Thibo Coppenolle
° 8 mei 2005
* 13 augustus 2008
Kabouter Thibo is blij dat je even aan hem denkt...
Foto
Inhoud blog
  • that time of the year
  • 12 jaar
  • al 8 jaar...
  • Happy 11th birthday !
  • slaapliedje plop
  • happy 2016 !
  • alweer een jaar verder
  • een tiener !
  • groot worden
  • Een echte tiener in 2015 !
  • 13 augustus 2008
  • HAPPY BIRTHDAY !!
  • 2014
  • dikke knuffel
  • wat vliegt de tijd...
  • voor de 2de keer grote broer
  • 8 jaar
  • ook in 2013 zullen we je missen !
  • 1ste schooldag voor Wout
  • 13 augustus
  • zomaar
  • al 7 jaar !!
  • communie
  • Pasen
  • busdrama
  • happy new year !
  • "Thibo"
  • We missen je !
  • verjaardag mama
  • 1 september
  • alweer een jaar verder
  • bezoekje UZ
  • Vaderdag
  • gelukkige verjaardag !
  • Moederdag en 6de verjaardag
  • paaseitjes
  • de lente
  • de tijd kruipt voorbij...
  • een nieuw jaar
  • 6 december
  • een dag zoals alle andere dagen
  • een tussentijdse babbel
  • bezoekje UZ
  • 2 jaar geleden
  • doop van Wout
  • weekend vol herinneringen
  • een feest voor alle mama's
  • happy birthday !!
  • bijna 5 jaar...
  • Wout's wiegje naast Thibo
  • grote broer van Wout
  • 2010 dikke knuffels
  • liedje van K3
  • de sint
  • Mama's verjaardag
  • grote broer
  • definitief afscheid
  • je plekje
  • 1 jaar geleden
  • filmpjes
  • een aantal close-ups
  • vernietigend nieuws
  • knutselwerkjes
  • thibo telt vingers...
  • verloop ziekte
  • Thibo's laatste foto
  • Thibo's plekje
  • een groet aan
  • Tekst kabouterdienst
  • prachtige liedjes
  • een kleine gedachte aan Thibo
  • aankondiging vertrek naar de kabouterhemel
  • Thibo's favoriete liedje...
  • juli en augustus 2008
  • Villa Pardoes
  • Plop en de kabouterschat
  • Thibo aan het spelen
  • Nabezoek Make-A-Wish
  • Thibo's droomdag
  • laatste keer plopsaland
  • weekendje CenterParcs De Vossemeren
  • thuis zijn is vaak ook plezant
  • mei 2008 - brielmeersen
  • weekendje SunParks De Haan
  • 9 april 2008 - terug thuis
  • Thibo als een echte drummer
  • na mijn laatste operatie in het ziekenhuis
  • Enkele mooie beelden
  • de laatste foto's voor operatie maart 2008
  • In Plopsaland
  • Thibo aan zee
  • weekendje Centerparcs Erperheide
  • al dansend door het leven
  • 2 jaar
  • wat deed ik in het ziekenhuis?
  • 6 maanden chemo en 6 weken bestraling
  • eindelijk terug thuis...
  • een tweede hersenoperatie...
  • zo enthousiast na zware operatie
  • na mijn eerste operatie in gent
    Parents hold their children's hands
    for a while and their hearts forever...
    Zoeken in blog

    Foto
    Een blijvende herinnering aan Thibo

    20-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de lente
    Hei grote broer,

    hoe gaat het daarboven?

    Ondertussen is je broertje Wout op 5 maart 1 jaar geworden.
    Je was er ook bij hé, toen de ganse familie op bezoek kwam met cadeautjes voor je kleine broer.
    We misten je nog meer dan anders, jij moest een liedje zingen voor je broer...
    Het klinkt misschien wat stom, maar toen ze zongen: "lang zal hij leven, lang zal hij leven..."
    moest ik toch even slikken.

    Ondertussen is ook 14 maart gepasseerd...
    14 maart 2008, de laatste keer dat je geopereerd werd.  Nu al 3 jaar geleden...
    Wat had je het lastig na die operatie, eerst leek alles goed te gaan, maar al snel bleek
    dat je het moeilijker had dan na de andere operaties.  Ze moesten je langer in coma houden
    dan verwacht...  Even werd gedacht dat je het niet zou halen.
    Maar dan kenden ze je nog niet, want ja hoor, plots was er een ommekeer en was je weer
    volledig bij ons.
    We kenden nog een paar leuke maanden, waarin we ook de kabouterfamilie mochten ontmoeten...

    De weken na die operatie waren enorm zwaar, maar dankzij die operatie kon je toch nog wat langer bij
    ons blijven en daar zijn we dankbaar voor...

    Onlangs hadden we een bijeenkomst van "ouders van overleden kinderen".  Altijd wel aangenaam om een
    paar lotgenoten en verpleegsters van het UZ terug te zien.  Die mensen begrijpen de dagelijkse bezorgdheid,
    het blijvende verdriet...
    Want collega's, vrienden en kennissen proberen het te begrijpen, maar het lukt niet en dat is toch vaak moeilijk.
    Hebben ze schrik om iets te vragen?  En inderdaad, wat moeten ze vragen?
    1 familie die ook aanwezig was tijdens die bijeenkomst heeft een interview gegeven voor BOTSING
    (boekje van gezinsbond voor ouders met tieners) en hun laatste zinnen zijn als volgt:
    'Heel wat mensen durven niet beginnen over ..., ze zijn bang voor hun en onze emoties.  Wij willen ... niet doodzwijgen,
    dan is het alsof we hem nog eens dood laten gaan.  Ik heb op een manier nog liever een stomme uitspraak dan een stomme stilte.'

    Ik begrijp heel goed dat mensen niet over jou durven spreken omdat ze denken dat ik zal beginnen wenen
    (en meestal is dat ook zo), maar bv gewoon eens vragen of Wout lijkt op Thibo, of Thibo ook zo flink was,...
    Dat soort dingen zijn algemene vragen en toch zijn ze een teken dat ze Thibo nog niet vergeten zijn.

