Inhoud blog
  • Foto's
  • Ritverslag Nico
  • Back home
  • Status
  • Zware loodjes
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    TBNZ 2012
    MTB transBelgië
    11-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto's
    Veel foto's hebben we niet gemaakt wegens te weinig 'memory space' maar je kan ze bekijken hier:

    Bijlagen:
    http://s1213.photobucket.com/albums/cc468/jinba_ittai/MTBike/TBNZ%202012/   

    11-06-2012 om 22:32 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (21)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ritverslag Nico

     

     

     

    TBNZ 2012 : My story

     

    Why, tell me why…

     

    Een paar jaar geleden ben ik eerder  toevallig op de website www.solosride.be aanbeland.

    Een verzameling van uitdagende bike-tochten met een GPS-track als basis, waaronder de transbelgië van noord naar zuid, een nonstop tocht van 375km. Dat sprak me wel aan om ooit eens te doen, maar hoe en wanneer zou ik ooit eens een conditie hebben om zoiets aan te kunnen, met kans op slagen ?

    De voorbije winter dan de trainingsduur wat opgedreven (tot soms een uur of 8, meestal alleen, dikwijls in het donker, iPod als metgezel) en gelukkig gespaard gebleven van griepkes en andere kwalen.

     

    Dan een trainingsdoel bepaald, nog getwijfeld tussen de transvésubienne (waar ik in 2010 halfweg opgegeven heb) of die TBNZ waarvan ik het verloop de voorbije jaren al gevolgd had op diverse fora.

    De inschrijvingen van de TBNZ liepen vlot voor editie 2012, dus nog net een plaats bij de 20 ‘gelukkigen’ kunnen bemachtigen.

     

    Nu kon de echte voorbereiding beginnen:

    Trainingen en parcoursverkenningen  van 8 tot meer dan 12 uren, niet evident in het wisselvallige weer van de lente van 2012.

    Maar ook het zoeken van een begeleider, die een weekend wil opofferen om op de afgesproken plaatsen te wachten om alle soorten zorgen toe te dienen. Op die manier had ik misschien wel een kans om dit avontuur tot een goed einde te brengen.

     

    De laatste maand de voeding wat aangepast, en geinformeerd naar de voeding voor tijdens de rit.

    De dagen voordien was het uitkijken naar de weerberichten, de gevreesde buien bleven gelukkig uit maar een ZW-wind van 5a6 Beaufort was echt geen geschenk !

    Ondertussen kon ik op Els rekenen voor de bereiding van diverse pasta’s, salades en het in huis halen van grote hoeveelheden fruit, drinken, energy bars en last but not least cuberdons !!!

    De camionette werd geladen, alles netjes gesorteerd om ook in het donker het nodige te vinden zonder teveel zoekwerk (dat is ook energie die je kwijt bent) en met de Koen(e) werd het ‘roadbook’ overlopen.

    Naast de voorziene stopplaatsen werden er nog  enkele bijgemaakt: aan de Achtzalighedenboom hadden de supporters plaats gevat, centrum van Rillaar en op het ‘einde’ nog in Florenville.

    Aan de voorbereiding zou het dus niet liggen als ik zou falen…

     

    Meersel-dreef, bedevaartsoord ?

     

    Vrijdagavond vanaf 20.30u arriveerden de bedevaarders voor hun tocht door den Belgiek.

    Een laatste fine-tuning aan de bikes, een korte briefing  en tegen 21.30 naar het vertrekpunt, de beruchte grenspaal. Nog enkele foto’s van de heroïsche strijders en strijdsters en het bonte gezelschap vertrok langs de boorden van de Mark-rivier.

     

    Blowin‘ in the wind…

     

    De strakke tegenwind die uit de slechts mogelijke richting kwam, zorgde er voor dat er een paar groepjes gevormd werden  en dan was het keuzes maken. Alleen op eigen tempo verder of aanpikken om wat meer uit de wind te blijven…

     

    Het Kanaal…

     

    Het kruisen van een waterweg gebeurt hier in Kempen over een brug, zelfs een speciale voor voetgangers en fietsers. In het zuidelijke landsdeel is dat niet evident zoals later zou blijken.

