wandelroutes.be
Rondvraag / Poll
In welke Provincie wandel je het liefst
Antwerpen
Limburg
Vlaams-Brabant
Oost-Vlaanderen
West-Vlaanderen
Henegouwen
Waals-Brabant
Luik
Namen
Luxenburg
Duitsland
Nederland
Bekijk resultaat




Zoeken in blog


Antwerpen
Arendonks wandelpad
Averbode Bos&Heide
Balen
Balen 2
Bevel -hoevepad
Blaasveldwandeling
Boswachterspad-Noord
Boswachterspad-Zuid
Drevenpad
Drossaardpad
Dwaallichtenpad
Geel-Bel
Geel-Winkelom
Geel-Zammel
Gestelnetewandeling 
Grobbendonk
Grobbendonk 2
Het Netepad
Herentals-begijnhof
Herselt
Hoevepad 
Hulsen -Greespad
Kanaalpad
Klompenpad
Konijnenpad
Lint
Malpertuuspad
Meerlaarpad 
Milenniumpad 
Mol 1
Mol Kempense Meren
Mol Galbergenpad
Mol Merenpad
Mol Schilderspad
Noorderwijk
Nucleawandeling 
Olen
Oud Turnhout
Peerdsboswandeling 
Poppel 1
Postel
Pulderbos
Retie
Rijmenam
Rundsvoortwandeling
s'Gravenwezel
Schilde     
Snepkeswandeling
Tongerlo
Trappistinnenpad
Veerle-heide   
Veerlepad
Wandeling in Gierle   
Wandeling Westerlo1
Weert
Westerlo - Netewandeling
Wolfsdonk KP
Wuustwezel 1
Zammel
Zwaneven

Limburg 
Alden Biesen
Beverlo
Bokkerijderspad  
Bokrijk
Bolderberg
Borgloon    
De beekwandeling  
De Maten (rood)
Dilsen 
Eksel
Genk
Gerhagen geel  
Groot-Gelmen 
Hollewegen in Loksbergen
Jesseren
Kataraktwandeling 1
Kinrooi 
Koersel
Kuringen
Lozerheide 
Meldert
Opoeteren
Opoeteren 2
Panoramawandeling
Rijkel
Rullingen   
Schrikhoekwandeling  
Ter Dolenpad
Tongerlo-limburg
Ulbeek 1
Verkeerde LieveHeerpad
Voeren
Voeren - Altenbroek
Wijnwandeling 
Wilderen
Winterbeekwandeling
Zammelen
Zelem natuurwandeling
Zepperen 
Zilveren helmenroute
Zonhoven

Vlaams-Brabant 
13 Bunderspad 
Aarschot
Affligem
Asdonkwandeling 
Assent 
Assewandeling
Averbode
Beertwandeling 
Bellingen
Chartreuzenberg
Demerbroeken 
Demerhooiberg
Demer&Dijlewandeling
Deurnewandeling
Diest 1
Diest-Scherpenheuvel
Dworpwandeling
Ezemaal
Gaasbeek
Gelrode
Gooik
Hoegaarden 
Hoegaarden 2
Hoeilaart
Horstwandeling
Ijzenbeekwandeling 
Jezus-Eik
Keerbergen
Langdorp 1
Lubbeek
Meensel-Kiezegem
Meesbergwandeling 
Mene & jordaan
Messelbroek
Molenbeek-Wersbeek
Molenstede
Molenstede 2
Oetingen
Oud Heverlee
Pelgrimswandeling
Rond de Gempemolen
Roodkloosterwandeling
Rosdelroute
Rotselaar
Schaffen 
Scherpenheuvel KP
Schulensmeer
Sint Jobswandeling
Terhagenwandeling
Tielt-Winge
Tremelo
Wandeling in Testelt
Wijngaardbergwandeling
Zonienwoudwandeling
Zelem

Oost-Vlaanderen 
Assenede
Bailleul
Belsele
Bloempotwandeling  
Brakel - Toeppad
Deinze
Drongen
Edelare
Ename
Geraardsbergen
Geutelingenpad 
Laarne
Louise-Marie
Mullem en Lede
Onkerzele
Perenboomsgatroute
Sighelsempad
Sint-Maria-Horebeke
Tweebossenroute
Tweemolenspad
Valleiroute-Rooigemsebeek 
Vinderhoute
Zingem

West-Vlaanderen 
Alveringem
Alveringem 2
Blankaartpad  
Bredene 1
Damme
Doomkerke
Duizendzinnenpad
Elverdinge
Heist
Loker
Nieuwkerke
Nieuwpoort
Scheldepad
Tiegem
Torreelenpad
Zulzeke
Zwinwandeling
Westouter
Westvleteren

Waals-Brabant+Henegouwen
Autre-Eglise
Chimay
Boussu
Écaussinnes
Jauchelette
Melin 
Melin 2
Ohain
Quievrain
Ronquiéres
Thuin
Tourinne La Grosse
Virginal-Samme

Ardennen :
Aubel
Amonines 1
Barvaux-Condroz
Bij de bron van Geronstere 
Bois du chenoi
Born
Bullingen
Butgenbach
Crupet
Deigné 
Durbuy
Feeenwandeling
Gileppewandeling
Hulsonniaux
Malmedy
Megalietenroute
Mont-Rigi wandeling 
Ninglinspo 6 km
Ouren
Sart
Sint Michielswoud
Spy 
Solwaster
Sourbrodt
Wandeling Nidrum
Wandeling Orval
Wandeling Petithan
Wandeling Spa
Weismes

Duitsland 
Badem B1
Badem B2
Burbach 1
Deudesfeld 
Deudesfeld 3 
Gransdorf G1
Irrel 1
Irrhausen 26
Karlshausen 
kyllburg C1
Neidenbach C4
Neidenbach N1
Neuerburg
Steffeln
Woffelsbach

Nederland 
Baarle-Nassau
Budel Dorplein
Cartierheidepad
Cauwbergroute
Esbeek
Gulpen 
Hilvarenbeek
Lierop
Sint Jansbergtoer
Stratensepad 
Valkenburg
Wandelroute Visdonk

Frankrijk
Cassel

Een interessant adres?

HOE MEER REAKTIES ER BINNENKOMEN HOE MEER DE SITE WORDT UITGEBREID------------ALLE ROUTES ZIJN VERKRIJGBAAR ALS GPS-FILE OP AANVRAAG
19-12-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Strobanderspad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Strobanderspad

 

Start : aan de Sint Servasiuskerk van Diepenbeek

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : Ja

GPS : N50 54.482 E5 25.166

 

 

DE ROUTE :

 

De volgende straten passeerden we :

Vanop het marktplein naar de sint janslaan -- kloosterstraat

Daarna – europalaan—bevrijdingslaan—weerstandslaan—sint rochussraat—zavelstraat—tierstraat—over de A13—Ganzestraat—zwartveldstraat—terug over de E313—zavelstraat—bekenrooistraat—nanofstraat—keizerstraat—Varkensmarkt—strobandersplein

 

De wandelsportvereniging ‘W.S.V. De Schoverik’ heeft in de gemeente 7 wandelroutes uitgestippeld. Startplaats is de ‘Schoverik Wandelpaal’op het Schoverikplein (hoek van de Kapelstraat en Varkensmarkt)

 

Sint-Servaaskerk

De imposante Sint-Servaaskerk is al eeuwenlang de plaats voor bezinning, waar de dorpelingen danken voor een nieuw leven, maar ook troost zoeken wanneer afscheid van geliefden wordt genomen. Kerk en toren zijn beschermde gebouwen, de toren is meer dan vijfhonderd jaar oud. In de kerk vinden we mooie houten, gepolychromeerde beelden: ze zijn meer dan 300 jaar oud. Het orgel van de kerk kreeg eind 2005 een grondige opknapbeurt. In augustus 2008 werd gestart met de eerste fase van de restauratiewerken aan de kerk. Het volledige dak en de dakgoten werden vernieuwd. Begin oktober 2009 werden de werken afgerond.

 

Streekproducten

Ne Stroese (jenever)

“Ne Stroese” wil zeggen, “ ene sterke, een krachtige”. De meeste jenevers worden gemaakt op 35 à 36 graden. In Diepenbeek kunnen ze echter makkelijk aonjaogen ( de zaken overdrijven), daarom wordt de Diepenbeekse jenever gestookt op veertig graden. Hij doet zijn naam dus alle eer aan.

 

Den Aonjaoger

‘Den Aonjaoger" is een eerlijk karaktervol bier. Puur, natuurlijk, vervaardigd met de allerbeste mout, hop, gist en het zuiverste bronwater. Scheikundige producten vind je niet in dit biertje. De kleur is diep goudgeel, met een sluier van gist … als je de schuimende kraag aan de neus brengt, ruik je hopbelletjes en gist.En hoe smaakt dit artisanaal biertje ? "Den Aonjaoger" is hoog gehopt en geeft daarom een zachte bitterheid in de mond, met een lange afdronk. Koel gedronken, met een malse schuimkraag, is de "Aonjaoger" een godendrank die als fluweel naar binnen loopt en geest en lichaam streelt.

 

 

Het "Piepelke"

Het "Piepelke" wil zich positioneren als een lekkere kwaliteitslikeur die zich durft plaatsen naast gerenommeerde Belgische en Franse likeuren.. Een "Piepelke" kan gedegusteerd worden, zomaar, als lekkernij, als slaapmuts of als pousse-café in een echt ouderwets likeurglaasje. Je kan het "Piepelke" volgens eigen voorkeur degusteren: gekoeld, in koeler of diepvries, of op kamertemperatuur.

Oude wegwijzer
Oude wegwijzer

Untitled
Sint Servasiuskerk

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Averbode Bos & Heide
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Averbode Bos & Heide

 

Het gaat hier om het meer dan 500 ha grote deel van het domein de Merode rondom de aloude abdij van Averbode, het bekende drie provinciënpunt. Het bos ligt voor een 200-tal ha op het grondgebied Scherpenheuvel-Zichem (Testelt en Averbode), een 100-tal ha op Laakdal (Veerle-Heide) en voor het overige deel op Tessenderlo.

 

Toen de familie de Merode in 2004 hun domein van 1.500 hectare verkocht, grepen heel wat instanties en organisaties hun kans om de bossen te beschermen tegen versnippering. Het grootste deelgebied van het domein is Averbode Bos & Heide en werd grotendeels aangekocht door Natuurpunt. De volgende jaren worden in Averbode Bos & Heide een natuurinrichtingsproject en een LIFE project uitgevoerd.

 

Ten laatste begin 2010 moeten de inrichtingswerken zoals o.m. waterhuishoudkundige en grondwerken van start gaan. Tegen het voorjaar van 2011 moeten, volgens de strikte Life-planning, al de natuurinrichtingswerken afgerond zijn

 

Prehistorische pijlpunt gevonden

Om erop toe te zien dat er door de natuurherstelwerken in Averbode Bos & Heide geen archeologische sites verloren gaan volgt een archeoloog van de VLM de werken van nabij op. En daarbij deed hij een opmerkelijke vondst. Tijdens een archeologische prospectie van de afgeplagde terreinen vond hij een pijlpunt uit het Mesolithicum (Midden-Steentijd). Die bewijst dat de prehistorische mens dit stukje natuur reeds 9000 jaar geleden tot zijn jachtgebied maakte. Dat was ook dankzij de aanwezigheid van - de ondertussen verdwenen - vennetjes en het wild dat er kwam drinken. De pijlpunt zelf toont aan dat de mens op dat moment reeds de verfijnde techniek beheerste van het vervaardigen van pijlpunten uit silex. De exotische oranjebruine silexsoort wijst op internationale contacten, mogelijk met Frankrijk.

 

 

Er staan infoborden op verschillende plaatsen waar je ook kunt vertrekken o.a.

-De Abdij van Averbode—de afspanning “Den Eik”—op het dorpsplein van Veerle-Heide

 

--Blauwe wandeling Averbode Bos & Heide (Averbode) (4,5 km)

--Aardgasnatuurwandeling Averbode Bos & Heide (7 km)

--Gele lange wandeling Averbode Bos & Heide (7,5 km)

--Rode wandeling Averbode Bos & Heide (8 km)

--Blauwe wandeling Averbode Bos & Heide (Tessenderlo) (6 km)

--Gele korte wandeling Averbode Bos & Heide (3,5 km)

--Joggingpad (rood) Averbode Bos & Heide (4,5 km)

 

averbode12jq.jpg

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (24 Stemmen)
11-12-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Drevenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Drevenpad

 

Start : Onze-Lieve-Vrouwkerk, Meerhout-Gestel

Afstand: 9 kilometer

Bewegwijzering : donker groen kleur

GPS : N51 06.781 E5 05.850

 

 

DE ROUTE :


kerkstraat - waterstraat - hoekstraat - oude baan - lemmenshoefstraat - hovesteenseweg - lemmenshoefstraat  - hovesteenseweg - oude baan - gestelsesteenweg - naast het kanaal - hepmansbossen - dijkstraat - grasheuvel - zandstreep - ons vertrekpunt de kerk
 

Meerhout is een plaats en gemeente in de provincie Antwerpen. De gemeente telt ruim 9000 inwoners. Binnen de gemeentegrenzen liggen de volgende woonkernen : Berg, Centrum, Zittaart en Gestel.

Elk jaar in april wordt het Groezrock festival georganiseerd. In de afgelopen jaren is dit festival gegroeid van een klein feest voor 400 bezoekers, tot een 2-daags internationaal punk, hardcore, emo en ska festival met ruim 32.000 bezoekers uit heel Europa.

 

Het dorpsfeest, "de kattenfeesten", genoemd naar de inwoners van Meerhout, wordt elk jaar de derde week van augustus op het marktplein gehouden.

 

Kate Ryan heeft in Meerhout gewoond.

Meerhout werd voor het eerst vermeld in 742 als "Maereholt".

In de volksmond wordt Meerhout ook wel eens "Merret" genoemd.

 

Het centrum van Gestel met de kerk is een typisch voorbeeld van een schans, waar de mensen uit de buurt, in lang vervlogen tijden, bij gevaar, zich konden terugtrekken met have en goed. Vooral in de 17de eeuw waren het woelige tijden en hadden de mensen veel te verduren van roversbenden. De kerk, het kerkhof en de mooie pastorij zijn op de vroegere schans gebouwd.
Gestel werd een zelfstandige parochie in 1869 en de kerk dateert van 1872.
De pastorijtuin, met de Engelse hof (vroeger ingericht naar Engels model) vormen een groene long in het midden van deze parochie.
Voor de kerk ontdekken we een standbeeld met een 3-ledige boodschap. Het wil ons blijvend herinneren aan de oorlogsslachtoffers van 1914-18, de slachtoffers van 1940-45 en het wil hulde brengen aan het H. Hart 1938-49.

Horeca : Je hebt er ook nog een cafeetje waar een pintje maar 1 € kost en natuurlijk voor de liefhebbers van ijscreme , de creme van "den boer van gestel" met hele grote bollen.

België, Meerhout, Lemmenshoefstraat

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (17 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vinderhoute
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Vinderhoute

De kastelenroute

 

Start : Aan de kerk van Vinderhoute

Afstand : 9 km

Bewegwijzering :

GPS : N51 05.234 E3 38.479

 

 

DE ROUTE :

 

Vinderhoute is een dorpje in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Lovendegem. Vinderhoute was een zelfstandige gemeente tot eind 1976. Het heeft een oppervlakte van 3,66 km² en telde op 1 januari 2002 1321 inwoners.

 

Het dorp ligt iets ten westen van Gent, aan de kruising van het kanaal Gent-Brugge en de Ringvaart. De dorpskern bestaat uit laagbouw met relatief veel groen en enkele kasteeltjes. De Kale loopt door Vinderhoute.

 

Toch blijft Vinderhoute nog steeds zijn open en landelijk karakter behouden. De talrijke historische kastelen gelegen in mooi onderhouden parken geven het dorp een riante allure.

Het oudste Kasteel van Vinderhoute is verbonden met het dorp door de statige eikendreef waarlangs ook het Dreefkasteel en iets verder het kasteel Ten Velde liggen.

In de Neerstraat ligt het Wit Kasteel en de bomenrijke Schouwbroekstraat wordt gedomineerd door het Schouwbroekkasteel. Hier trekken vooral de eeuwenoude kastanjebomen bij het ingang van het park de volle aandacht. In de Vredesdreef liggen nog enkele fraaie herenhuizen en net over de grens met Drongen ligt het kasteel Gavergracht.

De geschiedenis van de bewoners is steeds nauw met Vinderhoute betrokken geweest.

 

De ietwat hoger gelegen Kouter wordt gedomineerd door de Van Vlaanderenmolen. De huidige molen is pas gebouwd nadat de oude houten molen in 1905 door een storm ten gronde ging. Van hieruit krijgt men een enig zicht op de lager gelegen Kalevallei met zijn bulkenlandschap van weiden afgezoomd met houtkanten.

 

En in de vernieuwde dorpskom onder de toren van de gerestaureerde St.-Bavokerk, in 1999 als historisch monument geklasseerd, is het zalig genieten van de open ruimte en de stilte. Of kan men even teruggaan in de geschiedenis op het kerkhof bij de eeuwenoude grafmonumenten.

 

 

Bezienswaardigheden

--De Sint-Bavokerk is een neoclassicistische bakstenen kerk, gebouwd in 1855-1856, na het slopen van een eenbeukig Romaans kerkje.

--Kasteel van Schouwbroek, herbouwd in 1894

--Landhuis (eind 18de eeuw), een restant van een kasteel uit de 16de eeuw

--In de tuin van het kasteel Schouwbroek staan drie grote tamme kastanjes, waarvan één de dikste van België is

--de Van Vlaenderensmolen uit 1905

--een neo-classicistisch herenhuis uit 1870, geklasseerd als monument



Bestand:Lieve-fietsroute 006 Herenhuis Vinderhoute 23-06-2008 11-35-29.JPG    

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
09-12-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paddekotenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Paddekotenpad

 

Start : Kerk O.L. Vrouw, Klokkenlaan.

Afstand : 8.3 km

Bewegwijzering : blauw

GPS : N51 09.862 E4 41.266

Klokkelaan Nijlen

 

DE ROUTE :

 

TE BEREIKEN: Vanuit Nijlen-centrum richting Herentals de Bouwelsesteenweg nemen. Na ongeveer 1 km aan, de Aldi rechts de Klokkenlaan inrijden.

 

TAVERNES OP PARCOURS:

De Slappe Uier, Laurys Gewatstraat, na 1,5 km

Tel: 03481 94 97

 

TAVERNES BIJ VERTREK:

De Paddekote, Bouwelsesteenweg

Tel: 03/481 78 41

 

We starten onze wandeling aan de O.-L.-Vrouwkerk (opgericht in 1947), en wandelen in de richting van de baan Lier-Herentals. We steken voorzichtig deze baan over en nemen aan de overkant de Grobbendonkseweg. Vervolgens nemen we de eerste straat links en aan het einde hiervan gaan we naar rechts. We bevinden ons hier in het gehucht “Paddekoten”. Dit is een betrekkelijk jong toponiem dat vermoedelijk na een sterke aangroei van de bevolking in de 18de eeuw is ontstaan. De armzalige hutten die door de allerarmsten in deze verlaten omgeving gebouwd werden, vergeleek men met padden, omdat ze zo vies en onaantrekkelijk waren. Wanneer men de hedendaagse Paddekoten daarmee vergelijkt, kan men best zien hoe een dubbeltje, door de eeuwen heen, rollen kan.

 

De eerstvolgende straat links, de Drijkoningenstraat, leidt ons weg van de bebouwing en voert ons door een landschap van akkers en weilanden. We nemen nogmaals de eerste straat links, de Laurys Gewatstraat, en wandelen voorbij taverne “De Slappe Uier”. Rechts van ons bemerken we al de dijken van de Kleine Nete, die we straks zullen bewandelen. Even verder, in een bocht naar links, nemen we rechts de aardeweg in de richting van de Kleine Nete. Daar aangekomen klimmen we de dijk op en gaan naar rechts, richting Grobbendonk. We volgen de Netedijk over een tamelijk lange afstand en bereiken zo het Derde Sas. Dit is een oude en vervallen sluis uit de 19de eeuw, toen de Nete (gekanaliseerd in 1843) nog druk werd bevaren door zand- en ijzerertsschepen. De sluis is gelegen op een dode zijarm van de Kleine Nete. Vroeger was de sluis dus op de Nete gelegen, maar mettertijd werd de loop van de Nete verlegd en raakte de sluis buiten gebruik. Deze sluis was één van de vier sluizen op de Kleine Nete tussen Lier en Grobbendonk. Rechts van ons bemerken we het “Sashuis”, thans gerestaureerd als buitenverblijf. Tot voor kort verbleef hier Lia Timmermans, dochter van schrijver Felix Timmermans. We nemen het pad rechts dat eerst rechts en dan links wegdraait en tot aan een asfaltbaan, die we naar rechts opgaan in de richting van Nijlen.

 

Terug op Nijlens grondgebied, gaan we vervolgens links de Heuvelstraat in, waar we de tweede straat rechts, de Centrale Weg, nemen. Deze kronkelige weg leidt ons langs villa’s door dennenbossen. Aan het einde gaan we linksaf en even verder weer links een aardeweg op. Deze brengt ons terug op een asfaltweggetje, dat we naar rechts opgaan om zo de drukke Bouwelsesteenweg te bereiken. We bewandelen deze drukke baan (links van de rijbaan wandelen!) even naar rechts. Niet voor lang echter, want even verder nemen we links de Paterstraat. Aan het eerstvolgende kruispunt naar rechts en aan het einde van deze straat opnieuw naar rechts. Een twintigtal meter verder nemen we links de Zandlaan en bereiken zo de vrije basisschool. Aan deze school slaan we rechtsaf en zien voor ons terug de kerk, ons start- en eindpunt.

 

Met dank aan Nijlen

 
Sint-Paulus kerk                                  Fietspad langs de Nete

 
Fietsersbrug over de Nete                 Sperwerlaan, Grobbendonk

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Scheldepad
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Het Scheldepad

 

Start : Aan de kerk van Avelgem (grote parking)

Afstand : 9 km

Bewegwijzering : Geen

GPS : N50 46.528 E3 26.849

 

DE ROUTE :

 

Avelgem heeft verder ook onuitputtelijke troeven op recreatief en toeristisch vlak: na de rechttrekking van de Schelde ontstonden talrijke meanders. Samen met de oude spoorwegbeddingen zorgen zij voor wandel- en fietspaden, die voor de liefhebber van natuur en rust zeer aantrekkelijk zijn. Wandelaars en fietsers vinden er zeker hun gading in de vele fiets- en wandelroutes.

Bovendien worden ook de mountainbikers in de watten gelegd:de Boerenhovenmountainbikeroute vertrekt aan het Pompgebouw en staat garant voor 3 lussen van ongeveer 38 km puur mountainbikeplezier! Door de gemeente lopen ook tal van andere wandel- en fietsroutes, waaronder de mirawandelroute, de bouvriewandelroute, de sneukelfietsroute en de Waterhoekroute .

 

De straten die we tegenkomen

-Leopoldstraat – de ronde – molenvoetweg – meerstraat – langs de schelde – ruggestraat – waterhoek – ruggekouterweg – oudenaardsesteenweg – kareelovenstraat – ronnemontstraat – scheldelaan – karekietenhof – kasteelstraat en de kerk

 

Bezienswaardigheden :

--De Sint-Martinuskerk is een neogotische kerk, gebouwd na de eerste wereldoorlog. Tijdens WOI werd de oorspronkelijke neogotische kerk (gebouwd in de tweede helft van de 19de eeuw, toen ook de oude kerk werd afgebroken) volledig vernield door bombardementen.

 

--De Tombeelmolen (in de Molenstraat 41A in Outrijve) werd in 1923 gebouwd. Deze maalvaardige molen is sinds 1989 eigendom van de gemeente en is de jongste molen van Vlaanderen.

 

--Het Archeologisch museum van de Scheldevallei (gelegen in de Rijtstraat 4 in Waarmaarde).

 

--Het Pompgebouw te Bossuit met toeristische dienst en trekkershutten

 

--Het Kasteel van Bossuit
 
De Sint-Martinuskerk

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
08-12-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tweemolenspad
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Tweemolenspad

 

Start : Bij de burcht van Herzele

Afstand : 7.5 km

Bewegwijzering :

GPS :N50 53.269 E3 53.469

 

 

DE ROUTE  :

 

Vertrekken doen we aan de burcht van Herzele of aan de kerk die er vlakbij staat

-we gaan de burchtlaan in en volgen die  tot we in de kerkouter komen

-hier staat het autonoom gemeentebedrijf Herzele

-Rechts de trotstraat in en we houden bij de vier volgende T links

-We verlaten die mooie rustige veldwegels en komen in de Hoogstraat


MOLEN TER RIJST
De molen “Ter Rijst” heeft mogelijk niet zoveel geschiedenis, toch zijn er enkele merkwaardigheden aan toe te voegen: Sinds zijn bestaan ging de molen nooit van vader op zoon; geen enkele eigenaar is geboren in Herzele; in het 200 jaar oude molenhuis is nooit een kindje geboren. Mogelijks heeft de vloek de molen “Ter Rijst” nooit losgelaten.


-Links door de Hoogstraat en daarna rechts de Koekelberg in

-op de splitsing links nog altijd Koekelberg

-door de velden tot we terug in de bewoonde wereld omen en rechts draaien

in de Arestraat

-even verder links de Bokstaat in

Wederom door de velden altijd rechtdoor tot de huizen beginnen en we de links

De Evendael inlopen

-volgen tot we rechts de Kanunnikstraat zien

-rechts de Molenstraat volgen


DE MOLEN TE RULLEGEM
Hoewel de windmolen Te Rullegem als één der mooiste en uniekste van Vlaanderen wordt beschouwd, is zijn geschiedenis niet ten volle gekend. Enkele feiten weten we zeker : de huidige houten molen werd rond 1750 gebouwd. Uit kerkelijke bron blijkt echter dat op dezelfde heuvel reeds veel vroeger een windmolen heeft gedraaid: alleszins vanaf 1424, wellicht nog eerder. Zowel de huidige als de verdwenen windmolen is haast ononderbroken adellijk bezit geweest. Van begin 16 e tot begin 19 de eeuw was de molen eigendom van de Heer van Herzele, later van baron van de Woestijne. In 1906 komt de windmolen in bezit van graaf du Parc Locmaria.Tot eind 18 de eeuw was de molen Te Rullegem een banmolen.



-achter de molen links het veldwegeltje in tot we rechts de Kasteeldreef ingaan

-Links de Rossegemstraat

-rechts naar de Eikboslaan endan de derde straat links de woonweik in

-over het rond punt en rechts de kloosterstraat

-Links de Lindestraat en je bent terug bij je starpunt

Burcht - Herzele
De burcht van Herzele

 Bestand:Herzele - Molen te Rullegem.jpg
Molen Ter rijst en molen te Rullegem

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
30-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Demer- en Dijlewandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Demer- en Dijlewandeling

 

 Start : natuur-en recreatiedomein Ter Heide

Afstand : 11km
Bewegwijzering: zeshoekige bordjes - rode kleur

GPS : N50 57.711 E4 43.427

Vakenstraat 18, Rotselaar

 

DE ROUTE :

http://nl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=639158

 

Rotselaar - Wakkerzeel - Werchter
Ruime parkeermogelijkheid aan de polyvalente hal 'De Meander', Vakenstraat 18, Rotselaar 
Andere mogelijke vertrekplaatsen:
Kerk Rotselaar-Centrum
Kerk Wakkerzeel
Kerk Werchter
 
 
We vertrekken aan de plas van Rotselaar, in het 30 ha groot domein Ter Heide. Tijdens de zomermaanden kan je hier zwemmen of zonnen op de ligweide of het zandstrand. Surfers vinden er een geschikte oefenplaats om het plankzeilen onder de knie te krijgen. Vissers kunnen hun lijn kunnen uitgooien, maar ook natuurliefhebbers komen hier aan hun trekken. De Plas is een geschikte rustplaats voor trekvogels. Vanuit een vogelkijkhut kan je ze rustig observeren. Rond het meer werd een fiets- en wandelpad aangelegd om optimaal van de natuur te kunnen genieten.

We verlaten het domein in noordelijke richting en volgen links de Steenweg op Gelrode gedurende 600 meter.

We slaan links af en vanaf hier verloopt de wandeling meestal over onverharde veldwegen en kan je kennis maken met het landelijk karakter van Rotselaar en Werchter. De Demer en de Dijle die in Werchter samenvloeien, zullen je een tijdje begeleiden.

Langs bossen, weiden en beemden komen we in Rotselaar dorp. De Norbertijnenpastorie uit 1631, de neogotische Sint-Pieterskerk heropgebouwd in 1846 en de vroegere brouwerij Mena zijn er de opvallendste gebouwen. Op het dak van het gemeentehuis zie je een windwijzer in de vorm van een heks op haar bezemsteel. Deze heks, symbool van het Harzgebergte in Duitsland, is een geschenk van de stad Bad Gandersheim , met wie Rotselaar officieel verzusterd is.

Op het Dorpsplein naast het postgebouw, nemen we een klein voetpaadje.

Wandelend in een vruchtbaar akkerlandschap komen we aan de Dijle en de watermolen Van Doren.

Vanaf de 16e eeuw werd dit molencomplex herhaaldelijk uitgebreid en gerestaureerd. Al deze bouwfasen bleven bewaard, zodat het gebouw thans een indrukwekkend overzicht biedt van zijn archeologisch en industrieel verleden. Er werd een nieuwe turbine geplaatst, zodat er thans opnieuw elektriciteit kan worden opgewekt.

Langs de Achterheidestraat, een veldweg op de Dijleoevers en een idyllische weg, omzoomd door knotwilgen, wandelen we naar Wakkerzeel.

Het fraaie kerkje van Wakkerzeel, mooi ingeplant in het groene landschap, blijft steeds onze blikvanger. De kerk, die in 1742 afbrandde, werd vervangen door een kerk met gotische toren in combinatie met een sierlijke gevel in barokstijl. De kerk is toegewijd aan Sint-Hubertus en is beschermd sedert 1962, evenals het ongemeen rijk interieur.

We vervolgen onze tocht via een voetpad tussen de woningen links van de kerk.

In een aangenaam kader van velden en bossen bereiken we Werchter. De Sint-Jan-De-Doperkerk uit 1439, herhaaldelijk heropgebouwd en voorzien van een opmerkelijk fraaie peerspits, domineert er de dorpskom.

Dit Vlaams-Brabants dorpje is bekend om zijn rockfestival. De festivalweide ligt links van onze wandelweg rustig te wachten op de 100.000 bezoekers tijdens het eerste weekend van juli.

Aan de verkeerslichten steken we via het zebrapad de rijweg over en wandelen naar de kleine, ijzeren brug aan de samenvloeiing van Demer en Dijle.

We volgen nu op de linkeroever de Demer stroomopwaarts.

Onderweg komen we voorbij een paar oude meanders, overgebleven na een rechttrekking van de Demer en zien we ook van op een brugje de monding van de Winge.

Aan de Soldatenbrug, begin van de jaren '50 aangelegd door Belgische geniesoldaten, volgen we rechts het Meanderspad.

Deze weg door een populierenbos leidt ons naar het vertrekpunt van de wandeling.

Plas van Rotselaar
Plas van Rotselaar

Molen Van Doren
De Molen van Rotselaar, voorjaar 2009

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
25-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eksel
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Eksel

 

Start : aan de kerk van Eksel

Afstand : 9.5 km

Bewegwijzering:

GPS : N51 09.231 E5 23.716

 http://nl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=632172

 

DE ROUTE :

Opmerking: er zijn meerdere kleine paadjes en wegeltjes in deze wandeling dat het mogelijk is dat je er een paar mist of vermist zijn.

 

Waar ik voor gevreesd had is bewaarheid geworden
Het was al een paar jaar geleden dat we daar nog gewandeld hebben
en de familie Van Camp-Vanden Berk  heeft deze wandeling nog recentelijk
gewandeld,heeft me verteld dat er weinig van klopt ,en daarom heb ik de beschrijving
van toen maar geschrapt
Moeten we zeker opnieuw wandelen want de streek is de moeite waard

St.-Trudokerk, Eksel  waterpomp
Sint Trudo kerk van Eksel     De pomp

Teutenhuis Witters in Eksel
Teutenhuis Witters in Eksel

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
21-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kanaalpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Kanaalpad

 

Start : Sint Bavokerk te Meerhout Zittaart

Afstand : 13 km (deze 9 km)

Bewegwijzering : Houten paal met gele afgeschuinde kop met blauwe golven

GPS : N51 07.156 E5 03.174 (parking)

 http://nl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=625411

 

DE ROUTE  :

 

BESCHRIJVING: deze beschrijving dateert al van een paar jaar geleden en zou afwijkingen kunnen inhouden

 

Voor deze wandeling parkeren we in de schaduw van de lindebomen, vóór de Sint-Bavokerk te Zittaart.

We vertrekken rechtover het kerkhof, richting Steenheuvels.

Op het hoogste punt der gemeente, een vijftigtal meter verder, slaan we linksaf en blijven deze landweg volgen tot het einde.

Daar draaien we rechts; de gevolgde weg vormt de grens tussen de parochies St.-Bavo en St.- Trudo.

Aan de volgende splitsing gaan we rechtdoor tot we even vóór de begraafplaats rechts een holle weg inslaan.

Op de asfaltweg gekomen gaan we links en dan de eerste straat rechts, het gebroekte in.

We passeren de Halfwegloop en blijven de weg volgen tot we op een bepaald moment rechts een soort monument ontwaren. Het is het staartstuk van een Brits vliegtuig, dat hier in '43 neerstortte.

 

We slaan deze straat in, nemen de eerste weg rechts en komen terug op de asfaltweg Genebroek. Deze volgen we links, steken de kanaalbrug over en volgen de weg "Veedijk".

Rechts bemerken we de aloude met stro gedekte Sint-Niklaaskapel.

Achter deze kapel slaan we rechtsaf, bij de volgende splitsing links en vlak daarop rechts.

De weg daalt en draait naar links, we blijven steeds links houden bij de volgende splitsingen en komen ze voorbij de vroegere camping Montana, daarna langs het voetbalterrein van FC Heibloem

Dat ook al verdwenen is waarna we rechts het asfalt volgen.

Zo komen we op de betonnen "industrieweg".

Hier gaan we links en bemerken na een paar honderd meter een zandwegel die de bossen inloopt (rechts).

Deze weg wordt gevolgd tot we de kanaalbrug bereiken.

Deze brug wordt overgestoken en we volgen het jaagpad naast het kanaal.

We kunnen afwisselend beneden blijven of de bovenkant van de met brem begroeide berm volgen. Even vóór de boogbrug die we daarstraks overgestoken hebben, gaan we links de dreef met Amerikaanse eiken in.

Deze komt uit op de Kiezel, die we steeds in dezelfde richting volgen.

Even verder gaan we rechts de Zandstraat in, aan de viersprong draaien we links, Steen heuvels, die we volgen tot links een smal wegeltje naar de molen wordt gevolgd.

Zo komen we aan de molen.

De afstand naar het vertrekpunt is nu zeer kort.


 
de haenvense molen in Zittaart   Het albertkanaal en de windmolens van Nike

  BP factory
het spoor naast het kanaal en BP Chemicals (foto's  luc_engelen )

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
18-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Horstwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Horstwandeling

 

Start : het kasteel van Horst

Afstand : 8,5 km

Bewegwijzering : rood

GPS : N50 55.944 E4 49.959

Horststraat 28, 3220 Holsbeek

 

DE WANDELING

 

Het vertrek- en aankomstpunt van deze wandeling bevindt zich bij het kasteel van Horst te Sint-Pieters-Rode.

Vanaf het parkeerterrein volgen we de Peerse. Deze straatnaam verwyst naar een wynpers, die zich ongeveer 1 km verder zuidwaarts op de Steenberg bevond. Daar had de heer van Horst in de middeleeuwen zyn wynpers. Als herinnering hieraan werd in 1 991 by het begin van de Peerse een kleine wyngaard aangelegd.

Na 150 meter slaan we rechts een veldweg in. Aan één kant is hy afgezoomd met zomereik en waar de weg een bocht maakt, vinden we in de berm ook sleedoorn, valse; acacia, iep en braam.

In het westen kyken we uit op de dorpskern van Rode, in het zuiden tekent zich het silhouet af van een kapel onder een oude linde.

We wandelen tot aan een wegenkruispunt, gemarkeerd door een lindeboom, en kiezen de westelijke richting. We dwarsen nu de Gulden delle, een komvormig akkergebied, en steken vervolgens de Langestraat over.

We wandelen verder westwaarts tot bij het eerstvolgende kruispunt. Hier nemen we links de Putstraat.