    Mama heeft makkelijk praten hé?  Hoe was ik vroeger?  Zou ik dat vroeger zo gedaan hebben?
    Ik weet niet meer hoe ik was, ik weet alleen hoe ik nu ben en dat moet maar voldoende zijn hé.

    Ik wil hiermee maar gewoon zeggen, Bo'tje, dat ik je nog niet vergeten ben en dat ik wil dat ook
    anderen je niet vergeten. 
    Wout begint nu echt de leeftijd te krijgen waarop jij ziek werd en dus begint de ongerustheid
    ook wat te groeien.  Het is niet echt bewust, maar lichamelijk laat het toch al zijn sporen na...

    Ondertussen begint de lente en daar hebben we net nood aan: een beetje zon, bloemetje die beginnen
    te bloeien...  We hopen zo dat we een mooie zomer kunnen beleven met Wout en wat nieuwe energie
    opdoen.

    Lieve Thibo, ik zou echt alles geven om je nog 1 dagje bij mij te mogen hebben.
    Mijn verstand weet dat het niet kan, maar mijn hart wil zo graag...

    Ik zie je graag, voor altijd...

    Je mama
     

       
    Wout op 5 maart






                                                 Thibo toen hij ongeveer 1 jaar was

    20-03-2011 om 14:24 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    06-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de tijd kruipt voorbij...
    Dag Bo'tje,

    het is alweer een tijdje geleden hé, maar je bent nooit uit mijn gedachten, dat weet je.

    Woutje is al 11 maanden oud, nog 1 maand en hij mag zijn eerste kaarsje uitblazen...
    Toen jij 1 jaar was vertoonde je al de eerste symptomen, maar wisten wij veel...
    Op de foto draag je met trots je eerste kroontje.

    Omdat Wout nu al volop rondkruipt en alles zeer interessant vindt, waren we genoodzaakt om je
    plekje te verhuizen.  Hij begon alle leuke dingen die we gekregen hebben van lieve mensen vast
    te nemen, en ervan te proeven. 
    Toen je broertje geboren was heb ik altijd gezegd dat je niet zou moeten wijken voor hem, we
    zouden het wel aanleren dat hij er niet aan je plekje mocht komen.  In de praktijk is dit niet zo makkelijk.
    Weet je, omdat jij grote fan was van Plop, draait jouw plekje ook volledig rond Plop en je
    broer vindt dit ook leuk.  Zoals je kan zien op de foto kruipt hij ook al rond met de plopmuts op zijn hoofd.
    Het was niet meer veilig om je plekje te laten staan, niet voor hem en ook niet voor jou.
    Moest hij jouw tafeltje omvertrekken en je kaarsje op zich krijgen...  Ik zou het mezelf nooit vergeten.
    Dus mama moest van haar hart een steen maken en jouw plekje verhuizen op onze kast.
    Ben je je nieuwe plekje al wat gewoon?  Wij moeten er nog altijd aan wennen.

    Ondertussen kruipt de tijd stilletjes voorbij...  nog enkele maanden en je zou 6 jaar worden.
    Dit jaar valt jouw verjaardag op moederdag, net zoals 6 jaar geleden.  Het zal een rare dag worden...

    Ik zou eigenlijk elke dag een briefje naar je willen schrijven, en daarin schrijven wat we doen, wat er
    allemaal rondom ons aan het gebeuren is, maar jij kan toch alles meevolgen vanuit de kabouterhemel.
    En eigenlijk wil ik je altijd maar 1 ding zeggen: ik mis je, ik mis je, ik mis je... !!
    Mensen zeggen vaak dat verdriet slijt, maar naar mijn gevoel slijt het verdriet om het verlies van
    je eigen kind nooit.  Je probeert het een plaats te geven en verder te gaan in het leven, maar
    de pijn blijft en soms is die er nog meer dan vroeger.
    Als we zien hoe Woutje nu is, dan beseffen we opnieuw wat we missen.  Je lach, je grappige geluidjes,
    je kusjes ( in Wout zijn geval zijn het nog likjes)...

    Ik blijf het herhalen en hoop dat je het hoort tot daarboven: ik zie je graag en wou dat ik je nog 1 keer dicht
    bij mij kon nemen...

    Dikke dikke dikke knuffel
    Je mama




    06-02-2011 om 10:30 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    31-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een nieuw jaar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dag lieve Thibo,

    vandaag is het 1 januari 2011.  Een feest...
    Ik kan eigenlijk alleen maar denken dat er weeral een jaar zonder jou voorbij is.
    Hoe komt het toch dat de tijd toch vooruit gaat, terwijl ik eigenlijk zou
    willen dat hij stilstaat ergens in het jaar 2008, waar alles nog goed was?

    Straks begint iedereen ons vanalles toe te wensen, maar hetgeen ik echt
    wil kan niemand me geven...
    Staan de mensen daar ook even bij stil?  De mensen die dicht bij ons staan (familie
    en goede vrienden) denken daar ongetwijfeld aan, maar veel mensen zeggen zomaar
    iets.  Er zijn zoveel mensen die een groot verdriet met zich meedragen,
    en dat is niet altijd duidelijk voor de buitenwereld.  Soms kan ik boos zijn om de
    oppervlakkigheid van bepaalde mensen, maar anderzijds zijn net die mensen misschien
    het gelukkigst?  Zij hebben dan niet iets meegemaakt wat écht erg is en
    staan er daarom ook niet bij stil dat andere mensen wel iets meedragen...

    Amaai Bo'tje, je mama is weer zwaar bezig en dat voor het begin van het jaar.
    Straks denken de mensen dat het niet goed met ons gaat, maar het gaat wel goed.
    We zijn blij dat Wout er is om onze dagen op te fleuren, maar denken zeer vaak aan jou.
    Wout is ondertussen bijna 10 maanden en wij vinden dat hij meer en meer op jou lijkt,
    en dat is raar...  We beginnen ons ook te realiseren dat jij in het ziekenhuis lag toen je 15 maanden was.
    Nog 5 maanden en Wout heeft die leeftijd... 

