Foto






Als je denkt: 'ik ben verslagen',

is de nederlaag een feit.

Als je denkt: 'ik zal niet versagen',

win je op den duur de strijd.

 

Als je denkt: 'ik kan het niet halen',

is de tegenslag op til,

want het overslaan der schalen

hangt voornamelijk af van wil.

 

Moedelozen gaan ten onder,

door hun twijfel, door hun vrees.

Vechters winnen, door een wonder,

telkens weer de zwaarste race.

 

Denk: 'ik kan het' en dan gáát het.

Iedereen vindt bij wilskracht baat

en in zaken wint de daad het

van het nutteloos gepraat.

  

Als je jammert: 'ik ben zwakker

dan mijn grote concurrent',

blijf je levenslang de stakker

die je ongetwijfeld bent.

 

Niet de Goliaths en de rijken

tellen in de strijd voor zes,

maar de fermen, die niet wijken

hebben vroeg of laat succes.

 




(dit gedicht heeft me altijd zeer

aangesproken. Ik weet niet wie

de schrijver is, maar wil het graag met

jullie delen)















MV

17-04-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Als ik 's avonds thuis kwam van het werk, had Monique goed nieuws. Zij kon zich niet langer bedwingen en heeft mijn behandelende arts opgebeld. Er is niets gevonden in de Pancreas! Wat een opluchting want eerlijk gezegd, daar had ik hem nu toch  niet graag gevonden.

Blijft natuurlijk de vraag waar hij dan wel zit. Voorlopig hebben we daar geen antwoord op.

Het gaat verder goed met me. Dat denk ik toch. Die gewrichtspijnen in de vingers van de laatste dagen... die zijn al wat verminderd, dus dat zal wet niets zijn. Die uitslag in mijn gezicht ... daar had ik vroeger ook al last vast. Ik heb het toch allemaal genoteerd voor mijn volgende afspraak in het ziekenhuis.


>> Reageer (0)
10-04-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Vandaag dan 2de inspuiting met Sandostatine.

Je ziet toch weer andere mensen in het ziekenhuis. Iedereen is er voor dezelfde reden maar toch heeft iedereen zijn eigen persoonlijk verhaal. Er zijn er die duidelijk niet voor de eerste keer komen. Er is de zuster en iemand uit bij geboortestreek. Iedereen praat vrijuit over zijn ziekte. Ik zou er eigenlijk wat langer willen blijven. Om te luisteren naar al die verschillende verhalen... prachtige verhalen van niet opgeven, van hoop, van doorzettingsvermogen en positieve ingesteldheid, maar het al vlug mijn beurt. Hopelijk blijven de nevenwerkingen ook nu weer uit.

Bij mijn thuiskomt is Monique kwaad op mij. Hoe kon ik nu vergeten te vragen naar de resultaten van de MR van enige dagen terug?? Ja, hoe kon ik dat vergeten.  Ik troost me met de gedachte dat de resultaten toch nog niet bekend zouden zijn en mocht men iets ernstig gevonden hebben, men mij al lang zou opgebeld hebben.


>> Reageer (0)
07-04-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Vandaag werd ik verwacht op de afdeling Radiologie voor een MR waarmee men zou nagaan of de tumor zich misschien niet in de Pancreas bevindt.

Het onderzoek bestond uit 2 delen: een half uurtje onder de scanner, dan aan uurtje "pauze", gevolgd door een tweede cessie van een kwartiertje. Een uitslag heb ik natuurlijk nog niet. Op nieuw afwachten en hopen op positief nieuws


>> Reageer (0)
21-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Ondertussen een week verder...

Ik mag echt niet klagen. Geen last van bijwerkingen.

Hopelijk blijft dat zo.



IK HEB GOEDE  HOOP

Dat geeft me een hoop goeds






>> Reageer (0)
14-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
Gisterennamiddag toch twee maal een serieuze buikkramp gehad. Was toch een beetje schrikken de eerste keer. Moest me even in zetel leggen. Gelukkig na een kwartiertje verdwenen. Nog wel voor de rest van de dag een opgezette buik gehad.

Vannacht goed geslapen. Momenteel nergens last vast. Voel me prima en ga vandaag in de tuin werken. Neen ... zal niet overdrijven. "Luisteren naar je lichaam" was immers de duidelijke boodschap van mijn arts.

>> Reageer (0)
13-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
Net terug van het ziekenhuis. De behandeling is opgestart.
Zo maak je dan kennis met een deel van het ziekenhuis dat je nog niet kende.  Ook andere mensen... lotgenoten. 

