .  Als amateur-oorlogsvorser doet hij reeds vele jaren geschiedkundig en militair archeologisch onderzoek naar de inzet van deze divisie ter hoogte van de Belgisch-Duitse grens .  Op deze manier leerde hij Delbert E. Philpott kennen .  Hij was één van de eersten die contact wist te leggen met de oprukkende Russische eenheden .  Kempenland had een gesprek met deze Westelse oorlogsvorser .

    Vanwaar is de interesse voor beide wereldoorlogen gekomen ?

    De vraag is me al dikwijls gesteld .  In mijn kinderjaren was ik niet weg te slaan bij mijn grootvader , een oud-onderwijzer uit Zammel .  Hij had een grote bibliotheek met heel veel oorlogsliteratuur .  Hij kon er heel boeiend over vertellen zodat de microbe mij vlug te pakken had .  Ik begon ook zelf in zijn boeken te kijken en droomde ervan om geoloog of archeoloog te worden .  Ik ging toen , als broekventje , zelfs op de Calvarieberg op zoek naar resten van de Oude Belgen .

    Hoe ben je later met het opzoeken van gegevens begonnen ?

    Ik ben steeds veel blijven lezen over de oorlog .  De echte aanstoot kreeg ik echter in 1982 toen ik me een metaaldetector aanschafte .  Ik trok ermee naar oude kapelletjes en naar de abdij van Tongerlo .  Hier vond ik veel oude muntstukken , musketkogels , ...  Mijn oudste munt dateert uit 1300 .
    Later ging ik met mijn detector naar Ten Aard , waar de Slag rond Geel gevochten werd .  Hier vond ik massa's oorlogsmateriaal .  Ik ging mensen interviewen die in de buurt woonden toen er gevochten werd , raadpleegde archiefmateriaal , interviewde Engelse en Schotse oud-strijders , en stelde zelf een archief samen met de bedoeling er ooit een boek over uit te geven .  Dat is er tot nu toe nog niet van gekomen doordat ik de laatste jaren opzoekingswerk doe voor de 69th Infanterie-Divisie en bijna wekelijks in de Ardennen zit .

    Je bent dus regelmatig terug te vinden op de vroegere slagvelden ?

    Rond de Slag om Geel ben ik acht jaar bezig geweest .  Qua materiaal heb ik honderden granaten , kogels , scherven , resten van geweren , halfvergane kledij , ... bovengehaald .  Bij het vinden van zware explosieven waarschuwde ik steeds de rijkswacht die de ontmijningsdienst contacteerde .  Van al deze vondsten heb ik foto's genomen .  Het is te gevaarlijk om explosieven mee naar huis te nemen .  Tussen 8 en 23 september 1944 zijn er een duizendtal burgers en soldaten gesneuveld rond Geel .
    Een viertal jaar geleden trok ik naar de Ardennen .  Daar kwam ik in contact met enkele oorlogsveteranen .  Ik werd gecontacteerd door Amerikaanse historici om mee te werken aan opzoekingswerken rond het Ardennen Offensief .  Zo deed ik tot nu toe veel opzoekingswerk op de slagvelden en ik haalde er reeds een massa materiaal boven .  De artikels die ik hierrond schreef verschenen in Amerikaanse oorlogsbladen .

    Deze editie van Kempenland wordt verspreid in de gemeenten Westerlo , Herselt , Hulshout en Laakdal .  Welke oorlogsgegevens heb je hierron verzameld ?

    In deze regio waren wel Duitse eenheden gelegerd maar er is hier niet intens gevochten .  Er zijn wel enkele vliegtuigen neergestort en enkele bommen gevallen maar voor de rest is het hier vrij kalm gebleven .  Omdat ik voornamelijk gespecialiseerd ben in grondoorlogsvoering ben ik daar niet verder op ingegaan .

    Wordt je opzoekingswerk gewaardeerd ?

    In het buitenland wel .  Persoonlijk heb ik reeds vele jaren nauwe banden met de Fighting 69th Infantry Division .  Als amateur-oorlogsvorser doe ik reeds vele jaren geschiedkundig en militair archeologisch onderzoek naar de inzet van deze divisie ter hoogte van de Belgisch-Duitse grens .  Zo leerde ik ook Dr. Philpott kennen en werden we goede vrienden .  De respons uit de USA naar mijn werk is overweldigend positief .  Zo heb ik reeds contact gehad met George Bush , Oliver North , Schwarzkopf , ...  Ik krijg ook wekelijks brieven uit de ganse wereld van oorlogsveteranen die aan mijn adres gekomen zijn via de gespecialiseerde uitgaven in de USA .  In eigen land word ik spijtig genoeg niet aux serieux genomen .  Dat doet wel ergens pijn .

    Op 2 mei komt Dr. Delbert E. Philpott bij jou in Westerlo op bezoek .  Vertel eens wat meer over hem .

    In W.O. II diende Philpott bij de Amerikaanse 69ste Infanterie-Divisie .  Tijdens de na-dagen van het Ardennen Offensief , in februari 1945  werd deze divisie zwaar in de strijd geworpen en dit ter hoogte van de Siegfrie Line .  Tijdens die dagen werd er door deze divisie heftig slag geleverd om de bunkerstellingen en de aan de Belgische grens gelegen Duitse Eifeldorpjes Udenbreth , Hollerath , Ramscheid , ...
    Door een opgelopen verwonding door een granaatinslag werd Philpott in de omgeving van Hollerath enige weken buiten gevecht gesteld .  Op hun weg naar Berlijn wist de Amerikaanse 69th Inf.-Div. geschiedenis te schrijven , toen enkele soldaten van deze divisie , waaronder Philpott , als eersten contact wisten te leggen met de van uit het oosten oprukkende eenheden van de Russische 58ste Garde Divisie .  Dit historisch gebeuren vond plaats op 25 april 1945 aan de Elbe ter hoogte van Torgau .  Deze ontmoeting werd op de gevoelige plaat vastgelegd , en één van deze foto's behoort officieel tot de 20 beroemdste uit W.O. II . (correctie van Chris :  officieel is deze foto de tweede beroemdste uit W.O. II !!!)
    Na de oorlog en tot op heden doet Dr. Philpott aan biologisch en medisch onderzoek .  Eerst was hij werkzaam bij de staf van drie hospitalen en momenteel werkt hij bij het ruimtevaart-agentschap NASA .  Zijn twee belangrijkste experimenten bij de NASA werden de uitwerking van de ruimtestraling op het netvlies (Apollo 17 en meerdere Russische vluchten) en het effect van de ruimte op het hart (Cosmos en Space Shuttle vluchten) .  Hij is tevens de enige in wereld die tweemaal bij een 'link-up' tussen Amerikanen en Russen betrokken is , nl. op aarde en in de ruimte .  Alhoewel op pensioen , is hij nog steeds actief bij de NASA , en beschikt hij nog steeds over een eigen laboratorium .  Op 1 mei bezoek ik met hem de slagvelden in de Ardennen en op 2 mei logeert hij in Westerlo . 

    Een gesprek met Chris Van Kerckhoven kan eindeloos blijven duren .  Deze 39-jarige oorlogsvorser bezit zo'n uitgebreide documentatie dat we gemakkelijk een gans Kempenland konden vullen .  Maar ook wij kennen een woord dat 'plaatsgebrek' heet .  Misschien brengt hij ooit een boek uit waarin hij zijn ganse verhaal kan brengen . (P)

    Einde artikel .
      



    Gazet Van Antwerpen , 27 april 1995

    AMERIKAANSE  VETERAAN  IN  WESTERLO

    Ondertitel foto Chris Van Kerckhoven kijkt erg uit naar zijn ontmoeting met één van de beroemdste Amerikaanse oorlogsveteranen .  Foto ©  TDW

       Sinds 1983 bouwt Chris Van Kerckhoven (39) uit Westerlo een omvangrijk contactnet uit met Schotse , Engelse , Amerikaanse , maar ook Duitse oud-strijders .  De man is gefascineerd door de gebeurtenissen in de Tweede Wereld Oorlog en de mens in dat gebeuren en legde met zijn metaaldetector reeds een berg oorlogsvoorwerpen bloot .  Maar hij doet dat naar eigen zeggen niet om voor zichzelf een rijke collectie aan te leggen .  Zijn motief is de oorspronkelijke eigenaar terugvinden .

       Het lag voor de hand dat Chris ter gelegenheid van de herdenking van die Tweede Wereldoorlog oorlogsveteranen zou ontmoeten .  De Westelaar krijgt 2 en 3 mei (correctie van Chris , 1 en 2 mei) één van de beroemdste mannen uit de USA op bezoek :  Dr. Delbert E. Philpott , oorlogsveteraan en NASA-wetenschapper met wereldfaam .

    BEROEMDSTE

       In de leefkamer van Chris Van Kerckhoven hangen gesigneerde foto's van onder meer generaal Norman Schwarzkopf , Lt. Col. Oliver North en de vroegere Amerikaanse president George Bush .  «In de Verenigde Staten heb ik door mijn speurwerk op de Ardense slagvelden veel vrienden gemaakt en krijg tot op de hoogste niveaus waardering» , oppert Chris Van Kerckhoven .  «Daarentegen ondervind ik geregeld aan de lijve het gezegde "nooit sant in eigen land" .  Het bezoek dat ik krijg van één van de beroemdste Amerikaanse veteranen uit de Tweede Wereldoorlog levert nogmaals het bewijs» .

       Philpott diende bij de Amerikaanse 69ste Infanterie-Divisie .  Op hun weg naar Berlijn wist die divisie geschiedenis te schrijven toen enkele soldaten als eersten contact wisten te leggen met de Russen die uit het oosten oprukten .  «Een afdruk van de foto die daarvan gemaakt werd heb ik in mijn bezit en Delbert Philpott is daar goed op te herkennen .  De vijftigste verjaardag van die ontmoeting wordt dezer dagen in Torgau aan de Elbe herdacht .  Philpott is er als eregast uitgenodigd en van de aanwezigheid in Europa maakt hij gebruik om de Ardennen en ook mij een bezoekje te brengen .»
       Chris Van Kerckhoven heeft naar eigen zeggen reeds vele jaren nauwe banden met de Fighting 69th Infantry Division .  «Door mijn geschiedkundig en militair archeologisch onderzoek leerde ik Dr. Philpott kennen .»

    FAX

       Chris Van Kerckhoven toont een recente fax waarin Philpott zijn bezoek aan Westerlo bevestigd .  «Ik zal hem en zijn vrouw op 1 mei in de Ardennen ontmoeten .  De nacht zullen mijn gasten in de Norbertijnenabdij in Tongerlo doorbrengen en dinsdag zal ik hen andere bezienswaardigheden in de gemeente en de streek laten zien .  Er is ook een bezoek aan het grootste Duitse oorlogskerkhof  - dat van Lommel -  gepland .»

    Einde artikel .




    Het Laatste Nieuws , 28 april 1995

    ERKENNING  VOOR  SPEURWERK

    Ondertitel foto
    Het opzoekingswerk van Chris wordt in Amerika fel gewaardeerd .  Foto ©  EPW

    WESTERLO  -  Al jarenlang speurt Chris Van Kerckhoven het Belgische grondgebied af naar alles wat met oorlogen te maken heeft .  Vooral met de vondsten in de Ardennen haalt hij regelmatig de pers in Amerika , in eigen land wordt hij echter sceptisch bekeken .  Dr. Philpott , een wereldwijd bekende Amerikaan uit de geschiedenis van W.O. II , komt op 2 en 3 mei naar Westerlo om Chris persoonlijk te bedanken voor zijn werk .

    Toen Chris als jonge snaak zijn grootvader , onderwijzer in Zammel , urenlang de verhalen aanhoorde over de gebeurtenissen in de oorlog wilde hij hierover meer weten .  In de uitgebreide bibliotheek van zijn grootvader deed hij zijn eerste opzoekingswerk .  Later was vooral het gebied van Geel (Ten Aard) zijn werkgebied .
       Met de aakoop van een metaaldetector begon de zoektocht naar het verleden pas goed .  Sinds een viertal jaar is hij uit de Belgische Ardennen niet meer weg te slaan , hij onderzoekt er nauwgezet elke vierkante millimeter .  Het leverde hem al een massa voorwerpen en gegevens op en bovendien waardering van heel wat ex-soldaten en hun familie .
       De woonkamer van de 39-jarige Chris Van Kerckhoven geeft overduidelijk aan waarvoor de gastheer geïnteresseerd is .  Meterslange boekenkasten puilen uit met boeken en documentatie van krijgskunst en oorlogen .  In het oog springend zijn foto's van wel erg bekende Amerikaanse legerleiders met persoonlijke bedankingen voor Chris .  Zo prijkt Oliver North er naast Desert Storm bevelhebber Schwarzkopf .  Verder tal van bedankingen en ere-lidmaatschappen van legerbataljons of Amerikaanse tijdschriften .
       «Geen sant in eigen land» is echter hier ook blijkbaar va toepassing .  «In eigen land wordt niet verwacht dat iemand zonder universiteitsdiploma met kennis van zaken kan praten over bijvoorbeeld oorlogsvoering» , steekt Chris van wal .  «Nochtans heb ik van al mijn opzoekingen foto's en bewijzen .»
       «Verleden jaar heb ik meegewerkt aan een BRTN-documentaire .  Nochtans heb ik al enkele malen de frontpagina gehaald van Amerikaanse kranten en werk ik mee aan verschillende tijdschriften .  De respons hierop was geweldig , ik krijg van overal post met bedankingen of documentatie .  Zo kan ik nu erg precies de plaatsen terugvinden waar zich onder meer schuttersputten en commandoposten bevonden .»
       «Zo vond ik ondermeer een drinkbus met daarop een naam en nummer gekrast .  Het heeft me enkele jaren gekost om die persoon te vinden , maar het lukte .  Die man was erg blij verrast .  Van een andere vond ik zijn identificatieplaatjes en enkele persoonlijke bezittingen .  Van zijn weduwe vernam ik dat hij als vermist was opgegeven , ondanks het nieuws zo pijnlijk was gaf het haar toch veel voldoening» , aldus Chris .
       «Op 1 mei ontmoet ik Dr. Philpott bij een herdenking van vijftig jaar bevrijding in de Ardennen .  De waarschijnlijk meest bekende foto uit W.O. II is die van de ontmoeting van Amerikaanse soldaten met Russische aan de Elbe .  Philpott was toen één van die soldaten op de foto .  Na de oorlog bleef hij als doctor verbonden aan het leger en de NASA .  Dertig jaar na de foto had hij zijn tweede ontmoeting , deze keer in de ruimte waar zijn experimenten uitgeprobeerd werden bij een koppeling Apollo - Sojoez .  Om even op adem te komen tussen alle vieringen komt hij dan twee dagen mee naar Westerlo .»

    Frans EYCKMANS

    Einde artikel .



