Sinds verleden jaar zijn we gestart met secundair niveau, we hebben het lager onderwijs afgewerkt tot en met het vierde leerjaar, want we hadden al een tijdje besloten om een BSO richting te kiezen, en dan hoef je het vijfde en zesde leerjaar niet te volgen, we kozen eerst voor de riching kantoor en verkoop, maar aangezien Sam problemen heeft met hoofdrekenen en zijn motoriek niet toe laat om veel te schrijven zijn we na een maand toch van richting veranderd en kozen we voor de richting "keukenmedewerker".
Thuis geef ik de lessen wiskunde, Nederlands en natuurwetenschappen, de cursus koken en praktijklessen volgt hij in het volwassenenonderwijs, het CVO, ik schreef me ook in want ik begeleid hem tijdens de lessen, hij is nu 14 en we waren blij dat we een CVO school vonden die hem toch als vrije leerling wou inschrijven, ondanks zijn leeftijd (hij was toen 13 jaar), ondertussen heeft hij al twee modules afgewerkt en ook attesten van die modules gekregen, hij is dus geslaagd in het eerste jaar koken, we gaan nu verder met de volgende modules 'menu1' en menu2'
Sam speelde al jaren met zijn neefjes en nichtjes en buurtkinderen, maar hij begon toch nood te krijgen om zijn vriendenkring uit te breiden, sinds een tweetal maanden heeft hij een pennevriendinnetje, we gaan regelmatig samen met haar en haar mama op uitstap, en dat doet Sam goed merk ik.
Zo we zijn weer al meer dan een half jaar verder, het thuisonderwijzen gaat nog steeds door, onlangs wou Sam naar school, hij wou meer kinderen zien, hij had een vriendinnetje van hier uit de buurt, maar daar heeft hij ruzie mee, hij wil haar niet meer zien, en terecht, het meisje wou zìjn papa aan hààr mama koppelen, en dat zag hij niet goed zitten, want zijn papa had al een mama (ik dus) en we zijn nog steeds dol op elkaar.
Weet je wat het probleem is bij thuisonderwijskinderen, ze worden als buitenbeentjes bekeken want iedereen is opgegroeid met het idee dat je alleen maar kan leren op scholen, en als andere kinderen veel over de vloer komen bij Sam en ze zien hoeveel vrijheid hij heeft en in zijn eigen tempo mag studeren en ook zijn interesses mag volgen, dan gaan ze bij hun eigen ouders aan hun hoofd gaan zeuren dat ze ook thuisonderwijs willen volgen, die ouders zien dat dan niet goed zitten en op de duur mogen de kinderen niet meer bij Sam komen want anders blijven ze maar zeuren over thuisonderwijs en die ouders denken: als ze niet meer naar Sam gaan dan zien ze het ook niet meer, tja, vind ik wel jammer, want daar kon men toch een oplossing voor vinden door als ouders eens aan de tafel te gaan zitten samen met Sam en de andere kinderen zodat het gezeur ophield en Sam zijn vriendjes konden blijven op bezoek komen.
Dus zoals gezegd had Sam er niks beters op gevonden dat hij dan toch maar weer naar school wou gaan, niet voor het leren hoor, dat wou hij thuis wel verder doen, nee......om vrienden te zoeken! Na er eens over te praten met hem kwamen we tot de conclusie dat we eens wat meer uitstapjes gingen doen met TO-vriendjes, we deden dat al regelmatig maar we gaan dat nu nog meer doen, hij heeft nog een TO-vriend maar die woont een uur bij ons vandaan, dus hebben we met de mama van het vriendje afgesproken om samen eens meer uitstappen te maken, zo gezegd zo gedaan, we zijn de ene week naar Bobbejaanland in Lichtaart geweest, daar heeft hij zich enorm geamuseerd, en de week daarna zijn we naar de zoo in Antwerpen geweest, daar zijn we met de trein heen gegaan.