    We proberen ons niet té veel zorgen te maken over Wout, maar deze week was hij terug ziek
    en dan beginnen die hersenen automatisch te piekeren.  Gelukkig hebben we een kinderarts
    uit de duizend en zij kan ons wel geruststellen.  Jij kon ook goed overweg met de kinderarts hé?
    Heel vaak zijn we bij haar geweest en ze was er ook bij tijdens je laatste uurtjes. 
    We zijn haar daar nog altijd enorm dankbaar voor en ik hoop dat ze dat weet.
    Ook nu bel en mail ik haar vaak met misschien onnozele vragen, maar ze blijft altijd vriendelijk
    en goedlachs en dat is fantastisch !  Er moesten meer zo'n mensen rondlopen op deze wereld...

    Ja keppeke, er gaat geen dag, geen uur voorbij dat ik niet aan je denk.  Hoe super zou je het
    vinden om de pakjes onder de kerstboom te mogen openen...  We zouden opnieuw je mooiste kleertjes
    aandoen zoals we deden op je eerste kerst en nieuwjaar.  Ah ja, zonder das is een man niet gekleed hé...
    Nu kunnen we alleen je plekje wat versieren en tegen je praten.  Geef je ons eens een seintje als je ons hoort?

    We missen je zo erg, mijn dikke vriend, en dat zal in 2011 niet anders zijn, daar mag je zeker van zijn.
    Maak er met al je sterrenvriendjes een leuk feestje van en tot binnenkort !

    2011 dikke knuffels speciaal voor jou
    Je mama
    xxxxx

    31-12-2010 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    06-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.6 december
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hei Bo'tje,

    vandaag is het de verjaardag van Sinterklaas en dan krijgen
    alle flinke kindjes veel speelgoed.
    Woutje is een superbroer en daarom was er ook voor hem wat speelgoed voorzien,
    ook bij de oma's en opa's.
    Het waren korte bezoekjes, want mama is een beetje ziekjes,
    maar gelukkig weet Woutje nog niet zo goed wat al die heisa betekent.

    Het is ook al 2 jaar dat ik vraag aan de Sint om jou nog even te mogen zien,
    maar ik denk dat dit zelfs voor hem te moeilijk is.
    Ik vraag geen speelgoed, geen snoep, alleen een dikke knuffel van jou is voldoende...

    Mama is heel blij dat de Sint ook bij sommigen voor jou langsgeweest is.
    Ja, ook al loop je hier niet meer rond, ik ben zeker dat je in de kabouterhemel het
    braafste kindje bent, dus als er iemand nog iets mag krijgen, dan ben jij het wel.
    Papa vindt dat dat allemaal niet meer hoeft, maar mama hecht daar toch nog veel belang aan.
    Dus, dank-je-wel Sinterklaas voor de geschenkjes voor Thibo.

    Weet je nog, Thibo, toen je de Sint eens gezien hebt?  Je was zo bang dat je bijna
    onder mama haar trui kroop. 
    Jammer dat je nu je schoentje niet meer kan zetten, of doen jullie dat allemaal samen toch
    nog in de kabouterhemel?

    Vorige week is er hier zoveel sneeuw gevallen...  Ik moest eraan denken dat jij maar
    1 keer 1 dag sneeuw gezien hebt.... 
    Velen staan er niet altijd bij stil, maar er zijn zoveel mooie momenten waar we je bij missen:
    de evidente dagen zoals sinterklaas, kerst, je verjaardag..., maar ook de eerste sneeuw,
    de kerstboom die geplaatst wordt, je botjes aandoen en een sneeuwwandeling maken, sneeuwman
    bouwen met papa,...
    We kunnen alleen maar hopen dat je vanuit de hemel kan zien dat we er met je broertje het beste
    proberen van te maken, en dat je weet dat we je nooit, nooit, nooit zullen vergeten.

    Ik mis je echt zo verschrikkelijk veel, misschien wel elke dag meer en meer...

    Dikke dikke dikke dikke knuffel
    en we zien elkaar ooit terug...
    Je mama

    06-12-2010 om 10:12 geschreven door mama  


    >> Reageer (4)
    01-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een dag zoals alle andere dagen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dag Bo'tje,

    vandaag is het 1 november, een 'feestdag'. 
    Een dag waarop we eens moeten denken aan alle mensen die we liefhebben
    die gestorven zijn...  Raar dat ze daar een feestdag van maken.
    Moeten we niet denken aan die mensen op de momenten dat we dat zelf willen?

    Voor mij is het een dag zoals alle andere dagen, ik dacht gisteren evenveel
    aan jou als vandaag, ik miste je even erg.  Ik heb daarvoor geen feestdag nodig.
    En toch is het ook een andere dag, we krijgen bloemetjes en bezoek...
    Ik lig daarover wat in tweestrijd met mezelf.  Aan de ene kant denk ik:
    "waarom kom je niet eens op andere dagen?  waarom laat je op een andere
    dag niet eens weten dat je Thibo nog niet vergeten bent?" en aan de andere kant
    weet ik dat dat gewoon niet kan en dat we blij mogen zijn dat het op deze speciale
    dagen getoond wordt. 
    En we zijn ook oprecht blij met alle bloemetjes, dus dank-je-wel aan iedereen !

    Deze week was het op radio 2 bij de madammen over rouwen en Manu Keirse
    sprak.  Hij vertelde dat verdriet voor een kind nooit over gaat, dat dit boven komt
    op totaal onvoorspelbare momenten.  Zo namen we gisteren een fotoreportage met
    de schoonfamilie en ja, daar miste ik jou.  Jij moest ook in het bos rondhuppelen
    en mooi 'cheese' en 'spaghetti' zeggen om te lachen op de foto. 
    Ik had op voorhand niet gedacht dat ik echt veel aan jou ging moeten denken,
    en plots was je daar...  Voor mij sta je dus wel op die foto's, maar anderen
    gaan je misschien niet zien.