    2 MEI 1995 .  AFSPRAAK  MET  DE  PERS  (GAZET VAN ANTWERPEN)  IN  RESTAURANT KAPELLEKENSHOEF  TE  TONGERLO / WESTERLO  .

    Van links naar rechts :

    Rosa M. Morán Ramírez , Chris Van Kerckhoven , Dr. Delbert E. Philpott , Donna Philpott , Thomas Föder


    Foto ©  Chris Van Kerckhoven




    Gazet Van Antwerpen , woensdag 3 mei 1995

    DE  MAAN  IS  VAN  KAAS

    NASA-SPECIALIST  OP  BEZOEK  IN TONGERLO

    Van onze redacteur  Jan Schraepen

    Ondertitel foto Delbert E. Philpott (links) op kort bezoek in de Kempen , met een klein gezelschap , bij Chris Van Kerckhoven (tweede van links) .  Deze man uit Californië is een oorlogsveteraan , die later NASA-medewerker met wereldfaam werd .  Hij vertoefde geruime tijd in Rusland , waar hij meewerkte aan het Apollo-Sojoez-project . 
    Foto ©  TVH

    Chris Van Kerckhoven uit de Van Gansenstraat in Westerlo is een van die amateur-researchers die professionelen wel eens voor schut durven zetten met hun bevindingen en resultaten .  «Al van kindsbeen af ben ik gefascineerd door aspecten van de Tweede Wereldoorlog , en wat die voor sporen heeft nagelaten» .  De man struint ook vaak met een metaaldetector door zuidelijk België (op zoek naar oorlogsrestanten) , waar de «Battle of the Bulge" werd uitgevochten , een van de laatste grote offensieven van die oorlog waar de fameuze tegenstander veldmaarschalk Gerd von Rundstedt was .  von Rundstedt was van 1942 tot begin 1945 de Duitse opperbevelhebber van het westelijk front .
       Westerlonaar Van Kerckhoven , die onder meer fotojournalist is voor "Images World Picture Press" en die nauwe contacten onderhoudt met verenigingen van oorlogsveteranen (W.O. 2) in de Verenigde Staten , had tijdens het voorbije weekend een zéér interessante gast op bezoek :  Delbert E. Philpott uit California .  «Dat kan iedereen wezen» , zal u zeggen .  Maar u bent goed fout .
    Mister Philpott  -  zeg maar "Del" als je hem ziet staan  -  is een top NASA-wetenschapper van wereldformaat .  Hij is doctor in de biologie en was alsdusdanig mede-verantwoordelijk voor een deel  van de goeie gang van zaken tijdens een aantal Amerikaanse Apollo-vluchten .

    INFANTERIST

       De bijna 70-jarige Amerikaan uit Californië vertoeft al enige dagen in Europa , n.a.v. de herdenking van de 50ste verjaardag van het einde van de Tweede Wereldoorlog .  In Duitsland nam hij deel aan herdenkingen in Torgau , aan de Elbe .  Hijzelf heeft al die jaren intense herinneringen behouden aan het Duitse plaatsje Hollerath , waar hij als Amerikaanse infanterie-soldaat van de 69ste Divisie indrukwekkende dagen beleefde .  Een deel van zijn vrienden keerde nooit terug naar huis .  In februari van 1945 werd hij geraakt door een "shell" , aan de Siegfried Line .  De teenager Delbert Philpott van toen maakte daar eigenlijk niet zo veel uit...
       «Ik was uit idealisme naar de oorlog in Europa getrokken» , zegt de veteraan nu .  «Wij waren in Amerika toen allemaal min of meer begaan met de oorlog .  Het was voor ons haast een nationale aangelegenheid .  De hele bevolking was en werd gemotiveerd .  Ik herinner me nog dat ik tegen moeder zei :  "Mom , ik ga mij een geweer halen , en ik ga Hitler doodschieten..."  Het liep allemaal wel even anders» .  Delbert Philpott , die met zijn echtgenote overnacht heeft in de gastvrije norbertijnenabdij van Tongerlo , vertelt na enig aandringen over de trauma's die een teenager-infanteriesoldaat , die in de frontlinies heeft gevochten , overhoudt .

    WENS

       «De enige wens van een jonge oorlogssoldaat is dat hij altijd bij zijn soldatenvrienden kan blijven .  Verwonding of gevangenneming kan dat beletten .  Met mij is dat gelukkig niet gebeurd .  Pas later , thuis , ben ik daarvan beginnen dromen .  En hoe ik plannen maakte om te ontsnappen .  Toen de Koude Oorlog goed en wel aan de gang was , begon ik te dromen dat de Russen mij gevangen namen .  Er zat warempel enige politieke en militaire 'evolutie' in mijn trauma's !  Maar ik ben er niet aan ten onder gegaan .  Vele anderen van die 'frontline-combat-troops' wèl !»
       De jonge , gemotiveerde strijder tegen Nazi's en de ingebeelde strijder tegen de Russen , heeft inmiddels een carrière van dertig jaar bij het Amerikaanse NASA (National Aeronautics and Space Administration) achter de rug .  NASA , dat nota bene na de Tweede Wereldoorlog van start ging met de crème-de-la-crème van de Duitse raket-specialisten .  Deze veteraan kwam na vijftig jaar terug naar Europa , naar Duitsland , om terug oog in oog te staan met Hill 56 in Hollerath .  «De bomen zijn zoveel dikker geworden» , zegt hij stilletjes .

    APOLLO - SOJOEZ  PROJECT

       Delbert E. Philpott , met "family-roots" in Groot-Brittanië en die in 1945 in Southampton (GB) voet aan wal zette als piepjonge infanterie-soldaat , ging in Londen op zoek naar naamgenoten-familieleden .  Hij vond ze niet .  «Er stonden er veel te veel in het telefoonboek...» , zegt hij nu , «maar ik werd er wel prima ontvangen door naamgenoten !»
       Als  doctor in de biologie werkte Delbert 30 jaar lang voor het Amerikaanse "Space-Programm" van de NASA .  «Zo stuurde ik met Apollo 17 vijf muizen mee de ruimte in , richting maan .  Wat mij in de Amerikaanse pers de spottende opmerking opleverde :  «Denkt mijnheer Philpott nu ècht dat de maan van kaas is gemaakt... ?»
       De Californische gast van Chris Van Kerckhoven maakte zich ook behoorlijk verdienstelijk als pionier-wetenschapper en "diplomatisch organisator" van gezamenlijke ruimteprojecten tussen Russen en Amerikanen .  Met satellieten en ballons peilde hij mee naar de effecten van ruimtestraling en de invloed van gewichtloosheid op spier- en botvorming .
       Daarenboven publiceerde hij veelvuldig .  Nu is hijzelf , tenminste voor Chris Van Kerckhoven , een dankbaar studie-object , als één van Amerika's beroemdste oorlogsveteranen .  Dat klinkt een tikkeltje oneerbiedig , maar is het niét .

    Einde artikel .



    Het Laatste Nieuws , 11 mei 1995

    VETERAAN  UIT  W.O. II

    Ondertitel foto
    Dr. Philpott had veel belangstelling voor anderen die ook in Torgau waren .
    Foto ©  JAM 

    ¨ MOL

    Vorser Chris Van Kerckhoven uit Westerlo haalde Dr. Delbert E. Philpott naar België .  Sr. Philpott , afgebeeld op één der beroemdste foto's uit W.O. II , bezocht de expo over het einde van de concentratiekampen in het Historisch Museum .

    De foto met Amerikaanse en Russische soldaten die elkaar de hand reikten op de brug over de Elbe in Torgau behoort tot de beroemdste foto's uit W.O. II .
       Tijdens de oorlog diende Philpott bij de Amerikaanse 69ste infanterie-divisie .  De 69ste slaagde er als eerste in contact te leggen met de Russen .  De foto waarop Philpott de Russen de hand reikt , behoort officieel tot één van de twintig beroemdste foto's uit W.O. II .
       Sinds de oorlog doet Dr. Philpott aan biologisch en medisch onderzoek .  Eerst werkte hij in de staf van drie hospitalen , later voor een Nobelprijswinaar .
       Daarna kwam hij bij de Nasa terecht .  Hij was betrokken bij een twaalftal experimenten aan boord van Russische en Amerikaanse ruimtetuigen .  Dr. Philpott is de enige ter wereld die tweemaal bij een link-up tussen Amerikanen en Russen betrokken was .  Een eerste maal op 25 april 1945 in Torgau aan de Elbe en dan in de ruimte bij de Apollo-Soyoez link-up in 1975 .  -  JAM

    Einde artikel .



    EEN  TERUGBLIK... (door Chris)

    De Slag van de Ardennen

    Door mijn jarenlange geschiedkundige interesse naar één van de meest bloedige veldslagen uit Wereld Oorlog Twee , de "Slag van de Ardennen" , ook wel "von Rundstedt Offensief" genaamd ;  een slag die overigens bij de Amerikanen bekent staat als de "Battle of the Bulge" , begon ik reeds aanvang 1983 de regio Bastogne te verkennen en te bezoeken .  Gewapend met een metaaldetector , kompas , gevechts- en stafkaarten incluis , struinde ik ter velde de vele bossen in de verre omgeving van Bastogne af op zoek naar oorlogsrestanten .  Thuis verslond ik dan weer meters literatuur over dit onderwerp zodat al snel de boekenplanken van mijn bibliotheek letterlijk begonnen door te zakken .

    Het werd een vicieuse cirkel .  Te meer ik leerde en aan de weet kwam over deze veldslag...  des te groter werd mijn honger naar nóg meer .  Mijn interesse naar deze slag was en is nog steeds grenzeloos .  Aan de hand van de vele boeken en vakliteratuur die ik door de jaren heen heb aangekocht in binnen- en buitenland , en de vele honderden voorwerpen die ik ter plaatse heb opgegraven , werd mijn belangstelling er alleen maar door aangescherpt .

    Hierdoor begon ik ook meer mijn horizonten te verleggen...  Bastogne werd niet meer alleen mijn beoogd doelgebied , maar ook Duitstalig België , de Oostkantons , met de Belgisch / West-Duitse grens , de "Siegfried Line" met haar drakentanden , restanten van (opgeblazen) bunkerstellingen werd een nieuwe optie .  Deze linie van fortificaties die zich langs Duitse kant van de rijksgrens een weg door het wondermooie landschap heeft gebaant ;  als het ware als een slangenpatroon zich heeft ingebet in het landschap , inmiddels één geworden is met de natuur , en ongestoort zich een weg slingert dwars door velden , bossen , en door schilderachtige Eifeldorpjes (zuiden van de Noord-Eifel)...  Dit alles werd zowaar een nieuwe uitdaging en zo verlegde ik meer en meer mijn actieterrein naar deze regio .


    U.S. 69th Infantry Division

    Door mijn passionele belangstelling voor het "Ardennen Offensief" en mijn opzoekingen in Duitstalig België , ter hoogte van de Belgisch-Duitse grensstreek , kwam ik alzo in contact met vele Amerikaanse veteranen , en zo ook met enkele Duitsers die hier in deze grensstreek tijdens deze slag hun strijd hadden gestreden .

    Zo kwam ik in de jaren 80 ook al vrij snel in contact met veteranen van de U.S. Fighting 69th Infantry-Division Association, Inc. en ik zou er vele jaren blijven bij hangen .
    Deze Amerikaanse veteranen schatten mij naar waarde en al vrij snel werd ik hun researcher aan de andere kant van de grote plas . 
    Tijdens de nadagen van het "Ardennen-Offensief" arriveerde in februari 1945 de U.S. 69th Infantry-Division in de grensstreek ter hoogte van Losheimergraben (B) en nam aldaar de stellingen over van de zwaar gehavende U.S. 99th Infantry-Division , de "Checkerboard" division genaamd .

    Officieel was het "Ardennen-Offensief" op 25 januari 1945 afgelopen , het Duitse Offensief was mislukt , en ten koste van vele tienduizenden verliezen aan beide kanten hadden de Duitsers zich inmiddels teruggetrokken op Duits grondgebied .  Maar ook nu nog gaven de Duitsers zich niet gewonnen .  Wekenlang zullen zij nog verbeten trachten stand te houden en posities weten te behouden in de bunkerstellingen van de "Siegfried Line" .  De Duitse Eifeldorpjes net over de grens gelegen werden mede het woelige strijdtoneel en de inzet van verbeten en niet aflatende gevechten . 
    Zo nam de U.S. 69th Infantry-Division in februari 1945 posities in langs deze grensstreek ter hoogte van Losheimergraben (B) , en zou deze divisie de daarop volgende weken  (februari / maart 1945) betrokken worden in felle Duitse afweergevechten ter hoogte van de "Siegfried Line" , en de aldaar net over de grens liggende schilderachtige Eifeldorpjes :  Udenbreth , Hollerath , Miescheid , Buschem... allen gesitueerd in de Eifelgemeente Hellenthal .

    Op verzoek van de U.S. 69th Infantry-Division Association, Inc. heb ik jarenlang vrijwillig onderzoek gedaan naar de inzet van deze divisie in bovenvermelde regio .  In de jaren 80 en 90 trok ik bijna wekelijks op onderzoek uit en berichtte ik over mijn bevindingen .  Vele veteranen van toen werden mijn vrienden , zo ook met wijlen Alan H. Murphey uit Fairborn , Ohio , veteraan én geschiedkundige in deze divisie met wie ik vele jaren , tot aan zijn dood , nauw heb met samen gewerkt .  Tal van artikels verschenen van onze hand over deze gevechten aan de "Siegfried Line" .  Alan H. Murphey die er zich ook mocht over beroemen de Bevrijding van Colditz Castle op zijn naam te mogen schrijven was een man naar mijn hart met wie ik zovele jaren nauw heb samengewerkt .
    En dat werd op divisie-niveau zeer geapprecieerd en met steeds meer 69-ers kwam ik in contact van alle rangen en standen , onder hen ook niet van de minsten , zo zou blijken... Hubert K. Porter , Samuel (Sam) Popkins , Bill Robertson , Sam B. Lewis , Delbert E. Philpott ,... om maar enkele op te noemen !  Maar ook het leven vergaat... de overlevenden van toen zijn nu inmiddels komen te overlijden... uitzonderingen niet daar gelaten .  Vele veteranen van toen zijn dus niet meer en mijn huidige link met deze fameuze divisie blijft heden enkel nog beperkt tot een lidmaatschap . 

    Ook als oorlogsresearcher verleg ik steeds mijn grenzen en verken ik inmiddels weer andere horizonten .  Steeds verder drijft mijn onderzoek , mijn innerlijke onrust om alsmaar meer aan de weet te komen wat ik alsnog niet weet .  Mijn leergierigheid is grenzeloos en dusdanig onbeperkt . 
    Niettemin vond ik mijn persoonlijke contacten met Dr. Delbert E. Philpott niet alledaags , heel bijzonder zelfs , en voel me ik me dan ook meer dan vereerd deze wijze man van nabij te hebben gekend .

    DR. DELBERT E. PHILPOTT

    Zo kwam ik in de jaren 80 in contact met wijlen Dr. Delbert E. Philpott , 'Del' voor de vrienden .  Jarenlang hebben we met elkaar gecorrespondeerd , een vriendschappelijke band werd opgebouwd , wat zelfs resulteerde in het bezoek van Del Philpott en vrouw Donna aan Westerlo , op data van 1 - 2 - 3 mei 1995 .
    Geloof me vrij , dit was voor mij de meest memorabele gebeurtenis in mijn leven als autodidact oorlogsresearcher .  Dit was écht de "top of the bill" .