Wat gebeurde er op de trein? Op de trein zat nog een klas met ongeveer een 20-tal kinderen, leeftijd van ongeveer 9 a 10 jaar, een half uur waren de kinderen redelijk stil, maar het laatste kwartier op de trein begonnen ze ongedurig te worden, de juf begon te roepen tegen de kinderen "ZIT STIL!!!" enz. op de duur ging de stem van de juf over in geschreeuw "VOETEN NAAR BENEDEN!!!" "RECHT ZITTEN!!! ZWIJGEN!!!" Een van de kinderen riep terug "ik doe niks!!!" Begon de juf weer te schreeuwen "IK WIL DAT JE ZWIJGT EN BELEEFD BENT TEGEN MIJ!!!" Sam en ik keken mekaar aan Ik dacht : hoe moeten die kinderen nu beleefd leren zijn als de juf ze zelf afblaft?????? Toen zei Sam "mama ik ga toch verder thuisonderwijs volgen hoor, ik ga niet naar weer naar school, ik heb me bedacht, als ik dat zo hoor dat geroep en geschreeuw........het gaat er zo nog steeds aan toe, is niks voor mij, dan ben ik nog liever rustig op mijn gemak thuis, ik zoek wel een ander vriendje of vriendinnetje " "Oké" zei ik, "ik ben het er met je over eens, als je thuisonderwijs volgt zie je niet de hele dag kinderen, maar de rust aan je hoofd die je er door krijgt is toch onbetaalbaar, en je kan nog steeds met je thuisonderwijsvriendjes chatten en uitstapjes maken en met je neefjes en nichtjes spelen na de schooluren en de weekends hé".
En zo was Sam zijn probleem ook weer opgelost en kon hij zich weer concentreren op het thuisonderwijs en uitstapjes organiseren met zijn vriend Glen en..........hij heeft nog een vriendje die in september start met thuisonderwijs, en die woont in ons dorp, dus vind Sam dat hij toch wel een geluksvogel is.
tijdens de vakantie zijn we veel in de Ardennen gebleven, Sam heeft wel elke dag wat technisch lezen gedaan, maar wel in een boek dat hij zelf mocht uitkiezen,
we hebben ook enkele uitstappen gedaan en met de kano gevaren op de Ourthe, zo, de vakantie is voorbij en nu weer verder met ons thuisonderwijs, nog even zoeken welke richting Sam neemt voor het secundair thuisonderwijs, hierover meer in de volgende blogbijdrage.
Lang geleden dat ik mijn blog eens aangevuld heb met onze verhalen, hier dan een vervolg.
De laatste maanden hebben we veel gewerkt aan spelling, taal en lezen, Sam is enorm vooruit gegaan met zijn leesniveau, ik heb ook een spellingtoetsje gegeven (gehaald uit de handleiding van spelling/Kameleon) en hij had maar één foutje op 20, dus heeft hij zijn best gedaan,
de grote vakantie is er aangekomen in schooltermen gesproken, maar wij nemen af en toe vakantie, dus een grote vakantie bestaat niet bij ons,
ik geef in de "grote vakantie" toch nog af en toe een paar dagen les, toch zeker wiskunde en technisch lezen wordt op het dagelijks menu gezet,
zijn vriendinnetje heeft natuurlijk grote schoolvakantie en de eerste jaren vond hij dat hij dan ook vakantie mocht nemen, maar na 3 jaar TO maakt het voor hem niet meer uit wanneer we vakantie nemen, dus maakt hij er geen probleem van om ook tijdens de 'grote vakantie' af en toe verder te werken,
ik ga regelmatig met Sam voor een paar dagen/weken naar de Ardennen, en hij doetzijn boeken mee, dus 's morgens leert/leest hij een uurtje, en daarna spelen, ravotten enz., tot later!
Ik heb het de laatste tijd nogal druk met van alles en nog wat, niet alleen met les geven dat is routine geworden, maar huishoudelijke beslommeringen vragen ook veel van mijn aandacht en drukken nogal op mij.
Het les geven gaat nog steeds prima, het is voor mij een hele opluchting dat Sam nu meer en meer zelfstandig kan werken.