Voorby een verlaten tuin en

 

Even verder wordt de weg een beetje hol en is de linkerberm beplant met een rij berken. Hier en daar heeft zich de bosrank genesteld. Het is een inheemse, houtige klimplant die zich rond bomen en struiken windt. In de zomer draagt hij witte, langgesteelde bloemetjes. Kruiden zijn eerder zeldzaam in  deze wegbermen. "

 

Verder wandelend komen we bij een grote tuin met een rijke verscheidenheid aan in- en uitheemse bomen. Aan de straatkant treffen we o.a. aan: esdoorn, meidoorn, wilde paardekastanje, vlier, sleedoorn, iep, zomereik, Noorse esdoorn, es, beuk, hulst hazelaar, berk, kerspruim, rode beuk, Corsikaanse den, gewone sering en Japanse sierkwee.

 

Voorbij dit miniarboretum komen we in een kleine woonkern, bestaande uit een paar huizen en enkele boerderijen.

Op de hoek van de Putstraat en de Leempoelstraat bevindt zich het Hof ten UIenberge. Zo wordt ze tenminste vermeld op een kaart van 1655, toen het nog een pachthoeve was van de norbertijnenabdij Park te Heverlee.

 

We volgen verder rechtuit de Putstraat, die opnieuw een holle weg wordt. Eerst treffen we in de bermen hier en daar een zomereik of een iepenstruweel aan. Naarmate de weg dieper wordt neemt de beplanting toe en vinden we, behalve vlier en sleedoorn, vooral hazelaar en valse acacia.

 

Voorbij een bocht krijgen we nogmaals een gezicht op de vallei van de Droge Beek en nu ook van het dorpscentrum van Kortrijk-Dutsel en van de achterliggende heuvels te Wezemaal.

De weg leidt ons langsheen een populieren plantage, akkers en enkele boomgaarden naar de Preekherenberg, een straat die we linksaf volgen. Weidse vergezichten blijven ons begeleiden.

 

We steken de Langestraat over en volgen verder de Houwaartsebaan.

Bij de wegsplitsing, 250 meter verder, bevindt zich een oude I gerestaureerde waterput. De put werd gebouwd in de 19de eeuw en voorzag de wijk van drinkwater tot omstreeks 1970. Bij deze waterput blijven we rechtdoor de Houwaartsebaan volgen. Zij leidt ons naar de vallei van de Winge en heeft zich diep ingesneden in het steilste gedeelte van de helling. Ook hier zijn de flanken van de holle weg overwegend begroeid met valse acacia.

 

In het lagere gedeelte van de vallei wandelen we voorbij enkele kleine boomgaarden. De bomen vormen in de lente grote bloementrossen die voor een kleurrijke toets in het landschap zorgen. Naast huisnummer 84 verlaten we de Houwaartsebaan en volgen rechtsaf een voetpad dat zich door weiden en akkers naar de Dries slingert. Het is een brede betonbaan, die we linksaf volgen. De straatnaam verwijst naar de dries of gemeenschappelijke weide die hier waarschijnlijk bestond in de middeleeuwen.

 

Bij de wegsplitsing nemen we rechtdoor en wandelen tot aan de toegang van het kasteeldomein Kleerbeek. Het is privé-bezit en dus niet toegankelijk voor bezoek. Een prachtige dreef, bestaande uit beuken en linden, aangeplant omstreeks 1890, leidt naar het kasteel. Van de herenwoonst zelf valt echter niets te zien. Kleerbeek, waarvan de oudste teruggevonden vermelding van 1430 dateert, was een heerlykheid die zich uitstrekte over Houwaart en Sint-Pieters-Rode.

 

We vervolgen verder de wandeling in noordelijke richting. Tweehonderd meter verder slaan we links een weg in die ons langs de voet van een heuveltje naar de Lozenhoek zal leiden. Dit heuveltje is de Steenberg, maar is beter bekend als de Peerse. Zoals reeds vermeld, bevond zich hier het pershuis van het kasteel Horst.

 

De eerste woning die we in de Lozenhoek aantreffen is het THUNENHOF. Deze hoeve dateert van 1749 maar de straatgevel werd in de 19de eeuw gecementeerd. Een paar gebouwen aan de ach- terliggende en vanaf de straat niet zichtbare binnenkoer verdwenen.

 

De naam van de hoeve gaat terug naar de 13de eeuwen verwijst naar de familie van Thunen, die alleszins verwant was met de heren van Horst en er volgens sommige auteurs zelfs kunnen mee geïdentificeerd worden.

De naam van het gehucht ,Lozenhoek, verwijst naar zijn ligging t.o.V. het dorpscentrum. "Loos" betekent zoveel als "verloren" of "afgelegen".

 

We vervolgen onze wandeling door de Lozenhoek tot aan de driesprong met de Horststraat en Luttekolen.

Hier wandelen we rechtdoor tot aan de Winge. Vanaf de brug over het riviertje krijgen we een mooi gezicht van het kasteel Horst met op de voorgrond de gelijknamige hoeve.

De stallen en de schuur van deze voormalige kasteelhoeve werden vernieuwd na een brand in 1 949.

Naast de Winge wandelen we tenslotte naar het kasteel.

Kasteel van Horst
Het kasteel van Horst

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (10 Stemmen)
08-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Irrhausen 26
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Irrhausen 26

 

Start : Aan de kerk van Irrhausen

Afstand :  6 km

Bewegwijzering : genummerde plaatjes

GPS : N50 04.824 E6 12.722

 

 

 

DE ROUTE :

 

-We starten aan de kerk van het dorpje Irrhausen en zoeken het plaatje of de nummer 26

Dat ons naar links van de kerk omhoog stuurt

-We kunnen deze wandeling ook de Mannerbachwandeling noemen omdat we

Nu al voor de eerste en niet de laatste keer dit riviertje oversteken

-Even komen we op de grote weg die we dadelijk verlaten naar rechts

-We dalen naar de vallei en de rivier,die we blijven volgen tot aan de schuilhut.

-Het water oversteken en dan komen we op de splitsing van nummers 26 en 18

-Nu volgen we de rivier en het nummer 18

-Bij de splitsing van de rivier steken we over en volgen we terug de 26

-We komen terug op de betonweg en gaan naar ons vertrekpunt

 

Irrhausen is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van het district Bitburg-Prüm. Irrhausen telt 233 inwoners

 

Irrhausen is een uitgesproken ‘groen’ dorp in het romantische Irsental, niet ver van het

‘Dal van de 1000 vlinders’.

De groene dalbodem van het Irsental wordt omzoomd door hellingen met gemengd bos. In het zuidwesten is er een opening naar het, met rond 80 hectare, kleinste beschermde natuurgebied in het Duits – Luxemburgse natuurpark: ‘Ginsterheiden in het Irsental bij Daleiden’. Op harmonische wijze gaan hier natuurlijk stromende riviertjes met aangrenzende weiden, rots- ecosystemen en laagbosgebieden in elkaar over. Tot in de 19e eeuw was Irrhausen vooral een agrarisch dorp

Irrhausen, Rheinland-Pfalz, Deutschland
Irrhausen, Rheinland-Pfalz, Deutschland

das Irsental, Fotos: CUBE

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (7 Stemmen)
07-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aubel
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Aubel

 

Abdijwandeling Val-Dieu

 

Start : De parking van de abdij  van Val-Dieu.

Afstand : 8,5 km

Bewegwijzering :

GPS : N50 41.896 E5 48.301

http://nl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=607868 


DE ROUTE :

 

Je verlaat de E40-autosnelweg via: de uitrit BattÎce en je rijdt naar deze gemeente.

In Battice sla je voorbij een tankstation rechtsaf richting Aubel.

In een afdaling neem je links de weg naar Val-Dieu. Er staat een wegwijzer.

 

Routebeschrijving

Je verlaat de abdij , steekt de brug over  de Berwinne over en neemt de 'Holiguette', een weg die omhoog loopt naar Charneux. In de eerste bocht ligt links een trap. Je loopt naar boven en komt uit op een met bomen afgeboorde weg. Daarna kom je al vlug op een weg die je volgt tot boven op de helling.

Hier ga je niet rechtsaf, maar rechtdoor. Halfweg, in de buurt van een kruisbeeld, neem je links 'la Groumette', een klein weggetje dat over enkele meters geasfalteerd is.

Ruraal landschap

Het enorme 'Croix de Charneux' staat op 'le Bois del Fiesse', een 269 m hoge heuveltop in

het glooiende landschap, waarin de boerderijen verspreid liggen tussen de velden.

Je loopt langs een sparrenbos en passeert onder het groen.

Aan een T -kruispunt neem je links, dicht bij een huis in baksteen en kalksteen uit 1767.

Wat verder zie je duidelijk de torenspits van de abdijkerk.

De route loopt naar beneden tot aan de weg naar Froidthier. Die steekje over. Je komt langs een gerestaureerd huis in natuursteen en wat verder langs een brug over de Berwinne.

Je laat vervolgens een asfaltweg links en een doodlopende weg rechts liggen en loopt door tot op de top van een heuvelrug. Aan je linkerkant zie je tegen een boom een kruisbeeld hangen.

De weg die hier vertrekt laat je links liggen en je volgt verder de weg die een bocht naar rechts maakt.

 

Opvallende gebouwen

Links, in het zeer mooie zandstenen huis met de houten vakwerkgevel, is een meubelatelier gevestigd.

Je loopt voorbij een elektriciteitscabine en ontdekt dan het kasteel van Altena (1620) met links ervan de boerderij. Een met wilgen omzoomd vijvertje herinnert eraan dat het kasteel ooit omringd was door een slotgracht. Een klein bruggetje is in de plaats gekomen van de oude ophaalbrug.

 

De massieve, vierkante donjon is opgetrokken uit zandsteen en heeft twee niveaus. Boven op de zware toren staat een met leien beklede spits. De ingang heeft de vorm van een rondboog en wijkt iets terug. Je ziet hier nog sporen van het mechanisme dat de brug bediende.

Je loopt langs een mooi huis met kruisvensters en schuin dak, en komt dan aan een T-kruising met een 'stop'. Hier neem je links, richting Aubel. Je loopt vervolgens langs het park en het kasteel van Gorhez . Dit kasteeltje werd in 1767 gerenoveerd in Lodewijk XV -stijl. De bouwstijl is klassiek, met drie verdiepingen, in witgeschilderde baksteen en kalksteen. Boven op het dak prijkt een bolvormig torentje.

Het hoofdgebouw staat met de achtergevel naar de weg gekeerd en wordt geflankeerd door een gebouw uit 1858 en een hoeve.

Het oude gerechtshof van de heerlijkheid Gorhez, een beetje verder aan de linkerkant, hing af van de abdij van Val-Dieu. Het gebouw (17de eeuw) heeft een perpendiculaire vleugel. In het verlengde ervan staan twee huizen uit dezelfde periode, opgetrokken uit ruwe, gespleten kalksteenblokken. In de gevel zitten op de benedenverdieping kruisvensters.

De schietgaten zijn nog duidelijk zichtbaar.

 

Oude landbouwbedrijven

Je vervolgt je weg naar de Emmahof-hoeve, rechts van de weg. Deze hoeve in neo- Maaslandse stijl (17 de eeuw) werd in het begin van deze eeuw gerestaureerd en uitgebreid.

De Langstraet-hoeve ligt wat verder aan de linkerkant. Je ziet eerst de achtergevel, die er heel anders uitziet dan de voorgevel. Deze hoeve in Maaslandse renaissancestijl werd gebouwd in de 17de eeuw.

De acht trayeeën worden gevormd door hoge ramen. Naast de stallen en de hooischuur staat nog een ouder vakwerkhuis in hout en leem. Boven öp de helling neem je de weg naar links. Hij loopt langs een hoeve in zandsteen (1736) met vensterlijsten in kalksteen. In de verte zie je de kerk van Aubel.

Wat verder, aan een splitsing van. de weg, zie je rechts de kasteelhoeve Donsart . Het kasteel werd vernield in 1811. De hoeve is een prachtig staaltje van Maaslandse renaissance uit 1670.

Je neemt aan de splitsing links en volgt de weg naar de Sint- Rochuskapel (1972).

Vlakbij, aan het eind van een dreef links, ligt la ferme de Petit Creft . Deze hoeve bestaat uit een hoofdgebouw met vakwerk, stallen en een hooischuur uit de 17deen 18de  eeuw.

De gebouwen van la ferme de Grand Creft , een beetje verder rechts, dateren uit 1729. Ze staan evenwijdig en de vakwerkgevels kijken uit op een binnenplaats.

De asfaltweg verandert in een stenen-en-aardeweg, die zich tussen twee hagen voortslingert naar de weg tussen Aubel en Val-Dieu. Je loopt in de richting vaq de abdij.

Je kunt ook rechtdoor de weg naar Saint- Jean-Sart nemen. Rond de imposante kerk van dit kleine dorpje vind je oude huizen, een pastorie stijl Lodewijk XVI, een kerkhof met grafstenen, versierd met wapens, een vakwerkhoeve en een oude fontein.

Je loopt dan naar beneden naar Val-Dieu en komt zo weer bij het vertrekpunt.

 

 

Het Land van Herve

is altijd een landbouwstreek geweest, vermaard voor de produktie van stroop, cider, boter en de beroemde Herve-kaas, de remoudou.

Vroeger had iedere boerderij zijn eigen boomgaard, zijn eigen gistkuip en zijn eigen strooppers.

De stroop wordt gemaakt van gekookt en gezuiverd appel- en peresap, zonder enige toevoeging van suiker. De verhouding is drie peren voor één appel. Voor één kilo stroop heb je zeven tot acht kilo vruchten nodig.

De produktie verloopt in vier fasen: het koken van de vruchten, eerst snel en dan verder op een laag vuurtje, gebeurt in een grote ketel en duurt een hele nacht; door het persen wordt het vruchtvlees gescheiden van het sap; het zuiveren heeft plaats na enkele uren koken op een heet vuur; de vloeistof verandert langzaam aan in een dikke stroop, die wordt afgekoeld in een koelkuip en ten slotte in potten wordt gegoten.

Voor het maken van cider zijn alleen appelen nodig. Ze worden geplet in kuipen en vervolgens in een pers gegoten. Het sap wordt opgevangen in tonnen en begint zeer snel te gisten. Een eerste aftapping na een periode die varieert van twee tot acht dagen, geeft een heldere, nog zoete cider. Na enkele weken verkrijg je een drank met een alcoholgehalte van vier tot zeven graden.

Iedereen kent, hetzij uit eigen ervaring hetzij uit verhalen, de beroemde remoudou, in zachte of pikante versie. De oorsprong van deze kaas ligt in de 15de of 16de eeuw. De melk stremt op een temperatuur van 32 tot 35 graden en wordt in een gietvorm met gaten gegoten, zodat de melkwei kan wegvloeien. De nog zachte kazen gaan dan naar een uitlekinstallatie, waar ze gedurende twee of drie dagen regelmatig worden gekneed en omgedraaid. Op die manier worden ze hard en stevig. De volgende operatie, het zouten, gebeurt met grof zout en wordt enkele dagen herhaa1d. De kazen blijven zowat twee weken in de droogkamer~. Daarna gaan ze naar een donkere kelder om te rijpen. Hier krijgen ze hun bruinachtige kleur. Het opperste genot voor kenners is een remoudou-kaas met daarbij een boterham met stroop.

 
Abdij van Val-Dieu     La cour intérieure de l'abbaye de Val Dieu

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
04-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thuin
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Thuin

Langs de Biesmelle

 

Start : Place du Chapitre

Afstand : 5.5 km

Bewegwijzering : Blauwe rechthoekjes

GPS : N50 20.377 E4 17.219

 

 

DE ROUTE :

 

Thuin

is een historische vestingstad ten zuidwesten van Charleroi in de Belgische provincie Henegouwen. Thuin is de hoofdplaats van het arrondissement Thuin en ligt in de historische streek Thudinië. De stad telt ruim 14.500 inwoners.

 

De stad werd gebouwd op een heuvel die de Samber en de Biesmelle scheidt. De ligging is daarom bijzonder mooi.

Thuin is een heel oude stad. Een Gallo-romeinse begraafplaats, ontdekt in de wijk Petit Paradis, bewijst de Romeinse aanwezigheid in de 2e en 3e eeuw. Onder de naam Tudinium Castellum wordt ze voor het eerst vermeld in de 9e eeuw, als eigendom van de abdij van Lobbes: de versterkte bovenstad diende in tijden van nood als vluchtoord voor de monniken, en ze bleef dan ook nauw verbonden met de geschiedenis van de abdij.

 

De stad is verdeeld in 'la Ville-Haute' en 'la Ville-Basse': de bovenstad en de benedenstad. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn de stadswallen (met Notgertoren) en het belfort uit de 17e en 18e eeuw (vroeger de toren van de collegiale kerk).

 

Het belfort staat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

 

De spantôles, een soort biscuits, is de lokale specialiteit van Thuin. De lekkernij kreeg haar naam van La Spantôle, een kanon (te zien in de rue Alphonse-Liégeois) dat door de inwoners in 1654 zou buitgemaakt zijn op de troepen van Condée, toen in dienst van de Spaanse koning

 

De derde zondag van mei wordt in Thuin de militaire mars ter ere van de heilige Rochus gehouden. Dit folkloristische gebeuren vindt zijn oorsprong in 1654, toen de stad belegerd werd door de Spanjaarden, en op wonderbaarlijke wijze van hongersnood en ziekte gered zou zijn door de heilige Rochus, beschermheilige van de melaatsen.

 

hangende tuinen

De gedichten van de schrijver uit Thuin, Mathieu Anciaux, die schreef onder het pseudoniem "Jean de la Biesmelle", bevestigen wat destijds de pracht en praal van de hangende tuinen van Thuin moet zijn geweest : "de in terrassen aangelegde tuinen, die trapsgewijs als een waterval op de heuvels lagen, boden, van de rivier tot aan de hemel, hun manden vol planten, vruchten en bloemen"


Thuin en de hangende tuinen
Entrée du  bois du Grand Bon Dieu
Ingang van bois du grond bon Dieu

De Samber en de Biesmelle

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trappistinnenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Trappistinnenpad

 

Start : Ingang domein “ de poppelaer”

 

Afstand : 17 km of 2 kortere lussen

-9 km met vertrek in Brecht

-10,5 km met vertrek in Sint Job in ‘t Goor

 

Bewegwijzering : Groene merktekens

 

GPS : N51 19.685 E4 38.200

De Poppelaer, vraagstraat

Sint Job in ‘t Goor

 

 

DE ROUTE :

 

De Brechtse Heide

is een zeer uitgestrekt gebied van bijna 1800 ha dat beschermd is als landschap. Je vindt er bos, zandwegen, vennen en landbouwvelden doorkruist door tal van bomenrijen. Het strekt zich uit over de gemeenten Brecht, Malle, Schilde en Zoersel.

 

In de Brechtse Heide kan je gaan wandelen, fietsen en paardrijden. Het is er fijn vertoeven. Je kan er volop genieten van de rust en de natuur.

Door de afwisseling van bos, vennen en landbouwgronden voelen een heel aantal soorten vogels (± 170) en planten (± 400) zich er thuis. Je vindt er bijvoorbeeld akkervogels als patrijs, fazant, velduil en een tal van zangvogels zoals nachtegaal. Langs de velden kan je fluitekruit, zevenblad, wilde peen, enkelwortel opmerken. Struikheide en dopheide zijn natuurlijk ook te vinden in de Brechtse heide.

 

De waarde van het gebied bestaat vooral uit de uitgestrektheid, de verlatenheid en de weidevennen. In afwachting van het verzamelen van gegevens op het gebied van planten, zoogdieren, insecten (libellen !) en amfibieën geven we een beeld van de vogelrijkdom, toch wel de grootste blikvanger van het gebied:

 

De Kooldries

dankt zijn ontstaan aan de graafwerken van het kanaal Dessel-Schoten in de 19de eeuw. Tijdens het graven werden namenlijk omvangrijke kleilagen ontdekt. Heel wat steenfabrieken probeerden deze "Klei van Rijkevorsel" te exploiteren.

 

Eén van die steenfabrieken was gevestigd ten noorden van de Kooldries. In de jaren '50 moest de fabriek echter haar deuren sluiten omdat de kleilagen in Brecht te dun en ondiep waren. Dat kan je nu nog zien aan de onregelmatige vormen van de kleiputten.

 

De Poppelaer - Brecht

Kempens Landschap verwierf dit domein in februari 1999. Na goedkeuring van het beheersplan door ANB en Onroerend Erfgoed, heeft Kempens Landschap een beheersovereenkomst gesloten met de gemeente Brecht. Die doet op haar beurt voor de uitvoering van bepaalde werken een beroep op verschillende andere, locale organisaties.    

Karakteristieken

De Poppelaer is een uniek gebied dat rechtstreeks toegang biedt tot de Brechtse Heide. Dat is een geklasseerd gebied met een grote landschappelijke en natuurlijke waarde. 

 
Het Klooster                       De Brechtse hei

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (12 Stemmen)
03-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandelroute Visdonk
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Wandelroute "Visdonk"

 

Start : Theehuis Visdonk

Afstand: 8,8 km

Bewegwijzering :

GPS : N51 30.751 E4 29.406

Theehuis Visdonk 

Dennescheerderdreef 11 

4707 PK Roosendaal


De GPS route op :http://nl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=603611 

 

Plaatsen:

 * Theehuis Visdonk

 * Manege Visdonk

 * Rozenven

 

DE ROUTE :

De wandeling van circa 9 km kan gestart worden bij het Theehuis Visdonk of halverwege de route bij het rozenven.

Op beide startpunten is een auto parking aanwezig.

 

De wandeling loopt door bossen en weilanden, langs vennen, een hertenkamp en trimbaan met oefen toestellen.

Ook kan u de hond meenemen tijdens uw wandeling

 

Nispen is een dorp binnen de gemeente Roosendaal, in de provincie Noord-Brabant. Het dorp telde in 2004 circa 1.500 inwoners.

 

Nispen is een oude plaats, in 1157 wordt het als kerkdorp vermeld onder de naam Nisipa. Het wordt genoemd in een oorkonde die een schenking van diverse goederen van Arnulfus de Brabander aan de abdij van Tongerlo bevestigde. De plaats was tevens de zetel van de parochie Nispen, deze was onder meer uitgestrekt over de plaatsen Kalmthout, Essen, Nieuwmoer, Achterbroek en Wildert in het huidige België en Nispen, Roosendaal en Zegge in het huidige Nederland.

 

De plaatsnaam Nispen is waarschijnlijk ontleend aan de betekenis watertje door een laaggelegen land of in het water stekend land. Er wordt echter ook wel gezegd, dat het ontleend is aan de betekenis het heilzame water of het geneeskrachtige water.

In het dorp bevindt zich de Molen van Aerden, een beltmolen met een uniek zelfzwichtingssysteem. Deze molen heeft geen zeilen, maar kleppen op de wieken.

 

Routebeschrijving Wandelroute "Visdonk"

1. Verlaat de parkeerplaats voor Theehuis Visdonk en ga RA ( Dennescheerderdreef).

2. RD de verharde weg ( Rozenvendreef) oversteken.

3. De weg volgen, na de bocht rechtdoor ( Marterdreef).

4. Na de manege het eerste zandpad RA( Vossendreef).

5. Bij de verharde weg LA ( Visdonkseweg).

6. Deze volgen tot in de bocht.

7. 1e wandelpad LA.

8. Einde wandelpad RA (Marterdreef).

9. Deze volgen tot aan verharde weg.

10. LA ( Boswachterdreef).

11. In de bocht LA de parkeerplaats op.

12. RD het bos in.

13. Het wandelpad blijven volgen.

14. Na de S-bocht RA de heide op.

15. Bij verharde weg RA (Rozenvendreef).

16. Meteen LA het bos in

17. Dit pad volgen tot aan de T splitsing.

18. Bij T-splitsing LA en meteen weer RA

19. Dit pad rond het Rozenven volgen.

20. Bij de kruising RA

21. RA langs weiland af. Paadje blijven volgen

22. Bij verharde weg LA ( Nederheide).

23. Deze weg blijven volgen tot voorbij de T-splitsing.

24. Bij de schuine T-splitsing met zandpad RA.

25. Op het einde RA ( Snollenvendreef).

26. Deze gaat na de bocht over in de Kattevendreef

27. Bij de kruising met de verharde weg ( Katteven) LA ( Bosmierdreef).

28. Vanaf hier kunt u rechtdoor richting Theehuis Visdonk lopen

 of door het bos teruglopen

't theehuisje
't theehuisje  foto : Cynthiatjuh

WinterserieAudax15februari2009012.jpg image by tinykouters
Visdonk

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
30-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neidenbach N1
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Neidenbach N1

 

Start : aan hotel Schneeberg

Afstand : 9 km

Bewegwijzering : plaatjes met N1 op

GPS : N50 05.593 E6 33.913

Sankt-Thomaser-Straße 3

54657 Neidenbach, Eifelkreis-Bitburg-Prüm, Germany

 

DE ROUTE :

 

Neidenbach is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van het district Bitburg-Prüm. Neidenbach telt 899 inwoners

 

Ligging:

Ongeveer 15 km ten zuiden van Prüm ligt Neidenbach.

Rustig gelegen met beperkte inkoopmogelijkheden.

Rond Neidenbach treft u een prachtig decor van bossen en wandelpaden aan

Neidenbach
Typich Reinlandse kapel
 
Erntehof, Hawk Battery Balesfeld      Der Waldecken bei Neuheilenbach

 
Erntehof, Gemeinde Neidenbach        Erntehof  de bossen

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
28-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Durbuy
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Durbuy

 

Start : Durbuy

Afstand: 6 km

Bewegwijzering : Groen

GPS : N 50.351106   -   E 5.462616

 

DE ROUTE :

 

Een vrij korte ( 5,5 km ) maar zeer mooie wandeling die je van Durbuy langs de oever van de Ourthe naar Bohon brengt,en dan weer afdalen naar Durbuy langs een weg door het bos.

 

Van in het centrum van Durbuy wandel je richting de hoge rotsen en de fonteinen naar het wandelpad waar je op deze wandeling komt.

 

Het is bijna volledig geasfalteerd en dus heel goed te doen met een kinderbuggy, enkel het laatste stukje om terug naar Durbuy te gaan is modderig na regen. Echt een heel aangename wandeling om te doen met kids.

 

In het centrum van Durbuy kun je nog wat gezellig verder wandelen en een terrasje doen

 

Durbuy

 

Durbuy is een van de bekendste vakantieplaatsjes van de toeristische Ardennen en noemt zichzelf graag het kleinste stadje ter wereld. Het ligt in het noordwesten van de provincie Luxemburg, aan een fraai stuk van de Midden-Ourthe. Het wordt beheerst door een kasteel (dat niet kan worden bezocht) en een van de mooiste geplooide rotsen van het land. Le Vieux Durbuy, het oude stadsdeel, is op een voorbeeldige manier bewaard gebleven en is een kuiering waard. Maar ook de omgeving, een overgangsgebied tussen Condroz en Ardennen, is een aantrekkelijk wandelgebied.

 

Landschappen van de Midden-Ourthe

 

De Ourthe is een van de bekendste Ardense rivieren. Ze ontstaat uit de samenvloeiing van de Oostelijke en de Westelijke Ourthe en kronkelt dan 115 km lang door de Ardennen, de Famenne en de Condroz, naar haar eindpunt in Luik, waar ze uitmondt in de Maas. De bovenloop, ongeveer tot in La Roche-en-Ardenne, is qua landschapsschoon subliem. In haar middenloop kabbelt de rivier een stuk rustiger door het noordwesten van de provincie Luxemburg, langs bekende toeristenstadjes als Durbuy, Barvaux en Bomal.



Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (13 Stemmen)
19-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Torreelenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Torreelenpad

 

 

Start : Kasteel van Beauvoorde

Afstand : 12 km

Bewegwijzering : geen

GPS : N51 00.934 E2 39.367

 

DE ROUTE :

-Stappen langs het Torreelenpad

-Met de kerktoren van Houtem als baken

-Door het weidse land van Bachten de kupe

-terug naar Beauvoorde

 

De Torreelen

De Torreelen was in vroeger tijden een van de drie leenhoven van de burcht van Veurne. Nog in de eerste helft van de 17 de eeuw was het een groot kasteel, dat in 1640 door de bliksem werd getroffen en afbrandde. Er bleven nog wel een aantal muren en drie forse torens overeind die men zo goed en zo kwaad als het ging inrichtte als hoeve. Twee van de drie torens bleven tot op vandaag bewaard, weliswaar in een verlaagde vorm, want in de Eerste Wereldoorlog verdween hun bovendeel.

De Torreelen staat op een terp en is omringd door een driedubbele omwalling:

een eerste rond de 'upperhof met het woonhuis,

een tweede rond de 'nederhof met schuur en stallingen

en ten slotte een derde omwalling die het hele domein omsluit, weiden en boomgaard incluis. Op de gevel hangt een groot, houten kruis, bedoeld om de pest buiten te houden.

Het hoevekasteel kan men niet bezoeken, maar het is goed zichtbaar vanop de wandelweg.

 

Bachten de Kupe

Als men zegt: 'Hij is van Bachten de Kupe', dan klinkt dat nogal ongunstig; men wil ermee zeggen dat de betrokken persoon een boertje is, niet veel opvoeding en ontwikkeling heeft.

Daarmee wordt de oude, middeleeuwse benaming van de Bachten-de-Kupenaren wel heel veel geweld aangedaan. Toen werd het land Kerlingaland genoemd, en de bewoners ervan 'kerels' (van het Oudsaksische woord 'ceorl'), wat 'vrij man' betekent.

Iemand van Bachten de Kupe is dus, in de oude, edele betekenis, een 'vrij man'.

Maar hoe zit het met de benaming 'Bachten de Kupe' zelf?

Wie twee woorden West-Vlaams kent, weet dat 'bachten' gelijkstaat met 'achter' en dat 'kupe' wil zeggen: 'kuip'.

Bachten de Kupe staat dus voor 'achter de kuip'.

Met 'kuip' bedoelt men de Yzer. Bachten de Kupe is bijgevolg het land tussen de Yzer, de Franse grens en de Noordzee.

 

Kasteel Beauvoorde is een van de best bewaarde geheimen in de Westhoek. Het kasteel is gelegen in het dorpje Wulveringem, nabij Veurne. Het kasteel ontstond wellicht in de 12de eeuw en werd rond 1600 grondig verbouwd door hoogbaljuw Jacob de Bryarde. In 1573 werd de naam Beauvoorde geïntroduceerd, naar analogie met een landgoed in het grensgebied met Noord-Frankrijk van de eigenaars. Het kasteel bleef eigendom van de familie de Bryarde tot 1838.

 
Kasteel van Beauvoorde          Zicht op het dorp

  The Castle Avenue (Kasteellaan)
Pastorie van Houtem       Kasteellaan

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
17-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pereboomsgatroute
Klik op de afbeelding om de link te volgen







 

Pereboomsgatroute

 

Start : Heilig Hartkerk, Moerbeke-Waas

Afstand : 15 km – verkorting 6 km

Bewegwijzering : paaltjes met zeshoekig bordje met de naam van de route

GPS :  N51 12.079 E3 56.295

Kruisstraat • 9180 Moerbeke-Waas

 

DE ROUTE :

 

Ten noorden van de N49/E34 start aan de kerk op de wijk Kruisstraat een natuurwandelpad dat u langs de kreken tot in de wijk Koewacht brengt. Dit Provinciaal wandelpad werd geopend op 9 oktober 2004.

 

• Wegen: eerste deel onverhard, tweede deel gedeeltelijk verhard

Blikvangers op deze wandeling zijn zonder twijfel de Grote Kreek en de Pereboomsgatkreek in het noorden van het Waasland.

Beide kreken vormen een oase van rust met schitterende fauna en flora.

Het tweede deel van de route voert je langs Koewacht, een gehucht op het grondgebied van drie verschillende gemeenten.

 

Het Pereboomsgat en de Grote Kreek in Moerbeke zijn overblijfselen van grote overstromingen tijdens de middeleeuwen. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog gebruikten de Spanjaarden deze kreken als transportader naar hun forten. Nu gaat het er veel vredelievender aan toe en zijn de kreken een oase van rust, met een schitterende fauna en flora.

 

Moerbeke is in de omstreken vooral bekend om zijn suikerfabriek, die deel uitmaakt van de groep Iscal Sugar. Op tweede kerstdag 2007 kondigde het bedrijf echter aan dat het de vestiging in Moerbeke-Waas sluit.[1]

 

De officieuze naam "Moerbeke-Waas" wordt soms gebruikt om onderscheid te maken met het andere Moerbeke, deelgemeente van Geraardsbergen

 

Moerbeke-Waas is een karakteristieke landelijke gemeente. In het zuidelijke deel van de gemeente, onder de Moervaart, bestaat het landschap uit meersen, ingedeeld in akkers die afgezoomd worden door typische rijen van canadapopulieren. Boven de Moervaart ligt een zandrug, die tussen de naaldbossen ruimte biedt aan het unieke natuurdomein Heidebos, dat zich uitstrekt over Moerbeke en Wachtebeke. Noordelijker (boven de Expresweg Antwerpen-Knokke) bestaat het landschap uit uitgestrekte polders met twee kreken, de Grote Kreek en het Pereboomsgat.






  
De Grote kreek                                      Moerspuipolder (Zuiddorpe)

   
Grenspaal 292                                        the borderline (Moerbeke)

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (9 Stemmen)
14-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Rosdelroute
Klik op de afbeelding om de link te volgen







De Rosdelroute

 

Start :Aan de tuinen van Hoegaarden

Afstand : 12km

Bewegwijzering : rode kleur

GPS : N50 46.394 E4 53.294

Houtmarkt 1 Hoegaarden

 

DE ROUTE :

 

Rosdel-Schoorbroekwandeling

 

7 km - 9 km - 12 km

 

De aardgas-natuurwandeling van 9 km is te herkennen aan het blauwe aardgas vlammetje.

Halverwege kan de wandeling utigebreid worden (12 km) met de extra lus rond de bovenloop van de Schoorbroekbeek.

De extra wandellus is aangegeven met rode vierkantjes.

 

De kortere wandeling van 7 km is aangeduid door wegwijzers met groene ruitjes.

Deze wandeling loopt gedeeltelijk parallel met de aardgaswandeling, maar wijkt op een bepaald af en loopt dan dwars doorheen het begrazingsraster over ongebaande paden.

Deze laatste (kortere) wandeling is niet aan te raden voor wandelaars met kinderwagens

 

De wandelroute gaat rakelinks langs schattige dorpjes zoals

Het één straat grote gehucht Nerm en het dorpje L’Ecluse,net over de taalgrens

 

Rosdel :

Tussen Hoegaarden en l’Ecluse-Beauvechain slingert zich een prachtig valleigebied met steile flanken waar de kalkrijke Gobertangesteen dagzoomt. Dankzij de inzet van Natuurpunt Velpe-Mene kwamen de Schoorbroekbeekvallei en haar flanken ecologisch versterkt uit een grootschalige ruilverkaveling. Het natuurgebied Rosdel en Schoorbroekvallei vormen nu een aaneengesloten eenheid natuur in een weids akkerlandschap. Deze flanken zijn ondertussen uitgegroeid tot soortenrijke en structuurrijke graslanden met vele kalkminnende soorten zoals marjolein, borstelkrans en donderkruid.

 
De brouwerij                                    het gehucht Nerm

 
de suikerbietenoogst                      de wandelweg 

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
10-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bolderberg
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Bolderberg

 

Start: Aan domein “Bovy”

Afstand : 8,2 km

Bewegwijzering : Oranje markering

GPS : N50 59.230 E5 16.311

Galgeneinde 22,Heusden-Zolder

 

 

DE ROUTE :

 

Er zijn verschillende routes die allemaal vertrekken aan domein Bovy

 

-2,6 km -- groen

-4,5 km -- geel

-5,0 km -- blauw

-8,2 km – oranje

-10,5 km - rood

 

Je wandeld over zand,langs vijvers en door bossen en hei.

Bij regenweer best waterdichte laarzen aan

 

Op wandel in BOLDERBERG-VIVERSEL vang je glimpen op van een eeuwenoud verleden.

In het natuurrijke gebied van Heusden-Zolder en Viversel zie je vooral veel water en wandel je van het ene kasteel naar het andere

 

Het landgoed van kasteel Terlaemen bestaat uit dennenbossen, heide en véél vijvers. Vanaf de zestiende eeuw werden die gebruikt voor de viskweek: jonge karpers, besteld door de Russische tsaren, werden per trein naar Sint-Petersburg vervoerd.

Ook Kasteel Vogelsanck spreekt tot de verbeelding: het landgoed werd in meer dan duizend jaar tijd slechts één keer verkocht.