    De mens achter de oorlog

    Private First Class
    (PFC) Delbert E. Philpott , "A" Company , 271st Infantry Regiment , 69th Infantry-Division was een veteraan én wetenschapper met wereldfaam . 
    De foto van de hand van UPI photographer Allen Jackson omtrent de Soviet  - American "Link Up" op 25 april 1995 ter hoogte van Torgau aan de Elbe staat officieel bekend als zijnde de tweede beroemdste uit Wereld Oorlog Twee !!!


                                                                            TO : CRIS
                                                                THANKS FOR THE HELP
                                                                  P.F.C.  DEL PHILPOTT
     
    Na het doorbreken van de "Siegfried Line" rukte de U.S. Fighting 69th Infantry-Division zich al vechtend een weg door West-Duitsland richting Berlijn .  Op 25 april 1945 , kort voor het einde van de oorlog , slaagden infanteristen van deze divisie erin om als eersten ter hoogte van Torgau aan de Elbe , ten zuiden van Berlijn , contact te leggen met de van uit het oosten oprukkende Russische eenheden van de 58th Soviet Guard Division .  Dit gebeuren werd op de gevoelige plaat vastgelegd door Allen Jackson met het gekende gevolg .  Officieel werd deze foto aldus uitgeroepen als de tweede beroemdste foto uit Wereld Oorlog Twee .
    De tweede man (midden) hier links in de foto is PFC. Delbert E. Philpott . 

    Wat Philpott niet wist...

    Naar aanleiding van het nakende bezoek van Del Philpott aan de toen nog in Westerlo wonende oorlogsresearcher... had ik buiten medeweten van Del om , voor hem nog een verrassing in petto waar deze gemoedelijke en wijze man totaal geen weet van had...

    Immers in februari/maart 1945 was Philpott's divisie , zoals reeds eerder vermeld , in felle gevechten verwikkeld ter hoogte van de "Siegfried Line" .
    Aan de hand van inlichtingen die Philpott mij de maanden voordien had toegestuurd over deze gevechten én over een opgelopen kwetsuur , had ik besloten enkele extra trips in te lassen naar de "Siegfried Line" , dit alles met een bijkomende intentie...  Uiteindelijk was ik na intens speurwerk erin geslaagd de juiste locatie te traceren waar Del in februari/maart 1945 letterlijk door de mazen van het net was geglipt .  In de omgeving van het Eifeldorpje Hollerath (gemeente Hellenthal) werd Philpott op een gegeven ogenblik gekwetst door de impact van een Duitse granaat .  Het lot was hem goed gezind .  Door de opgelopen verwonding kon Del drie weken later zijn eenheid weer vervoegen nu op weg naar het hart van het Deutsche Reich , Berlijn .  Daar in de omgeving van Hollerath had deze jonge Amerikaanse infanterist het noodlot weten te ontlopen .  Vele anderen hadden minder geluk...  De militaire kerkhoven zijn de stille getuigen van dit bloedig verleden...
    En Del zou nog geschiedenis schrijven ook .  En hoe !!!


    LOCATIE WAAR PHILPOTT WERD GEKWETST


    Reflex camera :
    body  Minolta XG-M
    zoomlens  Sigma 70 - 200 mm

    Bijgaand drie foto's met de locatie (weiland) waar Philpott werd gekwetst door een granaatinslag .  In de verre achtergrond bemerk je het Eifeldorpje Hollerath (gemeente Hellenthal) .
    Op mijn vest zijn ondermeer emblemen aangebracht van de U.S. 99th Infantry-Division (Checkerboard) en van de U.S. 69th Infantry-Division (Bolte's Bivouacking Bastards) .

    De andere drie foto's werden genomen in het bosrijk gebied juist pal naast het stuk weiland :  een vervallen schutterskuil met Chris (69th Div. patch op de linkermouw) ;  mijn eerste C-Scope metaaldetector met een opgegraven ijzeren granaatscherf tegen de voet van een dennenboom (scherf gemarkeerd met zwarte pijl) ;   en een restant van wat eens een Duits gasmasker moet zijn geweest , deze lag er zo voor het oprapen .  

    Ook de foto's met mijn buitenlandse gasten op 1 mei 1995 werden in dit bos genomen pal naast de weide .

       

       

       

    Foto's © CVK , januari 1995 .


    PLAATSAANDUIDING  WAAR  DEL PHILPOTT  WERD  GEWOND  DOOR  EEN  GRANAATSCHERF

    Locatie gesitueerd op ongeveer 2,28 kilometer ten oosten van Hollerath .



    1 Mei 1995 .  Ten oosten van Hollerath .  Na 50 jaar keert Delbert E. Philpott terug naar het slagveld van weleer én naar de plaats waar Del letterlijk door het oog van de naald is gekropen .  Het werd een bewogen weerzien...
    Chris Van Kerckhoven in goed gezelschap :  Delbert E. Philpott , Donna Philpott , Thomas Föder , Rosa M. Morán Ramírez .

       

       


    Van links naar rechts :  Donna Philpott , Thomas Föder , Chris Van Kerckhoven , Delbert E. Philpott .
    Foto's ©  Chris Van Kerckhoven , 1 mei 1995 .




    SOME  EXCERPTS  FROM  CORRESPONDENCE  (LETTERS , FAXES)  BETWEEN  DEL PHILPOTT  &  CHRIS  PRIOR  TO  PHILPOTT'S  VISIT  ON  1  -  2  -  3  MAY  1995


    LETTER

    Date :  February 1 , 1995

    Dear Chris

    Thank you for your offer to meet us in Hollerath .  I think this would be a great idea .  By now you know a lot more than I do about what is there and what can be seen .  As you may know , it was a dream of Sam Popkins and myself that we go back there together .  We thought that each of us could remember something the other could not .  Now of course , Sam can no longer do that .

    Let me tell you a little about our tour plans .  Ms. Rosemary Studera has offered to be our guide and translator for a tour of Germany after Elbe Days .  Having someone who will drive their car in their native country is a great help .  She has been very helpful for me during the past two years .  Each time I have had to go to Germany for filming and interviews , she has provided the car and help in translating with people like the Mayor .  I have given her a small list of places we would like to see and she is now working on a tentative itinerary .  Let me list what little I know as of now :
    Arrive in Leipzig April 19 ,
    Jeep patrol from Leipzig to Wurzen to Torgau , April 21 .
    Activities in the monument in Leipzig , 23rd .
    Strehla the afternoon of the 25th .
    Return to Torgau the 25th and then to Leipzig on the 26th .
    Return to Leipzig on the 28th .
    Leipzig on to Remagen , 29th to  --  ?
    Remagen to Hollerath , ?  --  ?
    Possibly Westerlo ?
    Paris  -  cancelled as of the moment .
    Return to Leipzig  --  ?

    Your offer to stay in the Abbey sounds very nice .  However since there will be three of us this may be a problem .  Donna and I would be together in one room , but we would need another room for Rosemary .  Do let me know if this will be a bit difficult .  I'm sure we can find other accommodations if necessary .
    I have just returned from Torgau .  A French film company flew me over there for some "on location" filming .  They are doing a film which they will call , "From Yalta to Potsdam" .  The on location filming was really COLD .  We stood around outside stamping our feet while the French set up their cameras and equipment .  The freezing temperatures were rather bad for me because I had lost my war mhat just as I arrived in Berlin .  What rotten luck !  Another American and I spoke English and the Russians spoke Russian .  I asked how to air the result .  It will be in French .  Sub-titles will be added for other countries . I wonder if people will think I speak French .
    (note from Chris : this documentary was afterwards broadcoasted by ARTE)

    Well , I better close for now .  I'll keep you informed  -  especially in regard to a date to arrive in Hollerath / Westerlo .  We think we can get all this travel in and return by about May 5th .  I'm sure we will learn if that is possible when some time and distance figures are calculated .

    Thank you very much for the photos of Hollerath , the news articles , and the Abbey information .  Also , I really enjoyed reading material from you and about you in the latest 69th Infantry Bulletin .  I suspect that one of the other 69er's sent you a copy .

    All the best from house to house ,
    Del Philpott


    LETTER

    Date :  February 13 ,  1995

    Dear Chris

    We have heard from Rosemary Studera , who will be our German guide for the part after Torgau and Strela .

    Arrive in Leipzig April 19 ,
    Jeep patrol from Leipzig to Wurzen to Torgau , April 21 . 
    Activities in the monument in Leipzig , 23 rd .
    Torgau on the 24th and part of the 25th .
    Strehla the afternoon and evening of the 25th .
    Return to Torgau the 25th and then to Leipzig on the 26th .

    Here is where we join Rosemary :

    Leipzig to Neuschwamstein castle 28th .
    Leave towards Rhine through Stuttgart on 29th .
    Travel up the Rhine on the 30th .
    Arrive in Remagen on May 1 .

    Where will it be best to meet you ?  Rosemary suggests you meet the 3 of us in Remagen .  From Remagen , the plan is to go to Hollerath where your knowledge will far exceed mine and your ability to show us around will be most valuable .  That would be great , but it may take too much of your time .  What do you think ?

    Remember , it has been 50 years since I was in Hollerath .  I wish Sam (Popkins) could be with us .  I'll bring maps of the area which should help for both location and interest .  We would like to take pictures around Hollerath and any remains of the Siegfried Line that went through there .  From Hollerath we might go to the Westerlo area if time permits .  That would most likely be on Thuesday , May 2 .  I will bring our book with us for you .

    Paris  -  canceled as of the moment .
    Arrive in Leipzig early enough on May 4 to pack .
    Return to USA morning of May 5th from Leipzig .

    This represents our thinking as of the moment .  As time gets closer , we will need to have the possibility of faster communication .  Send me your phone number and FAX number if you have one .
    This information could be important if unexpected things happen at the last minute .

    All  the  best  from  house  to  house ,

    Del  &  Donna 


    FAX

    Date :  March 22 , 1995
    To :  Mr. Chris Van Kerckhoven
    From :  Delbert E. Philpott , California , USA

    Dear Chris

    Thanks for the tourist information .  Your area looks very nice .  The chance to meet with some of the Belgium veterans sounds very interesting .  We should all enjoy that .  Also , I'm quite thrilled with staying in the Abbey  -  I've never done that .

    One of the reasons we plan to Leipzig is because we plan to leave some of our baggage there after "Elbe Days" .  We would like to travel as light as we can while we ride with Rosemary .  I don't think her car trunk is very big and there will be three of us .  Thanks for letting us know there is a good airport near you though .

    There is no need for you to go to Remagen .  We can arrange to meet you in Hollerath .  I'm sure you and Rosemary can arrange where and when to meet .  Oh , I bought the book "March to Victory" so there is no need to copy anything from it for me .

    Thanks for the Fax number of your friend .  As you can see , I'm using it .  Time is now so short that a Fax is about the only way to get messages back and forth .  We will bring you a book  -  no charge .

    Murphey's information on the 271st sounds quite interesting .  Perhaps I will have a chance to glance at it while I am with you .

    Looking forward to seeing you .

    Del Philpott


    FAX

    Date :  April 10 , 1995
    To :  Mr. Chris Van Kerckhoven
    From :  Dr. Delbert E. Philpott , California , USA

    Dear Chris

    Thanks for the information on our tour with you .  It sounds very exciting  -  much more than I had expected .  As you may guess , I planned this part of my trip after the Torgau festivities so we could relax and just be tourists . 

    As I read about the places to go to and see , I can hardly believe you can find so many interesting locations .  Going back to Hollerath will be a real moment for me .  Too bad god old SAM POPKINS can't be on this trip .

    I'm sure you have made the arrangements with Rosemary as well , but I am sending her a FAX tonight when I send this one .

    Thanks again for all your extra trouble to entertain us and show us around .

    Looking forward to seeing you .

    All the best from house to house .

    Del and Donna Philpott


    The months (March / April 1995) prior to Philpott's visit , I have also been a couple of times in touch with Rosemary Studera of Leipzig .  In April 1995 this lady wrote me that she had decided that her son-in-law , the 45-year-old Thomas , would take Del & Donna to Remagen and would drive on the next day to Hollerath and Westerlo .  This is an extract of one of Rosemary's letters to Chris :  "Dear Chris :  ... I only have a two doors car .  For two people comfortabel enough but Del is a very tall man and about 70 years old and he needs  - to my opinion -  more comfort on such a long tour distance .  Thomas speaks good English and drives a very comfortable camper .  Please tell the monks that a young man is coming in substitution of an elderly lady .  I think they will be very relieved .  That's a joke ."


    AREA  OF  HOLLERATH  -  RAMSCHEID  -  UDENBRETH  -  MIESCHEID
       HENRI-CHAPELLE 

    1  MAY  1995


     

    Grotere kaart weergeven


    "THEN & NOW" .  HOLLERATH AFTER THE FIGHTING...  Photo taken most likely from the ruines of the village church .


    Photoarchive CVK

    HOLLERATH . Photo taken from the same angle , about 47 years later .


    Photo ©  CVK , 20 December 1992 .


    Village center of HOLLERATH (Hellenthal) .  I am driving in front of Thomas Föder's vehicle .
    Photo ©  Del & Donna Philpott , 1 May 1995 .


       



    Dragon's teeth near RAMSCHEID (Hellenthal) .  Del Philpott and Chris at the Siegfried Line .
    Photos ©  CVK , 1 May 1995 .


       

    American bazooka projectile ( High Explosive Antitank Rocket) excavated by Chris .  Photo ©  CVK .

    Chris shows the digged up American bazooka projectile to his guests .  Location :  near RAMSCHEIDER HÖHE / MIESCHEIDER HEIDE (Hellenthal) , and the highway B-265 , by the Americans known as the Highway to Heaven .  Photo ©  Del & Donna Philpott , 1 May 1995 .


    UDENBRETH (Hellenthal) .  Neither this Eifel village escaped from the horrors of war .  In Febr./March 1945 heavy fighting took place between units of the U.S. 69th Inf. Div. and the Germans before this village was liberated by the Americans .  The Siegfried Line with its dragon's teeth and fortifications runs straight through the village which was well defended by the Germans then . 
    Del , Thomas and Chris in conversation with a local farmer .

      

    Photos ©  CVK , 1 May 1995 .

    The photo below to the right shows the inside of a pill-box which the farmer has in use now as a barn !

      


    In the background...  what once has been a pill-box , the farmer has rebuilt into a barn .
    Photos ©  Del & Donna Philpott , 1 May 1995 .


    MIESCHEID (Hellenthal) .  A most tragic event took place at MIESCHEID on 22 February 1945 when a building in the village center collapsed (imploded) killing 51 American soldiers !!!  The building was the CP (Command Post) of the 3rd Platoon of 'B' Company , 273rd Infantry Regiment , 69th Infantry-Division .  All but 4 of the 3rd Platoon and nearly all of a patrol of the 'A' Company got killed .  According to one of the few survivors , Ed Lucci , the building collapse was the result of the detonation of one of the shaped charges they were carrying .  Apparently someone accidentally had pulled one of the fuses...  There were a total of 58 men in the building ;  51 of them were killed in that one brief moment !!!