    Manu vertelde ook dat we ons schuldig mogen voelen over hetgeen gebeurd is, maar
    dat we niet schuldig zijn.  Voelen wij ons schuldig?  Schuldig is misschien niet het juiste
    woord, maar vaak vraag ik me toch af of we iets anders hadden moeten doen, of
    we iets beter konden doen,...
    Vragen waarop er geen antwoord meer komt, nooit...

    Met je broertje Wout gaat het goed, maar dat weet je wel hé. 
    Hij begint nu goed rond te kruipen en niets is nog veilig.
    Vanmorgen was hij een stukje van de krant aan het opeten, super !!
    Gisteren zat hij ook enorm te spartelen in zijn bad.  Fantastisch om
    te zien hoe leuk hij het vond.
    Papa en ik vinden dat hij iets sneller evolueert dan jij, maar dat zal
    waarschijnlijk toch wel met de tumor te maken hebben.  Hadden
    we maar iets vroeger kunnen opmerken dat er iets fout was...

    Maar je verdwijnt nooit uit ons leven en dat is een grote troost.
    Bij alles wat ik doe, dan denk ik aan jou.  Gaan we op boodschappen,
    dan denk ik aan hoe jij kon tieren in het winkelkarretje.  Steken we Wout
    in bad, dan denken we terug aan de badmomenten met jou, vooral die na
    jouw operaties.  Eet Wout een boterhammetje, dan denken we dat jij niets
    meer mocht eten en dat dan boven alle verwachtingen toch weer deed.
    Gaat papa naar de kippen,, dan denken we dat jij het fantastisch vond
    om de kippen te aaien (jaja !)...
    Je ziet, dikke vriend, ook al ben je hier niet meer lijfelijk aanwezig,
    toch ben je altijd in ons midden.

    Tot later, mijn dikke dikke dikke vriend.
    Ik zie je graag, voor altijd...
    Je mama

    (de bijgevoegde foto is van een maand voordat we wisten dat je ziek was -
    CenterParcs in Meerdal Nederland)

    01-11-2010 om 18:46 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    05-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een tussentijdse babbel
    Hei Thibo,

    het is al een tijdje geleden dat je mama nog een briefje naar je schreef,
    maar we zijn je nog niet vergeten hoor...

    Vandaag is je broertje 7 maanden geworden...
    7 maanden geleden was het zo'n emotionele dag voor ons: nieuw leven in huis...
    Wat was de thuiskomst moeilijk, je plekje stond daar met Wout zijn wiegje ernaast.
    Zo oneerlijk, jij moest normaal kunnen rondhuppelen van blijdschap met je kleine broer.
    We kunnen alleen maar hopen dat je een sprongetje in de lucht maakte hierboven...

    Een weekje geleden was het mama haar verjaardag en papa had in het weekend ervoor
    een leuke verrassing geregeld in Brugge.  Een momentje voor ons 2 alleen en dat was wel leuk.
    Op mama's verjaardag zelf was papa het een beetje vergeten (foei!).
    Had jij nog in ons huisje rondgelopen dan was dat zeker niet gebeurd.  Dan zou jij al van
    's morgens vroeg een liedje komen zingen, mama overladen met kusjes en je zelfgemaakte
    geschenkje afgeven...

    Ja Bo'tje, nog steeds denken we elke dag, bijna elke minuut aan jou, en op speciale dagen nog
    eens extra. 
    Hoe zou je er nu uitzien, hoe zou je klinken, hoe zou je het doen in school,...?  Vragen waar
    we nooit een antwoord op zullen krijgen.  Ondertussen ben je al 5 jaar, maar in onze herinneringen
    blijf jij 3. 

    Wout heeft sinds kort 2 tandjes.  Als ik naar de foto's kijk van toen jij zo oud was had jij er nog geen.
    Als Wout 4 jaar is zijn er geen foto's meer om te vergelijken...

    Laatst kreeg mama een berichtje van iemand die langs het UZ Gent passeerde en me liet weten dat
    ze aan daardoor nog eens aan je dacht.  Het zijn kleine dingen, maar die dingen zijn belangrijk voor ons.
    Vaak denken mensen dat ze ons verdriet doen door zoiets te zeggen, maar het tegendeel is waar.
    Ook al is Wout nu het zonnetje is huis, jij bent dat 3 jaar lang geweest en nu schitter je nog altijd in ons midden !

    Sommige mensen vinden dat Wout niet echt op jou lijkt, maar hieronder 2 foto's, 1 van jou (in de eetstoel)
    toen je ongeveer dezelfde leeftijd had van Wout nu.  De 2de foto is van Wout,
    terwijl hij een blik werpt op zijn grote kabouterbroer hierboven.
    Voor mij is het duidelijk: jullie lijken toch op elkaar en zijn superbroers !

    Dag Bo'tje, tot een volgende babbel
    We missen je
    xxxx




    05-10-2010 om 10:31 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    27-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bezoekje UZ
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Héla Thibo,

    heb je het gezien dat we woensdag nog eens een bezoekje brachten aan het UZ in Gent, de plaats waar je 2 jaar zoveel
    vertoefde en waar we leuke en ook veel minder leuke momenten beleefden?

    Het was hoog tijd dat we je broertje Wout eens toonden aan een aantal mensen van Koester en verpleegsters.
    We waren wat aan de late kant omdat Wout zo'n lange slaper is, en daardoor was er minder volk op de afdeling,
    wat wel jammer was.

    Er hangt nog altijd dezelfde geur, die naar je toekomt van zodra de deur opengaat. 
    Echt waar, de afdeling heeft zo'n typische geur, die vergeet je nooit meer...

    Het gebouw waar nu de kinderafdeling is wordt volledig afgebroken
    en tegen juni 2011 verhuizen ze naar een nieuw gebouw. 
    Dat was echt hoogdringend, want op de staat van het gebouw is echt
    niet meer te verantwoorden.  Eigenlijk is het wel raar, de plaats waar
    je veel van je jonge leventje doorbracht, wordt gewoon afgebroken.
    Weg...  We gaan het nooit meer kunnen bezoeken. 
    Ik had er nog niet bij stilgestaan tot we met de mensen daar over de verhuisplannen
    spraken.  Misschien moeten we bij een volgend bezoekje eens een paar foto's nemen...

