Vlaming in Saudi Arabië
Inhoud blog
  • Technisch-commerciele onderhandelingen in Luxemburg
  • Tweede sessie Workshops in Bahrain
  • Nightlife in Bahrain
  • Workshops in Bahrein
  • Visa trip

    Zoeken in blog


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     


    ArcelorMittal bouwt een nieuwe buizenfabriek
    03-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Technisch-commerciele onderhandelingen in Luxemburg
    Met al de workshops zou je bijna vergeten dat we ooit eens een aantal bestellingen zouden moeten plaatsen. Omdat we hier spreken over tamelijk grote bedragen moeten we daarvoor in Luxemburg zijn. Samen met Dave en mezelf was ook Mr. Ali meegereisd. Mr. Ali is de president van onze joint-venture en hebben we eigenlijk alleen nog maar gezien in zijn traditionele Saudi kledij. We vlogen op verschillende vluchten en we waren bang dat we hem niet zouden herkennen.
    Omdat we al tamelijk wat ervaring met verblijven in hotels en we 's avonds de verschillende firma's niet willen tegenkomen (laat ons zeggen dat gedurende al onze ontmoetingen cliches alleen bevestigd werden : Fransen zijn gierig / Italianen zijn gedreven en innemend en Indiers hebben een totaal andere cultuur) hadden we besloten in een totaal ander hotel te logeren, op een eindje rijden van het Centrum. Het mooie aan dat hotel was dat er golfcourts bij waren die we eens konden testen als we wat tijd overhadden.
    Zoals altijd hadden we totaal geen tijd (we werken hier Europese uren tijdens de werkweek en Saudi uren tijdens het weekend = geen weekend dus) dus hadden we ons laatste meeting tot vrijdagmiddag gepland.
    Daardoor konden we rond 15u toch nog een balletjes slaan. Materiaal gehuurd, golfkarretje en een prive-caddie en wij weg naar 18 holes. Na 8 holes begon het te onweren en te gieten (we liepen hier in de heuvels) en na 10 holes hebben we de "clubs" neergelegd.
    Tijdens de twee weken hier in Luxemburg (die we verwacht hadden te besluiten met een grote bestelling) werden alle partijen terug naar huis gestuurd wegens te duur, herzien van de prijzen. Wij dus ook, terug naar af...
    af...




    03-08-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    20-07-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tweede sessie Workshops in Bahrain
    Een volgende reeks workshops in Bahrain kwam eraan. Onze financial controller had een ander hotel weten versieren (heeft daar een "connectie").
    Wij onderweg met Milind, onze chauffeur naar "The Gulf"-hotel. Omdat mijn (hoogzwangere) vrouw nog niet op verlof geweest was en me dit jaar nog bijna niet gezien had, heb ik voor haar en Owen tickets besteld voor Bahrain. Als Europeaan heb je daar geen visum nodig en het was voor haar "climatiseren" in het midden-oosten.

    Dit hotel was stukken beter dan ons vorige (wat ook al niet slecht was). Dertien verschillende restaurants, stuk voor stuk excellente keuken (op de Italiaan na), een gigantisch zwembad met poolbar, whirlpools, squachcourts, ...
    Jammer genoeg waren we weer iedere dag bezig tot ver na zonsondergang. Gedurende de hele week ben ik misschien 2 x gaan zwemmen, wat echt zonde was.

    Een van de restaurants hier was een Japanner. Op een avond zijn we Tepanjaky gaan eten (met ongeveer 8 man 1/2, mijn zoontje inbegrepen). Die kok heeft in de ganse avond 2 volle, grote borden look in ons eten gedraaid en alles was op, moeten wij uit onze *** gest**ken hebben. De laatste die klaar was met eten (we hebben drie uur aan tafel gezeten) was mijn 2 jarige. Hij heeft gans de avond zitten kijken naar die Japanner en gegeten. Gans de avond was het bij hem muisstil, als zijn bord maar vol lag.

