Thibo Coppenolle
° 8 mei 2005
* 13 augustus 2008
Kabouter Thibo is blij dat je even aan hem denkt...
Foto
Inhoud blog
  • that time of the year
  • 12 jaar
  • al 8 jaar...
  • Happy 11th birthday !
  • slaapliedje plop
  • happy 2016 !
  • alweer een jaar verder
  • een tiener !
  • groot worden
  • Een echte tiener in 2015 !
  • 13 augustus 2008
  • HAPPY BIRTHDAY !!
  • 2014
  • dikke knuffel
  • wat vliegt de tijd...
  • voor de 2de keer grote broer
  • 8 jaar
  • ook in 2013 zullen we je missen !
  • 1ste schooldag voor Wout
  • 13 augustus
  • zomaar
  • al 7 jaar !!
  • communie
  • Pasen
  • busdrama
  • happy new year !
  • "Thibo"
  • We missen je !
  • verjaardag mama
  • 1 september
  • alweer een jaar verder
  • bezoekje UZ
  • Vaderdag
  • gelukkige verjaardag !
  • Moederdag en 6de verjaardag
  • paaseitjes
  • de lente
  • de tijd kruipt voorbij...
  • een nieuw jaar
  • 6 december
  • een dag zoals alle andere dagen
  • een tussentijdse babbel
  • bezoekje UZ
  • 2 jaar geleden
  • doop van Wout
  • weekend vol herinneringen
  • een feest voor alle mama's
  • happy birthday !!
  • bijna 5 jaar...
  • Wout's wiegje naast Thibo
  • grote broer van Wout
  • 2010 dikke knuffels
  • liedje van K3
  • de sint
  • Mama's verjaardag
  • grote broer
  • definitief afscheid
  • je plekje
  • 1 jaar geleden
  • filmpjes
  • een aantal close-ups
  • vernietigend nieuws
  • knutselwerkjes
  • thibo telt vingers...
  • verloop ziekte
  • Thibo's laatste foto
  • Thibo's plekje
  • een groet aan
  • Tekst kabouterdienst
  • prachtige liedjes
  • een kleine gedachte aan Thibo
  • aankondiging vertrek naar de kabouterhemel
  • Thibo's favoriete liedje...
  • juli en augustus 2008
  • Villa Pardoes
  • Plop en de kabouterschat
  • Thibo aan het spelen
  • Nabezoek Make-A-Wish
  • Thibo's droomdag
  • laatste keer plopsaland
  • weekendje CenterParcs De Vossemeren
  • thuis zijn is vaak ook plezant
  • mei 2008 - brielmeersen
  • weekendje SunParks De Haan
  • 9 april 2008 - terug thuis
  • Thibo als een echte drummer
  • na mijn laatste operatie in het ziekenhuis
  • Enkele mooie beelden
  • de laatste foto's voor operatie maart 2008
  • In Plopsaland
  • Thibo aan zee
  • weekendje Centerparcs Erperheide
  • al dansend door het leven
  • 2 jaar
  • wat deed ik in het ziekenhuis?
  • 6 maanden chemo en 6 weken bestraling
  • eindelijk terug thuis...
  • een tweede hersenoperatie...
  • zo enthousiast na zware operatie
  • na mijn eerste operatie in gent
    Parents hold their children's hands
    for a while and their hearts forever...
    Zoeken in blog

    Foto
    Een blijvende herinnering aan Thibo

    13-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.13 augustus 2008
    Hei lieve Thibo,

    ik weet het, het is schandalig lang geleden dat ik nog n briefje naar jou schreef...

    6 jaar geleden, toen ook een woensdag, was jouw laatste dag bij ons.  Je was al een tijdje niet meer wakker, 
    maar je lag nog altijd in het bedje in de living, toen zalig te slapen.
    Op de laatste foto die we van jou genomen hebben kon je absoluut niet zien dat je 's avonds zou beslissen dat het genoeg geweest was.
    Je lag zo vredig te slapen...  De dagen daarvoor waren echt een gevecht, met heel wat medische problemen.
    Samen met de artsen werd beslist om je iets te geven waardoor je goed zou slapen, verlost worden van de pijnen en inderdaad, de rust keerde terug op je gezicht.  Dat was voor je mama en papa zalig om te zien, veel te lang heb jij moeten vechten voordat iemand doorhad dat het niet meer ging voor jou.  Op een bepaald moment hebben we echt op tafel moeten kloppen zodat ze ons zouden horen...

    Het afscheid 's avonds verliep rustig, precies zoals we gewild hadden.  We hadden je in onze armen en naast mama de kinderarts waar we zoveel steun aan hadden/hebben.
    Het weer was woelig, maar plots, om 20u klaarde de hemel open en dat was jouw moment...

    Nu zijn we 6 jaar verder, dubbel zolang als de periode dat jij geleefd hebt.  Onrealistisch eigenlijk hoe vlug de jaren voorbij gaan...
    De tijd stond ook bij ons niet stil, Wout en Loth werden geboren...
    Wout vertelt dat jij vandaag  jaar geleden gestorven bent, dat we je niet meer kunnen zien omdat je in de hemel bent doordat je heel erg ziek was.  Hij vertelt het alsof hij het begrijpt, maar niemand weet wat er echt in zijn hoofdje omgaat.
    Je zusje Loth is ook een felle madam hoor.  We hebben het gevoel dat ze niet zo rap is als jij en Wout, maar dat hoeft ook niet, elk zijn eigen tempo.  

    We waren deze zomer een weekje aan zee.  Wout miste echt wel een grote broer om mee in het zand te spelen en over de golven te springen.
    We probeerden zoveel mogelijk met hem mee te doen, maar het is toch niet hetzelfde hé.  Wij vervangen geen broer die helpt om zandkastelen te bouwen en steeds weg en weer te lopen met emmertjes water...

    Ons leven ziet er toch helemaal anders uit dan we ons hadden voorgesteld.  
    Normaal zou jij 9 jaar zijn, bijna een puber.  Veel van onze vrienden/collega's hebben kinderen rond die leeftijd.  
    Nu zitten wij nog met een kleuter en baby en kunnen we niet meepraten over het pubergedrag van de kinderen.
    We zijn nog gebonden aan slaap- en eettijden van Loth en ook Wout heeft nood aan een strikte structuur.
    Soms wordt dat ook gezegd: "Jullie kunnen daar nog niet over meepraten, wacht maar af."  Maar geloof ons, we zouden het ook liever anders zien en al eens op restaurant kunnen gaan met hen mee, niet meer op tijd naar huis moeten omdat er ééntje moe is,...

    Vorige week kregen we van iemand die we via jou leerden kennen een geschenk... (nogmaals bedankt AD!)
    En zo kwam jij weer naar boven, zo wordt je nooit vergeten.  Vriendschappen die ontstaan zijn in de 2 jaar dat je ziek was, blijven ons zeer kostbaar, dus bedankt kleine kabouter!
    Vanmorgen stroomden de sms-berichtjes terug binnen en dat doet ons nog altijd veel deugd.  
    Bedankt ook aan oma en opa voor het mooie bloemstukje opnieuw.
    Wout koos ook 2 bloemetjes om bij jou plekje te zetten, ééntje van hem en ééntje van Loth.

    Lieve lieve Thibo,
    heel vaak schrijf ik geen briefje, maar niettemin denk ik ELKE dag aan jou, nooit ga je uit mijn gedachten, vergeet dat nooit.
    Mijn hart is nog gevuld met zoveel liefde voor jou en dat zal nooit verdwijnen.

    Zoals ik vroeger vaak tegen jou zijn: " ik gaaaaa jooooouuuuuu ZOENTJES geven! "  En dan gierde je het uit van het lachen.
    Ik wou dat ik dat nog even kon horen...

    Dikke kussen
    Je mama
    xxx

    13-08-2014 om 19:32 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    08-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HAPPY BIRTHDAY !!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hiep hiep hoera !!
    Lieve lieve Thibo,
    vandaag ben je 9 jaar !
    9 jaar....  ik word er een beetje stil van als ik eraan denk...  je zou bijna een tiener zijn...
    Nu zitten we nog volop in de pampers en kleuters, maar was jij niet ziek geweest, dan zaten we nu al met een puber in huis...
    We denken ook nog altijd aan jou terug toen je 3 jaar was.  In onze gedachten blijf je nog een kleuter, maar je zou normaal waarschijnlijk al pubergedrag vertonen...  Raar eigenlijk...

