WELKOM BIJ SPROKKELS!

'Verbeelding is alles.
Het is de voorbode van de mooie dingen
die het leven in petto heeft.'
                  Albert Einstein

Ik ben...

Veerle Schaltin (°1967)
Ik begeleidde bijna twintig jaar mensen met een verstandelijke beperking in een dagcentrum. Onlangs zapte ik van leven. Na een ommetje in de afslanksector werk ik nu als stafmedewerker bij een budgethoudersvereniging.
Voor en na schrijf ik voor kinderen en volwassenen.
Ik hou van Manlief, Zoonlief (°2002), lezen, vertellen, koken, wijn, reizen, scrapbooken, knutselen, frutselen, en duizend en een andere dingen.
Leessprokkels...
    
Voor de kids
-Het ei met de gouden gans/Veronique Puts
-Vader Zeepaard/ Eric Carle
-Een raadsel voor Roosje/ André Sollie
-Spoken bestaan niet/ Inge Bergh
-Het land van de grote woordfabriek/ Agnès de Lestrade
-Al zijn eendjes/ Christian Duda
-Balthazar, de eenzaamste ezel ooit/ Inge Misschaert
-Verkocht/ Hans Hagen
-Krullen/Hilde Vandermeeren
-Allemaal willen we de hemel/ Els Beerten


     Voor volwassenen
-Onder de ombu-boom/ Santa Montefiore
-De schaduw van de wind/ Carlos Ruiz Zafon
-Duizend schitterende zonnen/ Khaled Hosseini
-Het eiland onder de zee/ Isabel Allende

Blogsprokkels
  • An autumn leaf
  • Berichten van Het Moederfront
  • Beukenootjes
  • Bloem
  • Dagoog
  • Elk(e) z'n blog
  • Eventjeswicht
  • Gouden lepeltje
  • Het bewijs
  • Kruimels
    Meer blogsprokkels
  • Leeslinten
  • Madam arabelle
  • Ogen in de schaduw
  • Senjora's blog
  • Spinnenkop
  • Sunflower-Tricky
  • tijdtussendoor
  • Vertel eens
  • Wolkenadem
  • Zeezicht
    Zoeken in blog

    SPROKKELS
    kleine en grote momenten uit mijn leven gesprokkeld
    Op wandel door woordenwoud pluk ik letters als vruchten van de bomen, bind ze tot een blogboeket. Takken en twijgen sprokkel ik tot mijn verhaal.
    20-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantieanekdote (1)

    Wegens te veel en te grootse andere plannen zit er dit jaar geen ‘langere’ vakantie in voor ons. Maar je hoort ons niet klagen. Op ons terras halen we bij een lekker glas wijn vakantieherinneringen op.

    Reken maar dat ook dat genieten is.

     

    India 2001

    Met de nachttrein rijden we van Khajuraho naar Varanasi. Op de bank over ons zitten twee jonge Indiërs. We praten met hen over hun land, het onze, onze reis, relaties, dromen,… Een van de mannen leest mijn hand. Mijn toekomst ziet er veelbelovend uit. De lijnen die mijn hand doorkruisen vertellen dat we nog terugkomen naar zijn land, maar dan met zijn drieën.

    Tegen valavond horen we een luid geroep: ‘Soup! Soup!’

    Meteen daarop verschijnt een verschrompeld mannetje in onze coupé. Hij duwt een rammelkar met een grote ijzeren pot op voort. ‘Soup!’

    ‘Much water. Less soup,’ ginnegapt de jongen tegenover ons.

     

    20-07-2010 om 00:00 geschreven door veerle  


    16-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stomme juf

    Zoonlief kijkt sip als ik hem na het sportkamp oppik.

    ‘Wat scheelt er?’ vraag ik bezorgd.

    ‘We hebben een stomme juf! Ze heeft me zelfs gestraft.’ Zijn ogen glimmen furieus. Zijn stem klinkt verontwaardigd.

    Ik ben verbaasd. ‘Hoezo?’