    Misschien een anekdote in de kleedkamer (dit kan je alleen hier meemaken) :
    Na onze enige squachsessie gingen Dave en mezelf naar de kleedkamers. Deze kleedkamers (enkel voor mannen) zijn fantastisch mooi met douchecabines met 101 straaltjes en alles erop en eraan.
    Na de douche gingen we in de kleedkamer naar ons kastjes waar de kleren inzitten en ondertussen drogen we ons nog verder af. Plotseling tikt een of andere Arabier op Dave zijn schouder. Die draait zich tamelijk geschrokken en ongemakkelijk om (hoe zou je zelf zijn, je staat je daar in je blootje af te drogen en een man tikt je op de schouders...).
    Die begint daar van zijn tak te maken en zegt "NO UNNECESSARY NUDITY". We zijn hier verdorie in een kleedruimte en we kunnen ons hier niet deftig afdrogen en aankleden. Neen, je moet altijd je handdoekje of zwembroekje om en naar speciale kleedkotjes om je aan te kleden.




    20-07-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    20-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nightlife in Bahrain
    Het nachtleven in Bahrain viel in eerste instantie wat tegen. Doordat we zo'n lange dagen hadden gingen we gewoon een pintje drinken  in de hotelbar. Daar was ook iedere avond life optreden van 2 schaars geklede Thaise, die hun best deden om wat te zingen, maar iedere avond hetzelfde. We zochten in feite naar meer.
    Op een avond besloten we eens iets verder te gaan (onze dag was korter dan verwacht) en vonden we the Hardrock Cafe, waar we gezellig iets konden eten en drinken. Maar voor echt entertainment ontdekten we een plaats "Wobblers". Daar waren enkel westerlingen toegelaten en kon je zelfs varkensribbetjes krijgen. Daar waren echte live optredens, ok Thaise meisjes, maar die konden echt zingen. Er waren pool tafels, jonge dames, echt alles was er te krijgen. This was the place to be ...






    20-06-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    10-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Workshops in Bahrein
    Gedurende twee weken hebben we onze workshops in buurland Bahrain gegeven. Met drie man huurden we een vergaderzaal af in Manama, de financiële en diplomatieke wijk van Bahrain. Na een beetje prospectie kwamen we bij het Intercontinental Hotel uit. Voor ons was dit een prachtlocatie in vergelijking met Jubail. Fantastisch open zwembad op 10e verdiep (echt een van de mooiste die ik reeds gezien heb) met whirlpool, regendouches, sauna, stoombad, fitness, ...
    's Morgens een heel uitgebreid ontbijt en 's avonds een bar voor een pintje (YES !!!) en een optreden van een aantal Thaise of Filipijnse jonge dames. Op de duur staken die wat tegen, zangkwaliteiten hebben die toch niet direct. De vergaderingen waren ook heel internationaal : Italianen, Fransen, Bahrainen, Chinezen, Indiërs, Abu Dhabi, ... Aan nationaliteiten echt geen gebrek. De vergaderzaal was overdreven. Om het uur kwamen ze met nieuwe hapjes, ontbijt, broodjes, koekjes, fruitsappen, koffie, ... Voor de prijs mocht het wel.













    10-06-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    05-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Visa trip
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dave en mezelf zijn hier met een businessvisum. Dit betekent dat we om de 30 dagen het land moeten verlaten. Die 30 dagen moet je wel heel strikt nemen. Milind is eens door omstandigheden een paar dagen te laat buiten geweest, met een flinke geldboete en bijna een gevangenisstraf tot gevolg.
    Dat risico wilden we niet lopen. Samen zijn we, na terug een vruchteloze poging om jetski's te huren, naar de grens gereden. Die grens geeft je een heel raar gevoel. Ze kunnen daar nergens mee lachen. Maar ja, zoals in de mop "een Canadees en een Belg" gingen we ons plan wel trekken. Een normale grensdoortocht duurt ongeveer een half uur tot drie kwartier. Je moet ongeveer 6 kotjes passeren waar ze papieren geven, stempels zetten, geld vragen. Tussen de twee grenzen is er een niemandsland en een gescheiden zone tussen inkomende en uitgaand verkeer. Via geruchten hadden we vernomen dat er tussen die gescheiden zones een doorgang was. We willen echter buiten Saudi maar hebben geen zin om een visum voor Bahrain te betalen.
    Wat we niet wisten is dat je met onze auto's (Dave heeft een lease, ik een huurwagen, mijn lease GMC jeep is nog niet binnen) niet zonder meer naar het buitenland kan. Later bleek dat je speciale papieren hiervoor nodig hebt en één van de vereisten is een residence permit (en geen businessvisum zals wij), maar ja je bent jong en ...
    Eigenlijk waren we niet echt gepland om de grens over te gaan met de auto, we gingen gewoon over en weer wandelen (in de broeiende hitte).
    Bij het eerste kotje stuurden ze ons door naar hun kantoor, waarop zij ons naar hun tweede kotje stuurden. Die vroeg waar onze auto was. Geen probleem dan nemen we maar gewoon de auto. Eén ding hadden we over het hoofd gezien, en pas gemerkt bij het eerste kotje. We waren de papieren van de auto vergeten ! Aan ieder kotje uitgelegd dat we niet naar Bahrain wilden maar gewoon op niemandsland draaien. Die douaniers verklaarden ons waarschijnlijk zot en vroegen telkens voor bevestiging (You are sure you're not going to Bahrain ?). Moesten we geen Westerlingen geweest zijn, dan zaten we zeker in den bak. Aan ieder kotje vroegen ze de papieren van de auto...
    En inderdaad, op niemandsland een doorgang om terug te keren.
    Bij het terug binnenkomen van Saudi terug dezelfde vraag (papieren) en terug onze uitleg. Het hele verhaal heeft ongeveer 50 minuten geduurd, maar we waren terug binnen MET onze stempel.
    De volgende keer nemen we onze chauffeur !