Ik heb ook nog steeds goede contacten met andere thuisonderwijsgezinnen, laatst ben ik samen met Sam en een to-mama en haar kids naar het domein Puyenbroeck geweest, de kinderen waren echt uitgelaten, ze hadden de hele speeltuin voor zich alleen, tja het was tijdens de reguliere schooluren, wat wil je dan, kan niet beter zijn om een uitstap te maken, ik ben ook met een groep andere to-ouders en hun kinderen naar http://www.technopolis.be/nl/index.php geweest, en ooit ook eens met hen naar www.hidrodoe.be het is zowel voor de ouders als de kids een leuke belevenis, de kinderen kunnen zich uitleven in de verschillende activiteiten, en de mama's en papa's kunnen weer eens bijpraten bij een kop koffie over hun TO-wereld en elkaar tips geven, afspraken maken om boeken/materialen uit te wisselen enz.
Ik heb ook schoolinspectie gekregen, hier volgt een verslagje:
Een vriendelijke mevrouw kwam bij ons, ze was alleen, eerst heeft ze een formulier ingevuld en vroeg opnieuw naar de motivatie, want blijkbaar moet zij een standaardformulier invullen of ze nu voor de eerste keer komt of voor de 2de keer, ze moet weer dezelfde vragen stellen.
Sam lag ziek met buikgriep dus heeft ze aan hem geen vragen gesteld, ik heb haar het attest voorgelegd van Sam zijn invaliditeit en ze noteerde het op haar verslag, daarna vroeg ze of we handboeken gebruiken, en ik heb ze allemaal op tafel gelegd, ze noteerde welke boeken we gebruikten,
ze heeft eventjes vluchtig in de werkboeken gekeken en zei dat hij wel goed werkte, ze vroeg welke WO methode we gebruiken en ik zei dat we niet echt een methode gebruiken maar zijn intresses volgen, en we de doelen van type 1 als leidraad gebruiken, dat vond ze uitstekend,
ik zei dat ik mij bij taal het meest concentreerde op spelling, hij schrijft graag zijn eigen fantasieverhalen en gebruikt daarvoor zijn boek AVONTUREN IN LETTERLAND "is ok" zei ze,
het technisch lezen gaat ook steeds beter, hij kiest wel zelf de boeken die hij wil lezen zodat het voor hem niet te saai wordt,
ze gaf me de tip als Sam de doelen van het 4de leerjaar nog niet gehaald heeft tegen de grote vakantie dat ik dan gerust nog eens het 4de leerjaar mag overdoen,
alhoewel wij niet met de tijdslimieten van reguliere scholen werken, snapte ik haar bedoeling, maar wij organiseren het thuisonderwijs anders, wij doen geen schooljaar over, maar werken gedifferencieerd, dus als hij de doelen van taal gehaald heeft beginnen we aan de eerste graad secundair/taal, wiskunde volgt dan wel als we die doelen ook gehaald hebben,.
Ze zei wel als ik volgend schooljaar weer het formulier opstuur van melding van huisonderwijs, het er op te zetten of hij nog lager onderwijs volgt of begint met sec. onderwijs, dan weten ze beter wie ze moeten sturen voor inspectie,
"rekenen hoeft hij niet meer uit zijn hoofd te doen, gebruik maar een rekenmachine" zei ze, omdat hij nogal problemen heeft met hoofdrekenen, hij kan, het maar heel traag, en het is de bedoeling dat zijn werktempo verbeterd.