    After the war a new house was built on the same spot .  I visited the location a first time in 1992 and became friends with Frau Gertrud Klein (born Spilles) who was residing in the rebuilt house .  Sadly , this very kind and sympathetic German lady passed away on 9 August 2003 .

    So , the 1st of May 1995 I guided my guests to MIESCHEID where the horrible accident had taken place .  A friendly Frau Gertrud Klein was very willingly to answer all our questions .  


    From left to right :  Del , Chris , Mrs Gertrud Klein , Rosa , Donna .  Photo ©  Del & Donna Philpot , 1 May 1995 .

       

    Frau Gertrud Klein , Chris , Donna , Del and Thomas .  Photos ©  CVK , 1 May 1995 .

    !!!  A detailed story on the MIESCHEID EXPLOSION will be published in an extra link , a.s.a.p.  !!!


    THE HENRI-CHAPELLE AMERICAN CEMETERY AND MEMORIAL contains the graves of 7,992 members of the American military who died in World War Two .  It is one of the fourteen cemeteries for American World War Two dead on foreign soil , and is administrated by the American Battle Monuments Commission .  The fifity-seven acre cemetery and memorial is located three kilometers northwest of the Walloon village of Henri-Chapelle , which lies approximately 30 kilometers northwest of the Walloon village of Henri-Chapelle .
    In  1956 the statue Angel of Peace  created by Donal Hord was unveiled at the cemetery .  Source :  Wikipedia .


       

    Photos ©  CVK , 1 May 1995 .




    (UNDER CONSTRUCTION)

     

    09-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    08-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THE MIESCHEID EXPLOSION , 22 FEBRUARY 1945 (PART I)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    WAR  GRAVES...

    "...26,694 American soldiers found their last earthly resting place in the cemeteries of Margraten (the Netherlands) , Henri-Chapelle (Belgium) , Neuville-en-Condroz (Belgium) and Hamm (Luxembourg) .  A further 3,006 fell in battle but have no grave , no cross , no Star of David .  Their remains lie desolate in foreign soil , far away from their homeland .  No human hand has been able to protect their secret grave from sorrowful loneliness .  No flower has ever adorned their last resting place .  No priest has ever walked around , blessing the graves .  No one has ever spent time at the grave in quiet remembrance .  There is no one who has stood there in silent conversation .  They have passed away without leaving a trace of them behind .
    The blood of all these people was shed to free our homelands .  It is part of our duty to keep the memory alive of these Americans who died and this remembrance may never cease .  It is the duty of the living to remember the dead .  Whether we are from the Netherlands , Belgium or Luxembourg , we all have the Americans to thank for our national identity , our independence , our freedom and our well-being .
    These sons of America , who fought for months or years here in Europe against an unrelenting enemy , have a right to our permanent appreciation and our eternal gratitude..."

    Camile P. Kohn , Luxembourg .

    (Excerpt from : Foreword War Graves .  Book :  " Im Schatten der Wälder . In the Shadow of the Forests . Dans l'Ombre des Forêts . In de Schaduw van de Bossen ." by Armand Blau 1996 , Imprimerie Saint-Paul S.A. , Luxembourg)



    THE  MIESCHEID EXPLOSION




    Photo ©  CVK , 28 June 1992 .  View of the rebuilt farmhouse at Miescheid where the explosion occured .

    On the evening of 22 February 1945 a terrible event took place at Miescheid (Hellenthal) in which 51 soldiers got killed of A and B Company , 273rd Infantry Regiment , U.S. 69th Infantry-Division .

    A  RECONSTRUCTION

    A  TRAGEDY  AT  MIESCHEID

    by Mr Sam B. Lewis of Wimberley , Texas , U.S.A.


    Photo ©  1st Lt. Sam B. Lewis, Jr . , 2nd Platoon , Co. B , 273rd Infantry Regiment , U.S. 69th Infantry - Division .  Sam in front of his platoon C.P. (Command Post) house in Würzen , Germany .  April 25 , 1945 .
          
         I was a lieutenant commanding the second platoon of B Company , 273rd Infantry Regiment , and we had been in Miescheid about ten days when it happened .  It would be the most tragic and horrible thing I would witness during the war .

         Miescheid was then a small village of maybe a dozen house / barn type buildings of thick stone walls .  It was about 200 yards from the Belgium border , and just inside a row of Dragon's Teeth comprising part of the Siegfried Line .

         It was sometime after 10:00 p.m. , I think , when I got a call on our field telephone .  An excited voice said , "The third platoon building has blown up .  Leave your guards at their posts , and get everybody else up on the double ."
         My platoon CP (Command Post) was in one of those house/barn buildings , no more than 150 feet (45 à 46 meters) away , and I never heard the blast .
         In less than a minute , I was running up the slight hill and I saw that the fire had already started , and only a quarter of the building was intact .  And as I got within 30 feet (9 à 10 meters) of it , I saw Lt. Hutto emerge from the rubble , clothed , but shoeless .  He had a wild look in his eyes .
         He told me that he and two sergeants and a runner were bedded down in the attic floor collapsed , and the roof fell in on them .
         As he finished saying that , we both realized at the same time that we were hearing screams coming from the burning rubble .  We both broke into a run towards the screams , but the C.O. (Commanding Officer) , Captain O' Donovan yelled for us to come back , that there could be more explosions .  And we could hear grenades and amunition exploding .  And , the fire was raging out of control .
         There was a basement under the building , and it was from there we were hearing the screams .  It would be in Leipzig before I would experience such an overwhelming sense of frustration and helpnessness as I felt standing there , looking at that roaring fire .
         My mental snapshots of the next few minutes are missing , and the next I am aware of , I am part of a bucket line trying futiley to put out the fire .  But I am quite sure now , that the fire burned itself out .
         I never heard if all 51 bodies were recovered , but I doubt that they were .
         Now , 45 years later , as I close my eyes and look back , those mental snapshots of that night are still vivid .  I am just thankful the sounds are not .

         In 1966 , with my wife and four daughters , I went back .  We drove from Brussels in a rented van .  With maps saved from wartime , I was able to drive right back to that little village , right through the Dragon's Teeth , and almost in front of the Third Platoon building .  It had been rebuilt and a man , a little older than I stood in front .  With my very limited German , I was able to learn that he had lived there when the first American soldiers came in 1944 but vacated the place just hours before .  He knew of the tragedy and that 51 men had died there .  For that reason , he said he had filled in the basement before starting to rebuild .  ( Sam wrote for me on the back of this photograph :  Miescheid Germany July 1966 .  Sam Lewis , right looking at Mr. Mathias Klein .  His brother's widow is near door to house .  The building was CP of 3rd Platoon , B Company , 273rd Infantry Regiment and was blown up in February 1945 killing 51 soldiers .  All but 4 of 3rd Platoon and nearlyn all of a patrol of A Company .)  Photo ©  Sam B. Lewis .

         In 1984 , early in March , we were once again in Brussels and going ultimately to Italy by way of the Mosle Valley .  Since Miescheid was practically on the way , we decided to go there again .
         Our drive took us , as I did in 1966 through Malmedy , and somewhere between there and the German border we crested a hill and our eyes feasted on an unexpected sight .  The country side was covered with a blanket of snow .  We stopped in our tracks to drink it all in .
         As we drove on , I was transported back 39 years to when I rode in army trucks down these same roads .  Then the snow was deeper and the weather a little colder .  There was another noticeable difference .  This time I did not see , out in the fields , the hundreds of bodies half covered by the snow .
         When we arrived in Miescheid , we found the same man still living there sharing the house with his brother's widow .  I learned her name was Klein .  They insisted we come in to see their new kitchen , of which they were quite proud .
          He told me I was the only American soldier he had seen back in Miescheid .

    EPILOGUE

         Since the above was written nearly two years ago , I have read Ed Lucci's account , and comments by others who were there .  And this has stirred me to thinking and thumbing through my mental snapshots .  I believe I understand a little more of what I saw and did .
         When Captain O' Donovan called Lt. Hutto and me back , I think he told me to get a bucket line started .  There was a shell hole over towards the first platoon building that was full of snow .  It was when I turned to get some men over there that I lost sight of the building .  I believe the Captain and Lt. Hutto must have felt they had to do something , regardless of the danger , and went back to the building to try and save some of the men .
         No doubt their actions were noted by Major Saladin .  Lt. Hutto was awarded the Silver Star and Captain O' Donovan was awarded the Bronze Star for their actions .
         Ed Lucci wrote me that he too had been back to Miescheid four times , and had taken pictures of the building each time , but never had seen anyone outside to speak to .  Which was , he said , ironic as he then spoke fluent German .
    So far, Sam B. Lewis .

    After his second visit to Miescheid , in March 1984 , Sam wrote a letter to Herr Mathias Klein .  This is Mathias Klein's reply :

    Miescheid , May 12 , 1984
    Dear Mr Lewis

    Thank you for the letter and the nice pictures .  We didn't remember that you visited Miescheid in 1966 and took a picture of us .  And now I will answer your questions :
    When
     the Americans came we fled on foot in the direction of Mechernich .  My brother and his wife stayed in Mechernich / Glehn by relations .  Myself spended the time from 1944 - 1945 at the house of Mr. and Mrs. Schmitz in Mechernich / Wallenthal .  Their house was the first house where I knocked .
    After the war we returned to Miescheid and moved into the old school together with another family .  There we lived from 1945 - 1947 .
    Then we had to leave because lessons began . In the meantime we had cleared up the ruins and started to build a new house .  A brick layer from Udenbreth , his apprentice , my brother and me were the only workers we had .  During the year of construction we lived in only one room which was already built .
    Up to now you are the only American who visited Miescheid .  If other members of your company will visit us we will give them your address .

    With the best wishes for you and your family ,
    Signed,
    Mathias Klein

    (Note from Chris :  Matthias Klein , born on April 14 , 1897 passed away on August 4 , 1990 .)



    69th Bulletin , May - August 1986 , Volume 41 , No. 3 issue .  The letter/story was written by Ed Lucci and directed to Charles W. Altsman , on November 11 , 1985 : 

    FIFTY-ONE  MEN  WERE  KILLED  IN  THE  COLLAPSE  OF  A  BUILDING  IN  MIESCHEID  ON FEBRUARY  22  ,  1945

    by Ed Lucci of Lynnbrook , New York , U.S.A.

    The following is a letter (story) published in the 69th Bulletin , May - August 1986 issue , page 43 + 44 .  The text was written by Ed Lucci and directed to Charles W. Altsman , on November 11 , 1985 : 

         The town , if you can call it that , consisted of a few houses on both sides of a road , just beyond the "Dragon's Teeth" on the Siegfried Line .  The building was a two story residence on one side and a barn on the other side .  It was occupied by a rifle platoon of B - 237rd .  The conditions were crowded at best , with only candles and make-shift oil lamps for visibility after dark .

         I was the leader of the 2nd Platoon of A - 237rd , and we were given the mission of assaulting and taking a pill-box .  The pil-box was not an ordinary pill-box .  It consisted of an interconnected pill-box , a troop shelter and a turret .  It was on the nob of a hill covering an area of about 180 degrees .  There was a dirt patch running parallel about 10 yards (9 à 10 meters) in front of the position .  The patch and the area between the path and the pil-box were mined .  We decided to go with two squads , the platoon sergeant and our attached medic .  The third squad leader , Bill Lyon , had a cold and we decided not to risk taking him , but we used his best men to replace the newer and greener men in the first and second squads .  One man , James T. Hosey , actually begged me to come along , because he did not want to be left out again .  For the mission , the patrol was armed with two flame-throwers , which we gave the 2nd squad leader , Juke Black , who volunteered for it , and the other to Bob Gardiner our biggest and strongest BAR (Browning Automatic Rifle) man .  We also carried two "Satchels" charges and two shaped charges , "Beehives" , which we gave to the three assistant squad leaders , Dave Troy , Bill Douden , J. W. Garrisson , and our best scout , Al Madden .  We also carried two BARs , and two bazookas . 

         To get to the pill-box we were to go through Miescheid and because of the apparent importance that was attached to the mission , both the Battalion Commander , Major Salladin , and the A-273rd Company Commander , Captain Notgrass , were in Miescheid .  When we arrived in Miescheid late that night , they told me to shelter my men in the building occupied by Lieutenant Hutto's platoon and come to B Company CP (Command Post) .  Major Salladin and the members of his staff that were there wanted to review the plan of attack .  The building occupied  by Lieutenant Hutto's platoon , was across the road and to the right of the CP .  The building was already overcrowded and dimly lit .  The men with the flame-throwers and the explosives went into the building last and stood or leaned with their backs to the wall that separated the living quarters from the barn .  They were the nearest to the front door in what was probably the only uncluttered area in the whole place .
     
        When I came back from the meeting , I put my head in the doorway and told the Platoon Sergeant , Bill Hoilman , to get the men ready to move out .  I stepped back from the building and to the left near the barn area to take a "leak" , came back to the doorway and said , "OK , let's go ."  I was about 5 feet ( 1½ meter) from the building with my back to the doorway when something hit me in the area of the lower ribs and threw me 5 or 6 feet (1½ à 2 meter) through the air towards the road .  My first instinct was to keep right on crawling the hell out of there and look for cover , but as I turned around and looked at the doorway , Charlie Altsman , the 1st squad leader , said to me :  "Lieutenant , the men ."  Charlie and Jake Waldrup , one of the riflemen , were the only two of the original 26 men to walk out of the building .  They were directly behind me and moved to the right of the doorway and were not in the direct path of the blast .  

         We tried to get back into the building , but the doorway was completely blocked by debris .  We tried to get in through the barn area , the wall separating the two sides of the structure was completely intact and there was no way to get through to the men .  What had happened was an implosion .  The ceiling of the ground floor and the roof of the building were sucked down onto the ground floor , crunching and or suffocating the occupants .  We climbed onto the collapsed roof still trying to get inside , when we heard sounds of life .  I shoutet out for someone to get an axe .  Within seconds , someone did produce and we got started to chop away at the roof to get to the men that were still alive .  I say someone , because we were on the front line , under blackout condition and it was very difficult to distinguish who was who .

         There were 200 or more men in Miescheid .  Within a few minutes everyone there knew that something had happened .  Major Salladin climbed up to the roof  , took the axe from my hands and ordered me to get back .  He probably didn't even know who I was , but I recognized him and yielded .  I stepped back to the area where I landed after the blast and watched , while the Major took over the rescue operation .  Five men , Lieutenant Hutto and 4 of the men from his platoon , were taken out of the building alive .  In the process someone yelled for a stretcher .  I answered that we had one .  Our Medic , Therell Draper , brought one along and it was leaning against the building on the barn side .

        Fires began to break out inside the building .  Someone called for water .  There was no water .  From where I was standing in the rear , I responded that there was a shell crater , about 30 feet (9 à 10 meter) wide and half filled with water on the way to the pill-box , just outside Miescheid .  A bucket brigade was quickly organized using helmets and buckets .  The fires continued to spread somewhat and in response to someone's inquiry , I yelled out that there were still two fully loaded flame throwers and unexploded charges in the building .  In view of the double threat of the fires reaching the explosives and also illuminating the area , exposing the rescuers to enemy fire , further rescue efforts were abandoned . 