    05-06-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    28-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daily life in Saudi Arabië
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is weer een hele tijd geleden dat ik hier nog iets geschreven heb. Dit komt voornamelijk omdat we in tegenstelling tot Europa, waar er momenteel een arbeidsduurvermindering van kracht is, ongeveer 7 dagen op 7 werken.
    Internet in mijn appartement is niet zo goed, maar je we proberen er het beste van te maken (we hopen op onze satteliet link)
    Op de achtergrond de eeuwige vlam van een olieraffinaderij.

    28-05-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    21-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tweede week : steering commitee
    Deze vier dagen komt de top van het project (Pierre Guiglermina CTO, Frank Haers H&S, ... en alle Saudi investeerders) hier voor vergaderingen. Lange dagen en vergaderingen. Iedere middag Dominos pizza's (meer inspiratie hebbben ze hier dus niet, zullen we wat moeten geven). Wat me opviel is dat die investeerders, alhoewel ze Saudi en moslim zijn, NIET deelnemen aan de gebedstijden. De topman van de Bin Jarralah groep was daar ook, blijkbaar familie van Bin Laden, hij gelijkt er goed op. De laatste avond zijn we met gans het S.C. uit gaan eten in een deftig Chinees restaurant. Als aperitief Saudi Champagne (sprankelend appelsap), als drank aan tafel water, never seen ...
    Mijn Canadeese collega David had voor ongeveer een week collega Scotty meegebracht. Met ons gedrieën zijn we tijdens ons weekenddagje op verkenning geweest.
    Eén van ons doelen is sportaccommodatie voor families te vinden. Er zijn drie grote sportcentra (eigendom van Royal Commission = staat) terug te vinden en die zijn allen toegankelijk voor families. Families op zijn Saudi wel te verstaan. Dit betekent 's morgens de vrouwen met de kinderen en 's avonds de mannen, eventueel met kinderen, dus nooit op hetzelfde moment. We vinden 2 mooie openluchtzwembaden en proberen na te gaan hoe we die voor families tweewekelijks privé kunnen afhuren.
    Enkele foto's van ons trips.
    Let vooral op het aantal mensen die je daar ziet. De streek waar we zitten is allemaal nieuwbouw en is te vergelijken met  de mediterrane kust, maar geen volk.









