Door: Kathy Bernaerts

03-09-2011, 00:00 geschreven door wereldconsulent  

Na een lange en toch intensieve vergadering gisterenavond, zijn we deze morgen allemaal weer fris van de partij.

Om 9u worden we verwacht in de raadzaal van het gemeentehuis waar de voltallige gemeenteraad en de ‘champions’ samen met ons een informatieve vergadering hebben, want door de verkiezingen van 18 mei zijn de meeste raadsleden nieuw.

Even ter verduidelijking: met ‘champions’  bedoelen ze de betrokken ambtenaren van de verschillende beleidsdomeinen. Het wordt misschien tijd dat we deze term in Bornem ook introduceren!

Eén van onze champions, met name Kathy, geeft het beste van zichzelf bij het voorstellen van onze presentatie die we gisterenavond nog gefinaliseerd hadden. Na een korte introductie van de structuur van België, komt ze al snel op kruissnelheid waneer het gaat over de overeenkomst die we in 2008 hebben ondertekend met Nquthu. De snelheid wordt echter doorkruist door de vertaling in het Isizulu.
Na de presentatie van Kathy komen de verschillende betrokken partijen aan de beurt met hun presentatie om weer te geven wat er allemaal in het verleden al gerealiseerd is ivm de stedenband.

Nadien krijgen de raadsleden de kans om vragen te stellen over het project. We staan versteld van de interesse vanuit de gemeenteraad want er blijken zeer concrete vragen te komen over de verschillende beleidsdomeinen.

Na een moment van discussie is het tijd voor een zeer korte lunch. Het moet vooruitgaan, want na de lunch komt het belangrijkste: wat zijn de uitdagingen voor de toekomst?

In de late namiddag wordt de sessie afgerond met huiswerk: zowel de Bornemse delegatie als de betrokken ambtenaren van Nquthu moeten voor het slapengaan voorstellen formuleren met concrete oplossingen.  Onze burgemeester en ‘champion’ Stefan vertrekken immers morgenmiddag terug richting België.    

Door: Greet De bruyn

29-08-2011, 00:00 geschreven door wereldconsulent  

Vandaag safari-dag: joepie!
De dag begint op een Zuid-Afrikaanse manier: de reservatie voor een gids en een speciale open auto die gisteren werd geregeld wordt deze ochtend geannuleerd. Maar geen nood: onze trouwe driver Stefan laat zich niet kennen en stelt voor om te rijden en te gidsen. Na de close encounter met de politieman in Johannesburg lijkt de automatische versnelling geen probleem meer voor hem te vormen dus we vertrouwen er op dat hij geen brokken zal maken in het park.

Wanneer we aankomen in Ithala Game Reserve blijkt echter dat er tóch nog een gids beschikbaar is en dus kan onze jeugdconsulent zich samen met ons in de jeep installeren met het fototoestel in de aanslag. Ondanks een zeker schrik voor wilde dieren bij niet nader genoemde delegatieleden starten we onze trip na een heerlijke lunch in de lodge van het domein.

De weergoden zijn ons niet helemaal goedgezind maar laten gelukkig de regen weg en een frisse wind is meteen de enige tegenvaller van de dag.
Stefan blijkt kampioen te zijn in het herkennen van de grotere dieren, Greet spot als eerste de wandelende secretarisvogel.
Zebra’s, struisvogels, wildebeesten, bokken, impala’s, wrattenzwijnen, bavianen worden fanatiek door het gezelschap gefotografeerd…
En het is Stefan die Kathy’s dag goedmaakt: een mooie giraf passeerde langs alle hoeken en kanten de lens.
Alweer van Stefan komt ook de volgende wijsheid: “Mannelijke vogels zijn altijd mooier dan vrouwelijke; dit in tegenstelling tot het menselijk geslacht”.

Na een geanimeerde thuisrit langs donkere wegen arriveren we rond 19u terug aan onze lodge waar we na een vlugge douche en avondmaal opnieuw aan het werk gaan om de vergaderingen van de komende week voor te bereiden.

Door: Diane Van Doorslaer

28-08-2011, 00:00 geschreven door wereldconsulent  

Na eerder te hebben kennisgemaakt met de beleidsmensen van Nquthu en hun vergadercultuur was het vandaag vooral tijd om de stad zelf te ontdekken.  Deze kennismaking heeft een sterke indruk op mij gemaakt.
Plaatsen als Nquthu zijn typerend voor deze regio waar op korte afstand van elkaar diverse vormen van welvaart ziet. Je komt hier immers op plaatsen die de gelijkenis met onze Westerse normen kunnen doorstaan maar het gros van de plaatsen die we vandaag bezochten gaven een ander beeld.  We begonnen de dag met een bezoek aan een artificieel Zulu-dorp maar kregen onder deskundige begeleiding van chauffeur Stefan al gauw een ander beeld wanneer we de omgeving van Nquthu verkenden.
Ondanks levensomstandigheden die wij ons moeilijk kunnen voorstellen zien we vooral lachende gezichten en spelende kinderen. Voor velen onder ons is het moeilijk te begrijpen, maar het zien van deze zaken sterkt mij dat wij als gemeente hier wel degelijk een belangrijke rol kunnen spelen. De vooruitgang die de afgelopen jaren werd geboekt rond afvalbeheer en jeugd toont aan dat investeren in het begeleiden van mensen zijn vruchten afwerpt.
Daarom wil ik me in de komende dagen nog inzetten om met het nieuwe politieke bestuur van Nquthu concrete afspraken te maken rond de verdere uitbouw van het jeugdcentrum en de ontwikkeling van mobiele bibliotheken.  Nquthu is gelegen in een prachtige omgeving; het zou fijn zijn als we vanuit Bornem kunnen bijdragen tot een verdere ontplooiing van de kansen van de bevolking.  


Door: Luc De boeck

27-08-2011, 00:00 geschreven door wereldconsulent  

Om negen uur worden we verwacht voor de eerste werkvergadering van de missie.
Bij de binnenkomst in de vergaderzaal blijkt duidelijk dat Stefan tijdens vorige missies een onuitwisbare indruk heeft nagelaten.  Het lijkt net of we een bekende popster in ons midden hebben. En dat terwijl we our honourable mayor meebrachten!
Gezien het gevulde programma zou het goed zijn om stipt te beginnen, maar dat is buiten de onvoorziene omstandigheden gerekend die blijkbaar toch steeds de kop moeten opsteken.
Een afvaardiging van het nationaal parlement is in Nquthu en brengt de volledige planning in de war zodat we uiteindelijk pas om kwart voor elf kunnen starten.

Ondanks de frustraties om het late startuur en de lange introductie (sommige dingen veranderen blijkbaar niet), raken we al snel onder de indruk van de vorderingen die er het afgelopen jaar zijn gemaakt op vlak van milieu en jeugd.
De vooruitgang die is gemaakt is indrukwekkend, zeker wat de jeugddienst betreft. 
De provincieprijs die de jeugdconsulent van Nquthu kreeg voor haar realisaties in het afgelopen jaar bewijst dat we niet de enigen zijn die dit erkennen.
Ze schopte het zelfs tot lokale beroemdheid doordat ze zo vaak in de krant kwam in de afgelopen maanden.
Op vlak van milieu werden ook heel wat initiatieven genomen. En dat blijkt niet enkel uit de presentaties maar ook in de straten, die er beduidend netter bijliggen dan 3 jaar geleden.

Toch blijft het moeilijk om in te schatten wat de gevolgen zijn geweest van de verkiezingen in Nquthu en is er nog veel werk aan de winkel.
De betrokken ambtenaren zijn heel voorzichtig in hun uitspraken wat de communicatie bemoeilijkt omdat er afspraken moeten worden gemaakt en knopen moeten worden doorgehakt. 
Hopelijk komt hier maandag meer duidelijkheid over tijdens het geplande uitwisselmoment met de voltallige gemeenteraad en alle betrokken partijen.  

Na een late lunch gaan we het weekend in met genoeg input om de missie verder te zetten. 

26-08-2011, 00:00 geschreven door wereldconsulent  

Het is weer zover: een Bornemse delegatie zet haar voeten op Zuid-Afrikaanse bodem voor een bezoek aan de partnergemeente Nquthu.
De delegatie bestaat deze keer uit burgemeester Luc De boeck, schepen Greet De bruyn, bibliothecaris Diane Van Doorslaer, jeugdconsulent Stefan De Keyser en wereldconsulent Kathy Bernaerts.

Na een vermoeiende trip arriveren we donderdagmorgen in de luchthaven van Johannesburg.
De gereserveerde huurwagen blijkt wat nipt voor het gezelschap -of toch voor de bagage- maar na een half uur gepuzzel zitten alle valiezen in de koffer en zijn we klaar voor de trip naar Nquthu. 
De combinatie links rijden en een huurauto met automatische versnelling brengt onze bereidwillige chauffeur (Stefan) even in de war wanneer de politie ons net buiten de luchthaven tegenhoudt.  De politieman van dienst was er bijna niet meer geweest maar is zo vriendelijk om Stefan toch het voordeel van de twijfel te geven en ons de weg te laten verderzetten.  En zo geschiedt…
 
Wanneer rond het middaguur de Bornemse magen beginnen te protesteren, volgen we de pijlen naar wat een geweldige lunch zal blijken.  Al snel is de herinnering aan de afgelopen slapeloze nacht vergeten. En de zon is ook van de partij! Als Belgische zomers zouden zijn als Zuid-Afrikaanse winters hadden we over het weer alvast niet zo veel te klagen …

De avond is al ingezet wanneer we om 18u arriveren in Dundee, waar we de komende week zullen verblijven.  Veel tijd om ons op te frissen is er niet want amper twintig minuten later worden we opgewacht om te vertrekken naar de openingsceremonie die plaatsvindt in het districtshuis van Umzinyathi. 
Het wordt een blij weerzien met bekende gezichten en een aangename kennismaking met de onlangs verkozen burgemeester van Nquthu.
Een koor zorgt ervoor dat de verschillende speeches goed te verteren zijn en de aanwezige burgemeester en gemeenteraadsleden geven het beste van zichzelf tijdens een traditionele dans.  De Bornemse delegatie kan enkel een optreden vermijden door te beloven iets voor te bereiden tegen volgende week. Op zoek dus naar geschikte liedjes en dansjes!


Door: Kathy Bernaerts


 

25-08-2011, 00:00 geschreven door wereldconsulent  

Zaterdag hadden we een kleine intermezzo (ja ook wij hebben recht op een weekend en verplaatsen ons tijdens het weekend 700 km richting Mangaung) om een bezoek te brengen aan het weeshuis van onze dorpsgenoot Chantal en om iets op te snuiven van de cultuur van de lokale bevolking. Het weeshuis is mooi ingericht, afgestemd op de kinderen en omringd met moestuintjes en een mooi verzorgd terrein met speeltuin.

De kinderen hadden een danssessie met zang voor ons voorbereid. Prachtig in hun kleurige oufit. Her Worship the honourable Deputy Mayor of Bornem was al vlug opgenomen in de sessie. Een Deputy Mayor met dan ook nog eens voetbalkennis en soepele voetbalspieren , daar zouden ze nog lang over praten. De leute kan niet op ! Spijtig dat we niet langer bleven ! Toch was het een emotionele eraring voor ons, zijnde moeders. In de auto bleven onze gedachten nazinderen over het leven van deze kinderen, nu en in de verre toekomst.

Onderweg naar onze volgende halte, passeerden we hier en daar een fietser, wat toch vrij ongewoon is voor de regio. Omdat ik eerder de zeer zwakke mobiliteit van de bevolking aanhaalde en een opstart van een fietsproject suggereerde keek iedereen me zeer verwonderd aan. Nochtans in deze regio is het een zeer succesvol project van het lokale bestuur. Onze gids vermeldde dat het bestuur hier er zeer veel belang aan hechtte om de mobiliteit en de zelfredzaamheid van de bevolking te verhogen zonder in concurrentie te gaan met de private busjes. Ons bezoek aan de Drakensbergen was een lust voor het oog. De landschappen die we mochten aanschouwen waren magnifiek. Toch wel de verwondering van mijn leven ervaren.

Lady Diana was “ the Leading Lady in the Mountains” Ze wandelde in de bergen als een ervaren wandelaar, geen hoogte, geen meter was voor haar teveel, in haar Benidorm outfit en zilveren als het ware dans soiréé schoentjes trotseerde ze het hele landschap.
Ik was uitgerust met bijna –bergschoenen en moest al vlug afhaken omwille van hartkloppingen en wazigheden. Ge moet maar een verstokte rookster zijn om zoveel zuurstof te hebben. Ik heb de logica in het leven nooit begrepen, deze ervaring bewijst maar weer dat ge niet naar de logica in het leven moet zoeken en ge steeds met verwondering door het leven moet !
We zetten onze weg weer verder naar het Arts en Craft center. Het rietwerk en de juwelen vielen zeer in onze smaak. Interessant ook om te weten dat een deel van de winst naar de makers ervan gaat.
Verderop hadden we de gelegenheid om toeschouwer te mogen zijn van een dorpsceremonie bij de viering van een 21 jarig meisje. Geweldig dansevenement van alle vrouwen van deze gemeenschap; van de jonge maagden tot de oudere generatie in hun kleurige danskledij.
We hebben zeer veel met onze gids gepraat. Ze had in Groot-Britannië gestudeerd, zeer veel gereisd, leek geëmancipeerd, maar met een zeer groot respect voor de Afrikaanse tradities. Een “funny” Lady in ons midden vandaag, die graag filosofeerde over de “shit” van het leven. Ons motto van da dag “ Don’t worry about life, shit happens”. Geweldige dag, veel kennis opgedaan over de gevoelens na de apartheid en de cultuur in het algemeen! Op zondag stonden we iets later op en was het wachten op de delegatie van Nquthu die ons kwam oppikken in Bergville. Vandaaruit gingen we met een busje richting Mangaung waar een regionale conferentie van de VVSG doorgaat mbt stedenbanden in Zuidelijk Afrika toegespitst op jeugdbeleid. De sfeer zat er al goed in in het busje.
Na een kennismakingsdiner haastten we ons naar het internet voor de blog. Jammer maar helaas: internetconnectieproblemen gooiden roet in het eten. We kunnen een verder verslag kort op de bal niet verzekeren. Maar no worry: uitgebreid verslag volgt zeker.

04-10-2010, 22:54 geschreven door wereldconsulent  

In de loop van de ochtend had ik een gesprekje met de kinderen uit de buurt die in volle getale kwamen afgezakt naar de bibliotheek voor een vertelsessie (zie foto). Ze vroegen me steeds hetzelfde : How is life in Europe ? En ook steeds dezelfde vraag naar de gebeurtenissen rond de bibliotheek. Kunnen we nu elke woensdag hier komen spelen. It was just so funny to play with you. Can we come next Wednesday ? Ik heb het gevoel dat het van mond tot mond gaat dat er iets beweegt in deze gemeenschap. De kinderen zijn dolenthousiast over de activiteiten die woensdag 130 kinderen lokten en 12 begeleiders: geen slechte start, me dunkt dit na de jongerenuitwisseling van een week ervoor.

Een klein meisje kwam steeds dichter bij me zitten en durfde uiteindelijk me de vraag stellen of ze ook mocht deelnemen aan deze activiteiten. Was het ook wel voor haar ? Ik was enigszins verwonderd over deze vraag, maar al gauw bleek dat ze voor- en na schooltijd moest koken voor de hele familie en eigenlijk het hele huishouden op zich moest nemen. Natuurlijk is het nog een kind/ ze was dan ook nog maar 13 jaar.

Maar back to business: vrijdag was het slotdag voor het werkbezoek in Nquthu. Al om 8u30 werden alle beleidsdomeinen besproken met de verantwoordelijke personen. Dit verliep vrij vlot. Rond bibliotheekwezen en jeugd zat iedereen duidelijk op dezelfde lijn. Zo goed als alle adviezen werden opgenomen en in 2011 werden de nodige afspraken al gemaakt. Voor het afvalbeleid had men de nodige inspanningen deze week geleverd en werden documenten met offertes overhandigd. Hopelijk de definitieve uitvoering die volgt. De uitwisselingspaketten voor de scholen worden zeker en vast voortgezet maar er zat wat vertraging op door de lange staking in het onderwijs de laatste weken. En met de permacultuur of organisch tuinieren wordt in oktober een trainthetrainerprogramma opgestart na de succesvolle training naar de belangrijke actoren in augustus.

Om 13u sloten we af met een lunch met 4 politieke vertegenwoordigers uit Nquthu, het managementteam en alle personen op de beleidsdomeinen. Een uurtje later sloot de Vlaams vertegenwoordiger in Zuid-Afrika zich aan bij de slotceremonie waar toffe geschenken werden uitgewisseld voor de jongeren. Stefan: je bent bij deze gewaarschuwd want er komt iets speciaals aan. De dag werd afgesloten met een bezoek aan het museum in Isandlwana, een slagveld waar Britten in 1879 een pijnlijke nederlaag leden tegen Zulu’s. De Vlaams vertegenwoordiger, David Maenaut wilde namelijk dit museum bezoeken en info krijgen van het nieuwe museumproject dat op til staat te Isandlwana. Het grote project wordt gestuurd door de provincie. Lokale actoren krijgen instemming maar dit kan zeker beter. 

Special edition: vervolg dagboek van Lady Diana in South Africa

Het glitter en glammer leventje van Lady Diana gaat voort, zelfs in het “extremely hot” rurale Nquthu.

In haar “wonderfulle” jurk met glinster pailetten sprak ze in al haar ornaat en expertise de delegatie voor. “Daddy Daan en “Her worship the honourable Deputy Mayor of Bornem Kreet de Bruin” stonden haar bij. Lady Diane profileerde zich als de echte “Bheki of Flandres”. Na de verschijning van de G.O.D aan de wonderfull Lady op de terugweg, waarbij haar kapsel oplichtte in de duisternis, had Lady Diana weer verlichtende ideeën en verdween haar migraine naar hemelsse sferen. Een ware zegen voor de moraal van de groep !

Dette

04-10-2010, 22:51 geschreven door wereldconsulent  

Woensdagmorgen stond iedereen met een goed gemoed om 6u al op. Waarom zal U zich afvragen? Wel Na enkele dagen bestookt te worden door vragen over het weer, was het eindelijk volle zon vanaf ’s morgens vroeg. Heerlijk toch om de damesdelegatieleden met een eenvoudige weersverandering gelukkig te maken!!

Om 7u30 zaten we al in de auto richting Pietermaritzburg. Na goed 3 uur rijden bereikten we met Bheki het ELITS depot en kantoren. ELITS is een sectie van het provinciaal departement onderwijs die verantwoordelijk is voor schoolbibliotheken. Zij hebben afgevaardigden in elk district waaronder ook dat van Nquthu. Indien het federaal programma wordt goedgekeurd rond gedecentraliseerde publieke bibpunten in 8 lagere scholen van Nquthu, moet dit departement aan boord gebracht worden als belangrijke actor. De vice manager van deze dienst ontving ons heel hartelijk. En we moeten toegeven: het bezoek en het overleg tijdens en na was zeer verrijkend. De aanleg van de collectie en verspreiding gebeurt zeer professioneel en blijft niet enkel bij schoolhandboeken. Ook materiaal toegevoegd of verrijkend voor het curriculum wordt aan scholen in KzN aangeboden. Dit was zeer positief nieuws gezien het federaal programma zich zal toespitsen op publieke bibpunten voor de hele gemeenschap.

Om 13u reden we door naar het departement van arts and culture sectie bibliotheek waar we een lang overleg hadden met de vice-manager van dit departement. Aangezien zijn tot 2 jaar geleden ook voor ELITS werkte, was ook dit voor ons en voor Bheki ikv het federaal programma een voltreffer. Een geïntegreerde werking tussen 2 provinciale diensten en Nquthu als drijvende kracht is mits goede afspraken zeker mogelijk en zou een pilootproject betekenen voor de regio. Nu nog wachten op goedkeuring van de federale overheid!

Tegen 18u bereikten we dan eindelijk na een lange werkdag de kust van Durban

‘Lady’ Diana is vandaag naar zee gebracht. Na zovele kilometers is ze uiteindelijk met 2 tenen het water ingegaan . De wind en de koude hebben hierbij parten gespeeld. Nochtans had ze iemand van de delegatie beloofd om zich s’avonds te vertonen in “wedding”suit.

Na een zalige nacht in The Windmill B&B hebben we even op Daan moeten wachten, hij moest nog zijn aantal “slips” (niet mis te verstaan als kastickets in Zuid-Afrika) tellen alvorens te vertrekken naar de volgende afspraak. Dit leidde ons naar een mobiele bibelement (wheelie wagon) in Port Shepstone op twee uur rijden van Durban, een van de weinige reeds operationele wheelie wagons of mobiele bibkasten in gemeenschapscentra.  Daan ging zelfs op de vloer om de kwaliteit van de wieltjes van de mobiele kast te respecteren. Ze zijn in Antwerpen gewaarschuwd!  Maar de lokale librarian had niet veelkaas gegeten van systematisch klassement. Nqutu moet beter. Na een korte lunch en breakdown van een kwartier (!) aan een idyllische baai bracht Daan ons veilig en wel terug in ons guesthouse in Dundee. Onze kilometerteller was vandaag weeral met 650 gestegen. Vlug gegeten en tot 23.30 gewerkt aan onze powerpoint voor het management en de gemeenteraad van Nqutu. Geen enkele Bornemse ambtenaar doet dit ons na. En Dette is nog altijd aan het oefenen om de juiste uitspraak te vinden voor her deputy. Maar ze heeft nog tijd.

01-10-2010, 00:10 geschreven door wereldconsulent  

Eventjes tussen het werkbezoek door hoorde de delegatie heel wat positieve commentaar over de jongerenuitwisseling.  Maar wie gaven we nog geen ruimte om zijn relaast te doen: de jeugdconsulent die intussen al terug in Bornem is en werkt.  Ziehier zijn verhaal

Hey hey
Aangezien deze uitwisseling over jeugd ging en alleen de jeugdconsulent nog geen blog geschreven heeft leek het me wel leuk om er eentje te schrijven.
Onze verhalen zullen nu wel weerklinken in Bornem en omstreken. De echo’s ervan zul je kunnen horen op de weidse vlakten van Zuid-Afrika. Vlakten die wij twee weken onveilig en soms veilig gemaakt hebben.Onveilig omdat zo ineens links rijden geen sinecure is en veilig omdat we ons EHBO-zakje meehadden.

Wat hebben we daar nu in godsnaam uitgespookt. Tussen de wilde kakkerlak- en andere dierverhalen door hebt u, de dierbare lezer, waarschijnlijk wel door dat we daar hard gewerkt hebben.

De eerste dag was het al direct raak, na een warm weerzien met het Ipeleleng jeugdcentrum konden we Soweto gaan bezoeken met den “Besten” onze gids voor die dag. We zagen de goeie en minder goeie kanten van de sloppenwijken en dergelijke. Er heerst een grote solidariteit bij de mensen. Maar dat voedt natuurlijk geen wenende kinderen. Mensen die uit pure noodzaak naar townships als kliptown gedreven worden. Schrijnend, maar er is hoop. De mensen verliezen de moed niet en vechten tegen hun situatie.

Na Soweto reden we richting Nquthu. Echter niet meteen, we namen de tijd om te stoppen in Drakensbergen waar we het weeshuis Sprinkle van de Bornemse Chantal bezochten. Een voorbeeld van hoe het zou kunnen zijn. Dit is duidelijk een t(e)huis met visie naar de toekomst.

We konden ook even genieten van de schoonheid van de Drakensbergen en we leerden dat een wandeltocht beginnen op Teva’s(??) geen goed plan is. De bleinen tierden welig op Tiffany’s voeten. Zo welig dat we bijna weer een rivier hadden mochten ze opengespat zijn.

Na een korte rust in de plaatselijke bar met een hospitality manager( what the ????) als gezelschap, konden we vertrekken naar Nquthu.

We dropten onszelf snel in onze eerste verblijfplaats aldaar en vertrokken naar de officiële verwelkoming. Gelukkig had iedereen honger en duurden de speeches allemaal niet zo heel lang. We maakten al meteen kennis met een aantal jongeren van het youth forum en het klikte meteen. Hun enthousiasme was de ideale trigger om onze vermoeide hoofden weer te starten.

De dag erna leerden we elkaar kennen op een ludieke manier. De namen waren helaas toch soms een probleem.

De sociale dialoog die we voerden was soms voor hen en soms voor ons een totale verrassing. Voor ons was vooral het feit dat we zo gelijkend zijn een grote verrassing. Onze aanpak van sommige problemen was dan weer een nieuwe wereld voor een aantal onder hen.

We bezochten ook verschillende musea en zo bleek weer eens dat de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaar. Slachtpartijen die goedgepraat werden. Het is niets nieuws.

Het was wel interessant om de twee kanten te horen.

Na een geslaagde braai en mooie demonstratie van het nachtleven van de jongeren mochten we gaan teasen. We mochten de geïnteresseerde jongeren een voorproefje geven van wat we zinnens waren. Dit viel duidelijk in de smaak bij de meesten van hen en we mochten hen dus weer verwelkomen op maandag.

Maandagmorgen werd volledig door mij ingevuld en aaneengepraat. Ik heb speelpleincursus gegeven zoals ik hem hier geef. Met dezelfde inhouden maar met veel riskantere spelletjes. Hoe verder je moet gaan in zoiets hoe verder je kan staan als groep. Ik heb ze uitgedaagd met een fantastisch resultaat. Jezelf volledig laten omdraaien door een totaal onbekende groep mensen, ik zou tweemaal twijfelen. Onze gezamenlijke jeugd niet. Die gingen er volledig tegenaan en bewezen zo al dat ze een sterke groep waren.

In de middag werden ze begeleid door Teis die hen vertrouwenspelletjes zou leren. Nadien was het aan henzelf. Hiervan verwachtte ik niet zo heel veel. Dit is hetzelfde hier in België. Ook op de cursussen hier zie je dergelijke fenomenen. Ik was er echter gerust in dat dit de volgende dag wel zou werken.

Mijn vermoeden bleek waar te zijn, ook door de vele taalbarrières. Engels, Zulu en Nederlands, een helse combinatie. Daardoor eindigde de eerste oefendag een beetje in chaos. Wat de meesten niet gezien hebben is dat er een aantal mensen van het Youth forum, op zichzelf, buiten gewoon met de kinderen stonden te spelen. Deze kinderen kwamen van een aanpalende school en werden direct opgevangen. Voor mij al direct een bewijs dat alles goed zat.

’s Avonds werd het dagschema van de dag erop aangepast om de deelnemers nog meer oefenmomenten te kunnen geven. Wat een vergadercultuur hebben wij gekweekt die week, man man J

Swat, om een te lang aan het worden verhaal kort te maken. De sessies liepen goed, de oefenmomenten liepen goed(zoals gezien werd door de gemeenteraadsleden van daar)

Op volle snelheid stevenden we af op het toonmoment aan de kinderen tot het er plots was. Iedereen stond (ongeveer) waar hij moest staan en met een beetje Afrikaanse vertraging konden we beginnen. Het liep nogal chaotisch in het begin maar door enige speelpleinse verkeersagentenspelertje begon het te lukken.

De kinderen amuseerden zich rot en ook bij de begeleiding begon de stress te wijken. Iedereen kreeg de slag te pakken en het begon heel vlotjes te lopen.

Er werd een sessieke boterhammen smeren voor 160 kinderen georganiseerd( met de klassieke geraspte worst) door een paar van de Bornemse mensen. Die samenwerking was er tons ook volledig op.

Na het verorberen van de bokes moesten de kinderen een kamp/huis bouwen met de materialen die ze in het spel konden verdienen. De resultaten hiervan komen nog op facebook en andere sociale medagewijze toestanden. We stonden bijwijlen verstomd.

We vertrokken naar onze lodge om ons op te frissen en erna te vertrekken naar het officiële afscheid. Ook hier bleef de gezamenlijke groepssfeer op en top en iedereen nam afscheid met een goed gevoel. Het deed toch een beetje pijn om voor de tweede keer afscheid te nemen.

We hebben dan nog op vrijdag genoten van een officiële opening van een traditioneel Zuludorp. Eigenlijk hadden we daar nieks te zoeken maar we kregen dan toch maar een tafel op de eerste rij. Alweer kregen we een braai voorgeschoteld met de typische vlezekes en groentekes. Maar lekker, lekker. Ik ga het hier ook invoeren, zo een braai. Het is misschien wel een beetje vervuilend.

Na het overdadige eten konden we in een oververhitte auto stappen en richting Johannesburg rijden. Veel rijden, schone uitzichten en een dorstige keel later kwamen we daar in het donker aan. Een hapje eten en het uitgangsleven van Jo’burg in. Een aantal cocktails in de Ratz( een hippe bar) en vervolgens verkasten we naar een bar waar de sfeer er goed inzat. Mensen begonnen er spontaan te hallucineren en zonen van Goden te zien. Het was nekeer iets anders.

Des morgens was het valiezen pakken, musea bezoeken of souvenirs kopen. Nog een snelle hap in Melville en wijle weg. Tien uur vliegen, vier films, een aflevering van de simpsons en NCIS, een treintje en nog een treintje of twee later stonden we hier terug op het grauwe grijze perron. Jeuj.

Ik heb het kort proberen houden maar da gaat niet. Twee weken op een paar pagina’s samenvatten lukken niet.

Greetings

stefan

29-09-2010, 23:24 geschreven door wereldconsulent