We hebben nog even koffie gedronken en nog wat over koetjes en kalfjes gebabbeld "doe zo verder, je doet het goed" zei ze bij het afscheid nemen,
met deze positieve evaluatie kunnen we weer verder met goede moed,
Sam had vandaag een baaldag, en helemaal geen zin om te werken, ik vroeg "wat ga je dan de hele dag doen?" hij zei "ik heb gezien dat ik bij mijn spel van Rollercoaster tycoon 3 eigen kermisgeluiden kan maken door ze bv. uit onze computer te halen, hoe kan ik dat doen" "oo, geen probleem, dat zal ik je tonen" zei ik, we zijn dan naar een website beginnen zoeken met kermisgeluiden en vonden er een, toen moesten we nog zoeken hoe we die geluiden konden opslaan want je kon ze alleen afspelen en niet opslaan, dus rechts aangeklikt en "doel opslaan" , en dat lukte, er waren 93 geluiden, ik heb hem dan getoond hoe hij bij documenten een nieuwe map kon maken en een naam geven, en daarna hoe hij die geluiden kon opslaan in zijn nieuwe map, hij heeft ze allemaal opgeslaan, 2 uur heeft hij er aan gewerkt, volledig zelfstandig en goed geconcentreerd, de volgende keer dat hij een baaldag heeft leer ik hem hoe hij ze kan importeren in zijn Rollercoasterspel, zo heeft hij toch nog iets geleerd vandaag, werken op de computer, mapje maken, hij moest de namen overtypen van de geluiden, bv. "achteruit bollen!!!" "daar gaan we weer!" dus taal kwam er ook aan te pas en typles,dus heeft hij toch nog gewerkt op een leuke manier, de rest van de dag heeft hij in zijn boek gelezen planeten van de serie wat is wat, te verkrijgen in de boekhandel, momenteel een proefpakket met dvd bij voor 4,95€, daarna geknutseld, hij houd zich de hele dag goed bezig, morgen gaan we 's morgens weer rekenen, daarna gaan we lunchzwemmen van 12 tot 13 uur, en daarna mag hij nog wat in zijn planetenboek verder lezen, dat is onze manier van unschoolen, ik moet opletten want zo gaat hij baaldagen nog leuk gaan vinden.
deze week hebben we gewerkt aan zelfstandig leren, wat houd dat in?
Sam moet leren om de opdrachtjes in zijn werkboek/blad goed te lezen, te begrijpen en uit te voeren, bronnen gebruiken (boeken, woordenboeken, internet enz,) .
Deze week heeft hij elke ochtend een paar rekenbladeren ingevuld, de opdrachten zijn in het Engels zoals ik al voorheen zei, dus mocht hij een engels woordenboek gebruiken om ze te vertalen, ik heb hem nog eens getoond hoe je een woordenboek gebruikt, hij kon al een Nederlands woordenboek gebruiken, maar een Engels had hij nog nooit gebruikt, ik heb hem toen uitgelegd dat het in feite op dezelfde manier gebruikt wordt, alfabetisch zoeken,
ondertussen kent Sam al heel wat Engelse woorden.
Ik heb iets met muziek en ga regelmatig naar de repetitie (zingen), als ik met muziek bezig ben glijden de zorgen van me af.
Deze week is Sam voor de eerste keer alleen thuis gebleven terwijl mama ging repeteren, normaal gaat Sam dan naar zijn grote zus, maar deze week wou hij niet, "ik kan mijn plan al trekken hoor, ik ben geen klein kind meer" was zijn commentaar, ik moest toch even nadenken, maar kwam dan toch tot de conclusie dat het ene kind vlugger zelfstandig is dan het andere en ik hem wel vertrouwde, hij stelde voor om verder te werken aan zijn rekenbladeren in de namiddag terwijl ik weg was, ik heb hem dan de bladeren gegeven die hij als opdracht mocht maken en heb eerst vlug de opdrachten vertaald, want als hij ze zelf vertaald moet ik toch in de buurt zijn voor eventuele ondersteuning, en hij kon mij altijd telefonisch bereiken, dus vond ik het wel ok, ik gaf hem wel een deadline, ze moesten af zijn tegen de tijd dat ik weer thuis was, hij had zichzelf opgelegd dat hij om 14.00 uur zou beginnen werken, groot was mijn verbazing toen ik thuis kwam dat hij ze toch afgemaakt had, op één na, hij was "bekaf" geraakt zei hij, en zou het 's avonds nog wel afmaken, hij had het voor zichzelf gezellig gemaakt aan zijn tafeltje dat voor de bank staat, chips, cola, en ook snoeppapiertjes kleurden het tafereel, met daarnaast zijn bladeren, de tv stond afgestemd op cartoon network, ik vond dat hij méér dan zijn best gedaan had en ook een mooi voorbeeld van zijn zelfstandigheid had gepresenteerd, dus was ik best wel tevreden over hem.