    Eerste stopplaats dus bereikt en een paar sandwiches later terug op pad door de nacht. Op dit deel wat meer bospassages, dus beschutting tegen de wind en de zandpaden lagen zoals verwacht vrij droog.

     

    Ambiance…

     

    De clubleden van Liever Bergaf waren in het holst van de nacht naar de Achtzalighedenboom afgezakt om de deelnemers aan te moedigen, frikadellen werden aangeboden, de Jupiler bleef door de deelnemers onaangeroerd. Ja mannen, er zijn toeristen en sportmannen hé…

     

    Bergaf…

     

    Van de Toeristentoren in Herentals via de trappenafdaling naar de tweede stopplaats, maar ook met het buikgevoel. Voor een eerste keer werden de struiken opgezocht om ‘verluchting’ te zoeken. Dit was niet voorzien !

     

    Netevallei…

     

    Langs de Kleine Nete in Herentals, via Olen en een stop aan de abdij van Tongerlo naar de Grote Nete in Westerlo met als tegenstanders de wind en de buikkrampen. En toen kwamen de eerste hoogtemeters in zicht. De zalige tracks van Blauberg, Wolfsdonk waren een voorsmaakje voor de eerste echte kuitenbijter, de Langdorpse Bosberg; En gewoon erop en erover was niet goed genoeg voor de parcoursbouwers van Solosride ! Steil naar beneden en ook in Langdorp een brugske om de Demer over te steken. Op de Konijnenberg bereikten de krampen opnieuw een hoogtepunt en tussen de coulissen op zoek naar een zeldzame plant die wat extra mest wel kon appreciëren. Amai, met die bretellenbroek, dat was maar just op tijd los zenne. Bergaf naar Rillaar en aan de einder begon het al wat licht te worden. Niet te veel eten om de maag wat tot rust te laten komen leek me aangewezen. Nog een goei portie zalf in de broek, waarvoor de apotheker nog in allerijl had gezorgd en terug op pad.

     

    Hagelandse heuvels…

     

    Ook na Rillaar nog redelijk wat klimwerk maar uit de verkenning wist ik wat te verwachten.

    Volgende bevoorrading in de buurt van Tielt-Winge, hier werden vooral de zijvakjes van de rugzak bijgevuld. Zeer belangrijke inhoud zoals energierepen, honingwafeltjes, zuur colafleskes en cuberdons moesten steeds binnen handbereik zijn. Het slagen van de tocht zou hiervan kunnen afhangen…

     

    Transvlaanderen…

     

    In het glooiende landschap rond Tienen werden de bossen zeldzamer en op de plateau’s tussen de velden was het alweer een gevecht tegen de wind. Elke stuk vals plat leek een alpencol en afdalingen ? Niet tegen gekomen precies.

    Goed nieuws was dat de maagkrampen verdwenen maar in de plaats kwam een knagende pijn in de rechterknie en een pijnlijke linker achillepees. Het beuken tegen de wind begint zijn tol te eisen.  De taalgrens werd over gestoken, dus moest België gesplitst zijn dan stopte het hier, maar een kasseiwegje bracht ons in Zétrud-Lumay, nooit gedacht dat ik hier ooit eens zou komen ontbijten…

     

    Honger…

     

    Een goed teken, hongergevoel, en op het juiste moment was chef Koen er met zijn buske campinggaz. Op de menukaart voor de pasta met kip en fruit gekozen, terwijl bij onze buren een soepgeur opsteeg uit de berlingo. ‘Koene, hebben wij soep bij ?’ ‘Damn, ni aan gedacht Nico’ ‘Koene, stop straks ne keer aan een supermarktje voor een blik soep, kan nog van pas komen’

    Man man, zo ne begeleider, dat is onbetaalbaar…

    Beschutting gezocht in de camionette tegen de wind, terwijl al die geuren naar het huis aan de overkant dreven. Moet zalig zijn om half 8 zo wakker worden…

     

     Rookpluim…

     

    Het herkenningspunt in dat deel van Waals-Brabant is de rookpluim van de kerncentrale van Tihange, daar ligt de Maas en dat is het volgende doel, meer bepaald Andenne. De wind bleef er voor zorgen dat relaxen gelijk was aan stilstaan, knie en hiel werden niet gespaard, het tempo lag dus heel laag. De heldere hemel maakte plaats voor mooie wolkenformaties die mekaar snel opvolgden.