    ‘We mochten niet over de beek springen.’ Zucht. ‘Maar dat zei ze wel pas toen ik al in de lucht hing.’

    16-07-2010 om 23:28 geschreven door veerle  


    14-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aardappelsla

    Overheerlijk bij de barbecue!

     

    Dit heb je nodig:

    -2 kg aardappelen (Nicolas)

    -250 g gerookt spek

    -1 ui

    -3 à 4 augurken (zoetzuur)

    -3 à 4 eieren

    -7 eetlepels mayonaise

    -5 eetlepels azijn

    -5 eetlepels olie

    -1 busseltje peterselie

    -peper

    -zout

     

    Zo maak je het:

    -Kook de aardappelen. Laat ze afkoelen en snij ze in blokjes.

    -Snij het spek in blokjes en bak het af in een pan (zonder vetstof) en laat afkoelen.

    -Kook de eieren. Laat ze afkoelen en snij ze in kleine stukjes.

    -Snij de ui en de augurken fijn.

    -Meng alle ingrediënten voorzichtig door elkaar.

    -Laat enkele uren trekken voor je deze sla opdient.

     

     

                                                                                                  Smakelijk!

    14-07-2010 om 23:28 geschreven door veerle  


    11-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ochtendmens

    Als men mij vraagt of ik een ochtend- of avondmens ben, antwoord ik meestal ‘geen mens’.   
    ‘s Ochtends kan ik immers maar moeilijk mijn bed uit en word ik geplaagd door een ochtendhumeur. Maar ook ’s avonds ben ik snel uitgeteld en lig ik vaak vroeger dan me lief is te suffen in de zetel.

     

    Toch stelde ik zelf voor om Manliefs meeneemlunch te bereiden toen hij op een onmenselijk vroeg uur naar een vergadering aan de andere kant van ’t land moest vertrekken. Eigenlijk was ik van plan geweest als hij de deur uit was weer in bed te kruipen. Maar toen puntje bij paaltje kwam riskeerde ik het niet uit schrik me dan te overslapen. Dus nestelde ik me met een kop koffie en een tijdschrift op het tuinterras. Een zacht briesje aaide mijn gelaat. De geur van een beloftevolle dag steeg op uit het gras. Van op het dak van ons tuinhuis staarde een duif me aan.  Slechts enkele meters bij me vandaan smulde een specht van rondkruipende mieren. In de bomen tjirpten mussen hun versie van Griegs ‘Morgenstimmung’.  De zon klom feloranje boven de bomen uit. En ik genoot van dit dagbegin.

     

    Voor mij part mag Manlief vaker naar zulke vroege vergaderingen rijden. Ik maak dan met plezier zijn lunch klaar.

    Ben ik dan toch een ochtendmens?

    11-07-2010 om 22:11 geschreven door veerle  


    07-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.(Geen) parkeerprobleem

    Ze heeft een belangrijke afspraak in een drukke winkelstraat in onze hoofdstad. Zoals gewoonlijk is ze aan de late kant en natuurlijk is er nergens een plaatsje vrij waar ze haar wagen kan achterlaten. Of toch? Vlak voor die container aan de theaterzaal die ze aan het slopen zijn? Zou dat lukken? Alsof ze dagelijks dertien van deze manoeuvers in een dozijn doet wringt ze zich tussen de laadbak en het autootje erachter. Voldaan legt ze haar motor stil. Ze gooit  haar tas over haar schouder en zwaait het portier achter zich dicht. Pas dan merkt ze het ‘verboden te parkeren’-bord op.

    ‘Verdomme!’ vloekt ze. Ik had het kunnen denken! Naast zulke afbraakwerken mag je nooit parkeren. Ze kijkt op haar horloge. Een andere plek zoeken is geen optie. Ze stapt op het bord  af en plaatst het een paar meter vooruit. Met haar neus in de lucht loopt ze haar afspraak tegemoet.

     

    07-07-2010 om 22:14 geschreven door veerle  


    04-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug!