    Wout weet ook goed dat je verjaart vandaag, had het al op school verteld.  Hij vindt het nog allemaal gewoon hoor, stelt er zich nog niet teveel vragen bij.
    Lothje had in de opvang een prachtig kunstwerkje voor je gemaakt, met een prachtig gedichtje erbij.   Superlief vind ik dat, dus bij deze, bedankt C en L ! De foto is het knutselwerkje van Loth.  Hieronder het gedichtje:
    ik heb een broer
    hij is heel speciaal
    ik heb een broer
    hij is mijn zonnestraal

    ik heb een broer
    hij waakt over mij
    ik heb een broer,
    dat heeft hij verdient

    ik heb een broer
    ook al is hij niet hier
    hij IS mijn broer


    Een 2-tal maanden geleden vierden we Wout zijn 4de verjaardag.
    Voor hem een leuke dag, maar voor ons toch ook n beetje raar.  Jij hebt de kans niet gekregen om je 4de verjaardag te vieren...
    Je kleine zusje viert binnenkort al haar 1ste verjaardag.  Ze is heel vaak ziek, dus echt op ons gemak zijn we met haar nog niet geweest.  Het is een ongelooflijk plezierig zusje dat je hebt, zo vrolijk, zoveel lachen, maar we zien ook al veel deugnieterij in haar...  Dat zal wat worden !

    De tijd vliegt echt, Wout is ondertussen 4, Loth bijna 1 en jij bent bijna 6 jaar geleden gestorven. 
    Heb het moeilijker en moeilijker om me te herinneren hoe jij klonk.  Als ik mijn ogen dicht doe, dan zie ik je nog perfect
    voor me, maar je geluiden voor de geest halen is moeilijker. 
    Gelukkig hebben we enkele filmpjes waarop je te horen bent, zodat je stemmetje nu en dan eens in huis klinkt...

    In de paasvakantie planden we een uitstapje naar jouw favoriete land: Plopsaland !  't Was erg koud, maar daardoor ook wat minder volk zodat we snel op alle attracties konden.  Het bezoekje werd onderbroken door een telefoontje dat Loth terug ziek was, dus dat zorgde voor een mindere sfeer.  Toch was je die dag ook mee naar Plopsaland.  De Plop en Lui-show vond Wout ook super, hoewel hij eigenlijk niet zo vaak naar Plop kijkt.  Het blijft toch indrukwekkend om die "grote kabouters" te zien...
    Deed me enorm terugdenken aan je Make-A-Wish-dag: ontmoeting met de kabouters.
    Het is en blijft een prachtige herinnering.  Eén van de laatste, zorgeloze dingen die we met jou mochten doen.  Enkele dagen daarna wisten we dat je hervallen was.  En dat is ook net het doel van Make-A-Wish: ervoor zorgen dat er een dag is dat je enorm kan genieten en waar je blijvend positieve herinneringen aan hebt.

    Op tv tonen ze een programma 'topdokters'.  Echt interessant om naar te kijken,  en zorgt opnieuw voor veel herinneringen aan jou.
    Zo zie je maar, dikke vriend, hoe je het ook draait of keert, je wordt nooit vergeten. 
    Elke dag is er wel iets waardoor ik aan je moet denken.  Toen je pas overleden was spookte je constant in mijn gedachten rond.
    Nu denk ik inderdaad elke dag nog aan je, maar het is logisch dat het minder is dan voorheen.
    Pas op, het verdriet en de pijn dat je er niet meer bent blijft natuurlijk, maar het is op een andere manier geworden.

    De berichtjes en kaartje die we ontvangen blijven leuk, het feit dat je enkele superfans hebt is mega !

    Thibo, op dagen als vandaag zou ik je nog meer dan ooit willen vastpakken en zeggen hoe graag ik je zie !
    Mijn hart blijft gevuld met enorm veel liefde voor jou en dat zal nooit, nooit veranderen !!

    9 dikke knuffels stuur ik naar de kabouterhemel, ik hoop zo dat je ze ontvangt !

    Je mama

    08-05-2014 om 16:29 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    02-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2014
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hei lieve lieve Thibo,

    eindelijk wat rust in huis dus tijd voor een 'nieuwjaars'briefje naar jou.

    Het jaar 2014 is bij ons niet zo goed gestart.  Je zusje was al een tijdje aan het hoesten en
    ik was al met haar naar de dokter geweest voor de zekerheid, maar helaas, op 1 januari had ze koorts.
    Ze hoest, snottert, weent en is wel vrij lastig.
    Amaai, je broer is ook vaak ziek geweest toen hij klein was en jij hebt zo vaak koorts gehad, maar zij
    is echt helemaal anders.  Zo wenen, zo weinig slapen... 
    Morgen gaan we nog even met haar naar de dokter om zekerheid te krijgen wat ze heeft.
    Het vervelende is dat mama maandag terug moet gaan werken, na 6 maanden thuis en net nu
    is ze ziek...  Gelukkig heeft ze een oma/opa en een tante waar ze naartoe mag, dus we vinden wel
    een oplossing.

    Zo zat ik hier dus, op 1 januari, alleen thuis...  Het deed me denken aan de 1ste januari dat ik eens ziek
    was terwijl jij in het ziekenhuis lag.  Je papa moest dan helemaal alleen nieuwjaar vieren in het UZ.
    Hij zegt nog vaak dat dat écht niet leuk was.

    De decembermaand is weeral voorbij, Sinterklaas, kerst, nieuwjaar...  Het waren allemaal speciale dagen en
    daardoor dachten we opnieuw extra vaak aan jou.  Oma en opa zorgen altijd voor een extra
    geschenkje voor op je plekje hier thuis, dus je wordt nooit vergeten !

    Wout begint nu vaak te zeggen dat jij zijn broer bent en dat je gestorven bent doordat je ziek was.
    Ik denk niet dat hij al goed beseft wat hij juist zegt, maar het klinkt zeer volwassen taal.
    Hij zegt er dan ook bij dat hij niet vaak ziek is, dus dat hij niet zal sterven. 
    Dan kan ik alleen maar zeggen: "dat hoop ik, jongen, en je moet al hééél héééél héééél erg ziek zijn voordat je sterft."
    Het is toch moeilijk om uit te leggen aan zo'n kleine gasten wat er juist gebeurd is.  Hij is nog te klein om te snappen,
    maar toch komen er spontaan vragen naar boven.

    Van een andere mama die ook een kindje heeft dat overleden is las ik het volgend gedichtje op facebook:
    De dood verandert alles
    maar de tijd verandert niets
    Ik mis je stem, je gekke woordjes,
    je gekke bekken ,je super lach !
    en gewoon dat jij er bent
    Dus nee tijd verandert niets want
    ik mis je nog net zo erg als de dag dat je dood ging
    ik mi
    s je !!

    Ik vo
    nd het een mooi gedicht en denk niet dat ze het erg zal vinden dat ik deze woordjes even 'leen'.

    Thibo'tje toch, als we zien hoe Wout en Loth elkaar graag zien door naar elkaar te lachen (Wout doet onnozel
    en Loth vindt dat super!), dan vind ik het zo spijtig dat we zo geen taferelen met jou hebben kunnen meemaken.
    Het plan was dat jij dan Wout aan het lachen zou brengen en dat jij voor hem zou helpen zorgen.
    Maar helaas worden plannen niet altijd realiteit en daar moeten we ons bij neerleggen.
    We zijn heel blij dat we het nu toch zien tussen Wout en Loth maar missen jouw aanwezigheid elke dag.

    Ik gooi je heel veel lieve kusjes toe en hoop dat je in 2014 veel plezier mag hebben in de kabouterhemel
    en laat nu en dan eens iets van je horen !!

    Je mama
    xxx


    02-01-2014 om 14:24 geschreven door mama  


    >> Reageer (0)
    04-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dikke knuffel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dag lieve Thibo,

    het is de hoogste tijd voor een nieuw briefje...  Eindelijk vind ik hiervoor nog eens tijd...