    Nog een korte stop in Burdinne, en eindelijk een afdaling, door kniehoog gras in de richting van de Maas. Hadden ze daar toch nog wel eerst een steile losse stenenklim gevonden zekers. En de meters die afgedaald werden moesten nog een keer overwonnen worden. Hier kwamen plots de 2 dames tot op 100m van mij. Gezelschap, dat was lang geleden. Ook in de toch wel technische afdaling hoorde ik hen enkele etages hoger nog praten, die hadden precies nog overschot ! Langs de Maas tot aan de sluizen en hier de oversteek, nog steeds over een brug ! Een volgende rustplaats,  195km ver ondertussen.

     

    Dieptepunt…

     

    Geografisch, maar ook psychologisch. Knie rechts en achillespees links zorgden er voor dat ik geen kracht kon zetten op de pedalen, en probeer dan maar eens bergop te rijden. Die eerste klim was al direct een zware, wist ik uit de verkenning, maar alles dat daarna nog moest komen, kende ik alleen ‘van ziens’  in Mapsource…

    Het was ondertussen 12 uur, nog 180 km aan 10 km/u in mijn geval, zou betekenen dat ik nog 18 uren nodig had. Zondagmorgen 06.00 uur ?? Nog een nachtje door rijden ??? Onmogelijk, maar hier al stoppen ? Nee, daar is het te vroeg voor. Dan zouden we in met de camionette in Torgny toekomen voor de eerste fietsers. Doorgaan dus.

    Processie…

    Verder rijden dus, in stapkes, van de ene ravito naar de andere, en dan zien we wel verder.

    Gesves, 13.30u en 210 km. Olivier Sels gooit de handdoek, was er vorig jaar nochtans in geslaagd om tot in Florenville te geraken. Mijne ‘moral’ zat ook diep. Koene bleef zijn taak uitstekend doen, zelfs voor Olivier was ‘m aan het kokkerellen.’ Ne pasta met bruine suiker Nico ‘  ‘Koene, al die gezonde shit uit die boekskes, g edaan jom, het kan me nie schille, gef mor ne spaghetti bolognaise en ne cola’

    Een geluk dat de Koene al ewa Kempens dialect begint te verstaan… Goe gegeten zenne.

    De begeleiders van de achterliggers  kwamen hier ook toe, en toen hoorde ik dat iedereen het moeilijk had. Allee, doorzetten dan maar.

     

    Willem…

     

    Net voor Ciney werd ik voorbij gestoken door  Willem, pech gehad in de beginfase blijkbaar, en nu bezig aan een opmars. Reed zeker 5 per uur sneller dan ik ! Aan de stop in Ciney vernomen dat één van de dames opgegeven had, de andere deed verder in het gezelschap van het koppel op de tandem.

    Ook goed nieuws, de wind was in kracht aan het afnemen.

    Volgende tussenstuk was 30km, goed voor 2u10’ mountainbikeplezier. Vertrokken voor Willem, die me op de tweede klim terug voorbijstak maar tegen het einde van deze etappe waren we toch weer ongeveer samen.

     

    Boskakker…

     

    Ave-et-Auve, camionette op slot, gene Koene te zien. Eerste gedacht, die ziet da ni meer zitten met mij ! Tweede gedacht, ‘m zit hier ergens in’t bos, en wetende dat een kakske bij de Koene 10 minuten duurt (behalve op de flanken van de Aconcuaga of zoiets, daar is evenveel wind als vandaag, maar dan 60 graden kouder, mmm Elias, da is daar iets voor u denk ik…)

    Enfin, we wijken af, volgende stuk was maar 4 km met ne ferme klim, dus ineens maar doorgereden. Stock van de cuberdons was nog OK. Olivier stond op die parking zijn maten op te wachten en hem gevraagd om de boodschap aan Koene door te geven.

