Het wel en wee van het leven tussen een roedel leonbergers Het wel en wee van Het Hof van Eden en zijn bewoners, een toepasselijke naam voor onze blog, vind ikzelf. Vorig jaar in het voorjaar ben ik met dit dagboek begonnen om de sitebezoekers een beetje te laten meegenieten van ons leven tussen de leo's.
Intussen zijn we in het laatste kwartaal van 2011 beland. Ons K1- en K2-nest hebben allemaal al een tijdje geleden een nieuwe thuis gekregen. Nu kijken we uit naar ons K3- en K4-nest die midden november geboren zullen worden samen met het K-nestje voor Hanna.
Wil je niets missen, één raad: lees regelmatig het dagboek.
06-02-2012
B&B in het Hof van Eden
Niet alleen honden voelen zich hier thuis, ook vogels van allerlei pluimage, duiven en fazanten komen bij dit barre winterweer hun voorraad inslaan.
De eerste 2 dagen puppybezoek zitten erop. Al zijn de pups intussen 2 weken, toch is het nog altijd afwachten hoe de mama het verteert. En ik moet zeggen, Zulaika is met vlag en wimpel geslaagd. Iedereen mocht in de buurt van haar en haar kroost komen, Magic en Kato hielden mee de wacht en eisten ook hun stukje van de aandacht op. Kato installeerde zich bij de pups in de kist en Zulaika zag dat het goed was. Deze voormiddag heb ik de gebruikelijke foto's per week gemaakt en die zijn tijdens het schrijven van mijn dagboekverhaaltje aan't uploaden. De oogjes zijn vandaag al bij enkele van de pups open aan't gaan, morgen zullen ook de anderen volgen. Zulaika kan de melkvraag nog steeds beantwoorden en de pups slapen letterlijk van de ene voeding in de andere. Maar uit ervaring weten we dat daar de komende week verandering in zal komen en dat ze elkaar zullen ontdekken en meer wakker zullen zijn en zich ook meer zullen laten horen. Nu dus nog even genieten van de stilte. Bedankt aan iedereen die er vandaag was.
Door de sneeuw van deze namiddag ligt het verkeer in bijna heel het land plat. Gelukkig hebben we daar hier geen last van. Alle honden liggen na hun geravot in de sneeuw, uitgeteld te slapen.
Zij genieten dezer dagen met volle teugen, hun energie lijkt onuitputtelijk als ze buiten zijn. geen tamme honden zoals in de zomer, maar krachtige, atletische leonbergers, fier om wie ze zijn.
Toen we anderhalf jaar geleden aan Peter en Freya vroegen of ze voor Idefix (Frodo), de nodige attesten en onderzoeken in orde zouden willen brengen omdat wij hem graag voor een paar van onze teven als partner zagen, hadden we helemaal niet gedacht dat hij zo in de smaak zou vallen. Na een explorerende start in de zomer, lukt het dekken nu echt heel vlot. Sinds we de dekkingen bij ons doen en de baasjes in huis blijven, dekt hij alsof hij telkens zijn record wil verbeteren. Vanaf het moment dat we aan zijn baasjes vroegen om hem in te zetten als dekreu was ons miss Magic voorbestemd om hem als partner te krijgen. Zulaia stak haar een paar maanden geleden voorbij met het gekende resultaat. Maar eergisteren was het de beurt van Magic en op minder dan 5 minuten tijd stonden zij en Frodo gekoppeld. Gisteren en vandaag herhaalde hij dat scenario met een mooie dame uit Friesland: Angel van de Toogwijkhoeve. Doordat de dekkingen zo vlot verlopen, is de stress beperkt en blijft er ruim de tijd om wat bij te babbelen en ervaringen uit te wisselen, lekker binnen in huis in gezelschap van Zulaika en kroost. We duimen mee voor een mooi nestje bij Angel, dan kunnen we binnen 4 maanden naar Friesland op puppybezoek. Intussen blijven de pups van Zulaika het goed doen en zijn ze heel rustig en braaf wat betekent dat ze hun buikje vol hebben. Zulaika krijgt nu ook een mooie volle uier en je hoort aan het drinken van de pups dat er volop melk is. Ik wissel nog steeds elk uur, telkens drinken er 7 pups per keer. Het grote verschil is dat ze nu echt enkele minuten aanzuigen, dat dan de melk volop stroomt (schiet) en dat ze na een paar minuten weer een poosje in slaap vallen. Ze zuigen niet meer constant, ook voor Zulaika al een hele verlichting. Ze komt tussendoor ook al eens uit de kist om zich onder de trap in de living te leggen. Daar is het lekker koel. En als ik naar buiten ga, wil ze echt wel mee want ze loopt zo graag in de weide samen met de anderen. Morgen hoop ik nog eens aan foto's maken te geraken. Hieronder een foto van Angel en Frodo, ééntje van onze kleine Kato, een foto die het bazinnetje van Angel maakte, een foto van Georgia, een teefje van on G1-nest en de poes des huizes.
Ik moet mij verontschuldigen want ik kreeg de afgelopen weken al heel wat foto's van onze pups van het K3-nest, het K4-nest en het K-nest van Hanna.