    Ondertussen is je zusje Loth al 4 maanden, wat vliegt de tijd.
    Een kleine 2 weken geleden had ze hoge koorts die we maar niet deftig naar beneden kregen.
    Na verschillende contacten met onze kinderarts werd ze op zaterdag opgenomen in het ziekenhuis...
    Geen pretje, geloof me.  Je zusje was nog te klein om te beseffen dat er iets aan de hand was,
    zij volgde gewoon haar ritme van eten en slapen en de verpleegsters en dokters vonden het feit
    dat ze naar iedereen haar beste glimlach bovenhaalde super.
    Na enkele dagen was de koorts onder controle en mochten we terug naar huis, gelukkig maar !
    Het is uiteraard niet te vergelijken met jouw ziekenhuisopnames, maar toch was het weer even een déjà-vu...
    Ziekenhuisbedje met spijlen, infuusje, opvolgen koorts, ziekenhuiseten, de slapeloze nachten in het ziekenhuis...
    Gelukkig hebben we nu een schat van een kinderarts die alles perfect opvolgt.  We waren nu ook in het ziekenhuis
    in Menen, want naar Kortrijk krijgen ze me niet meer.  Daar hebben ze teveel met onze voeten gespeeld en geloofden
    ze niet dat er met jou iets aan de hand was.  Ik denk dat ik letterlijk misselijk zou worden moest ik een dokter van toen
    terugzien.
    Dus, uiteraard kwamen de herinneringen aan jou terug iets meer naar boven dan anders, maar doordat je zus zo goed geholpen
    werd gaf het ons een ander gevoel.  Uiteraard ook omdat het helemaal niet zo ernstig was wat ze had.

    Wout blijft ondertussen ook maar veranderen en eigenlijk is hij al een grote jongen hoor.
    Hij is nog niet zoveel ouder dan jij geworden bent, maar toch is het helemaal anders.  
    Jij had zoveel achterstand door de vele behandelingen...  Jij deed wat je kon en je deed het super, 
    maar Wout is zo'n haantje de voorste dat het verschil heel groot is.

    Afgelopen vrijdag was het 1 november.  Net zoals elk jaar hadden we bezoek van de oma's en opa's, tantes, nonkels,...
    Vroeger gingen we altijd op 1 november naar het kerkhof, samen met de familie.  Sedert dat jij gestorven bent kiezen
    we ervoor om bewust op die dag niet meer naar het kerkhof te gaan.  We passeren daar dan eens op een ander moment.
    Voor familieleden is het misschien moeilijk dat jij niet op het kerkhof ligt en dat ze altijd bij ons langs moeten komen 
    om bij jou te zijn, maar voor ons voelt dit nog altijd zeer goed aan.
    Jij bent dagelijks bij ons, maakt nog altijd een deel uit van ons gezin en dat moet altijd zo blijven !!

    Onlangs had er iemand op facebook nog eens zitten kijken in de foto's die ik van je erop plaatste en die "geliked".
    Plots kwam er terug veel reactie op je foto.  Ik vond het echt leuk dat er iemand spontaan nog eens naar jouw foto's keek,
    dit betekent echt dat mensen nog aan je denken en dat is super !

    Lieve lieve Thibo, hoe zou het zijn moest je nog bij ons zijn?  
    Een vraag die we ons ons leven lang zullen blijven stellen, maar waar nooit geen antwoord meer op komt...
    Wat we wel zeker weten is dat we je altijd zullen blijven missen !!

    Dikke dikke knuffel van je mama


    http://youtu.be/G9pDRlHEYBQ


    04-11-2013 om 10:06 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    14-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wat vliegt de tijd...
    Hei Bo'tje,

    hier is je mama nog eens met een briefje naar jou.
    Eigenlijk al veel te lang geleden, ik geef het toe.

    Gisteren was het 13 augustus.  Die datum heeft al 5 jaar een speciale betekenis.
    5 jaar geleden konden we je voor het laatst levend in onze armen houden.
    Door de pijnmedicatie was je helemaal in slaap en was er van communicatie tussen ons geen sprake meer,
    maar we konden je toch nog voelen, je nog horen ademen.
    En dan plots, om 20u, vond jij dat je genoeg gevochten had.  
    En hoe erg we het ook vonden, en nog altijd vinden, wij deelden die mening.
    2 jaar lang had je gevochten tegen het K-monster, een monster waar je eigenlijk niet tegenop kon.
    Hoewel je de dokters en verpleegsters vaak voor een raadsel zette (door toch terug te kunnen slikken,
    door telkens opnieuw uit de zware narcose te komen...) moest je uiteindelijk toegeven aan de verschrikkelijke
    krachten van dat monster.
    Pas als je zoiets meemaakt weet je hoe oneerlijk de wereld kan zijn...
    Waarom moeten kinderen sterven?  Waarom krijgen ze zo'n ziekte terwijl ze nog helemaal onschuldig zijn?
    Op al die waarom-vragen komt er nooit geen antwoord.  En eigenlijk heeft het ook geen zin om die vragen te stellen.
    Het is zo, het overkomt je en je moet ermee leren omgaan...

    En, Thibo, dat proberen we ook.  Samen met je broertje Wout en je zusje Loth maken we er elke dag opnieuw het beste van.
    En altijd met jou in ons hart en in onze gedachten.

    Afgelopen zaterdag werd je zusje gedoopt.  Het was een mooi feest en we hadden in de viering ook een herdenkingsmomentje
    voor jou geregeld.  Er werden vergeet-me-nietjes geplant en iedereen mocht die plantjes water geven.  Symbolisch stelde jij dat water voor, als
    teken dat je op je eigen manier ook voor Lothje zou zorgen.
    Wat daar blijven we van overtuigd: dat jij op je eigen kaboutermanier voor onze 2 andere kindjes zorgt.  

    Lieve lieve Thibo, er gaat geen dag voorbij zonder aan jou te denken.  
    Wat zouden we je graag nog even knuffelen, kietelen, kusjes geven.  
    Wout is superlief met zijn zusje en we vinden het zo jammer dat we niet kunnen zien hoe jij haar ook lieve kusjes zou geven.
    We beloven je dat Loth zeker zal weten dat ze 2 grote broers heeft, en dat er ééntje is die op een heel speciale manier voor haar zorgt...

    Mijn keppetje, na 5 jaar mis ik je nog altijd evenveel en ik wou dat je me kon laten weten dat je dat voelt tot in de kabouterhemel...
    Als ik kon toveren...

    Dikke dikke knuffel 
    Mama










    14-08-2013 om 16:32 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    01-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.voor de 2de keer grote broer
    Dag lieve Thibo,

    wat 'n verandering terug de laatste dagen: je werd voor de 2de keer grote broer !
    Je zusje Loth kwam op woensdag 26 juni om 12u20 ter wereld.
    Nu is ons gezinnetje compleet !
    (voor de liefhebbers: het geboortekaartje kan je onderaan dit berichtje aanklikken)

    Ik heb het al eens eerder gezegd en ik zeg het nog eens opnieuw.
    Het blijft een beetje raar, ik had nooit gedacht om 3 kindjes te krijgen
    en de laatste week heb ik ontelbare keren moeten vertellen dat Loth ons derde kindje is...

    Het is echt een schatje, en ze lijkt helemaal op je mama toen zij geboren was...
    Jij en je broertje Wout lijken zo sterk op je papa en nu heeft Loth de looks van je mama.

    Je papa en ik vinden dat jij het zo goed doet als grote broer van Wout en vragen
    dus ook om daar vanuit de kabouterhemel te helpen zorgen voor je kleine zusje.

    Ook aan haar zullen wij veel vertellen over jou.  Hoe sterk je wel was, hoe je kon vechten,
    hoe je bleef lachen ook al had je het vaak moeilijk...
    Wout weet ook dat hij een broer en een zus heeft, ook al blijft het voor hem wel moeilijk dat hij jou niet echt kan zien.
    "Thibo is in de hemel omdat hij gestorven is", zegt hij dan, maar hij snapt niet wat dit echt betekent.
    Hij is uiteraard ook nog te klein om al echt te weten wat er jou allemaal overkomen is.

    Mijn dikste vriend, op dagen zoals vandaag mis ik je echt enorm.
    Wat zou jij kijken naar je kleine zusje...
    Ik zie hoe Wout reageert en probeer me voor te stellen hoe jij al zou helpen met de pampertjes,
    met het geven van een badje...
    Normaal zou je ook al het 2de leerjaar afgesloten hebben en zouden we nu samen met ons 5
    een leuke vakantie tegemoet gaan...

    Ik heb me er wel al bij neergelegd dat het niet zo is en we zijn wel terug gelukkig, maar toch ontbreekt
    er altijd iemand.  Echt helemaal compleet kan ik me niet meer voelen...

    Dus, hoewel je hier niet fysiek rondloopt, toch wacht er jou een zware taak: blijven zorgen voor Wout
    en nu ook waken over je kleine zus.

    Mijn lieve keppe, ik blijf je graag zien, jij hebt voor altijd een groot plaatsje in mijn hart !!