Tot op vandaag wordt het bewoond door baron de Villenfagne de Vogelsanck : en du Saint-Empire. :

 

Route:

voor de vijvers en het  kasteel van Terlaemen neem je de blauwe of rode wandel route,

voor het kasteeldomein van Vogelsanck de gele, blauwe of rode route.

 

Paradijsje voor kinderen

Het Domein Bovy, vertrekpunt voor de wandelingen langs Bolderberg en Viversel, is een uitgestrekt park van 34 ha. Rond deze 18de-eeuwse hoeve liggen speelterreinen en wandelpaadjes voor de

kleintjes.

 De rozentuin, het kabouterpad, de bijenhal en de dierenweide vinden ze vast sprookjesachtig.

In Brasserie De Schuur kun je terecht voor lekkere snacks, en in het Pannenkoekenhuis... jawel! : Brasserie de Schuur en het Pannenkoekenhuis zijn van 1 november tot en met 30 april open op

zon- en feestdagen. Domein Bovy, Galgeneinde 22, i 3550 Heusden-Zolder.

 

Trendy eetcafé

Eén van de meest trendy adressen in MiddenLimburg is De Spork, een eetcafé waar je geregeld

BV's en sportlui aantreft. De inrichting is gezellig rommelig, met houten vloeren, retro accessoires en een leuvense stoof. Voor de heerlijke Franse en Italiaanse keuken betaal je wel

een tikje meer dan in de doorsnee brasserie.

 

Route: even afwijken van de oranje wandelroute die langs Viversel gaat.

De Spork Foodcafé, Gildestraat 1, Heusden- : Zolder, 011-42 4161, www.spork.be.

 

De Kluizenaarskapel

Bovenop de Bolderberg staat een kluizenaarskapel: een heerlijke plek om je even: te bezinnen.

Z'n geschiedenis gaat terug tot 1627. Tot 1880 woonden er kluizenaars in totale afzondering.

Enkele jaren geleden werd de Kluis helemaal vernieuwd, sinds 2005 woont er weer een echte kluizenaar.

Al heeft die anno 2008 wél water en elektriciteit...

 

Route: neem de blauwe, gele of rode route om de Kluis te passeren


Bolderberg


Domein Bovy

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (4 Stemmen)
06-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Malpertuuspad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Malpertuuspad

 

Start : aan de kerk van Geel-Bel

Afstand : 7 km

Bewegwijzering : Oranje pijl

GPS : N51 09.761 E5 03.841


Horeca : 'T Belshof en De kleine Volmolen

 

DE ROUTE :

DE LEGENDE VAN MALPERTUUS

In de tijd van het Middelnederlands dierenepos, toen de dieren nog spraken, leefde Reinaert de Vos. Reinaert had meer dan één hol, maar de woonst, die hij" Malpertuus" heette, was veruit zijn zekerste schuilplaats. Daar stak hij zich weg bij harde wintertijden en bij slechte dagen wanneer hij zelf opgejaagd werd; dan kroop hij in het donkerste hol van zijn kasteel Malpertuus; daar waren holen en gangen en gaten, diep en donker, lang en smal, waarvan alleen Reinaert al de in- en uitgangen kende en ze bij nood van binnen uit met zand of plaggen dichtscharrelde. Vanuit dat kasteel Malpertuus plande hij al zijn rooftochten of speelde hij zijn parten aan de andere dieren, 't zij vriend of vijand.

Toen koning Nobel, de leeuw, eens een rijksdag hield, kloegen alle dieren hem aan, Isegrim de wolf, Bruin de beer, Tybaert de kater, Cuwaert de haas, Canteclaer de haan, Belijn het schaap of de ram, Pancer de bever, Tiecelijn de raaf, Rosseelde de eekhoorn, Bruneel de ezel, Boreel de stier en vele anderen; alleen Grimbert de das verdedigde Reinaert die tot de galg veroordeeld werd. Maar Reinaert praatte en loog zodanig dat Koning Nobel hem vrijsprak en Reinaerts grootste vijanden, Bruin de beer en Isegrim de wolf, zwaar liet straffen. Reinaert beloofde als pelgrim naar Rome te trekken en sloot zijn kasteel Malpertuus af.

Het Malpertuus hier te Bel is, evenzeer als het hol van de vos, in een zandduin ingegraven. Er is een eet- en slaapzaal voor jeugdgroepen. Het heeft zijn naam gegeven aan de omliggende bossen, waar Reinaert nog regelmatig verblijft. :

Op het hoogste punt van het duin is er een breed vergezicht te bewonderen, met als middenpunt de koolmijn van Beringen en met vooraan de kerken van Hulsen en Olmen en uiterst rechts Meerhout. Geel ligt achter de dennebossen verborgen.

En als het misschien wat laat is geworden, hoed u voor …..


Malpertuus is afgeleid van het Frans mal pertuis, wat betekent slecht gat, moeilijk neembaar slot.


Kerk Geel Bel  Belse bossen in het ochtendgloren
De kerk van Geel-Bel                  De Belse Bossen



geel-bel- malpertuuspad (10) (Small)
De kapucinenberg

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
03-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Budel-Dorplein
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Budel-Dorplein

 

Start :Budel-Dorplein

Afstand : 9 km

Bewegwijzering :

GPS : N51 14.241 E5 34.711

 

 

DE ROUTE :

 

Budel-Dorplein is een dorp in de gemeente Cranendonck in Nederland met ongeveer 1500 inwoners. Het is ontstaan toen de fabrikantenfamilie Dor omstreeks 1892 een zinkfabriek bouwde in het vennengebied tussen Budel en Weert. In de omgeving van de fabriek lieten de Dors huizen en voorzieningen voor de arbeiders bouwen.

 

Begin 1892 wilden enkele Belgen een Zinkfabriek stichten in België.

Omdat ze daar, in de omgeving van Luik, geen toestemming kregen zochten ze hun heil in Nederland. Het waren de heren Lucien en Emile Dor en Francois Sepulchre, alledrie uit de omgeving van Luik.

 

In eerste instantie probeerden ze uit te wijken naar Weert, maar daar kregen ze ook geen toestemming. Grenzend aan Weert lag echter de gemeente Budel, een agrarische gemeenschap met weinig economisch perspectief.

Op 7 juli 1892 kochten zij van de gemeente Budel ongeveer 628 hectare grond. Het gebied lag tussen de spoorlijn Antwerpen-München-Gladbach en de Zuid-Willemsvaart. Deze spoor- en waterweg vormden een onmisbare schakel in de aan- en afvoer van grondstoffen (zinkerts, steenkool, bouwmaterialen) en gerede producten.

 

Op 14 september 1892 vond de officiële oprichting plaats van de Kempensche Zinkfabriek.

Het moerassige terrein werd gedraineerd. De grote vennen, zoals het Ringelsven, bleven bestaan om als koelreservoirs te kunnen dienen. Er werd een dijk aangelegd, waarop later de trein naar Budel-Schoot zou rijden. Ook werd een haven aangelegd, die gereed was in 1896. Smalspoorlijnen vormden de verbinding met het kanaal en het station in Budel-Schoot. Dit maakten het vervoer mogelijk van zowel producten als personeel. De wegen werden met de bij de zinkwinning vrijkomende zinkassen (sintels genoemd) verhard.

budel-dorplein huis bij de zinkfabriek   

 
de zinkfabriek                             Oorlogsmomnument Eregraven

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
30-09-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deudesfeld
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Deudesfeld

 

Start : Aan de kerk in Deudesfeld

Afstand : 8 km

Bewegwijzeing : Bordjes met het nummer 3

GPS : N50 06.213 E6 43.818

 

DE ROUTE:


Rundweg 3 (8,5 km)

Deudesfeld - Jungenland - Landesblick (AT) - Meerfelder Maar - Meerfeld - Deudesfeld


 

In het land van de Vulkan-Maare, tussen Daun en Manderscheid, in het romantische natuurpark van de Zuid-Eifel, ligt het vakantiedorp Deudesfeld .  Deudesfeld is omgeven door oude loof- en naaldwouden en biedt vele mogelijkheden met onder meer wandelingen naar de Eifelmaare en naar  oude burchtruïnes. Indien u graag gaat zwemmen dan vindt u in de nabije omgeving in Manderscheid een verwarmd zwembad met grote ligweide.  In de zuivere en kruidige eifellucht vindt u in ons landelijk vakantieoord, ver van de drukte en het lawaai, verpozing en diverse mogelijkheden om de vrije tijd door te brengen zoals tennisbanen, een trimbaan en alles wat de vakantieganger nodig heeft.

Het Meerfelder Maar is tussen de 80.000 en 30.000 jaar geleden ontstaan, maar de precieze ouderdom is moeilijk vast te stellen. In 1978 werd de bodem van het meer onderzocht en er zijn talrijke boringen gedaan in het maar. Het maar is ontstaan door een freatomagmatische explosie, waarbij heet opstijgend magma in contact kwam met grote hoeveelheden water. Door de explosie is een krater ontstaan die zich nadien vulde met regenwater. Omdat de bodem van het ontstane meer, bestaand uit stollingsgesteente ondoordringbaar is, blijft het water erin staan. Door onderzoek heeft men vastgesteld dat de vulkaanpijp zich ongeveer 2 tot 6 kilometer in de ondergrond onder het Meerfelder Maar bevindt.



Wij hebben gelogeerd in :
http://www.hotelzurpost-deudesfeld.de/

 
Deudesfeld

 
Meerfeld der Maar

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
26-09-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deigné
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Deigné

 

Start : Aan de kerk van St Jozef te Deigné

Afstand : Afstand 12,5 km; 8 km enkel zuidelijke lus, 4,5 km wanneer enkel de noordelijke
Bewegwijzering : Geen; de wandeltocht valt echter bijna overal samen met gedeelten van andere bewegwijzerde trajecten

GPS :

Deigné ligt circa 15 km onder Luik, dicht bij de E25, afrit 45 (via Louveigné) of 46 (Remouchamps).

 

DE ROUTE :
De volledige routebeschrijving op :
http://www.wandelenpasar.be/kaartpdf/WAND114_nl.pdf

Gemeente Aywaille (Provincie Luik)  Condroz
In een weelderige vallei tussen twee hellingen strekt het dorp zich op het ritme van de reliëfverschillen rond de kerk en het plein uit. Deigné is omgeven door omhaagde velden en beboste hellingen waarop zich de befaamde grenspalen van Stavelot bevinden. Het straatbeeld wordt bepaald door de telkens anders georiënteerde woonvolumes en daken van de huizen, en door de weggetjes die door het dorp slingeren. De huizen zijn bijna allemaal gerenoveerd, wat erop wijst dat de bewoners hun patrimonium en het landelijke karakter van het dorp willen in stand houden. De kern van het dorp wordt gevormd door stenen, meestal halfopen boerderijtjes, die doorgaans uit de 18de eeuw dateren.

 

Deigné, Mooiste Dorp in Wallonië, is een landelijk plaatsje met huizen in kalk- en zandsteen waarvan de meeste in de 18de eeuw werden opgetrokken. De huizen liggen gegroepeerd rond de kerk en het met een fontein opgesmukte plein, en vormen een merkwaardig homogeen geheel.

 

In 1975 kreeg Deigné een prijs vanwege de Commissie van Architecturaal Patrimonium van de Raad van Europa.

 

De laatste titel die het dorpje in ontvangst mocht nemen was die van Mooiste Dorp in Wallonië met een ontdekkingswandeling doorheen het dorp en de omgeving.

 

Op een steenworp van het dorp, in het safaripark "Monde Sauvage" kan u te voet, per treintje of met de wagen verschillende dieren ontdekken die bijna helemaal vrij rondlopen op de uitgestrekte beboste en groene terreinen. Om de kinderen te animeren zijn er een miniboerderijtje, een speeltuin en een 3D-filmzaal.

 

De cafetaria en het restaurant liggen naast een exotische volière zodat u bij uw snack of verfrissing in een originele omgeving vertoeft.


de dorpstraat

foto.zita.be

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
15-09-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tourinnes-la-Grosse
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Tourinnes-la-Grosse

 

   

Start : église Saint-Martin in Tourinnes-la-Grosse. Parking in de omgeving.

Afstand: 9,5 km.

Bewegwijzering: geen.

GPS :

 

 

Wandeling door de bosrijke vallei van de Mille, aan de rand van het Meerdael bos. De charme van zijn middeleeuwse kerk, de pittoreske dorpssfeer en de gastvrijheid van zijn inwoners zijn drie grote troeven van Tourinnes-la-Grosse. 

 

Aard van de weg: voornamelijk verharde (geplaveide) en steenpaden

 

DE ROUTE :

 

Tegenover de kerk van Saint-Martin , op de place Saint Martin, neem je links de rue de la Bruyère Saint-Martin. Voorbij het kruisbeeld neem je de geplaveide weg naar beneden. Bij de Y-splitsing ga je links. Wanneer je beneden komt, neem je rechts de rue du Moulin. Neem vervolgens links de rue des Brasseries. Enkele tientallen meter verderop steek je de Mille  rivier over.

 

 De weg gaat over in een veldweg. Die loopt via de heuvel omhoog tot het gehucht Saint-Corneille. Even hogerop gaat de aarden weg weer over in een asfaltweg. Loop de eerste zijweg rechts van de rue Saint-Corneille voorbij, maar neem de tweede. Die doorkruist het gelijknamige gehucht. Hij wordt gevolgd door een nieuwe geplaveide veldweg. Bij de Y-splitsing wandel je links in de rue Des Boeufs. Loop tot de volgende splitsing met een scherpe hoek. Je bent nu slechts enkele passen verwijderd van de ingang van de voormalige abdij van Valduc , en de vroegere hoeve van de abdij die nog steeds te zien is, naast de abdij.

 

 Bij de splitsing met de scherpe hoek neem je rechts de weg omhoog. Bij de volgende Y-splitsing ga je rechts. Het Meerdael bos ligt links van je. Het volgende kruispunt wordt gedomineerd door de hoeve ferme des Biches .

 

 Ga rechtdoor. Op een bepaald moment loop je langs de rand van het bos. Voorbij het bos loop je verder langs een wei, tot je op het einde een weg tegenkomt die een scherpe bocht naar rechts maakt. Deze plaats heet Petit Champ .

 

 Volg de weg. Neem daarna de volgende weg links die zachtjes de vallei afdaalt tot de T-splitsing met de rue du Stoquoi. Ga nu rechts. Je komt even later bij de chapelle du Rond-Chêne .

 

 Loop de weg recht voor je omhoog. Die loopt voorbij de hoeve in de richting van de Champ Sainte-Barbe. Wandel ongeveer 1,5 kilometer verder, terwijl je alle zijwegen negeert. Aan de Y-splitsing ga je rechts de hoger gelegen weg in. Je komt in de ruelle Saint-Barbe. Op de bank kan je even op adem komen. Bij het naderen van de eerste woningen neemt deze weg de naam ruelle Collin aan. Deze eindigt in de rue de la Bruyères Saint-Martin, die je links in wandelt en die leidt tot de église Saint-Martin .

 

Bevekom ligt op de drempel van Brabants Haspengouw, aan de rand van het Meerdaalwoud en aan de Boven-Nete. De gemeente is vooral bekend voor het militair vliegveld, maar het overgrote deel van de 3900 ha die de gemeente groot is, heeft in hoofdzaak een agrarische bestemming. Kortom, landelijke rust en schoonheid alom: grote hoeven, een rist kerkjes en kapellen en bescheiden woonkernen, waar soms op feestdagen nog een processie door de straten trekt. 

 

Historisch

Beauvechain en Tourinnes-la-Grosse waren tot op het einde van het Ancien Régime een Luikse enclave in Brabant. De eerste vermelding van Beauvechain dagtekent uit het begin van de 11de eeuw, toen de bisschop van Luik, Balderic II, het patronaat van de parochiekerk aan de abdij van Gembloux afstond.Het kasteel van Valduc stamt uit de 19de eeuw, maar het domein behoorde vanaf de 13de eeuw toe aan een abdij die door graaf Hendrik II van Brabant gesticht werd. Die abdij verdween bij de Franse Revolutie, alleen de hoeve en enkele bijgebouwen staan er nog.Tourinnes-la-Grosse dankt z'n naam aan de kloeke 13de-eeuwse kerktoren, die onafgewerkt bleef.

Bron groep Arco



Kerk Saint-Martin in Tourinnes-la-Grosse

Mille, gehucht van Hamme-Mille, kapel

Mille, gehucht van Hamme-Mille, kapel

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Duizendzinnenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Het Duizendzinnenpad

 

 

Start : café 't Roodhuis, Bergstraat Roeslare

Afstand : 10 km

Bewegwijzering : Ja

GPS : N50 55.349 E3 08.137

 

 

DE ROUTE :

 

 

We starten aan het prachtige plattelandscafeetje ’t Roodhuis en via de

Babilliestraat wandelen we voorbij de kleiputten met hun natuurreservaat.

 

Genietend van het mooie landschap komen we vervolgens langs de “Zwarte Kapel”

en de boerderij ‘Dadizeleleengoed’.

 

Na een stevige wandeling in de Kantinestraat bereiken we de Penemolenstraat , op

het einde ervan zie je ’t Chiepens Kruis, een kruiskapel die haar naam dankt aan een

etymologische sage.

 

Wat verder bereiken we de Duizendzinnenstraat die eveneens haar naam dankt aan een etymologische sage.

 In deze straat komen we de prachtige vleeshoeve het “Goed der Duizendzinnen” tegen.

Via de Bergstraat, één van de laatste kasseiweggetjes van Roeselare,

bereiken we het eindpunt.

 

De vrij schaarse groene longen vindt men in het "Sterrebos" en natuurreservaat de "Kleiputten"

Dit ruim 4,2 ha grote natuurgebied maakte deel uit van een kleigroeve die zich verder naar het zuidwesten uitstrekte.  De kleilagen liggen hier vrij ondiep en waren gemakkelijk bereikbaar voor uitbating en verwerking tot bakstenen.  De hoge schoorsteen is nog altijd een getuige van de vroegere industriële activiteit.  Een kale, wijde en diepe put met wanden met verschillende niveaus bleef over ; de natuur kon aan een herovering beginnen


natuurreservaat de "Kleiputten

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geutelingenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Geutelingenpad

 

Route uitgegeven door VVV Brakel

 

Start : Dorpsplein Elst

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : ja.

GPS : N50 49.826 E3 44.363

 

Elst is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de Brakel. Elst was tot 1971 een zelfstandige gemeente. De plaats is gelegen op de heuvelrug tussen de wateren de Perlinckbeek en de Zwalm, op de grens van de Vlaamse Ardennen en de Zwalmstreek. De patroonheilige van Elst is de H. Apollonia.

 

Hoe ontstonden geutelingen ?

Toen de Nederlanden bezet werden door de Spaanse overheerser, waren ook in Elst troepen van Alva gekazerneerd.

Na verloop van tijd zagen zij hun voorraad maïs opgebruikt, zodat zij geen tortilla’s meer konden maken.

De legeraanvoerders gaven aan de plaatselijke bevolking bevel een soort tortilla’s te maken van het lokale meel: tarwebloem. Aldus zouden geutelingen ontstaan zijn.

Het verhaal voegt eraan toe dat in de universiteitsbibliotheek van Bilbao een factuur zou berusten voor levering van enkele honderden “geutelino’s” door de Elstenaars aan het Spaanse leger. Of zij betaald werd is niet geweten.

 

DE ROUTE :

Parcours : langs landelijke wegen, vrij lastig.

De wandeling vangt aan in het dorp, aan de kerk. De binnenin mooi onderhouden Sint-Apolloniakerk dateert van 1775; de toren is veel ouder en is laat-gotisch. Het "Sint-Apolloniaplein", waar we staan, was vroeger het kerkhof.

 

We verlaten het dorpsplein met de rug naar de kerk en slaan links de Apolloniastraat in; aan de Ommegangstraat gaan we rechtdoor en komen aldus in Terwalle. Juist voor Terwalle hebben we aan onze linkerzijde de pastorie ( huisnr. 2) en een goede vijftig meter verder het klooster waar vandaag nog onderwijs gegeven wordt. Iets dieper aan onze rechterkant, "in de brakke weeden", merken we het historische Hof-Ter-Walle, waaraan deze weg zijn naam te danken heeft. Deze dalende weg maakt het ons gemakkelijk en weldra ligt het dorpje Elst achter ons. Aan het Groot Kapittel blijven we rechts Terwalle volgen.

 

In de volgende bocht, op het hoogste punt van Terwalle gekomen, kijken we achterom en kunnen we genieten van een prachtig panoramisch zicht rondom ons: bij mooi weer kan men heel wat kerk- en kapeltorens tellen. Na een korte bochtige afdaling bemerken we links van de weg een beekje.

 

We komen aan de Smisstraat; op de hoek staat hier een kapel, gebouwd in 1885, een typisch Vlaamse uiting van vervlogen vroomheid. Deze Smisstraat ontleent haar naam aan een smidse die hier reeds in de 17de eeuw bestond, doch nu verdwenen is. We stappen rechtdoor Taalman : een nieuw dal strekt zich voor ons uit, met aan de linkerkant een beboste flank tegenaan de Dorrebeek. Als u deze betonweg bekijkt, begrijpt u dadelijk waarom hij in de volksmond wel eens "de skipiste" wordt genoemd.

 

Halfweg de afdaling slaan we rechts het Sonkpad in. Waar het Sonk-, Beuken- en Wederspad samenkomen, nemen we het laatste pad dat ons linksaf naar beneden voert. Enkele tientallen meter verder wandelen we over de Dorrebeek.

 

We volgen het Wederspad langs de populieren, met een zware klim als toetje. Op de Twaalf bunderstraat, slaan we lin ks af. Op onze rechterkant is het huisje nr. 53, ietwat weggestoken. Bekijk het prachtig in eer gehouden kapelletje. Als u goed toekijkt merkt u in het raam boven de inkomdeur nog de vage witte letters: "IN DEN HENGST". Dit is één van de oudste café's in Vlaanderen, tot in september 1992 bewoond door een 99-jarige caféhoudster. De nieuwe bewoners ontdekten in 1994 drie muurschilderingen in de gelagzaal. De sfeer is echt oud-Vlaams met een leuvense stoof, een paar oude volksspelen en een stokoude cafétoog. Het café is enkel tijdens de week-ends open en u kan er een paar speciale bieren proeven. (Verder op het parcours is er nog een herberg).

 

Na een eventuele rustpauze wandelen we verder en weldra bemerken we twee linden bij twee hoeven op het kruispunt met de Valkenbergstraat. Die linden staan daar niet zomaar. Naast de huizen werden eertijds lindebomen geplant om bij eventuele brand van de strooien daken de andere woningen te beschermen tegen rondvliegende gensters. Omdat de wind hier zowat voor negentig procent uit de westelijke richting komt, staan de bomen ook doorgaans aan de overkant van de hoeve.

 

Op het einde van de Twaalfbunderstraat volgen we de Bijstierstraat, op het grondgebied van Michelbeke. Op onze linkerhand zien we in de diepte het beukenbos, in de volksmond "Den bos 't Elst" of "de Dompels" genoemd. We wandelen voorbij enkele afgelegen boerderijtjes en als we na een langzame afdaling aan het kruispunt met de Dorrebeekstraat komen, volgen we die linksaf.

 

We kruisen de Nieuwstraat - hier is een herberg voor het eventuele noodzakelijke "streekbruintje" - en vlak daarna de Dorrebeek, die hier reeds wat breder is : deze Dorrebeek ontspringt in Elst - nabij de watertoren die aan het andere uiteinde van de Twaalfbunderstraat staat - en stroomt dwars door het centrum van Michelbeke om daar in de Zwalm uit te monden.

 

Aan het kruispunt met de Lepelstraat gekomen kunnen we het mooie kapelletje bekijken, opgedragen aan de H. Antonius. Uit de dikte van de twee linden, die het kapelletje flankeren, kunnen we afleiden dat dit reeds vele tientallen jaren oud is.

 

Het laag gelegen Elst ligt achter ons en de wandeling brengt ons nu door het hoge Elst. We volgen de Poorterij die naar een heuvelkam leidt. Aan een houten kruis maakt de Poorterij een bocht naar rechts in de richting van Michelbeke.

 

Aan de Nederpoorterij gekomen verlaten we de Poorterij links af. Nu volgt een laatste klim tot aan Vissegem, waar we links inslaan. Naast ons genieten wij van een uitzonderlijk mooi vergezicht (met zicht op de kerk van Rozebeke).

 

We wandelen dus nogmaals op een heuvelkam; voorbij een boerderij met twee linden verlaten we het grondgebied van Michelbeke en komen terug in Elst. Wat verder, aan de rechterkant, staat nog een hoeve, terwijl we links, tussen twee linden een Kruislieveheer bemerken. Vlak hierachter slaan we de kouterweg Klein Kapittel in, die ons voor de laatste maal over een voor Elst zo typische heuvelrug voert.

 

Via dit Klein Kapittel dalen we tenslotte af naar Elst, dat voor ons ligt. Aan de visvijver gegraven op het einde van de jaren zestig, aanvankelijk voor particulier gebruik maar daarna openbaar uitgebaat - nemen we rechtdoor de Heringstraat. We kruisen opnieuw de Lepelstraat om het 2de gedeelte van de Heringstraat te volgen. Na ongeveer 30 m, in de bocht naar links, ziet u rechts een smalle verharde wegel. Deze leidt u naar de kerk.

 

Eenmaal aan de kerk herneemt u de wandeling (links Apolloniastraat). In plaats van echter rechtdoor Ter Walle te nemen draait u rechts de Ommegangstraat in waar u na ongeveer 30 meter het ovenmuseum vindt. Van het 3de week-end in januari tot eind februari kan u elke zaterdag- en zondagnamiddag geutelingen zien gieten (en proeven).

Geutelingen
D Geuteling

Geutelingentocht Elst
De vlaamse ardennen

foto's : de wandelbloggers

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
12-09-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pelgrimswandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Pelgrimswandeling

 

Start : Aan de basiliek van Scherpenheuvel

Afstand : 10,6 km

Bewegwijzering : zeskante bordjes met de naam van de route

GPS : Scherpenheuvel

 

DE ROUTE :

 

Langs de Demer, een oude spoorwegbedding en lange veldwegen gaat het naar Scherpenheuvel.

Wie Scherpenheuvel zegt, denkt meteen aan de bekende basiliek die de eindbestemming is van vele bedevaarders.

En is "de Witte" niet onlosmakelijk verbonden met Zichem?

 

Scherpenheuvel-Zichem ligt in het noorden van de provincie Vlaams-Brabant en grenst aan de provincies Antwerpen en Limburg.

Haar landelijk karakter en het ontbreken van zware industrie charmeert heel wat toeristen. Zowel met de auto als met het openbaar vervoer is de stad makkelijk bereikbaar. Vooral fietsers, wandelaars en natuurliefhebbers voelen zich aangetrokken door de talrijke bossen en ongeschonden natuurgebieden zoals de Kloosterbeemden en het Vierkensbroek.

De alombekende basiliek van Scherpenheuvel, de Maagdentoren in Zichem en de Abdij van Averbode zijn namen die heel wat bezoekers lokken.

 

Het heuvelachtig landschap zorgt voor mooie vergezichten en om uit te rusten met een hapje en een tapje is er keuze te over.

Een bezoek aan de geboortstreek van schrijver Ernest Claes die "de Witte" van Zichem tot leven riep, is beslist de moeite waard.





IMG_4537 IMG_4548
De Maagdentoren in restauratie                  Zichem en de Demer

IMG_4562 IMG_4557
het onderste bordje volgen                        heuvelend landschap

Foto's  de dolende toeschouwer

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
09-09-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sint Jansbergtour
Klik op de afbeelding om de link te volgen





Plasmolen

 

Sint Jansbergtour

Start : Plasmolense Hof
Afstand : 10 km

Bewegwijzering :

GPS :

Restaurant Plasmolense Hof

Rijksweg 203

6586 AA Plasmolen

 

 

 

DE ROUTE :

 

Sint Jansbergtour

De Sint-Jansberg, bij het dorpje Plasmolen (gemeente Mook en Middelaar) was in de ijstijd meer dan 200 meter hoog. Met zijn zeventig meter hoogte telt hij nog steeds mee.

Zoiets mag in Nederland berg genoemd worden.

Tijdens deze schitterende route geniet u van fraaie uitzichten, wandelt u door bossen, langs varens, beekjes en langs landerijen.

Onderweg kunt u pauzeren voor een pannenkoek of een bezoek brengen aan de boerderij die boerenroomijs bereidt.

De Sint-Jansberg is een landgoed met beboste hellingen, akkers en weilanden. De landbouwgronden worden doorsneden door 'holle' wegen. Het bosgedeelte bestaat uit fraaie oude loofbossen en naaldbos. Dit landgoed op de Nijmeegse stuwwal staat bekend om de vele bronbeekjes. Vanaf enkele hoge punten heeft u een prachtig uitzicht op de door houtwallen omgeven akkers en weilanden. In het voorjaar vindt u in het loofbos een tapijt van bosanemoon en speenkruid.

 

Tip: tijdens natte periodes kan het hier en daar (erg) modderig zijn: draag de juiste schoenen. Gaat u op een zondag op pad, dan zult u een aantal mountainbikers tegenkomen.

Plasmolen (Limburgs: De Plasmeule) is een dorp in de gemeente Mook en Middelaar, in de provincie Limburg in Nederland. Het is gelegen tussen de Maas en de gemeente Groesbeek. De N271 scheidt het dorp van de stuwwallen, waaronder de Sint-Jansberg. Op 1 januari 2005 telde het dorp 326 inwoners.

 

 

Plasmolen

Stuwmeertje bij de Sint Jansberg .De Sint-Jansberg is een uniek wandelgebied, gelegen op de stuwwal. het gebied bestrijkt circa 250 hectare en is eigendom van Natuurmonumenten. Het Pieterpad loopt door dit gebied.

 

De Bovenste Plasmolen, een watermolen die volgens het ankerjaartal uit 1725 stamt, maar waarschijnlijk ouder is, en de resten van de grootste Romeinse villa die ooit in Nederland zijn gevonden liggen in dit gebied. De villa werd ontdekt in 1931 en is vermoedelijk uit de 2de eeuw na Christus.

 

Voorheen strekte het heidegebied Mookerhei zich uit van Plasmolen in het zuiden tot aan de stadswallen van Nijmegen in het noorden. Op de heide vond in 1574 de Slag op de Mookerheide plaats.

 

Honderden kunstenaars vestigden zich vanaf 1900 in de natuur van Plasmolen en omgeving. Jacques van Mourik was een van hen en zijn aanwezigheid deed in de jaren 1900-1940 meer kunstschilders besluiten zich in deze omgeving te vestigen. Van Mourik geldt dan ook als de nestor van de Plasmolense kunstenaarskolonie. Het was de enige kunstenaarskolonie die in de provincie Limburg ontstond. Van een "Plasmolense School" is geen sprake omdat alle kunstenaars, hoewel de meesten de ongerepte natuur als inspiratiebron hadden, werkten in hun eigen stijl en volgens hun eigen voorkeuren.

 

Tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de groep behoren naast Van Mourik: Dirk Ocker, Gerard Cox sr., Julius of Jules Brouwers, Leo Niehorster, Theo Deckers en Jopie van Kampen. Met de dood van Jacques van Mourik, verdween de laatste vertegenwoordiger van de eerste kunstenaarsgroep, maar tot op de dag van vandaag wonen en werken tientallen professionele kunstenaars in Mook en omgeving

 
sint jansberg                             zicht op groesbeek

 
pad naar kiekberg                         sint jansberg richting mookerheide

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
31-08-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hasselt - stadswandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Hasselt - stadswandeling

 

Hasselt: verhalen op de boulevard

Een tochtje over de Groene Boulevard, aangelegd op de vroegere stadswallen, is een uitstekende manier om een eerste indruk van Hasselt te krijgen. Op deze stadsring zijn er tal van beelden met een eigen verhaal. Bovendien heb je een goed zicht op de eerder kleine stadskern.

 

Start : Station, Bampslaan, Hasselt

Afstand : 4.5 km

Bewegwijzering : Geen

 

> Aard: stadswandeling

> Wegdek: overal verharde wegen

> Toegankelijk voor rolwagens: ja

> Hoe te bereiken: het best kan je zich naar de startplaats begeven met het openbaar vervoer,
de vertrekplaats ligt immers aan het trein- en busstation. Gratis parkeerplaatsen voor de auto zijn er
niet in de directe omgeving.

 

ROUTEBESCHRIJVING

Hasselt werd voor ’t eerst vermeld in 1165, toen als Hasluth, een verwijzing naar hazelaren of een

hazelarenbos. Toen was het nog een klein dorpje aan de Helbeek, gelegen op de kruising van twee

wegen. Al in het begin van de 13de eeuw kreeg de stad een vrijheidskeur. Daardoor verwierf ze het

recht om versterkingen te bouwen. In de volgende eeuwen ontwikkelde de stad zich geleidelijk tot het

bestuurlijke en economische centrum van het oude graafschap Loon. In 1839 werd Hasselt

hoofdstad van Limburg. Van op de binnenste stadsring, beter gekend als “groene boulevard”

dringen we het hart van de stad binnen.

 

1/ Vanaf het station wandel je door de Bampslaan richting centrum. Kruis de “groene boulevard”
(hier De Schiervellaan) en stap naar rechts. Een eind verder ben je op het groenste deel van de
kleine stadsring, met het indrukwekkende standbeeld van de Boerenkrijg. Ietwat verscholen achter
het kunstwerk “Paardenkracht”, met drie steigerende paarden, begint de Nieuwstraat
(= Kon. Albertstraat), één van de belangrijkste winkelstraten.

 

Het standbeeld van de Boerenkrijg, opgericht in 1898, herinnert aan de definitieve

nederlaag van de Boeren tegen de Sansculotten op 5 december 1798 bij het Kapelletje Ter

Hilst, op een paar kilometer van hier

.

Het fraaie kunstwerk “Paardenkracht”, bij de ingang van de Nieuwstraat, is van de hand van

Jan Desmarets, die hiermee de kracht en de energie van de Hasselaren wilde symboliseren.

De naam Koning Albertstraat, ingevoerd in 1935, is nooit aanvaard door de Hasseltse

bevolking. Die heeft het nog steeds over de “Noestroat” (Nieuwstraat), een naam die al in

1309 voorkwam.

 

2/ Bij het kruispunt met de Toekomststraat en de Sint-Jozefstraat heb je links de grote torens

van de TT-wijk in het vizier, met op de onderste verdieping een winkelcentrum. Net na dat

kruispunt ligt rechts het Virga-Jessecollege en wat verder “het Moederhuis”. Niet veel verder

wacht aan de rechterzijde van de kleine stadsring het sinds kort verlaten klooster van de

Zusters Clarissen.

 

Op de hoek vande Sint-Jozefstraat en de Guffenslaan staat het bronzen beeld “De

toekomst, de scholier”, een verwijzing naar de onderwijsrijke buurt en de jeugd, die de

toekomst van Hasselt vormt. Bij de ietwat oudere Hasseltenaren is het Virga-Jessecollege

beter gekend als het Sint-Jozefscollege. Sinds 1882 krijgen vele generaties hier een zeer

gedegen humanioraopleiding. Wat verder op de Guffenslaan staat ook zuidpoolreiziger

Adrien de Gerlache te kijken. Hij werd geboren in Hasselt in 1866.

 

Ontzettend veel Limburgers openden voor ’t eerst hun ogen in “het Moederhuis”, een

materniteit uit 1912 die inmiddels is omgevormd tot een school voor vroedvrouwen.

 

In Hasselt waren de Zusters Clarissen eigenlijk medestanders van voormalig VRT-weerman

Armand Pien, die liefst mooi weer voorspelde. Talrijk waren de inwoners van Hasselt die met

een mandje eieren (of ander voedsel) kwamen aankloppen bij de zusters in het klooster

(het Monasterium van de Clarissen en Coletinen) met de vraag om te bidden voor mooi weer

op een bepaalde dag. Het “eieren brengen naar de Clarissen” was een Hasseltse traditie bij

uitstek die nu helaas tot het verleden behoort.

 

3/ Het eerstvolgende belangrijke kruispunt is dat bij het Kolonel Dusartplein. Rechts achteraan

op het plein herinnert een muur, aan de voormalige Kazerne genoemd naar Commandant

Hoebanx, een van de bevelhebbers van het Elfde Linieregiment. De goed ingerichte en

gebruiksvriendelijke Provinciale Bibliotheek staat op het einde van het plein bij de

Badderijstraat.

 

Van aan de Provinciale Bibliotheek heb je zicht op “het prison”. De gevangenis was in

gebruik sinds 1859 maar nu zijn de 58 cellen leeg. Er zijn plannen om er een afdeling van de

Universiteit Hasselt in onder te brengen, met name de faculteit Rechten!