Ik maakte al wel fotoalbums op de site maar door de drukte van de afgelopen weken zijn ze nog niet in de albums geraakt. Ik maak het al een beetje goed door hieronder van alle pups waarvan ik foto's kreeg, een foto te plaatsen.
Sneeuw, niet echt mijn (ons) lievelingsweer maar dat van onze honden des te meer. Waar ze anders vooral aandacht hebben voor de appels die er nog liggen in de wei, hebben ze daar vandaag zelfs niet aan gedacht. Het leek alsof ze in maanden niet meer gelopen of geravot hadden, het leek wel een run for live. Veel meer moet ik daar niet aan toevoegen, de beelden spreken voor zich. Het volledige album kan je vinden op onze site onder fotoalbums-->winterimpressie-->de map 30 januari 2012
Na een race tegen de tijd: (nachtdienst, dus in de voormiddag slapen, dan bezoek, honden verzorgen) toch nog voor alle pups nieuwe halsbandjes gemaakt, ze gewogen en foto's genomen. Ze worden immers vannacht 1 week. Ik spreek nog steeds met twee woorden maar tot nu toe blijft alles naar wens verlopen. Zulaika blijft zorgend en heeft nog steeds voldoende melk. En de pups, die hebben een zalig puppyleventje van eten en slapen. Hieronder enkele foto's vanavond genomen. En nu op naar mijn laatste nacht. Filip is blij dat ik morgen weer thuis ben, dan kunnen we opnieuw samen op de zetel nabij Zulaika en kroost slapen.
Wat een verademing, een zonnige dag na dagen van miezerig regenweer en donkere luchten.
De honden waren allemaal in hun element en de boomgaard is dan de uitgelezen plaats waar ze hun energie kwijt kunnen. We hebben in die wei 2 bomen staan met hele late appelen (klompjes), die veel langer aan de bomen blijven hangen met als gevolg dat er nu nog onder de bomen liggen. Maar niet meer voor lang want elke avond na hun avondmaal, lopen ze allemaal in die richting voor enkele klompjes als dessert. Ook Kato weet de weg al, van slim gesproken.
Intussen blijft het ook met pups allemaal goed gaan, Zulaika blijft de zorgzame mama met nog steeds voldoende melk voor haar kroost.
De pups slapen van de ene voeding de andere in. We hebben dus geen klagen.
Ik vertrek zo dadelijk weer naar het werk en Filip houdt hier de wacht. Maandag, dinsdag en woensdag zijn we samen thuis en dan wisselen we de wacht.
Sinds vannacht zijn de pups in plaats van in 3 groepjes, in 2 reeksen verdeeld. Ze vinden nu al veel makkelijker alle tepels, ook de onderste rij. Dat maakt dat elk groepje ook langer bij Zulaika kan blijven liggen. Vanmorgen waren alle gewichten ook weer mooi toegenomen. Vanavond weeg ik weer en noteer ik de gewichten. Zonet heb ik ze even allemaal samen bij de mama gelegd voor de nodige foto's. Hieronder het resultaat.
Tot nu toe is alles dik in orde. Zulaika is een superlieve
en bezorgde mama voor haar pups en gelukkig wel heel rustig, ik moet dus niet
alle minuten de kist invliegen omdat ze rechtstaat of zich herlegt. Ik heb de
pups tot nu toe steeds per 5 aangelegd gedurende een half uur. Nu liggen ze
allemaal bij haar voor een paar uur en dan wissel ik vannacht weer af.
Gisteren waren ze allemaal een beetje afgevallen, met 14 is dat wel niet
abnormaal zo de eerste dag , maar vanavond had iedereen op 3 na het geboortegewicht
terug (die drie zitten er nog 10 g onder) en alle anderen zijn al 10 tot 40 gr
bijgekomen en dit zonder extra bijvoeding. Want de eerste 48 uur vind ik (op
advies van onze dierenarts) de biestmelk van de mama heel belangrijk en geef ik nog geen bijvoeding
Wat is biest volgens Wikepedia?Biest is dikker en geler dan melk en bevat veel
afweerstoffen. Een zoogdier dat net is geboren, heeft nog geen eigen afweer,
dus is het heel belangrijk dat het dier colostrum drinkt. 75% van de eiwitten in
colostrum bestaat uit immunoglobulinen en albuminen.
Normaal kunnen deze grote eiwitketens de darmwand niet passeren; alleen in de
eerste 24 tot 36 levensuren staat de darmwand open voor deze afweerstoffen.
Door de hoge concentratie aan zouten in colostrum wordt de darmfunctie
bevorderd. Ook bevat colostrum meer vitamine A en caroteen dan
gewone melk. Daarnaast bevat het meer vetten, wat bevorderlijk is voor het
pasgeboren dier, dat veel energie nodig heeft. De eerste 24 uur na de bevalling is colostrum het rijkst
aan afweerstoffen, daarna loopt ze snel terug en komt de gewone melkproductie
op gang.
En waar ik ook heel blij mee ben, is dat Zulaika al goed eet
en goed drinkt en vrij vlot een aantal keren per dag mee naar buiten komt zodat
ze niet te stram en stijf wordt.
Zo, ik ga nu de gewichten nog op de gewichtentabel zetten
zodat iedereen weer mee is
