Vergeet de begeerte

Lucas

Lucas groeit op als oudste uit een gezin van vier zonen in een middenstandsgezin.

Vanaf 1980 volgt Lucas lager onderwijs aan de Vrije Lagere Jongensschool te Stekene. Van 1986 tot 1992 leert hij Handel-Informatica aan de Broederschool te Sint-Niklaas. Van 1992 tot 1995 studeert hij Accountancy aan de Ham Hogeschool te Mechelen.

Tijdens de eerste jaren van zijn beroepsloopbaan voelt hij dat de job als boekhouder niet voor hem is weggelegd.  Hij ondervindt dat de richting marketing/verkoop hem meer voldoening geeft.  Lucas heeft een verkoopsfunctie in een slaapspeciaalzaak.

Lucas woont samen met z’n vriend in het Meetjesland.

Dichten beschouwt hij als zijn grootste talent. In 2001 maakt verzen in hem veel wakker.
In 2004 brengt hij zijn eerste dichtbundel 'Referentie' uit in eigen beheer. Deze bundel heeft succes bij familie, vrienden en kennissen.

'Thuiskomen', zijn tweede boek verschijnt in het najaar van 2006Deze bundel omvat een mix van minimalistische en melancholische fragmenten. Soms vrijblijvend, dan weer autobiografisch. Inlevend en erotisch. De uitbrekende worsteling met zichzelf. Filosofische bedenkingen volgen verzen op met dramatiek met een steeds groeiende spanningsopbouw geschreven...

'Essence[]' (2008) is bevolkt door kerels, tochten naar kleurstranden, de verveling als screensaver, het verlangen achterstevoren, aromatische zeewinden, de geneugte van rietsuiker en het raadsel van wat al dan niet te koop is.


Inhoud blog
  • Goesting (uit 'Essence')
  • Essence[] (uit 'Essence[]')
  • Kuddedier (uit Essence[]')
  • Plaats om te rusten (uit 'Referentie')
  • Als tulpen buigen (uit 'Essence[]')

    Zoeken in blog


    Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt door middel van druk, fotokopie, geluidsband, elektronisch of op welke wijze dan ook, zonder schriftelijke toestemming van de schrijver.


    de poëtische aard van het beestje
    24-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goesting (uit 'Essence')

    ik sta zo heet
    dat ik niet weet
    in welke kamerhoek kruipen


    hij rent naar
    de keuken en
    wast af

    Reageer (0)

    22-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Essence[] (uit 'Essence[]')


    Met het vallen van de avond komt ook een eind aan je leven.
    Aan het zuchten tussen woorden en het zweten van je haren.
    Een laatste keer terugkeren naar de branding.
    Friemelen aan champagne satijngestreepte lakens.


    Je proeft de smaak van zoete bergappelsienen.
    Tegen elven kom je hem tegen. 
    Een vijftiger met een lange mastiek grijze baard.
    Hij stapt altijd onverwacht  iemands leven binnen en dat besef je.


    Jullie staan tegenover elkaar in een weids dal.
    Hij debiteert zijn eindoordeel.
    Je twijfelt hoe het verder moet.
    Maar voortaan zal je ongeremd fluiten in ’t Koningsbos
    en harten plukken uit de boomgaard van Jonagold.

    Reageer (1)

    03-01-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kuddedier (uit Essence[]')


    het graast op een kale wei

    volgt het spoor van velen

    schichtig en verloren

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Plaats om te rusten (uit 'Referentie')


    zes voeten pad knappende schelpen
    duinen beige groen en zwarte schijn
    bruisend vocht vergeet me peinzen
    plonzend golfgesuis, het zelfde refrein


    honderd voetsporen, een godverlaten strand
    driemasters vervagen, slotkastelen vergaan
    windstil verlegen in zuiver hemelsblauw land
    helderrood gesluierd, schitterend verstand

     

    Reageer (0)

    31-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als tulpen buigen (uit 'Essence[]')

    weerom staar ik naar het boeket op de eiken kast

    ik bekijk het verschil met gisteren

    lila blaadjes schijnen droogbruin en verlaten elkaar

    de gebogen stengels vergelen

    geen oceaanwater meer in de vaas

    in fases komt alle flair aan zijn eind

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Keuze van toiletpapier (uit 'Essence[]')

    laten we niet rond de pot draaien

    limoengroen, vanillegeel of ijsblauw

    twee, drie of vier lagen

    met Aloë Vera of natuur

    welke corridor leidt me naar de heilstaat

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dingen (uit: 'Essence[]')

    Ik peins dolgraag over wat ik later ondernemen wil. Misschien fonkelen mijn ogen op mijn vijftigste bij bespiegelingen van de middernachtzon in een Zweeds meer.  Op een vuren parkbank langs de berkenlaan lees ik tot de schemer invalt.

