De examenperiode is weeral voorbij en nu zijn we bijna drie weken in Kerstverlof. Dat vind ik wel een zeer mooie periode van het jaar , er wordt feest gevierd en alhoewel we reeds een maand stilaan terug bezig zijn is nieuwjaar toch zowat het keerpunt van de winter en worden de trainingen toch reeds een beetje meer serieus aangepakt , ook al omdat in tegestelling met de jaren bij de aspiranten het seizoen bij de nieuwelingen nu zo een tweetal maanden eerder begint. We hadden verleden zaterdag en zondag eerst nog de bierfeesten van mijn nieuwe club "hand in hand Baal "te Tremelo in het clublokaal
Clublokaal hand in hand Baal
en daar zijn we enkele uurtjes naartoe geweest en zo hebben we daar verder nog kunnen kennis maken met enkele mensen van het bestuur en ook met enkele van onze nieuwe collega's. Met mijn zusjes ben ik ook al enkele keren gaan schaatsen te Heist op den Berg . Rond deze tijd van het jaar is het daar leuk met de kerstversieringen en discobar op het ijs en voor de spieren is het ook goed, juist zien dat we recht blijven natuurlijk . Kerstavond hebben we dan met de ganse familie doorgebracht bij mijn oma en dat is steeds een leuke avond met lekker eten en cadeautjes.
Met mijn twee zusjes
Met kerstdag is het dan weer bij ons thuis te doen en dan is mijn oma er ook weer bij en ook mijn peter en tante mieke en........ natuurlijk werd er dan over de koers gebabbeld. Er zijn weeral wat calorieen bijgekomen maar die zullen er de komende weken wel afvliegen.. Ik ga vandaag ook met mijn zus naar de cross in Hostade kijken en dan gaan we natuurlijk supporteren voor Sven Nijs.
Dubbelklik op de fotomontage " een beetje geduld"dan zie je de diavoorstelling
Het blijft de laatste tijd maar hollen van de ene viering naar de andere . Zo kreeg ik enkele weken geleden een brief van de vriendenkring pajottenland dat ik als eerste was geeindigd in het regelmatigheidscriterium "trofee ALFONS BOOM" en dat ik aanwezig wou zijn op de prijsuitreiking vanavond in het cultureel centrum te Affligem. zo'n uitnodiging kun je natuurlijk niet laten voorbij gaan en dus trokken we daar vanavond met de ganse familie naar toe. Ei zo na waren we nog bijna te laat want we hebben zeker een uur verloren op de Brusselse ring wegens filevorming. Het was een mooie zaal en er was heel wat volk komen opdagen. Er waren drie klassementen opgemaakt de aspiranten , de nieuwelingen en de juniors. Eén voor één werden de eerste vijf van het klassement naar voor geroepen en mochten ze hun prijs in ontvangst nemen en de winnaars die werden aan het eind van de avond op het podium geroepen. Ik schrok wel van de mooie prijzen die er werden gegeven , al vond ik het verschil tussen de aspiranten en de rest wel erg groot. De aspiranten kregen allemaal hetzelfde een zakje gevuld met een buiten en een binnenbandje een petje en handschoenen en een fles bier van een plaatslijk merk maar als je dan de prijzen zag van de nieuwelingen en de juniors, daar vlogen de microgolven , stofzuigers, ijskasten ,wasmachines en droogkasten je rond de oren en aan de winnaar van de nieuwelingen en de juniors werd er zelfs een mooie koersfiets geschonken. Op het eind van de avond werd ik nog gevraagd om de trekking te doen van de tombola en dat was meteen de afsluiter van de avond.
Als je de ganse avond met meer dan 150 foto'wilt zien klik dan hier onder.