    Dikke knuffel
    Je mama  




    Bijlagen:
    Geboortekaartje Loth.pdf (1.1 MB)   

    01-07-2013 om 17:30 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    08-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.8 jaar
    HAPPY BIRTHDAY THIBO !!!

    8 jaar geleden werd jij 's nachts geboren, het mooiste moederdag-geschenk ooit !!
    Nu is 8 mei ook nog een feestelijke dag, maar toch met 'n heel ander gevoel.
    We kunnen ons niet meer voorstellen hoe je er zou uitzien.
    Toen je stierf was je nog maar 3 jaar.  De stap naar 8 jaar is zo groot, als kind evolueer 
    je zo snel dat het moeilijk is om ons voor te stellen wie je zou zijn...

    Ondertussen is je broertje Wout ook 3 jaar geworden, heeft hij zijn eerste schoolfeest meegemaakt
    en zijn we echt aan het aftellen naar de geboorte van ons 3de wondertje.
    De tijd gaat vooruit, het leven gaat verder.  
    Soms is dat pijnlijk, maar het is nu eenmaal zo.  We doen wel ons best om de herinnering
    aan jou levendig te houden.
    Wout weet dat het vandaag de verjaardag is van zijn grote broer, maar ik blijf me afvragen of hij
    echt weet wie je bent.  Hij zegt dat je in de hemel woont omdat je gestorven bent, maar dat
    zijn maar woorden hé.  Ik denk niet dat hij echt beseft wat dat betekent.
    En misschien maar goed ook, hij is nog veel te klein om al zo'n moeilijke dingen te moeten beseffen...
    Hij vindt het wel belangrijk dat hij het kaarsje mag uitblazen als hij 's morgens vertrekt naar school.

    Deze week realiseerde ik me opnieuw hoe sterk jij wel was.
    Wout was gevallen op zijn knie en o wee, was me dat een ramp.  Hij kreeg een plakkertje erop, maar
    durfde zijn broek er niet meer overdoen.  's Avonds wou hij ook geen pyjamabroekje aandoen om te slapen,
    want hij had pijn...  Jij doorstond zoveel onderzoeken, zoveel prikken, zoveel slechte dingen, maar je deed
    daar nooit moeilijk over.  Je wist precies dat het moest en liet het allemaal toe.
    Dat maakt me terug zo trots op jou !!

    Na bijna 5 jaar zijn de mensen je nog niet vergeten, keppeke, dat merken we aan de vele berichtjes die binnenkomen.
    Bedankt allemaal !

    Lieve lieve Thibo, ik wou zo dat je bij ons was om 8 kaarsje uit te blazen.  Dat we je stoel konden versieren
    en je veel cadeautjes mocht opendoen.  Maar het is niet zo en we moeten verder.
    We blijven aan je denken en weet dat je de dapperste kabouter ooit bent !!!

    Dikke dikke dikke dikke knuffel van je mama !
    xxxxxx


    08-05-2013 om 09:33 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    01-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ook in 2013 zullen we je missen !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hei lieve Thibo,

    Ondertussen zijn de kerst- en nieuwjaarsdagen achter de rug en eigenlijk maar best ook.
    Kerst vind ik altijd tof, maar Nieuwjaar is er toch wat teveel aan.

    Het zijn gezellige familiedagen, maar toch mankeert er bij ons altijd iemand: jij !
    Ook nu vond ik het verschrikkelijk dat jij er niet was om de kerstboom te helpen versieren, om nieuwsgierig te zijn naar de inhoud van de pakjes die eronder lagen…
    Oma en opa hebben altijd een klein geschenkje mee voor op je plekje en mama vindt dat wel leuk.  Een beetje extra kerstversiering, dat mag altijd !

    Nu het nieuwe jaar goed begonnen is wordt het ook tijd om een fantastisch nieuwtje te vertellen: jij en Woutje worden grote broers !!
    We verwachten ons derde wonder tegen eind juni, net voor de grote vakantie !
    Woutje beseft het allemaal nog niet zo goed, hij spreekt wel van een baby in mama’s buik, maar weet eigenlijk niet zo goed wat een broer of zus is.

    We vertellen wel dat mama en papa naast hem nog een kindje hebben en dat jij zijn grote broer bent, maar écht weten wat dat dan is, dat is voor hem onmogelijk.
    We zijn dan ook benieuwd hoe hij zal reageren als het baby’tje er eindelijk zal zijn.

    Toen ik jonger was zei ik altijd dat ik 2 kindjes wou en dat ik zwanger wou zijn toen ik 25 jaar was.
    En ja hoor, toen ik 25 was, was ik zwanger van jou. 
    Ondertussen hebben je papa en ik 2 kindjes op de wereld gezet, maar het is allemaal niet verlopen zoals we hadden gedroomd…  Jij bent ons eerste meesterwerkje, maar helaas loop je nu rond in de kabouterhemel in plaats van bij ons. 
    Hoewel we 2 kindjes hebben, blijft Wout alleen om te spelen, heeft hij niet écht een broer.
    Daarom beslisten we om toch nog voor een broertje of zusje te gaan.  
    Hoewel ik dus nooit gedacht had dat ik 3 keer zwanger zou zijn, zijn we superblij met de komst van dit kindje !

    We hopen dus dat Woutje goed zal zorgen voor zijn kleine broertje of zusje, maar van jou weten we gewoon zeker dat je terug goed zal waken over het baby’tje. 
    Je doet het fantastisch met Wout want eigenlijk is hij niet zoveel ziek en ook al heeft hij een extreem heftig karakter, hij is toch net zoals jij, een echt schatje !

    Lieve Thibo, denk nu niet dat we je willen vervangen door ervoor te zorgen dat er nog een speelkameraadje komt voor Wout.  Jij bent onvervangbaar !  Zoals ik daarnet zei: jij was ons eerste wondertje en dat blijf je voor altijd.  We hebben samen zoveel tijd gespendeerd en dat heeft gezorgd voor ongelooflijk veel herinneringen die ik altijd met me meedraag.

    Jij blijft dat speciale plekje in mijn hart behouden, voor altijd !!

    Dikke knuffels voor mijn dikke dikke dikste vriend !
    Je mama
    XXX

    01-01-2013 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    16-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1ste schooldag voor Wout

    Hei Bo'tje,

    de hoogste tijd om jou nog eens een briefje te schrijven.

    De laatste tijd zit je toch terug constant in onze gedachten hoor...

    Woutje gaat sedert begin vorige week naar school !  Wat 'n grote stap in zijn jonge leven.
    De eerste dagen waren er wat traantjes bij het achterlaten, maar nu stapt hij al fier de klas binnen.
    Wat is hij al 'n grote jongen !
    Natuurlijk moesten we veel aan jou denken, jij hebt die eerste stap nooit meegemaakt.
    Je was ooit wel ingeschreven in school, maar een eerste schooldag is er voor jou nooit aangebroken.
    Toen jij de leeftijd had van Wout dachten we dat het je nog ging lukken om het gewone onderwijs aan te kunnen.
    Nu ik Wout zie besef ik des te meer dat dat helemaal niet zou lukken. 
    Wout babbelt non stop, jij kon met moeite enkele woordjes zeggen.
    Wout kan goed rondlopen en komt al huppelend uit de klas, jij moest nog altijd kiné volgen voor je evenwicht...

    Binnenkort is het terug hét kinderfeest van het jaar: Sinterklaas.
    Wout is er toch ook al mee bezig: "Sinterklaas gaat dan straks komen met nieuwe speelgoedjes"...
    Jij bent je daar ook nooit echt bewust van geweest.  Nieuwe speelgoedjes vond je wel leuk, maar
    het begrip Sinterklaas is niet tot je doorgedrongen...
    Jammer dat we jou tijdens die leuke periodes moeten missen.
    Je moest hier nog zijn om samen met Wout je schoentje te zetten en benieuwd te zijn wat de Sint zou brengen.

    Enkele dagen geleden was het 1 november, "kerkhofdag" zoals ze dat bij ons noemen.
    Op zo'n dag gaan wij niet meer naar het kerkhof.  De oma's en opa's, tante en nonkel kwamen op bezoek
    en dat is voor ons wel leuk. 
    Ik mag er niet aan denken dat je op het kerkhof zou liggen.  In de kou, in de regen,... 
    Nu ben je tenminste onder ons, elke dag van het jaar, voor altijd...
    We branden kaarsjes zoveel we willen, zetten bloemetjes of knuffelbeertjes bij je plekje...