     

    En vind ik telkens elders méér stilte dan thuis. Ik schuif de linnen gordijnen van voor ’t raam en takel langzaam af in een oord van rust.  Alleen. Uitstel is de koning van lijdzaam bezig zijn. Tijd verdrinkt veel leuke dingen.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dood (uit 'Essence[]')

    papaverrood smeult de hal

    de smalle naar ’t begin van ‘t einde leven

    je wordt verleid naar niets gezogen

    flarden van bekenden ebben weg

    de klok aan de einder stremt

    de laatste tik kiest hij zelf

    voor je definitief je huis bereikt

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trefpunt (uit 'Essence[]')

    Diepe rimpels in zilvergrijs gesatineerd papier.

    Schepper van aanzien en prestatie.

     

    Op mijn tocht volgen ze me kort op de hielen.

    Cash maakt velen ellendig nerveus.

     

    Zij die niets bezitten, smachten naar Utopia.

    Zij die denken zich in Utopia te bevinden, wachten op ’t niets.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het strand dat ik zoek (uit 'Essence[]')

    Het ruisen van halve meters ochtendblauwe golven,

    ’t strelen van limoengroen duingras tegen mijn wangen,

    het kraken van schelpen onder mijn voeten.

    Moge sterven op een berg zand. 

    Het einde.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bestaan (uit 'Thuiskomen')

    Het is of het mooiste nog komen moet

    terwijl je de bloemenzee besproeit op

    hartelijke dagen.  Ik zie je graag lopen.

     

    Het is of het mooiste nog komen moet,

    voel ik je levenskracht. Je rode wangen,

    je reine haren en troostende handen.

     

    Het is of het mooiste nog komen moet

    al ontvang ik je vrijgevigheid, een

    vlaai- en cakefestijn, zo mega heerlijk.

     

    Het is of het mooiste nog komen moet

    maar vandaag start de prélude van een

    vriendschap in alle tinten van de regenboog.

     

    Het is of het mooiste nog komen moet

    voor ik besef dat je altijd bij me bent, ga

    je naar een plaats waar je zo van droomde.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn koningin (uit 'Thuiskomen')

    je ligt op mij te wachten

    onder een witsatijnen laken

    rode rozen tooien eenvoud

    in multipel vier

    je effen gelaat straalt

    als een poppetje

    nog even alleen met z’n twee

    in deze kamer dank ik je

    een kaars, kruisbeeld en

    het bloemstuk voor op je kist 

    zondag sloot je je ogen

    voorgoed

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In bed met Billie (uit 'Thuiskomen')

    Het aardbeienplafond, slippers verlaten op ’t strand.

    Broek en shirt hangen als Blauwe Regen over

    de zetel.  Op het nachtkastje champagne rosé. 

     

    Onze spiegelkamer.  Mijn lippen over de jouwe,

    kussens, donsdeken en sprei.  Je grote mond

    en teddybeer-look.   Je blauwbruine ogen.  Het

    raampje aan de zijkant waait open.  Je zet de

    tv uit.  Eerst nog een slokje spuitwater slurpen.

    Je benen smurfen tegen de mijne.  Jouw handen

    in de mijne.  Je staaf over de mijne.  Zalig.

     

    Ja, besprenkel m’n armen met zijdemelk.  Maak

    een wiegende beweging met je kruis.  Het

    schemert buiten.  De populieren waaien.

    Netels, distels en ander gespuis.  Vingers

    rollenbollen in je struikgewas.  Ik voel met

    de vinger je hitte diep vanbinnen.  Jij in mij.

    Het gevoel in ’t paradijs te zijn.