    Ondertussen is je papa ook weer aan het werk.  Hij heeft tijdens het verlof zeer goed
    voor je broertje gezorgd.  Dat deed hij ook altijd met jou hé, tijdens de vakanties.
    Je papa ging vorige week met zijn petekindje (die ca 9 maanden ouder is dan jij)
    naar Plopsaland en het was een superleuke dag, maar hij heeft jou enorm gemist.
    Plopsaland was JOUW land, je vond het telkens super als we daar naartoe gingen.
    En in alle eerlijkheid: je mama en papa vonden het ook schitterend om je telkens te zien
    glunderen.  Het was voor papa dus geen gemakkelijke dag: alles wat hij met zijn petekind
    deed zou hij normaal nu ook met jou kunnen doen en dat zou super zijn...

    Je ziet, Bo'tje, we vergeten je niet...
    Binnenkort is het 1 september, dan zou jij al naar het derde kleuterklasje gaan
    en volgend jaar de grote stap naar het eerste leerjaar... 
    Jammergenoeg kunnen we dit in realiteit niet meemaken, maar volgend jaar
    koopt mama een mini-boekentasje voor bij je plekje, beloofd !!!

    Een dikke knuffel, grote keppe...
    Je mama

    27-08-2010 om 14:30 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    13-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2 jaar geleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dag lieve lieve Thibo,

    vandaag is het weer een speciale dag... 2 jaar geleden rond 20u 's avonds vertrok jij
    naar een wereld zonder pijn.  Op dat moment voelde het eigenaardig genoeg
    zelfs goed aan: eindelijk was je verlost van alle ellende, van alle prikjes, van alle
    medicijnen en vooral van alle pijn.

    Nu moeten we al 2 jaar leven zonder jouw fantastische lach, zonder jouw grappige woordjes,
    zonder jouw dikke knuffels...
    De mensen zeggen: "het leven gaat verder" en inderdaad, dat klopt, maar het gaat toch
    op een heel andere manier verder dan bij de meesten onder ons.

    Toen het vorig jaar jouw 1ste kabouterverjaardag was konden we aan jouw oma's en
    opa's het nieuws brengen dat jij grote broer werd.
    Ondertussen is Woutje al 5 maanden oud...
    Raar, de tijd gaat vooruit, maar jij blijft altijd 3 jaar.
    Voor jou komt er geen eerste schooldag, geen eerste leerjaar, geen eerste communie, geen eerste
    toetsjes, geen vormsel, geen eerste vriendinnetje....

    Woutje is nog te klein om te beseffen dat het vandaag jouw dag is.
    Hij eet, slaapt en speelt als elke andere dag en dat is maar goed ook.

    We waren vandaag aangenaam verrast door de vele kaartjes en sms-jes:
    de mensen zijn je echt nog niet vergeten.  Vaak lijkt het zo omdat er nu meer over Wout
    gesproken wordt, maar we zijn iedereen enorm dankbaar dat ze vandaag extra aan jou denken.

    Hebben ze voor jou een taart gebakken hierboven?
    Al 2 jaar vragen we ons elke dag af of het daar nu echt zo goed is? 
    Kan je leuk spelen met al je vriendjes?  Kijken jullie met zijn allen naar
    jullie mama's en papa's? 

    Soms wou ik dat ik je nog 1 keer kon vastnemen, je nog 1 keer kon knuffelen,
    je nog 1 keer kon horen lachen, je nog 1 keer "mama" of "papa" kon horen zeggen,
    je nog 1 keer kon induffelen voor het slapengaan, je nog 1 keer uit je bedje kon halen 's morgens...
    Je kon ook zo grappig je vingertje in de lucht steken als je iets nog 1 keer wilde (zie foto).
    Dat was dan vooral als je nog een keer naar een Plop-filmpje wilde kijken, en wie waren wij
    om zo'n grappig gebaar te weigeren?

    Ook al is Woutje nu bij ons en zorgt hij ervoor dat we al die dingen met hem kunnen doen,
    toch vergeten we je nooit.  Elke minuut van de dag denken we aan je, aan hoe goed je
    voor hem zou zorgen, hoe flink je met hem zou spelen, hoe je zou helpen met zijn badje.
    Je kan dat allemaal niet écht doen, maar toch weten we dat je samen met ons voor hem zorgt,
    op je eigen speciale manier.

    Bo'tje, ik kan hier nog uren blijven schrijven naar jou, maar uiteindelijk komt het altijd
    op hetzelfde neer: we zien je graag, we blijven je missen en vergeten je nooit !!!

    Dikke, dikke, dikke knuffel
    Je mama (voor altijd)






    13-08-2010 om 18:38 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    29-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.doop van Wout
    Dag Bo'tje,

    zaterdag 19 juni 2010 was het het doopfeest van je broertje Wout.
    We trokken hem zijn mooiste kleertjes aan en het doopkleedje waar jij nog in gedoopt werd.
    Daarna ging het richting kapel, waar ook jij gedoopt werd.

    De hele familie was samen en jij was aanwezig in iedereen zijn gedachten.
    We hadden zelf een boekje samengesteld omdat we wilden dat jij nu en dan vernoemd werd.
    Als grote broer moet dat gewoon hé !
    Tante Daisy mocht de ontleding van je broertje zijn naam voorlezen en de T staat uiteraard voor Thibo:
    ook al kan je niet met je kleine broertje spelen, je blijft een belangrijk deel van zijn leven en je mama
    en papa zullen hem altijd in zich meedragen.