    Onlangs keken we samen met Wout en papa naar enkele filmpjes van jou.
    Wat doet het dan deugd om je nog eens te zien bewegen, je fijne stemmetje nog eens te horen...
    De tijd staat niet stil en straks is het al 5 jaar dat je van ons weg bent en toch kan ik me nog perfect
    sommige zaken voor de geest halen.  Als ik mijn ogen dicht doe, zie ik je nog rondlopen...
    Wat zou ik je graag nog eens knuffelen, je mijn dikke dikke vriend noemen...

    Bo'tje, nooit, maar dan ook nooit vergeten we je, je blijft onze eerste kapoen !

    Dikke dikke kabouterknuffel
    Je mama
    xxx

    16-11-2012 om 12:29 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    13-08-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.13 augustus
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mijn allerdikste vriend,

    13 augustus blijft een zwarte dag in onze agenda.
    4 jaar geleden besliste je dat het genoeg geweest was, je had genoeg gevochten...
    Hoe erg we het ook vonden, op dat moment zeiden we ook dat het "goed" was.
    Je had de dagen ervoor teveel afgezien en door de medicatie om het je wat comfortabel
    te maken hadden we geen contact meer met je.
    Je was verzonken in een diepe slaap...
    Al van 's morgens werd ons verteld dat het die dag waarschijnlijk je laatste dag
    zou worden. En gelijk hadden ze...

    Wat we toen "goed" vonden, nu vinden we dat niet meer zo goed.
    Toen vonden we het goed dat je niet meer zou afzien.
    We konden ons niet voorstellen hoezeer we je zouden missen.
    Je was al enkele dagen niet meer echt bij ons, maar we konden je
    nog vastpakken, knuffelen, kusjes geven, toespreken...
    Plots was dat allemaal weg, wat overbleef was een grote leegte.
    Een leegte die blijft en die ook nooit zal verdwijnen.
    Het is fantastisch om Wout nu in ons gezinnetje te hebben
    en het is een schat (ons krullewietje), maar hij kan jouw plaats niet innemen.

    Aan de vele sms-jes, kaartjes, bloemetjes en bezoekjes voelen we dat je nog
    door anderen gemist wordt. 

    Enkele weken geleden waren we op vakantie in Frankrijk.  
    Het was een heel leuke vakantie, maar je werd toch ook gemist.  
    Het kon zo leuk zijn: jij en Wout spelen op het strand, schelpjes zoeken,
    emmertjes vullen met water...  Wat zou Wout opkijken naar zijn grote broer !

    Vandaag zei Wout dat jij in de hemel was, maar hij begrijpt nog niet echt wat dat betekent.
    Heb hem verteld dat de hemel hoog boven de wolkjes is.  
    Hij weet al dat hij vliegtuigen en de maan en zo niet kan pakken omdat dat hoog is de lucht is...
    Heb hem dus ook verteld dat we jou niet konden zien omdat je helemaal boven de wolkjes bent.
    Echt begrijpen doet hij het natuurlijk nog niet.  
    Maar we zullen ervoor zorgen dat hij supertrots op jou wordt.  
    We zullen hem vertellen dat je een echte vechter was.  
    Als Wout nu eens valt of hij heeft ergens pijn, dan kan hij echt overdrijven.
    Dan is het echt van: "ik heb piiiijjjjjjnnnnn !!!!"  Heel vaak moet ik dan aan jou denken.
    De pijn die Wout soms heeft is niets in vergelijking met hetgeen jij moest doormaken.
    Zoveel operaties, zoveel prikjes, zoveel onderzoeken, de chemo, de bestralingen...
    Gelukkig weet Wout niet wat het is om zoveel te moeten doormaken en laat het ons 
    vooral zo houden !!

    Om mijn briefje naar jou te eindigen wil ik nog een spreuk neerschrijven
    die ik onlangs tegenkwam: 
    "In elke traan van verdriet, schuilt een glimlach van herinnering..."
    Bedankt Thibo dat er zoveel mooie herinneringen zijn, bedankt voor je mooie
    glimlach die je ons gegeven hebt, bedankt gewoon om wie je was !!

    Dikke dikke knuffel
    Je mama

    xxx


       
       


    13-08-2012 om 19:40 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    15-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zomaar
    Hei Bo'tje,

    Woutje kijkt naar een film en ik had plots de nood om nog eens een briefje naar jou te schrijven.
    Zo zie je maar, er moet niet altijd een speciale gelegenheid zijn, ook op andere momenten denken wij aan jou.
    Dagelijks en zelfs meermaals per dag nog ben jij in mijn gedachten.

    Onlangs was het vaderdag.  Ik heb samen met je broertje geprobeerd om enkele leuke
    dingen te maken voor je papa en hoop dat we daarin geslaagd zijn.
    Ook al zegt jouw papa het niet, ik weet dat hij jou op zo'n dagen extra hard mist.
    Welk geschenkje zou jij gemaakt hebben in de klas?  Zou je een mooi versje voordragen?
    Ik probeer samen met Wout mijn best te doen, maar wij kunnen jou niet vervangen hé.

    Onlangs beleefden we een leuk weekendje, ééntje waar de herinneringen aan jou voor
    het rapen lagen.  Misschien lijkt dat raar, maar ik vind het wel leuk om nog eens plaatsen
    te bezoeken waar we met jou naartoe geweest zijn.  Op die manier maken we dit nog eens opnieuw mee
    en dat zorgt er dan weer voor dat je toch weer iets dichter bij ons bent...

    Wout is ondertussen ingeschreven in school.  In november mag hij starten.  Een grote stap... een beetje loslaten...
    Jij was ooit ook ingeschreven in een school, maar het noodlot zorgde ervoor dat je nooit 1 dag kon gaan. 
    Nog even en het vergelijken zal echt stoppen.  We kunnen niet zeggen: "zo was Thibo's eerste schooldag".

    Ik heb het al een paar keer gezegd, maar ik kan nog altijd niet geloven dat Wout nu
    nog jonger is dan jij was.  Hij kan al zoveel, zegt al zoveel zinnetjes (soms teveel) en heeft
    vaak al echte "pubermanieren".  Nu besef ik des te meer hoe moeilijk het voor jou was dat je
    je niet goed kon uitdrukken.  Hoe frustrerend het moet geweest zijn dat we je niet snapten.
    We deden allemaal ons best, maar het was vaak echt moeilijk.
    Vooral op het laatste toen je bijna niets meer kon zeggen was het echt raden naar hoe je je voelde.
    Met een ballon onder je trui kon je papa je nog opfleuren !
    Misschien is het daardoor dat Wout enorm graag de film "UP" ziet, waar een meneer rondvliegt
    in zijn huisje aan wel miljoenen ballonnen...

    Als ik aan Wout vraag waar jij bent, dan zegt hij soms "in de hemel".  Hij begrijpt wel nog niet
    wat dat juist betekent, maar stilletjesaan moeten we ons voorbereiden op het feit dat hij
    dat wel zal begrijpen.  Ik hoop maar dat we dan op een goede manier kunnen uitleggen wat er juist
    gebeurd is.  Tijd brengt raad.

    Ondertussen heeft Woutje zijn fruit opgegeten (voor de televisie - foei!) en zullen we samen een
    nieuw kaarsje aansteken bij jouw plekje !

    Tot ooit, dikke vriend.
    Je mama
    xxxxx

    15-06-2012 om 16:53 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    09-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.al 7 jaar !!
    Hei Bo'tje,

    dinsdag was het zover.  8 mei 2012, je 7de verjaardag...

    7 jaar zou je al zijn...  Ik kan me niet voorstellen hoe je er zou uitzien.
    Je blijft toch voor altijd ons klein kaboutertje...

    Tijdens de nacht van maandag op dinsdag gebeurde er iets raars...
    Rond 4u45 werd Wout plots wakker.  Hij had nood aan een knuffel en moest
    even bij ons in bed liggen.  Na enkele minuutjes ging hij gewoon terug in zijn bedje verder
    slapen.  Op zich lijkt dit nu niet zo raar, maar hij wordt nooit wakker 's nachts.
    Hij is een flinke slaper, hij wordt wel wat vroeg wakker 's morgens, maar hij slaapt altijd goed door.
    Die nacht dus niet...  raar...
    Toen ik 's morgens vroeg aan je papa of hij nog wist welk uur jij precies geboren werd.
    Voor de zekerheid namen we ons trouwboekje er even bij en daar stond het zwart op wit:
    jij kwam ter wereld om 4u50 !!
    Daar zag ik de bevestiging van mijn vermoeden: dit was geen toeval vannacht ! 
    Je gaf ons een teken via Wout !!
    Volgens papa is dat allemaal toeval en misschien is dat ook zo,  maar toch kreeg ik er koude rillingen van...
    De volgende nacht sliep Wout terug perfect door...