 

4/ Wandel links in de Badderijstraat totdat je na twintig meter, net voorbij de Provinciale

Bibliotheek rechts in de Witte Nonnenstraat kunt, waar het Nationaal Jenevermuseum zijn

deuren voor je opent.

 

Vanaf de 17de eeuw werd jenever een populair drankje in de Lage Landen. Met zijn vele

stokerijen en bijhorende activiteiten speelde Hasselt hierin een hoofdrol. Het hoogtepunt van

de jeneverindustrie situeerde zich net na het midden van de 19de eeuw, toen er in Hasselt

26 jeneverstokerijen waren. In één ervan, jeneverstokerij Stellingwerff is nu het Nationaal

Jenevermuseum gehuisvest. Je kunt er het productieproces van volgen en diverse jenevers

proeven. Regelmatig wordt hier nog jenever gestookt in authentieke apparatuur.

 

5/ Aan het kruispunt met de Demerstraat volg je deze naar links. Mocht je rechtdoor stappen

dan beland je bij het Modemuseum. Een van de bakkers waar je de lekkere echte Hasseltse

speculaas kunt kopen is gevestigd op het nummer 57, in het “oud huis Werner Grauls”

.

De huidige gebouwen van het Modemuseum dateren uit 1868, maar al sinds 1626 werd er

hier aan ziekenverzorging gedaan. Sinds 1995 heeft mode er de bovenhand, met zowel

permanente als tijdelijke tentoonstellingen.

 

6/ De Walputstraat rechts brengt je naar de achterzijde van het Stadhuis. Voor het gezellige

gebouw ga je links naar de Lombaardstraat, die je naar links volgt.

 

Het Hasseltse Stadhuis werd in de 17de eeuw opgetrokken in Maaslandse reniassancestijl;

ongeveer anderhalve eeuw later werd het in gerenoveerd in laatclassicistische stijl. De

Dienst Toerisme ligt om de hoek.

 

7/ Kruis de Demerstraat naar de Botermarkt. Op het kruispunt beneden, met links de

Zuivelmarkt en haar gevarieerde horeca-aanbod, loopt je route rechts naar de Fruitmarkt en

de Sint-Kwintenskathedraal.

 

De Sint-Quintinuskathedraal kreeg haar huidige uitzicht in de 15de en 16de eeuw, maar de

oorsprong ligt ergens in het midden van de 13de eeuw. Onder de kunstwerken dienen zeker

vermeld: koorgestoelte uit 1549, een koorlezenaar uit 1536, heiligenbeelden vanaf de 15de

eeuw, tal van kunstwerken vanaf de 16de eeuw. De belangrijkste kerkschat is de oudste

torenmonstrans ter wereld (uit 1286), maar die wordt tentoongesteld in het Stadsmus (hoek

Guido Gezellestraat en Maastrichterstraat).

 

8/ Loop op de Fruitmarkt voorbij de hoofdingang van de kathedraal, maar niet verder rechtdoor

naar de Grote Markt. Stap naar links om de kathedraal heen via de Kortstraat (ingang

Beiaardmuseum) naar de Vismarkt. Volg de Maastrichterstraat, met of zonder drankje in de

Kleine Hal (op nr. 30) totdat je op het nummer 38 links in de Kadetjessteeg kunt. Op dit

binnenhof (Kadetjesplein) wandel je net voor Het Kookpunt rechts via een doorgang naar de

Maastrichterstraat, die je naar rechts volgt naar de Kleine Maastrichterstraat. Op de hoek

daarvan, tevens een kruispunt, wacht het Borrelmanneke. Rechtdoor brengt dit gezellige

winkelstraatje je naar de Grote Markt.

 

Een vertegenwoordiger van de jeneverindustrie ontbreekt niet in het lijstje bekende

Hasseltenaars: het Borrelmanneke zit hier op een os. De aanwezigheid van dit dier is niet

vreemd: de pulp van het tot jenever gestookte graan werd eeuwenlang aan ossen

gevoederd.

 

De Grote Markt van Hasselt is één van de grootste terrassen van Vlaanderen. Je wordt er

opgewacht door Hendrik en Katrien, het eerste inwonerspaar van Hasselt, gezellig zittend op

een bankje.

 

9/ In de overstaande hoek, naast de apotheek ondergebracht in ’t Sweert, het oudste huis van

de stad, vervolg je de wandeling door de Kapelstraat, die vaak beschouwd wordt als de wat
chiquere winkelstraat omwille van de duurdere modezaken. Plots sta je bij de Virga Jessebasiliek,
met op het pleintje een standbeeldje van een zittende “Langeman”.

 

De Virga Jessebasiliek dateert uit 1729; ze wordt vooral bezocht omwille van het

miraculeuze beeld van de Virga Jesse uit 1345. Je moet het op het pleintje stellen met een

bronzen beeldje van de Langeman, een werk van de befaamde Hasseltse kunstenaar

Robert Vandereycken, want de échte Langeman is moeilijker te vinden. Die komt slechts

naar buiten om de 7 jaar, tijdens de Virga-Jessefeesten. Deze historische reus (15de eeuw)

in volle wapenuitrusting deelt dan erwtensoep uit op dit pleintje; een traditie die mogelijk

steunt op het feit dat er vroeger behoorlijk wat erwtenteelt was rond Hasselt.

 

10/ Tegenover het kerkpleintje loop je door de Onze-Lieve-Vrouwstraat en rechtdoor in de

Zwanestraat, vervolgens links in de Lombaardstraat en dan spoedig rechts in de

Schrijnwerkersstraat. Het straatje mondt uit tegenover de Minderbroederkerk, veel beter

gekend als “de kerk van het Heilig Paterke”.

 

In een populariteitspoll zou zelfs een bekend hedendaagse politicus het moeten afleggen

tegen Valentinus Paquay (1828-1905), zalig verklaard in 2003 en beter gekend als het Heilig

Paterke. Hij kan bezocht worden links vooraan in de Minderbroederkerk.

 

11/ Wandel links omlaag in de Minderbroederstraat en rechtdoor in de Dorpsstraat naar een

pleintje, waar je opgewacht wordt door Hendrik van Veldeke, jaar in jaar uit zittend op een

koude steen in een parkje op het pleintje met de mooie Hasseltse naam Reddelberg.

Hendrik Van Veldeke, de “vader der Dietsche dichters altegader”, werd rond 1140 geboren

in Veldeke, een gehucht van de Hasseltse deelgemeente Spalbeek. Zijn belangrijkste werk is

de Sint-Servaaslegende, geschreven in versvorm in de taal van het volk, het Diets. Een

ander gekend werk van zijn hand is de ridderroman “Eneïde”, neergepend in het Nederduits.

 

12/ Je wandeling over de Groene Boulevard vervolgt over de Thonissenlaan, naar links. Het

grote bruine bakstenen gebouw wat verder is de “Kunstzaal Onder de Toren”, bekend uit de

beginjaren van de kleinkunst, maar nu ook deels bevolkt door de Politie.

 

Wat er tussen 1950 en 1970 in “Zaal onder de Toren” gebeurde lag eigenlijk in het

verlengde van wat Van Veldeke deed, die trouwens ook minstreel was. In die periode waren

hier herhaaldelijk optredens en opnames (voor Radio Limburg) van Miel Cools, Jos Ghysen

en Louis Verbeeck. Ook Jacques Brel maakte hier zijn eerste opnames.

 

13/ Even voorbij deze zaal met een verleden stap je links in Thonissenlaan 9b, zoiets als een

privé-parking met bankje: de Ossekopsteeg (naambordje aanwezig). Laat je even verder niet

tegenhouden door het metalen hekken links, dat doet vermoeden dat je hier op privé-terrein

bent. Stap dit binnenplein over.

Volg de Dr. Willemsstraat naar rechts totdat je rechts, tegenover modewinkel Helsen, in de
Diesterstraat kunt.

Je bent weer op de Groene Boulevard en bemerkt wat verder naar links aan de overzijde de Bampslaan.


MET DANK AAN REISROUTES.BE

 
Boerenkrijgmonument                       café "de witte non"
 
De botermarkt                                    Hasselt

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (7 Stemmen)
07-08-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ninglinspo 6 km
Klik op de afbeelding om de link te volgen









Wandeling langs de Ninglinspo

 

Start : Nonceveux

Afstand : 6 km

Duur : 2,45 h

Bewegwijzering : Blauwe rechthoek N° 21

GPS : N50 28.120 E5 44.589

 

 

DE ROUTE :

 

De enige bergrivier van België, de Ninglinspo, stroomt door een gebied dat sinds 1949 geklasseerd is. Het is een plaats die haar schoonheid puurt uit het wilde karakter ervan. Waarschijnlijk één van de meest aantrekkelijke plaatsen van Hoog-België. De natuur is er uitzonderlijk, er is de mogelijkheid om te baden en je kan er genieten van prachtige uitzichten. De loop van de Ninglinspo is ca. 3,5 km lang en heeft een gemiddeld verval van 7,5%.

 

De wandeling langs de Ninglinspo is ongeveer 6 km lang en vertrekt vanaf de parking van ‘Vallon de Ninglinspo’, waar je makkelijk uw auto kwijt kan. Vanop de parking loop je in de richting van het bos waardoor het bergriviertje zich een weg naar beneden baant. Je doorwaadt het zijriviertje Vieux Chera (of neemt het houten bruggetje) en volgt verder de weg die een 300m verderop de Ninglinspo kruist. Je volgt het gemarkeerde pad langsheen het riviertje. Na een tijdje kom je aan de waterval ‘La Chaudière’. Deze laat je links liggen en je vervolgt je weg langsheen de waterloop.

 

Af en toe kan je, om je tocht nog gevarieerder te maken, de rivier eens oversteken. Her en der kom je tijdens je wandeling langs waterbekkens, die namen kregen als ‘Bad van het hert’ en ‘Bad van Diana’ (godin van de jacht). Dit laatste is bijna bovenaan de top van de heuvel gelegen.

 

Je wandelt verder in de richting van ‘La Fourchette’ en dan na ‘La Fagne de la Porallèe’, een heidegebied dat bezaaid is met moerassen, heideplanten en hier en daar een oude boom. Dit dorre plateau contrasteert sterk met de groene vallei waardoorheen het grootste stuk van de wandeling loopt. Blijf hier goed op de hoofdweg en volg de wegmarkeringen.

 

Je kruist opnieuw de rivier en komt aan een prachtig uitzichtpunt ‘Drouet’.

 

Even verder verbreedt de weg. Je daalt naar rechts en passeert achter een schuilplaats voor dieren. 200m verderop kom je terug aan de parking waar je enkele uren voordien vertrok.

 

Alvorens in te stappen kan je je dorst lessen of honger stillen in de nabijgelegen ‘Auberge de Ninglinspo’.

Openingsuren

Het hele jaar.

Adres

Point de départ: le parking situé le long de la N633 Aywaille-Trois Ponts (route appellée Sedoz).
Nonceveux (Aywaille)
Province de Liège
Tel.: +32.43843544

Op aanvraag van : Jef Houben

Wandelverslag van Trobken op
http://trobken.weebly.com/ninglinspo---rondwandeling-met-illy.html

 
 
Nonceveux: start van de wandeling

 

 

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (51 Stemmen)
10-07-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Demerhooiberg
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Demerhooiberg

 

Start : Aan de sportterreinen van Boortmeerbeek in de Meerbemdweg

Afstand : 9 km

Bewegwijzering :

GPS : N50 59.207 E4 34.654

 

DE ROUTE :

 

De route loopt  tussen de gemeenten Boortmeerbeek – Rijmenam – Keerbergen en Haaght

 

de Hooiberg is  een zandige donk, welke een oude duin is. Het ontstond door rivierafzettingen van de  Demer na de ijstijd. De bovenste grondlagen wordt vlug uitgedroogd. Daarom is er een verschil tussen de vegetaties van de Hooiberg en van de omliggende valleigronden. We vonden de bos op de Hooiberg want de bomen hebben lange wortelen om water te kunnen zuigen vanuit de diepte van de grond. Gras met zeer korte wortelen groeien niet op de Hooiberg. Daarnaast zagen we veel weilanden, veel broekbossen en zandige hoogtes

Kerk De Dijle richting Haacht
 De kervan Rijmenam                   De dijle richting Haaght

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
14-06-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zepperen
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Zepperen

 

Start : Aan de kerk van Zepperen

Afstand : 7,5 km

Bewegwijzering : Rode driehoek

GPS : N50 49.334 E5 14.859

 

Zepperen is de naam voor een stuk zandleemgrond van duizend hectaren in Vochtig-Haspengouw, gemeente Sint-Truiden, provincie Limburg, deelstaat Vlaanderen, land België. In zijn Latijnse vorm Septimburias of Zeven Koten wordt het al vermeld in de 8ste eeuw. In het Ancien Régime was Zepperen een bank van het Sint-Servaaskapittel te Maastricht en het begaardenklooster van 1425 werd hoofdklooster van deze beweging in de Nederlanden. Tot 1976 was Zepperen een zelfstandige gemeente ten noordoosten van de stad Sint-Truiden. Vanaf dan is het één van de grotere deelgemeenten die bij Sint-Truiden zijn gevoegd in het kader van een bestuurlijke schaalvergroting. Er wonen nu een drieduizendtal mensen, meestal pendelaars. Fruitteelt en onderwijs zijn de belangrijkste werkgevers in het dorp zelf. De gehuchten en wijken zijn : Dries, Dorp, d'Oye, Terstok, d' Eygen, Dekken, Roosbeek,    Gippershoven en Tereyken.

 

 

Rechts het oude gemeentehuis, tegelijk ook hoofdonderwijzerswoning, uit 1866, een ontwerp van de Sint-Truidense architect Denis. Tegenover het gemeentehuis zie je de lemen herberg Mommen. De weg leidt naar het kerkplein en verder door naar het station van Ordingen. In de verte komt de lemen herberg "In de Dry Gezusters" met de grote notenboom tot vlak tegen de straat.

Zepperen is een deelgemeente van Sint-Truiden in Belgisch-Limburg.

De nederzetting groeide in vochtig Haspengouw bij de Melsterbeek, die ruim 15 kilometer zuidelijker ontspringt nabij de taalgrens van Vlaanderen met Wallonië en aan Geetbets in de Gete vloeit.

Sporen van prehistorische en Romeinse aanwezigheid werden langs deze beek en de Eigenbeek in het noorden van Zepperen aangetroffen.

De eerste vermelding van het dorp, in zijn Latijnse vorm "Septimburias" of zeven koten, dateert uit het einde van de 8e eeuw. In de levensbeschrijving van de heilige Trudo, stichter van de nabijgelegen stad Sint-Truiden, verhaalt men hoe de heilige hier op nachtelijke bedevaart kwam naar de heilige Genoveva van Parijs en er omstreeks 650 zelfs de interim-bisschop Remaclus ontmoette om hem om raad te vragen over zijn roeping. In die tijd was er in Zepperen al een basilica of kerk.

Tot op het einde van de 18e eeuw was het dorp een eilandje van het Maastrichtse Sint-Servaaskapittel binnen het Prinsbisdom Luik. De volksbedevaart tot de zogenoemde "Drie Gezusters" zette dit kapittel wellicht aan tot de bouw van een omvangrijk bedehuis. Van een romaanse kerk die in de 12e eeuw werd gebouwd rest nog slechts de versterkte westertoren. Gedurende vrijwel de hele 15e eeuw werd ter vervanging van de romaanse kerk aan een kerkschip gebouwd in de toen moderne laatgotiek.

Opvallend is het langgerekte grondgebied met het kerkplein aan de zuidwestrand. Gehuchten als Roosbeek, Gippershoven, Tereyken en d'Eygen liggen meer oostelijk en noordelijk. In het midden van het grondgebied lag vroeger het Ekhout of Dekken, al vermeld in 1244. Op deze gemeenteweide tussen Eigenbeek en Bergbeek lieten de dorpelingen hun vee grazen en het rijke gemeentebestuur teelde er populieren. In de loop van de vorige eeuw werd het Dekken tot akkerland omgevormd en sinds onze vijftiger jaren verkavelen de overheden dit terrein geleidelijk voor woningbouw.

Door de ligging vlakbij het commerciële hart en dienstencentrum Sint-Truiden, waarmee Zepperen in 1977 werd samengevoegd, werd het dorp de laatste jaren immers een woongebied voor pendelaars. Door het invullen van de percelen tussen bestaande woningen kreeg het dorp zijn monotone lintbebouwing. De huidige veldweg die Sint-Truiden-Brustem verbond met Wellen-Borgloon via de hoger gelegen Honsberg ten zuiden van de dorpskom is van middeleeuwse, mogelijk romeinse oorsprong.

Zepperen lag vanaf de 19e eeuw in de noordoostelijke hoek van Sint-Truiden tussen de nieuwe steenwegen naar Tongeren (1817) en naar Hasselt (1839) en de spoorlijnen naar Hasselt (1847) en Tongeren (1879). Nieuwe lokale verbindingen werden aangelegd rond 1900 (de directe weg van het kerkplein naar het vlakbijgelegen station van Ordingen) en in 1936 (de weg van het centrum naar het station van Kortenbos, één van de eerste betonwegen in deze streek. Recent wordt het dorp ook ten noorden ontsloten door de expressweg Sint-Truiden-Kortenbos en ten westen door de verbindingsweg Melveren-Ordingen.

In de Sint-Genovevakerk vallen vooral de laatgotische muurschilderingen (1509) en de retabelluiken op uit dezelfde periode. Kort bij de kerk liggen de kerkhofpoort (1765), de kapelanie (1907), de pastorie (1779), het huis van "'t Mesterke" (1904) en de Ouwerxhoeve (deels 1665). Het vermaarde Sint-Aloysiusinstituut groeide op de plek van het vroegere Begaardenklooster, gesticht bij de Melsterbeek in 1425 en nog in die eeuw het hoofdklooster in het bisdom Luik. In de 19e-20ste eeuw verbleven ook de families de Pitteurs, d'Astier en Loyaerts op deze plek.


Zepperen, Begaardenklooster.
In de 15de eeuw de hoofdvergaderplaats van deze orde.
Later tijdelijk kasteel van de lokale baron en uiteindelijk: schoolgebouw.

Ouwerxhoeve, Zepperen by Erf-goed.be.
Ouwerxhoeve, Zepperen

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (12 Stemmen)
18-05-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud – Heverlee
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Oud – Heverlee

 

Start : Recreatiepark Zoet Water

Afstand : 15.7 km

Bewegwijzering : Geen

GPS : N50 49.030 E4 39.104

 

DE ROUTE :

 

-Afspraak aan het aloude Recreatiepark Zoet Water, ten zuiden van Leuven. tussen het Heverleebos

en het Meerdaalwoud.

De naam van het gemeentelijk recreatiepark heeft alles te maken met de vier vijvers van het Zoet Water, aan de andere kant van de Maurits Noëstraat. de verbinding tussen Oud-Heverlee en Vaalbeek. Rond 1600 werden ze aangelegd in de vallei van de Vaalbeek.

-Je wandelt in de richting van Vaalbeek om tussen de Hertsvijver - de derde - en de Geertsvijver - de vierde - rechts af te slaan, de Kapellendreef.

Die brengt je tot bij de O.-L.-Vrouwkapel van Steenbergen. Mooie barok in baksteen met versieringen in witte zandsteen. Voor de kapel gebouwd werd, hing er een Mariabeeld tegen een boom. Rond 1600 zouden mensen hier mirakuleus genezen zijn van 'hete koorts' waarna de pastoor van Oud-Heverlee een kapel liet bouwen.

Aan de kapel draai je rechts af om na 750 m de Waversebaan te bereiken. Die volg je richting  Waver tot de eerste zijstraat rechts, de Reigerstraat. Inslaan, de spoorweg Leuven-Ottignies oversteken en verder volgen tot de brug over de Dijle.

Aan de overkant van de Dijle sla je linksaf. Iets meer dan anderhalve kilometer volg je de Dijle stroomopwaarts, tot de Neerijsebaan. Vanaf dat punt wandel je verder de Dijlevallei in, maar op de andere oever.

De Dijle heeft haar bron in Houtain-le-Val (Waals-Brabant) en vormt in Rumst samen met de Nete de Rupel.

Op het einde van deze weg draai je rechtsaf, nog altijd op dezelfde oever, richting Sint-Agatha-Rode. Op de andere oever vervoegt de Lane de Dijle. Zo'n dertig meter voorbij huis nr. 390 sla je links een veldweg. Na honderd meter volg je naar rechts. .

Je wandelt voorbij een serie kleine vijvers waarachter een grote vijver ligt, het Grootbroek, Voor vogelaars is dit een interessante plek, zeker tijdens het trekseizoen, Fuut, wilde eend en kuifeend broeden hier, Tijdens de trek is de visarend hier een regelmatige gast, Links verruigd nat hooiland

 

Je bereikt opnieuw de Dijle die je verder stroomopwaards volgt tot de rue de Rhocle. Linksaf. Je wandelt door hel gehucht Pécrot, aan het station voorbij en je volgt verder de weg die scherp naar rechts draait. Honderd meter voorbij deze bocht draai je linksaf, de rue Arthur Snaps, omhoog. Na ongeveer zeshonderd meter wordt dit een kasseiweg. Twintig meter verder sla je links een zand- wegje in. Na driehonderd meter kom je op een T. Rechtsaf en honderd meter verder linksaf, tot aan de kerk van Nethen. Voor de kerk volg je de roe de Bossut, zo'n tweehonderd meter naar links om dan rechts de eerste kasseiweg te nemen. Die volg je tot net voor de poort van kasteel Savenel, in een vorig bestaan een karmelietenklooster. Linksaf, de Chemin de Savenel. Na een halve kilometer, net voorbij de omheiningsmuur, rechtsaf. Even opletten nu. Na zo'n 150 m sla je links een zandweg in. Ongeveer een halve km verder stap je de eerste bosweg rechts voorbij, maar nog geen honderd meter verder moet je rechts de rechtse van twee kleine boswegen steil omhoog. Boven kom je op een kruispunt van boswegen. Rechtdoor en je komt in de Herculesdreef. Drie kilometer verder ben je terug bij de O.-L.-Vrouwkapel van Steenbergen. Een lange weg rechtdoor. Om die lijn even te breken stellen we voor dat je pal tegenover de gebouwen van het scoutsdomein De Kluis rechtsaf slaat. Je komt dan bij de Paddenpoelvijver.

Inderdaad, een vijver met padden en kikkers. Waterkiekens en een wilde eend laten zich hier meestal ook zien. Voorbij de vijver neem je links de Pierensweg. Vervolgens weer linksaf, waarbij je het brongebied van de Paddenpoel dwarst. Je klimt de vallei uit door een bos met vooral grove den en Amerikaanse eik. Op het einde linksaf en aan een kruispunt even verder rechtdoor, tot in de Herculesdreef. Rechtsaf, tot aan de kapel en het recreatiepark

Spaans Dak, Zoete Waters, Oud-Heverlee
Spaans Dak, Zoete Waters, Oud-Heverlee
Autumn by ~ eLLe Photography ~.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (12 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tiegem
Klik op de afbeelding om de link te volgen







TIEGEM

 

Start : Aan de kerk van Tiegem

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : Geen         

GPS : N50 48.503 E3 28.554

 

 

DE ROUTE :

 

-Start via de Neerstraat, links van de kerk bergaf. Voorbij de hoge platanen kies je de Hoogkouterstraat naar rechts.

Al na zo'n 10 m krijg je een prachtig uitzicht op de Scheldevallei dat echter wel door de domi- nerende elektriciteitscentrale van Ruien wordt verstoord. Naast de koeltoren zie je het grijze Romaanse kerktorentje van Waarmaarde en op de achtergrond het Kluisbos en Kwaremont.

-Waar de Vredestraat rechts in de Hoogkouterstraat uitmondt, neem je het kerkwegeltje, links naast het huis met nr. 19, naar beneden. Het weggetje draait bijna onmiddellijk scherp naar rechts en nu de centrale je gezichtsveld minder beheerst, kun je genieten van de Scheldevallei naast je. Links naast het kerkwegeltje ligt een klein grachtje en duikt overal de typische smeerwortelplant op. Je dwarst een grindweg en blijft de kerkwegel volgen. Het grachtje is intussen verdwenen, net als de smeerwortel die wel van natte voeten houdt.

De kerkwegel loopt uit op de Kaankouter, maar er valt geen straatnaambord te bespeuren. De villa met laat je achter je en je wandelt naar links.

Bij huisnr 27 moet je opletten, want je moet daar vlak voor de grote poort een ander kerkpaadje vinden dat naar rechts door de velden loopt. In de bermen groeien planten wals vlier, witte dovenetel en speerdistel. Het weggetje wordt breder, maar je kunt de typische brede tegels van het kerkpaadje naast de kiezelweg blijven volgen tot in de Sterrestraat. Rechtsaf hier, waarbij je rechts even uitzicht krijgt op het hoger gelegen centrum van Tiegem.

Wandel nu niet verder tot op de grote weg, maar kies de Bieststraat naar links. Op het einde van deze straat ga je naar rechts en dan opnieuw naar rechts de Zonnestraat in langs de fabrieksgebouwen  Bruyneel. Je komt uit op de verbindingsweg Ingooigem- Tiegem, een vrije drukke weg die je moet dwarsen. Dit kan het veiligst als je eerst even langs de gevel links van je verder wandelt, tot je aan de overkant het straatje (met het verbodsteken voor vijftonners) ziet.

Voorzichtig oversteken dus en dan de Hellestraat in. Rechts duikt een torentje op en links ligt een prachtig, waardevol bosbiotoopje dat echter niet toegankelijk is. De weg wordt een holle weg, met bermen vol kruiden. De klim naar het hoger gelegen Tiegem begint al aardig door te wegen. De Hoogstraat laat je rechts liggen en je wandelt langs de boomgaard verder. Met de stenen molen in zicht wandel je naar rechts de Bergstraat in en even verder neem je bij de splitsing rechtdoor de Meulebergstraat. Het hoekhuis draagt de naam 'De Sisse', een verbastering van de vroegere herbergnaam 'De Française'. Waar je nu links d'Oude Meulenhoeve  vindt, stond vroeger het huis van dorpsfilo- soofT orie Mulders bij wie Streuvels vaak op bezoek kwam. In het bosje rechts ligt de motte van de afgebrande houten molen.

Bij het waterwinningsterrein moet je beslist even halt houden, want je krijgt hier een prachtig uitzicht op de Scheldevallei rechts en de Leievallei links. Rechts staat het huis Ten Berge  waar Stijn Streuvels ook dikwijls te gast was. Vóór je staat links de nu afgesloten uitkijktoren . Het eerste wandelpaadje laat je rechts liggen, maar dan wordt het even opletten bij de vangrails rechts van de weg. Daar moet je een wandelwegje vinden dat flink naar beneden het bos in duikt en uitkomt op de weg Tiegem-Anzegem. Daar wandel je langs deze drukke weg naar rechts om zo vlug mogelijk de weg over te steken naar de parking bij het Sint-Arnolduspark . Als je zin hebt, kun je hier uiteraard eerst het park bezoeken.

Over de parking wandel je naar herberg Het Fonteintje toe, waar je links de Doornstraat indraait. Voor je liggen de dorpen Anzegem en Gijzel- brechtegem. De zandleembodem bezorgt de landbouwers hier vruchtbare akkers. Zowat 300 m verder sla je een brede kiezelweg, de Heie- straat, naar rechts in. Het grindpad loopt uit op de Hollendries, die je nu naar links volgt. Deze kronkelende Hollendries voert je langs een klein kapelletje en een rij knotpopulieren. Onmiddellijk voorbij de hoeve 't Hof ter Wilgen sla je rechts de Bassegembosstraat in die je uiteraard langs het Bassegembos  leidt. Ook dit bosje, een prachtbiotoop, is privé.

Voorbij het bos sla je rechts de Tweehoevenstraat in. De eerste hoeve is het hof"t Steenen Goed' dat reeds in de 13de eeuw werd vermeld, terwijl de schuur uit de 17 de eeuw dateert. Voorbij de tweede hoeve, "t Hof ter Meere', bereik je de Kolstraat, die je links volgt tot aan het kapelletje in de bocht. Daar lonkt alweer een zalige kerkwegel! Deze wegel komt uit in de Arnolduslaan die je even rechts inslaat. Dan neem je de Kapellestraat rechts, naar de kerk van Tiegem toe.

 

WEETJES

 

1 Tiegem bereik je onder meer via de E 17 uitrit 5 Waregem en dan de N382 via Anzegem; of uitrit 6 Deerlijk en dan de N36 richting Ronse via Vichte en Ingooigem. Vanuit Oudenaarde neem je de N8 richting Kortrijk en Avelgem en sla je in Kerkhove rechts af op de N36, richting Deerlijk en E 17.

 

2 Waarschijnlijk bestond er al vrij vroeg een kerkje in Tiegem. De huidige Sint-Arnolduskerk is een driebeukige hallenkerk waarvan de onderbouw van de vierkante toren met achtzijdige bovenbouw dateert uit de 13de eeuw. Toren, koren en noorderzijbeuk zijn laatgotisch, maar werden rond 1895 ingrijpend verbouwd. Het meubilair is vooral uit de 19de eeuw afkomstig en er stonden ooit vijf altaren.

 

3 De oorspronkelijke stenen 'Bergrnolen' of'Stampersmolen' dateerde uit 1880 en was geklasseerd. Deze grondzeiler die eerst als oliemolen en sinds 1916 als korenmolen diende, werd in 1936 buiten gebruik gesteld. Volgens de eigenaars waren de grondvesten van de molen echter niet stevig genoeg en vormden deze een bedreiging voor het Woonhuis dat te dicht bij de molen was opgetrokken. De molen werd dus afgebroken en praktisch op dezelfde plaats heropgebouwd, waarbij de oorspronkelijke bouwstijl volledig werd gerespecteerd.

Vroeger werd er tijdens de kermis een tent opgetrokken rondom de molen.

 

4 In' d'Oude Meulenhoeve' woonde ooit Torie Mulders, dorpsfilosoof en inspiratiebron voor Stijn Streuvels. Op het hoogste punt van de hoevegrond stond vroeger een houten molen. Toen het boek Het kwade oog van Herman Teirlinck verfilmd werd, stak men bij de opnames de molen in brand. Als repliek en protest tegen deze vernielende brand schreef Streuvels zijn boek De terechtstelling van een onschuldige.

 

5 Huis ten Berge werd gebouwd door kunstschilder Valerius de Saedeleer, die hier van 1908 tot 1914 verbleef. Nadien werd het bewoond door kunstschilder Staf Stientjes en nu door dichter Dirk Dennen.

 

6 De uitkijktoren staat thans binnen de ornheiningvan een villa. Vroeger genoten de parkbezoekers hier van een machtig uitzicht over de Leie en de Scheldevallei. In zijn boek De Vlaamsche  Ardennen schreef Omer Wattez, naar wie in de Vlaamse Ardennen nu een natuur- en milieuver- eniging is genoemd, dat hier in 1913 een houten 'belvédère' of uitkijktoren stond en dat de bezoekers een verrekijker ter beschikking kregen. Begin 1900 zag Omer Wattez aan de gezichtseinder 'de torens van Doornijk, Kortrijk en Tielt, het uurwerk der nader staande torens van Tiegem en Ingooigem, naar het Zuidoosten toe Kluisberg en Quaremont, naar het noorden toe de hoogte van Wortegem en Bouveloobosch met de kerktorens van Gijselbrechtegem en Ansegem. Naar het oosten toe zien we Kaster.'

 

7 Het Sint-Arnolduspark, dat onder impuls van de familie Vital Moreels werd aangelegd, is nu nog 6 ha groot. Oorspronkelijk maakte het deel uit van een bosgebied van 60 ha waar volgens de volksmond zelfs vossen leefden . Sinds 1962 wordt het park beheerd en onderhouden door enkele paters redemptoristen van wie er nog drie ter plaatse verblijven.

 

8 Op de biologische herwaarderingskaart staat het Bassegembosje als waardevol aangeduid. Dit gemengde loofbosje is echter niet toegankelijk voor het publiek. In de middeleeuwen maakte het deel uit van een bosgebied dat zich ver op het grondgebied van Tiegem en Kaster uitstrekte. De heerlijkheid Bassegem waarvan de hoofdhoeve nu nog in Kaster is terug te vinden, behoorde eeuwenlang toe aan de familie van Caloen de Basseghem. Door zijn kleiachtige en dus weinig doorlaatbare bodemstructuur werd het bosje niet zoals de omliggende gedeelten ingepalmd voor landbouwontginning.
Molen - Tiegem
De Molen van Tiegem
Bestand:Tiegem - village.JPG
Tiegem : het dorp

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (10 Stemmen)
11-05-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dworpwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen






De Dworpwandeling

 

 

Start : voormalig gemeentehuis te Dworp - Alsembergsesteenweg

Afstand : 9.5 km

Bewegwijzering : houten palen met schuine kop in blauwe kleur.

GPS  : N50 43.844 E4 17.917

 

 

DE ROUTE :

 

Met deze Dworpwandeling hebben we er naar gestreefd aan de wandelaar zoveel mogelijk van Dworp te laten zien op een zo kort mogelijke afstand.

We vertrekken aan het voormalig gemeentehuis. Hier stond vroeger een Romaanse kerk die in 1900 gesloopt werd, omdat ze bouwvallig en te klein was. In 1901 werd een aanvang gemaakt met de bouw van het gemeentehuis.In 1902 werd het plechtig ingehuldigd.

 

Naast het gemeentehuis rechts, staat de Dworpse schandpaal, daterend uit omstreeks 1650.

 

We steken de Alsembergsesteenweg over en volgen de Gemeentehuisstraat. We komen aan het Gildenhuis , daterende uit het jaar 1516.

Hier slaan we rechts de Kerkstraat in. Aan het einde van de Kerkstraat nemen we links een voetpad. Meteen ligt de oude dorpskom van Dworp achter ons en bevinden we ons in het groene valleitje van de Steenputbeek. Het gebouw bij het begin van het voetpad is wat overblijft van het Hof te Steen of het Steynen Hof.

 

Hendrik Consciencepad Het voetpad dat we nu volgen kreeg de naam Hendrik Consciencepad. Verschillende episoden uit Consciences roman "Eene verwarde zaak" (1874) spelen zich immers af te Dworp.

Na een 300-tal meter komen we aan de Steenputbeek. Aan de overkant van het brugje volgen we ze verder stroomopwaarts. De Steenputbeek dankt haar naam aan een steengroeve in het Hallerbos, waar ze ontspringt. We volgen de loop van de Steenputbeek tot aan de Winkelaar, waar we rechts nemen.

Halverwege de helling moeten we achter huisnummer 4 rechts een voetpad inslaan dat de naam Heidebloem draagt. 

 

Aan de Krabbosstraat gekomen, steken we die over en volgen de Prins Boudewijnlaan.Links van deze weg bevindt zich het scoutskamp "La Fresnaye" waar wijlen koning Boudewijn als prinsje af en toe padvinder kwam spelen. Ter hoogte van de Y-wegsplitsing slaan we, rechts, een voetpad in dat ons enkele meters lager bij een kruispunt van zes wegen brengt.

 

We volgen de Bronweg. Een eindje verder stappen we een beekje over.

 

Uit het bosje gewandeld, kijken we uit over de vallei van de Molenbeek met zijn beboste noorderhelling. We wandelen verder tot aan het Hof te Wouweringen, één van de oude hoeven van Dworp. Vervolgens komen we aan de Alsembergsesteenweg die we oversteken. Aan de overkant volgen we de Oude Vijverweg om 50 meter verder de Molenbeek over te steken en via de Hanenbosweg aan een kapel te komen.

 

De kapel van Onze-Lieve-Vrouw ter Nood dateert volgens een opschrift boven de ingang uit 1822. Voorbij de kapel nemen we links en stappen de heuvelrug op. We wandelen weldra naast het Hanenbos. Op de hoogste plek in het bos komt nogal wat bruine ijzerzandsteen in de bodem voor. De plek heeft er haar naam "Bruineput" aan overgehouden. De weg buigt rechtsaf en opnieuw krijgen we een mooi vergezicht. Ook verder voorbij een langgevelwoning wacht ons een panorama, deze maal op het dorpscentrum van Dworp.

 

Enkele meters vóór de Lotsesteenweg slaan we rechtsaf om 250 meter verder toch nog aan de steenweg te komen, hem over te steken en linksweg de Wortelenberg in te slaan. Ook langsheen de Wortelenberg krijgen we enkele gezichten op Dworp. Via een voetpad komen we verder aan de rand van het Begijnenbos, waar we nu gaan doorwandelen. De rode kleur waarmee de bewegwijzeringspaaltjes gekopt zijn wijst erop dat hier ook de Kesterbeekwandeling langs komt. Op het plateau splitst de weg zich maar we houden rechts aan. Aan de rand van het bos gekomen, wandelen we rechtsaf.