Zondag heeft mijn jongste zusje Lenka haar eerste communie gedaan en na afloop van de mis was er in de feetzaal een groot feest voor familie en vrienden. Ook mijn ander zusje Dana werd vandaag gevierd, want die heeft twee weken geleden haar plechtige communie gedaan , maar de feest van vandaag is voor hen beiden. Er was een koud en warm buffet waar iedereen zich te goed kon aandoen en er werd ook flink gedanst. Wij de jongeren konden ons uitleven in het springkasteel dat mijn ouders hadden laten plaatsen en geloof me dat is ook vrij vermoeiend , het is geen wedstrijd maar toch......... Echt laat is het niet geworden, want de meesten moesten s'andersdaags gaan werken of naar school ,maar toen alles was opgeruimd en ik uiteindelijk in mijn bedje kon kruipen was het toch bijna één uur. Gelukkig kan ik morgen uitslapen.
Zoals dat de laatste jaren steeds het geval was begin december, waren we ook nu weer te gast op het dansfeest van de dijlespurters. Eerst wordt er een stukje gegeten en dan is het tijd om eens de beentjes te strekken en ons eens goed te laten gaan op de dansvloer. Ook worden de renners één voor één naar voor geroepen en mogen ze hun enveloppe komen in ontvangst nemen , de ene al wat beter gevuld dan de andere , maar dat is afhankelijk van de geleverde prestatie's. Voor ons was het de laatste keer dat we als actief lid van de club aanwezig waren , want vanaf volgend jaar verdedigen we de kleuren van "hand in hand Baal". We zijn steeds graag bij de dijlespurters geweest en zijn er altijd correct behandeld , maar het laatste jaar waren er enkele nieuwe mensen in het bestuur gekomen die zich al te uitdrukkelijk wilden manifesteren en waarmee het absoluut niet klikte en als je dan nog elders betere voorwaarden kunt krijgen dan is de keuze snel gemaakt. Alhoewel we met de beste bedoelingen ......"ons eens goed amuseren"...... naar ginder waren gegaan , kon je aan allerlei kleine dingen toch merken dat je er al niet meer bij hoorde. Spijtig.....maar zo gaat dat in het leven zeker?....... Toch wil ik een speciaal woordje van dank richten aan de secretaris Hendrik Devis die zich steeds enorm heeft ingespannen voor de club en voor zijn renners om die het naar hun zin te maken. Bedankt
Dubbelklik op de fotomontage " een beetje geduld"dan zie je de diavoorstelling
De herfstvakantie is weeral voorbij en tevens ook mijn rustperiode , want vanaf nu wordt de voorbereiding op het nieuwe seizoen ingezet. Weliswaar doen we dat op een rustige manier........ stapje voor stapje terug opbouwen zodat we eind februari hopelijk met een goede conditie aan het nieuwe jaar kunnen beginnen.
We hebben tijdens deze halloweenweek wel gefeest. Eerst was er afgelopen zondag het feestje ter gelegenheid van de doop van mijn neefje Mateo........ die kleine peuter is bijna negen maand en het zal zeker niet lang meer duren vooraleer hij zijn eerste pasjes zal zetten want het is een wakker baasje.
Mijn meter met Mateo
Met Allerheiligen waren we dan samen met heel de familie te gast bij mijn meter en die bijeenkomsten zijn ook steeds gezellig met een hapje en een drankje en........ samen naar de koppenbergcross kijken en supporteren voor Nijs en Niels. Zaterdag zijn we dan met de fiets naar de cross in Ruisbroek gaan kijken, want daar reden enkele van mijn vrienden mee en dan gaan we die natuurlijk aanmoedigen. Nu volgende week staat er ook nog een viering te wachten te Nijlen waar alle kampioenen van de provincie Antwerpen in de bloemetjes worden gezet. Ik was daar verleden jaar ook en dat was best wel gezellig. Ik hou jullie zeker op de hoogte.
Twee jaar is Steffi nu reeds in competitie bij de aspiranten en verdedigde ze de kleuren van de Mechelse Dijlespurters. De club die haast naast haar deur was gelegen en waar haar peter 35 jaar geleden ook deel van uitmaakte. Ook haar zus Dana heeft , al is het nog maar zeer recent daar haar debuut gemaakt. We mogen wel zeggen dat de debuutjaren van Steffi zeker niet onopgemerkt zijn voorbijgegaan. In de twee jaar dat ze voor de Mechelse Dijlespurters actief was verzamelde ze niet minder dan drie provinciale , één Vlaamse en één Belgische titel op de weg. Het spreekt voor zich dat deze prestatie's zeker niet onopgemerkt zijn gebleven en er reeds geruime tijd interesse was van verschillende ploegen. En ondanks de prima begeleiding van haar trainer Ludovic Van Ranst en Joost en de steun die ze tijdens de twee jaar bij de Mechelse dijlespurters heeft gekregen, was volgens Steffi de tijd gekomen om eens andere horizonten op te zoeken en na lang wikken en wegen heeft ze besloten om de eerstvolgende jaren de kleuren van "hand in hand Baal" te gaan verdedigen. Ze hoopt daar de volgende jaren haar ambitie om door te groeien tot één van de betere rensters van haar generatie waar te maken. Het was zeker geen makkelijke beslissing om de Mechelse Dijlespurters te verlaten , want ze laat daar wel veel vrienden achter en mocht steeds rekenen op de steun van het bestuur en dan in het bijzonder van secretaris Hendrik Devis, Joost en zeker niet te vergeten trainer Ludovic van Ranst die nog steeds de trainer blijft van Steffi en Dana en nog enkele andere van zijn poulains. Ze wil het Mechelse bestuur bedanken voor de mooie twee jaar die ze daar heeft mogen deel van uitmaken en wenst iedereen het allerbeste zowel op sportief als in hun persoonlijk leven.
Maar we zullen zeker elkaar niet uit het oog verliezen en we kijken nu al uit naar het jaarlijkse bal op 1 december in het clublokaal "hof van lachenen".
Het wielerjaar 2007 ligt achter de rug en dan is het nog eens prettig om eens een overzicht te maken van het voorbije jaar. Eigenlijk is het een droomjaar geweest. Bij de meisjes behaalde Steffi 20 overwinningen , was 3 x tweede , 3 x derde en 1 x vierde en was éénmaal buiten de top tien en bij de jongens reed ze 9 x top vijf......... 16 x top tien en slechts 4 x buiten de eerste tien. Maar het mooiste resultaat is wel de oogst aan titels. Van de zes truitjes die er in haar reeks te behalen waren heeft ze er maar liefst vier van in de wacht gesleept en dat had niemand van ons voor het seizoen ook maar durven verhopen. Het begon allemaal in Bonheiden op het provinciaal kampioenschap waar ze na een echte triller met Shauni Corthout tweemaal goud haalde in de wegrit en de tijdrit en drie weken later haalde ze dan de Vlaamse titel binnen in het tijdrijden te Zoersel en nog eens veertien dagen later zette ze dan het orgelpunt door op het Kampioenschap van Belgie goud te behalen eveneens in de tijdrit en ondanks een zware val op training in de week die daar aan voorafging. Met die laatste trui ging voor haar een droom in vervulling. Sinds de dag , ergens in het vorige seizoen dat ze die trui had gezien bij haar trainer Ludovic die in zijn jonge jaren ook Belgisch kampioen is geweest , kwam ze thuis en zei ze "mama zo'n trui wil ik ook en daar ga ik alles voor doen"..... en die droom heeft ze dit jaar waar gemaakt. Het is wel duidelijk dat Steffi een zekere aanleg heeft voor het tijdrijden en ze doet dat ook zeer graag en zal daarin zeker proberen haar weg te maken. Maar eerst wacht haar nu het eerste moeilijke jaar bij de nieuwelingen. Maar dat zien we dan wel weer.
Klik op de foto collage voor de slideshow Het is toch niet te geloven , dat het vandaag weeral de laatste wegwedstrijd is van het seizoen bij de aspiranten. Het is precies nog niet zolang geleden dat we vol verwachtingen aan het nieuwe jaar begonnen ergens op het einde van April te Geel en nu medio oktober staan we hier weer te Denderleeuw aan de start voor de laatste maal. Het is voor mij tevens het afscheid van de aspiranten , want nu gaan we volgend jaar bij de nieuwelingen aan de slag en zoals we links en rechts al hebben gehoord is het eerste jaar bij de nieuwelingen en zeker bij de meisjes het moeilijkste , je rijd er immers samen met de meisjes juniors en die zijn toch al een jaar of drie ouder , er wordt wel een apart klassement gemaakt maar het maakt het koersen toch veel lastiger tussen al die ervaren ratten. Maar zover zijn we natuurlijk nog niet eerst moest de wedstrijd van vandaag nog worden gereden. Verleden jaar was ik hier ook van de partij en heb toen een goede uitslag behaald alhoewel die aankomststrook me niet al te goed ligt met al dat draaien en keren juist voor de meet. Het was echter schitterend weer en de opkomst van de renners en publiek was ook zeer groot. Het was een gesloten wedstrijd met omzeggens geen ontsnappingspogingen en zo ging het met een volledige groep naar de eindmeet en wist Steffi zich knap als negende te plaatsen en eerste meisje voor Elke Maes en Sofie Stallaert. Bij de jongens stond er weer geen maat op Saimen Delaeter die met sprekend gemak de maat nam van zijn tegenstanders en zijn 22é zegetuil van het jar behaalde. Er stond Steffi nog een verrassing te wachten, want na het normale podium van de meisjes werd ze door de plaatselijke organisatoren nog eens extra in de bloemetjes gezet voor haar prestatie's van het afgelopen jaar en werd heel haar palmares nog eens onder de loep genomen en kreeg ze er nog een kanjer van een beker bij. Die eer viel trouwens ook te beurt aan Saimen Delaeter die bij de jongens ook alles heeft gewonnen en de absolute top is in zijn categorie. Meteen een mooie afsluiter van een prachtig jaar. Vaarwel aspiranten.........op naar de nieuwelingen.
Dubbelklik op de foto collage en dan op diavoorstelling We zijn deze week weer een ervaring rijker geworden . Via een buurman die reeds gefiguureerd had in promotiefilmpjes voor tijdschriften en tv , hadden we woensdagmiddag ook eens de kans om samen met mijn zussen ook eens mee te doen aan zo'n fotosessie , en we hebben ons daar goed geamuseerd. We werden opgemaakt en moesten enkele keren van kledij verwisselen en dan werden de nodige foto's gemaakt. Ik denk dat alle meisjes dat wel graag doen en ze mogen het aan mij ook nog vragen , want het is gewoon zeer leuk om te doen. Het was dan ook nog een korte week op school want vrijdag was er geen les , zodat ik met ons mama eens ben gaan shoppen in het stad. Ik heb deze week rustig getraind en vandaag ben ik dan gaan koersen te Zingem. Ik had daar al gereden in de maand mei , maar het was nu toch wel een iets ander parcour met veel draaien en keren.
Van in de start ging Steffi ervandoor met shana , maar na één ronde werden ze terug gegrepen door een groepje van een man of veertien. Het bleef maar aanvallen regenen en tegen haar gewoonte in was Steffi steeds achteraan in het groepje te vinden en zag je dat het vandaag niet zo lekker liep. Ze voelde zich na de aankomst niet zo goed en het duurde lang voor ze was gerecupereerd. Toch wist ze zich nog als negende te plaatsen , maar wel als tweede meisje. Het is misschien wel tijd dat het seizoen bijna voorbij is , volgende week nog één wedstrijd te Denderleeuw en dan kan de fiets voor enkele weken aan de kant. Tot dan !!
Klik op de foto's om de vergrote versie te bekijken
Dat we zaterdag's gaan koersen dat valt tot hiertoe ook niet veel voor . Maar vandaag was het een samenloop van omstandigheden. Normaal zou er morgen een nationale tijdrit gereden worden te Pecrot en Steffi was daarvoor geselecteerd , maar doordat het parcours niet werd vrijgegeven door de plaatselijke burgemeesters werd de wedstrijd in laatste instantie afgelast. Steffi was zeer zwaar teleurgesteld want ze had al haar zinnen reeds op dit treffen gezet en was reeds met de voorbereidingen begonnen en nu moet ze haar ambitie nog enkele maanden uitstellen , want volgend jaar bij de nieuwelingen krijgt ze zeker en vast een nieuwe kans. Het was dan zo gepland dat Dana zaterdag zou gaan rijden te Oordegem en Steffi Zondag's te Pecrot , maar wegens de annulatie van die laatste wedstrijd is Steffi dan ook maar in Oordegem van start gegaan. Het was nochtans zeer slecht weer en het heeft bijna een ganse namiddag geregend. Het waren grote omlopen van ongeveer 3,6 km en van in de start was Steffi al vertrokken in de aanval , maar na een goede halve ronde was alles te herdoen. Buiten enkele gelosten bleef alles bij elkaar. Paniek in de voorlaatste ronde , want Steffi kwam samen met nog een andere renner ten val , maar in een mum van tijd zat ze weer in het zadel en bij het ingaan van de laatste ronde sloot ze terug aan achteraan het peleton. En ondanks haar verwonding (ze was terug geraakt aan dezelfde elleboog van die val voor het B.K.) liet ze zien dat ze over een ijzersterk karakter beschikt en spurtte zich toch nog naar de zesde plaats en eerste meisje. Als alles meevalt met haar kwetsuren dan staan er nog twee wedstrijden op haar programma dit jaar.
Klik op de foto collage voor de slideshow Er werd vandaag een wedstrijd georganiseerd te Frasnes lez buissenal en als je dan weet dat Steffi en Dana daar een dikke maand geleden kampioen geworden zijn , dan kun je wel raden waar we naartoe trokken om te koersen. Ze hadden evenwel pech want door werkzaamheden aldaar kon op de gebruikelijke omloop niet worden gekoerst en waren ze uitgeweken naar de naburige gemeente Saint Sauveur en daar viel de omloop wel wat tegen. We waren zo ver gereden voor een selektief parcours en het was daar juist maar een beetje vals plat, zodat er van weg te rijden niet veel spraak was en de meeste wedstrijden eindigden dan ook op een massasprint. Steffi heeft nochtans een zeer attente wedstrijd gereden en was zoals altijd te vinden in de voorste gelederen van het peleton , maar werd in de laatste ronde door een tegenstander in de grasberm gereden en moest zo helemaal achteraan terug inpikken terwijl de voorbereiding van de sprint juist in volle gang was, toch wist ze zich nog als 11é te plaatsen en reed na de aankomst nog een extra rondje want bij dat incident was ze haar drinkbus verloren en die moest ze kost wat kost terug hebben. Al bij al een mooie wedstrijd en zoals dat in de walen gebruikelijk is mag bijna iedereen op het podium. Nog drie wedstrijden en het wegseizoen zit er weeral op.
Klik op de foto's om de vergrote versie te bekijken
Steffi hield eraan om deze week terug gaan te koersen in Waardamme..... juist onder Brugge , niet bepaald kort tegen de deur , maar ze heeft daar verleden jaar ook gekoerst en een zeer goed resultaat neer gezet . Ze werd daar op 50 meter van de streep voorbijgereden na een ontsnappingspoging en eindigde toen als derde. En waar een sportman eens goed heeft gepresteerd daar keert hij graag terug. De heenreis verliep nochtans niet vlekkeloos , want door een ongeval op de E40 kwamen we in een file terecht en dat dreigde nogal lang te duren zodat er een lichte vorm van paniek uitbrak of we wel op tijd zouden zijn. Voor Steffi was er niet onmiddelijk een probleem , maar haar zus Dana moest reeds starten om half 2. Maar uiteindelijk zijn we toch nog op tijd daar geraakt en kon alles doorgaan zoals gepland. Van bij de start trok Steffi in de aanval met Evy Roelen , één van de toonaangevende figuren bij de meisjes aspiranten dit jaar en onder hun beiden hielden ze het een volle ronde vol op de rest van de groep. Het waren trouwens grote ronden van meer dan 3,5 km wat je bij de aspiranten toch niet zoveel tegen komt. Toen ze ingelopen werden bleef het peleton tesamen en werd het een massaspurt waarin Steffi zich als 8é plaatste en in de laatste honderd meters nog werd voorbijgespurt door Evy Roelen en zo tweede meisje werd. Maar verliezen van Evy is zeker geen oneer , want ze is momenteel de snelste bij de aspiranten.
Het is een drukke week geweest , er was natuurlijk de start van het nieuwe schooljaar
in een totaal nieuwe school en dat is toch wel even wennen en aanpassen en nieuwe mensen
leren kennen. Ze leerde al vlug een meisje kennen die ook koers reed en zelfs naar haar
club komt volgend jaar en dat schept toch al vlug een band als je dezelfde hobby hebt.
We zijn dan nog afgelopen donderdag door de club in de bloemetjes gezet voor onze
behaalde tittels in aanwezigheid van de sponsors en de pers , dit om maar te zeggen dat
de trainingsarbeid deze week wel op een laag pitje stond , maar dat geeft niet want het
seizoen is lang geweest en de boog kan niet altijd gespannen staan. De koers was zeker niet
bij de deur . We zijn naar Emptinne getrokken en dat ligt toch nog een stukje boven Namen.
Er werd voor die wedstrijd gekozen een beetje in functie van volgend jaar. Het is een zeer
lastig parcour en als je het een beetje wil maken in het wielrennen moet je toch zien dat
je een beetje fatsoenlijk een berg op kan. Er was een steile en lange klim die ze zeven
maal op moesten en de wind stond er pal op kop, en eens boven was er nog een lang stuk
vals plat , echt het lastigste parcour waar ze tot nu toe hebben op gereden. Het lag dan
ook na één ronde helemaal uit elkaar en Steffi miste juist de goede vlucht van 5 man en
ze heeft dan de ganse koers in achtervolging gereden in zesde positie. Ze was precies een
tijdrit aan het rijden. Spijtig dat ze de goede vlucht heeft gemist dan had er zeker nog
iets meer ingezeten, maar ze was toch nog blij met haar zesde plek, want ze had last gehad van
krampen zei ze.
Ik ben Steffi Lodewyks
Ik ben een vrouw en woon in Mechelen () en mijn beroep is student.
Ik ben geboren op 22/05/1993 en ben nu dus 18 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wielrennen, computer chatten.
Normaal is het toch in het huwelijksleven,
men gaat samen met elkaar,
maar hier was het anders
toch gegeven,
een beetje vreemd een
beetje raar.
Jan ging 12 stappen vooraan,
bleef dan even staan
en keek achter om,
en zij moest even
wat sneller gaan,
dan zei hij,
waar blijf je en kom.
En altijd in hun mooie huwelijksleven,
de afstand bleef tussen
hem en haar
12 stappen zijn het altijd
ook gebleven,
voor de rest zaten ze
dicht bij elkaar.
Op hoge leeftijd is
Jan dan overleden,
de mensen hadden toen
maar eeen gedachte,
nu moet ze alleen door
het leven gaan,
niemand die 12 stappen
op haar wachte.
12 stappen achter de baar zag men haar gaan,
lach en tranen in haar ogen staan,
heel zacht hoorde men dag lieve Jan,
nog 12 stappen ik kom er aan.
Klik op het pijltje en kies een wedstrijd.
Ik ben Steffi Lodewyks