    We zijn niet de meest gelovige mensen, maar als je je kind verliest, dan vraag je je toch meer dan andere
    mensen af of er iets zou zijn na ons leven hier. 
    Van dat soort dingen zijn er voor- en tegenstanders en we hebben ook nog niet vaak iets ondervonden,
    maar voor mij was dit nu toch een duidelijk teken.
    Iemand anders mag dit gerust lachwekkend of overdreven vinden, maar ik ben blij dat je iets van je hebt laten horen.

    En zo begon de 8ste mei met een raar voorval...

    Ik had terug een dagje verlof genomen, Wout was naar de crèche, dus ik had veel tijd om een mooie
    ballon te gaan kiezen voor bij je plekje. 
    In de brievenbus vonden we terug heel wat kaartjes van je hevigste fans.
    Van oma en opa kregen we terug een passend bloemstukje en ook je tante D. bracht een leuk bloempje.
    Van een vriendin stond er iets moois aan de deur en vorige week had de kinderarts al voor een leuke verrassing gezorgd.
    Je plekje is door deze attenties weer helemaal opgefleurd !
    Bedankt aan iedereen om te laten weten dat jullie nog aan Thibo denken.  Het bloempje, kaartje, mailtje of sms-je, het is
    ons allemaal evenveel waard !

    Toen ik aan Wout vertelde dat het je verjaardag was, gaf hij een zoentje op je foto.
    Hij zei dat je aan het slapen was.  Het is de eerste keer dat hij zoiets zegt en eigenlijk wil ik dat niet.
    Straks krijgt hij schrik om zelf te gaan slapen.  Ik heb hem dan verteld dat je een beetje ziek was en nu
    in de hemel bent, maar dat bleek wat ingewikkeld te zijn (tjah, hij is ook nog maar 2 hé!).
    Later hebben we dan samen met papa en Wout opnieuw ballonnetjes naar je toegestuurd.
    Er was helemaal niet veel wind, ze vlogen recht omhoog, dus ik ben zeker dat ze ondertussen toegekomen zijn !
    Is er nog plaats voor al die ballonnen, want de laatste tijd heb je er toch heel wat ontvangen hé?

    Je ziet Thibo, ook nu is weer gebleken dat je in de gedachten van velen blijft...
    Het blijft pijnlijk om je niet bij ons te hebben, maar blijf vooral verder van die tekens geven
    (maar dan liever niet meer 's nachts ) en dan voelen we je aanwezigheid terug.

    Soms sta ik versteld hoeveel ik je nog mis.  Het is draaglijker, dat wel, maar het is een leegte die niet
    niet meer gevuld wordt...

    7 dikke knuffels
    7 dikke zoenen
    7 aaitjes door je haar
    7 keer kriebelen in je buik
    (en nog zoveel meer)...

    Je mama
    xxxxxx




    09-05-2012 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (0)
    30-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.communie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hei Bo'tje,

    zondag was het zover, Rune, je neefje, deed zijn eerste communie.
    Met zijn mooiste kleertjes aan was hij helemaal klaar voor zijn grote dag.
    Wat zag hij er goed uit, een knappe kerel !

    Jij zou normaal ook je eerst communie doen, dus het was een dag met gemengde gevoelens.
    Blij voor Rune, maar triestig omdat dit weer een feest was waar je niet bij kon zijn
    en vooral ook triestig omdat jij nooit je eerste communie zal doen.

    En toch was het ook een mooie dag...
    Want ook vandaag werd jij niet vergeten.  Van oma en opa kreeg jij een communie-kaars
    voor bij je plekje.  Je zal dit extra lichtje wel zien hé, vanuit de kabouterhemel.
    Tijdens het feest nam je nonkel P. het woord en sprak hij over jou.  Over hoe je
    Rune zijn beste vriend was, over hoe je erbij moest zijn, over hoe we nog vaak aan je denken...
    Voor alle kindjes was een witte ballon voorzien waar we een kaartje konden aanhangen met je foto erop.
    We konden op dit kaartje een boodschap schrijven voor jou.
    Toen we met z'n allen naar buiten gingen om de ballonnen naar jou te sturen, kwam plots de zon piepen !
    Dit was jouw geschenk voor Rune !!
    De laatste dagen regende het constant en ook die dag alleen maar regen, tot op dat moment...
    Misschien was het niet voor iedereen zo duidelijk, maar je papa en ik hebben je teken goed ontvangen.
    En Rune was heel blij met dit zonnetje, zo konden alle kindjes fijn buiten spelen.
    Dus, lieve Thibo, van alle geschenkjes die Rune kreeg, ik weet zeker dat hij die van jou de leukste vond !

    Ik was heel ontroerd door de mooie woorden en het gebaar van de witte ballonnen. 
    Ik vond het fijn dat er eens publiekelijk over jou gesproken werd.  Dat je naam genoemd werd,
    dat iedereen mag weten dat je in ons hart blijft verder groeien en dus nu al bijna 7 jaar bent.
    Toen ik ook nog 2 kaartjes kreeg, was het voor mij helemaal duidelijk:
    jij wordt nooit vergeten !!

    Bedankt aan iedereen die meevoelt met ons, bedankt dat jullie Thibo ook missen,
    bedankt dat jullie begrijpen dat ons verdriet blijft, bedankt dat jullie zijn naam blijven noemen, bedankt !

    Voilà Thibo, nog eventjes en het is jouw verjaardag.  Eerst is je opa aan de beurt (hij wordt al 60!)
    en een paar daagjes later is het jouw dag !  Ook al ben je niet meer bij ons, toch willen we elk jaar
    met plezier denken aan die mooie dag toen jij in ons leven kwam.

    Dus, binnenkort terug een briefje naar jou, keppeke
    Tot dan
    Oneindig veel knuffeltjes

    xxxxx

    30-04-2012 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    09-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pasen
    Dag lieve Thibo,

    gisteren Pasen, hét chocoladefeest voor alle kindjes.
    Ook Woutje vond het super om paaseitjes te zoeken in de tuin en vindt de 'kokolade'
    echt wel lekker.
    Jij hebt dat nooit echt kunnen doen, paaseitjes zoeken.  Toen je daar oud genoeg voor was,
    lag je in het ziekenhuis te herstellen van je laatste operatie...
    Je moest vechten voor je leven, dus paaseitjes zoeken kwam niet echt in ons op.
    Als je er over nadenkt is het zo spijtig dat je dat allemaal niet mag meemaken.
    De verbazing, de "oh's" en "ah's" als er eitjes gevonden worden.
    Kind zijn is toch fantastisch...

    Woutje schilderde een paashaasje voor op je plekje en van oma en opa kreeg
    je zoals gewoonlijk een mooi bloemstukje op je plekje weer op te vrolijken.
    Mama is altijd blij als er toch ook iets voor jou gedaan wordt.  Dan voelen we dat je er
    nog altijd bijhoort.

    Onlangs zei iemand dat die persoon wou dat hij nooit aan kinderen begonnen was
    als hij het allemaal geweten had.  Als ik dat hoor, dan draait mijn maag zich om en word
    ik letterlijk misselijk.  Gezonde kinderen hebben is een wonder die gekoesterd moet
    worden.  Perfect kunnen ze niet zijn, maar zie ze graag zoals ze bestaan.
    Het gaat misschien niet altijd even makkelijk, maar leer relativeren. 
    Voor elk probleem is er een oplossing.  Ik wou dat wij nog altijd konden zoeken
    naar de oplossing van jouw probleem.  Dat betekende tenminste dat je nog bij ons was !!

    Mama is weer aan het zagen hé Bo'tje, maar ik kan daar wel boos om worden. 
    Sommige mensen weten echt niet waar ze over spreken.

    Nog een maand en je bent jarig.  7 jaar zou je al worden...
    Als ik kindjes zie van jouw leeftijd kan ik me niet voorstellen hoe jij geweest zou zijn. 
    Je was nog zo klein toen je ons verliet dat ik me geen beeld kan vormen van hoe groot je nu al zou zijn.
    Hoe zouden je haartjes eruitzien, hoe zou je stemmetje klinken.
    Zou je al goed kunnen lezen en schrijven?
    Welke kleertjes zou je aandoen op je communiefeest?
    Normaal zouden we druk in de weer zijn met de voorbereiding hiervan.
    Maar normaal is niet meer normaal...
    We weten dat, we beseffen dat en hebben ons daarbij neergelegd, maar toch
    doet het nog veel pijn.