    Diaken Ivo (die ook jouw begrafenis voorgedragen heeft) vond ook dat jij betrokken moest
    worden en sprak daarom een paar keer over jou.  Hij had woorden van lof voor je mama en
    papa en de manier waarop we met je verlies omgaan.  Maar verdienen wij woorden van lof?
    Wij proberen gewoon elke dag opnieuw om te gaan met het verdriet, net als iedereen zou doen.
    Hij is ervan overtuigd dat wij even goed voor Wout zullen zorgen als we dat voor jou deden.
    Maar wij weten dat jij ons ook helpt.  En je doet het trouwens fantastisch ! Je broertje groeit goed,
    slaapt goed in jouw bedje, lacht en brabbelt vrolijk...  Blijf verder zo goed voor hem zorgen zodat hij
    een even prachtig kindje wordt als jij was.

    Tijdens de viering lieten we het volgend liedje horen: Deel van ons wij.  We vonden het een mooie
    verwoording van wat een kindje betekent.  Als je surft naar de volgende website, dan kan je het
    beluisteren : http://www.youtube.com/watch?v=IEUqvg0Ztog.

    Alle kindjes mochten een kaarsje brengen bij Wout, zodat er veel licht zou zijn in zijn leven.
    Normaal moest ook jij dat doen, maar papa heeft in jouw plaats een kaarsje bij Wout gehouden.
    Ook hield iedereen zijn hand boven zijn hoofdje als teken van bescherming.  Wij zijn ervan overtuigd
    dat de beste beschermengel toekijkt vanuit de kabouterhemel.

    Oma had geregeld dat we na de viering nog een herdenkingsmomentje hadden voor jou.
    We gingen allemaal naar de grot naast de kapel en staken een kaarsje aan.
    Een moment van stilte, 'n moment om een traantje te laten, 'n moment om te denken aan hoe fantastisch je
    was,...  Jij straalde enorm veel licht uit, gewoon door wie je was.  We hebben geprobeerd om met al die
    kaarsje dat licht te evenaren, zodat je toch dicht bij ons was. 
    Bedankt oma voor dit mooie moment.

    Het was een mooie, maar emotionele dag. 
    Je was er niet écht bij, maar toch was je erbij.  
    We proberen gelukkig te zijn met je broertje Wout en dat zijn we ook wel,
    maar toch blijft er altijd die leegte...  Een leegte die nooit meer opgevuld kan worden,
    door niemand.

    Dag mijn dikke vriend, tot later.
    Dikke knuffel,
    je mama, voor altijd

       
       
       








    29-06-2010 om 11:23 geschreven door mama  


    >> Reageer (4)
    21-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weekend vol herinneringen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dag dikke vriend,

    het is al een tijdje geleden dat ik nog een briefje naar je schreef,
    maar dat betekent niet dat we je vergeten zijn, integendeel.

    Je was er ook bij hé, toen we laatst op weekend waren in Centerparcs.
    We vierden dat opa vanaf nu niet meer moet gaan werken. 
    Je broertje Wout is nog te klein om echt te beseffen dat we niet thuis waren, maar wij moesten
    voortdurend aan jou denken, vooral toen we de kinderboerderij bezochten.
    Jij was zo'n fan van dieren: geitjes, koetjes, ja, zelfs de zwijntjes.
    Er staan op dit blogje al enkele foto's van jij in Centerparcs tussen de dieren,
    dus we zagen dit helemaal opnieuw voor ons...

    Ook papa had het moeilijk, want op zondag was het dan Vaderdag.
    Zijn 2de Vaderdag zonder jou...  Wout was er natuurlijk om
    zijn zinnen wat te verzetten, maar toch...  Ook hij had liever gehad dat je
    een versje kon opzeggen, een zelfgemaakt cadeautje kon afgeven,
    hem rond zijn nek kon vliegen en zeggen hoe graag je hem wel ziet.
    Je papa is een superpapa hé, dat was hij al voor jou en dat is hij nu
    ook voor Woutje.

    Je broertje heeft zijn eigen persoonlijkheidje, maar toch lijkt hij op jou.
    Oma vindt jouw lach helemaal terug op zijn gezichtje.
    En ergens is dat zeer leuk, maar het doet ook pijn, voor iedereen.
    Maar jullie zijn broers, dus het is ook normaal dat er bepaalde trekken terug te vinden zijn.

    We hebben je al altijd gemist als onze zoon, als ons keppetje, onze dikke vriend,
    maar nu missen we je ook erg als grote broer.  't Is een rol die je nooit echt kan
    vervullen, maar toch ben je én blijf je grote broer.

    Dit weekend werd je broertje gedoopt.  Opnieuw een zeer emotionele dag.
    Als we alle foto's verzameld hebben, schrijf ik van deze mooie dag ook een verslagje
    en plaats ik er wat foto's bij.

    Tot later !
    Slaapwel, grote broer

    21-06-2010 om 11:43 geschreven door mama  


    >> Reageer (0)
    09-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een feest voor alle mama's
    Hei Bo'tje,

    ik ben hier al terug.
    Ook vandaag is een speciale dag... moederdag.
    5 jaar geleden werd jij geboren.  Een mama kan zich geen mooier geschenk inbeelden voor moederdag.

    Nu doet het wel pijn dat jij er deze morgen niet was om samen met Woutje
    in bed te komen springen om me wakker te maken.
    Maar toch was je erbij...  je bent er trouwens altijd bij...

    Dit briefje naar jou speciaal om je te bedanken dat je op moederdag
    ter wereld kwam.  Het maakt deze dag extra bijzonder.

    Dus: bedankt mijn grote keppe!

    Dikke kus
    Mama

    09-05-2010 om 10:36 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    08-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.happy birthday !!
    Hello birthday-boy,

    de dag zit er bijna op, jouw 5de verjaardag is bijna voorbij...
    Ongelooflijk dat jij er lijfelijk niet bij was om te vieren...

    Heb je de ballonnetjes gekregen die wij naar de kabouterhemel gestuurd hebben?
    Zowel mama, papa als Woutje hebben een wit ballonnetje in de lucht laten vliegen.
    Ons huisje is ook terug wat opgefleurd met alle mooie bloemetjes, geschenkjes en
    kaartjes die we gekregen hebben.
    De mensen zijn je echt nog niet vergeten, dikke vriend !
    En ook mama en papa hebben er deugd van, van de fijne attenties.
    Ook al ben je er niet echt bij, we vinden het wel belangrijk om die dag niet zomaar
    te laten voorbij gaan.  8 mei is én blijft altijd jouw verjaardag, of je nu 5 wordt
    of 55, nooit mag die dag vergeten worden.