 

Bij het T - kruispunt nemen we daarna opnieuw rechts. Aan het einde van de Begijnenbosweg is het wegenkruispunt gemarkeerd door een stenen kruis onder een knotwilg en een oude eik. Het kruis is 1768 gedateerd en herinnert er ons aan dat ene Egidius De Blaeser hier verongelukte door van een kar te vallen.

 

Tegenover het herdenkingskruis wandelen we rechtuit om enkele meters verder rechtsaf de Dikkemeerweg te nemen. Nog een vijftigtal meter verder moeten we linksaf de Duvelsborreweg volgen. Voorbij de hoeve kunnen we genieten van een gezicht over de vallei van de Molenbeek. Aan het einde van de weg wandelen we door een bosje . Weldra komen we aan de Steenput.

Rechts van de beek volgen we nu de Sint-Laureinsborreweg.

 

Weldra komen we terug in de oude dorpskern van Dworp met de gebouwen van de voormalige brouwerij Winderickx en verschilIende andere 19de-eeuwse woningen. Ter hoogte van huisnummer 4 in de Molenbeekstraat wandelen we over de Molenbeekbrug om daarna via enkele trapjes aan het voormalig gemeentehuis te komen.

 

 

Bron : Toerisme Vlaams-Brabant

Dworp: The Village
zicht op het dorp
Dworp Border Hallerbos 20061030
Dworp : op de rand v/h Hallerbos

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (14 Stemmen)
06-05-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Asdonkwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Op vraag van Paul Justens

Asdonkwandeling

Molenstede

 

Start : Dorpsplein in Molenstede

Afstand : 10 km

Bewegwijzering : Rood

GPS : N51 00.247 E5 00.831

 

DE WANDELING

 

We beginnen deze wandeling op het dorpsplein van Molenstede.

Aan de oostkant van dit plein bevindt zich het neoclassicistische DORPS KERKJE. De kerk was eeuwenlang toegewijd aan Onze-lieve-Vrouw, maar nadat Molenstede in 1977 bij Diest werd gevoegd, kreeg de parochie de heilige Jozef als patroon. De stad had immers ook een O.-L.-Vrouwparochie. Het schip en de ingebouwde westertoren dateren van 1838, terwijl de kruisbeuk en het koor in 1859-60 werden gebouwd.

We verlaten het dorpsplein aan de noordkant en steken via het "Minnebrugje" het Zwart Water over.

Deze beek komt 3 km verder oostwaarts tot stand door de samenvloeiing van de Grote en de Kleine Beek en mondt, omgedoopt tot Hulpe, te Zichem in de Demer uit. Haar naam te Molenstede heeft waarschijnlijk te maken met de donkere kleur van het water, die afkomstig was van de veengronden in de vallei.

Een bredere brug werd op 1 2 mei 1 940 door het Belgisch Leger gebombardeerd met de bedoeling de Duitse invaller in zijn opmars te hinderen. De watermolen, die ooit aan de oorsprong lag van de dorpsnaam, verdween reeds in de 16de eeuw.

Aan de overkant van de beek slaan we rechtsaf en volgen daarna de weg, links van de witgeschilderde woning.

We klimmen naar het Molenveld, een zevental meter hoger. De weg, die nog gedeeltelijk zijn hol karakter heeft bewaard, is afgezoomd met enkele inlandse eiken

Bij de Y-wegsplitsing nemen we rechts.

Eerst wandelen we voorbij een aanplanting van fijnspar, door elkeen wel gekend als de "kerstboom". De randbegroeiing bestaat uit inlandse eik. Aan onze rechterkant kijken we uit over akkers en een eikendreef.

Vervolgens komen we links voorbij een perceel met Corsikaanse den en Amerikaanse eik. Een gedeelte van dit bos perceel is afgeboord met meidoorn, een struik die vroeger veel werd aangewend voor hagen. De meidoorn draagt in mei-juni witte bloemetjes die na bevruchting in de herfst rode bessen voortbrengen.

Aan een Onze-Lieve-Vrouwkapelletje gekomen, slaan we linksaf, wandelen voorbU het Molenveldkasteeltje en komen bij de Ramacxhoeve.

Het was een pachthoeve die in 1765 werd aangekocht door ene Martinus Ramacx, naar wie ze nu nog steeds wordt genoemd.

Vóór deze hoeve nemen we rechts de Bosmansstraat en wandelen tot voorbij huisnummer 9. We verlaten nu de asfaltweg en volgen, linksaf, een voetweg

door weiden en verruigde hooilanden. Even verder steken we een leigracht over.

Dit gebied is vochtig en wordt gedraineerd door verschillende grachten.

We wandelen naast zo'n gracht tot aan een betonweg, die we linksaf volgen.

Het is een drukbereden weg, zodat we wel even moeten uitkijken.

Vijftig meter verder nemen we rechtsaf de Stalstraat daarna nogmaals rechtsaf.

We steken de Turnhoutsebaan - voorzichtig! - over en volgen verder de Stalstraat.

Bij de T -wegsplitsing nemen we vervolgens links om onmiddellijk daarna, rechts, de Prin- sendreef in te slaan.

Dadelijk laten we de woningen achter ons en krijgt de wandeling een bosrijker uitzicht. Zo bevindt er zich aan de rechterkant van de straat een heidegebied waarop een pioniersvegetatie tot ontwikkeling is gekomen met vooral berk, eik, Amerikaanse vogelkers en grove den.

We komen aan het kruispunt met de Witte Weyerstraat gemarkeerd door een kapelletje dat toegewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van Banneux.

We volgen verder de Prinsendreef, hier nog een zandige weg die overwegend is afgezoomd met berken en waar we ook gaspeldoorn aantreffen.

De gaspeldoorn is een struik die vooral groeit op zandige en meestal ook zure gronden. In het vroege voorjaar draagt hij talrijke gele bloempjes en die ontluiken reeds vóór de fijne, scherpe bladeren verschijnen.

Op het einde van de zandweg nemen we links.

Door een landschap van weiden en kleine boom partijen wandelen we tot aan de Kiewithoeve.

Dit café-restaurant, met minigolf en kleine kinderspeeltuin, ligt net over de Brabants- Limburgse provinciegrens op het grondgebied van Engsbergen-Tessenderlo.

Dat is ook het geval met de Asdonkstraat, die we vanaf hier volgen.

Ze is genoemd naar de plaats Asdonk. Een donk is een lichte, zandige verhevenheid in

een moerassige streek. Deze drogere plaatsen werden vaak voor bewoning uitgekozen en in dit geval gaat het om een landhuis en een hoeve.

Zo dadelijk wandelen we voorbij "GROOT ASDONK", een fraai park dat in het begin van de 1 9de eeuw aangelegd werd rondom het gelijknamige landhuis. Het bevindt zich rechts van de weg en bestaat eigenlijk uit een grote vijver met verschillende eilandjes, beplant met beuken, eiken en rododendronstruiken, en onderling verbonden met sierlijke bruggetjes.

Voorbij dit parkgedeelte krijgen we een doorkijk naar het landhuis met hoeve.

De hoeve werd in de tweede helft van de 1 8de eeuw gebouwd door Arnold Cox, voormalig drossaard te Diest. Hij had het domein in 1753 aangekocht van de meierij Kaggevinne-Kempen. De drossaard was de hoogste rechterlijke en administratieve ambtenaar in de stad. Het landhuis dateert uit de 19de eeuw.

Op het einde van de Asdonkstraat nemen we rechts de Steenovenstraat.

Op de plek waar de geasfalteerde Steenovenstraat naar links afbuigt, blijven wij naast het bos rechtdoor wandelen tot aan een weide. Hier nemen we rechts een beukendreef. Samen met enkele andere dreven in "Groot Asdonk" werd ze nog aangelegd door drossaard Cox. Deze beuken zijn dan ook meer dan tweehonderd jaar oud. Halverwege de dreef krijgen we een gezicht op de zuidkant van het landhuis "Groot Asdonk."

Aan het einde van de beukendreef slaan we linksaf en komen 250 meter verder voorbij de voormalige 19de-eeuwse hoeve "Klein Asdonk".

De omgeving van deze hoeve was op het einde van de 1 9de eeuw het werkterrein van de landbouwkundige Denis Verstappen uit Diest (1837-1902). Die voerde hier experimenten uit i.v.m. groenbemesting, waarvan het de bedoeling was de schrale, zanderige Kempengrond vruchtbaarder te maken. De aanplanting van lupinen, een vlinderbloemige plant waarvan de wortelknolfetjesbacteriën de grond met extra stikstof verrijken, leek hem daartoe een geschikt middel. Denis Verstappen mocht zich verheugen in heel wat belangstelling uit landbouwmiddens en werd ook zeer gewaardeerd voor zijn opzoekingswerk.

We vervolgen onze wandeling en komen weldra aan een vijf- sprong van wegen.

We kiezen de richting van de huisnummers 47 en 47/1 en wandelen tussen aanplantingen van grotendeels inlandse eik en grove den met een onderbegroeiing van Amerikaanse vogelkers.

Het Bolhuiskapelletje is onze volgende halte. Het dateert uit de tweede helft van de I8de eeuw en achter een smeedijzeren luikje kregen verschil/ende heiligenbeelden een plaatsje. Eén van die

J ten pater. die in 1888 door paus Leo XIII heilig werd verklaard. op 13 maart 1599 te Diest werd geboren en de nabije BoIhuishoeve eigendom was van de grootvader van Jan.

Vanaf het kapelletje hebben we trouwens uitzicht op deze hoeve. gelegen aan de rand van de vallei waarin Kleine en Grote Beek samenvloeien tot het Zwart Water.

Achter het kapelletje vervolgen we de wandeling rechtsaf tot aan de Asdonkstraat. maar nu op het grondgebied van Molenstede.

We volgen de Asdonkstraat in zuidwestelijke richting en blijven langs bos- en weideland wandelen

Aan de wegsplitsing met de Witte Weyerstraat blijven we rechtdoor wandelen. Daar wandelen we langs de zuidelijke voet van de Eikelenberg. die als woongebied werd verka- veld. en bereiken na ongeveer 600 meter de Turnhoutsebaan. Ook nu kijken we goed uit bij het oversteken van deze drukke weg.

Aan de overkant ervan nemen we een voetweg. die ons door het struikgewas en langs akkers naar het Mariakapelletje bij de eikendreef op het Molenveld leidt.

Hier wandelen we rechtdoor en komen voorbij het Molenvéldkasteel. waarvan we tussen het parkgroen een blik kunnen opvangen. Dit landhuis werd gebouwd in 1909 door Dr. Henri Verstappen. zoon van voornoemde landbouwkundige.

Voorbij het bos buigt de weg naar links af en leidt ons terug naar het Dorpsplein van Molenstede.


Molenstede de kerk en parking

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (16 Stemmen)
04-05-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dilsen
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Dilsen

 

Start : De Oude Kerkstraat in Dilsen

Afstand : 13 km

Bewegwijzering : Geen

GPS : N51 02.065 E5 43.932

 

DE ROUTE :

 

Het vertrekpunt van deze wandeling bevindt zich in het oude centrum, gelegen aan de andere kant

van de drukke weg Lanaken - Maaseik, op weg naar Stokkem.

 

-Vertrek op net parkeerpleintje aan de Oude Kerkstraat.

De gotische kerktoren, uit de 16de eeuw, staat er nog alleen, de kerk zelf werd ca. 1910 afgebroken. Bemerk de oude kerkhofmuur en het brouwershuis uit 1712.

-Volg het bewegwijzerd wandelpad dat je langs de Maas en de Oude-Maas voert. Na de Oude Kerkstraat, links de Vissersstraat in en voorbij de oude Kapelanij uit 1746. Dan, net vóór het bruggetje over de Oude Maas, het asfaltweggetje links (1).

Je passeert het armenhuis uit 1700, aan je rechtetkant de Oude Maas. Op de T ga je rechtsaf.

Blijf deze weg volgen tot aan de Maas. Onderweg zie je links een oude, volgelopen, grindput en rechts de Oude Maas, met in de verte de kerk van Stokkem.

Steek een binnendijk over. Aan de Maas ga je rechtsaf, over de Hoogbrug, waaronder de Oude Maas in de Maas stroomt (2).

Juist voorbij het bruggetje, zien we nog een oude grenspaal, nr: 119 om precies te zijn.

We gaan de Maas nu een heel stuk volgen. Aan de overkant ligt Nederland, wij blijven in België wandelen.

Na een flink stuk stappen, zien we aan onze rechterkant een grote waterplas, die ontstond door net ontginnen van grind. Achter de plas, een bedrijf dat nog in werking is en de kerk van Stokkem.

Aan de overkant zien we weldra het Nederlandse dorp Obbicht. Hier werd de kerk ooit door een overstroming weggespoeld.

Daarna zien we in de Maas een soort stroomversnelling en nemen dan de eerst grindweg rechts (3). Vanaf dit punt kunnen we in de verte het veer 'Hoal euver' zien. Zover gaan we dus niet, we volgen gewoon de grindweg tot aan de binnendijk en volgen deze naar rechts. Hier is het mooi wandelen, links van ons akkers, rechts, eerst een kreek, later de Oude Maas.

In Stokkem nodigen de terrasjes van de tavernes 'Oude Maas' en 'De Kaai' uit tot een verfrissend drankje. We blijven nog steeds de dijk volgen en wandelen bij het buitenkomen van Stokkem opnieuw langs de grote waterplas, die we daarstraks reeds langs de andere kant passeerden.

 

In het gehucht Boyen, zien we, links tussen de weiden, een kapelletje staan.

Het is de neogotische bakstenen kapel van O.-L.-Vrouw van de 7 Smarten, uit 1887 en gerestaureerd in 1978.

We verlaten de dijk en draaien, na huis nr. 9, linksaf, een smal asfaltweggetje in (4).

We bochten met het weggetje naar rechts en nemen dan, na ca. 50 m, het asfaltwegje naar links. Aan de enige wegsplitsing die we tegen komen, aan net laatste huis dat tegen komen, vooraleer we de open vlakte intrekken, houden we links aan. Nu is het gewoon nog rechtdoor wandelen tot aan het kruispunt.

Oude maasarm richting noorden
Oude maasarm
Mariapark - oude kertoren
Mariapark - oude kertoren

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (8 Stemmen)
26-04-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schaffen
Klik op de afbeelding om de link te volgen




 

Schaffen

 

Start : Aan de kerk van Schaffen

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : Geen

GPS : N51 00.016 E5 04.920

 

DE ROUTE :

 

-Start op het Sint Hubertusplein voor de kerk links

-We steken de grote baan over , de Molenstraat

-Postbaan rechtdoor de holle weg in en over

-Links Hezerheideweg

-Links Heesstraat

-Links Barenbergesweg

-Links en na 50 meter rechts het bospad in

-Links Hezestraat

-Rechts Postbaan

-Links Kromme Elleboog

-Rechtdoor Rauwbergstraat

-Links Stappersestraat

-Links Wittehoefstraat

-Rechts de veldweg naast de Veldbeek in de waterstraat

-Links Berkstraat

-Terug op het Sint Hubertusplein

 

Schaffen is een deelgemeente van Diest (kanton Diest, arrondissement Leuven, Vlaams-Brabant, België). Het ligt op de overgang van de Kempen naar Hageland.

 

Schaffen is vooral bekend omdat de kazerne en het opleidingscentrum van het Belgisch leger voor parachutisten er gevestigd is, en een militair vliegveld, aangelegd door het Duitse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Dit vliegveld wordt ook gebruikt door de Diestse Aero Club (DAC) om te zweefvliegen en door Diest Model Club (DMC) voor het vliegen met modelbouw-vliegtuigen.

 

De voormalige gemeente had tussen 27 mei 1878 en 29 september 1957 een eigen station langs spoorlijn 17 tussen Diest en station Beringen-Mijn.




VERLOREN KOSTMOLEN

Voor zover bekend stonden er in Schaffen drie windmolens : één op "De Kalverberg" in Schoonaarde, één op de "Doodsberg" en één in de Kerkstraat.  De eerste molen werd in 1865 overgebracht naar Kortenaken.  De tweede molen op Schoonaarde stond er van 1742 tot  1887 om dan te verhuizen naar Assnt.  In 1959 werd deze staakmolen terug overgebracht naar Diest en gerestaureerd.  Deze molen is nu beter gekend onder de benaming "Lindemolen" en staat ter hoogte van het provinciedomein Halve Maan.

De derde molen van Schaffen, stond oorspronkelijk op het gehucht Eindeken in Beverlo die dateert van 1826.  In 1903 verdween hij uit het Beverlose landschap om te verhuizen naar Schaffen.  Hij werd gekocht door Amandus Peeters en heropgebouwd in de Kerkstraat, waar hij tot in 1966 bemalen werd door Victor Loots.  Sinds de dag dat Victor op pensioen ging, draaiden de wieken niet meer en werd de molen niet meer onderhouden.

De stad Diest kocht daarom in 1982 de windmolen, die beschermd werd op 27 september 1979 zodat het voortbestaan ervan gewaarborgd zou blijven.

De molen werd gerestaureerd de stad Diest in de periode van 2004-2005.

Toegankelijk:

Elke eerste en derde zondag van de maand vrij te bezoeken: van 10.00 tot 13.00 uur

Schaffen 042009 (1) (Medium) Schaffen 042009 (2) (Medium)
Schaffen 042009 (12) (Medium) Schaffen 042009 (11) (Medium)
Schaffen 042009 (8) (Medium) Schaffen 042009 (13) (Medium)

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
18-04-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sint-Jobswandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen






S
int-Jobswandeling

 

Start : Aan het kasteel van Horst

Afstand : 11 km

Bewegwijzering : zeskante bordjes met de naam v/d wandeling

GPS : N50 56.005 E4 49.966
Horststraat 28, 3220 Sint-Pieters-Rode‎ -

Van op de autosnelweg E314 (Leuven-Hasselt) neem je afrit 22 (Tielt-Winge). Volg richting Tielt-Winge. De signalisatie met bruine bordjes brengt je tot op de ruime parking van het kasteel. 

 

DE ROUTE : 

Deze wandeling is een oude bedevaartsweg. Over de heuvelkam leidde hij de pelgrims naar de Sint-Martinuskerk van Wezemaal, waar Sint Job werd vereerd. Nu brengt hij ons naar de wijnkelder onder het neogotische oude gemeentehuis van Wezemaal gebouwd in 1898 en van de hand van architect Langerock. De kelders ervan zijn ingericht als wijnkelder.. Na een geleide wandeling kan je onder de gewelven een lekker wijntje proeven of een bezoekje brengen aan actieve wijnbrouwers.
De Sint Jobswandeling loopt voor een groot gedeelte door holle wegen met regelmatig een zicht over de Wingevallei of over de heuvels van Gelrode met in de verte de Moedermolen. In de vlakte zetten we de tocht verder langs een riviertje voorbij de H. Geestmolen en daarna door de beemden van Sint- Pieters- Rode met zijn prachtige pastoorswoning, midden in de vallei, omgeven door walgrachten.

Kasteel van Horst, Holsbeek, Vlaams Brabant
Kasteel van Horst, Holsbeek, Vlaams Brabant
Zicht op de vallei vanuit de Panoramastraat
zicht op de vallei
Sint-Pieters-Rode Rectory (Pastorie)
Sint-Pieters-Rode - De Pastorie

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (14 Stemmen)
17-04-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spy
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Spy – Onoz – Spy

 

Start  : Aan de kerk van Spy

Afstand : 9 km

Bewegwijzering :geen

GPS : N50 28.905 E4 42.265

 

Deze route vormt een lus van 8,8 km. Hij werd voorgesteld door de heer Philippe CRISPIN. Je maakt kennis met de plaatsen Spy en Onoz dankzij hun bouwkunstige en natuurlijke erfgoed.

 

DE ROUTE :

Het begin van het parcours loopt via oneffen straten.

Wees voorzichtig aan de kruispunten.

 

Je verlaat Spy door een bos (Bois des Golettes) en gaat in de richting van de vallei van de Orneau.

 

Na een eind naast weiden bereik je opnieuw een bos (Bois de Bètche aux Roches). De grot van de Man van Spy ligt in de buurt. Het traject loopt verder langs een spoorweg.

 

Je komt aan in Onoz in de nabijheid van een gerenoveerde 18de-eeuwse watermolen. Je passeert voorbij de kapel van Notre-Dame de Montserrat, gerestaureerd in het midden van de 20ste eeuw door de familie Beauffort.

 

Ga verder via de Rue du Casino en dan de Rue du Château. Het kasteel van Spy verschijnt op je rechterkant.

 

Keer terug naar de start.

 

Spy is een dorp in de gemeente Jemeppe-sur-Sambre in de Belgische provincie Namen. Spy is bekend als één van de vindplaatsen van resten van de Neanderthaler-mens.

 

De grot bevindt zich in een heuvelflank op de linkeroever van de Orneau, een zijrivier van de Samber, circa 20 meter boven waterniveau. De holte in de bergwand heeft zich op een natuurlijke manier gevormd in het kalksteenmassief, circa 330 miljoen jaar geleden (Viséen), toen na de ijstijd het water nog tot deze hoogte kwam. De grot bestaat uit een hoofdruimte en rechts daarvan en ook erboven kleinere zalen. Vóór de grot bevindt zich een terras en er zijn hellingsafzettingen, veroorzaakt door het wegruimen van puin tijdens opgravingen. De grot wordt bereikt door een bos, dat door de verscheidenheid van de ondergrond (kalksteen, zandsteen en leisteen) een gevarieerde vegetatie vertoont, die op haar beurt weer heeft gezorgd voor een rijke fauna. De grot van Spy en de omgeving ervan werden in 1981 geklasseerd als monument en site.


Met dank aan Toerisme Namen

[Untitled]
Chapelle Notre Dame du Mont-Serrat

Eglise d'Onoz
De kerk van Onoz
Grotte de Spy
De grotten van Spy

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (4 Stemmen)
15-04-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stratensepad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Stratensepad

 

Start : In Oirschot (Nederland)

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : Geen

GPS : N51 30.202 E5 18.468

 

 

Dit pad gaat voornamelijk over verharde wegen en paden. Ronduit schitterend zijn de uitzichten vanuit Straten en vanaf het Wilhelminakanaal op de Oirschotse kerktoren. Bij de St. Antoniuskapel in Staten staat u even stil om een kruisje te slaan. Ook komt u onderweg prachtige voorbeelden tegen van verbouwde en gerestaureerde langgevelboerderijen.

 

Sinds 11 april 2009 is de nieuwe website www.wandelgidsoirschot.nl in de lucht

Deze website van Marc van Overdijk bevat verschillende leuke wandelingen door Oirschot en omgeving. Door het bezoeken van de website proef je als het ware al de monumentale en groene sfeer van Oirschot en het Brabantse land.

Historie

Oirschot en omgeving kent een lange geschiedenis. Al in de prehistorie was de omgeving van Oirschot bewoond, oude graven uit die tijd in de bossen bij Westelbeers en sporen van nederzettingen uit het Stenen Tijdperk in hetzelfde gebied als ook op de Oirschotse Heide herinneren daar nog aan. Aangenomen wordt dat een eerste voorganger van de Mariakerk aan het Vrijthof in Oirschot uit de vijfde eeuw na Christus dateert. Daar ligt dan ook mede de grondslag voor de viering (in 1980) van het 1500-jarig bestaan van het dorp. De eerste schriftelijke documenten over de bestuurlijke geschiedenis dateren van het begin van de 14e eeuw. De grenzen van de oude gemeente Oirschot lopen ongeveer gelijk met de grenzen van de ‘gemeijnten', dit waren de ongecultiveerde gronden, die door de hertogen van Brabant in de eerste helft van de 14e eeuw successievelijk aan de inwoners van Oirschot (waartoe ook nog inwoners van Best behoorden) werden uitgegeven (‘verkocht'). De bewoners verkregen hiermee het recht om deze gronden in gemeenschap te gebruiken. In 1819 werd Best afgescheiden van Oirschot en vormt sindsdien een afzonderlijke gemeente

Bezienswaardigheden

 

-De Rooms-Katholieke Sint-Petruskerk is een forse gotische kruisbasiliek uit de 15e en 16e eeuw. De stompe toren is een hoogtepunt van de Kempense gotiek. De toren is 60 meter hoog.

 -Het Oude Raadhuis, gebouwd in 1513, gelegen aan de Oirschotse markt.

-Maria-kerk, de Nederlands Hervormde kerk (thans PKN-kerk), vanwege de voormalige functie als boterwaag ook bekend als Boterkerkje, is een 12e-eeuws zaalkerkje in romaanse stijl. Gebouwd rond 1100 en volgens professor E.H. ter Kuile waarschijnlijk veel ouder.

-Het voormalige Klooster Nazareth met kapel in neoromaanse stijl uit 1910. Het complex werd ontworpen door de architecten Joseph Cuypers en Jan Stuyt.

-De voormalige Brouwerij De Kroon uit 1773.

-Hof van Solms, paleis van Arnoldus Feij (of Arnold Fey).

-De Grote Stoel, Europa's grootste houten stoel. Prachtig stukje vakmanschap van de Oirschotse meubelindustrie.

-Huize Groenenberg, een zeer fraai huis daterend uit 1613.

-Kapel van de Heilige Eik, de stenen kapel stamt uit 1606 (eerder stond er al een kapel van hout).

 

Natuur

Oirschot beschikt over in totaal elf natuurgebieden. Enkele van die gebieden zijn:

 

Oirschotse Heide: ten zuidoosten van de plaats Oirschot gelegen, doet grotendeels dienst als militair oefenterrein

De Beerze: natuurgebied gelegen rondom het zuidelijk verloop van het riviertje de Beerze

Landgoed Baest: in het westen van de gemeente gelegen; bossen, agrarisch gebied en historische tuinen rondom het noordelijk verloop van het riviertje de Beerze

Mortelen/Scheeken: tussen de plaatsen Oirschot, Liempde en Boxtel gelegen; een agrarisch gebied afgewisseld met stukken bos

Kuikeindse en Landschotse Heide: ten zuiden van Middelbeers gelegen natuurgebied bestaande uit heidevelden, bossen en vennen





Het kleinste huisje van Oirschot

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (13 Stemmen)
14-04-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lozerheidewandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen









Bocholt – Lozerheidewandeling

 

Start : parking bij de toegang van het natuurgebied

Afstand : 7 km

Bewegwijzering : paaltjes met afgeschuinde rode kop

GPS : N51 12.283 E5 32.742

Parking:
Fabrieksstraat
3590 Bocholt/Kaulille




 

Het domeinbos Lozerheide strekt zich uit over 210 ha en is gelegen in de gemeente Bocholt, in het noorden van Limburg. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is er hier geen sprake van heide. Lozerheide is een ongelooflijk gevarieerd bos, bezaaid met vijvers, beekjes, kanaaltjes en graslanden.

Eeuwenlang stond hier een eiken- en beukenbos. De ontginning als landbouwgrond toen er nog geen kunstmest bestond, drong het bos terug, ten voordele van woeste heidegrond, die na de landbouwuitbating achterbleef. Alleen de naam doet nog vermoeden dat het landschap er heel lang heel anders uitzag. In de 19e eeuw bracht de nood aan landbouwgrond in dit gebied een belangrijke ingreep met zich mee. In de schrale heidegronden ging men kanaaltjes graven die bevloeid werden met water uit de nabijgelegen grote kanalen. Zo ontstonden er vloeiweiden. Tussen de twee wereldoorlogen werden er populierenbossen geplant voor het winnen van luciferhout. Een orkaan in 1966 verwoeste grotendeels het boslandschap.

 

Het ruige karakter van Lozerheide geeft de natuur vrij spel. Dit ontzettend rijke loofbos biedt heel wat troeven aan plant en dier. Je vindt er 250 verschillende planten, 47 boomsoorten, 400 variëteiten van paddenstoelen en 400 vlindersoorten. Van de 130 soorten broedvogels in Limburg, komen er hier 80 voor.

 

De herfsttijloos bloeit hier eind augustus weelderig. Lozerheide is trouwens de enige plek in Limburg waar de oeverdistel groeit.



foto's :http://members.lycos.nl/margaritha01/newpage31.html

Met dank aan bosengroen.be

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
04-04-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blaasveldwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Blaasveldwandeling

 

Start : Aan de kerk van Blaasveld

Afstand : 7.8 km

Bewegwijzering : Geen

GPS: N51 03.406 E4 22.256

 

 

DE ROUTE :

 

-Start deze trip naar Het Broek te Blaasveld bij de Sint-Amanduskerk waar je rustig kunt parkeren. Van bij de hoofdingang wandel je links of rechts (langs het basketpleintje) rondom de kerk en je verlaat dit driehoekige Wouters-Lefebvreplein rechts via de Dorpsstraat. (Deze wandeling is trouwens een combinatie van een omgekeerd stuk Broekventjespad en het Watersportpad door Het Broek.)

 

-Gewoon rechtdoor nu, over de spoorweg (lijn Mechelen-St.-Niklaas) en links voorbij huisnr. 47, waar in bakkerij Moeremans het Broekvent je en het Broekwefke  geboren werden.

-Laat de Broekstraat naar de parking van Het Broek (zie wegwijzer) links liggen.

-Van hier af wandel je in de Kasteelstraat en je stapt ook voorbij de Krommestraat (rechts). Je verlaat stilaan de bebouwde kom, met het groen van velden en bossen voor je uit. Vooraleer de weg voorbij een boerderij naar rechts draait en Bezelaerstraat wordt, steek je best over.

 

Neem de kasteeldreef (zonder naam, alleen voor plaatselijk verkeer) in de richting van de witte kasteelvilla op het domein Lacourt . Nu ga je echter niet zover, want dit domein krijg je op de terugtocht beter te zien. Je draait dan ook links een andere dreef in, tussen velden en akkers, in de richtinig van bungalows. Achter de ommuring van het omgrachte domein zie je de gehavende dikste kastanjelaar van Belgie.

 

Blijf deze dreef volgen tot je, voorbij bordjes die alleen wandelaars, fietsers en dienstwagens toelaten, vóór een poel op een T -splitsing moet kiezen.

Ga links het paadje op en zo'n 10 m verder op een driesprong schuin links rechtdoor. (De verleiding is wel groot om rechtsaf de dreef te nemen naar het Onthaalcentrum en het hart van Het Broek.) Dit pad voert je langs de achtertuinen van de Broekstraat naar de parking van Het Broek. Rechts herinnert een bord van Waters en Bossen aan een boom je aan de gedragscode in een natuurgebied en links draait een ander paadje omhoog, maar jij wandelt gewoon rechtdoor.

Zo kom je voorbij een eerste visvijver (aangeduid door een blauwe vis) en het kapelletje van Onze- Lieve-Vrouw van Veertienbunder .

 

Zoals je zult merken is dit natuurgebied goed voorzien van vuilnisbakken en rustbanken. Zo'n 1Om voorbij het infobord en de schuilhut aan de parking draai je met het graspaadje mee naar rechts Het Broek in en je volgt vanaf nu de paaltjes met rode kop van het Watersportpad. Dit loopt tussen de plassen door en voorbij een picknickplaats naar links, vergezeld door een gracht rechts. Zo kom je aan de Zwarte Beek, met aan de overkant een hoeve en enkele huizen.

 

Sla hier rechts af en vervolg je weg tot je door een poortje en over een brugje de asfaltdijk langs de watersportplas Hazewinkel  bereikt. Alle kans dat je hier het kleurrijke spektakel van oefenende roeiers of een wedstrijd te zien krijgt. Rechts ligt het ontoegankelijk natuurreservaat Arkenbos. Met uitzicht op de huizen van Heindonk en de Bloso-gebouwen kun je ook het jaagpad volgen.

 

Dan moet je wel op tijd weer de dijk opklauteren, want zo'n 500 m verder gaat het over een houten brug weer rechtsaf de beschutting van het prachtige natuurgebied in.

 

Wat verder links, voorbij nieuwe aanplantingen, zie je de wat hoger gelegen Vossenberg: een landduin met eiken en berken in plaats van elzen, wilgen en canada's elders in Het Broek. Het pad draait naar rechts, naar links en weer naar rechts en je bereikt de weide met kleinvee achter het Scheyvaerthof .

 

Volg de weiderand naar het onthaalcentrum waar de kinderen kunnen ravotten in de picknicken speelwei. (En als de nood hoog is: aan de achterkant van de hoeve zijn toiletten.)

Aan het infobord volg je de eikendreef, tot je links een laag betonnen brugje tegenkomt. Over dat bruggetje hou je rechts aan (oranje en blauw paaltje). Langs enkele fraaie plassen kom je op een driesprong rechts aan een observatiehut. Steeds rechtdoor bereik je over de brug de rand van het natuurgebied bij taverne't Fonteyntje (grondgebied Heffen) waar je ook op het terras even kunt verpozen. Anders ga je gewoon rechtsaf, voorbij een hek licht stijgend langs de zijkant van domein Lacourt naar de wit getraliede, wat vervallen Sint-Franciscuskapel toe.

 

Volg het pad mee naar rechts en sla vóór het toegangshek van de kasteelvilla links de smalle dreef in, terug naar de bewoonde wereld. Zo'n 500 m verder bereik je bij een kruispunt de domeinomheining. Dwars de betonweg naar de Venusstraat (niet aangeduid) en volg die op het voetpad tot over de spoorweg. Daar neem je onmiddellijk rechts een doodlopende betonweg (met een Broekpadbordje). Links zie je een meubelfabriek en in de verte aan de Mechelsesteenweg het vroegere kasteel Ten Berg, nu een horecazaak. Aan de andere kant van de spoorlijn ligt een nieuwbouwwijk. Voorbij rode dranghekken sla je links een asfaltweg in en je draait 80 m verder mee naar rechts.

 

Sla rechts af nu, een doodlopende straat in die even verder Hinxelaar blijkt te heten. Draai mee naar links en neem voorbij de laatste huizen (links weer een nieuwbouwwijk) een smal eenpersoonspaadje rechtdoor tussen groentetuintjes. Zo'n 80 m verder kom je in de Keizerstraat waar je naar rechts oversteekt en tussen de huisnrs. 17 en 19 de kerkweg neemt. Dit asfaltpad brengt je recht naar het kerkplein bij het basketveldje.

 

Linksaf langs het kerkplein nu, met rechtover de kerk de pastorie en het oud-gemeentehuis (nu postkantoor). Volg even deze Mechelsesteenweg mee naar links richting Willebroek, want voorbij de bocht ligt rondom het kasteel Bel Air, nu cultureel centrum, een prachtig domein met een beeldenpark.

 

WEETJES

 

1 Vanuit Willebroek neem je de N16 richting Mechelen ;500 m voorbij de brug bereik je al het centrum van Blaasveld.

 

2 De neogotische Sint-Amanduskerk in bruine baksteen werd in 1323 door Rudolf Pipenpoy gesticht en bood plaats aan 150 gelovigen. In 1580 werd ze door de geuzen vernield en in 1631 op kosten van Cos- mas de Prant en Margaretha de Homes (zie graftomben) heropgebouwd. In 1914 lag ook de kerk in de vuurlinie, zodat ze in 1922 in haar vroegere staat moest worden hersteld. Het interieur bevat verder ook een barok hoofdaltaar en een merkwaardig gepolychromeerd beeld van de Geklede Christus dat uit de 14de eeuw rou kunnen dateren.

 

3 Bij de viering van de Historische Dagen van Blaasveld in september 1976 werd hier het eerste 'Broekvent je' gebakken. Dit speculoosman- netje kreeg er in september 1986 een vrouwtje bij, het 'Broekwefke'. De naam verwijst naar zowel Het Broek in Blaasveld en pilootgemeente Willebroek als het Broekventjespad. Dit speculoospaar vormt nu samen met de Willebroekse Schep (gestoofd paardevlees) en Duvel-fricassee (op basis van kalfsvlees) de culinaire specialiteit van het Vaartland.

 

4 De witte kasteelvilla op het omwalde domein Lacourt staat op de plaats van het oude kasteel van Blaasveld dat uit de middeleeuwen da- teerde en waarvan nog enkele afbeeldingen bewaard zijn. Het slot werd in 1947 door de huidige eigenaar Lacourt afgebroken. Een deel van dit domein, met de zogenaamde putten van Lacourt, is beschermd als natuurreservaat.

 

5 Achter de kasteelmuur staat een geklasseerd monument: de dikste kastanjelaar van het land die hier rond 1700 geplant werd. Van de vier geklasseerde kastanjebomen in België (ook Zaventem, Aubel en Ombergen) is de Blaasveldse boom de oudste en de machtigste van omvang. Deze kastanjelaar is namelijk 27,5 m hoog, met een stamomtrek van 7,5 m en een kruindiameter van 38 m. Er kwam wel al enige boomchirur- gie bij kijken om dit monument in stand te houden.

