Uitwisseling tussen vrouwen van KVLV en van Guinee begeleid door Trias Na de studiereis van KVLV voorzitster Carla Durlet naar Guinee in 2006, vertrokken 28 KVLV-vrouwen in 2008 op uitwisselingsreis. Vlaamse en Guinese vrouwen hadden het over landbouw, erfrecht, beslissingsmacht, gezondheid en vrouwenorganisaties. In maart 2009 ontvingen KVLV en Trias vier Guinese vrouwen en Marijke Folmer, Triasmedewerker Guinee.
Het enthousiasme dat er tussen deze vrouwen groeide, is nog steeds actueel. De werkgroep KVLV-Trias komt drie à vier keer per jaar samen. We bespreken de huidige samenwerking met onze partner in Guinee en organiseren subwerkgroepen om inhoudelijk, diepgaander samen te werken.
In maart 2010 vertrok Marleen Govers, een stagiaire en lid van KVLV, een maand lang naar Guinee om mee te werken aan het project ‘hygiënevoorlichting'.
Lees er hier meer over... en neem ook een kijkje op www.triasngo.be/kvlv
22-06-2010
Partneroverleg tussen Trias, KVLV en vrouwenwerking Guinee.
Deelnemers tijdens overleg:
-de
voorzitster, Foulematou Camara, van de boerenfederatie regio Laag Guinee en
tevens deelneemster aan de vrouwenraad
-bestuurslid
verantwoordelijk voor verwerking en verkoop, Kadiatou Soumah, van de
boerenfederatie en tevens deelneemster aan de vrouwenraad
-Marijke
Folmer, ondersteuning ledenorganisaties en federaties, Trias Guinee
-Barbara
Luypaert, verantwoordelijk voor samenwerking Trias – KVLV
Sinds de samenwerking tussen Trias
en de boerenfederatie, en tussen KVLV en boerenfederatie, is er al heel wat
veranderd. De voorzitster waardeert de oprichting van de vrouwenraad vanuit de
boerenfederatie heel sterk. Deze raad is in de vier deelregio’s van Guinee
opgestart, deze wordt overkoepeld door een nationale en een West-Afrikaanse
vrouwenraad. Doordat deze vrouwenraden vrij nieuw zijn, is het succes ervan
niet even groot in alle deelregio’s. Deze raad is een voorbeeld voor de andere
regio’s doordat:
-vrouwen financieel ondersteund worden opdat ze
hun vervoer kunnen bekostigen,
-vrouwen
acties ondernomen hebben naar aanleiding van het project hygiënevoorlichting en
ervaren dat ze als groep sterk zijn en een verandering in gang kunnen zetten,
-vrouwen
erkennen dat een vrouwenraad in hun regio, waar ze afgevaardigden van andere
vrouwengroepen kunnen ontmoeten, hen versterkt in hun zelfvertrouwen en in hun capaciteiten
om zich als groep te organiseren.
Zowel de vrouwenraad in deze regio
als KVLV zetten de vrouw centraal en vertrekken vanuit de kracht van vrouwen. De
meerwaarde van een uitwisseling tussen vrouwen en vrouwenorganisaties in Noord
en Zuid is dat we van elkaar kunnen leren hoe ons te organiseren. Maar
hiernaast is de solidariteitsgedachte van even groot belang voor vrouwen in
Noord en Zuid.
Enkele
vrouwen van de vrouwenraad en de Trias-KVLV delegatie bezochten drie dorpen die
deelnamen aan het pilootproject ‘hygiënevoorlichting’. Twee van hen hebben de
wasmachine getest.