Ik mocht plaats nemen in een zaal waarin een 8-tal "relaxzetels" stonden. Die in de hoek, aan het raam was de mijne.
Er was water voorzien en het duurde niet lang of er werd mij een kop koffie aangeboden. "Zwart en met een koekje", zei ik. Dat koekje was maar een grapje. Ik moet op mijn buikje letten. De kilo's die ik was kwijtgespeeld tijdens de opname vorige maand, waren er immers al terug bij gekomen.

Ik was niet de enige aanwezige, maar druk was het niet. Later in de voormiddag zouden er nog een aantal patiënten bijkomen.

Eerst werd er bloed geprikt. 

Er was nog een echo van het hart gepland. Blijkbaar kan NET (of darmkankers in het algemeen) zich ook vastzetten op de hartkleppen. Dus moest dat even gecontroleerd worden.
"Geen probleem met de hartkleppen of met hart in het algemeen" waren de geruststellende woorden van de arts. 

Dan mij eerste inspuiting met Sandostatine. In de bil, rechtstreeks in de spier. "Prikje" en twee minuten later stond ik al weer recht en mocht ik naar huis met een volgende afspraak op 10 april.

Op weg naar de uitgang, passeerde ik terug langs de wachthoek waar ik 's morgens ook gezeten had en zag dat hij nog vol wachtende mensen zat. Bloeiende business daar op die afdeling.




>> Reageer (0)
11-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
Na een week inspanning afwachten, vandaag dan nieuwe afspraak met dokter. Er was  niet veel nieuws te vertellen. Scan had geen nieuwe zaken aan het licht gebracht. Uitzaaiingen waren duidelijk merkbaar, maar tumor zelf was niet de vinden.
Niet zo een drama - gebeurt nog - maar het complete plaatje zou toch comfortabeler zijn.

Er is mogelijkheid om MR van de pancrias te nemen. Gaan we doen, maar hoeft niet onmiddellijk. Heeft geen effect op de behandeling die nu wordt opgestart.

Behandeling is inspuiting met sandostatine én een bloedonderzoek (vanwege het te hoge calciumgehalte in het bloed). Dit alles moet om de 4 weken herhaald te worden en zal in het hospitaal gebeuren (dagziekenhuis) omdat het toch een complex geval is.
Eerste inspuiting nu vrijdag 13 maart ...

Even gepolst naar bijwerkingen. Vallen nogal mee: darmkrampen en diarree. Laten we maar hopen dat we daar niet teveel last van hebben.

Ben nu officieel een "NET-patient". In de namiddag toch even langs geweest bij mutualiteit. Zo zijn zij ook op de hoogte gesteld.


>> Reageer (0)
10-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Ganse dag opgeblazen gevoel gehad. Was gisteren ook al een beetje, maar nu erger. Niet naar toilet kunnen gaan. Verstopping? We zullen wel zien.



>> Reageer (0)
09-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
Op het werk enkele serieuze steken gevoeld in de buik. Toch verschieten! Wat zou dat geweest zijn? Ik had mijn bezoek aan het toilet uitgesteld. Misschien beter niet gedaan.

Monique klaagt over pijn in haar botten. Haar hele lijf doet zeer. Kan bijna niet uit haar bed. Hoor haar daar al enkele dagen over klage.

>> Reageer (0)
08-03-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
Vandaag lenteweertje > 16 graden.
In tuin gewerkt: leilinden vooraan gesnoeid. 2 u in de voormiddag. Was blij dat ik even kon rusten en hapje eten. Daarna nog 2 uurtjes en het was gedaan. Ook de opkuis. Die heeft Monique gedaan. Geweldig vrouwtje toch hé! Very Happy

Nog  met de electrische fiets van Monique naar moeke gereden. Eerste keer dat ik daar mee reed. Zware fiets toch, maar rijdt goed met die batterijondersteuning.
Is dat nu het begin van het einde... met een electrische damesfiets... wat gaan we nog allemaal meemaken?

Moeke was content dat ze me zag. Nicole, Christiane en Greta waren er ook. Die ook content dat ze me zagen.
Iedereen maar vragen hoe het is. Dat is normaal hé. Iedereen leeft mee.
Samen met Nicole en Greta naar huis gereden. Zij waren ook met de fiets en hebben een eindje samen gereden.

>> Reageer (0)

Archief per maand
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015

    Kijk zeker op deze links
  • Stichtig NET groep België
  • Belgische vzw NET & MEN Kanker
  • Stichting NET-groep Nederland
  • Neuro Endocriene Tumoren

  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!