         The building collapse was the result of the detonation of one and only one of the shaped charges that we were carrying .  The shaped charge or "Beehive" is an explosive designed to blast a hole through 3 feet (about 1 meter) of concrete by directing the entire force of the charge into a small point .  It is detonated by pulling the string on either of two attached fuses ; one a 15 second fuse and the other a 30 second fuse .  Apparently someone accidentally pulled one of the fuses and the blast was pointed out through the doorway , directly at my back .  The resulting vacuum in the enclosed area behind the charge sucked down the ceiling and the roof of the building .

         Who actually pulled the fuse , or how the fuse actually pulled , is a matter of speculation .  It had to be one of my 26 men or one of the 32 men of the platoon from B Company .  There were a total of 58 men in the building ; 51 of them were killed in that one brief moment .  The two survivors from my platoon , Charlie Altsman and Jake Waldrup , are of our current Division Association roster .  Lieutenant Hutto received the Silver Star for returning to help in the resque operation after he , himself , was rescued from the building .  I don't know who the other 4 men from his platoon that were rescued are .

         Strange as it may seem , there were eyewitnesses to this entire incident .  One of them was Hugh E. Taylor , a rifleman who was transferred from B Company to my platoon after Leipzig .  I was talking to him one day in Grimma and he told me that he was standing guard in the doorway of the building directly across the road .  He also told me that when he related to others , "that a Lieutenant came out of the building and trying to get back in ," no one would believe that such a Lieutenant ever existed .  Another witness had to be the man who quickly brought me an axe , when I shouted out for someone to bring me an axe .

         The next thing I remember after the rescue was abandoned , was being back in the B Company CP , being given a sedative and told to lay down on a blanket that had been laid on the floor and after that I remember being back at the A Company position on the Belgian side of the international border .  I have no idea how I got back to B Company's CP or back to A Company's position .  I remember having a little soreness in the back .  I found out several years later when I had X-Rays taken , that the soreness in the back was broken rib that eventually healed by itself .  It was a long day for us !

         Charlie , I would like for you to fill some of the gaps in the story .  What happened inside the building , if anything , while I was down in the B Company CP with Major Salladin ?  Where were you and Jake during the rescue operation ?  Can you remember who actually carried the explosives ?  Most of all , I would like you to check the story as a whole , to see if you agree or disagree with the facts as I stated them .

         I still haven't given up hope of meeting you at a Reunion .  The next two will be in Pittsburg and Niagara Falls .

         Best regards to you and Jerri .

    Your buddy,
    Ed Lucci


    December 20 , 1985
    Dear Eddie ,

         First of all I will apologize for not answering your letter earlier and thank you for enclosing Paul Gornbein's report .
         I read Paul's report first and then your letter to me and the memories came flooding back .  I had not thought of this for so long that I was "shook" for several hours after reading and then rereading your letter .  I will agree with Paul on one point -  in that this was the most single horrifying memory of the war .
         Your letter is so vivid and so correct , as I remember , that I can add very little to the details .
         I know that I was sitting right in the doorway of the barn , leaning back against the door frame watching for your return from the CP (Command Post) .  As soon as I saw you , I told Bill Hoilman , "here comes Eddie" and then I followed you away from the barn doorway .  I moved a few steps to your right and also started to take a "leak" .  The blast hit and the force lifted and slammed me away and face down .  By the time that my head cleared and I could see and think again , the roof of the barn was already down and the fires from the flame throwers were going and the rounds were cooking off from the heat .  I could hear men screaming from inside the barn .  I could see a hole in the wall under the edge of the roof and could see someone moving .  I crawled in under the edge of the roof and helped two men out thru the hole .  I do not know who they were .  I started to go back but someone pulled me away from the hole .  These two were the only ones that I could see that were still alive , but I could hear others back under the roof still calling and screaming .
         I remember seeing two men on the roof of the barn trying to get back in .  That must have been you and Major Salladin .
         I was not injured in the blast but was in shock so do not remember anything more of that night , but next remember being given a three days pass for R&R to Paris by Captain Notgrass .  By the time that the pass was over and I returned to the Platoon , replacements had been assigned to replace those who we had lost .
         Still hoping that someday we can make contact with you .  Hope you are well and enjoying life .

    Your buddy,
    Charlie Altsman



    69th Bulletin , January  -  February  -  March  -  April  1994 , Vol. 47 , No. 2 issue , page 39 + 40 + 41

    THE  273rd  INFANTRY  REGIMENT  IN  THE  SIEGFRIED  LINE

    By ALAN H. MURPHEY

    Photos furnished by CHRIS VAN KERCKHOVEN


    NOTE


    View of rebuilt farmhouse at Miescheid where explosion occured .  Roof and second floor collapsed killing 51 men from 1st Battalion .  Photo taken 29 June 1992 .

         This part of the series includes a description of the tragic explosion at Miescheid on 22 February 1945 .  The 69th Division G-3 Journal , in particular , provides informative summaries of telephone converstations that mention the importance of the planned attack on pillbox 17 and the explosion at Miescheid .  However official records contain no eyewitness accounts .  For this , I have used portions of Ed Lucci's vivid account in the January - April 1986 (Volume 41 , No. 3) issue of the Bulletin , plus added details of Charles Altsman in the same issue .  Additionally , a quote is included from an account written by Sam Lewis (B-273rd) .

         In previous parts , I referred to the commander of 1st Battalion as Lieutenant Colonel William Salladin .  This was an error as Salladin was a Major until sometime after the battalion crossed the Rhine .  In his this part , I have referred to him as Major Salladin which was his correct rank at the time of the Miescheid Explosion . 

    PART  5

         Long before down on 22 February 1945 , XXIX Tactical Air Command began to prepare for a busy day .  Masses of A-20 , A-25 and B-26 aircraft at airfields in Belgium were loaded with bombs .  Their targets , the rail bridges marshalling yards and work shops west of the Rhine .  Code named CLARION , this one-day aerial operation was to be just the prelude to a giant land offensive to follow .  Between Duren and Hilfarth , two corps of U.S. Ninth Army and one from First Army were coiled like a spring ready to launch operation GRENADE , the next day , February 23rd .  The massed force consisted of eight infantry and three armored divisions .  At 3.30 a.m. following a 45-minute artillery barrage by 2000 guns , a vanguard of six infantry divisions would cross the Roer River along a 17-mile front and attack eastward .

         However , 21 miles to the south , on the morning of the 22nd , the cold , mud-covered GIs of the 273rd Infantry Regiment still clung to their static positions between Ramscheid and Udenbreth .  Little did they dream that within five days they , too , would be attacking eastward .

         The first activity that morning along the regimental front occured in front of a K-Company outpost .  At 4:00 a.m. two German soldiers emerged from the darkness east of Neuhof carrying a make-shift white flag .  Ten minutes after being taken prisoner , the Germans entered the 3rd Battalion CP bunker under armed escort .  While they were undergoing a preliminary interrogation , German artillery opened up .  With a shrill scream , the first shell burst west of the CP (Command Post) .  Half an hour later , at 5:10 a.m. , the last shell hit the village .  Staff Sergeant Rudolf Baum , the operation sergeant , duty entered the inclusive times of the barrage in the battalion journal .  He referred to the German fire , in his words , as "the breakfast barrage ."

         By 7:30 a.m. the two German deserters had been interrogated by the 273rd IPW (Interrogation of Prisoner of War) team .  For the first time , the regiment learned that a new enemy division had taken over a portion of the front on 273rd's far right flank .  Pillbox 82 and 83 on the Dahlem road east of Neuhof , formerly occupied by elements of the German 89th Infantry Division had been replaced by members of the 2nd Company , 77th Regiment , 26th Volksgrenadier Division .  Both the men who surrendered to K Company were from pillbox 83 .  According to the prisoners , 15 men manned the pillbox equipped with two machine guns , two machine pistols and eleven K-98 rifles .  The pillbox , they said , was protected by three machine-gun outposts and a semi-circle of "Teller" and "S-Mines" 250 to 300 yards (228 to 274 meters) in front .

         Dawn broke cold and clear , a good day for intelligence observers .  As early as 7:38 a.m. , the regimental OP (Observation Post) began reporting German foot traffic on the road between Rescheid and Schnorrenberg .  However , after an hour all activity ceased .

         The main topic at both the divisional and regimental command posts on the morning of the 22nd was the pending attack on pillbox 17 .  At 9:45 a.m. Colonel Conran , the division G-3 , telephoned the regimental S-3 , Major Craig , ro review the operation scheduled for midnight .  This time there would be no preparatory artillery barrage and the pillbox would be attacked in complete darkness .  The combat patrol would carry explosive "Satchel" and "Beehive" charges .  Company A , again , was selected to furnish a platoon-sized assault team .  Colonel Conran stressed the importance of the mission .  He told Major Craig that until pillbox 17 was taken , no other pillbox was to be attacked .  To underline this , he said that every operation 273rd Infantry contemplated , "however minor in nature" , would be cleared through Division G-3 .  Wether Colonel Conran's apparent obsession with knocking out pillbox 17 was motivated by pressure from V Corps is not known .  However , V Corps was interested .  Major Hoye from the G-3 section at Corps headquarters in Eupen called Colonel Conran about the operation at 11:15 a.m.  Colonel Conran assured him that "273rd Infantry is going after PB 17 tonight ."

    (Continued on Page 40)



    THE  273rd  INFANTRY  REGIMENT  IN  THE  SIEGFRIED  LINE

    CONTINUED  FROM  PAGE 39 

     


    Chris Van Kerckhoven , the Belgian W.W. II researcher , stands in front of what remains of pillbox 17  -  a huge , single piece of concrete .  The pillbox , built as a battalion command post , had 12 rooms and housed 20 men .  Photo taken December 1992 .

         At the regimental command post , the morning passed quietly .  The 369th Medical Battalion called to annouce that a lecture was scheduled on March 1st for "trench foot NCO's" .
    Soon after , division headquarters phoned to say that "plenty of cough drops and medicine" were available at Murringen , if needed .
        
         At midday the Germans put an end to the morning's routine monotony .  A thousand yards east of Rescheid the sky was streaked with crimson flashes  -  the first salvo of an 18-rocket barrage .  All the rockets exploded at the south end of Udenbreth in the vicinity of M-Company's mortar positions .  Forty-five minutes later , Lieutenant Colonel Shaughnessey at the 3rd Battalion CP reported a "barrage of 88's up and down the line" . The German harassing fire ended at 1:05 p.m. after the 77th Volksgrenadier Regiment launched a brief 'screaming meemie' barrage from the Kronenburger Wald south of Schnorrenberg .  The rockets burst harmlessly in the woods along the International Highway west of Miescheid .

         That afternoon 2nd Lieutenant Ed Lucci of Company A who had been assigned the unenviable task of attacking pillbox 17 , made last minute preparations .  He had selected his assault team carefully from among the most experienced men in his platoon .  To accompany him on the critical mission , he picked his platoon sergeant ,  T/Sergeant William V. Hoilman , the platoon medic , T/4 Therell Draper , and two 12-man squads , one led by Sergeant Charles W. Altsman , and the other by Staff Sergeant Julius M. Black .

         Colonel Conran called regiment at 5:40 p.m. asking for additional details on the plan to attack pillbox 17 .  The 273rd Journal says he was "complaining about procedure of handling PB attack reports" but the Journal does not list the specifics of his complaint .

         About a half hour before sunset , 17 shells whistled over Ramscheid towards the German lines and landed around Giescheid .  They did no damage .  They all contained propaganda leaflets urging the Germans to surrender .

         That evening an unidentified plane dropped a flare in front of Rescheid .  The regimental OP reported that the flare lighted up , went out , dropped about 20 feet (6 meter) and then repeated the sequence two more times befor it hit the ground .  At 9:00 p.m. two white flares burst over Schnorrenberg .  These were followed by twenty red flares .  At the same time , soundless streaks of AA fire appeared on the eastern horizon , far behind the German lines .

         About an hour later , Lt. Lucci and his 26-man patrol crossed the International Highway (B-265) , passed through a row of 'dragons teeth' and moved east along the road to Miescheid only 700 yards (640 meters) away .  They were well armed .  For the assault , the team carried two BARs, two bazookas and four explosive charges .  Because of the importance of the mission , Major Salladin wanted to review the plan of attack with Lieutenant Lucci at the B-Company CP at Miescheid .  Already waiting there with the battalion commander were Captain James Notgrass , Company A commander , Lieutenant Lucci was told to leave his men in a nearby farmhouse occupied by B-Company's 3rd Platoon and its platoon leader , 2nd Lieutenant Ralph Hutto .  The building was a two-story stone structure with a high pitched roof .  Like many farmhouses in the region , the living quarters and the barn were both under the same roof .  However , the two parts were separated by a stone wall .  The side used as a residence had a cellar .

         The twenty-six men from A-Company filed into the farmhouse .  The building was already crowded and dimly lit .  Candles and makeshift oil lamps provided the only light .  The men carrying the flame throwers and explosives entered the building last .  They stood with their backs to the wall that separated the living quarters from the barn .  The two men carrying the heavy flame throwers were S/Sgt. Julius M. Black and Pfc. Robert C. Gardiner .  The explosive "Satchel" and "Beehive" charges were entrusted to four hand-picked men  -  Sgt. David C. Troy , Sgt. William H. Douden , Pfc. J.W. Garrison and Pfc. Aloysius G. Madden .

         While his men waited , Lieutenant Lucci walked to B-Company CP about 50 yards (46 meters) away .  After reviewing the plan of attack with Major Salladin and the other officers present , Lieutenant Lucci retraced his steps to his waiting assault team .  Putting his head in the farmhouse doorway , he told T/Sgt. Hoilman to get the men ready to move out .  What happened after that , Lieutenant Lucci will never forget .

         "I stepped back from the building to the left near the barn to take a 'leak' .  Came back to the doorway and said , 'O.K.' , let's go .  I was about 5 feet (4,50 meter) from the building with my back to the doorway when something hit me in the lower ribs and threw me 5 or 6 feet (4,50 or 5,50 meters) through the air towards the road .

    (Continued on Page 41)



    THE  273rd  INFANTRY REGIMENT IN THE SIEGFRIED LINE

    CONTINUED  FROM  PAGE  40



    The intented objective of Lt. Lucci's assault team as it looks today .  The remains of pillbox 17 lean defiantly towards Miescheid across the valley where 51 men died on Feb. 1945 .

    My first instinct was to keep crawling the hell out of there but as I turned around and looked at the doorway , Charlie Altsman , the 1st Squad Leader said to me , "Lieutenant , the men !"

         Sergeant Altsman had been lucky .  He had been sitting at the doorway to the barn .  When the explosion went off , he had just risen and taken a few steps to follow Lieutenant Lucci :
         "The blast hit and the force lifted and slammed me away and face down .  By the time my head cleared , the roof of the barn was already down and the fires from the flame throwers were going and the rounds cooking off from the heat .  I could hear the men screaming from inside .  I could see a hole in the wall under the edge of the roof and could see someone moving .  I crawled in under the edge of the roof and helped two men through the hole .  I do not knwo who they were .  I started to go back but someone pulled me away from the hole .