    21-05-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    15-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn eerste week in Saudi
    Iedereen heeft wellicht al een aantal zaken gelezen over Saudi Arabië, maar je kan je de dingen pas echt voorstellen als jer er geweest bent of er woont. Het heeft een tijdje geduurd voor ik aangepast was, maar hier mijn relaas van mijn eerste week verblijf.
    Mijn werkuren zijn hier van ongeveer 08u00 tot 19U a 20u. Tamelijk lange dagen dus. Dit komt voornamelijk omdat de pakketten waar ik voor insta op het kritische pad van onze planning liggen. Deze pakketten (hoogspanningsonderstation / speciale motoren / ...) hebben levertermijnen van 12 to 16 maanden.
    Na werktijd probeer ik mijn appartement wat te kuisen en praktisch in te richten. Waarom kuisen zou je zeggen (ik heb een mannelijke meid), gans het appartement is vanbinnen bedekt met een kleine zandlaag afkomstig van zandstormpjes. Een andere reden is dat ik hier voorlopig toch nog niks te doen heb. De meeste Indische collega's hebben hun vrouw en kinderen meegebracht en trekken er 's avonds op uit. Een vrouw mag niet met een auto rijden en niet alleen de straat op, remember.
    's Avonds doe ik ook mijn inkopen (eten, kuisgerief, ...) want je vindt hier echt ALLES (uitgezonderd varkensvlees, alcohol en Israelische producten). In grote steden zoals Damman en Khobar zijn gigantische winkelcentra (zie later), maar ook hier zijn er veel grootwarenhuizen. Openingsuren zijn op zijn minst van 9U to 23u, onderbroken door 5 maal praying time. Tijdens die halfuur durende periodes worden de toegangsdeuren van de winkel gesloten en worden de klanten vriendelijk "gedwongen" hun aankopen te beïndigen of worden de kassa's gesloten. DE moslims gaan dan naar een moskee of bidden op hun tapijtjes. Volgens de lokale wetgeving moet er in de straal van 600m een moskee te vinden zijn. Er staan er hier gigantisch veel, dus dat geloof ik wel.
    Hierbij wat foto's van mijn appartement, dat tamelijk ruim is.







    15-05-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    13-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meeting bij SEC
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Milind en mijzelf moeten met onze chauffeur in Dammam bij SEC geraken. In de auto is het lekker koel, verkeer is tamelijk druk en er wordt enorm snel gereden. Het hoofdgebouw van SEC is een heel modern gebouw, als je binnengaat zie je de typische kantoortuinen en alles doe denken aan de Amerikanen. Op sommige plaatsen is de tijd 40 jaar blijven stilstaan. Ik zag zelfs een typmachine (die nog in gebruik is).
    Meeting met twee SEC-saudis en één van onze Saudi partners van Al Tamia. Deze laatste is vroeger nog vice-president van SEC geweest. Van de vergadering (wat in feite enkel een beleefdheidsbezoekje was) hebben Milind en mijzelf tamelijk weinig opgestoken. Onder elkaar spraken die Arabisch met af en toe een verwijzing naar Allah.
    Daarna terugkeer reden we terug naar ons kantoor. Dit is gelegen in een winkelcentrum (iets groter dan het Zuid in Gent). Het winkelcentrum is enkel toegankelijk voor families en open van 16u to 23u. De ligging is schitterend. Moest dit in Europa zijn, dan kan je over de koppen lopen. Het is gelegen op 100m van het strand, veel speeltuinen, een haventje, wat andere shops maar GEEN volk ? Het kantoor op het 2e verdiep (3th floor) is vrij modern en voor ongeveer 30 mensen uitgerust. Ik installeer me in een vrij bureau.
    's Avonds staat mijn huurwagen klaar. Een Honda Civic (ander model dan in Europa te verkrijgen) met een koffer. Een 1.8l motor met automatische versnellingsbak !!!. Is nog een tof bakske. Nu nog de weg van de appartement terug vinden. Onderweg nog even tanken. Mijn lege tank gevuld voor ongeveer 4€ en mijn eerste spook tegengekomen. Ze of "het" stond plotseling aan mijn zijraam. Een zwart kleed zonder gaten. Was dat even verschieten