    Er zijn er die er stilletjes tussenuit muizen. Daarvoor heb ik jullie en het bloggen te erg gemist de voorbije maanden.

    Er zijn er die lekker veel over hun droom vertellen. Daarvoor is het bij mij nog (veel!) te vroeg.

    Er zijn er die hun blog in een nieuw kleedje steken. Daarvoor vind ik dit groen en lila te goed bij me passen.

    Er zijn er die op een nieuwe stek helemaal opnieuw beginnen. Daarvoor voel ik me op dit plaatsje te goed thuis.

     

    Hier dus niets van dit alles. Ik ben gewoon terug. Op mijn eigen ouderwetse manier. Ik hoop dat jullie dit fijn vinden en weer massaal komen lezen.

     

    Groetjes,

    veerle

    04-07-2010 om 18:19 geschreven door veerle  


    07-04-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Droom

    Zo maakt zij haar droom waar. Tegelijk schudt ze me wakker. Want ook ik heb een droom. Een die al veel te lang in een la ligt te verstoffen achter een heleboel rommel. Hoog tijd om hem weer voor de pinnen te halen en op te poetsen!

    Bloggen hoort daar helaas even niet bij. Het zal hier dus een poos stil zijn. Maar ik kom terug, en wie weet, vertel ik dan in geuren en kleuren over mijn project.

    In tussentijd wens ik jullie, lieve lezers, alle goeds toe.

    Tot later!

     

    veerle

    07-04-2010 om 00:00 geschreven door veerle  


    04-04-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vrolijk Paasfeest!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    gejuich om chocolade

    -zomaar vallend uit de lucht in ’t gras-

    wekt het kind dat ik ooit was

    04-04-2010 om 00:00 geschreven door veerle  


    02-04-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wereldautismedag

    Urenlang

    aanschouw je alleen

    dat fonkelende licht.

    Lange uren zijn dat

    voor mij

    die ook zo graag

    door jouw blik wordt

    gadegeslaan,

    die ook zo graag

    als dat licht

    voor jou

    zou willen zijn.

    Maar urenlang

    geldt alleen dat

    andere licht.

    Dat doet pijn.                          

     

     

     

    Dirk, Zeno, Peter, Erik, Eva, Albrecht,… zijn mensen met autisme. Prachtmensen van wie ik veel mocht leren.

    Op deze Wereldautismedag sta ik stil bij de moeilijkheden die zij en hun omgeving ervaren en hoop ik op meer begrip.

     

     

    02-04-2010 om 00:00 geschreven door veerle  


    30-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eitje 'en cocotte' met brocolli en parmezaan

    Geen Pasen zonder ei. Dit gerecht serveer je bij het ontbijt, de lunch, de brunch, de drunch, of als voorgerecht bij het diner.

     

    Dit heb je nodig (voor 4 pers.):

    -1 kleine brocolli

    -4 eieren

    -6 eetlepels (lichte) room

    -peper, zout

    -parmezaan

     

    Zo maak je het:

    -Verwarm de oven voor op 200°C.

    -Verdeel de brocolli in roosjes. Stoom ze gaar.

    -Verdeel de brocolliroosjes over 4 vuurvaste kommetjes.

    -Giet in elk kommetje een eetlepel room.

    -Breek een ei over de brocolli in elk kommetje. Wees voorzichtig! De dooier mag niet stuk gaan.

    -Kruid met een beetje zout en peper.

    -Zet de kommetjes in een warmwaterbad in de voorverwarmde oven tot het eiwit gestold is. Dit duurt ongeveer 5 min.

    -Schaaf de parmezaan flinterdun.

    -Werk elk kommetje af met nog een halve eetlepel room en enkele parmezaankrullen.

     

    Lekker met stokbrood.

     

                                                                                                                                 Smakelijk!