         There was no way to reach the trapped men who were still alive .  According to Lieutenant Lucci :
         "The ceiling of the ground floor and the roof of the building were sucked down onto the ground floor , crushing or suffocating the occupants .  We climbed onto the collapsed roof , still trying to get inside , when we heard sounds of life .  I shouted out for someone to get an axe .  Within seconds someone produced one and we got to chopping away at the roof ."

         The explosion was the result of someone accidentally triggering one of the explosive charges .  The blast , apparently was directed out through the farmhouse doorway .  The resulting vacuum in the enclosed area created an implosion causing the ceiling and roof to collapse .  The precise time of the explosion is not known , but Major Salladin called regiment , from the B-Company CP at exactly 10:45 p.m.  His message, logged in the S-3 Journal , reads :
         "Satchel charge went off in Baker Company building .  Building was demolished .  Two platoons in building .  Need aid men and ambulances ."

         In the tiny village of Miescheid , members of B-Company were quick to arrive at the disaster scene .  Although he did not hear the blast , B-Company's second platoon leader , 2nd Lieutenant Sam B. Lewis was alerted by an excited voice on the field phone : "The third platoon building has blown up !  Leave your guards at their posts and get everybody up here on the double !  Lieutenant Lewis raced up a slight hill and reached the wrecked farmhouse within minutes :
         "I saw that the fire had already started , and only a quarter of the building was intact .  As I got within 30 feet (negen meters) of it , I saw Lieutenant Hutto emerge from the rubble , clothed , but shoeless .  He had a wild look in his eyes .  He told me that he and two sergeants and a runner were bedded down in the attic when the blast came and the walls went out , the attic floor collapsed , and the roof fell in on then ."

         When Major Salladin reached the disaster scene , he immediately took charge of the rescue operation .  Lieutenant Lucci was still on the roof :
         "Major Salladin climbed up to the roof , took the axe from my hands and ordered me back ."

         The only source of water to fight the fire was a shell hole haf filled with water from melted snow .  Quickly , a bucket brigade was formed .  Using a few buckets and steel helmets , the water was passed from the shell hole down a line of GIs to the farmhouse .

         As the regimental CP , Major Craig worked through the night .  As he received information from B-Company , he passed it on to division .  A little past midnight on February 23rd , Major Craig telephoned Major Conley , assistant G-3 , to report :
         "Six men have been rescued so far .  One is badly injured .  The rest of the men are still in the building ." 
    At 3:30 a.m. German machine-gun fire was reported in the vicinity of Miescheid but not in the area of the rescue operation .  At 4:00 a.m. Major Craig , then exhausted from lack of sleep , called division to report that "the building was a complete wreck" , adding that "it will be well into the morning before all the bodies can be recovered" .  Major Craig was relieved by Captain Faye Long about 6:00 a.m.  At 9.00 a.m. Captain Ling called division to report :
         "10 bodies have been recovered .  Work is being continued but the crew has been cut down to one squad due to daylight and enemy observation ."

         General Reinhard , the division commander arrived at the 273rd Infantry CP at exactly 9:34 a.m. where he met briefly with Colonel Adams .  Fifteen minutes later the General left for the the 1st Battalion command post .  There , he talked with Major Salladin and then departed for the explosion site at Miescheid .  General Reinhardt arrived back at the regiment at 11:19 a.m.  He requested that a complete report on the Miescheid explosion be forwarded to V Corps as soon as possible .

         It was not until 4:00 p.m. that afternoon that the final casualty figures were released :  a total of 51 men had perished in the explosion  -  23 men from Company A , 26 men from Company B and 2 from 1st Battalion's Medical Detachment .  It was a record that never would be broken  -  the highest number of 69th Infantry Division men killed in a single day during World War II .

         The memory of the horror of Miescheid would return to haunt many men of 1st Battalion in later years .  But for those who had to continue the battle in February 1945 there was no time to mourn the dead or console the living .  At 5:40 p.m. on February 23rd , Colonel Conran called Major Craig to tell him that 273rd Infantry would attack pillbox 17 "tomorrow night" .  Major Craig's answer is recorded in the G-3 Journal  -  "Although it will be a difficult task , it will be done ."

    NOTE


         All comments and questions regarding historical information in this series should be addressed to the author , Alan Murhpey , at 1339 Hemlock Drive , Fairborn , Ohio 45324 .  For those with questions about photographs , relics found in the 273rd area and wartime landmarks as they exist today , please write Chris Van Kerckhoven , at Katersberg 51 , B-2440 Geel , Belgium .  Email :  chris.van.kerckhoven@telenet.be

    IN  REMEMBRANCE

    IN  MEMORY  OF
    ALAN H. MURPHEY

    DATE OF BIRTH
    OCTOBER 20 , 1925

    DATE OF DEATH
    JUNE 12 , 1994

       



    THE  24  MEN  KILLED  IN  EDWARD L. LUCCI'S  -  2nd PLATOON  -  WERE :

    T/Sgt  William V. Hoilman , Platoon Sergeant
    S/Sgt  Julius M. Black , Platoon Guide  (Carried Flame Thrower)
    T/5  Therrell M. Draper , Medic  (Carried Stretcher)
    Pfc  Raymond C. Davidson , Scout
    Pvt  Scott J. Lankford, Jr. , BAR
    Pvt  Jerry V. Knight , Rifleman
    Pvt  Delbert F. Kennedy , Rifleman
    Pvt  William F. Munson , Bazooka
    Pvt  Elmer F. Mattila , Asst Bazooka
    Sgt  David C. Troy , Asst Sq Leader  (Carried Shaped Charge)
    Pvt  Marvin H. Martin , Scout
    Pfc  Robert C. Gardner , BAR  (Carried Flame Thrower)
    Pfc  James H. West , Asst BAR
    Pvt  Frank E. Jordan , Rifleman
    Pfc  Bennie H. Miller , Rifleman
    Pvt  Robert G. Jensen , Asst Bazooka
    Sgt  William H. Douden , Asst Sq Ldr  (Carried Shaped Charge)
    Pvt  James T. Hosey , Scout
    Pfc  John L. Fanning , BAR
    Pvt  Bobby Buchanan , Asst BAR
    Pvt  Ewell L. McGlothin , Asst BAR
    Pfc  Glenn L. Derr , Rifleman
    Pfc  Aloyisius G. Madden , Bazooka  (Carried Satchel Charge)
    Pfc  J. W. Garrison , Asst Sq Ldr  (Carried Satchel Charge)

    The three survivors were :
    S/Sgt Charles W. Altsman , Squad Leader
    Pvt  Jake Waldrop , Rifleman
    2nd Lt.  Edward L. Lucci , Platoon Leader

    (Source :  Excerpt from PTSD report of Edward L. Lucci , Rifle Platoon Leader , 2nd Platoon , Company A , 273rd Infantry Regiment , 69th Infantry Regiment , 69th Infantry Division .  Report kindly sent to me by Capt. Joe Lipsius, Webmaster of the glorious Fighting 69th Infantry Division Website :  www.69th-infantry-division.com .)


    THE  AMERICAN  WORLD WAR II  CEMETERY  AND  MEMORIAL  AT  HENRI-CHAPELLE , ARDENNES , BELGIUM


    " IN  HONORED  MEMORY  OF THOSE  WHO  GAVE  THEIR  LIVES  FOR  THEIR   COUNTRY ."

       

       

    Grave of Pvt Scott J. Lankford, Jr. , 2nd Platoon , Company A , 273rd Infantry Regiment , 69th Inf. Div. , 22 Febr. 1945 .
    Photos ©  CVK , May 30 , 1992 .


    VICTIMS OF THE MIESCHEID EXPLOSION BURIED AT HENRI-CHAPELLE CEMETERY :

    ♦ BOWES , Richard H , Tec 5 , 36631231 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ BUCHANAN , Bobby R , Pvt , 35834400 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ BROSEY , Oliver W , Sgt , 13095348 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ DOROSCH , Theodore J , Pfc , 33814673 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ DOUDEN , William H , Sgt , 12198606 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ KABER , Ben , PFC , 37363500 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ KENNEDY , Delbert F , Pvt , 35240095 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ LANKFORD , Scott J , Pvt , 33908806 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ LUCAS , Dallas R , Pfc , 35591893 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ MADDEN , Aloysius G , Pfc , 31423947 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb. 45 , Purple Heart
    ♦ MC GLOTHIN , Ewell L , Pvt , 34936550 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ MERRIT , James A , Pfc , 37344388 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ MILLER , Douglas E , S/Sgt , 31336608 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ MUNSON , William W , Pvt , 36910948 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Purple Heart
    ♦ REYNOLDS , Charles J , Pfc , 33837865 , 273 Inf , 69 Div , 22 Feb 45 , Puple Heart












    ( UNDER CONSTRUCTION )

    08-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    07-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THE MIESCHEID EXPLOSION (PART II)


    THE  MIESCHEID  EXPLOSION (PART II)


    During one of my many trips to the Siegfried Line , in the early nineties , I also took the opportunity to visit Frau Gertrud Klein of Miescheid .  This elderly woman was living in the post-war rebuilt farmhouse where on 22 February 1945 , in a terrible explosion , 51 soldiers of 273rd Infantry Regiment - 69th Infantry Division , got killed .

       

    I met Mrs Klein of Miescheid the first time on 29 July 1992 .  Accidentaly , the same day daughter Fransizka of Düsseldorf  was on visit .  In the pictures you recognize Mrs Gertrud Klein (80) , daughter Fransizka , and grand-daughter .  Photos ©  CVK , 29 July 1992 .



    Miescheid (Hellenthal) .  From left to right :  Bernd (husband of Fransizka) , Frau Gertrud Klein , grand-daughter , Fransizka , Chris .
    The last years of her life , Gertrud Klein , stayed in an old people home in the city of Düsseldorf (Germany) close to her daughter , Fransizka .  Gertrud passed away on 9 August 2003 .  Surely a beloved mother and I'll remember her as a very kind and sympathetic lady .  Photo ©  CVK , 29 July 1992 .



    The rebuilt farmhouse at Miescheid .  Photos ©  CVK , 29 July 1992 .


    FIFTEEN YEARS LATER... THE FARMHOUSE :  FOR SALE ! 

       



    It has always been Fransizca's sincerest wish that an American would buy this farmhouse and would make a museum of it , in honour of the 51 American soldiers who didn't survive THE TRAGIC MIESCHEID EXPLOSION , on 22 February 1945 !  Photos ©  CVK , 23 September 2007 .


    I HAVE PLANNED ANOTHER VISIT TO MIESCHEID SOON !  CHRIS .

    (under construction)

    07-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    06-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. WE SALUTE YOU , CHRIS !
     


    FIGHTING 69TH INFANTRY DIVISION ASSOCIATION , INC. BULLETIN , VOLUME 48 , NO. 1

    SEPTEMBER  -  OCTOBER  -  NOVEMBER  -  DECEMBER 1994


     

    From the desk of the editor , Mr Clarence Marshall :

    WE  SALUTE  YOU  ,  CHRIS

         In the packet that I received from Chris , was his total correspondence with Brian Lindner , who had written the story on the death of 2nd Lieutenant William Ricker that appeared in Bulletin Volume 45 , No. 1 , Sept. - Dec. 1991 .  Chris went out of his way , at his own expense , went to the town of Buschem (Hellenthal) and found the exact location where Lieutenant Ricker was buried before his body was brought to the U.S. in 1950 .  He took photos , got the names and addresses of the townspeople of the area who had information , sent maps , etc. and relayed everything back to Brian Lindner for the Ricker family .
      
         Apparently , Chris has been doing a lot more for the 69th than many of us are aware of .

         Sam Popkins , before his death , wrote a letter to Dutch Hawn when he was Association President expressing his admiration and respect for Chris .  Excerpts from that letter include :
        
         “ The time , effort and resulting researched materials being sent to Alan Murphey and myself is just plain outstanding .  As Chris does not live very far from Udenbreth , Miescheid , Ramscheid , or Hollerath (actually he lives over a 2 hour drive !) all just inside the Belgian / German border , his access to this area and the resulting aid to Alain and myself is most commendable .  You , no doubt , recall the most informative article Alan wrote recently for the Bulletin , Udenbreth revisited .  The photos and much of the research for this article was provided by Chris .  Chris is now working with me to supplement and supply information concerning the area around Hollerath .  This early period of our combat time is most difficult to research and sort out and then find it on the grounds actually .  I can't begin to tell you how important a FIND Chris is to the factual account of the DIVISION'S Historical Recordings . ”

         I could go on and on .  Chris has received commendations from our own Infantry Division and many divisions thereof , the Armed Forces Museum Foundation , Inc. and General Emmeth H. Walker himself .

         One very interesting item he received was a certificate that states :

    THE  FLAG  OF  THE  UNITED  STATES  OF  AMERICA

         This is to certify that the accompanying flag was flown over the United States Capitol on April 25th , 1994 , at the request of the Honourable James P. Moran , Member of Congress .
         This flag will be presented to Chris Van Kerckhoven of Belgium on the occasion of the Anniversary of American and Soviet Armies  meeting at the Elbe River , Germany 1945 .

    George M. White
    Architect of the Capitol 

         Chris is a special individual indeed , with an insatiable appetite for every tidbit of information he can gather on World War II and the American Veterans .

         I think that Dutch Hawn , our former Division President , who wrote a letter to Chris thanking him in October of 1992 , said best what we need to say to Chris .  His letter read : 

         “ It was my distinct pleasure to learn of the superb assistance you have rendered in support of the efforts of members of our Association in reconstructing much of the history of the 69th Infantry Division in World War II .
         Without the efforts of individuals like yourself , our ability to reconstruct much of the history of that important part of our past would be virtually impossible .
         I would , therefore , like to extend my appreciation on behalf of the Fighting 69th Infantry Division Association for dedicated and successful efforts in assisting in the recovery of some of our historic past . ”
      THANKS , CHRIS  

        

    ( UNDER CONSTRUCTION )

    06-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    05-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WANTED !!! SOVIET MI-24 HIND ATTACK HELICOPTER !!!
     

    WANTED

    SOVIET MI-24 "HIND D" ATTACK HELICOPTER

    INTACT AND FUNCTIONAL

    - REWARD -

    $ 100,000 U.S.

    OFFERED BY SOLDIER OF FORTUNE MAGAZINE


    SIT REP


     
    Soviet supplied Mi-24 "Hind" attack helicopters are currently being flown by Sandanista pilots and aircrews against Nicaraguan Freedom Fighters .  We consider that unwarranted and downright threatening to the struggle for freedom in this hemisphere .
    Someone's got to do something before these deadly aircraft are used to extend communist tyranny beyond Nicaraguan borders .  That's why we're offering ONE HUNDRED THOUSAND DOLLARS to the first pilot or aircrewman who delivers an Mi-24 into sanctuary in any of the neutral countries boundaries Nicaragua .
    Reward money will be paid in specified increments to either pilot-aircraft commander or an entire aircrew once the Mi-24 has been surrendered and recovered .
    " We are making this offer as a gesture of support for the gallant Nicaraguans who recognize and resist the tyranny of the Sandanista regime .  Delivery of a Soviet-supplied Hind helicopter from the hands of the oppressors will be a symbol of solidarity to all the freedom-loving people of Central America ."