     

    Ardense wouden

     

    Resteigne, stopplaats 10b, 18.25u: Het roadbook meld vanaf nu een lange bospassage (20km) zonder bewoning, over bospaden die mogelijk verdwenen zijn door kapwerkzaamheden en massa’s bomen die over het parcours liggen. Voor de zekerheid de lampen al gemonteerd, achterlamp aan Olivier gevraagd, want het mijne ben ik vorige nacht kwijtgespeeld (voor de geinteresseerden, waarschijnlijk tussen Bosberg en Koniijnenberg).  Willem stel voor om samen te rijden maar op de eerste (lange) klim moet ik hem al laten rijden. Dat ziet er niet goed uit. 2u15’ zou ik doen over 20.2km !

     

    Hallucinaties

     

    In de loofbossen valt de duisternis wat sneller in, een tweede nacht zonder slaap kondigt zich aan en ik begin rare dingen te zien:  Eerst ne blote vent met bierbuik, het bleek een dikke boom met een plak schors af; een nijlpaard ?! Nee, een zavelberg;  een zwarte kat ? Nee, schaduw van een struik;  een gorilla naast de kant ? Nee, een boomstronk.

    Pfff, waar ben ik mee bezig, maar met al die afleiding vergeet ik wel wat de nog steeds pijnlijke knie en hiel.

     

    Dessert

     

    Maissin, iets minder dan 100km te gaan, fruitsla a la Koene, die ook wist te vertellen dat zowel de tweede dame al de tandem uit koers waren. Die zouden gesignaleerd zijn in de frituur. ‘Koene, is hier een frituur ?’ ‘Ja, maar ik heb hier ook nog die soep die ge daarstraks gevraagd hebt’ .

    Doeme zeg, die coach blijft zelfs na bijna 24 uur nog bij de pinken. Awel,  ’t is goe, volgende stop, dan eten we pannenkoeken.

     

    Communiefeest

     

    Assenois, een klein gehuchtje met een stop op het kerkpleintje.  Koene  had zijn fornuis alweer geinstalleerd, maar ik had een probleemke. Dringend toilet nodig, geen bos in de buurt, en het kerkhof onteren was niet echt een optie. Een klein zaaltje naast de kerk met een flikkerende Jupiler-reclame trok de aandacht. Een communiefeest. Buiten stond er ne gast een sigaret te roken, dus in mijn beste Frans: ‘ Hé Copain, il y a un toilet ici ? Et c’est possible pour euh…’ Met helm en al naar de toiletten,  gelukkig was daar in die zaal geroezemoes genoeg zodat eventuele bijgeluiden werden weggefilterd.

    Koene, laat de pannenkoeken maar komen. Ook Willem was ondertussen toegekomen, en ook voor hen werd er uiteraard geserveerd.

    Het daaropvolgend stuk was 12 km, waarin de kaap van de 300km werd gerond.

     

    Expeditie Semois

     

    Het wad door de Semois is in de TBNZ zowat hetgeen wat De Muur was in de Ronde Van Vlaanderen. Zwaar, en waarom er over/door als je er ook rond kan ?! Enige voorbereiding om dat toch zo comfortabel mogelijk te doen;  Sandalen en handdoek in de rugzak, en als bijkomende stopplaats Florenville, enkele km’s na het beruchte wad. Ondertussen ook SMS gekregen van organisatie, met de vraag waar we ergens zaten. Oei, zouden wij de enigen zijn die nog onderweg zijn ?