 

6 Aan de verzorgde kapel van Onze- Lieve-Vrouw van Veertienbunder waar de devotie nog levendig is, is een mooie legende verbonden. Ene Michltel Van Breedam haalde bij het turfsteken een Mariabeeldje boven en hing het aan een eik. Zo groeide de devotie, zeker na de strenge winter van 1760, toen alleen het water waarin het beeldje gevonden was niet dicht vroor. Men dacht aan een miraculeuze bron en er werd bij de vijver een houten kapelletje opgetrokken dat een vloed pelgrims aantrok. Het kapelletje brandde af in 1858 en werd in 1860 in baksteen heropgebouwd.

 

7 Na zandwinning op het einde van de jaren zeventig werd rondom twee watervlakken (60 en 30 ha) een 300 ha groot polyvalent water- sportcentrum uitgebouwd: het Bloso-sportcentrum Hazewinkel. De olympisché watersportbaan, waar in 1985 de Wereldkampioenschap- pen Roeien werden gehouden, is 2300 m lang, 160-430 m breed en 13- 18 m diep. In dit centrum, met aankomsttoren, technische installaties, verblijfsaccommodatie, een cafetaria enzovoort


Blaasveldbroek

Kerk van Blaasveld

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (28 Stemmen)
25-03-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tweebossenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen









Tweebossenpad

Route uitgegeven door VVV Brakel

 

Start : Aan de kerk te Opbrakel.

Afstand : 10 km.

Parcours : langs landelijke wegen.

Bewegwijzering : ja.

GPS : N50 47.581 E3 44.860

Rolstoelgebruikers :moeilijk 

 

DE ROUTE :

De huidige route loopt door en langs twee boscomplexen, nl het Brakelbos en het Livierenbos. Deze bossen vormen reeds vanaf de 11de eeuw ononderbroken de grens tussen Vlaanderen en Henegouwen. Het historisch belang van deze bossen wordt nog groter als men bedenkt, dat ze nog veel vroeger een belangrijke factor geweest zijn bij de vorming van de taalgrens. Ten slotte zijn deze beboste heuvelen duizenden jaren geleden door groepen prehistorische volkeren bewoond geweest. Om deze redenen en natuurlijk omwille van hun actuele toeristische aantrekkelijkheid werd dit pad, dat veel meer dan enkel maar de bossen aandoet, deze naam gegeven.

 

Wij starten de wandeling aan de Sint-Martinus-kerk.

Deze beschermde kerk valt vooral op door haar vroeggotische achtkantige toren uit het begin van de 13de eeuw, maar ook door de talrijke verbouwingen: in 1743 werd het koor vergroot, terwijl een goede tien jaar later het schip van de kerk werd uitgebreid met twee zijbeuken; tevens werd het dak toen verhoogd tot boven één van de acht galmgaten. In 1758 ten slotte werd de kerk hervloerd. Nu bezit de kerk als merkwaardigheden o.a. twee wapenschilden, resp. van de abdij van Ename en van de familie Maroucx, de heren van Opbrakel in de 18de eeuw, een doopvont uit de de 15de eeuw en een orgel, in 1789 gebouwd door de beroemde orgelbouwer Lambert Van Peteghem. Het geheel wordt op verrukkelijke wijze opgesmukt door een ietwat Oostenrijks aandoend rococo-interieur.

 

We nemen de Sint-Martensstraat en slaan dan onmiddellijk links het smalle paadje, de Zureveldweg, in. Aan Holenbroek gekomen, volgen wij die straat rechts tot op het einde. In de verte voor ons bemerken wij hier reeds de bosgordel op de grens van Opbrakel en Vloesberg, tevens op de grens van Vlaanderen en Henegouwen. We volgen een eindje opnieuw de Sint-Martensstraat en verder slaan wij rechts af, de Sint-Lietbertusdreef in. Deze weg werd genoemd naar Sint-Lietbertus, geboren uit de adellijke familie van Brakel rond 1010 en bisschop geworden van Kamerijk-Atrecht; in die hoedanigheid stichtte en hervormde hij talrijke kloosters.

 

Na een paar honderd meter wandelen wij over een beek; deze "Molenbeek" is één van de beken die de bovenloop van de Zwalm uitmaken. Aan de rechterzijde, op de plaats van de weide en de er nu staande witte villa, heeft een herenhof gestaan, het kasteel dat van ouds de kern van de heerlijkheid Opbrakel is geweest. In 1651 stond hier een indrukwekkend kasteel met een imposante middentoren en twee symmetrische zijvleugels en was het geheel omringd door een brede wal. Het gehele omwalde gebied, waarin eveneens een boerderij lag, had een oppervlakte van 1 ha 23a, de heren van Opbrakel hebben dit kasteel tot op het einde van het Ancien Regime steeds bewoond en alles werd in 1808 door de familie Maes van Gent opgekocht. Na het aanleggen, in 1846, van de weg naar Ronse is het gebouw in verval geraakt tot het in 1863 helemaal werd gesloopt; er is geen enkel spoor meer van over gebleven, tenzij in de straatnaam "Herenhof".

 

Na deze uitweiding over dit verdwenen merkwaardig gebouw vervolgen wij de Sint-Lietbertusdreef rechtdoor en komen in de Pieter Hoelmanstraat, een straat genoemd naar de landmeter die in 1651-54 met ongeloofelijke nauwkeurigheid geheel Opbrakel in kaart heeft gebracht. In dit kaartboek werden alle percelen met de namen van de eigenaars of pachters, toponiemen e.d. vermeld; het is dan ook een onschatbare bron voor de studie van Opbrakel zoals het er meer dan 300 jaar geleden uitzag.

 

Voorbij een oude hoeve bemerken wij opnieuw de Molenbeek langs de weg. Bij deze hoeve heeft eeuwenlang de enige watermolen, tevens de belangrijkste molen van Opbrakel gehoord. Deze ,,coorn watermeulene metten vivere ende viverdam" werd reeds in 1571 vermeld en lag in het domein van de heer. In het kaartboek van 1651 staat de molen afgebeeld met een groot rad en de molenvijver had toen een oppervlakte van ongeveer 7000 m2 In 1892 werd er een stoommachine in geplaatst, doch in 1912 werd de stoommachine van de ,,stoom- en waterkoormolen" buiten gebruik gesteld. De watermolen, met bijhorende brouwerij, is evenwel nog in werking gebleven tot kort na de tweede wereldoorlog.

 

Aan het eerste kruispunt gekomen slaan wij links af, de Molenbeek over en komen in de Maaistraat. Wij gaan een eindje in een soort langgerekt dal en na een fikse klim slaan wij de eerste straat rechts in, Pullem. Pullem zou de oudste plaatsnaam van Opbrakel zijn en teruggaan tot de Merovingische tijd.

Van hier hebben wij een heel mooi overzicht van voornoemd dal. Verder, rechts aan de horizon, gedeeltelijk verscholen, zien wij de schoorsteen van het historische Hof-te-Wolfskerke. Deze hoeve, reeds in 1177 vermeld, heeft onder het Ancien Regime steeds toebehoord aan de machtige Benediktijnerabdij van Ename. In 1893 heeft de toenmalige eigenaar, senator Mulle de Terschueren van Gent, er met eigen personeel hypermoderne bedrijfsgebouwen laten oprichten, alsook een luxueus landhuis met echte kasteelallures. Na een lange periode van verval is het ,,Chateau Mulle" - in de volksmond Mullenskasteel - nu volledig gerestaureerd.

 

Aan het huis met nummer 11 slaan wij links af en volgen een veldweg te midden van een kouter. Na ongeveer 200 meter komen wij op een betonweg de Steenpaal. De naam Steenpaal bestond zeker reeds in de 16de eeuw; hiermee duidde men de hier gelegen velden aan. De benaming Steenpaal komt van een, grote zware ijzerzandsteen die de kouter verdeelde. Bemerk ook de lichte welving in de akker een paar tientallen meter naar links: van 1757 tot 1913 heeft er een houten windmolen gestaan. Vanop deze weg is het zicht op het hoger genoemde kasteel beter.

 

Wij volgen verder de Steenpaal rechts richting Brakelbos.

De Steenpaal eindigt op een vijfsprong; we gaan de Laaistok, schuin rechts voor ons in en dalen naar het Brakelbos af (het eerste bos complex). Wij vervolgen de Laaistok en komen aan de Sassegembeek. Deze beek, soms beschouwd als de oorsprong van de Zwalm, ontspringt juist over de provinciegrens in D'Hoppe en heeft haar naam ontleend aan de 19de eeuwse eigenaar van het Brakelbos en het Hof-ten-Bossche, nl. de rijke Gentse burger Thadée van Saceghem.

Eventjes voorbij deze beek hebben wij aan onze rechterkant een open kouter en zien wij in de achtergrond het Hof-ten-Bossche. Samen met het Herenhof is deze hoeve de oudste exploitatiekern van Opbrakel; beide behoorden trouwens aanvankelijk toe aan de familie van Brakel. In de 18de eeuw is deze hoeve van ongeveer 50 ha. eigendom geweest van de familie Falligan van Gent, die aan de Kouter het prachtige ,,Hotel Falligan" heeft laten optrekken.

 

Wij nemen links de eerste weg naar het Brakelbos en komen weldra in een brede dreef. Wij gaan opnieuw over de Sassegembeek en dan wandelen wij midden in het bos tot aan het eerste kruispunt -van dreven-, waar wij links afslaan. (Wij blijven op de wegen !). Zoals de naam het zegt, heeft het Brakelbos steeds deel uitgemaakt van de heerlijkheid Opbrakel en dus van het graafschap Vlaanderen. In 1653 bereikte de beboste oppervlakte in deze zuidwestelijke hoek van Opbrakel een totale oppervlakte van ruim 71 ha. tegenover ca. 53 ha. op de huidige dag. In 1951 is het O.C.M.W. van Oudenaarde erin geslaagd het hele Brakelbos aan te kopen en in 1976 werd het als wandeloord voor het publiek opengesteld. De meest voorkomende boomsoort is de beuk met als gevolg het ontbreken van onderbegroeiing. Het bos is op zijn mooist tijdens de lente, wanneer de wilde hyacint massaal in bloei staat en de bodem één blauw tapijt is, afgewisseld met groepjes witte bosanemonen. Verder is het bos bronrijk, wat een bronbosvegetatie geeft die echter bijzonder kwetsbaar is.

 

Waar we het bos verlaten - aan de eigenlijke ingang ervan - staat een informatiepaneel voor de bezoekers van dit wandeloord. Voorbij een kapelletje wandelen wij de Brakelbosstraat in. Bemerk aan de gevel van de bijgebouwen van de eerste woning op de linkerkant het houten plakkaat met opschrift ,,De Sergent": tot voor de laatste wereldoorlog stond hier de zeer bekende afspanning "A la Chasse Royale, Au Sergent", druk bezocht door de toeristen. De geschiedenis herhaalt zich want in de weekends is het hier zeer druk, (misschien wel te druk!) zelfs zonder de afspanning.

 

Na een korte klim, dalen wij nu langzaam via de Brakelbosstraat terug naar het dorp van Opbrakel en komen in de Leinstraat die een stuk is van de oude Romeinse heirbaan van Bavai naar Gent. Enkele honderden meter verder staat aan de linkerkant het in een vierkant opgetrokken Hof-te-Fransbeke. Tot in de 18de eeuw stond deze hoeve oorspronkelijk bij de Dorenbosbeek en de Lange Haag, te midden van de landerijen. Het is eeuwenlang één van de grote pachthoeven van Opbrakel geweest. In het woonhuis bevindt zich een goed bewaarde Vlaamse schouw.

 

Juist voorbij deze hoeve slaan wij rechts het straatje Fransbeke in en volgen dit pad verder (het wordt aardeweg). Aan de weg Tenbergen gekomen volgen wij die rechts naar beneden. Aan de linkerkant bemerken wij, te midden van de velden gelegen, een andere historische hoeve, nl. het Hof-ter-Bruggen. Ook dit pachthof dat onder het Ancien Regime als leen afhing van de hoofdheerlijkheid Opbrakel, heeft overwegend toebehoord aan edellieden en rijke burgers die meestal in Gent woonden.

 

Wij vervolgen onze weg over de Dorenbosbeek (hier woonde eertijds Pieter Hoelman) en ongeveer 50 meter verder slaan wij links de Livierenstraat in. Wij wandelen onder de voormalige spoorlijn Aalst-Zottegem-Ronse door en wat verder, aan een oud kapelletje, nemen wij de Wallekouter aan de linkerkant. We doorkruisen hier een mooie kouter; rechts van ons ligt het Livierenbos (het tweede boscomplex). Waar nu een soort herenhuis staat stond vroeger het gekende Hof-te-Liviere een historische hoeve, zij het op Waals grondgebied. Wallekouter en Verrebeek lopen in elkaar over en zo komen wij in deze straat. Een eind verder loopt de eigenlijke Verrebeek.

 

Wij blijven de Verrebeekstraat volgen en merken aan onze rechterzijde de bijna volledig gerestaureerde stenen molen, indrukwekkend prijkend boven de weidse kouter. De molen dateert van 1789 op initiatief van J.B. Van Damme (pachter van het Hof-ter -Bruggen). Tijdens het Franse bewind kwam de molen in handen van de schatrijke Josse Jean Maes, officier en algemeen betaalmeester van het Franse leger in het Scheldedepartement. Via diverse tussenstappen en zwaar beschadigd kwam de molen in 1972 in het bezit van wijlen Raphaël De Moor die instandhoudingswerken uitvoerde zoals : voorlopig dak, herstel metselwerk, heropvoegen, nieuwe ondersteuningen van het gebinte. In 1978 werd de molen gerangschikt als monument en de onmiddellijke omgeving als dorpsgezicht.

 

Wat verder aan de linkerkant komen wij voorbij de "Oude pastorij", opgetrokken vlak tegen de Dorenbosbeek. In 1653 was de "kuerren hofstede" een eenvoudig huis met een duifhuis onder het dak; de pastoor in die tijd was een verwoed duivenliefhebber. Het huis was eertijds omringd door een wal. In de Franse tijd kwam de pastorie in handen van de gemeente tot 1835. Deze woning is één van de oudste uit de gehele omgeving.

 

Wij wandelen tenslotte via de Sint-Franciscusstraat tot aan de startplaats: de kerk

Reageer (2)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (15 Stemmen)
14-03-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Langdorp 1
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Langdorp 1

 

Start :  aan de café Lambrechts op de Wolfdonksteenweg

Afstand : 8.7 km

Bewegwijzering : Geen

GPS :  N51 01.059   E4 55.614

 

DE ROUTE :

 

-Rechttegenover de café (waar ook parking is),volgen we de oude mechelsebaan

-eerste bospad rechts,daarna links

-volgen tot op de Mertenheenstraat , links

-rechtdoor tot de  Rhodestraat

-de brug van de trein oversteken ,rechts en direkt terug links


Wanneer je de grote weg richting aarschot afdaalt is er onderaan de brug een Ierse Pub
 
-we dalen langs de spoorweg,eerste zandweg rechts de demerbroekstraat in

-op de T links

-altijd rechtdoor tot op de Zavelbeemden ,links

-we gaan de spoorweg onderdoor en komen op de Hanenberg,rechts

-even volgen en het eerste zandpad links in

-Op T rechts (Rode)en daarna links de Spiesweg in

-rechts aanhouden en de volgende bospaden rechtdoor aanhouden tot oop de Roode berg links

-Je komt terug op de Mechelsebaan links

-de eerste asfaltweg rechts Van Der Stokkenstraat

-waar je het eerste  paadje links kan nemen ga je in

-almaar rechtdoor tot op Stokheide rechts

-langs de Tuinbouwstraat kom je op Mosvenne ,links

-We volgen de Mosvennestraat tot we links de  De Waverdijkstraat ingaan

-rechtdoor tot op de Mechelsebaan ,rechts

-rechtdoor tot op de plaats van vertrek



Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (12 Stemmen)
07-03-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schilde
Klik op de afbeelding om de link te volgen









Wandeling in Schilde

 

Start : Aan de kerk van Schilde

Afstand : 8.7 km

Bewegwijzering :Geen

GPS : N51 13.891 E4 34.970

N 12 -Turnhoutsebaan, afslag Schoolstraat

Een vlakke wandeling met meer dan de helft niet verharde wegen

 

Schilde is evenals Brasschaat bekend om zijn residentiële villawijken.

En die zijn er volop: prachtige dreven ,denk bijvoorbeeld maar aan de Bellevuedreef

met kapitale landhuizen geborgen in het landelijke groen.

Maar er is ook het meer  natuurlijke  Schilde: 

ten  oosten van de dorpskom strekt zich een immens landschapspark uit.

Het wordt gevormd door de reservatiestrook rond het Antitankkanaal         en het         bos-  en natuurgebied “Driehoek” dat doorloopt tot  aan  de  grens  met  Halle-Zoersel.

Deze  regio  wordt doorsneden door een aantal aantrekkelijke  en rustige wandelwegen die je tijdens deze route kunt ontdekken.

 

 

Horeca:

        café ’t Pleintje en bakker bij het vertrek

        verse hoevemelk 24 op 24 uur biologische boerderij De Dobbelhoeve

        café Puttenhof, Puttenoflaan bijna op het einde

 

 

DE ROUTE

 

-Het  Kerkplein  van  Schilde  ligt  in  de schaduw   van    de neogotische Sint- Guibertuskerk.

Ze werd in oktober 1914 verwoest  en  in  1923  onder  leiding  van architect  J.  Sel  in  haar  vroegere  glorie hersteld, al moest ze sindsdien wel haar spitse torennaald missen.

Met  café  ’t  Pleintje  aan  je  linkerhand steek  je  de  Schoolstraat  over  naar  de Dorpstraat.

 

-Rechtover het huis met nummer 40 ga je rechts het kerkwegeltje in.

 

-Dit brengt je tot in de Ter Puttenlaan die je naar links volgt. Je komt voorbij de zij-

ingang van het domein Ter Putten, daarover straks meer op de terugweg.

 

-Op het einde neem je rechts de Alfons Van de Sandelaan. Juist voor het kruispunt

kom je voorbij het Diegemhof dat onlangs aangepast werd in functie van het project begeleid wonen voor anders validen. In het lage huisje aan de straatkant is de Heemkundige Kring Scilla gehuisvest. Steek rechtdoor de Liersebaan over.

 

-Aan een ‘Y’-splitsing met middenberm sla je links de Zandhovensebaan in.

 

-Op  het  einde  ga  je  rechts  de  Egelvoortstraat  in  en  onmiddellijk  linksaf  in  de

dolomietweg die tussen de weilanden en het bos naar rechts afbuigt.

 

-Op het einde van de dolomietweg ga je rechts naast het Antitankkanaal, ook wel als

Antitankgracht benoemd.

Het 33 km lange kanaal verbindt de fortengordel rond Antwerpen, van Stabroek tot Oelegem. Met de forten, schansen en bunkersluizen maakte het deel uit van de Antwerpse militaire verdedigingslinie. Na W.O. II bleef het lange tijd militair en dus verboden gebied. De duikers verzandden en het kanaal degradeerde. In 1985 werd een aanvang gemaakt met renovatiewerken. Tussen Sint-Job en Oelegem werd aan één kant een fiets- en wandelpad aangelegd.

Begin  jaren  ’70  wou  men  op  het  traject  van  het  kanaal  een  duwvaartkanaal aanleggen  dat  het  Albertkanaal  met  de  Antwerpse  haven  zou  verbinden.  Door massaal protest werden de megalomane plannen in de onderste schuif gelegd.

 

-Aan  de  eerste  kruising  van  zandpaadjes

steek je links het kanaaltje over en neem linksvooruit het bospad.

 

-Na een flauwe bocht ga je rechts naast de

slagboom in het natuurgebied Driehoek. In een depressie, links van het pad, zie je een botanische zeldzaamheid: het laaggelegen en vochtig gebied is volledig begroeid met

gagelstruiken, deze aromatische plant werd vroeger gebruikt als smaakmaker bij de bierbrouwerij. Je volgt de met dolomiet verharde weg zigzag doorheen de Driehoek tot de Lemmekensbaan.

 

-Aan de Lemmekensbaan naar rechts tot aan de Regenbooghoeve.

 

Steek rechts het Antitankkanaal over en volg het dolomietpad naar links. Nu ben je

aan het fort van Oelegem. Het behoorde tot de Brialmontvesting die Antwerpen moest beschermen tegen een aanval uit het oosten. Nu is het zijn militaire functie kwijt en huisvest het een grote kolonie vleermuizen. Enkele keren per jaar wordt het fort opengesteld voor het publiek.

 

-Het Groot Schijn wordt hier met een duiker onder  het  Antitankkanaal  geleid. 

Aan  de duiker ga je rechts tot aan het kasseibaantje waar je nogmaals rechts op de Dobbelhoeve afstevent. De Dobbelhoeve  is  een  biologisch  land-  en tuinbouwbouwbedrijf. 

Boven  het  dakraam zie je het jaartal 1341.

De hoeve was ooit eigendom van de abdij van Tongerlo.

Tijdens  de  Franse  revolutie  kwam  ze  in handen  van  de  adellijke  familie  van  de

Werve de Schilde. Karel De Meutter kocht de hoeve in 1952 en baatte er tot 1987 een gangbaar landbouwbedrijf uit. Zijn kinderen besloten om over te schakelen naar de biologische landbouw. De hoevewinkel is enkele dagen per week geopend, aan de automaat kun je zelf een glaasje verse biologische melk tappen.

 

-Ga  voor  de  boerderij  naar  links  en

onmiddellijk rechts de Speelbosweg in. Je blijft deze volgen tot in het Speelbos.

 

-Waar de niet verharde weg naar rechts afbuigt ga je rechtdoor.

 

-Net voor de caravan’s volg je het modderig pad naar rechts.

 

-Aan het Renier Sniederspad naar links.

Steek de Leeuwkensweg over en vervolg het smaller wordende Sniederspad.

 

-Aan het boomkapelletje met rustplaats op de viersprong ga je nog rechtdoor, nu op de met asfalt verharde weg.

 

-Even voor het einde neem je links het idyllische paadje tussen het weiland en de

haag, dit is nog altijd het Renier Sniederspad. Op het einde kom je op een betonbaan die je volgt tot aan de Liersebaan.

 

-Steek daar over naar de Spreeuwenberglaan. Aan de rechterkant kom je voorbij het

Puttenhof. Het was oorspronkelijk een laathof van de abdij van Affligem, later het bezinnings-  en  vormingscentrum  Regina  Pacis  en  nu  is  Het  Open  Poortje  er gevestigd,  een  Centrum  voor  Kinderzorg  en  Gezinsondersteuning.  Aan  café Puttenhof steek je voorzichtig over en ga je rechtdoor op de kerk af. Onderweg kom je aan de linkerkant voorbij een kapelletje en de omwalde en beschermde pastorij.

 

-100  meter verder         kom   je       terug  op      het     Kerkplein,    einde  van    de      tocht.

schilde-01
Sint-Guibertuskerk in het oude centrum van Schilde
schilde-05
Fort van Oelegem, nu vleermuizenreservaat

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (10 Stemmen)
27-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Nidrum
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Wandeling Nidrum

 

Start : Aan de kerk van Nidrum

Afstand : 11 km

Bewegwijzering :  Gele ruit

GPS  : N50 26.693 E6 11.787

 

Nidrum is een plaats in de deelgemeente Elsenborn van de Duitstalige gemeente Bütgenbach in de Belgische provincie Luik.

De Warche bij Weywertz.Het riviertje de Warche stroomt tussen Weywertz en deze plaats door.


 

DE ROUTE :

-Vanaf de kerk gaan we de Feldstrasse in

-Aan het volgend kruispunt rechts de Zur Eichenheck

-de kupferstrasse rechts nemen tot aan de volgende weg links

-op de T links en eerstvolgende bosweg rechts

-we komen op de Alter malmedyer weg die we rechts inslaan en

vervolgens schuinlinks  volgen

-we komen op de grote weg de Griesdeck

-De  eerst volgende bosweg links in

-Nu zitten we in het Nidrummer Heck bos waar we eerst links en daarna scherp links en rechts inslaan

-we komen nu terug op de alter malmedyer weg rechts

-volgen tot we de vennstrasse links inslaan

-links aanhouden,rechtdoor en de volgende links en terug rechts

-we komen aan een bosje links en nemen daar het boswegje links

-we lopen nu naast de warche en komen op de weg Zum steg die we links nemen

-Nu is het alsmaar rechtdoor tot aan de kerk van Nidrum




La Warche vue depuis le pont de Nidrum

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (13 Stemmen)
23-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valleiroute-rooigemsebeek
Klik op de afbeelding om de link te volgen







VALLEIROUTE - Rooigemsebeek

 

Start : de kerk van Mullem

Afstand: 5,5 km of 12,3 km.

Bewegwijzering : geen

GPS : N50 53.786    E3 36.209

 

 

Een wandeltocht door een landelijk gebied van het schilderachtige dorpje Mullem naar Wannegem, Lede en Huise, elk met hun typische windmolens en kastelen.

Vlakke en licht heuvelende wegen, overal verhard behalve het gedeelte van de ingekorte wandeling. '

 

Wie Mullem (een deelgemeente van Oudenaarde) voor de eerste keer binnenkomt en halt houdt aan de kerk, kan zijn ogen nauwelijks geloven. Hier is de 19de eeuw blijven stilstaan: een kerkje te midden van een kerkhof, een plein met het voormalige dorpsschooltje, 'het Kasteeltje' verscholen in een park, enkele goed bewaarde boer- derijen in een opvallend okergele kleur, maar vooral rust. En dit op amper 30 km van Gent,

 

DE ROUTE :

 

Bij het verlaten' van het dorpsplein kom je onmiddellijk in het  lage weiland en al na de eerste haakse bocht  zie je de vallei van de Rooigemsebeek een landschap dat je tijdens de hele tocht volgt en vanaf verscheidene plaatsen kunt  bewonderen.

 

Al wandelend zie je open kouters op de valleiflanken, het drassige weiland in het diepst van de vallei met enkele rijen prachtige knotwilgen, de stompe kerktoren van Lede in de verte en de wieken van de Huisekoutermolen.

 

Langs de oever van de Rooigemse beek kun je op verschillende plaatsen zien hoe in de beek vistrappen werden aangelegd, om de doorgang van visjes op moeilijke plaatsen te vergemakkelijken,

 

Aan de Ledepontweg is het even opletten, Kies je voor de korte wandeling van 5,5 km, dan sla je hier rechtsaf in de richting van de kerk van Lede.

De straat verandert in een niet verharde veldweg die uiteindelijk weer uitkomt op het grote wandel parcours,

Wie de volledige wandeling wil maken, slaat aan de Ledepontweg links af en steekt even later de Rooigemse beek over.

 

De wandeling gaat verder langs een moerasbosje, het Wachtbekken Lede,

maakt een korteklim langs een bos met overwegend populieren.

Daarna gaat het weer in dalende lijn en op het laagste punt van de weg heb je een prachtig zicht op de vijver, het park en het Kasteel de Ghellinck.

En er volgt nog meer: een houten staakmolen, de Schietsjampettermolen op de heuvel kam , die je later op de wandeling zult passeren, het landelijke dorpje Wannegem, panoramische uitzichten op en over een langgerekte vallei en een tweede windmolen, de Huisekoutermolen in Huise.

Wat verder, verscholen in een park met indrukwekkende bomen staat het mooie Kasteel 'ter Ast' of Kasteel de Gerlache.

Het wandelpad loopt verder langs een paar schilderachtige hoeven, steekt de Rooigemsebeek een laatste keer over en brengt je weer in Mullem.

 

WEETJES :

 

De kerktoren van Mullem

De toren van de kerk dateert nog uit de 11de eeuw en is in Romaanse stijl opgetrokken. In de vloer van een zijkapelletje van het koor zijn grafstenen gemetseld, waarvan één alleen een kruis als ornament heeft

Wellicht is dit de oudte Romaanse grafsteen van ons land.

 

Een óndergronds kunstwerk

Dit bekken is 8,5 ha groot, bestaat uit 4 ha bos, 3 ha weiden, 1ha moeras en brede grachten en kan tot 25.000 m3 water stockeren. Een ondergronds kunstwerk dus, dat de

waterdoorstroming regelt.Qver enkele jaren zal zich hier een merkwaardig langgerekt moerasbos ontwikkeld hebben. Een tweede bekken op de Rooigemsebeek vind je in Lede,

 

Uitkijk-kasteel  

Het Kasteel de Ghellinck is een voorbeeid van de verlichting van het einde van de l8de C

eeuw. Even voor 1785 liet baron AJphonse Baut de Rasmon het in Lodewijk XVI of neoclassicistische stijl bouwen. Hij koos hiervoor een heuvelkam van waaruit je eenbreed zicht hebt over het weidse landschap met  op de achtergrond de torens van Gent (25 km) en de toren yan de Oudenaardse kerk ( 8 km)

Het park werd aangelegd in Engelse stijl

Kerk Mullem


Kasteeldomein De Ghellinck

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
14-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling SPA
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Wandeling Spa

 

 

Start:

Drie kilometer ten oosten van Spa (vlak bij het vliegveld) ligt aan de N62 het restaurant La Sauvenière. Hier tegenover loopt een brede laan het bos in. Direct rechts aan het begin van de laan kun je op een kleine parkeerplek je auto kwijt en start de wandeling.

Afstand : 10 km

Bewegwijzering : gele pijlen en GR

GPS : N50 29.108 E5 53.871

Bereikbaar : Dichtst bijgelegen snelweg: A27 - Afslag 9 Spa

 

 

DE ROUTE :

-Je steekt vanaf de parkeerplek de brede laan over en via een klein houten bruggetje steek je een slootje over. je volgt de gele pijl 'Source de la Reine' (Koninginnebron).

-Je stijgt matig en al snel ga je een tweede houten bruggetje over.

-Je blijft het kronkelende paadje zo dicht mogelijk langs het beekje de Piherotte volgen. --Een stukje verderop buigt het beekje naar links en het paadje naar rechts af en blijf je de pijlen naar de Koninginnebron volgen. Op sommige stukken is er nauwelijks sprake van een paadje, dus zul je zelf je weg moeten zoeken.

-Hou de gele pijlen (die soms moeilijk zichtbaar zijn) goed in de gaten.

-Bij een Y-splitsing kun je rechts naar een wit gebouwtje (de Koninginnebron).

-Hier neem je echter het linkerpad dat naar "Coupe feu Nelis" voert (een brede brandgang).

-Bij de brandgang Nelis aangekomen sla je die naar rechts in. Ca. 500 meter verder staat aan de linkerkant (wat verborgen in de bosrand) een heel oud stenen kruis (uit 1696).

-Nog enkele honderden meters verder sla je linksaf een grazige brandgang in. (Niet te ver doorlopen, want dan kom je bij een kruising van boswegen en ben je te ver -alhoewel je ook hier links een brandgang in kan en later op het eind hiervan toch weer goed terecht komt op het brede halfverharde pad).

-Je passeert aan de rechterkant nog een brandgang. Je weg stijgt matig en je komt (na ca. 500 meter) uit bij een voederplaats.

-Op het eind van de weg (na ca. 50 meter)  sla je rechts het brede halfverharde pad in. Je stijgt nog een stuk matig en aan je rechterhand verschijnt een mooi uitzicht over de streek.

-Je blijft ca. 1 km dit brede pad volgen (met hier en daar de GR-tekens). Langs dit pad vind je een aantal mooie kwartsietblokken.

-Bij een informatiebord gaat het GR-pad links af de Fagne de Malchamps in.

-Dit paadje sla je ook in en blijft het een hele tijd (in het begin nogal stijgend) volgen. Het pad komt tenslotte uit bij een RAF-monument.

-Je blijft rechtdoor lopen naar een iets verderop gelegen platform met alweer een informatiebord. Het plankenweggetje slingert nu door een mooi veengebied en komt tenslotte uit bij een houten uitkijktoren. Natuurlijk neem je de 83 traptreden omhoog om te kunnen genieten van een prachtig uitzicht over de Fagne de Malchamps.

 

-Vanaf de toren volg je de GR-tekens langs een breed recht pad richting de Berinzennehoeve. 

-Bij de Y- splitsing rechts de GR-tekens blijven volgen. 

-Op het volgende kruispunt van paden naar rechts (hier kun je een bezoekje brengen aan het informatiecentrum - voor openingstijden zie: www.berinzenne.be).  

-De GR leidt je onmiddellijk rechts een pad in. 

-Je volgt de GR niet, maar je blijft de weg rechtdoor volgen. Waar de hoofdweg naar links afbuigt (na ca. 150 meter) ga je rechtdoor een onverhard bospad in. Je begint nu weer te dalen.

-Na ruim 500 meter bereik je een geasfalteerde dwarsweg.

-Die sla je naar rechts in. Een eind verderop kom je bij een kruispunt van verharde wegen.

-Hier ga je linksaf (net om de hoek hangt een pijl met de tekst 'Vers arboretum').

-Je neemt het 2e weggetje rechts en loopt gelijk links via een poortje het Arboretum in. --Je neemt het paadje dat parallel met de weg door het bos loopt en gaat een houten bruggetje over. Je kunt natuurlijk zelf wat door het Arboretum lopen, maar als je doorloopt kom je verderop bij de hoofdtoegang van het Arboretum uit en vervolg je de geasfalteerde bosweg (die je al eerder liep) weer verder.

-Bij de grote asfaltweg aangekomen (chemin des Fontaines) sla je rechtsaf.

-Als je deze weg (een kleine kilometer) helemaal uitloopt kom je weer bij het beginpunt van de wandeling uit.

 

Met dank aan “Ardennenwandelen.NL”

FAGNE DE MALCHAMPS


berinzenne3

 

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
10-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rijmenam
Klik op de afbeelding om de link te volgen







RIJMENAM

 

Start : Aan de kerk van Rijmenam

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : zeshoekige plaatjes met groene pijl

GPS : N51 00.058   E4 35.012


Sint-Martinuskerk, Rijmenam

De huidige Sint-Martinuskerk in Rijmenam (Bonheiden) had op dezelfde plaats al een voorganger die gebouwd werd tussen 940 en 1050. In de 14e eeuw werd deze vroege kerk vervangen door een gotische kerk. Figuratieve muurschilderingen uit die periode zijn nu nog zichtbaar in de linkerzijbeuk. De kerk leed schade tijdens de slag van Rijmenam in 1578. In de 18de eeuw werd het dak en het interieur grondig aangepast en een kerkorgel geplaatst. Een doopkapel werd tegen de zuidbeuk gebouwd. In 1834 werd de noordbeuk verbreed. In september 1914 werd de toren met dynamiet verwoest; een heropbouw volgde in de jaren twintig van de vorige eeuw. De huidige toren is 43 m hoog. Het interieur van de kerk bevat onder meer een preekstoel uit 1558 met afbeeldingen van Sint-Maarten en de vier evangelisten en een doopvont uit de 15de eeuw. Verder bezit de kerk beelden uit de 16de-18de eeuw en schilderijen uit de 17de-18de eeuw. In 1951 werd de kerk beschermd als monument.

Rijmenam

 

Rijmenam ligt in de driehoek Mechelen, Leuven en Aarschot. Daarbij ligt het op 8 km van Mechelen met zijn schitterende Romboutstoren, zijn vele bezienswaardigheden, zijn grote Markt en gezellige Wollemarkt, het speelgoedmuseum…en op 4 km van de Zoo van Planckendael. Rijmenam is de bosrijke, residentiële deelgemeente van Bonheiden op de grens tussen Brabant en de Kempen. Het telt verschillende bezienswaardigheden zoals de 14de eeuwse Sint-Martinuskerk, de schandpaal vlak bij de kerk, het kasteel van Hollaken uit 1832, het heemkundig museum 't Smiske en het museum van kunstschilder Staf Gillé. U kan er verschillende wandelpaden volgen: het Rijmenamse wandelpad, het Zellaerpad en het Vennepad.


 

DE ROUTE  :

 

De gemeente Bonheiden vormt samen met Keerbergen de Brabantse Kempen. Het zijn resi- dentiële kernen langs de vallei van de Dijle met veel bos en groen.

De Bonheidense deelgemeente Rijmenam is daar geen uitzondering op.

Het is één van de oudste dorpen uit de regio. Dat zie je zelfs vandaag nog in de fraaie dorpskern, waar deze wandeling vertrekt. Het driezijdige dorpsplein duidt op een oude Frankische oorsprong. Het werd aangelegd net buiten het overstromingsgebied van de Dijle. Dat was een strategische keuze. Hier lag immers een oversteekplaats bij de Dijle.

 

--Bij de mooie Sint-Martinuskerk wandel je langs een smalle kerkwegel naar de Dijle-oever.

Rond de kerk ligt nog een ommuurd kerkhof. En er staat een schandpaal. Het oude gemeentehuis is in neogotische stijl opgetrokken. Kijk op de dijk van de Dijle zeker achterom. Je hebt er een mooi zicht op de robuuste kerktoren.