    Deze week bezochten we Plopsaland.  Dat was een beetje jouw land hé Thibo.
    Je ging daar zo graag naartoe. Woutje begint het nu ook leuk te vinden.  Er was niet
    zoveel volk dus konden bijna alle attracties doen voor zijn leeftijd.  En hij heeft geen schrik.
    Zelfs de koffietassen vond hij super (mama wordt daar misselijk op).
    Daar merkten we ook terug dat hij al zoveel verder staat dan jij.  Hij wachtte flink in de rij tot het
    zijn beurt was.  Weende niet toen hij er terug af moest.
    Hoewel we zeer graag met jou gingen, was het ook telkens een drama.  Dat wachten ging jou niet af
    en owee als de attractie stopte.  Je begreep niet echt dat je niet kon blijven zitten...
    Omdat Wout niet zoveel tv kijkt zijn we niet naar de shows gaan kijken.  Jij vond die wel fantastisch hé.
    En toen je op de schoot van Klus of Smal mocht kon je dag niet meer kapot. 
    Weet je nog dat je vertelde aan Smal dat je nieuwe schoenen had??

    Met deze mooie herinnering sluit ik dit briefje af. 
    Ik stuur je veel kabouterknuffels en hoop dat je in de kabouterhemel ook paaseitjes hebt mogen zoeken.


    Daaaaaaag
    je mama
    xxxx....


    09-04-2012 om 11:40 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    16-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.busdrama
    Lieve lieve Thibo,

    heb je die nieuwe sterretjes wegwijs gemaakt in die grote wereld waar jullie
    nu samen zijn
    Zo verschrikkelijk wat er deze week gebeurde, een autobus vol met kinderen
    heeft in Zwitserland op de terugweg naar België een groot ongeval gehad. 
    22 kinderen en 6 volwassenen zijn overleden.
    28 gezinnen zijn kapot, 28 stoelen blijven leeg...

    Vandaag was het een nationale rouwdag uit respect voor de slachtoffers.
    Iedereen hield vandaag om 11u 1 minuut stilte...  De beelden zijn aangrijpend,
    verschrikkelijk.

    Op zo'n moment pakt iedereen zijn kindjes een extra goed vast en prijst zich gelukkig
    dat ze gezond zijn.

    Uiteraard denken we ook op zo'n dagen ook nog extra veel aan jou. 
    We weten hoe het voelt om plots zonder jou verder te moeten gaan en toch is dit
    nog helemaal iets anders. 
    Hoe moeilijk het ook was, wij hebben afscheid kunnen nemen.  Wij wisten dat
    de fatale dag kwam.  Bij deze kinderen en volwassenen was het zo plots.
    Het ene moment zaten ze nog te zingen op de bus en dan ... niets meer...
    Niet meer kunnen zeggen hoe graag je je kindje wel ziet, het niet meer kunnen
    overladen met alle kusjes die je in je lichaam hebt, niet kunnen zeggen dat
    je het nooit zal vergeten...
    Zelfs wij kunnen ons niet voorstellen hoe dit als ouder voelt.

    Wel weten we hoeveel pijn het doet, hoe het verdriet en het gemis blijft,
    ongeacht hoelang het geleden is.
    Lieve Thibo, wij zijn zo blij dat wij de tijd gekregen hebben om afscheid te nemen.
    Even dachten we dat het in Villa Pardoes jouw laatste momenten waren.
    Wat zijn we blij dat je toen besliste om nog even bij ons te blijven.

    Ondertussen is Woutje 2 jaar geworden en zitten we volop in de pipi-potje-periode.
    En wat zijn we trots op hem ! Hij doet het echt supergoed.  Op een kleine week tijd is hij proper.
    Nu en dan heeft hij nog eens een accidentje, maar eigenlijk doet hij het fantastisch.
    Zelfs 's nachts blijven de pampers droog.
    Ook deze fase doet ons zo vaak terugdenken aan jou.  Ook jij was snel proper, op 3 dagen tijd !
    En dan zei je altijd: "titi".  Je kon zo weinig zeggen en daardoor was het schitterend dat je je
    hierover wel duidelijk kon maken.
    Na je laatste operatie op 14 maart had je het zo moeilijk, maar je was nog in het ziekenhuis toen
    je alweer op het potje begon te zitten, zo leuk vond je dat.

    Ik kreeg vandaag een zeer mooi sms-je die liet weten dat het lintje aan haar auto ook voor jou was.
    Op zo'n momenten ben ik echt blij dat er ook nog anderen vaak aan jou denken, dat je echt
    nog niet vergeten bent.

    We hebben je tijdens je laatste momenten beloofd dat we je altijd graag blijven zien,
    je nooit zullen vergeten en we houden onze belofte zonder problemen.
    Je bent en blijft mijn grote schat.  En op 13 augustus heb ik je nog vele kusjes gegeven, maar
    nu krijg je er ook nog dagelijks...

    Ik hoop dat de ouders en familieleden van het busdrama dit ooit ook zullen kunnen...

    Dikke dikke dikke dikke knuffel
    Je mama

    16-03-2012 om 19:46 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    04-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.happy new year !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hei Bo’tje,

    Wat dacht je, mijn mama is me vergeten met kerst en nieuwjaar?
    Tuurlijk ben ik je niet vergeten, integendeel.
    Tijdens de kerstdagen en met de overgang van oud naar nieuw denken we altijd nog eens extra aan jou. 
    Al de 4de keer dat we door deze periode moeten zonder jou.
    Maar toch ligt er voor jou ook nog altijd een pakje onder de kerstboom.
    Ongelooflijk hoe de tijd toch verder gaat.  Nog vaak kan ik niet geloven dat je er niet meer bent.

    Met oudejaar hadden we een wensballon gekocht voor jou.
    Met zijn allen staken we hem aan en hoopten we dat hij tot bij jouw raakte.
    Hoewel we ook allemaal weten dat dit niet echt kan, was het toch een mooi moment…

    Als we het internet mogen geloven zit Wout volledig in zijn peuterpubertijd.  Hij kan echt boos worden en zijn hand heeft al vaak mijn kaak gevonden.  We moeten streng zijn, maar eerlijk gezegd, ’t is moeilijk. 
    Hij is toch zo schattig en als je dan boos wordt, dan weent hij nog meer. 

    En ik ben natuurlijk de beginperiode van je ziekte niet vergeten.  Je had plots ook zo’n agressie in jou en
    iedereen ook maar zeggen dat we strenger moesten zijn. 
    Ik ben er 300% zeker van dat het met Wout iets anders is, dat hij gewoon echt koppig is,
    maar het blijft toch in het achterhoofd zitten.

    2012 zal het jaar zijn waarin jij normaal je eerste communie zou doen.  Mooie kleertjes aandoen, een leuk feestje.
    Jammer dat we je dat niet meer kunnen geven...
    Zo zie je maar, er blijft altijd wel iets waardoor het pijnlijk blijft dat je niet meer bij ons bent.
    Dit jaar zal Wout ook voor het eerst naar school gaan.  Opnieuw iets wat jij ook niet hebt mogen meemaken.
    Nog even en het vergelijken zal echt ophouden. 

    Nu al staat Wout zoveel verder dat jouw kunnen en dat terwijl hij nog geen 2 jaar is.
    We waren in de overtuiging dat jij ondanks je beperkingen vrij veel dingen kon, maar nu Wout zo snel evolueert
    beseffen we dat we daar eigenlijk mis in waren.
    Alle tests wezen toen uit dat je een grote achterstand had, maar wij geloofden dat toen niet.
    Je deed immers zo je best. Nu moeten we toegeven dat je inderdaad heel wat minder kon dan wat normaal zou moeten.
    Maar waar we wel van overtuigd blijven is dat je supergoed je best deed om telkens iets meer te kunnen !
    Je was zo'n vechtertje, dat kan iedereen die jou een beetje kende beamen !

    Thibo, ook in het nieuwe jaar zullen we je enorm missen.
    Elke dag blijf je door mijn hoofd spoken.  Ik probeer me een beeld te vormen van hoe je er nu
    uit zou zien, maar eerlijk gezegd, dat lukt me niet. 
    Je was fantastisch zoals je was en dat blijf ik me voor altijd herinneren !