    Woutje is nu nog te klein om te beseffen wie je bent en wat er allemaal gebeurd is,
    maar volgend jaar zal hij je zeker al een kusje kunnen gooien.  Vang je die
    dan zeker op, daar in de kabouterhemel?  Tegen die tijd zullen we al veel geoefend
    hebben, dus, ook die oefen-kusjes zijn voor jou bedoeld.

    We hopen dat je daarboven een heus kabouterfeest hebt gekregen, samen met al je vriendjes
    daar.  Laat je 'ns weten of je het leuk vond?
    Mama vond hier op de computer nog 'n foto terug van jou met een speelgoed-gsm.
    Kon ik je maar eventjes kort bellen om te vragen hoe het met je gaat, nog eventjes je
    stemmetje horen.  Of kon ik maar de bus nemen naar de kabouterhemel...

    Maar zoals oma op het kaartje schreef: ooit zien we elkaar terug !

    Dus, mijn allerdikste vriend, maak er nog 'n leuk feestje van vanavond en... tot ooit!

    Dikke knuffel
    Je mama


       
         
         


    08-05-2010 om 20:47 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    04-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bijna 5 jaar...
    Dag Bo'tje,

    het lijkt al zolang geleden dat ik nog een berichtje naliet op het blog,
    maar dat betekent niet dat we je vergeten zijn hoor, integendeel.

    8 mei nadert... je verjaardag...
    Normaal zou je nu 5 kaarsjes mogen uitblazen op je verjaardagstaart
    en wat zou je het leuk vinden om al de cadeautjes te mogen opendoen...
    Mama en papa gaan zoeken naar iets leuks om je plekje te versieren en
    we hopen dat je dat even leuk zal vinden.

    Dit weekend worden alle mama's ook in de bloemetjes gezet.
    Omdat jij geboren bent op moederdag, is dit voor mama een extra
    speciale dag.  5 jaar geleden was jij mijn mooiste geschenk !
    Niemand had dit gedacht (je was 3 weken te vroeg), maar mama had het voorspeld.
    3 jaar maakte jij van mijn moederdag een leuke dag.  Als ik nu mijn ogen dichtdoe
    en ik zie je voor me of ik kijk naar je vele foto's, dan is het elke dag moederdag !
    Bedankt voor deze leuke herinneringen.

    Zonet namen we wat foto's van Wout en we vertelden tegen elkaar
    dat jij zo graag op de foto stond en zelfs graag foto's nam. 
    Alles wat met camera, tv, dvd te maken had, dat vond jij fantastisch !

    Veel mensen vragen om nog 'ns wat foto's van Wout hier op je blogje te plaatsen.
    Hij ziet er schattig uit, vind je niet?

    Geniet van de voorbereidingen voor je verjaardagsfeest daarboven en
    we spreken elkaar zaterdag!

    Dikke knuffel
    Je mama

       
         
         










    04-05-2010 om 20:34 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    27-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wout's wiegje naast Thibo
    Dag Bo'tje,

    ben je het al wat gewoon met je kleine broer naast jou?
    Het is druk hé, de laatste tijd.  Zoveel mensen die op bezoek
    komen om Wout te bewonderen.  En ondertussen komen ze jouw plekje
    ook eens bekijken. 
    Sommige mensen brengen niet enkel een geschenkje voor Wout mee,
    maar denken echt ook aan jou en geven iets om bij jouw plekje te zetten.
    Mama en papa waarderen dat echt, want tenslotte ben jij grote broer
    en dat verdient ook wel wat aandacht !!

    We vinden het fantastisch om terug te kunnen zorgen voor een kindje
    maar blijven ook altijd zorgen voor jou. 
    Straks zal mama aan jouw plekje wat paasversiering aanbrengen,
    hopelijk vind je het mooi. 

    Het is ook ongelooflijk hoe Wout lijkt op jou, zeker als hij een pakje
    draagt dat jij ook hebt mogen dragen... 

    We zien Woutje enorm graag, maar blijven immens veel liefde voelen
    voor jou en we hopen dat je dat tot in de kabouterhemel mag voelen.

    Mijn dikke dikke vriend,
    je zou het fantastisch vinden om kusjes te mogen geven aan je broer,
    voor hem te mogen zorgen.  We weten gewoon dat je hem zo graag
    zou zien.  We vertellen Wout elke dag over jou en tonen hem je plekje
    en zijn ervan overtuigd dat hij later vol lof zal vertellen over zijn grote broer
    die nu samen met de kabouters leeft !!

    Dikke kus
    Je mama


         
         
         
         



    27-03-2010 om 13:40 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)
    11-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.grote broer van Wout
    Dag Bo'tje, dag grote broer,

    gisteren moet je vast en zeker gedacht hebben: 'wat een drukte is dat hier thuis',
    want inderdaad, mama en papa kwamen thuis met je kleine broertje Wout.
    Vrijdag 5 maart had je mama plots hevige buikpijn en een paar uurtjes later
    was Wout geboren.
    Je mama en papa zijn zo blij met zijn komst, maar het roept vele herinneringen
    op aan jou. Komt daarbij dat Wout als 2 druppels water op jou lijkt toen je geboren was...

    Wout zijn wiegje staat thuis naast jouw plekje.  We vertellen hem dan ook dat hij naast
    zijn grote broer mag slapen en dat grote broer toekijkt vanuit de kabouterhemel en
    samen met ons voor hem zal zorgen. 

    Wij zullen Wout alle liefde geven die we in ons hebben, maar in ons hart is er zoveel plaats
    dat het altijd zal gevuld zijn met evenveel liefde voor jou.