--Bij de Dijlebrug blijf je de Dijle volgen. De rivier kronkelt er fel. Toch heeft men in de vorige eeuwen de rivier op verschillende plaatsen rechtgetrokken. Toen voeren er nog schepen op de Dijle, maar dat is nu geschiedenis. De dorpsgrens blijft echter tot vandaag de oorspronkelijke rivierloop volgen. Het uitzicht is hier weids en wordt niet verstoord door bomen of bebouwing. Daarvoor is de vallei immers te vochtig. Op de stuifzandruggen ten noorden van de Rijmenamse dorpskern is dat niet het geval. Daar werden wel bossen aangeplant en werd er duchtig gebouwd. Dat ontdekken we straks wel.

--Bij een haakse bocht van de rivier naar rechts, verlaat je de dijk links.

--Via de voormalige meubelfabriek Meurop wandel je de niet-geasfalteerde Kraaivenstraat in.

Je belandt nu in een omgeving met een opvallend ander uitzicht. Ten noorden van de Dijle ligt immers een brede, beboste landduin. Die verraadt dat je hier eigenlijk de geografische Kempen binnenwandelt. Je merkt dat hier nu riante villa's in het groen werden opgetrokken.

-Via de Oude Keerbergsebaan bereik je de grens met Keerbergen.

Deze residentiële gemeente ligt in Vlaams-Brabant.

--Bij het gemeentebord sla je links de Grote Paallaan in.

Die loopt pal op de gemeente- en dus ook provinciegrens. De straatnaam verwijst overigens naar een oude grenspaal. De grens is dus al veel ouder dan je misschien zou denken. Wanneer je de drukke weg Bonheiden-Keerbergen dwarst, staat er links bij de toegangspoort van een huis zo’n oude stenen grenspaal.

--De wandeling blijft verder trekken door dennenbossen, met de onvermijdelijke villa's.

Voorbij de Weynesbaan beland je in een landbouwgebied. Enkele langgevelhoeves zijn typisch voor dit halfopen Kempens landschap.

--In een rechtse bocht sla je links een smal pad in.

--Opgelet, er staat ook een pijltje rechtdoor. Dat is een alternatieve route voor deze wandeling. ------Maar die volgen we niet. Linksaf dus.

--Voorbij het laatste huis voert een spoor door een bos naar een brugje over de Zwartwaterbeek. De vallei van deze beek is erg moerassig. Even moet je opnieuw over grotere wegen.

--Tot je rechts de Brakelberglei instapt.

--Je wandelt opnieuw over smalle landwegen, zonder verkeer en tussen weiden en velden. Langs een laatste kerkwegel door de uitbundige natuur van een beekvallei, steven je opnieuw op de dorpskern van Rijmenam af.

--De makkelijk herkenbare kerktoren doemt boven het weidelandschap uit. Door dit zeer mooie decor bereik je opnieuw het vertrekpunt.

Sint-Martinuskerk, Rijmenam by Erf-goed.be.
Sint-Martinuskerk, Rijmenam

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (15 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zelem natuurwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen










NATUURWANDELING ZELEM

 

Start : Aan de kerk van Zelem

Afstand : 10 km

Bewegwijzering : Oranje kleur

GPS : N50 58.778    E5 06.237


Zelem is een dorp in de Belgische provincie Limburg en een deelgemeente van de stad Halen.
Het was tot 1977 een zelfstandige gemeente.


DE ROUTE :

 

Deze wandeling is uitgestippeld voor de natuurliefhebber.

We maken kennis met het ecologisch waardevolle Rotbroek, de rustige Hese Bossen en de rijke landbouwgronden aan de Lobos

 

--We vertrekken aan de kerk van Zelem en nemen de Dorpsstraat richting Schaffen.

--We slaan links de Kolenbergstraat in. Bovenop de berg hebben we een mooi zicht op het Kartuizerklooster . Het is de moeite waard om de St. Jansbergstraat in te slaan en de gerestaureerde Kapel van O.L.V. Ten Onrust  van dichtbij te bekijken.

--We steken de weg over en gaan langs het monument van de Witte Brigade de Eksterhoekstraat in.

--Aan de Eksterhoeve gekomen volgen we de weg die al kronkelend langs de weiden en velden loopt.

--Aan het T -kruispunt gaan we rechts en komen zo aan de Van Zurpeledijk.

--We steken de weg over en volgen de Oude Schansstraat.

--Na de overweg komen we aan de grens van Hees.

--We nemen de eerste straat rechts en volgen deze tot we aan het kruispunt met de Molenstraat komen.

--Hier slaan we rechtsaf en volgen de Molenstraat tot aan de open plaats, waar we links omhoog het bos in gaan.

--Aan het kruispunt nemen we rechts. We komen voorbij een aantal huizen en wandelen tot aan een kapel aan onze rechterzijde.

--Hier slaan we rechts af en op de hoek van deze weg terug rechts.

--Terug in het bos slaan we links af en steken het kruispunt over.

--Dan nemen we de weg rechts die bergop het bos inloopt, tot we helemaal boven zijn.

Van hieruit hebben we een mooi zicht op de vallei. Op de weg naar beneden, zien we aan onze rechtse kant een bron.

--We komen uit aan de Bakeistraat. Aan de electriciteitscabine gaan we rechts.

--Deze zandweg blijven we volgen tot we aan een tweewoonst komen waar we links af slaan.

--We gaan de Zwarte Beek over en volgen deze weg tot aan het kruispunt met de Broekstraat.

--Hier slaan we onmiddellijk weer rechtsaf (richting voetbalterrein).

--In de eerste bocht gaan we weer rechts, langs het veld af.

--Dit veldwegeltje blijven we volgen tot we aan de dreef uitkomen.

--Door hier eerst rechts en dan links te gaan komen we aan de Lobos.

--Zo komen we langs de Lobosstraat en de Decosterstraat weer aan de kerk.

Zelem Groene rand Hees

Zelem Heese Bossen (forest)
Zelem Heese Bossen

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (8 Stemmen)
09-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ter Dolenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen








TER DOLENPAD

 

Start : Aan Brouwerij “Ter Dolen” in Helchteren

Afstand : 8.6 km

Bewegwijzering : zeshoekige bordjes met rode rand en zwarte tekst

GPS : N51 03.863   E5 23.285

Eikendreef 21
B-3530 Houthalen-Helchteren

 

Beschonken Heren?'

 

Eerst de wandeling en dan genieten van de heerlijkheden en de atmosfeer van Ter Dolen. Anders bestaat de kans dat je niet meer aan wandelen begint, omdat het leven op de binnenkoer van het kasteel zo zalig lijkt,

Die zaligheid heerst er overigens allang; vaak hadden kasteel een omgeving een bestem- ming met enige religieuze verwantschap.

Ter Dolen werd voor 't eerst als dusdanig vermeld in een pauselijke bul uit 1170. De oorsprong van het huidige gebouw ligt in het begin van de 16de eeuw, toen de abten van Sint-Truiden hier hun zomerverblijf hadden. Of zij ook al bier brouwden zoals collega's in diverse andere abdijen, is niet geweten. In de loop der eeuwen werd het slot eerst omge- vormd tot verdedigingsburcht, later tot woongelegenheid.

Ter Dolen ligt in de deelgemeente Helchteren; deze naam dook rond 1200 voor 't eerst op als Haletra (Gids voor Vlaanderen, Lannoo) en verwijst vermoedelijk naar 'jeneverbessenstruik'.

 

DE ROUTE :

 

-Door de indrukwekkende Eikendreef, die haar naam alle eer aandoet, verlaat je Ter Dolen. Het feit dat hier in een voormalig abtenverblijf bier gebrouwen werd, is een gelukkig toeval. Vaak waren het abdijen die bier introduceerden, denk maar aan de trappisten of de vele bieren die zich vandaag nog 'abdijbier' noemen.

-Een paar honderd meter verder kruis je de drukke verbindingsweg tussen

Hasselt en Eindhoven naar de Broekstraat.

-Plotseling merk je rechts, net voorbij een huis, een uitnodigende groene doorgang. Uiteraard volg je die.

-Net voorbij een bosje met berken stap je na een omheining naar links.

-Bij de eerstvolgende T -splitsing kies je het wegje naar rechts.

-Naar links loop je dan naast de Winterbeek (hé die hebben we in een andere wandeling nog tegengekomen); de naam geeft aan dat de beek een belangrijke rol speelde bij de afwatering in de winter. Water is natuurlijk een factor van levensbelang bij het brouwen van bier. Maar wat gedacht van Sint-Arnoldus, de patroonheilige van de brouwers?

Deze heilige uit Tiegem slaagde erin vervuild water te veranderen in bier!

-Je route wordt nu gekruist door de geasfalteerde Weg naar Spikkelspade, die je rechts volgt. Een verklaring voor die straatnaam is niet licht te verzinnen.

-Bij een T .,splitsing wacht een asfaltweg in het groen, de Heerkensweg. Deze straatnaam verwijst misschien naar de Heren, die vroeger dachten boven de gewone man te staan. Het wat spottend verkleinwoord Heerkens doet het idee opborrelen dat die Heren hier vroeger iets uitspookten dat niet mocht geweten zijn. Overmatig veel bier drinken misschien?

-Links moet je nu de Loenstraat vinden, aan een kruispunt met één niet verharde weg. ---Net voor wéér een kruispunt moet je rechts over de aardeweg door het bos. Dit is een schitterende en buitengewoon rustige omgeving om te wandelen.

-Je blijft steeds rechtuit stappen. Af en toe kom je voorbij een open plek met wat weidegrond, maar de omgeving blijft overheersend bosachtig.

-De aardeweg voegt zich ten slotte samen met een parallelle weg en wordt wat breder.

 

Helzold en de Mangelbeek

-Bij een open plek met enkele huizen wacht links de geasfalteerde Kraanbergstraat.

-Via een kruispunt kom je links in De Ramp, een bebouwde omgeving.

-Na zo'n 150 m beland je bij een grotere weg, de Helzoldstraat.

Iets oudere voetballiefhebbers herinneren zich allicht de tijd dat de ploeg met die naam in Bevordering speelde.

-Zo'n honderd meter verder kan je die grotere weg gelukkig weer verlaten voor een bos- pad rechts. Een behoorlijk brede en verharde weg leidt je door een bos met dennen, berken en andere loofbomen. Vooral op hete zomerdagen moet het hier heerlijk zijn.

-Als je de bebouwing nadert krijg je asfalt onder de voeten.

Je wandelpad mondt uit op een verkaveling; naar rechts bereik je een grotere weg, de Reitstraat.

-Ten tweede male kruis je de N715, de weg Hasselt-Eindhoven, ditmaal naar een aardeweg die, door zijn ligging in een zeer schaduwrijke omgeving, nog lang na regenbuien modderstroken vertoont.

-Een paar honderd meter naar rechts stroomt de Mangelbeek. In sommige Limburgse dialecten staat "mangelen" voor ruilen. Maar daar lijkt niet meteen de verklaring voor die naam te liggen.

-Na een bocht wordt de ondergrond weer stevig, want asfalt, en komt de straatnaam te voorschijn: Vennestraat.

-Wat verder stap je - steeds rechtuit - naast een verkaveling in een straat die De Leemskuilen heet.

-De wegsplitsing voor het kerkhof is het sein om links de Maastrichtsestraat te volgen.

Je ziet de neogotische Sint-Trudokerk  (einde 19de eeuw) al opduiken lang voor je op het gelijknamige plein bent. Ondanks zijn relatief jeugdige leeftijd telt deze kerk toch een aantal kunstwerken uit de 16de eeuw.

-Stap over de parking bij de kerk tot je bij een grotere weg komt, de Kazemelaan: loop nu naar links tot je rechts in de Bosstraat kan, waar de huizen aaneensluiten in het regelmatige patroon van halfopen bebouwing.

-Steeds maar rechtdoor gaat het nu, tot je in een bocht een kapelletje (met be- schadigde ruiten) treft.

-Rechts wacht je de nog steeds even imposante Eikendreef die je weer naar Ter Dolen en zijn gezellige terras op de binnenkoer brengt.

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (17 Stemmen)
07-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Melin
Klik op de afbeelding om de link te volgen







MELIN.

 

Start : Aan de kerk van Melin

Afstand : 9 km

Bewegwijzering : Geen

GPS coordinaten : N50 44.375  E4 49.638

 

Zonder overdrijven kunnen we Melin en zijn genoemde gehuchten tot de mooiste dorpen van België rekenen

In het centrum van Melin vormen straten en gebouwen één harmonieus geheel.

Dan komt de dorpskerk. Hier bevindt u zich op het hoogste punt van de streek, op 107 meter.

 

Verscholen in een heuvelachtig landschap geeft het kleine dorp Mélin niet onmiddelijk zijn troeven bloot. De weg ernaartoe slingert zich doorheen talrijke velden die nu stilaan tot leven komen. In de zomer zijn de velden begroeid met vlas, aardappelen, koolzaad wat een kleurrijk spectakel biedt. In het dorp zie je dat vele huizen opgetrokken zijn in Gobertingse steen. Een steensoort die prachtig oogt en zijn naam aan de Gobertange, een plaatselijk waterstroompje te danken heeft.

 

Gobertange is een gehucht van Mélin en er is gedurende eeuwen de ontginningsplaats geweest van de Gobertingse steen. Eén van de groeve is nog steeds in gebruik.

 

Gobertingse steen is een ijzerhoudende witsteen, gekenmerkt door een warme, tegelijk witte en goudkleurige tint. Ontgonnen in één van de twintig steengroeven vanaf 1846. Omstreeks 1900 zijn er vijftig ontginningsplaatsen in Mélin, Vijfentwintig in Lathuy, vijftien in Saint-Remy-Geest en vier in Jodoinge. In 1970 blijft er nog één over. De steen wordt in de openlucht gedolven tot op een diepte van 28 meter. de aders van d esteen zijn meestal maar 20 centimeter dik.

 

 

DE ROUTE :

 

-We vertrekken aan de kerk van "Visitation de la Vierge" 1777-1780 met een toren in Gobertingse steen, de prachtige pastorij, links van de kerk is uit de 18de eeuw en is een prima voorbeeld van baksteen en lokale steen.

De prachtige "Herenboerderij" vooral de voorgevel van de "Cense du Seigneurr" uit 1284.

 

-We verlaten Mélin en gaan de velden in naar het gehucht"Basty" als we omkijken hebben we een prachtig zicht op de kerk van Mélin.

-We komen aan een bakstenen boerderij"de Couverterieboerderij" eens toebehorend aan de abdij van Ramée.

-Wat verder zien we de "Awansboerderij" deze schilderachtige boerderij uit de 18de eeuw was van de Heren van Ecluse.

-We komen aan het vierhonderd jaar oude kapel van Sint-Antoine de patroonheilige tegen de varkenspest. Vergeet niet dat we hier kort bij Piétrain zijn en vanhier zijn de beroemde varkens met dezelfde naam.

 

-We wandelen verder en genieten van de prachtige Haspengouwse vergezichten.

-We wandelen naar het gehucht "Chavia" en zo terug naar Mélin.

-De prachtige huizen in Gobertingse steen zijn één voor één juweeltjes van bouwkunst.

-Nu keren we terug naar de kerk van Mélin en komen aan het schattig pleintje met prachtige huizen en boerderij. Deze wandeling is zeker de moeite waard.



 

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (17 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hilvarenbeek
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Rondwandeling Hilvarenbeek

 

Start : aan de Goirlesedijk

Afstand : 14 km

Bewegwijzering :


DE ROUTE : 

 

Ten zuiden van Tilburg en ten westen van de plaats Hilvarenbeek ligt het schitterend mooie natuurreservaat Gorp de Leij. Op het landgoed liggen de vennen Haneven en Biesbosch, geschikte plekken voor de dodaar (een kleine ronde watervogel), de wintertaling en de blauwe reiger.

 

Het natuurreservaat Gorp de Leij, dat eigendom is van Het Brabants Landschap, wordt omsloten door het landgoed Gorp en Rovert. Dit oude loofbos met eiken en beuken ligt aan weerszijden van de Rovertsche Leij.

 

Door het bos loopt een leuke kronkelende beek. In het bos vind je vele vogelsoorten, zoals de bosuil, de specht en de goudvink.

 

In het bos ligt ook een grote 17e eeuwse boerderij, een zogenoemde 'spijker'. 'Spijker' betekende oorspronkelijk 'schuur'. Het woord is afgeleid van het Latijnse 'spicarium', de plaats waar 'spicae' (korenaren) werden bewaard. Soms groeiden dergelijke bergplaatsen uit tot buitenplaatsen, die dan ook wel 'spijker' worden genoemd. Daarnaast bleef de oorspronkelijke betekenis bestaan. 

 

 

Bereikbaarheid met de auto

 

Neem op de A58 (Breda-Tilburg) afslag 10 richting Hilvarenbeek. Dan de N269, bij de Y-splitsing rechtsaf de Tilburgseweg blijven volgen. Vervolgens via Kleine Voort en Grote Voort naar het begin van de wandeling aan de Goirlesedijk.

 

 

Horeca

 

In Hilvarenbeek zijn op de markt diverse gelegenheden.


Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
06-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gerhagen Geel
Klik op de afbeelding om de link te volgen








GERHAGEN - BOSWANDELING

Start : Op de parking van Gerhagen
Afstand : 7.5 km
Bewegwijzering : Geel

Natuurgebied Gerhagen is gelegen in de gemeente Tessenderlo

DE ROUTE :

De Boswandeling loopt door het bos van Gerhagen
langsheen de oeroude vennen van Pinnekesvijver tot aan de dreef
die vroeger de oude weg van Diest naar Veerle en de Kempen was.
De Boswandeling voert naar de Peerdenposterij,centrum van
aangespannen ruiterij,en zo weer naar het vertrekpunt 

Bosgebied enkele kilometers ten westen van het centrum van Tessenderlo en aansluitend bij de bossen van Averbode. Op de Zandberg, een oude landduin, werd de VVV-uitkijktoren opnieuw opgetrokken. Aan de zuidkant sluit deze kaart aan op de heide van de Houterenberg. Het gebied wordt veel gebruikt door wandelaars, joggers en fietsers.
Hoofdzakelijk naaldwoud met in het noordoostelijk deel enkele lage landduinen. Centraal een ven- en vijvergebied dat gedeeltelijk als beschermd natuurgebied geklasseerd is (zone die door niemand mag betreden worden). Veel paden. Onderbegroeiing kan op sommige plaatsen weelderig woekeren.
Jaarlijks wordt er in het laatste weekend van juli een bosloop georganiseerd ten voordele van het Bosmuseum gelegen aan de VVV-toren.


test 095 (Small)

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (9 Stemmen)
02-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Badem B1
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Rondwandeling Badem B1

Grillhütte - Hasenberg A60 - Badem

 

Start :  Gemeindehalle Badem

Afstand : 6.5 km

Bewegwijzering : houten plakjes met B1

Aard van de weg : licht hellend en dalend

Horeca : bij vertrek en aankomst in Badem Dorfkrug


Badem is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van het district Bitburg-Prüm.
Badem telt 1.086 inwoners


 

DE ROUTE :

 

-Je verlaat de parking aan het Gemeindehaus via de trappen naast de bushalte, waar je naar rechts wandelt.

-Al na enkele meters kom je op de drukke B257 rijweg, die je naar rechts volgt tot in de grote bocht naar links.

-In de bocht loopt je als het ware rechtdoor de 137 op. Hier staat ook een bordje met "Badem 1".

-Je stapt lichtjes bergaf en al bij de eerste afslag ga je links in. Hier hangt ook een bordje "Zur Grillhütte". Links op de hoek staat een kruis uit 1892.

-Waar dit asfaltbaantje splitst loop je naar rechts, in de richting van het loofbos.

-Vlak voor je tussen de bomen komt stap je over een (droogstaand) beekje.

-Recht voor je bemerk je de grillhut, maar zover wandel je niet.

-Op de open plaats in het bos, voor de hut, sla je af naar links en ga je voorbij de slagboom.

-Waar het brede pad naar rechts wegdraait,loop je links het bos in.

-Op de plek waar het loofbos overgaat in sparrenbos moet je over een onduidelijk pad verder stappen in de richting van het open veld.

-Bij dat veld loopt een soort karspoor naar rechts, en dat volg je. Het is een eerder moeilijk te bewandelen pad dat uiteindelijk uitkomt bij het einde van een geasfalteerd landbouwweggetje.

-Je wandelt vanaf dat punt schuin links en lichtjes omhoog tot je bij de B257 rijweg uitkomt.

LET OP! Deze moet je oversteken, en aan de overzijde verder wandelen over het asfaltbaantje.

-Je bocht met de weg mee naar rechts en weldra kom je, na een lichte klim bij de A60 autostrade uit.

-Hier stap je naar links, en je loopt een tijdlang evenwijdig met deze autostrade.

-Wanneer daarna dit wandelpad links wegdraait blijf je het volgen tot op een kruispunt van landbouwwegen.

-Nu loop je links naar beneden.

-Via een kronkelend en heuvelachtig baantje kom je terug in Badem terecht.

-Bij het einde van de Löhstrafse ga je nu even naar rechts om daarna links de Bitburger Strafse te nemen tot bij de afslag naar de Hubert-Lux-Strafse, je vertrekpunt.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
01-02-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oetingen
Klik op de afbeelding om de link te volgen






OETINGEN

 

Bonteveld-Goteringenwandeling

 

 

Start :  Aan de kerk van Oetingen

Afstand : 8, 4 km.

Duur wandeling : ongeveer 2:15 uur

Aard van de wegen : De wandeling loopt over betonwegjes en voetwegen

Moeilijkheidsgraad : rustige en gemakkelijke wandeling


Oetingen is een dorp en deelgemeente van Gooik in de Belgische provincie Vlaams-Brabant.

De Sint-Ursmaruskerk

De kerk stamt uit 1858, in een periode waarin een dorpsverschuiving plaats had van het oude middeleeuwse centrum nabij de Romeinse heerbaan Halle-Ninove, nu “Oude Plaats” genoemd, naar het huidige Kerkplein.

De kerk is opgetrokken in neogotische stijl waarbij een gedeelte van het afbraakmateriaal van de oude kerk werd gebruikt. Samen met de pastorie en het voormalig gemeentehuis, beiden uitgevoerd in neoclassicistische stijl, vormt de kerk een uniek architecturaal geheel.

 

Het interieur van de kerk is rijk gestoffeerd met kunstwerken en mooie beelden uit het oude kerkgebouw, een arduinen doopvont en verschillende schilderijen uit de 17de en 18de eeuw.
 

Het dorp is gelegen in het Pajottenland en heeft zijn landelijk karakter vrij goed bewaard, hoewel er de laatste jaren meer en meer bouwprojecten zijn die het landelijke karakter aantasten.

 

Foensjenfeesten

Oetingen staat in de deelgemeenten van Gooik bekend om zijn actieve gemeenschap. Dat is onder meer te danken aan de bekende "Foensjenfeesten" die elk jaar het laatste weekend van augustus plaatsvinden. Foensj is het plaatselijk dialect voor 'paddenstoel (afkomstig van het Latijn fungus 'paddenstoel'). Deze feesten worden georganiseerd door de plaatselijke KWB en omvatten voornamelijk sportactiviteiten. Jaarlijks wordt er ook een toernooi voor kleiduifschieten georganiseerd


Oetingen was ook het decor voor de film Oesje waarin Chris Van den Durpel de hoofdrol speelt. Deze film uit 1997 werd er niet volledig opgenomen, maar voor het dorp waar 'Kamiel' woont, Klapsteke, diende Oetingen als decor.

 

Zoals in de film, waar Kamiel zijn eigendom dreigt te verliezen ten voordele van een projectontwikkelaar, wordt het landelijk karakter van Oetingen vandaag bedreigd door verschillende bouwprojecten.

 

 

DE ROUTE :

 

-Met de rug naar de kerk gericht vertrekken we naar rechts en volgen de Vollezelestraat en dit 328 meter tot aan een Twee-sprong links die we in slaan , dit is de Hazelaarswijk.

-We wandelen nu rechtdoor en dit 209 meter , tot aan een T-splitsing waar we rechts af slaan en wandelen verder de Frankrijkstraat door om na 287 meter links te volgen.

-Deze weg volgen we 468 meter tot aan een T-splitsing met de Viergatenstraat die we links in slaan.

 

-We volgen de Viergatenstraat 109 meter tot aan de eerste Twee-sprong rechts , daar slaan we in en volgen nu de Schavolliestraat 1019 meter tot aan een T-splitsing , waar we links van ons een kapel waarnemen.

-We slaan aan de T-splitsing links in en wandelen nu in de Bontestraat , deze straat blijven we volgen over een afstand van 1181 meter tot aan een Twee-sprong links , onderweg komen we nog een kapel aan de rechter zijde tegen.

 

-We blijven de Bontestraat verder volgen en wandelen over de Hollandse Beek heen , na 676 meter komen we aan een kruising met rechts van ons een kapel .

-Na de kruising wandelen we rechtdoor en volgen nu de Hollandstraat 1023 meter tot aan een Twee-sprong rechts , maar blijven links de Hollandstraat volgen en dit tot aan een T-splitsing na 757 meter.

 

-Aan de T-splitsing staan we in de Peverstraat , we slaan deze straat rechts in en volgen 120 meter tot aan de volgende T-splitsing , waar we in de Goteringenstraatstraat staan die we links in slaan.

-We volgen deze straat over een afstand van 215 meter tot aan de eerste Twee-sprong links , deze weg slaan we in en volgen 149 meter tot aan een Twee-sprong , die we links in slaan.

 

-Deze straat heet terug de Frankrijkstaat en volgen deze nu tot aan de eerste kruising en dit over een afstand van 1184 meter , waar we rechts de Kasteelstraat in slaan .

-Na 80 meter slaan we links tussen de huizen een pas geasvalteerde voetweg in om over een afstand van 582 meter in de Pastoriestraat uit te komen , waar we links na enkele meters aan ons vertrekpunt terug uit komen

 

Met dank aan  NON-STOP door FDI

Bestand:GooikKasteelVanHeetvelde.JPG
Oetingen, Kasteel van Heetvelde

Het kasteel van heetvelde of in de volksmond Waterkasteel genoemd, is een oude waterburcht als vroegere schakel in de verdedigingsgordel van versterkte kastelen die werden opgebouwd door de graven van Henegouwen. De oudste delen van het kasteel, de funderingen en laagste bouwlagen dateren uit ca. 1600. Het huidge complex, opgetrokken in Brabantse renaissancestijl, werd gebouwd in opdracht van Pieter Collins, heer van Heetvelde.

 

Het waterkasteel is momenteel in privé-handen en wordt anno 2008, net als de omgeving, gerestaureerd.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geraardsbergen
Klik op de afbeelding om de link te volgen







3M Wandelpad

 

Manneke, Muur en Mattentaarten

 

Start : op de markt van Geraardsbergen

Afstand :

Bewegwijzering :

 

De markt bestond reeds bij het bestaan van de stad in 1068. Het is nog steeds de plaats waar er wekelijks handel werd gedreven (elke maandagmorgen) en waar de verschillende volksfeesten plaatshebben. Op de markt vindt men volgende belangrijke gebouwen terug:

 

Het stadhuis:

Het oorspronkelijk gotisch stadhuis gaat terug tot de 14de eeuw en werd toen “Scepenhuis” genoemd. Het gebouw werd herhaaldelijk geteisterd door hevige branden tijdens de verschillende bezettingen van de stad. Het werd steeds opnieuw opgebouwd in de stijl van die tijd. In 1890 werden de laatste grote werken uitgevoerd onder leiding van de Leuvense architect Langeroc die het gebouw liet restaureren in neo-gothische stijl.

 

Het Manneken-Pis:

Het Brusselse Manneken Pis (1619) is misschien wel het bekendste, maar dat van Geraardsbergen is in ieder geval wel het oudste (1459). De stadsrekeningen van 1455-1456 vermelden de bestelling

van een “lathoenen mannekin” bij een kopergieter uit Brussel. Deze bestelling gebeurde ter gelegenheid van de heropbouw van de stad en de herstelling van de fonteinen en de waterleiding. De stad was immers verwoest op 16 april 1452 door de troepen van Jean De Croy.

Het Manneken-Pismuseum: het is ondergebracht in het overgebleven gedeelte van het oude Scepenhuis. Het museum is gratis toegankelijk en men kan er het Plassertje bewonderen in de vele kostuumpjes die verenigingen uit de stad en het land hem schonken. Hij draagt zelfs plunjes uit Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten van Amerika.

 

Het Boerenhol:

Eén van de typische oude straatjes die Geraardsbergen nog rijk is. Het vormt de verbinding tussen de Markt en de Dierkost, een restant van een geweldige fortificatie opgericht ter bescherming van de stad.

 

 

 

DE ROUTE:

 

Door het Brandstraatje verlaten we de Markt en komen zo in de Molenstraat waar we links afslaan. Aan de Dender nemen we rechts het brugje over de gracht en gaan we vervolgens de trappen op en over het sascomplex.

Het Brandstraatje:

Opnieuw een typisch straatje dat de Markt met de andere straten verbindt. Let op de herdenkingssteen die vermeldt dat hier oorspronkelijk het Manneken-Pis stond.

 

Eens het sas over kunnen we op het jaagpad, we nemen links en gaan tot het stedelijk zwembad,

daar rechts om het pad langs het zwembad te nemen.

Het zwembad:

Het zwembad werd in 1887 met het geld van Gustaaf Verhaeghe, weldoener van de stad, opgetrokken. In 1976 onderging het een drastische renovatie, sindsdien is het steeds verder aangepast en zijn er nieuwe sportterreinen aangelegd. Het geheel bevindt zich op “Den Bleek”, waar vroeger de stadsbewoners hun was kwamen doen in de Dender en waar ook het linnengoed werd uitgespreid om te bleken in de zon.

 

Een lichte helling brengt U naar de Paul Guilleminlaan, daar gaan we links.

Aan de Denderbrugziet u rechts de gebouwen van de “Union Allumetière”.

De luciferfabricage startte omstreeks 1849. Een zekere Guillaume Mertens zorgde voor de “eerste lucifers”. In enkele jaren tijd waren er 18 bedrijfjes. In 1912 besliste een Zweedse groep de luciferfabricage in België op te kopen en ze vestigden hier op de rechteroever een luciferfabriek.

De werkgelegenheid kende een plotse toename en vrij vlug werden de enige lucifers in België hier gefabriceerd.

Men blijft de Guilleminlaan volgen tot na de haarspeldbocht en men neemt nu rechts (Broekstraat).

Aan de wegverbreding neemt men links de voetweg en volgt deze tot aan de kapel, één van de

kapelletjes die de Oudenbergstad rijk is: vervolgens afslaan naar links (Korendries) en de Guilleminlaan oversteken.

Hier neemt men nu de trappen die ons leiden naar de Pelgrimsweg. Deze loopt over het oude kerkhof.

Aan het einde van de Pelgrimsweg gaat men rechts de trappen op en steekt men opnieuw de Guilleminlaan over en neemt schuinrechts de geasfalteerde voetweg.

Men blijft steeds rechtdoor gaan en opnieuw volgen we de Guilleminlaan tot net voor de taverne-restaurant “Belle Vue”.

 

Hier nemen welinks de “Pachterstraat”.

Verder in de Pachterstraat staat links het verguld Heilig Hartbeeld.

Dit werd na WO I opgericht als een geschenk van de bevolking omdat de stad gevrijwaard bleef van grote bombardementen.

 

Aan het Heilig Hartbeeld neemt men rechts de Hooiweg; wat verder komt men op de Muur, en men gaat rechtdoor de Muur op. Eens aan taverne ’t Hemelrijk neemt men rechts de Kapelmuur, de klim naar de hoogste top is begonnen.

De Onze-Lieve-Vrouwkapel werd voor het eerst vermeld in 1294. Op 8 mei 1648 werd het mirakuleus Mariabeeldje door abt Martinus Lebrune naar de kapel gebracht. De huidige kapel dateert van 1906 en heeft veel gelijkenis met de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel. Ze is in een mengeling van renaissance- en barokstijl opgetrokken.

 

Na de vijver verlaten we de Oudenbergtop en nemen daarvoor rechts Driepikkel en wat verder links

Klein Frankrijkstraat.

Links brengt de voetweg ons naar de voet van de in wielermiddens gevreesde

Muur, die dikwijls de beslissing brengt in Vlaanderens klassieker “De Ronde van Vlaanderen”.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
31-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Panoramawandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen








PANORAMAWANDELING

 

DE PANORAMAWANDELING IS GESITUEERD IN HET

WANDELGEBIED ONDER DE BERG, SAMEN MET VIER

ANDERE WANDELGEBIEDEN TERUG TE VINDEN OP DE

KAART HOGE KEMPEN

 

Start : De wandeling vertrekt aan het zwembad op de parking P9 op de Ringlaan te

Maasmechelen (zie kaartje).

Afstand : 4,5 km uit te breiden tot 6,8 km

Bewegwijzering : Door  wandelpaaltjes met de oranje bol te volgen

 

DE ROUTE :

 

Dat er tijdens deze wandeling geklommen zal worden, kon je al uit de titel

afleiden, maar even geduld, we houden de apotheose voor het einde kan je niet missen.

We bevinden ons aan de rand van het Kempens Plateau.

Dit plateau is opgebouwd uit keien en zand afkomstig van de Ardennen en hier afgezet door de Maas.

De Maas was tijdens de ijstijden een indrukwekkende gletsjerrivier.

Geleidelijk heeft de Maas een vallei uitgeschuurd.

Dit gebeurde in verschillende fasen, zodat meerdere Maasterrassen ontstonden.

De beschreven wandeling overbrugt verschillende terrassen (hoogteverschil meer dan 40 meter), dit verklaart meteen waarom er straks enkele stukken flink geklommen moet worden.

 

Waar aan de start het oranje pad zowel rechtdoor als linksaf gekozen kan worden,houden we links. Het begin van de wandeling leidt ons een tijd door de typische Kempense naaldhoutaanplantingen. Vooral Grove dennenbossen bezetten grote oppervlakten.

In het begin van deze eeuw werden ten behoeve van de mijnbouw(stuthout) grote oppervlakten van de heide met naaldhout beplant.

Een open plek in het bos na enkele honderden meters zorgt voor afwisseling.

Dit is echter niet zomaar een open plek: we bevinden ons aan het Vlaams Natuurreservaat

"Ven onder de Berg".

Dergelijke Kempense vennen tref je aan op plaatsen waar een komvormige ondoordringbare bodemlaag regenwater ophoudt. De omstandigheden in een dergelijk ven zijn zuur en voedselarm, omstandigheden waaraan typische planten - en diersoorten aangepast zijn.

Het Ven onder de Berg is vrijwel volledig dichtgegroeid met veenmos, dat als een soort spons

fungeert en een grote hoeveelheid water vasthoudt.

 

We volgen het oranje pad dat nog even omheen het ven loopt om dan opnieuw dieper het bos in te trekken.

Tot hiertoe liepen de oranje en rode wandeling nog samen, weldra gaan beide wandelingen uit elkaar.

Voor wie nog frisse benen heeft is het een goed idee om vanaf de splitsing van beide wandelingen de rode driehoeken te volgen.

Het traject wordt dan 6,8 in plaats van 4,5 km lang en je krijgt helemaal gratis enkele extra

kilometers door bomenrijke heide, waar in de maanden mei en juni Boompiepers en Fitissen je de oren doen tuiten.

Langs het pad passeer je bovendien enkele drukke mierennesten.

Uiteindelijk sluit je automatisch weer aan bij de oranje wandeling.

Reageer (2)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (9 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tielt-Winge
Klik op de afbeelding om de link te volgen






TIELT-WINGE

 

 

Start :  oud gemeentehuis van Houwaart (begin Haldertstraat)

Afstand: 10 km.

Bewegwijzering: zeshoekige borden met opschrift ‘Wijngaardenwandelpad 16’.

 

Aard van de weg: deels verhard, deels onverhard; enkele pittige hellingen in het eerste deel; in het Walenbos kan het drassig zijn na regenval

 

 

Je bereikt Houwaart via de E314, afrit 22 (Aarschot); daarna volg je de N223. Het gemeentehuis ligt in het centrum van het dorp.

 

DE ROUTE :

 

Van het oude gemeentehuis stap je naar de kerk van Houwaart. Ervoor volg je links een wegel langs de kerkhofmuur. Aan het nieuwe kerkhof buig je links af tussen de velden.Aan het gemeentehuis staat Den Hagelander. Het bronzen beeld stelt een jongeman voor die tegen een wijnstok aanleunt. In de ene hand houdt hij een druiventros en in de andere een glas wijn. De Sint-Denijskerk heeft een romaanse toren uit lokale Diestiaanijzerzandsteen.