    2012 dikke kabouterzoenen

    Je mama xx

    04-01-2012 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    17-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen."Thibo"
    Hei Bo'tje,

    heb je het gehoord tot in de kabouterhemel?
    Eindelijk, eindelijk kan je broertje Wout jouw naam zeggen !

    Dit weekend bekeken we samen met hem wat filmpjes van jou en plots zei hij "Thibo".
    Zo schattig, zo ontroerend, zo....
    Het klonk echt fantastisch !!
    Nu zegt hij ondertussen ook al "dada Thibo" als we gaan slapen of vertrekken en hij helpt
    het kaarsje uitblazen. 

    Je papa en ik hebben er lang naar uitgekeken en veel geoefend samen met hem
    en zijn zo blij dat hij het eindelijk doet. 
    Als we vragen "waar is je broer", dan wijst hij naar je plekje en zegt hij "kijken".
    Dan kijken we samen even naar je foto en de vele geschenkjes die op je plekje staan.
    Toegegeven, het is vooral de grote kabouter Plop die hem interesseert, maar toch...

    Nog effekes en hij zal zich vragen beginnen stellen...

    Zie je Bo'tje, elke dag nog ben je bij ons, elke dag spreken we over jou,
    en nu kan zelfs je broer ook al over jou spreken.  Super toch !

    Binnenkort terug Sinterklaas en de feestdagen en dat zijn toch ook altijd dagen
    met een dubbel gevoel.  Maar zoals elk jaar slaan we er ons ook nu weer door.

    We missen je, zelfs elke dag nog iets meer...

    Dikke knuffel van mama en papa en een "dada" van Wout
    xxxx

    17-11-2011 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    03-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We missen je !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag Bo’tje,

    We zijn begonnen aan de lange donkere dagen…

    De bloemen fleuren het kerkhof weer op en ook wij hebben terug enkele mooie bloemstukjes mogen krijgen om bij je plekje te plaatsen.

    Ik zal hier waarschijnlijk overkomen als een “oude zaag”, maar wat vliegt de tijd…  Straks is het al de 3de kerstmis die we zonder jou moeten vieren.   Hoe langer ik daar over nadenk, hoe ongelooflijker dat lijkt.

    En toch is het waar en we kunnen dit het best zien aan Wout, hoe snel hij groeit. 
    Jij hebt het geluk niet gehad om je zo goed te voelen als hij en dat merken we duidelijk. 
    Hij voelt zich super in zijn vel en dat is allemaal maar fantastisch om te zien.
    Hij doet zijn best om zich verstaanbaar te maken en het lukt hem al vrij aardig. 
    Zoveel woordjes heb jij van je ganse leventje nooit kunnen zeggen.

    Soms ben ik vergeten hoe jij klonk, maar gelukkig hebben we een paar filmpjes zodat de herinneringen altijd blijven.

    Thibo, eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik moet schrijven. 
    Dat we je missen, dat weet je al.
    Dat we je nooit vergeten, weet je ook al.
    Dat we je graag zien, weet je al lang.

    Maar toch wil ik nog even herhalen dat ik me nog altijd “jouw mama” voel en dat zal nooit veranderen !

    Dikke knuffel

    xxx

    03-11-2011 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (0)
    28-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verjaardag mama

    Hei dikke vriend,

    Hier is je mama nog eens met een briefje.

    Vandaag ben ik jarig…
    Moet eigenlijk een leuke dag zijn en pas op, dat is het ook, maar toch altijd met een dubbel gevoel.
    Waarom was jij er nu vanmorgen niet om me net als Wout en papa een gelukkige verjaardag te wensen?  Waarom kon jij geen liedje zingen?
    ’t Lijkt eigenlijk heel simpel, maar meer zou ik echt niet nodig hebben. 
    Gewoon je lachend gezichtje nog 1 keer zien, dat was mijn wens voor vandaag.

    Wout begint echt veel te veranderen.  Hij doet zijn best om veel woordjes te zeggen en dat is fantastisch leuk !   Het begint ook meer en meer duidelijk te worden dat hij veel sneller evolueert dat jij toen je die leeftijd had.
    Vanaf nu mag ik niet meer vergelijken want dat is ook niet echt fair hé, jij had niet dezelfde mogelijkheden.

    We proberen Wout echt jouw naam te doen zeggen, maar hij zegt altijd iets wat lijkt op “Bo’tje” en op zich is dat ook goed, maar hij zegt hetzelfde tegen boterham en das niet de bedoeling hé.
    Wel kan hij al goed helpen om jouw kaarsje uit te blazen en zwaait hij altijd naar jou als we weggaan.
    Dat is ook echt wel schattig om te zien.
    Nog een beetje geduld en hij zal zich vragen beginnen stellen rond jouw foto en zo, denk ik. 
    Ook dat zal niet zo makkelijk worden, maar we gaan alles proberen zo goed mogelijk uit te leggen.

    Eigenlijk komen al de briefjes die ik naar je schrijf altijd op hetzelfde neer: we missen je, we missen je, we missen je. 
    Enkele dagen geleden zei je papa het ook dat het fantastisch ging zijn, moest je de hand van Wout kunnen nemen en hem meenemen op ontdekkingstocht…
    Je ziet, je komt nog zo vaak ter sprake.  Voor altijd blijf jij een onderdeel van ons gezinnetje, ook al is dat op een andere manier dan normaal zou moeten.

    Geef je eens een seintje als mijn briefje is aangekomen?

    Dikke dikke knuffel
    Je mama

    28-09-2011 om 15:28 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    01-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1 september

    Hei Bo’tje,

     

    1 september 2011, de dag dat jij naar het eerste leerjaar zou trekken met je grote boekentas…
    Een speciale dag…

    Iedereen is volop in de weer met boeken kaften, schoolgerief halen. 
    Sommigen kunnen er ook wat over klagen, maar eigenlijk moeten ze gewoon blij zijn dat hun kind naar school kan.
    Ik hoor mensen vaak zeggen: “hoe groter de kinderen, hoe groter de problemen”.  En met alle respect, ik begrijp dat. 
    Opgroeiende kinderen zijn niet altijd makkelijk. 
    Maar… je kan ook met kleine kinderen zeer grote problemen hebben en vaak is dat dan nog van een veel ergere soort…
    En niet iedereen (of bijna niemand) denkt daaraan.

    Ik zou miljoenen euro’s geven om je vanmorgen te mogen afzetten aan de schoolpoort. 
    Waarschijnlijk wel met een traantje in de ogen, maar toch ook supertrots. 

    Je broertje heeft een mooie boekentas gekleurd en vanaf vandaag staat die dan ook bij jouw plekje.
    Op die manier is 1 september dit jaar toch ook een beetje speciaal.

    Het is een kort briefje deze keer, maar ééntje met een boodschap voor iedereen die dit leest en opgroeiende kinderen heeft:
    Het is niet altijd makkelijk, dat besef ik, maar wees blij dat je kinderen gezond en gelukkig zijn en naar school mógen gaan. 
    Wees blij dat het druk is om ze te halen en te voeren naar hun activiteiten. 
    Wees blij dat ze zagen om vanalles te krijgen of uit te mogen gaan. 
    Wees gewoon blij dat ze nog bij jullie zijn en dat ze dat allemaal kunnen doen…

    Superknuffel dikke vriend en tot een volgend briefje.

    Ik mis je

    Je mama

    01-09-2011 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)

    Archief per week
  • 27/11-03/12 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 08/08-14/08 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 10/08-16/08 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 30/12-05/01 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 04/11-10/11 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 12/11-18/11 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 14/11-20/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009

    Foto

    Thibo's speelkameraadjes in de kabouterhemel:
    Rytse, Laura, Emily-Grace, Soetkin, Rune, Lotte, Seppe, Sebbe, Jason, Kyara, Jolien, Willem

    Speciale dank-je-wel aan:
    - oma en opa voor de zorg voor Thibo en voor mama en papa
    - familie, vrienden en collega's voor de blijvende steun
    - dokters, verplegers en Koester van 3k6 van het UZ Gent voor de medische hulp
    - psychologe Nathalie voor de ondersteuning
    - spelbegeleidster Charlotte voor het entertainment
    - kinderarts Dr Demeerster voor de goede zorgen voor Thibo en voor de
      blijvende steun aan mama en papa
    - juf Ulrike voor de leuke knutselwerkjes
    - kinesisten Anja en Kimberly voor de leuke klimoefeningen 


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!