     

     

     

     

    30-03-2010 om 00:00 geschreven door veerle  


    28-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vergissing

    Sinds enkele weken heeft Buurjongen een nieuw lief, G. Vandaag gaat haar tweelingzus, M. voor het eerst mee met hen uit. De meisjes lijken als twee druppels water op elkaar.

    Het is een avond uit de duizend: Buurjongen grapt en grolt met de zussen, flirt met G. en danst zich te pletter op elk goed nummer (en dat zijn er vele). Hij ziet ook zijn oude schoolkameraad, B. terug. Na al die jaren hebben de jongens elkaar heel wat te vertellen. Ze zijn nog volop aan het babbelen als de DJ ‘nen trage’ draait. Buurjongen staakt het gesprek en sleurt G. hartstochtelijk de dansvloer op.

    Maar dan gaat het mis. Buurjongen krijgt zomaar een mep van zijn meisje. Hij begrijpt er niks van. Tot zijn G. plots uit de richting van de toiletten naar hem toekomt…

     

     

    28-03-2010 om 12:39 geschreven door veerle  


    24-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En het houdt niet op

    Toen is het allemaal begonnen. Enkele dagen later gaf onze microgolfoven er de brui aan en liet ook ons koffiezetapparaat het afweten. Ik trok de voorrem van mijn fiets over. De lamp in de badkamer sprong. De zijspiegel van mijn wagen vertoonde plots een barst. Mijn PC ging regelmatig in staking. De printer bromde alsof zijn leven ervan afhing. Enkele deurklinken kwamen los te zitten. Een scharnier van de speelgoedkast zwabberde. De deur van het tuinhuis knelde. Het tuinhek piepte. Een boom in ‘ons oerwoud’ waaide omver. Onze kruipkelder stond vol water. De stofzuiger verspreidde een nare geur. De thermometer van onze wijnkast sloeg op hol. Het kattenluik haperde. Dus Manlief maar klussen. En ik maar…

    24-03-2010 om 23:30 geschreven door veerle  


    21-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verdwaald

    Het schemert als we door de winkelstraat naar het restaurant wandelen. De meeste etalages zijn donker. Toch gluren we naar binnen. Bij de interieurzaak vertragen we spontaan onze pas. Onze blik glijdt van de witte luster over het gepatineerde kastje en de mooi gedekte tafel naar het grijs gebloemde zeteltje. Daar blijft hij hangen.

    ‘Dit past perfect in onze woonkamer, niet?’ vraag ik.

    Zodra Manlief knikt, begint de zetel te leven. Zijn rugleuning groeit. Hij spuwt een stok uit. En hij krijgt allerhande uitstulpingen.

    Verschrikt spring ik achteruit. Ik knijp in mijn wang om me ervan te verzekeren dat dit geen droom is. Ik grijp de hand van Manlief vast. Dan kijken twee doffe ogen vanachter het glas recht in de mijne. Erbij hoort een hoogbejaarde man die net zo grijs is als de zetel. Zijn kleren. Zijn baard. Zijn huid. Hij lijkt nog erger geschrokken te zijn dan wij. Met zijn wandelstok zoekt hij zijn evenwicht en slentert naar achteren.

    Wat doet die hier? Is het misschien de demente opa van het koppel dat deze winkel runt, verdwaald in de etalage?

     

     

    21-03-2010 om 11:07 geschreven door veerle  


    17-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Controle

    ’70, 70, 70,’ wordt er op de achterbank gemurmeld.

    Na een blik op mijn kilometerteller neem ik wat gas terug.

    ‘Hoe snel mag je hier rijden, mama?’ klinkt het.

    ’70.’

    ‘Hoe snel rijd je?’

    Een voldaan: ’70.’

     

    Voortaan hou ik die teller best wat vaker in de gaten, geloof ik.