 

Aan de Sint-Jozefskapel neem je de aardeweg rechts. Aan het volgende kruispunt van aardewegen sla je scherp links in.Aan de kapel, opgedragen aan de patroon van Belgenland, geniet je van het mooi zicht over Houwaart. In de holle weg wandel je op de typische Hagelandse donkerrode ijzerzandsteen. Je passeert de eerste wijngaarden die op de zuidhelling in de zon liggen te blakeren.

 

Aan het oriëntatiebord volg je de asfaltweg naar rechts. Na 850 m sla je links de Bergweideweg in. Aan de viersprong bij Nieuwrode vervolg je naar rechts.Voorbij de oriëntatietafel op de Houwaartseberg passeer je velden met rode bessen, een picknicktafel en zelfs een opgeknapt Hagelands hoevetje. In de Bergweideweg bedekken boomgaarden de noordflank van de Houwaartseberg. Hier is het te koud voor wijnranken.

 

Aan de bushalte kies je de asfaltweg links. Na 850 m neem je haaks rechts een smalle bosweg. In de afdaling zoek je bij de aanduiding Danouise een uitzichtpunt op.Voorbij de bushalte liggen de geboortebossen en een verwaarloosde wijngaard. Het infobordje bij de wijngaard leert je dat in de streek reeds rond 1200 wijngaarden aanwezig waren. Na een hoogtepunt in de 14de eeuw verdwenen ze. Pas rond 1970 werd de draad opnieuw opgenomen.

 

In de Haldertstraat ga je 150 m naar links voor je rechts de Sluiweg inslaat. Steeds rechtdoor aanhoudend en rechts aan de enige T-sprong (Boterstraat) bereik je de kerk van Tielt. Je gaat rechts langs huisnummer 41 naar een grasweg.In de Sluiweg steek je de Brede Motte over. Weldra doemt de heuvel – den Berg - met de Onze-Lieve-Vrouwkerk van Tielt op. Laat niet na de trappen naar de kerk te nemen en er rond het gebouw te wandelen voor de prachtige uitzichten.

 

Op het einde volg je de betonweg naar rechts. Aan huisnummer 49 sla je links in. Bij een infobord loop je al op aarde. Aan de T-sprong in het bos kies je rechts. Verder leidt een knuppelpad je het bos uit en over de Brede Motte.Het Walenbos is een moerassig natuurgebied gevoed door het ijzerhoudende bronwater op de Roeselberg en de Alsberg. Daardoor is een uniek geheel van elzenbroekbossen, gemengde eikenbossen en natte graslanden waar de ijsvogel zich thuis voelt.

 

Aan de T met het infobord vervolg je naar links. Steeds rechtdoor aanhoudend gaat de onverharde weg over in asfalt. Op de grote weg ga je links langs de kerk naar het oud gemeentehuis.Aan de T-sprong zie je een haag waar de streek haar naam van zou ontlenen. Toch ligt de oorsprong van dit overgangsgebied tussen de schrale Kempense zandgronden en de vruchtbare Haspengouwse leemplateaus elders: na de grote bosontginningen uit de vroege Middeleeuwen bleef het Hageland als enig bosgebied over. Hageland betekent dan ook in de eerste plaats ‘bosland’.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (11 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Demerbroeken
Klik op de afbeelding om de link te volgen







DEMERBROEKENWANDELING

 

Start : Testelt ,aan de demerbrug

Afstand : 7 km

Bewegwijzering : rood 

De Demerbroeken zijn een overstromingsgebied van de Demer. Dit betekent dat het er zeer vochtig en drassig is. Daardoor waren deze gronden alleen maar geschikt als weide- en hooiland. Deze functie tracht men nu in ere te herstellen. Het kan dus dat je tussen de pony’s en gallowayruderen wandelt.
Dit natuurgebied is zeer rijk aan fauna en flora. De informatieborden langs het pad vertellen je er alles over.
Onderweg beklim je ook de Voortberg. Een heuvel die zich bleef verzetten tegen de in de ijstijden machtige Demer. De berg is rijk aan ijzerzandsteen waar mee in het verleden ook werd gebouwd. Dit merk je o.a. aan de kerk en de oude molen in Testelt. Verder stap je ook langs de boorden van de Demer.

Deze route is bewegwijzerd in beide richtingen (rode driehoek) maar de paaltjes zijn nog al eens ongelukkig geplaatst.

 

1/De wandeling start op de verkeersdrukke Demerbrug in Testelt (1), met links voor je de dorpskern met de kerk. Loop rechtdoor de Dorpsstraat in, niet ver, want waar de hoofdweg haaks naar links gaat, sla je rechts af in de Wijngaardstraat. Je loopt aan de voet van de 50 m hoge Voortberg.Je wandelt een eind langs de spoorweg, langs het bord met de doorgestreepte plaatsnaam Testelt. Waar de asfaltweg haaks naar links de spoorweg snijdt, volg je rechtdoor de oeverweg langs de Demer. Je steekt de Grote Leigracht (2) over.

2/Links kijk je uit over een nagenoeg boomloos landschap: de natte Demerbroeken, een waardevolle biotoop. Even verderop komt de Sint-Eustachiuskerk van Zichem in zicht. Ongeveer ter hoogte daarvan buigt de weg haaks naar links af en volgt de Oude Demer (3).

3/Blijf bij de rivier. Waar ze haaks naar rechts afbuigt, staat links bij een zijweg een infobord over de Demerbroeken. Iets verder passeer je een rechterzijweg (langs de Demer) en volg je rechtdoor de geasfalteerde Beemdenstraat (straatnaambordje op het eind ervan).Bij de T-splitsing bereik je de verkeersweg Zichem-Averbode. Sla hem links in en volg de wit-rode verfstreepjes van het Grote-Routepad, naar het station van Zichem (4).

4/Over de spoorweg verdwijnen de wit-rode verfstreepjes echter naar links. Jij blijft nog een poosje de verkeersweg volgen, langs het bord met de doorgestreepte plaatsnaam Zichem en over de brug over de Hulpe, een forse zijbeek van de Demer, daarbij geleid door de rode driehoekjes. Voor het pand met huisnummer 128 moet je van de verkeersweg af door naar links een onverharde weg in te slaan. Terug nu naar de onverharde weg, die langs de Hulpe en door een weelde van groen de natte beemden ingaat.Voor in een rechterzijweg, die naar een vogelkijktoren leidt, staan drie interessante informatieborden (5): ‘Water, bron van leven’, ‘Waterrijk’ en ‘Grondwater’.

5/Rechts strekt zich een boeiend natuurgebied uit. Diep in het natuurgebied geeft een wandelaarssluisje toegang tot een begrazingsblok, een stuk van het reservaat dat begraasd wordt door gallowayrunderen of shetlandpony’s. Bij een voetgangersbrug over de Hulpe blijf je rechtdoor lopen (hier verschijnen meteen weer de Grote-Routetekens). Verderop kun je rechts in de verte de toren van de abdijkerk van Averbode ontdekken. Via een wandelaarssluisje laat je het begrazingsblok achter je.Met de beboste Voortberg vlak voor je, sla je op een kruispuntje rechts af (Grote-Routepad en rood driehoekje). Via een klapdeurtje verlaat je het natuurgebied en steek je een brede beek over. Loop linksaf langs infoborden en de flank van de Voortberg. Hier volg je de liggende blauwe ruitjes en het het Grote-Routepad (de rode driehoekjes gingen over de beek rechtsaf).Je komt almaar dichter bij de spoorweg. Je passeert een informatiebord over de Demerbroeken. Vervolgens loop je een weg in, parallel aan de spoorweg, die je kruist bij het straatnaambord Wijngaardstraat. Blijf deze straat volgen en via een stukje van de heenweg wandel je terug naar het beginpunt van dit boeiende tochtje, de brug over de Demer (1).

demerbroeken Testelt demerbroeken Testelt
foto's : Marc Viskens

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
30-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterbeekwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen







WINTERBEEKWANDELING

 

Start : aan de St.Pieterskerk van Kortessem

Afstand : 13 km

Bewegwijzering : Geen

 

DE ROUTE :


De route komt op de plaatsen Kortessem-Vliermaalroot-Wintershoven-Mersenhoven
 

-We staan aan de kerk en gaan de Kapittelstraat in

-rechts en direkt links in de Klokkenhofstraat

-eerste wegje links naast de winterbeek, de naam van onze wandeling

-we blijven de winterbeek volgen en op het laatste gaan we er over en komen rechts in de Bombroekstraat, waar ook de bembroekmolen staat

-we blijven deze volgen tot op een T

-rechts de Gauwerstraat  in waar we de mooie vakwerkhoeve van Vliermaalroot tegenkomen

-Blijven volgen tot in Vliermaalroot tot aan de kerk van O.LVrouw Tenhemelopneming.

-we gaan links de Fonteinstraat in en daarna rechts de Sint-Elooistraat

-op de T links en direkt rechts door de woonzone

-op de volgende kruispunt links de Papeheide in

-op het kruispunt rechtdoor in de Dennedreef

-eerste zandweg rechts

-de Baron A de heuchstraat in

-we komen langs kasteel Ridderborn

-we steken oude Weierstraat over en gaan het eerste weggetje rechts in

-via een paar fruitplantages kom je op de Bochelstraat die je onmiddellijk rechts verlaat

-Je komt in Wintershoven op het kruispunt links de Brandstraat

-Schietbaan rechts

-volgen tot de Kleineweg rechts

-volg de Bredeweg die overgaat in de Mersenhovenstraat

-ons vertrekpunt is terug in zicht

Bezienswaardigheden

 

De Sint-Pieterskerk

-De romaans-gotische Sint-Pieterskerk is de blikvanger van het gemeentelijk erfgoed.

-In het kasteelpark dat zich naast het cultureel centrum Mozaïek bevindt, groeit een groot exemplaar van de mammoetboom (het grootste exemplaar in Belgisch Limburg).

-Op de grens met de gemeente Wellen staat de Onzelieveherenboom, een duizendjarige eik.

Bestand:Kortessem - Sint-Pieterskerk.jpg

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arendonks wandelpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Arendonks wandelpad

 

Vertrek: Markt - hoofdingang O.L.Vrouwkerk Torenstraat.

Afstand: 10 km

Bewegwijzering : Witte bordjes met blauwe pijl.

Parking: Marktplein

Aard van de weg : Veldwegen en verharde wegen. 

 

Niet geschikt voor rolstoelgebruikers en kinderwagens.

 

DE ROUTE :

1 Aan de hoofdingang van de kerk oversteken, door de Torenstraat lopen, tot aan de Daries en de Valken.

2 Oversteken en langs de Wamp en het klooster St-Agnetendal verder gaan tot aan de Kloosterbaan.

3 Baan oversteken, het kiezelpad langs de telefooncentrale ingaan. Volgen tot aan het zwembad.

4 Hier links de Van Eycklaan volgen tot aan het kruispunt met de Schutterstraat

5 Oversteken. De Grotstraat ingaan tot aan de O.L.Vrouw van Lourdeskapel.

6 Links van de weg nemen we een zandpad dat loopt achter de Hoogakkers tot aan Kloosterbaan.

7 Baan oversteken, even naar rechts en direct links. Na 50 meter rechts

de Reenstraat ingaan.

8 Reenstraat volgen tot voorbij een dennenbos. Vóór huisnr. 48 de Zwartbergstraat

inslaan en deze volgen tot aan de Lusthoven.

9 Oversteken en even rechts en dan links de zandweg van het Congobos ingaan. Deze volgen door bossen en velden tot aan de betonweg, het Meulegoor.

10 Rechts afslaan

11 Achter de voetbalvelden links, de zandweg tot aan het kanaal Dessel-Schoten volgen.

12 Rechts gaan en volgen tot op de betonweg, het Hazegewoud. Opnieuw rechts de betonweg volgen tot aan het Pelgrimsplein.

13 Voor het plein links afslaan. Oversteken en de Vrieskens ingaan. Op het einde rechts nemen en op de betonbaan links afslaan.

14 Op de T-kruising rechts gaan.

15 Ook bij de volgende T-kruising rechts gaan.

16 Links 't Zand ingaan en lopen tot aan de Wampenberg.(Rechts zien we in de verte de kapel van de Wampenberg.)

17 Links het voetpad volgen tot aan de Toremansmolen.

18 Hier de baan oversteken. Het pad links voor de molen volgen naar het Molenwiel.

19 Het Molenwiel volgen tot aan de Maaskens.

20 Hier links nemen tot aan de verkeerslichten.

21 Rechts over de V ri jheid terug naar het marktplein stappen

MET DANK AAN VVV ARENDONK

Onze-Lieve-Vrouwekerk, Arendonk by Erf-goed.be.
Onze-Lieve-Vrouwekerk, Arendonk

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
25-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sint-Michielswoud
Klik op de afbeelding om de link te volgen









Sint-Michielswoud

 

START :  De Fourneau Saint-Michel ligt  zo'n 8 kilometer ten noorden van Saint- Hubert, langs de N849.
Waar het riviertje de Masblette onder de N849 stroomt, begint de wandeling.

AFSTAND : Ongeveer 10 kilometer.

DUUR  : Reken op ruim 2 uur, bezoek aan de musea niet inbegrepen.

CENTRAAL KANTOOR

Musées Provinciaux

du Fourneau Saint-Michel

B-6870 Fourneau Saint-Michel

Tel : + 32 (0)84 21 08 90

 

ONDERWEG

Op het domein van de Fourneau Saint-Michel vind je twee cafetaria's en de Auberge du Prévót.

 

 

DE ROUTE :

De Ardense bossen, de provincie Luxemburg, Saint-Hubert: in die volgorde moet je Baan zoeken om ten slotte vlak bij Saint-Hubert, zo'n 8 kilometer ten noorden van het stadje aan de N849, het plekje Fourneau Saint-Michel te ontdekken.

Als deze streek zich zichtbaar van de andere onderscheidt, dan is het wel door het immense bosbestand, waarvan het belang zowel op economisch als ecologisch vlak bijzonder groot is.

In deze contreien wordt het bos op geen enkele manier bedreigd door vervuilende fabrieken of landbouwexploitatie.

Er worden integendeel flink wat inspanningen geleverd, vooral door de mensen van 'Waters en Bossen', om het bos zo veel mogelijk intact te houden, om een zo goed mogelijk evenwicht te zoeken tussen ecologie, economie en recreatie.

Wie zin heeft om te wandelen, vindt hier bij manier van spreken wandelmogelijkheden tot het eind van zijn dagen. 'Ten noorden van Saint-Hubert strekt zich een enorm en eeuwenoud woud uit. Een deeltje ervan, ten noorden van het riviertje de Masblette, is het Sint-Michielswoud.

 

Daar speelt zich volgend wandelverhaal af

Je moet het ijzer smeden als het heet is

Normaliter - dit wil zeggen: buiten het vakantieseizoen - kun je voor de auto wel een plekje vinden langs de N849, in de onmiddellijke nabijheid van het ijzermuzeum.

Het is je misschien opgevallen dat vlak bij dat ijzermuseum een riviertje stroomt, de Masblette.

Het riviertje loopt ook onder de N849 door, en precies op dat punt, op dat brugje over de Masblette vertrek je voor een 10 kilometer lange wandeling door het Sint-Michielswoud.

 

-Je wandelt dus nog even verder langs de verkeersweg (richting Rochefort) en slaat vervolgens de eerste weg rechts in, een asfaltweg die je al lichtjes het vuur aan de schenen legt.

-De parkeerplaats rechts laat je ook rechts liggen.

-Via een hek ga je het 'Forêt domaniale de Saint- Michel' naar binnen.

-Je wandelt verder, en je volgt dus eigenlijk de witrode markering van het Grote Route-pad (nr. 14 voor de kenners) en de geelwitte tekens van de Grote Transardense route (GTR).

Op het informatiebord 'Le sol et le sous-so)' (2) - de grond en de ondergrond - verneem je het een en ander over de geologie van her Sint- Michielswoud.

-De weg loopt min of meer evenwijdig met het riviertje de Masblette; dat verklaart het gekabbel dat je wat verderop hoort. Het Sint- Michielswoud is op die plek voornamelijk een eiken- en beukenbos, met hier en daar fijnsparren en hoge dennen.

-Je passeert ook nog het informatiebord 'La forêt' (J).

 

-Na ongeveer 750 meter wandelen in het woud arriveer je aan een Y-splitsing.

-Mocht de rechterweg je interessanter lijken, dan kun je die gerust inslaan: na ruim een kilometer komen beide toch opnieuw samen.

Wij adviseren je echter om de linkerweg te kiezen en de GR- en GTA-tekens te volgen.

-De weg is halfverhard, stijgt nog steeds en loopt langs het inforrnatiebord 'Plantes herbacées' (4). --Aan je rechterkant krijg je nieuw en fris gezelschap: de Ruisseau de l'Albani.

-Het riviertje zal je zo'n 1300 meter gezelschap blijven houden, meer bepaald tot aan het punt waar het linker- en rechterpad weer samenkomen.

-Daar steekje eerst het riviertje over en aan de T -splitsing met de asfaltweg ga je linksaf.

-Wat verderop rechts passeer je een jachtpaviljoen (5).

 

-Aan de eerstvolgende splitsing, circa 400 meter verder en ter hoogte van een sparrenbosje links, sla je rechts af.

-Al na 50 meter neem je het eerste, onverharde wegje links.

-Aan je linkerkant stroomt de Ri Romarin, een riviertje dat van de ene rotsplaat naar de andere springt, en 600 meter verder samenvloeit met de Ruisseau du Pied de Breuf.

-Geniet met volle teugen want je vertoeft hier in een prachtig en rustgevend stukje bos.

- Het geluid van een kabbelend beekje, het geritsel van bladeren, wat wil een mens nog meer.

-Je blijft dit pad volgen tot aan de T -splitsing met de asfaltweg, waar je rechts afslaat.

 

De rest van het parcours is vlug samengevat: gewoonweg de rivier de Masbletre blijven volgen.

En dat doe je alvast gedurende de volgende 2,5 kilometer.

Dan passeer je een witrode slagboom en je steekt het brugje (6) over de Masbletre over, vlak bij de samenloop met de Ruisseau de Palogne.

De Masblette stroomt nu aan je rechterkant.

Zowel het GR-pad als de GTA gaan linksaf, maar jij blijft rechtdoor stappen (groene wandeling nr. 6).

Iets verderop vind je alweer een informatiebord, 'Werk in het bos' (7).

Je stoort je niet aan de zijweg zo'n 300 meter verderop,je gaat rechtdoor.

Bijna helemaal aan het einde van de weg bevindt zich het Sint-Michielsarboretum (8).

Het dateert van 1899 en telt momenteel 77 verschillende boomsoorten, waarvan 53 harshoudende. Je ontdekt er hoe een aantal exotische boomsoorten zich aan onze klimatologische omstandigheden hebben kunnen aanpassen, en zo konden worden geïntegreerd in ons bos bestand.

Na je bezoek aan het arboretum zet je de weg nog even verder, en weldra sta je voor het niet onaardige gebouwencomplex van het .IJzermuseum.

Misschien is dit moment nu wel beter geschikt om het museum te bezoeken, tenzij je dat al aan het begin van de wandeling hebt gedaan.

In dat laatste geval sla je aan de N849 rechts af en wat verder sta je opnieuw op de brug over de Masblette, waar het zo'n 10 kilometer terug allemaal begonnen is.
 

 

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
24-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Orval
Klik op de afbeelding om de link te volgen











WANDELING ORVAL

 

Start :  De abdij van OrVal.

Afstand : 7 km (+/- 2 uur)

Aard van de weg :  Hoofdzakelijk bospaden en aardewegen: goede stapschoenen komen dus aardig van pas. Niet echt het geliefkoosde terrein voor rolstoelen of kinderwagens.

Bereikbaar: E411, afrit 26, N85, vervolgens N88 

ONDERWEG

Auberge de rAnge Gardien: het verleidelijk terrasje op weg naar de abdij, waar je een echte OrVal kunt proeven.

 

DE ROUTE :

-Je staat met de rug naar de ingang van de abdij (1) gekeerd en neemt de lange rechte weg die voor je ligt.

-Iets verder aan je linkerkant tref je een vijver aan, met aan de rand een niet onaardig kasteel (2), dat de eigendom blijkt te zijn van de familie d'Otreppe de Bouvette; klinkt inderdaad adellijk.

-Aan het kruispunt steek je de N88 over.

-De weg buigt af naar links (benzinestation wat verderop), maar jij verlaat de asfaltweg in de bocht: je gaat met andere woorden bijna rechtdoor.

-Aan je linkerkant staat een moeilijk zichtbaar houten bordje dat de weg naar Chameleux wijst.

-Aan de splitsing zo'n 50 meter verder loop je rechtdoor (je slaat dus niet rechts af naar Chameleux).

 

In het bos…….

-Een groen bord vertelt je dat je nu het gemeentebos van Florenville binnen wandelt.

-Je volgt eerst het bospad mee in de bocht naar rechts, en dan volgt een duidelijke Y -splitsing waar je rechtsaf gaat. Dit pad loopt in stijgende lijn en in een relatief rechte lijn naar de top van de heuvel. Hier en daar zijn gele strepen op de boomstammen aangebracht, maar echt betrouwbare otiëntatiepunten zijn het niet, wel de enige die je zult zien.

-Af en toe passeer je ook minuscule paadjes, maar trekje daar maar niets van aan.

-Je botst onderweg nog op een Y-splitsing; het speelt geen rol welke kant je kiest, want beide paden komen wat verderop weer samen.

-Neem bij voorkeur het pad dat in het verlengde ligt van het vorige.

-Na goed 200 meter kom je bij een T -splitsing met een brede, goed zichtbare, ietwat kaal aangeklede aardeweg.

-Je gaat rechtsaf en je volgt deze weg over een afstand van ongeveer 800 meter (misschien een idee om de kleinste van de familie de passen te laten tellen).

-Links staat een sparrenbosje. Je blijft de brede weg volgen.

-Bijna op het eind van de rechte lijn kom je bij een T -vormig kruispunt, waar je aan de linkerkant een met onkruid begroeid pad moet nemen.

Aanvankelijk is het vrij vlak, maar dan begint het te dalen.

De grove dennen ongeveer 50 meter ver aan je linkerkant zijn zowat het enige oriëntatiepunt.

Ze blijven aan je zijde tot je beneden bent.

Het pad wordt zo goed als onbegaanbaar en het verdwijnt onder de takken.

-Om die kleine moeilijkheid te omzeilen draai je 90 graden naar links, zodat je naast de dennen gaat lopen.

-Je blijft afdalen tot aan een klein kruispunt.

-Daar sla je links af en je volgt een volledig recht pad dat compleet overwoekerd is.

-Hier en daar staan naaldbomen.

-Blijf  het pad volgen tot het eind. Aan het T-vormige kruispunt moet je linksaf, en opnieuw het gemeentelijk bos van Florenville in (groen bord).

-Net voorbij het bord sla je onmiddellijk rechts af en je volgt het pad dat het je een paar tientallen meter knap lastig zal maken.

-Na enkele bochten beland je bij een Y -splitsing: je gaat rechtsaf.

-Na een paar honderd meter kom je bij een boomstam waarop een gele, rode, blauwe en zwarte streep is aangebracht.

-Er staat ook een wit eekhoorntje op en een witte pijl.

-Een paar meter verder moet je rechtsaf, en je volgt opnieuw de gele markering op de boomstammen.

-Je komt bij een splitsing (pad schuin rechts) maar zetje weg verder (blauwe streep op boomstam). -De volgende T-splitsing brengt je bij een gedeeltelijk geasfalteerde weg, de rechterkant vooral, en je gaat even linksaf, maar na amper 10 meter moet je alweer rechtsaf, het bos in.

-Na ongeveer 150 meter begint het pad behoorlijk te dalen.

 

Terug

-Beneden kom je aan een splitsing met een pad dat van links achter komt, maar je gaat gewoon rechtdoor.

-Ongeveer 200 meter verder: idem dito.

-Je bemerkt opnieuw gele markeringen op de boomstammen.

-Weldra arriveer je op de weg die je nam toen je vertrok.

-En zo keer je terug naar de abdij.

 

-Onderweg lonkt een verleidelijk terrasje.

De abdij Notre-Dame van Orval, gesticht in 1132, is één van de meest opmerkelijke cisterciënzer abdijen van België. Weggedoken in een diepe vallei herbergt ze nog steeds een monnikengemeenschap. De bron, het eeuwenoude rozenvenster en de tuin met medicinale planten, vormen drie sterke punten om een bezoek aan de ruïnes te brengen. Daarna is een tochtje door het museum, dat werd ondergebracht in de fundering uit de 18de eeuw, zeer de moeite waard. Daar maakt u via de productie van de oude smederijen, de maquette van de abdij, gebouwd door Laurent Dewez en de schilderkunst van broeder Abraham, een beroemde schilder uit de 18de eeuw, kennis met de geschiedenis van het klooster. De abdij werd vanaf 1926 herbouwd op de funderingen van het klooster, dat tijdens de Franse Revolutie werd verwoest.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (15 Stemmen)
23-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kyllburg C1
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Kyllburg C1


Start :  centrum van Kylburg
Afstand : 5.5 km
Bewegwijzering : Houten bordjes met opschrift C1

Kyllburg is een stad in de deelstaat Rijnland-Palts in het district Bitburg-Prüm in Duitsland.
De stad ligt tussen de 275
NN (station) en de 375 NN (sportpark),
de stad telt 997 inwoners wat het de kleinste stad van Rijnland-Palts maakt.
De
Duitse voetbalscheidsrechter Herbert Fandel is in Kyllburg geboren.



kyllburger bannhof

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
22-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wirtzfeld-groen
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Wirtzfeld – Zur heide (hutte)

 

Start : Aan hotel Drosson

Afstand : 11 km

Bewegwijzering : bordje : groen ruit

GPS coordinaat : N50 25.655 E6 15.717

 

Wirtzfeld is een klein idyllisch dorpje in de Oostkantons van België, ligt ten zuiden van de Hoge Venen in de Ardennen op 580-610 meter hoogte en vlakbij het meer van Bütgenbach.

Er wonen ongeveer 400 inwoners en het heeft een prima touristische infrastruktuur voor sport, eten, drinken, wandelen...

- en dat in elk seizoen.

In de winter worden er bovendien 4 langlaufpistes getrokken.

wirtzfeld (3)
Hotel Drosson

wirtzfeld
Wirtzfeld - winterbeeld

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
17-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kinrooi
Klik op de afbeelding om de link te volgen







KINROOI

 

Start :  aan het Woutershof in Kinrooi

Afstand : 6 km

 

 

In 1971 werd het Urlobroek, door de VVV Bree als wandelgebied opengesteld voor het publiek, op private eigendom.

Het is één van de meest waardevolle gebieden van de Noord- oostkempen.

 

Wandelaars komende uit de richting Maaseik, Kinrooi of Stamproy, rijden best tot aan de kerk in Molenbeersel.

Daar nemen ze de Oudekerkestraat en vervolgens, bij de splitsing, links de Grootbroekstraat.

Na enkele kilometers bereiken ze de vertrekplaats.

Vanuit Bree rijdt men richting Kinrooi.

Ongeveer 1 km over de Zuid- Willemsvaart slaat men, bij het bordje Woutershof, links af.

Volg deze weg tot aan het Woutershof , een vakantiehoeve voor jongeren.

Juist voor het brugje over de Aa-beek, in de volksmond Molenbeek genoemd, parkeren we onze wagen vóór het wandelplan.

Dat men hier van Molenbeek spreekt, is niet te verwonderen, vroeger voorzag ze niet minder dan 16 watermolens van energie.

Sinds 1950 werd de beek op vele plaatsen rechtgetrokken en uitgediept, hierdoor kwamen heel wat molens aan een dode arm te liggen.

Er werden  bewegwijzerde wandelpaden uitgestippeld.

We zorgen ervoor dat we op de uitgestippelde wegen blijven in dit private domein.

We vertrekken met de Aa-beek aan onze rechterkant en het Woutershof aan de overkant van de beek, weg van het bruggetje.

We volgen nu de rode driehoekjes.

Dan nemen we de eerste veldweg links, naast een beek.

We volgen deze weg, langs de bosrand, tot aan het tweede bruggeqe, hier linksaf en dan rechtdoor tot aan het asfaltbaanqe.

Dit is de Beerseierdijk .

Wie moe is, kan dit baantje volgen tot aan het vertrekpunt.

Wij nemen evenqes verder de eerste veldweg rechts.

Vanaf hier doen we de gele wandeling, maar dan wel in tegengestelde zin.

Op de eerste splitsting gaan we schuin links.

Dan steken we een dubbele beek over met tussenin een dreefje.

Even rechts en dan terug links.

Nu wandelen we een hele tijd rechtdoor.

Aan een eerste viersprong, met rechts een landbouwbedrijf, lopen we rechtdoor.

Dat doen we ook op de volgende viersprong en op de derde viersprong.

Vanaf hier kan het behoorlijk drassig zijn.

Gelukkig is dit slechts een kort stukje. We komen op een T uit, waar we linksaf gaan. Op het einde bochten we met onze weg naar rechts en komen op een bredere weg uit. Rechts zien we het einde of het begin van een asfaltbaantje.

Links een private dreef, daar wandelen we in, want we weten dat dit mag.

Wat verder wandelen we via het brugje over de Breeërstadsbeek .

We wandelen rechtdoor en draaien aan de Aa-beek, met ons pad mee naar links.

We wandelen nu langs dit prachtige pad terug tot aan ons vertrekpunt.

Aan de overzijde van het brugje, aan ons vertrekpunt, staat ook nog een mooie kappel




Kinrooi

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
13-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VEERLE - BOS EN HEI


VEERLE - BOS EN HEI

 

Je hebt wellicht en zeker al gehoord over het grote projekt Averbode Bos en Hei

Wel Veerle-heide licht daar midden in

Persoonlijk vindt ik dat men toch wel een beetje TE drastisch bomen aan het kappen is

Er zijn zo al tal van wandelwegen (echt heel mooie) verdwenen

OM de mensen toch nog een beetje van de natuur op de heide te laten genieten

heb ik 4 wandelingen gekozen waarvan ik weet dat je er (tot nu toe) kan wandelen

 

Alle vier wandelingen vertrekken aan de kerk van Veerle-Heide en zijn niet bewegwijzerd

Als er veranderingen in optreden zal ik verwittigen daar ik ze zelf regelmatig wandel

 

Aan het kerkplein is er ook een nieuw park aangelegd en voorzien van een overdekte pic nic plaats


5,1km 7,3km

10,4km 8,8km






Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
10-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Petithan
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Wandeling Petithan

 

Start:

De St. Martinuskerk van Petithan. Vlak bij de kerk is weinig parkeerruimte, maar in het dorp vind je vast wel een plekje

GPS - N50 20.120 E5 26.057

Afstand : 9 km

Dichtst bijgelegen snelweg: A26 - Afslag 49 Manhay

 

Beschrijving:

-Als je met je rug naar de St. Martinuskerk staat loop je naar rechts een afdalend asfaltweggetje in (dus niet het weggetje gelijk naast de toren).

-Bij een kruispunt aangekomen loop je rechtdoor een stevig stijgende straat in (Vieux Mont) tot je bij een drukke verkeersweg komt (de N833).

-Bij een verwaarloosd kapelletje dat hier staat sla je l.a. en blijf je even (aan de linkerkant) van deze verkeersweg lopen.

-Na het bord Barrière de Petithan (rechts) sla je wat verderop l.a. Je zult nu ook de rood/witte tekens van een GR-route zien.

-Je steekt de Ourthe via een brug over.

-Iets voorbij de brug sla je de eerste straat links in (Rue Lamorteau).

-Na zo'n 20 meter ga je r.a. en vrijwel meteen ook weer l.a. (dus niet de Rue de la Somme in).

Je gaat nu een stuk stijgen.

-Bij de eerste Y-splitsing kies je voor de rechtertak en blijf je dus stijgen.

Ook bij de volgende twee Y-splitsinen, die direct achter elkaar liggen, houd je rechts aan.

-Je loopt nu het bos Sur Côreu in **. Je blijft het hoofdpad (gemarkeerd met rood/witte GR-tekens) volgen.

-Bij een kruispunt van boswegen neem je de meest rechtse (stijgende) weg.

-Na ca. 20 meter buig je al gelijk weer scherp naar links en loop je het bos weer in.

-Je blijft het hoofdpad een heel eind volgen. Uiteindelijk wordt het bos (vooral aan de linkerkant) dunner en ga je weilanden zien.

-Als je het bos uit bent wordt de weg halfverhard. Je loopt deze nog steeds met rood/witte GR-tekens gemarkeerde weg helemaal uit tot aan een geasfalteerde weg.

-Op dit punt sla je l.a. en je begint licht te stijgen (al zal dat niet al te lang duren).

-Je wandelt door het gehucht Les Tilleuls en passeert (links) een fraaie kasteelhoeve.

-Bij een kruispunt aangekomen sla je l.a. en verlaat je de GR-route. Je gaat nu een flink stuk afdalen tot je bij de Ourthe aankomt ***. 

-Na de oversteek over de Ourthe staat je even een pittig stukje te wachten.

-Je loopt rechtdoor de steile weg van Grandham in tot je boven bij de kerk en even verder bij de kasteelhoeve bent aangekomen.

-Je loopt langs de kasteelhoeve en even later verlaat je Grandham al weer.

-Bij een flinke Y-splitsing kies je voor de linkertak (je volgt dus niet meer de hoofdweg).

-Je daalt nu langzaam door de vallei van de Ourthe.

-Bij een volgende Y-splitsing kies je de linkertak.

-Wat verderop kom je in een smalle bosstrook. Als je hier uit bent zie je de eerste huizen en de St. Martinuskerk van Petithan al voor je.

-Je wandelt langs het kerkhof en al snel ben je weer bij het vertrekpunt van je wandeling aangekomen.

 

Met dank aan de site wandelen in de ardennen

Grandhan (Rome, Petithan, Petite-Eneille, Grande-Eneille)

 

Petithan :

In de schistgrond van deze streek zijn heeft men verschillende Romeinse graven en wapens en geld teruggevonden. Petithan is echter ook gekend voor zijn kasteel (een traditioneel gebouw van het begin van de 17de eeuw) en zijn Sint-Martinuskerk (église Saint-Martain) die zonder twijfel werd gebouwd op een burgerlijk gebouw. Wanneer u in de buurt gaat wandelen, zult u nog verschillende 19de-eeuwse kapellen tegenkomen, zoals die die gewijd is aan Saint-Monon.

 

Petite-Eneille :

Bewonder er het kasteel, de alleenstaande molen, de kasteelboerderij uit de 14de eeuw en de kapel van Onze-Lieve-Vrouw-van-Voorspoed (Notre-Dame du bonheur). Een mooie plaats om te wandelen!

 

Grandhan :

Het dorp is gekend omwille van de vele archeologische vondsten die er gedaan werden, meer bepaald uit de Gallo-Romeinse en Merovingische tijd. Hier kruiste de Romeinse heirbaan die van Aarlen naar Tongeren leidde de Ourthe. Na 1940 was het ook hier dat de laatste veermannen van dit gebied actief waren, met name de familie Thyrion. Het kasteel (« La tour de Justice » (de toren van de gerechtigheid)) en de kerk van het dorp zijn twee mooie gebouwen die zeker het bekijken waard zijn.

 

Grande-Eneille :

De oudste sporen van het dorp gaan terug tot de 7de eeuw. Het is dus één van de oudste dorpen van het noorden van de provincie Luxemburg. Er werden sporen uit het neolithicum en graven uit de Merovingische tijd gevonden. Uw wandeling zou u naar de plaats met de naam « Au Letches » kunnen leiden, waar vroeger en klein haventje was voor boten van handelaars. Ontdek er verder de Sint-Margarethakerk (église Sainte-Marguerite), gebouwd op een rotsachtige heuvel. Dit geklasseerde gebouw dateert va omstreeks het jaar 1000. Het loont de moeite er even naar te gaan kijken. Grande-Eneille is tenslotte ook gekend omwille van zijn natuurreservaat en zijn bossen.


 

 

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
Archief per jaar
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Inhoud blog
  • http://wandelland.blogspot.be/
  • Molenstede 2
  • Elverdinge
  • Bailleul (Belle)
  • Averbode
  • Knokke – Heist
  • Ezemaal
  • Molenstede
  • Wilderen
  • Nieuwpoort

    Mijn favorieten
  • http://blog.seniorennet.be
  • fietsroutes
  • wandelroutes
  • buienradar
  • plantengids
  • fotoalbum
  • Opaweetjes
  • GPS-routes
  • koopjesblog
  • Jukeboxhits

    Favoriete wandelsites
  • Wandelgidsoirschot.nl
  • wandelwiki.be
  • wikiloc.com

  • Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!