    Signed , Robert K. Brown
    Publisher , SOF

    Copies of this poster are available at $ 3,00 each from SOF, P.O. BOX 693, Boulder, C0 80303 

    Soldier Of Fortune Magazine , page 101 , March 1985 .


    Deze fameuze gevechtshelicopter van Russische makelij , de Mi-24 Hind , is jarenlang de schrik geweest van onze Westerse mogendheden .  Aanvankelijk had het Westen geen equivalent , wat destijds als catastrofaal gold .  Dat uitgerekend het welbekende Amerikaanse huurlingentijdschrift , Soldier of Fortune , in maart 1985 , een beloning uitloofde van maar liefst $ 100,000 aan de bemanning of piloot van een Hind helicopter , om alzo een dergelijk Russisch exemplaar aan de haak te kunnen slaan , spreekt op zich al boekdelen .  Als tegen antwoord, kwamen de Amerikanen wat later voor de dag met de indrukwekkende AH-64 Apache gevechtshelicopter .
    Met de val van het Ijzeren Gordijn... de zucht naar vrijheid en onafhankelijkheid van de voormalige Oostbloklanden... en mede de geleidelijke dooi tussen Oost en West , mocht België als exclusivieit in de Benelux , tijdens de 19de Internationale Sanicole Airshow te Hechtel , op 30 juli 1995 , een formatie van vier Russische Hind gevechtshelicopters verwelkomen van de Tsjechische Luchtmacht .
    Die bewuste dag was ik ook in Hechtel en heb de unieke gelegenheid gehad om een reeks foto's te nemen van  deze beruchte gevechtshelicopters die steeds een heel diepe indruk op mij hebben nagelaten... vandaar dat ik ook graag enige foto's wil plaatsen op mijn blog van deze ontmoeting met dergelijke , door de Russen genaamde 'letayushchiy tanks' , oftewel 'vliegende tanks' .  Een andere ook veel gebruikte bijnaam is de 'krokodil' vanwege zijn camouflage en vorm .



    19th INTERNATIONAL SANICOLE AIRSHOW AT HECHTEL AIRFIELD (LEOPOLDSBURG)
    30 JULY 1995


    THE SUPERB AND MOST IMPRESSIVE RUSSIAN MI-24 'HIND-D' FIGHTING HELICOPTERS OF THE CZECH AIRFORCE !!! 

    Photos ©  Chris Van Kerckhoven  -  Geel


    LIFT-OFF








    BEKNOPTE HISTORIEK VAN DE MIL MI-24 'HIND' AANVALS- EN TROEPENTRANSPORT HELICOPTER

    De Mil Mi-24 'Hind' , één van de sterkste en krachtigste gevechtshelikopters ter wereld , boezemt een ieder die ermee geconfronteerd wordt vrees in .  Hij paart een geweldige vuurkracht aan het vermogen om acht volledig uitgeruste manschappen te vervoeren , een prestatie die door geen enkele Westerse helikopter wordt geëvenaard .  De 'Hind' is in verschillende varianten verkrijgbaar en werd op grote schaal over de gehele wereld geëxporteerd .

    De laatste constructie (voor zijn overlijden) van de Russische helikopterpionier Michail Mil was de Mi-24 , één van de meest gebruikte militaire helikopters .  Het prototype vloog in 1970 en werd samen met twee andere testmodellen gebruikt om snelheids- , hoogte- en klimrecords te vestigen .  Eén toestel (geregistreerd als de 'A-10') vestigde in 1975 met een vrouwelijke crew acht wereldrecords , waaronder ettelijke voor snelheid .  Vanaf medio jaren zeventig werd de productie vervolgens omgeschakeld naar de nieuwe 'Hind-D' variant.

    De Mi-24 werd op grote schaal geëxporteerd en op de meeste continenten doen er nog steeds een aantal dienst .
    Er werden exemplaren geleverd aan :
    Afganistan , Algerije , Angola , Bulgarije , Cuba , Hongarije , India , Libië , Mozambique , Nicaragua , Noord-Korea , Oost-Duitsland , Peru , Polen , Sri Lanka , Syrië , Tsjaad , Tsjechoslowakije , Vietnam en Jemen .

    De produktie beliep tegen 1991 meer dan 2300 exemplaren .

    Door de jaren heen is de Mi-24 ontwikkeld tot een reeks varianten voor gewapende aanvallen , tankbestrijding en het escorteren van andere helikopters , daarbij voortdurend in staat luchtgevechten aan te gaan met vijandelijke helikopters .

    Tsjecho-Slowakije

    Voordat het Warschaupact uiteenviel exporteerde de Sovietunie de Mi-24 naar de diverse lidstaten , waar het deel uitmaakte van de voorhoede van de grondstrijdkrachten .
    Tsjecho-Slowakije kreeg vanwege haar strategische positie al vroeg de beschikking over de 'Hind-D' variant .  Het totaal aantal werd destijds geschat op 22 toestellen , naast de Mil Mi-4's en Mi-8's die reeds in dienst waren .


    TECHNISCHE KENMERKEN VAN DE MIL MI-24 'HIND-D' VERSIE


    De opvallendste verandering werd gevormd door de twee nieuwe cockpits waarin de bemanning achter elkaar zit , met voorin degene die de wapensystemen bedient en de piloot er achter op een iets hoger niveau . De neussectie had een grote verandering ondergaan .  Zo viel ook de geschutskoepel onder de kin op met een roterende 12,7 mm vierloops mitrailleur en evenzeer baarde ook de grote hoeveelheid sensoren en richtapparatuur in de neussectie de nodige opzien .
    Ook de rotorbladen waren van een geheel nieuw concept :  de aluminium achterstukken waren vervangen door een constructie van dubbele stalen liggers met glasvezel huidplaten , waardoor het geheel beter bestand was tegen grote trekbelasting .  De rotorkop bestond nu uit een titaniumconstructie die granaatinslagen van een 23 mm kanon kan incasseren .  De windschermen kunnen voltreffers weerstaan van 20 mm pantserdoorborend geschut en de cockpitkappen zijn van kogelvrij materiaal .
    Bijna alle vitale delen van het 'airframe' , die bij het oudere model van een aluminium legering waren gemaakt , zijn nu van titanium of van staal .  De hoeveelheid en de sterkte van de bepantsering is sterk toegenomen , terwijl de brandstoftanks zelfdichtend zijn en niet kunnen exploderen . 

    Specificaties (schatting)

    De Mi-24 'Hind-D' ontwikkeld uit de 'Hind-A' als 'gunship' (zwaar bewapend toestel) ; uitgerust met krachtiger TV3-117 motoren ; voorste gedeelde van de romp vernieuwd met een aparte cockpit voor de piloot en de schutter (voor) ; onder de kin een vierloops roterende 12,7 mm mitrailleur en een uitgebreide hoeveelheid sensoren voor het richten van de wapens .

    Bemanning 
    2 (piloot en schutter)
    + 2 deurschutters (optioneel)
    + 8 passagiers

    Rotors en vleugels
    Diameter hoofdrotor   17,00 m
    Diameter staartrotor   3,90 m
    Spanwijdte vleugels   7,50 m

    Romp en staartsectie
    Lengte met uitzondering van de rotors   18,50 m
    Hoogte   4,25 m
    Spanwijdte stabilo   3,44 m
    Breedte romp   2,04 m

    Onderstel
    Wielbasis   4,63 m
    Spoorbreedte   3,44 m

    Gewicht
    Leeg   8400 kg
    Motoren   2 x Klimov (Isotov) TV3-117 turboshafts , met elk 2,225 pk
    Maximum startgewicht   12,000 kg
    Externe wapens   1275 kg

    Wapenlast (anti-tank)
    1 x 12,7 mm vierloops roterende YakB mitrailleur in neuskoepel
    4 x UV-32-57 rakethouders onder de vleugels met elk 32 S-5 57mm raketten
    4 x AT-2 'Swatter' radargeleide anti-tankraketten aan pylons onder de vleugeltips

    Prestaties
    Maximum snelheid 'schoon'   320 km/u
    Maximum snelheid met bewapening   290 km/u
    Aanvangsstijgsnelheid per minuut   750 m
    Plafond   4500 m
    Gevechtsbereik met maximale bewapening   160 km




    !!!  ONE  OF  THE  BEST  WAR  MOVIES  EVER  MADE  !!!

    9 POTA  /  9 ROTA  /  9th COMPANY






    (onder constructie)

    05-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    04-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OVERTOCHT VAN DE SPACE SHUTTLE 'ENTERPRISE' TE ZAVENTEM .

    DE OVERTOCHT VAN DE SPACE SHUTTLE «ENTERPRISE» , 'OV-101' , TE ZAVENTEM



    Die zondag 5 juni 1983 was een meer dan memorabele dag .  Die morgend werd er via de radio bericht over een uniek en enig evenement dat die dag zou plaatsvinden in ons Belgenland .
    Naar verluid zou het prototype van het Amerikaanse NASA ruimteveer , de Enterprise genaamd , verankerd op de rug van een aangepaste Boeing 747 ,  die dag een overtocht maken over de luchthaven van Zaventem  (Brussels Airport) , om vervolgens een passage te maken langs het vliegveld van Deurne (Antwerpen) , om dan via Nederland (Schiphol) verder door te vliegen naar Londen Stansted , om dan de terugreis aan te vatten naar de States .


    Dit gebeuren maakte onderdeel uit van een Europese promotour die enkele weken voordien was begonnen op 16 mei 1983 .  De Space Shuttle Enterprise vertrok die bewuste dag om welgeteld 11 uur a.m. van het NASA's Dryden Flight Research Center te Edwards , California voor het eerste gedeelte van zijn spectaculaire tocht naar de Paris Air Show op de luchthaven van Le Bourget te Parijs . 
    Verankerd op de rug van een enorme Boeing 747-123 Shuttle Carrier Aircraft (SCA) , de NASA 905 , was de eerste stop voor de Enterprise de Peterson Air Force Base , te Colorado Springs , Colorado (16-18 mei 1983) .

    De piloten van de uiterst gemodificeerde NASA Boeing 747 voor deze uitzonderlijke Europese trip bestonden uit :
    Joe Algranti , Chief Pilot Johnson Space Center ; Astronaut Dick Scobee , en NASA Dryden Chief Pilot Tom McMurtry .  De boordwerktuigkundigen waren :
    Ray Young van NASA Dryden Flight Research Center , en Skip Guidry van Johnson Space Center . 

    Summiere gegevens verwijzen dat het gevaarte op zijn Europese tocht vooreerst nog tussenstops heeft gemaakt op Goose Bay , Canada (tankstop)  Þ  Keflavik , Ijsland (tankstop)  Þ  R.A.F. Fairford , U.K. (20-21 mei 1983)  Þ  de Duitse luchthaven van Köln-Wahn (22 mei 1983 met 300.000 kijklustigen !!!)  Þ  Italië  Þ met als hoogtepunt de Paris Airshow te Le Bourget , Parijs (27 mei - 5 juni 1983) .

    Die 5de juni was het te Zaventem een drukte van jewelste .  Een massa kijklustigen waren komen opdagen .  Voor zover ik me herinner was het een warme junidag maar er hing wel een sluiernevel wat het fotograferen erg bemoeilijkte .  De talloze aanwezigen mochten zich alleszins vergapen op een spektakel van jewelste .  Die voormiddag opgestegen van de luchthaven van Le Bourget kwam het enorme gevaarte boven Zaventem aanvliegen en maakte tot ieders verrassing een low fly by .  Van dit once in a life time evenement heb ik toen een aantal beelden geschoten waarvan ik er hierbij graag enkele van publiceer .

    De NASA Boeing 747 mét het ruimteveer de Enterprise OV-101 op de rug passeerde alzo de luchthaven van Zaventem , nam terug wat hoogte , en zette zijn vlucht verder naar de luchthaven van Deurne (Antwerpen) alwaar het gevaarte eveneens een welgesmaakte overtocht maakte om dan de tocht verder te zetten naar het Nederlandse Schiphol (Amsterdam) alwaar het scenario zich herhaalde om dan door te vliegen naar Stansted Airport, ten noorden van Londen (5-7 juni 1983) , voor een tussenstop . 
    Waarschijnlijk heeft de combo de terugreis naar het Amerikaanse vasteland weer aangevat via Keflavik , Ijsland (tankstop) om dan via Canada de Verenigde Staten weer te bereiken .  In elk geval heeft de Enterprise op 13 juni 1983 de Washington-Dulles International Airport , te Virginia aangedaan , waarbij nog enkele andere staten werden bezocht ,  met als uiteindelijke eind- en thuisbestemming het NASA's Dryden Flight Research Center te Edwards, California .

    Nauwelijks bekomen van dit indrukwekkend spektakel of ik kon mijn boeltje al pakken en wegwezen voor de volgende afspraak : de Airshow op het vliegveld van Kiewit te Hasselt voor een andere uniek gebeuren , de overtocht (very low fly by) van de luidruchtige Franse Concorde !!!  Maar dit is een verhaal voor een andere gelegenheid . 


    DE OVERTOCHT VAN DE SPACE SHUTTLE «ENTERPRISE» , '0V-1' , OP DE RUG VAN DE BOEING 747-123 , 'NASA 905' , TE ZAVENTEM (BRUSSELS AIRPORT) , OP 5 JUNI 1983


    Foto's ©  Chris Van Kerckhoven  -  Geel

    Camera :
    body  Minolta XG-M
    lens    Sigma zoomlens 70-200 mm


       

     

    HET GEVAARTE IS IN AANTOCHT...






    MENS EN WETENSCHAP...












    DE STANDAARD , maandag 6 juni 1983 (frontpagina)
     



    DE STANDAARD , maandag 6 juni 1983 (frontpagina)

    VEEL KIJKLUSTIGEN IN ZAVENTEM

    TIENDUIZENDEN OP LIMBURGSE LUCHTSHOW ONTGOOCHELD :  RUIMTEVEER KWAM NIET

    Ondertitel foto :  Ruimteveer en jumbo-drager boven Zaventem :  'bocht' langs Limburg werd niet gemaakt om zeker geen lokale politici te bevoordelen .  (foto P. Bolsius)

    BRUSSEL  -  Tienduizenden bezoekers van een luchtshow op het Hasseltse vliegveld Kiewit kregen gisteren géén ruimteveer te zien .  Even voor het vertrek van het veer , op de rug van een Boeing 747 , besliste de Nasa de rondvlucht langs Limburg uit het vliegplan te schrappen .  Volgens zegslui uit de Kiewitse organizatie gebeurde dat om geen kwaad bloed te zetten bij allerlei lokale politici die het reuzentuig graag ook boven hun gemeente hadden gezien .