     

    Laat me nooit meer alleen en hou

    me zoet.  De witte dinerkaars in

    de zilveren kandelaar.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geef (uit 'Thuiskomen')

    eind oktober in een Lolo Rossa gloed.  een bries

    harkt loslopende eikenbladeren bijeen.  uitgerukte

    boomstammen slapen onder zalvend mos.  we

    snuffelen rond zonneweiden en beschermd

    hertengewei.  alles over kiezelrijke hobbelwegen

     

    in de omgeving van de dorpskerk is er geen

    volkscafé te bespeuren.  we vragen, en even later

    komen we bij een Rozemarijnen pannenkoekenhuisje laat

    dit ons intermezzo zijn.  je zwijgt (maar dat betekent alleen

    maar dat je geniet) en ik nip van een kop Chinese liefdesthee. 
    Merendree, de herinnering waar veel ‘niets’ te beleven viel

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In de vrije natuur (uit 'Thuiskomen')

    Golvend langgras in een klaprozenparadijs.

    Wouddennen transpireren.  Een ponystal

    op ’t einde van zandstrand in een

    wegel.  Hete bries in mijn nek en

    de geur van geroosterde appels. 

    Kijk in ’t rond; geen vreemde

    vogels te bespeuren.

     

    Alleen stilte, het niets in het bos.  Ik hurk met

    mijn rug tegen een spar.  We proeven van

    een vioolorkest met duizend strijkers.  Een

    fantasie, een melodie.  Varens en

    braamstruiken flodderen voorbij.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sepia (uit 'Thuiskomen')

    Alles op ‘t gemak.  Drie jaar geleden voor ‘t eerst.

    Jouw waterval in mijn wakkere pretogen.  Verhalen

    van vorige relaties, de oogsten uit het arbeidswerk

    en wijsheden uit onze ervaring.  Eigenlijk, kunnen

    we scherp naar elkaar luisteren.

     

    In ‘t Keizershof op de Vrijdagsmarkt.  Smullen op

    een ongedekte tafel.  Kelners laveren één hoog

    onder eiken balken.  Maar ik, ik staar gewoon

    naar jou.  Omdat ik je graag mag.  Ik proef je

    marsepeinen armen en aai je benen onder tafel.

     

    Ik  zoem in op je geruststellende lippen.  Ze

    nodigen  uit tot veel meer.  We eindigen tegen

    middernacht hoe liefde dikwijls begint.  Met

    kussen in de auto.  En ik bijt in je onderlip.

    Putje winter met twaalf graden boven nul.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Om niets (uit 'Thuiskomen')

    Dommel, dommel, dommel de zetel

    in slaap.  Dieper dan de enthousiaste

    waterval, breder dan de laan naar            

    ’t Hof Zonder Traan.  Op ’t eind van

    het journaal van zeven.  Shirt, korte

    broek en sandalen nog aan. 

     

    Kwart over negen.  Ik bespeur bewegende

    beelden, ik zucht en beef.  Ik staar naar

    Bloesem rechtover mijn flat.  Verlaten van

    minnaars en aquamarijne zeilen voor de

    etalage.  Ik waan dat ik te laat ben op het

    werk.  Dat ik mijn lief ben vergeten en

    dat de stroom is uitgevallen.

     

    De twijfel om het bellen naar mijn baas.

    Het gonst ongezonde adrenaline door

    mijn hele lijf.  Het donkert.  Ik poets

    mijn tanden en besluip mijn bed. De

    eerste uren kan ik niet pitten.

    Is dit nu morgen?

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Dampoort (uit 'Thuiskomen')

    Daar lig je.

    Heb meteen

    dat gevoel dat je

    op me wacht.

     

    Helemaal onderuit,

    wiegen je voeten tegen

    het bankstel.  Op luttele

    centimeters van me.

     

    Een luchtballon stijgt

    op in mijn gedachten.

    Jij in knalrode pull en 

    gebleekte jeans.