Het to-en draait al de hele week rond rekenen, taal/spelling is even aan de kant geschoven voor een andere periode, we zien wel wanneer hij het rekenen moe is, misschien volgende week? we zien het wel, wat ik ook nog wou vertellen is het volgende:
ik zocht al een tijdje naar intressant materiaal om creatief te leren schrijven, verhalen, gedichten enz. ikbestelde deze boeken en heb ze al in huis: bij uitgeverij Abimo www.abimo-uitgeverij.com
AVONTUREN IN LETTERLAND en de handleiding die er bij hoort, in hetzelfde genre vind je ook DE VLIEGENDE REPORTER en HOE VERZIN JE HET?
Het boek is een hulp bij het leren schrijven van verhalen, even kort weergeven wat er in staat,
zelf verhalen schrijven
begin van het verhaal
de personages
de plaats
het probleem
de ontknoping
en daarna krijgen ze een paar tools aangeboden die ze kunnen gebruiken bij het schrijven van een verhaal, echt een intressant boek,
ook bestelde ik bij dezelfde uitgeverij materiaal om te werken rond de euro, SCHOOLKIT EURO eurobiljetten, europaspoorten, een eurozonelandkaart (wat een lang woord) en handleiding, in een handige plastic map, één opmerking : er zitten wel 15 europaspoorten in, deze map is bedoeld voor een hele klas, komt wel van pas, ik deel de paspoorten uit aan de andere thuisonderwijsgezinnen als we in februari weer een uitstap maken met de groep.
We zijn terug van een deugddoende vakantie in Tenerife, ik schrok wel even van het slechte weer toen we hier terug landden, Sam zat met zijn neus tegen het vliegtuigraampje geplakt terwijl de regen tegen het raampje sloeg, ik kreeg het eventjes lastig, net als vorig jaar, van 22 graden en zonnig, naar koud en regen, als je begrijpt wat ik bedoel, maar ja we passen ons wel weer aan, ik moet zeggen dat Sam (en ook wij) ons weer geamuseerd hebben, en de avonturen bleven ook weer deze keer niet uit, autopech aan de rand van een vulkaan en met de lijnbus dan maar terug rijden hoorde er ook weer bij, een boottrip op de Atlantische oceaan om een groep dolfijnen en kleine walvissen gade te slaan, het was aandoenlijk om hen te zien, sommige kwamen dicht bij de boot zwemmen net alsof ze even goeiedag kwamen zeggen, een dolfijn sprong in de lucht, we hebben er snapshots van gemaakt, als je deze dieren in de vrije natuur ziet dan besef je dat we de zeeën moeten proper houden, vond Sam ook, een beetje milieu-educatie kwam er aan te pas.
Met volle moed gaan we ons weer op het thuisonderwijzen storten, alvast komt het thema 'vulkanen' aan bod om rond te werken,
van een bevriende eilandbewoner kregen we een stuk lava van 2 kilo, "om mee te nemen naar huis" zei hij, ik heb wat truken moeten uithalen om dat ding in onze koffer te krijgen maar we zijn er toch mee thuis geraakt,
één voorval toen we op vakantie vertrokken zal ik niet vergeten, Sam had zijn zakken gevuld met spullen zonder dat wij het wisten, en aan de douane in de luchthaven gekomen, moesten we door een metaaldetector, bij ons ging het zonder problemen, bij Sam ging het alarm af, de douane vroeg hem om zijn zakken leeg te maken, één zak maakte hij leeg en liep weer door de detector, weer ging dat ding af, toen werd hij gefoullieerd, er werd van alles uit zijn zakken gehaald, een verrekijker, een wasspeld, een zaklamp en een waterpistool, ik werd vuurrood, er stond een file van mensen die nerveus werden, ik probeerde aan de beambte uit te leggen dat mijn zoon denkt dat hij James Bond is, maar die man kon er niet mee lachen,
nu ja ik zou ook op mijn hoede zijn moest daar een jochie van 11 jaar met een roze waterpistool voor me staan .