       De vlucht die niét doorging , werd georganiseerd met steun van defensieminister Vreven , uit Sint-Truiden .  Volgens de Nasa regende het aanvragen voor het overvliegen door de kombinatie 747-ruimteveer sinds vorige dinsdag de vlucht over Kiewit (via Sint-Truiden) was bekendgemaakt . 
       De eerder aangekondigde vlucht via Brussel en Antwerpen naar Amsterdam kon wel doorgaan .
       De overvlucht op zeer geringe hoogte van «Enterprise» op de jumbo bracht vooral in Zaventem veel volk op de been .  Kijklustigen in de omgeving klommen zelfs op het dak van hun woning .
       Honderden nieuwsgierigen waren vooral samengekomen aan het begin van de landingsbaan aan de Mechelsesteenweg in Nossegem .  Omstreeks kwart over twee scheerde het vliegtuig over de landingsbaan en steeg dan op voor een door mist enigszins verhulde vlucht boven de hoofdstad .
       De nieuwsgierigen konden daarna vaststellen dat niet iedereen naar boven had gekeken :  talrijke foutparkeerders in Nossegem vonden een "bon" van de rijkswacht op hun voorruit .


    NASA SHUTTLE CARRIER AIRCRAFT (SCA)



    BEKNOPTE HISTORIEK VAN DE SPACE SHUTTLE  «ENTERPRISE»

    Volgens Wikipedia zou de Space Shuttle Enterprise aanvankelijk de Constitution gaan heten , ter ere van de Amerikaanse grondwet , maar op aandringen van Star Trek fans werd de naam Enterprise aangenomen , naar het gelijknamige ruimteschip uit de serie .  De constructie van deze eerste Space Shuttle werd voltooid op 17 september 1976 .

    De Enterprise is nooit de ruimte in gegaan , omdat hij daarvoor niet uitgerust was .  Hij werd door de NASA gebruikt als testobject onder andere voor het testen van de landing .
    De eer van de eerste Space Shuttle die in een baan om de aarde kwam , ging naar de Space Shuttle Columbia in 1981 .

    De Enterprise werd gebruikt tot 1985 .  Tegenwoordig staat hij tentoongesteld in het Smitsonian in Washington , D.C.



    SPACE SHUTTLE «ENTERPRISE», 'OV-101FIRST FREE FLIGHT TEST + LANDING  IN 1977 .  LIVE !!!


    Live beelden van het ruimteveer Enterprise '0V-101' op de rug van de Boeing 747 'NASA 905' voor zijn eerste vrije testvlucht (ontkoppeling) met landing op 12 augustus 1977 .

    PART 1 :  6:23 min.
    http://www.youtube.com/watch?v=6I8DZivcnMM

    PART 2 :  7:00 min.
    http://www.youtube.com/watch?v=v-YNcwc1ZME

    PART 3 :  6:29 min.
    http://www.youtube.com/watch?v=CU6t-bk_sqc



    SPACE SHUTTLE «ENTERPRISE» APPROACH AND LANDING TEST
    (ALT)

    2:51 min.
    http://www.youtube.com/watch?v=bxf5FBvb4GU



     

    Bron :



    (ONDER CONSTRUCTIE  EN VOOR WIJZINGEN VATBAAR !!!!)

    04-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    03-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
     



    " YOUTUBE " FILMPJES OVER CHRIS VAN KERCKHOVEN


    nl.youtube.com/watch?v=N9Md802uq5c

       
     

    Video-clip ©  "G&G Studio's" , 'Helly Lemmy' , 16 juni 1989 .
    Opnamen in de Ardennen nabij de grot van Longvilly (Bastogne) en aan de wegkruising ter hoogte van Café Schumann , te Nothum , richting Wiltz (Luxemburg) .  Foto's ©  CVK , juni 1989 .



    http://www.youtube.com/watch?v=-YuxpM5IznU&feature=user 

       


    Chris doet granaatvondsten in Geel - Ten Aard .  ©  TV-Kempen (RTV) nieuwsdienst , 4 juni 1994 .
    Foto's explosieven Ten Aard ©  CVK , 23 mei 1994 .


    http://nl.youtube.com/watch?v=PvFuKl8sHWQ

       


    21 Mei 1998 .  Onthulling van het oorlogsmonument voor de zware Lancaster Mk I DV309 "BQ-S" bommenwerper van R.A.F. 550 Squadron te Schobbroek (Voortkapel - Westerlo) . 
    Gedurende meer dan drie jaar spaarde Chris Van Kerckhoven moeite , tijd noch geld om deze crash uit Wereld Oorlog Twee (21/22 mei 1944) op te helderen .  Dit is het resultaat van zijn onderzoek .  Plechtige onthulling in samenwerking met het organiserend Schobbroekcomité ,  de plaatselijke authoriteiten , Historical War Wheels , helicopter piloot Mark Engelen , vaderlandslievende verenigingen...  ©  RTV- nieuwsdienst , 21 mei 1998 .
    Foto van links naar rechts :  Ted Hornsby , 36 bombardementsvluchten , navigator van Wing Comander Jack Harris, OBE , DFC ;  Frank Dawson , Schobbroekcomité , co-organisator ;  afgevaardigde Britse ambassade in Brussel ;  Guy Van Hirtum , burgemeester van Westerlo ;  Wing Commander Jack Harris , OBE , DFC , piloot , 37 bombardementsvluchten , voorzitter R.A.F. 550 Squadron Association ;  Bob Stone , piloot , 29 bombardementsvluchten ;  Chris Van Kerckhoven , oorlogsresearcher , co-organisator , Schobbroekcomité ;  Fons Rombouts , voorzitter Schobbroekcomité .  Foto monument ©  Dave Oxnard , Bureau Chief "Images World Picture Press" .  Foto litho "Peenemunde" ©  Frank Wootton .



    http://nl.youtube.com/watch?v=UEPA4yec3qk


    Op bezoek bij de 82nd/101st Airborne te Ramsel (Herselt) .  In het bijzijn van nabestaanden van gesneuvelde geallieerde vliegeniers brachten Chris Van Kerckhoven , in samenwerking met het Schobbroekcomité , een bezoek aan deze welgeslaagde tentoonstelling .  ©  RTV- nieuwsdienst , 23 mei 1998 .



    http://www.youtube.com/watch?v=i7ZZnoaiX64 


    Chris gaat met de metaaldetector op pad in de norbertijnenabdij van Tongerlo (Westerlo) en vindt eeuwenoude munten .  ©  RTV- nieuwsdienst , 24 april 2000 .



    http://www.youtube.com/watch?v=jU9k157Ic7

       


    Chris onderzocht de crash van de Halifax LW281 "NF-W" bommenwerper van R.A.F. 138 Squadron, in de nacht van 18/19 oktober 1943, te Larum (Geel).  (S.O.E. Operation).        
    ©  RTV- nieuwsdienst, 15 mei 2000.



    U mag en kan Chris steeds vrijblijvend contacteren per email, mobiel, of op onderstaand adres.

    Met dank voor Uw betoonde interesse.

    Motto:  "Audace, toujours audace", wat staat voor mij:  "Nooit opgeven, jezelf vastbijten in wat je wilt
    bereiken en ervoor gaan."

    Email: chris.van.kerckhoven@telenet.be








    03-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    01-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IK GA OP ZOEK NAAR DE OORSPRONKELIJKE EIGENAAR

    ARCHIEF  01 - 06 - 2008








    BLIK MAGAZINE , NR. 290 , 17 - 23 SEPTEMBER 1991

    WESTERLO .  CHRIS VAN KERCKHOVEN DOET VEEL MEER DAN OORLOGSSOUVENIRS ENKEL MAAR OPGRAVEN

    Sommige mensen vullen hun vrije uren met TV-kijken of postzegels verzamelen .  Een minderheid heeft , wat we maar een buitenissige hobby zullen noemen .
    Chris Van Kerckhoven (35) uit Westerlo is zo iemand .  Hij is gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog .
    Maar hij doet meer dan erover lezen .  Met een metaaldetector speurt hij naar oorlogsvoorwerpen en via archieven in zowat de hele wereld spoort hij de eigenaars van die voorwerpen op !  Vaak werkt Chris 's nachts , want overdag is hij beroepshalve werkman bij de Norbertijnen in Westerlo .  Waar hij al die energie blijft halen ?
    « Passie , buitenlandse waardering en emotionele betrokkenheid » , luidt het antwoord .

    « IK  GA  OP  ZOEK  NAAR  DE  OORSPRONKELIJKE  EIGENAAR »

    « Mijn bijzondere interesse voor de Tweede Wereldoorlog heb ik van mijn grootvader geërfd » , zegt Chris Van Kerckhoven .  « Een bijzonder oorlogsverleden heeft hij niet , hij was een gewoon dorpsonderwijzer .  Maar het oorlogsgebeuren boeide hem erg en hij kocht veel boeken over het onderwerp .  Als kleine jongen luisterde ik al graag naar de verhalen die opa over de oorlog vertelde .  En toen hij stierf , heb ik zijn oorlogsbibbliotheek geërfd... »
    Chris' passie voor W.O. II nam snel toe , maar aanvankelijk bleef het bij lezen .  In 1982 las hij in de krant een artikel over de mogelijkheden van een metaaldetector .  Interessant , dacht hij .  Daarmee kan ik naar overblijfselen uit de Tweede Wereldoorlog speuren .  Hij kocht zo'n ding en ging aan het werk .
    « Eerst beperkte ik me tot de omgeving van de Norbertijnenabdij en een aantal kleine kapelltjes » , zegt Chris .  « Daar speurde ik naar allerlei overblijfselen , maar in het begin was dat heel teleurstellend .  Ik wist niet goed hoe zo'n detector werkte en waar ik precies moest zoeken... »
    « Maar langzaamaan begon ik het te leren .  In de abdij heb ik één en ander gevonden , zoals munten uit de dertiende en musketkogels uit de zeventiende eeuw .  Maar die dingen hadden niets te maken met W.O. II... »

    EEN HELE VERZAMELING

    Later trok Chris naar de streek rond Geel en naar de Ardennen .  Hij graaft niet zomaar ergens .  « Om te weten waar ik moet zoeken , verzamel ik gevechtskaarten en andere documenten uit de Tweede Wereldoorlog .  Daarvoor schuim ik antiquariaten , bibliotheken en archieven af .  Daar komt behoorlijk wat feeling aan te pas , want je kan natuurlijk niet elk archief helemaal uitpluizen ! »
    Chris geduldige opgravingswerk heeft al tot een hele verzameling geleid .  Die bewaart hij thuis , in de garage .  « Eigenlijk zou ik die liever permanent tentoonstellen , want ik weet uit ervaring dat de mensen er echt in geïnteresseerd zijn .  Maar ik vind geen plaats... »
    We zien helmen , kogels , scherven...  « Dat zijn geen dode voorwerpen » , zegt Chris .  « Ze vertellen een verhaal en dat boeit de mensen .  Daarom probeer ik trouwens ook de oorspronkelijke eigenaar van zo'n voorwerp op te sporen .  Vaak gebruik ik daarvoor de plaatselijke kranten .  En als ik hen vind , schrijf ik meteen hen een brief ! »
    « Vorig jaar bijvoorbeeld vond ik een drinkbus van Bascom Tester , hij is er nu 66 , kwam op 18-jarige leeftijd naar Europa , om de gesneuvelde soldaten op de grens tussen Frankrijk en België te verzorgen .  Ik ging op zoek naar Tester en uiteindelijk vond ik hem .  Hij had een hersentumor .  De dokters hadden alle hoop al opgegeven .  Mijn brief had hem echter een beetje opgebeurd .  Iemand uit Europa had zijn drinkbus gevonden en probeerde met hem in contact te komen , die gedachte deed hem plezier .  En hoewel Tester niet veel later stierf , is zijn familie me nog altijd dankbaar .

    CHRIS ALS CUPIDO

    Chris speelde ooit ook koppelaar .  « Louis Koninckx uit Arendonk toonde me foto's van twee Engelse soldaten , die daar tijdens de oorlog gelegerd waren .  Hij kende mijn reputatie en vroeg me hen op te sporen .  Zijn ouders hadden hen destijds immers onderdak verschaft , en ik ging aan het werk .  Het duurde een tijdje , maar toch vond ik hen... »
    « Eén van de twee , Steve Bean , was vlak na de oorlog naar Australië geëmigreerd .  De andere , Jim Lavery , was dood .  Maar zijn vrouw Maud leefde nog .  En... je raadt het al .  Louis Koninckx nodigde hen samen uit .  Jim heeft al wat hij in Australië bezat voor Maud achtergelaten en is met haar naar Engeland gegaan . »
    Chris houdt altijd contact met iedereen die hij ooit opspoorde .  Bovendien krijgt hij vaak brieven van mensen uit de hele wereld , want de faam van de Westerlose delver reikt ver .  Over hem verschijnen veel artikels in de buitenlandse pers .  En het zijn vaak niet de eersten de besten die hem contacteren .
    « Zelf ben ik het meest trots op mijn briefwisseling met admiraal Bulkeley » , zegt Chris .  « Tijdens de oorlog heeft hij immers een belangrijke rol gespeeld .  Hij is de man die generaal Mac Arthur bevrijd heeft toen deze omsingeld was door de Jappen op de Filipijnen ! »
    Graag zou Chris Norman Schwarzkopf aan zijn correspondentielijstje toevoegen .  « Want als oorlogskenner heb ik veel bewondering voor hem... »
    Chris Van Kerckhoven werd geridderd in de Schotse Ordo Antiquum Sancti Andreae .  En die waardering in België ?
    « Hier in België ? » , vraagt hij met een beetje spijt in zijn stem .  « Hier nemen de officiële archeologen me niet ernstig omdat ik geen universitair diploma heb .  Ik ben kapper van opleiding , zie je... »
    Toch deed de rijkswacht al eens een beroep op hem .  « Ja , zij respecteren me wel !  Een boer in de omgeving had eens eens een granaat van 80 centimeter gevonden , bij het omploegen van zijn land .  In paniek was hij naar de rijkswacht gerend .  Hij durfde zijn veld niet meer op .  En toen deed de rijkswacht een beroep op mij .  Met mijn metaaldetector moest ik onderzoeken of er geen andere granaten meer lagen .  En die waren er gelukkig niet ! »
    Chris praat vol enthousiasme over een hobby die anderen misschien een beetje vreemd vinden .  Maar kost zo'n hobby niet erg veel geld ?
    « Ongetwijfeld !  Boeken kopen , over de hele wereld corresponderen , verplaatsingskosten...  Het loopt allemaal op .  Maandelijks geef ik er minimum 8.000 frank aan uit .  En daarom kon ik me zelfs geen nieuwe wagen kopen , zelfs geen nieuwe tweedehands .  Maar ik heb het er voor over ! »

    Reportage :  Katrin Demets
    Foto's :  Luc Peeters  


    Een greep uit de verzameling oorlogsvoorwerpen . Chris met zijn trots , een Sturmgewehr MP44 .



    Foto's ©  Luc Peeters


    ( ONDER CONSTRUCTIE )

    01-06-2008, 00:00 Geschreven door Chris Van Kerckhoven


    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!