     

    We staren

    onbeschaamd

    naar mekaar

    tot in Dampoort.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cadzand (uit 'Thuiskomen')
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    de zee wandelt, knapen

    spurten en paarden gillen

    de zon deelt schouderklopjes

    en spint suiker over dit paradijs 

     

    grassprieten fluisteren, meeuwen

    luieren en mijn haren fluiten

    uitnodigende ogen ontbloten

    fresco’s van lieverds in mauve tuinen

         

    ik hoor de trappers op de dijk, het

    kwispelstaarten van uitgelaten

    proevers, het zeven van het land

    het slapen van de keizer in mei

     

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verborgen talent (uit 'Referentie')

    Geduld op proef.

    Met die tijd

    ontwerp ik

    maagdelijk verlangen

    in een bloemenzee

    van rust in beweging.

     

    Ze bloeien één na één

    daarna nooit meer.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rouwmantel (uit 'Referentie')

    Rond drie uur op de middag,

    confronteer je me met ‘toen’.

    Je gelaat buigt lijk bleek

    voorover in je stoel.  Je ogen

    sluiten en ademen niet door.

     

    Rechtvaardige handen kruisen

    de inkomhal van de dood.

    Vijfennegentig maal wrijf ik je

    borst onder vier dikke truien

    wakker.  Ik besprenkel je met

    druppels water, je gezicht

    ontspant.  Meme, je leeft weer !

    Reageer (0)

    20-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In de bossen van Wachtebeke (uit 'Referentie')

    Het tik-tik-tik van auto’s over de hoofdbaan

    vervaagt.  Ik zie een zee van adelaarsvaren

    en bramen, een spoor van water na de dagelijkse

    onweersbui en het vallen van de avond.

     

    Gezaagde dennen.  Ik leun en pronk.  Jonge

    zomereiken fonkelen, lijsterbessen wiegen en

    dennenappels giechelen midden juli.  Een

    akkerdistel geeft de grote klaproos een bees.

     

    Vliertakken ontwaken.  Een reuze

    bruingespikkelde hond rent achter een bal.  Zijn

    baasje fietst achterop.  De vrouw, krulspelden

    en de weg.  De eendagsvlieg fluistert in ‘t riet.

     

    En weg is hij.  Hier is het nooit echt stil.

    Reageer (0)

    14-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Open en bloot (uit 'Referentie').

    je verhaalt

    wat je net verlangde

    je weent

    wanneer ik je raak

    je vertrouwt

    me vrij van woorden

    je leeft

    in volle glorie

    je luistert

    zonder taboes

    je knuffelt me

    even in slaap

    Reageer (0)

    07-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonnewarmte (uit 'Referentie').

    Mijn huisje

    aan de zee

    leeft

    in september.

     

    De zon

    verwarmt

    me roder

    dan zij.

     

    Kom

    dicht

    bij mij.

     

    Zover

    ik
    herinner.

    Reageer (0)

    30-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toen ik je leerde kennen (uit 'Referentie').

    Los jouw gedachten als wolkjes

    katoen.  Vergeet de manoeuvres

    van vroeger.  Altijd warms in ‘t

    hart.  Elke dag een ander

    feest.  Jouw lach in de mijne.

     

    Jij, in rozerood hemd, fleurt als

    een hectare klaprozenveld.  Deel

    me je waken en slapen.  Momenten

    die zweten maar verlossen.

     

    De eerste keer vergeet ik nooit.

    Tegen lavendelbehangpapier.

    Kijk me vragend aan.  En dan,

    knik. Wanneer zoen ik je terug?

    Reageer (0)

    26-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vrijheidsblauw (uit 'Referentie')

    Zoveel ferrarirode ballonnen,

    zoveel dansbubbels komen

    bij me binnen. Van die

    fluisterblikken, daar geniet

    ik zo van. Kom en overtuig

    me. De zon sust regenbogen

    zonder verhaal.

     

    Ijswitte drankflessen kleden het

    altaar, het vocht spiegelt als

    zon op een Zweeds meer.

    De streling en verkenning

    fleuren als tulpen tussen

    twee regenbuien door.

    Reageer (0)

    24-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Asem (uit 'Referentie').

    slaap op effen tempelfluweel

    je haren golven over rein zand

    niets is jouw ontwerpers teveel

    verwacht duizend dromenland

     

    omarm je levensfleur en speel

    met de zon in de fluitende maan

    beigegeel verwarmt je kamerkleur

    je pretoogjes en het grote bestaan

    Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!