    Na een spannende afdaling van de Rocher de Pinco, schoon uitzicht naar het schijnt, maar niet op dit tijdstip, sta je dan aan de Semois, om 02.00 uur ’s nachts. Kousen en schoenen uit, sandalen aan, eerst door 15 meter modder, fiets op de rug, en het water in. Het beloofde ‘kniediep’ is in deze periode na veel regen toch enkel  voor mensen bij wie de knieën vrij hoog staan en op Louboutins met hoge hak door het leven gaan. Verstand op 0 en gaan, redelijk sterke stroming, de dansende waterplanten en stomverbaasde visjes  en opstijgende mist maakten het allemaal nog wat mysterieuzer. Sandalen uit, afdrogen, kousen en schoenen aan , sandalen aan het stuur gehangen en op naar Florenville. Dit arrangement is te boeken via de website van solosride.be !

     

    Florenville by night…

     

     Marktplein Florenville, 02.30u droge kleren aandoen, lekker opwarmen met een soepke terwijl de lokale jeugd een meer dan gezonde dosis Orval en andere bieren uit heeft en zegt zich schuldig te voelen dat ze niet sporten zoals wij. Dan waggelend naar hun auto, raamke open en vertrekken. Bob, nooit van gehoord. Euh, Willem, hopelijk niet teveel asfaltwegen onderweg want die gasten verwachten hier geen vlamingen op een mountainbike tussen 3u en 4u.

     

    Laatste loodjes…

     

    Een laatste korte tussenstop nabij de paters van Orval. ‘Koene, mag ik stoppen, het is ni plezant meer’. Met humor kunt ge ook ver komen, En Koene en Annemie, begeleidster van Willem konden naar het eindpunt om een uiltje te vangen. Wij zouden SMS’en als we er bijna waren om de verplichte foto aan de Z-paal te maken. Het is 03.55u.

    Met twee verder op pad door de nacht, veel werd er niet meer gezegd, dan had ik het moeilijk, op de volgende klim Willem efkes te voet, nu en dan wat eten in mond steken, energierepen waren al wat moeilijk, dat verdomd papierke eraf krijgen lukte ni meer zo goed, de zure colafleskes en cuberdons waren gelukkig droog door de Semois geraakt en bleven zorgen voor de suikertoevoer.

    En dan, voor de tweede opeenvolgende keer,  sunrise op de MTB, terug zicht op het landschap, en het ideale moment om wild te spotten. Vossen, reeën en roofvogels zorgen voor wat afwisseling.

     

    Den bakker…

     

    Nog één beklimming, Willem denkt een SMS gehoord te hebben. ‘Misschien is het Stef wel om te vragen of wij dat frans brood voor het ontbijt willen meebrengen’. Nee, niks SMS, imaginaire geluiden of zoiets zekers ?!

    Net voor Torgny onze begeleiders verwittigd zodat ze onze aankomst op de gevoelige plaat konden vastleggen, de aankomst aan de meest zuidelijke grenspaal van België, een stomme oude blok beton (of was het toch blauwe steen) aan de rand van een weide in een uithoek van het Koninkrijk België.

    Daar doen we het voor, dwars door België, 375km, 4700hm en 33 uren onderweg.

    Aan de start : 11 solo (mannen), 2 solo (vrouwen), 1 tandem en 3 estafette-ploegen.

    Finishers editie 2012: 4 solo (mannen) en de 3 estafette-ploegen.

    Deze cijfers zeggen al genoeg.

    Volgens Elias, die al 6 edities uitgereden heeft, was deze de mooiste maar zeker ook de zwaarste, mede door de wind en de meestal zware ondergrond.

    Een avontuur om niet snel te vergeten.

     

    CREDITS

     

    Ik heb het dus gehaald, maar dat is toch ook dankzij de steun die ik uit vele hoeken heb gekregen, op mijn eentje had dit niet gelukt. Daarom speciale dank aan:

      

    De mannen van Liever Bergaf, die in het holst van de nacht aan den Achtzaligheden voor wat entertainment hebben gezorgd.

     

    Iedereen die ons gevolgd heeft op de blog, en bemoedigende berichten heeft achter gelaten.

     

    De personen die me bijgestaan hebben met goede raad ivm voeding, zoals yves Schmitz en de mensen van Etixx.

     

    Apotheek Peeters – De Keyser om op de valreep nog voor een goei ‘ broekzalf’ te zorgen.

     

    Natuurlijk de Koene, mijne begeleider, steun en toeverlaat, altijd klaar om te zorgen dat ik niks tekort kwam. De ene keer was het eten koken of rugzak bijvullen, ketting smeren, bandenspanning checken, het enige wat ik zelf moest doen, dat was die zalf smeren.

    Koene, zonder u was het ni gelukt man, ik weet niet hoe ik dat kan goedmaken. Misschien ooit uwe sherpa spelen als ge ergens naar den Himalaya gaat ? Of nee (oei, zien wat ik zeg hier…) als ge in de toekomst ooit eens ne babysit moest nodig hebben, bel gerust ne keer ;-)

     

    En last but not least, mijn vrouw Els, die me zo dikwijls heeft moeten missen met die lange trainingen, ardense en ardechaanse weekends om kilometers te doen.

    Ook nog efkes super pasta’s klaargemaakt om mee te nemen, de rijstpap, rijsttaartjes, fruit, alle soorten koeken, colafleskes en die cuberdons, die kwamen naar het schijnt van een heel goed adreske.

    Ik vrees dat er meer voor nodig is dan een paar schoenen om dat te vergoeden !

     

     

    11-06-2012 om 22:26 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (19)
    10-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Back home
    Morgen nog een verslag, nu slaaaapen.

    10-06-2012 om 21:02 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Status
    Even een korte update vooraleer jullie denken dat de Nico van de aardbol verdwenen is. Om 4u15 in Villers devant Orval vertrokken en om 6u30 op het eindpunt toegekomen. Uiteindelijk hebben 5 van de 14 deelnemers de eindstreep gehaald. Nu genieten we van een overheerlijk Frans ontbijt. Goed gedaan Nico......chapeau, dikke bal!

    10-06-2012 om 11:03 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zware loodjes
    De klim door het bos naar Maissin was zwaar lood. 2u20 om 15km af te leggen met het nodige regenweer erbij. In het totaal hebben ze er nu 281 km opzitten en niet veel getalm later zat Nico alweer om 21u op de fiets richting Assenois. Willem, een andere deelnemer vervoegt Nico om Het spreekwoordelijke leed te delen. om 22u20 toegekomen in Assenois en om 22u45 vertrokken naar Herbeumont. Daar om 23u50 toegekomen en om 00u15 vertrokken. Door de semois die kniediep was om om 2u30 in Florenville toe te komen. Daar om 3u vertrokken.

    10-06-2012 om 03:07 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    09-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen bier ,wind en regen
    Om 15u15 in Ciney aangekomen (227km) en de moraal zit weer helemaal ok. Er komt zowaar een routine in de stops en klagen dat staat verzekerd niet in Nico Zijne woordenboek. Een kwartierke later zat hij al terug op Zijne velo richting Ave et Auffe waar hij om17u40 toekwam. Helaas pindakaas was ik net op het moment dat Nico aan de camionette arriveerde zelf de plaatselijke fauna van kortbij aan het bestuderen en bezorgde onze stopplaats een extra portie mest. De Nico zat zo goed in de moord dat hij niet wachtte tot ik terug was uit het bos en besloot de volgende 4km meteen door te rijden. Ik kwam hem dan tegen in Resteigne waar hij om 18u05 zijn fiets parkeerde. Ne sandwich met bruine suiker en ik smeerde zijn ketting en checkte de bandendruk. Nog ewa proviand in de rugzak en hij kon er weer tegen.  De volgende 15km zijn continu in het bos, ver weg van de bewoonde wereld. Toen ik nog geen 5min vertrokken was, openden de hemelsluizen zich en kwam het water met bakken naar beneden.  Benieuwd of dit zodadelijk het moraal heeft aangetast.