    Ik weet dat ik het al vaak geschreven heb, maar we vergeten je echt nooit. 
    Je wordt altijd bij alles betrokken en dat zal nooit veranderen.
    Ons gezinnetje bestaat sedert vrijdag uit 4 mensen waarvan jij nog altijd deel uitmaakt.

    We zien je graag en je broertje Wout zal alles over jou te horen krijgen zodat hij
    je ook graag zal zien.

    Slaapwel dikke vriend
    Kusjes
    Je mama

    Hieronder het geboortekaartje en ook al een eerste foto van Wout, de volgende keer volgen er meer.




    11-03-2010 om 19:40 geschreven door mama  


    >> Reageer (8)
    13-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2010 dikke knuffels

    Dag Bo'tje,

    weeral een jaar voorbij, een jaar zonder jou in ons midden...
    Heb je het daarboven wat gezellig gemaakt samen met jouw sterrenvriendjes?
    Zaten jullie allemaal samen te kijken naar je mama en papa die probeerden
    om deze feestdagen zo goed mogelijk door te komen?

    Er hangen 2 extra sterretjes in onze kerstboom, 1 voor elk
    jaar dat we de feestdagen moeten doorbrengen zonder jou (met dank aan de familie B-C).
    Ook kregen we een eigen "thibo-kerstbal" cadeau, zodat je echt hangt te schitteren (dank je, I).
    Ik ben er zeker van dat je het zeer "mooi" zou vinden.
    Dat kon je goed zeggen hé, "mooi", alles vond je mooi.
    Wat waren wij blij dat je dit prachtige woordje zo goed kon zeggen.

    Ondertussen beginnen wij af te tellen naar de geboorte van ons 2de kindje.
    We zijn ervan overtuigd dat jij de zwangerschap al goed gevolgd hebt
    en dat je na de geboorte ook mee zal helpen zorgen voor deze kleine spruit.
    Vanaf dag 1 zullen we vertellen over grote broer Thibo, zodat je nooit
    vergeten wordt.

    Ik heb je nog zoveel te vertellen, maar vind de goede woorden niet.
    Eigenlijk is het heel simpel:  we missen je, zien je graag en je gaat nooit
    weg uit ons hart.

    2010 dikke knuffels
    van je mama, papa en de kleine spruit









    13-01-2010 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (1)
    10-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.liedje van K3
    K3 maakt meestal vrolijke liedjes, maar nu hebben
    ze ook een rustiger liedje gemaakt waarvan ik de tekst prachtig vind...

    10-12-2009 om 11:12 geschreven door mama  


    >> Reageer (0)
    06-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de sint
    Dag Bo'tje,

    vandaag komt de sint langs bij alle kindjes...
    Weet je nog toen je 2 jaar geleden je drumstel kreeg?  Fantastisch vond je dat !
    Als een volleerde drummer begon je spelen.  Je papa en mama genoten van dit moment.

    Komt de Sint ook langs bij jou in de kabouterhemel, of is hij het ganse jaar in je buurt?
    Want dat is wat je verdient: het ganse jaar door verwend worden !

    Mama heeft al een klein cadeautje gekocht voor op je plekje: kabouter Klus in marsepein.
    Normaal om op te eten, maar voor ons om je plekje terug wat op te vrolijken.
    Jammergenoeg kunnen we geen speelgoed meer voor jou kopen,
    maar we sturen je vele kusjes, knuffels en ongelooflijk veel liefde
    en dat is meer waard dan een hele berg speelgoed.

    We blijven je missen en deze leuke 'kinderdagen' maken dit gevoel alleen maar sterker.

    Slaapwel dikke vriend
    Mama en papa

    06-12-2009 om 00:00 geschreven door mama  


    >> Reageer (0)
    28-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mama's verjaardag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ah dikke vriend ...

    Vandaag verjaart je mama en 't is een speciale: 30 jaar!

    Dus laat dat sterretje vannacht maar eens goed schitteren
    over je mama en broer of zus.

    Groeten
    papa

     


    28-09-2009 om 10:45 geschreven door mama  


    >> Reageer (3)
    26-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.grote broer
    Dag keppeke,

    we weten het al een tijdje, maar nu is het hoog tijd
    om het aan de grote mensenwereld te vertellen dat je
    grote broer wordt !
    Begin maart 2010 zal ons gezinnetje bestaan uit 4, ipv uit 3.

    We vinden het verschrikkelijk dat je het niet echt kan meemaken,
    maar we zijn ervan overtuigd dat je daar tussen alle kabouters
    ook blij bent voor ons.

    Je zal trouwens goed voor je broer of zusje moeten zorgen,
    want het wiegje zal naast jouw plekje in ons huisje staan.
    Op die manier heeft onze nieuwe spruit zeker en vast al
    een reuze beschermengel!

    Wij gaan tegen het 2de kindje alles over jou vertellen
    zodat het weet wat een fantastische broer het heeft.
    Je blijft voor altijd bij ons en we vergeten je NOOIT!

    Dikke kabouterknuffel
    Je mama

    26-09-2009 om 11:49 geschreven door mama  


    >> Reageer (2)

    Archief per week
  • 27/11-03/12 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 08/08-14/08 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 10/08-16/08 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 30/12-05/01 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 04/11-10/11 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 12/11-18/11 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 14/11-20/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009

    Foto

    Thibo's speelkameraadjes in de kabouterhemel:
    Rytse, Laura, Emily-Grace, Soetkin, Rune, Lotte, Seppe, Sebbe, Jason, Kyara, Jolien, Willem

    Speciale dank-je-wel aan:
    - oma en opa voor de zorg voor Thibo en voor mama en papa
    - familie, vrienden en collega's voor de blijvende steun
    - dokters, verplegers en Koester van 3k6 van het UZ Gent voor de medische hulp
    - psychologe Nathalie voor de ondersteuning
    - spelbegeleidster Charlotte voor het entertainment
    - kinderarts Dr Demeerster voor de goede zorgen voor Thibo en voor de
      blijvende steun aan mama en papa
    - juf Ulrike voor de leuke knutselwerkjes
    - kinesisten Anja en Kimberly voor de leuke klimoefeningen 


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!