Verleden week was Sam een beetje ziek maar na twee dagen was hij vlug opgeknapt, we hebben toch zowieso een weekje vakantie ingelast.
Het was ook Vlaamse zwemweek en we zijn een paar keer gaan zwemmen hier in ons dorp, de ene dag was het sfeerzwemmen met zachte relaxmuziek en onderwaterverlichting, de andere dagswimming by candlelight, honderden kaarsjes verlichtten de ruimte van het zwembad en daar kreeg je ook nog een apperitiefje bij, de zaterdagavond discozwemmen, het hele zwembad vol met joelende jongeren en kinderen, die jumpten in het water, ik moest niet eens zwemmen want het water bewoog al van zichzelf en dus bewoog je mee en moest je steeds veilig in een hoekje van het zwembad op jezelfde plekje blijven zitten of er jumpte er eentje in je nek, dus besloot ik maar dat ik de volgende keer bedank voor discozwemmen.
Blokker heeft ook weer geld aan ons verdiend, ik heb maar gelijk 2 pakken teken- en schilderbladeren gekocht, en ook nog wat goud en zilver sterrenstof om kerstkaarten te maken, ik had hier nog resterende knutselmaterialen liggen en dus konden Sam en Fin volop kerstkaarten maken, beschreven met goudletters, mijn vinyl tafelkleed heeft niet meer dezelfde kleur als toen ik het kocht, geeft niks natuurlijk, alleen dat het sterrenstof tot in mijn haar en in mijn gordijnen en tapijten hing was minder leuk, maar ik heb maar weer een oogje dichtgeknepen en geopperd als er nog eens iemand moet niezen ze in het vervolg hun neusdoek voor hun neus maar moesten houden, ik weet als enige dat de stofzuiger nu van binnen prachtig blinkt (zo nu weten jullie het ook) . Voor de rest deze week weer hetzelfde ritme, 's morgens rekenen, taal, enz. 's namiddags knutselen, het lijkt wel of mijn woonkamer nooit wordt opgeruimd (alhoewel ik elke dag even met een zak rondloop, soms heb ik het gevoel dat ze diezelfde zak weer leeghalen en alle snippers op dezelfde plaats terug leggen), elke dag ligt de tafel weer vol papiertjes, welliswaar in andere vormen geknipt,maar dat heb je natuurlijk als je kind/eren de hele dag thuis zijn, maar dat went, het sterrenstof is ondertussen weggemoffeld want ik vrees dat het op de duur tot aan het plafond hangt, de discobol met gekleurde lampjes staat hier te draaien en als ik even om een brood ben geweest en terugkom zijn alle rolluiken bij klaarlichte dag naar beneden en kom ik binnen in een discotheek, de muziekboxen van onze PA-geluidsinstallatie staan op 3 kwart open en ik zie tussen de gekleurde bolletjes die op de muur bewegen 2 schaduwen van jumpers in spé, de bar is geïnstalleerd op mijn bureau, cola, chips, ik roep "sorry ik ben in het verkeerde huis" en keer op mijn stappen terug met mijn brood onder mijn arm, "nee, nee" roepen de kids "het is discotijd" ik moet van hen mee jumpen, maar krijg daardoor een probleem, probeer maar eens al jumpend een brood in je onderkast te leggen, gegarandeerd dat manlief als hij morgenochtend het brood ziet me vraagt waar ik dat brood in de vorm van een pindanoot gekocht heb ,
en zo kabbelt de week weer verder, mijn huis lijkt meer en meer op een binnenspeeltuin met bijbehorende discotheek, maar ik troost me met de gedachte dat ze er gezond en gelukkig uitzien,
even een bakje koffie nemen (zonder cafeïne) en relaxen, op de frigobox naast de wasmachine, daar heb ik eindelijk nog een plek voor mezelf gevonden, maar ik zweer het, volgende week neem ik de burcht weer in, en gaat de discobol weerop zijn kamer! hahaaa.
Ik dacht : hoe moeten die kinderen nu beleefd leren zijn als de juf ze 
"
.
, 