    13-05-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    12-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertrek naar Saudi Arabië
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Eindelijk is het zover. Gisterenavond al mijn koffers gepakt en afscheid genomen van mijn gezin. Ik hou contact met hem via Skype, mail en GSM. Dit lukte in China vrij wel en zal in Saudi ook wel lukken. Ik heb een grote koffer met iets meer dan 30kg, een trolly met 17kg (bijna allemaal AM boeken en papieren) en mijn laptop. Aangekomen in de incheckbalie bleek dat er teveel gewicht in mijn koffer zit. Maximaal is 32kg per bagagestuk toegelaten en de mijne woog ongeveer 36kg (limitatie van de transportbanden).
    Twee boeken (waaronder de kookboek van de boerinnebond) heb ik dan in de trolley gestopt, die ik ook moest inchecken. Ik moest wel 2 strandlakens uit mijn trolley halen en daar de rest van de trip mee rondlopen, maar OK, 50 kg bagage ingechecked en maar 30kg toegelaten zonder bijbetalen, dat moet je kunnen.
    Ik vlieg met Turkisch Airline via Istanbul en daarna naar Bahrain. Service van Turkish is heel goed, slechts 4 passagiers zitten in businnes class. In Istanbul had ik ongeveer 3 uur wachttijd die ik kon doden door iets in de lounge te nuttigen, wat te lezen (in Zaventem nog vlug wat tijdschriften gekocht) en wat op internet rond te surfen. Wanneer ik met mijn vrouw naar Saudi vertrek probeer ik een weekendje Istanbul te doen, ziet er leuke stad uit.
    De vlucht naar Bahrain (rond 19u vertrokken) zat bijna vol. Boven Irak waren er zware onweders. Heel spectaculair om die bliksems en donderwolken van bovenuit te zien. Heel anders was de situatie op de grond. Het was een heel vreemd zicht. Alles is donker en plotseling is er een stuk dat heel goed verlicht is. Je kan totaal niet uitmaken of je boven land of zee vliegt. Af en toe zie je oranjekleurige wolken, die later olie- of gasfakkels blijken te zijn. Ik zie in de verte een verlicht eiland passeren, is dit Bahrein, nee dat kan niet, anders zouden we ernaar toe vliegen.
    Ik ken de kaart van de eilanden rond Saudi een beetje, maar dit eiland kan ik niet plaatsen. Het vreemde landschap van donker met af en toe een verlichte plek blijft tot de landing in Doha (Qatar) ? Zit ik nu op het verkeerde vliegtuig ? Nee, 3/4 van de passagiers verlaten hier het vliegtuig, wat daarna weer keurig opgevuld wordt. Er is nog een korte vlucht van Qatar naar Bahrain van 10 tot 15 minuten. Op de grond in Qatar krijg ik een eerste blik van wat het Midden-Oosten is. Alle auto's die hier op de luchthaven rondrijden zouden in België zeker opvallen op de snelweg. Zware BMW 7's, Jeeps, ... en dat gewoon voor luchthavenpersoneel...
    De volgende vlucht is opstijgen en direct weer landen, aankomst Bahrain airport, een tamelijk kleine luchthaven. Bij de immigratiedienst moet ik een transitvisum voor Bahrain kopen (gelukkig heb ik Bahrein Dinar op zak), waarna ik mijn bagage, die perfect op tijd is, kan afhalen. Ondertussen was ik weeral een aantal scanners en controles gepasseerd. Ik probeer langs de "nothing to declare" exit buiten te gaan, maar die verwezen me vriendelijk naar een collega douanier. Die liet mijn reiskoffer doorlichten en vroeg wat informatie over vreemde stukken in de koffer. Alles was echter in orde. Aan de uitgang wachtte mijn chauffeur me op, alles in de koffer en weg. Het is nu ongeveer 1u30 en een aangename 29 graden, met heel vochtige lucht.
    We rijden in een Lancetti van Chevrolet, ik zou beter zeggen, we vliegen... Het eiland Bahrein is via de "causeway", een kilometerslange brug verbonden met Saudi Arabië. Hier begint de administratieve lijdensweg. Juist voor de grens wordt mijn paspoort gecontroleerd en het
    transitvisum afgestempeld. Dan kom ik in Saudi, waar ongeveer 3 controleposten mijn paspoort nodig hebben. Bij de laatste moet ik uitstappen om een foto en vingerafdrukken te laten nemen. We rijden door tot een volgende checkpoint, waar we de auto moeten stoppen en uitstappen. De auto en bagage wordt van heel ver bekeken (en gelukkig, want ik had een Humo en P-magazine mee, twee onzedige en verboden tijdschriften, waar vrouwen met onblote armen in staan).
    We kunnen doorrijden en vliegen verder richting Dammam en Jubail. We rijden tussen de 160 en 180 km/h, maar worden af en toe ingehaald door een andere snelheidsduivel. Mijn chauffeur is komt uit Bangladesh en leeft hier al 11 jaar. Om de 2 jaar kan hij zijn familie eens bezoeken.
    Dit vindt hij normaal.
    De chauffeur vraagt waar ik naartoe moet. Ik bel Milind voor het adres en die zegt bij de Indische internationale school. Blijkbaar hebben niet de straten hier geen naam en de huizen geen nummer. Later meer hierover.
    Het is 3u30 wanneer ik in mijn appartement toekom. Er is een welkomstpakket voorzien (met water, appels, ...).
    Ik ga slapen want om 7u00 is het opstaan, eten en mijn eerste afspraak met een bende Saudi's bij SEC (de Saudisch Elia).

    12-05-2009, 00:00 geschreven door Carl Vandenbroucke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    Archief per week
  • 03/08-09/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!