     

    17-03-2010 om 00:00 geschreven door veerle  


    14-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een energieke start

    Het is ooit anders geweest, maar tegenwoordig heeft lentemoeheid geen vat meer op ons, omdat we veel in de buitenlucht vertoeven (in de tuin, in het bos, langs fietsweggetjes,…) en dingen eten die ons energie geven. Dat begint al bij het ontbijt:

     

    Dit heb je nodig (per persoon):

    -2 sneden vezelrijk brood (rogge, volkoren, haverzemelen,…)

    -kruidenkaas

    -een handvol gemengde sla

    -1 sneetje gerookte zalm

    -1 lente-uitje

    -enkele radijzen

     

    Zo maak je het:

    -Besmeer een sneetje brood met de kruidenkaas.

    -Leg er de gemengde slablaadjes op.

    -Beleg met het zalmsneetje.

    -Snijd het lente-uitje in ringetjes en de radijsjes in schijfjes.

    -Leg de stukjes lente-ui en radijs op de zalm.

    -Leg de tweede broodsnee erop.

     

                                                                                                                  Smakelijk!

     

     

    14-03-2010 om 16:39 geschreven door veerle  


    11-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wine-tails

    ‘De moeilijke economische omstandigheden zijn nog niet voorbij, en dat laat zich ook voelen in de drankensector. Wijncocktails met frisdrank en fruitsappen passen volgens kenners helemaal bij de tijdsgeest’, lees ik in Knack Weekend van enkele weken geleden.

    Zulke wine-tails mogen dan nu erg in zijn, ze bestaan al veel langer. Dat mocht ik  in 1996 ondervinden op het vliegtuig dat ons naar Indonesië bracht. In de zetel naast me zat een Amerikaanse. Gezwind kapte ze cola bij haar wijn. Mijn maaginhoud wipte op en neer. Misschien vergist ze zich, dacht ik nog, beseft ze niet wat ze doet door een jetlag ofzo. Maar toen ze het goedje met een voldane glimlach op haar gelaat doorslikte, begreep ik dat ze haar brouwsel heel bewust had gefabriceerd. Mijn maaginhoud voerde de meest acrobatische toeren uit. Zij sloeg niet groen of paars of weet ik veel welke kleur uit, maar ik in haar plaats wel. Ook al serveren ze niet de allerbeste wijnen op een vliegtuig, ik had te doen met de wijnboer die de deze had gemaakt. Ik nam me voor nooit  van mijn leven naar Amerika op reis te gaan. Ondertussen ben ik daar niet meer zo zeker  van, maar als ik ooit vertrek, zal het toch met een bang hartje zijn. Wie weet wat ze me daar allemaal te eten en te drinken geven.

    Tegelijk besef ik dat dat bang hart nergens voor nodig is. Alle Amerikaanse rariteiten vliegen tegenwoordig toch sneller dan het licht naar hier. Hoewel de wine-tail er blijkbaar net iets langer over deed.

    Maar al zijn deze cocktails nu ook bij ons trendy: drink ze niet. Jíj krijgt er vast wel alle kleuren van de regenboog van, én pukkels, én een bonkend hoofd ,én…  Zo’n mengsel kàn gewoon niet lekker zijn. Zoiets drinken is een ‘affront’ voor de wijnmaker.

    Zelfs als de crisis je zodanig te pakken heeft dat je je geen puur glas wijn meer kan veroorloven, drink dit spul  niet. Doe liever zoals mijn schoolvriendinnen en ik vele jaren geleden tijdens een studiereis (nu ja, veel studie was er niet bij…) in Parijs: we wilden lunchen in een bistro. Hoe verder we het restaurant binnenstapten hoe chiquer het er werd. We kozen een plaats helemaal achteraan waar we met ons twaalven bij elkaar konden zitten. Een ober die in zijn pandjesjas meer weg had van een begrafenisondernemer dan van een ‘garçon’, stak de kaarsen op onze tafel aan en overhandigde de spijskaart. De prijzen erop bleken minstens drie keer zo hoog te zijn dan de bedragen die we op het terras hadden gelezen. De wijn was helemaal onbetaalbaar. Parijs zonder wijn zagen we echter ook niet zitten. Dus bestelden we allemaal het goedkoopste gerecht op de kaart (ik kan me echt niet meer herinneren wat dat was) en één fles wijn voor ons twaalf. Met een uitgestreken gezicht schonk de kelner net iets meer dan een slok in elk glas. Reken maar dat we van die slok genoten hebben. Héérlijk was hij! Toen na onze schoolreis bleek dat iemands papa dat restaurant ‘van naam’ kende, en dat er vooral filmsterren dineerden, werd hij nog heerlijker. De dag dat we afstudeerden, proefden we hem opnieuw. En daarna jaarlijks tijdens elke klasreünie. Elk jaar smaakte hij beter alsof we hem niet toen in Parijs opgedronken hadden, maar in een kelder jaar na jaar bewaard en gekoesterd. Een onvergetelijke slok was het. Daar kan geen wine-tail tegen op.