    09-06-2012 om 19:47 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oorlogsmonument
    Geen paniek voor zij die dachten dat het onderwerp van dit bericht hallucinante taferelen zou verschuilen. Het is gewoon de volgende mijlpaal die afgevinkt kan worden op het traject. Het "oorlogsmonument" van Gesves op 210,8km van het vertrekpunt. In Gesves vernamen we dat Olivier Sels zijn uitdaging hier staakt. Vrienden van hem uit de regio Leuven gaan wel in zijn plaats de rit trachten uit te rijden. Toen ik Nico vroeg wat hij graag wilde eten, zei hij: " Axel ik gaan ne keer zot doen se. Het moet ook nog een beekje plezant blijven en hij vroeg me om de overheerlijke spaghetti bolognaise op te warmen ipv witte pasta met bruine suiker EN ne cola Dedekke!!  Is het misschien zoals Olivier meldde dat het je een extra motivatie kan betekenen als je verneemt dat iemand opgeeft en jezelf toch nog eens harder op de tanden bijt om nog wat extra KMS te vreten?    Ik ben benieuwd in welke staat ik Nico hier in Ciney ga tegenkomen.

    09-06-2012 om 15:07 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sluizeke oversteek
    Bij de vorige stop roken we het aardig aroma van soep onze camionette insluipen van onze buren en we begonnen alletwee al te watertanden. De volgende Spar of Smatch zou ik binnenspringen om ook een blik soep aan te schaffen. Om 10u15 reed Nico de parking op van de sportterreinen in Burdinne. Helaas was de wind nog steeds niet gaan liggen noch van richting veranderd. Je kan je dus al inbeelden hoe moeizaam het op de Waalse plateaus vooruitkomen is. Met wat krachtrepen, cuberdons en colafleskes in de camelbag zette Nico zijn queeste verder om om 11u30 aan de sluizen van Andenne aan te komen. Nu merkte ik toch al een iets zwaardere vermoeidheid op zijn gezicht. Ook kreeg hij een beetje last van de knie en achillespees. Maar doorzetter als hij is at hij nog wat ananas en en gelekte en sprong terug op zijn zadel. 

    09-06-2012 om 12:35 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ontbijt in de camionette
    Eerst even een verduidelijking bij het vorige bericht. In plaats van "beschaming" , moest het uiteraard boschampion zijn die ik onbewust nuttigde. Waarschijnlijk speelde het slaaptekort en totaal technologische analfabete bijrijder koen parten. Het werken met een i-pad is een brug te ver voor de man.
    Swot, ter zake: om 7u30 aan het voetbalterrein van zetrud lumay gekomen. Er staan nu 147 km op de teller en all is well. Darmen zijn ook terug meer in hun oude welbekende plooi gevallen. Kok koene verwarmde de door Els bereidde pasta kip die Nico wel wist te appreciëren. Onderweg af en toe een uit de kluiten gegroeide netel tegen het scheen gereden en her en der toch een aardige windstoot opgevangen. Om 8u05 de fiets terug opgesprongen met een verse tenue. De sponsors waren haast niet meer leesbaar  

    09-06-2012 om 08:26 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ochtenstond heeft goud in de mond
    Ergens onderweg tussen Tongerlo en Rillaar achterlichten kwijtgespeeld ofwel heeft een in zijn rust zwaar verstoorde eekhoorn me deze ontvreemd. Ergens moet ik ook (onbewust?) een of andere minder aangename beschaming genuttigd hebben, want menigmaal bestudeerde ik met mijn derrière de flora van kortbij. En telkens opnieuw die Oxfam pommade aanbrengen. Mannekes dat begint hier neig te glibberen. In Rillaar toegekomen om 4u15 toen ook de bus met bedevaarders naar Scherpenheuvel vertrok. Hartslag zit tussen de 115 en 135, nog geen tekenen van vermoeidheid. Wel nog een beetje opletten met wat ik eet om het mijn darmen niet nog moeilijker te maken. In St. Joris winge gearriveerd om 5u10 waar ik een Powerbar verorberde, wat pommade aanbracht (voor de verandering), ander handschoentjes aangedaan en hupsakee terug het bos in richting de Walen. Vanaf de volgende stop kan de hoofdlamp in de camionette blijven. Bijrijder Koen knapte een kort uiltje en graaide stiekem een booke choco uit de proviandkast. 

    09-06-2012 om 05:41 geschreven door Nico V  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!