Op het vlak
van hygiënevoorlichting gingen de vrouwengroepen heel enthousiast aan
de slag. Ze gebruikten het materiaal dat ze via KVLV en de hygiënevoorlichtster
ter plaatse kregen. Hun enthousiasme ging nog een stap verder. Ze pasten het
niet enkel toe in hun eigen gezinsleven maar ook in dat van hun dorp. Denk maar
aan het proper houden van de markt, het ziekenhuis, de openbare toiletten… Dit
doen ze geheel vrijwillig. Via een vergoeding voor het gebruik van de openbare toiletten en boetes
via de marktmeester als je de markt vervuilt, krijgen ze een klein inkomen voor
hun groep. Doordat het dorp er veel schoner uitziet, krijgen ze erkenning van
het gemeentebestuur. Enkele groepen gaan verder en vragen aan het bestuur
materiaal en tevens inspraak in het beleid, dit is hen ook gelukt. Deze voorbeelden zijn van groot belang in een land waar vrouwen op bestuursniveau nauwelijks meetellen. (Meer info in blogbericht 16-06-2010)
De
wasmachine heeft de laatste maanden al veel veranderingen ondergaan opdat het
voldoet aan de behoeften van de Guinese vrouw. De twee vrouwengroepen die hem
uittesten zijn enthousiast, de wasmachine zorgt ervoor dat ze minder zeep en water nodig hebben om hun was te doen. Ook is het veel minder hard werken en winnen ze er tijd mee. Ze zijn bereid om via een gezamenlijk microkrediet
de wasmachine aan te kopen. Dit betekent dat elk lid een klein bedrag betaalt
als zij hem gebruikt, zo zal op lange termijn de wasmachine terugbetaald worden
opdat die eigendom wordt van deze vrouwengroep.
Tijdens de vrouwenraad van de regio
Laag Guinee bespraken we: de samenwerking met KVLV, getuigenissen over het
project hygiënevoorlichting en de organisatie van de
internationale dag van plattelandsvrouwen op 15 oktober 2010 in Guinee. Nadien kletsen de vrouwen over
vrouwenzaken, en dit zonder vaste agendapunten. Dit is voor hen een unieke
kans om ervaringen te delen onder vrouwen. Mijn indrukken:
-Deze
vrouwenraad bestaat uit sterke vrouwen die ook lid zijn van de boerenfederatie. Deelnemen aan de vrouwenraad versterkt hen, en laat hen voelen dat ze er niet alleen voor staan. Zoals een vrouw getuigde: "ik weet nu dat ik er niet alleen voor sta met mijn problemen, ook andere vrouwen erkennen deze. Hier kan ik deze delen, en achteraf jullie reacties meenemen naar de vrouwengroep waar ik lid van ben."
-Trias
kan het pilootproject rond hygiënevoorlichting niet blijven ondersteunen omdat
dit niet haar kernopdracht is. Op vraag van de vrouwen van KVLV en uit Guinee heeft Trias dit project opgestart. Dankzij deze start hebben vrouwen de kans gekregen
om informatie te verzamelen en acties te ondernemen. De 10 deelnemende
testdorpen kunnen hun ervaringen delen in de vrouwenraad . En kan ook vorming over bijvoorbeeld
hygiënevoorlichting gegeven worden, opdat de andere dorpen ook aan de slag kunnen.
De vrouwengroep in Kolenten ging na de eerste workshop rond hygiënevoorlichting direct aan de slag. Na het eerste bezoek maakten ze kennis met Noumou, hygiënevoorlichtster, en met Marleen, stagiaire vanuit KVLV-Trias. Hier erkenden ze het belang van propere handen, water, wegen, ... In het dorp Kolenten gingen ze aan de slag. Naast het installeren en promoten van de lave-main, houden ze ook de marktplaats, de moskee, de publieke toiletten en het ziekenhuis schoon. Elke week wordt alles vrijwillig gepoetst. Hun inzet is hun dorp hygiënisch houden, dit betekent op langere termijn minder zieken en dus ook minder dokterskosten. Hun inzet wordt opgemerkt door lokale autoriteit, ze waarderen de vrouwen sterk.
Tijdens het bezoek van de vrouwen en de Trias-KVLV delegatie aan de lokale autoriteit werd er door de verantwoordelijke beloofd om de vrouwen te ondersteunen met het nodige werkmateriaal. Denk maar aan mondmaskers, veegborstels,... Maar het gaat nog een stapje verder; bij de volgende planning over de ontwikkeling van hun dorp zullen deze vrouwen ook betrokken worden. Het is de taak van Trias en haar partnerorganisaties om deze vrouwen te versterken en te ondersteunen opdat ze hun ideeën verder in de praktijk kunnen omzetten.
Barbara Luypaert, Kindia, Guinee Noordzuid adviseur Trias-KVLV
In 2011 organiseren we in België
voor KVLV nationaal een workshop “Afrikaanse doeken maken”, ook op het grote
KVLV event in mei kan je het zelf uittesten. Eerst gaan we op vooronderzoek bij de
stoffenverfsters in Guinee. We ontmoeten mevrouw Sow, de meest gerenomeerde stoffenverfster in Guinee. Het stoffen verven heeft voor haar geen geheimen, ze combineert
vlotjes verscheidene technieken: salade composée, bind- en vouwtechnieken,
stempelen met kaarsvet,…. De dag nadien konden we tijdens een voor ons
georganiseerd toonmoment enkele groepen uit de stad Kindia aan het werk zien.
Vele stoffenverfsters zijn lid van
een lokale groep die op hun beurt lid is van de sectorbeweging “textiel” en die
op hun beurt dan weer lid is van een federatie. Samen staan ze sterker dan alleen. Het
solidariteitsgevoel tussen hen is zeer groot! De groep is voor hen zowel
economisch als sociaal van groot belang. Trias ondersteunt deze federatie waar de groepen stoffenververs lid van zijn . Mevrouw Diallo vertelt vol vuur: ‘nu
ik lid ben van de groep weet ik dat ik niet alleen ben met mijn problemen. Ons
inkomen wordt verdeeld in 3 potjes: de sociale pot van de groep (in functie van geboorte, overlijden, sociale noden van leden...), het eigen vermogen van de groep en de verdeling van de winst per lid. Ik voel een enorme
solidariteit tussen de vrouwen.'
Op vrijdag 12 juni 2010 kwam Barbara
Luypaert, Noordzuid adviseur voor de samenwerking Trias-KVLV, in Guinee aan
samen met Kristiaan, verantwoordelijk voor opname van film- en beeldmateriaal. De
Guinese partner van KVLV zorgde voor een muzikaal ontvangst.
De opdracht bestaat uit 3 delen:
-Kennismaking
met de gehele werking van Trias Guinee
-Verkenning
verdere samenwerking tussen KVLV en de vrouwenwerking in Guinee
-Opname
beeld- en filmmateriaal voor KVLV en bredere
Triaswerking
We blijven tot en met woensdag 23
juni 2010. Lees er op deze blog meer over…
Marleen is
een 3-tal weken terug maar deelt graag met jullie haar laatste ervaringen in drie blogberichten, hier volgt haar laatste bericht.
Zaterdag een
laatste dagje samen (met Marijke, Mamadou en Pastoria) in Conakry. Echt
genieten lijkt niet zo gemakkelijk meer, zoveel verschillende gevoelens en
gedachten vechten voor een plaatsje, een ware chaos… Marijke drukt me een
zoveelste maal op het hart dat ik NIEMAND, NIETS mag/moet betalen om in het
vliegtuig te geraken! Zij zal speciaal blijven wachten tot ik de douane voorbij
ben, wat achteraf inderdaad nuttig blijkt. Bij de laatste handbagage controle doen
ze een beetje moeilijk. Juist op dat moment belt Marijke, hiervan onder de
indruk lieten ze me gaan.
Het eerste moment
terug thuis lijkt het wel of ik op een andere planeet terecht ben gekomen! De
‘terug’ aanpassing heb ik erg onderschat, gelukkig is het Paasvakantie en heb
ik, als student, veertien dagen de tijd om bij te komen. Waar ik het meest heb van
kunnen genieten is mijn haar te wassen met warm water, zonder het risico te
lopen onder de hitte te bezwijken en een glas echt fris ‘spuit’water. Wat ik
het meeste mis sinds ik terug thuis ben, is de mensen rondom mij en het niet
onder druk moeten presteren. Het blijft nog steeds zo dat wij het uur hebben en
zij de tijd! Wat mij altijd zal bijblijven is de hartelijke, warme vriendschap,
de positieve uitstraling van de Guinese bevolking.
Ik voel me anders,
anders tegenover zichtbaar buitenlanders en Afrikanen in het bijzonder. Een
totaal ander gevoel dat ik moeilijk kan omschrijven, het is precies of ik meer
begrip voor hen kan opbrengen. Ik sta nu echt tegenover hen zonder
vooroordelen, veronderstellingen, wat als toekomstig sociaal verpleegkundige
een enorm voordeel betekent. Ik ben ook over het algemeen veel positiever
ingesteld, ik erger me niet meer zo vlug aan kleine dingen. Ik heb gewoon een
goed gevoel, voel me gewoon goed. Ik straal dat blijkbaar ook uit (het bruine
tintje op mijn gezicht zal er ook wel iets mee te maken hebben waarschijnlijk).
Iedereen vindt mij er zo goed uitzien, zelfs op een moment dat ik me echt slecht
voel door mijn maag die begint te protesteren tegen de ontstekingsremmers….
Ik kan het niet
beter omschrijven dan de volgende tekst “arme rijken” (Phil Bosmans):
Ik heb in een arm land mensen ontmoet die ik
niet meer kan vergeten.
Ze waren heel arm en toch, ze hadden iets wat
ik moeilijk kan begrijpen.
Er was een lieflijkheid over hen heen en een
blijheid die ik niet kan beschrijven.
Ze hadden me nooit ontmoet en toch was ik geen vreemde voor hen.
De spontaniteit, de glimlach waarmee ze naar me toe kwamen, hun diensten
aanboden, was ontroerend.
In hun armoede vond ik ze ineens geweldig rijk.
Een rijkdom aan levenslust, gastvrijheid en vreugde, die bij ons zo zeldzaam worden.
Het waren geen miserie mensen die stierven van
honger, maar mensen zonder luxe die alleen in onze ogen
gebrek leden.
Wat missen zij en wat missen wij?
In zijn onverzadigbare honger naar steeds meer
wordt de rijke zo dikwijls een arme drommel, die de meest eenvoudige vreugde
van het leven mist, omdat hij niet meer in staat is om van de meest eenvoudige
dingen van het leven te genieten.
Wat ben je met een mooie villa, een fijne slee,
een verre reis, als je hart leeg is?
Zeker, je mag gerust veel hebben, maar het
eerste en allervoornaamste wat je nodig hebt is liefde en vreugde in je hart!!!
Marleen Govers, stagiaire sociaal verpleegkunde bij Trias Guinee en lid van KVLV
Marleen is
een 3-tal weken terug maar deelt graag met jullie haar laatste ervaringen in drie blogberichten, hier volgt het tweede bericht.Lees hier haar impressies van haar laatste bezoek aan de deelnemende dorpen.
Marleen vertelt: "Ik krijg de
gelegenheid om twee dorpen, na het voorlichtingsprogramma terug te bezoeken. Ik
ben wel heel benieuwd naar het resultaat! Het eerste dorp
was op de hoogte gebracht van onze komst. Zij hadden vlakbij de latrines van de
‘sous-prefecture’ een prachtige lave-main opgesteld. Wat mij tegenviel was dat
het van ver te zien was dat hij nog niet (veel) gebruikt was. Marijke, Trias-medewerkster ter plaatse, heeft ze
uitgebreid gecomplementeerd. Ze vond het gewoon fantastisch en liet dit ook
merken aan de groep verzamelde vrouwen. Het tweede dorp was door
omstandigheden niet verwittigd van ons bezoek. De dorpelingen daar hadden het
niet verder gebracht dan het verzamelen van twee plastic jerrycans! Bij de bespreking
achteraf legde Marijke haar enthousiasme uit, omdat het voor mij maar een erg
matig resultaat bleek. Al was de lave-main maar pas geïnstalleerd, en dus nog
zo goed als niet gebruikt, hij stond er en was bovendien erg mooi en praktisch
uitgevoerd. Het was resultaat, een begin. De dorpelingen zijn er
mee bezig en zetten stappen in de goede richting. Eens te meer een enorme
leerschool voor mij: niets vergelijken met onze normen of waarden!!! En er zich bovendien
van bewust blijven dat het om een gedragsverandering gaat, zowat het
moeilijkste dat men aan een persoon kan vragen."
De natuur blijkt wel
duidelijk het spoor bijster te zijn! Een eerste regenbui in het begin van mijn
verblijf, was duidelijk het noorden kwijt, want veel te vroeg. Donderdag in de
late namiddag een hagelbui! In Guinee met een dagtemperatuur tussen 30° en 35°
een uiterst zelden gezien fenomeen.
Vrijdag
voormiddag nog de laatste uren op het bureau. Erg gemengde gevoelens, ik ga
graag naar huis om iedereen en alles terug te zien, maar ik heb ook veel zin om
hier te blijven! Enkel het werk dat op me wacht thuis en het eigenlijk niks
meer om handen hebben hier in Guinee, kunnen me volledig overtuigen en geven me
tegelijkertijd ook een goed gevoel.
De opvolging van
het project is in goede handen, Marijke gaat als ze voorbij een dorp komt even
halt houden ‘om haar handen te wassen’, en voor Noumou is het haar opdracht. ’s Avonds komen
ze me ophalen voor de (jus)vergadering, die wil ik voor geen geld van de wereld
missen, het is de laatste en bovendien mijn allerlaatste avond hier…Ik ben niet
goed in afscheid nemen. Alles is zo goed verlopen.
Marleen Govers, stagiaire hygiënevoorlichting Guinee en lid van KVLV
Marleen is
een 3-tal weken terug maar deelt graag met jullie haar laatste ervaringen in drie blogberichten, hier volgt het eerste:
Een beetje later
dan voorzien, nog wat nieuws over mijn verblijf in de dorpen. Het was zo overweldigend
al de belevenissen, verrassingen, ervaringen, indrukken, emoties… Bijna teveel
voor een persoon. Enkele fragmentjes….
Door een
misverstand van de FOP-BG, was er geen vervoer voorzien voor Noumou en mij. Wij
waren aangewezen op het openbaar vervoer (= auto-taxi) en de motorfiets,
waarmee de echtgenoot van Noumou reed. Dit praktisch probleem: lange afstanden,
niet aangepaste (en teveel) bagage voor op een motorfiets, niet alle dorpen
bereikbaar met het openbaar vervoer… woog zwaar op de (werk)sfeer tussen Noumou
en mij. Het was de allereerste keer dat ik op een motorfiets (mee)reed
in het Guinees verkeer op zanderige baantjes vol putten door de brousse! Een hele
belevenis.
Het verblijf in
de verschillende dorpen en het delen van de leefomstandigheden met de dorpelingen
vergrootte mijn frustratie en onmacht steeds meer. Ik twijfel of mijn werk nuttig is. Maar het was door hun niet aflatende strijd voor een betere toekomst dat ik besefte
dat elke verandering, hoe klein ook, vooruitgang betekende. Hierdoor kon ik me
weer ten volle inzetten.
Zondag, tijd voor
een toeristische trip naar de markt van Samaya. Hoor ik plots iemand mijn naam roepen.
Een vrouw uit een van de bezochte dorpen had me herkend en zei me hartelijk
goede dag. Wie verwacht zoiets, 5000 km van huis!
Marleen Govers, stagiaire Trias Guinee en lid van KVLV
Op zaterdag 17 april 2010 kwam de werkgroep Trias-KVLV samen, we waren met 16 vrouwen. Naar gewoonte houden we zowel een informeel moment om bij te praten, en een formeel gedeelte om over de Trias-KVLV samenwerking te vergaderen.
We starten met een lekkere koffie, en een bezoek aan het kasteel van Gaasbeek. Er wordt gepraat over hertoginnen, over kunstschatten en doorheen heel deze boeiende uitleg hoor je af en toe het woord "Guinee" vallen. Hoe kan het anders deze vrouwen zijn gepassioneerd en sterk geraakt door hun ervaringen met de Guinese vrouwen. Na een lekker lunch is iedereen blij dat we Marleen Govers, stagiaire Trias Guinee en lid van KVLV, kunnen ontvangen. Iedereen is benieuwd naar haar verhaal.
Aangekomen bij Denise begint Marleen haar verhaal. Vele foto's en anekdotes passeren de namiddag. Iedereen is enthousiast: "dat is de lave-main!" of "hoe reageerden ze op het lied rond handen wassen?" . De vele dia's die we mochten bewonderen en verhalen van Marleen kunnen we in een notedop niet weergeven : Lucienne heeft zelf "haar berg" terug gezien en Denise "haren boom".
Barbara liet weten dat de verkiezingen in Guinee zullen doorgaan op 27 juni 2010, en vertelde ons over de huidige stand van zaken van FOP-BG. Op zaterdag 12 juni 2010 vertrekt Barbara met een veelzijdige opdracht naar Guinee, o.a. de bespreking van de verdere samenwerking tussen KVLV en FOP-BG staat op het programma. Het volledige verslag kan je opvragen bij barbara.luypaert@triasngo.be