     

     

     

    11-03-2010 om 21:26 geschreven door veerle  


    07-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedicht

    Oorlogsnacht

     

    het gekraak van

    zijn voetstap

    in de sneeuw

     

    het gejank van

    een kat

    op zoek naar haar meester

     

    het gekras van

    een kraai

    gelokt door rot

     

    al het andere

    is doods

    en dood

    07-03-2010 om 11:54 geschreven door veerle  


    03-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van de olifant en de goochelaar of Hoe Peter zijn zusje terugvond

    Op een dag verschijnt een waarzegster op het marktplein van het stadje Baltese. Peter gaat naar haar toe om de vraag te stellen die hem sinds jaren bezighoudt: leeft zijn zusje nog? En als ze nog leeft, waar kan hij haar dan vinden? De waarzegster geeft een geheimzinnig antwoord: ‘De olifant, je moet de olifant volgen.’

    Peter begrijpt er niets van, maar diezelfde avond laat een goochelaar een olifant door het dak van het theater vallen. En dat is nog maar het begin van een reeks wonderbaarlijke gebeurtenissen.

     

    Ernstig en tegelijk lichtvoetig, maar vooral gevoelig is dit verhaal dat zich in de ‘eervorige’ eeuw afspeelt. Kate DiCamillo  schreef het  in een eenvoudige, maar mooie en warme sprookjestaal, die goed bewaard gebleven is in de vertaling van Martha Heesen. Erg veel personages met klinkende namen als Peter Augustus Duchenne, madame La Vaughn, Leo Matienne, Bartok Whynn, Adèle,… wandelen door deze vertelling. Alle hebben ze iets met ‘de olifant’, die hen in hun dromen opzoekt en hen zo samenbrengt. Alle geloven ze in het onmogelijke. De illustraties van Tanaka Yoko dragen de sfeer van de tijd waarin het verhaal zich afspeelt in zich. Magie dwarrelt door dit boek, van de eerste tot de laatste bladzijde.

    Een onvergetelijk, betoverend verhaal.

     

    Voor kinderen vanaf 8 jaar. Ook geschikt om voor te lezen.

    Meer moois van Kate DiCamillo:

    Despereaux of het verhaal van een muis, een  prinses, een schoteltje soep en een klosje garen

    De wonderbaarlijke reis van Edward Tulane

     

     

     

     

    03-03-2010 om 21:31 geschreven door veerle  


    28-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dauwtrappen

    ‘Het doet zo’n deugd,’ vertelde ze me, ‘Ik ben meteen klaarwakker en heb hopen energie. Een zalige tinteling gaat doorheen mijn hele lijf. Ik kan me geen dag meer voorstellen zonder deze superstart.’

     

    Daar dacht ik aan toen ik die ochtend het pad afliep om het keukenafval in het compostvat achteraan in de tuin te  kieperen. Zo’n extra dosis energie kon ik ook wel gebruiken. Dus schopte ik, zodra mijn bakje leeg was, mijn pantoffels uit en trippelde blootsvoets het grasperk op. Maar wat was dat nat en koud, zeg! IJskoud zelfs! Mijn voeten leken te bevriezen. Een  kouderilling ging doorheen mijn hele lijf. Met mijn bakje in mijn ene hand, mijn sloffen in mijn andere holde ik Kim Gevaerts-gewijs het gazon over met als enig doel deze barre ervaring zo snel mogelijk achter me te laten. Hoopte ik even nog dat het zalige en energieke gevoel me wel zou overvallen zodra ik weer lekker binnen was, dan maakte deze illusie op het moment dat ik mijn voeten in mijn pantoffels schoof plaats voor de kleffe en smeuïge realiteit onder mijn rechtervoet. Daar bevond zich een suspensie die op het eerste gezicht in de moleculaire keuken zou kunnen thuishoren, en daar dan een fraaie naam als zalf van aubergine zou dragen, maar uiteindelijk toch meer in de buurt van het kleinste kamertje thuishoorde. Ik had doodleuk in een drol van Poeslief getrapt.

     

    Met mijn energie is het niet meer goed gekomen die dag. En één ding weet ik nu wel zeker: voor mij geen superstart meer!

     

     

    28-02-2010 om 23:07 geschreven door veerle  


    25-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw op mijn boekenplank (9)

    -Wie knipt de tenen van de reus? Versjesgroeiboek voor kleuters/  samengesteld door Jan Smeekens, met  illustraties  van Ingrid Godon, Kristien Aertssen en Sylvia Weve: 120 lieve, grappige en stoute gedichten voor peuters en kleuters van dichters als Paul Biegel, Eric Carle, Hans en Monique Hagen, Nannie Kuiper, Joke van Leeuwen, Riet Wille en vele anderen. Van eenvoudige rijmpjes tot echte ‘poëzie’.  Verrassende en leuke illustraties.

    Voor de allerkleinsten.

     

    -Het verhaal van de olifant en de goochelaar of Hoe Peter zijn zusje terugvond/ Kate DiCamillo, vertaling Martha Heesen, illustraties Tanaka Yoko: Peter vraagt aan een waarzegster of zijn zusje nog leeft en krijgt een geheimzinnig antwoord: ‘De olifant, je moet de olifant volgen’. Dit is het begin van een wonderbaarlijk verhaal over geloven in het onmogelijke.

    Voor kinderen vanaf 8 jaar.

    (Later meer hierover)

     

    -Jij lievert/ Geert De Kockere, illustraties Sabien Clement: een bundel originele, heldere, ernstige, grappige, korte en liefdevolle gedichten, vergezeld van bijzondere, licht erotische tekeningen. Zowel de gedichten als de illustraties zijn stuk voor stuk parels!

    Voor jongeren vanaf 14 jaar.

    25-02-2010 om 18:34 geschreven door veerle  




    Gastenboek
  • Ben is op bezoek geweest. (I like it)
  • Vanuit zonnige Waterland-Nederland
  • groetjes
  • stopje?
  • stopje?

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Foto

    Laatste commentaren
  • GRKP (jordan 3s black cement)
        op Marokko (3)
  • Jarig (tijdtussendoor)
        op Vijfenveertig (4)
  • Overbezorgd (Cornutus)
        op Fietsen
  • * (Sarah)
        op Mijn rolstoel
  • amai... (elke)
        op Gedicht
  • Inhoud blog
  • Plog dag 7
  • Plog dag 6
  • Plog dag 5
  • Plog dag 4
  • Plog dag 3
  • Plog dag 2
  • Nieuw leven - plog dag 1
  • Vijf minuten
  • Sneeuwwitje
  • Very Inspiring Blogger Award
  • Spektakel-musical '14-18'
  • Asperges
  • Sprookje
  • Vrolijk paasfeest!
  • Geloofsbelijdenis
  • Verjaardag
  • Nieuw op mijn boekenplank
  • WiebelWoorden
  • Gedicht
  • Bijna op kamp
  • Hasta la vista
  • Zonder woorden
  • Puddingbrood
  • Gedicht
  • Nieuw op mijn boekenplank

    Archief per maand
  • 10-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs